PL231967B1 - Zespół mocujący oprawę lampy, zwłaszcza lampy ogrodowej - Google Patents

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest zespół mocujący oprawę lampy, zwłaszcza lampy ogrodowej.

Znane zespoły mocujące oprawę lampy zawierają podstawę, przylegający do niej częścią dolną korpus oprawy oraz środki do unieruchamiania ich wzajemnego położenia. Podstawa jest przeznaczona do unieruchomienia całej lampy w gruncie, posadzce lub podłodze. W korpusie oprawy, w którym mocowany jest element przepuszczający światło lub klosz zamknięte są oprawka łącznie z zamontowanym w niej źródłem światła.

Z opisu wynalazku do patentu USA numer US 6,561,681 B1 znane jest rozwiązanie lampy ogrodowej. W wynalazku tym zespół mocujący oprawę lampy ma podstawę składającą się z dwóch połączonych ze sobą części. Pierwszą częścią jest trzpień bagnetowy, zwężający się na końcu dolnym, natomiast drugą częścią jest obejmujący koniec górny trzpienia bagnetowego łącznik z kołnierzem. Do powierzchni górnej kołnierza łącznika przylega powierzchnia dolna korpusu oprawy. Wychodzącą nad kołnierz powierzchnię górną łącznika obejmuje zaciśnięta na nim część dolna korpusu oprawy. W rowek obwodowy korpusu oprawy wchodzi krawędź dolna klosza. Z powierzchni bocznej oprawy lampy wychodzi element sprężysty wchodzący w otwór w kloszu. Element sprężysty w połączeniu z otworem stanowią środek zabezpieczający lampę przed przypadkowym przemieszczeniem klosza względem oprawy lampy.

Z opisu wzoru użytkowego do prawa ochronnego Chińskiej Republiki Ludowej numer CN203404674 znana jest lampa ogrodowa z zespołem mocującym oprawę lampy ma podstawę składającą się z dwóch połączonych ze sobą części. Pierwszą częścią jest kolumna, natomiast drugą częścią jest wychodzący z końca dolnego kolumny kołnierz z otworami, przeznaczonymi do unieruchomienia całej lampy w gruncie.

Z opisu wzoru użytkowego do prawa ochronnego Chińskiej Republiki Ludowej numer CN201407555 znana jest lampa ogrodowa z zespołem mocującym, w którym powierzchnia dolna korpusu oprawy przygotowana jest do mocowania z podstawą na wcisk.

Celem wynalazku jest konstrukcja rozwiązania zespołu, pozwalającego na prosty oraz niezawodny montaż i demontaż korpusu oprawy lampy na podstawie.

Istota, konstrukcji zespołu mocującego oprawę lampy, zwłaszcza lampy ogrodowej, który według wynalazku zawiera podstawę, przylegający do niej częścią dolną korpus oprawy oraz środki do unieruchamiania ich wzajemnego położenia, charakteryzuje się tym, że z powierzchni górnej płyty poziomej podstawy wychodzą dwie równe, wzajemnie równoległe ścianki biegnące wzdłuż boków płyty poziomej, przy czym końce ścianek usytuowane z tej samej strony płyty poziomej mają zagłębienia biegnące od strony płyty poziomej w górę, natomiast w płycie poziomej, między ściankami, są zamontowane końce górne trzpieni kotwiących, poza tym w części dolnej korpusu oprawy znajduje się otwór prostokątny, w który wchodzą ścianki podstawy, wówczas w otworze prostokątnym, krawędzie górne zagłębień spoczywają na pręcie łączącym naprzeciwległe ścianki otworu prostokątnego korpusu oprawy, ponadto przez ściankę otworu prostokątnego przechodzi wkręt ustalający mający kontakt z powierzchnią podstawy. Według innej, korzystnej cechy wynalazku końce górne trzpieni kotwiących wieńczy gwint na którym są zamontowane nakrętki. Według kolejnej, korzystnej cechy wynalazku co najmniej na wysokości otworu prostokątnego ścianki części dolnej korpusu oprawy tworzą rurę o przekroju prostokątnym. Według następnej, korzystnej cechy wynalazku ścianki podstawy łączą żebro usztywniające pierwsze i żebro usztywniające drugie. Według innej, korzystnej cechy wynalazku miejscem kontaktu wkręta ustalającego z powierzchnią podstawy jest powierzchnia żebra usztywniającego pierwszego.

Korzystnym skutkiem stosowania wynalazku jest rozwiązanie zespołu, pozwalającego na prosty oraz niezawodny montaż i demontaż korpusu oprawy lampy na podstawie.

Przedmiot wynalazku zostanie bliżej wyjaśniony za pomocą jego przykładowej realizacji zilustrowanej rysunkiem na którym fig. 1 jest widokiem aksonometrycznym zespołu według wynalazku, fig. 2 widokiem aksonometrycznym podstawy, a fig. 3 jest przekrojem zespołu w pozycji wychylonego korpusu oprawy, fig. 4 przekrojem zespołu w pozycji korpusu oprawy całkowicie zmontowanego z podstawą, natomiast fig. 5 jest rzutem prostokątnym w widoku z boku podstawy, a fig. 6 rzutem prostokątnym w widoku z góry podstawy.

P r z y k ł a d

Zespół mocujący oprawę lampy, zwłaszcza lampy ogrodowej według przykładu realizacji wynalazku zawiera podstawę P i przylegający do niej częścią dolną korpus oprawy K. Z powierzchni górnej płyty poziomej 1 podstawy P wychodzą dwie równe, wzajemnie równoległe ścianki 2 biegnące wzdłuż

PL 231 967 B1 boków płyty poziomej 1. Końce ścianek 2 usytuowane z tej samej strony płyty poziomej 1 mają zagłębienia 3 biegnące od strony płyty poziomej 1 w górę. W płycie poziomej 1, między ściankami 2, są zamontowane końce górne trzpieni kotwiących T. W części dolnej korpusu oprawy K znajduje się otwór prostokątny 4, w który wchodzą ścianki 2 podstawy P, wówczas w otworze prostokątnym 4, krawędzie górne zagłębień 3 spoczywają na pręcie 5 łączącym naprzeciwległe ścianki otworu prostokątnego 4 korpusu oprawy K. Przez ściankę otworu prostokątnego 4 przechodzi wkręt ustalający 6 mający kontakt z powierzchnią podstawy P. Końce górne trzpieni kotwiących T wieńczy gwint na którym są zamontowane nakrętki 7. Na wysokości otworu prostokątnego 4 ścianki części dolnej korpusu oprawy K tworzą rurę o przekroju prostokątnym. Ścianki 2 podstawy P łączą żebro usztywniające pierwsze 8 i żebro usztywniające drugie 9. Miejscem kontaktu wkręta ustalającego 6 z powierzchnią podstawy P jest powierzchnia żebra usztywniającego pierwszego 8. Trzpienie kotwiące T utwierdza się w betonowym fundamencie, po czym na ich końce górne nasuwa się podstawę P, którą poziomuje się i unieruchamia względem fundamentu za pomocą nakrętek 7. Na podstawę P nakłada się otworem prostokątnym 4 korpus oprawy K przechylając go wówczas w stronę zagłębień 3. Po wprowadzeniu pręta 5 w zagłębienia 3 korpus oprawy K pionizuje się, po czym wkręca się wkręt ustalający 6 do momentu uzyskania kontaktu z powierzchnią żebra usztywniającego pierwszego 8. Środkami do unieruchamiania ich wzajemnego położenia w korpusie oprawy K względem podstawy P są zagłębienia 3 w ściankach 2 oraz pręt 5 i wkręt ustalający 6.

Claims (5)

Zastrzeżenia patentowe

1. Zespół mocujący oprawę lampy, zwłaszcza lampy ogrodowej zawierający podstawę, przylegający do niej częścią dolną korpus oprawy oraz środki do unieruchamiania ich wzajemnego położenia, znamienny tym, że z powierzchni górnej płyty poziomej (1) podstawy (P) wychodzą dwie równe, wzajemnie równoległe ścianki (2) biegnące wzdłuż boków płyty poziomej (1), przy czym końce ścianek (2) usytuowane z tej samej strony płyty poziomej (1) mają zagłębienia (3) biegnące od strony płyty poziomej (1) w górę, natomiast w płycie poziomej (1), między ściankami (2), są zamontowane końce górne trzpieni kotwiących (T), poza tym w części dolnej korpusu oprawy (K) znajduje się otwór prostokątny (4), w który wchodzą ścianki (2) podstawy (P), wówczas w otworze prostokątnym (4), krawędzie górne zagłębień (3) spoczywają na pręcie (5) łączącym naprzeciwległe ścianki otworu prostokątnego (4) korpusu oprawy (K), ponadto przez ściankę otworu prostokątnego (4) przechodzi wkręt ustalający (6) mający kontakt z powierzchnią podstawy (P).

2. Zespół mocujący oprawę lampy, zwłaszcza lampy ogrodowej, według zastrz. 1, znamienny tym, że końce górne trzpieni kotwiących (T) wieńczy gwint na którym są zamontowane nakrętki (7).

3. Zespół mocujący oprawę lampy, zwłaszcza lampy ogrodowej, według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że co najmniej na wysokości otworu prostokątnego (4) ścianki części dolnej korpusu oprawy (K) tworzą rurę o przekroju prostokątnym.

4. Zespół mocujący oprawę lampy, zwłaszcza lampy ogrodowej, według zastrz. 1 albo 2 albo 3, znamienny tym, że ścianki (2) podstawy (1) łączą żebro usztywniające pierwsze (8) i żebro usztywniające drugie (9).

5. Zespół mocujący oprawę lampy, zwłaszcza lampy ogrodowej, według zastrz. 1 albo 4, znamienny tym, że miejscem kontaktu wkręta ustalającego (6) z powierzchnią podstawy (P) jest powierzchnia żebra usztywniającego pierwszego (8).