PL232081B1 - Zawias sworzniowy oraz sposób montażu zawiasu sworzniowego - Google Patents

Abstract

Przedmiotem zgłoszenia jest zawias sworzniowy oraz sposób montażu zawiasu sworzniowego. Zawias sworzniowy, zawierający uchwyt zawiasowy mocowany do pierwszego profilu (1), przy czym uchwyt zawiasowy zawiera co najmniej dwa skrzydełka uchwytu zawiasowego, które rozciągają się zasadniczo prostopadle do pierwszego profilu (1) oraz w których utworzone są współosiowe otwory sworznia (3); korpus przegubu (4), umieszczany pomiędzy skrzydełkami uchwytu zawiasowego, przy czym korpus przegubu (4) zawiera otwór przelotowy (5), współosiowy z otworami sworznia (3) oraz rozciągający się prostopadle do osi otworu przelotowego (5) uchwyt mocujący (6) do mocowania do drugiego profilu; cylindryczny sworzeń (7), który przechodzi przez otwory sworznia (3) w skrzydełkach uchwytu zawiasowego oraz otwór przelotowy (5) korpusu przegubu (4), przy czym cylindryczny sworzeń (7) jest luźno spasowany z otworem przelotowym (5) korpusu przegubu (4), przy czym skrzydełka uchwytu zawiasowego stanowią oddzielne kształtowniki w kształcie litery L, zawierające część zewnętrzną (8) z otworami sworznia (3) oraz zasadniczo prostopadłą część wewnętrzną (9), umieszczaną od strony wewnętrznej pierwszego profilu (1) przez odpowiadającą szczelinę (10) w pierwszym profilu (1), przy czym część wewnętrzna (9) skrzydełka uchwytu zawiasowego posiada otwór montażowy (11) zbieżny z otworem mocującym (12) pierwszego profilu (1), przez które przechodzi element mocujący (13), zapewniający przymocowanie skrzydełka uchwytu zawiasowego do pierwszego profilu (1).

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest zawias sworzniowy, w szczególności bramowy zawias sworzniowy oraz sposób montażu zawiasu sworzniowego. Przedmioty wynalazku znajdują swoje zastosowanie w dziedzinie bram ogrodzeniowych oraz ogrodzeń, do zapewnienia przegubu z co najmniej jednym stopniem swobody dla bram oraz furtek w ogrodzeniach.

W stanie techniki znane są zawiasy sworzniowe do przegubowego mocowania bram i furtek ogrodzeniowych, które charakteryzują się zwiększoną wytrzymałością i odpornością na uszkodzenia, ze względu na relatywnie dużą masę zawieszanych elementów ogrodzenia. Z reguły taki zawias sworzniowy składa się z uchwytu zawiasowego (gniazda) w postaci płaskiego elementu metalowego, wygiętego na kształt litery C, w taki sposób, że tworzy układ widełkowy z dwoma skrzydełkami, pomiędzy którymi umieszczany jest korpus przegubu, unieruchamiany lateralnie za pomocą sworznia, przechodzącego przez odpowiednie otwory w skrzydełkach uchwytu zawiasowego. Korpus przegubu stanowi element z wytworzonym otworem przelotowym, przez który przechodzi wspomniany sworzeń, luźno spasowany z otworem, w celu umożliwienia swobodnego ruchu obrotowego korpusu przegubu. Do korpusu przegubu przymocowywany jest na stałe trzpień (np. za pomocą spawania, lutowania, zgrzewania itp.), który mocowany jest do profilu stałego ogrodzenia. Uchwyt zawiasowy mocowany jest z kolei do ramy bramy lub furtki, w zależności od rodzaju materiału ramy, poprzez przykręcenie (np. w ramach drewnianych), przyspawanie (np. w ramach metalowych) lub zgrzanie (np. w ramach z tworzywa sztucznego). Zawiasy sworzniowe o przedstawionej powyżej ogólnej konstrukcji zostały ujawnione między innymi w US1432782A, US7895713B2, WO2016020871A1.

Dotychczasowa technologia montażu zawiasu sworzniowego do metalowych bram i furtek ogrodzeniowych zakładała przyspawanie uchwytu zawiasowego w postaci elementu w kształcie litery C do ramy bramy lub furtki. Rozwiązanie to jest jednak kosztowne i pracochłonne ponieważ wymaga procesu spawania. W przypadku bram i furtek wykonanych z profili cynkowanych metodą Sendzimira spawanie jest wyjątkowo kosztowne, a przy tym istnieje ryzyko uszkodzenia powłoki cynkowej poprzez przegrzanie materiału podczas spawania. Dodatkowo spawanie jest procesem, który wymaga specjalnych uprawnień od operatorów i specjalistycznego sprzętu, w celu zapewnienia odpowiedniej jakości łączenia, przy zachowaniu standardów bezpieczeństwa. Co więcej, przy manualnym spawaniu uchwytów zawiasowych do ram bramy lub furtki zaobserwowano zwiększoną częstotliwość występowania wad produktowych.

Problemem technicznym stawianym przed niniejszym wynalazkiem jest zapewnienie takiego zawiasu sworzniowego, przeznaczonego w szczególności dla bram i furtek ogrodzeniowych, który będzie eliminował konieczność przeprowadzania operacji spawania, pozwoli uniknąć nagrzewania materiału podczas tego procesu i odkształceń z nim związanych, a przy tym będzie łatwiejszy, a przez to i tańszy w produkcji oraz będzie zapewniał zwiększoną wytrzymałość, co pozwoli na zawieszenie bram i furtek ogrodzeniowych o większej masie. Co więcej pożądane jest, by zawias sworzniowy w stanie zamontowania charakteryzował się zwiększoną estetyką oraz bezpieczeństwem użytkowania, w szczególności posiadał zmniejszoną liczbę wystających ostrych krawędzi. Nieoczekiwanie wspomniane problemy techniczne rozwiązał prezentowany wynalazek.

Pierwszym przedmiotem wynalazku jest zawias sworzniowy, zawierający uchwyt zawiasowy mocowany do pierwszego profilu, przy czym uchwyt zawiasowy zawiera co najmniej dwa skrzydełka uchwytu zawiasowego, które rozciągają się zasadniczo prostopadle do pierwszego profilu oraz w których utworzone są zasadniczo współosiowe otwory sworznia; korpus przegubu, umieszczany pomiędzy skrzydełkami uchwytu zawiasowego, przy czym korpus przegubu zawiera otwór przelotowy, zasadniczo współosiowy z otworami sworznia oraz rozciągający się prostopadle do osi otworu przelotowego uchwyt mocujący do mocowania do drugiego profilu; cylindryczny sworzeń, który przechodzi przez otwory sworznia w skrzydełkach uchwytu zawiasowego oraz otwór przelotowy korpusu przegubu, przy czym cylindryczny sworzeń jest luźno spasowany z otworem przelotowym korpusu przegubu, przy czym skrzydełka uchwytu zawiasowego stanowią oddzielne kształtowniki w kształcie litery L, zawierające część zewnętrzną z otworami sworznia oraz zasadniczo prostopadłą część wewnętrzną, umieszczaną od strony wewnętrznej pierwszego profilu przez odpowiadającą szczelinę w pierwszym profilu, przy czym część wewnętrzna skrzydełka uchwytu zawiasowego posiada otwór montażowy zbieżny z otworem mocującym pierwszego profilu, przez które przechodzi element mocujący, zapewniający przymocowanie skrzydełka uchwytu zawiasowego do pierwszego profilu, przy czym część wewnętrzna skrzydełka uchwytu zawiasowego posiada mniejszą szerokość od części zewnętrznej skrzydełka uchwytu

PL 232 081 B1 zawiasowego, a szczelina w pierwszym profilu posiada szerokość większą od szerokości części wewnętrznej skrzydełka uchwytu zawiasowego oraz mniejszą od szerokości części zewnętrznej skrzydełka uchwytu zawiasowego.

W korzystnej realizacji wynalazku element mocujący stanowi śruba z nakrętką, śruba, wkręt lub nit.

W kolejnej korzystnej realizacji wynalazku otwór montażowy skrzydełka uchwytu zawiasowego zawiera gwint wewnętrzny, a element mocujący stanowi śruba z odpowiadającym gwintem zewnętrznym.

Korzystnie część wewnętrzna skrzydełka uchwytu zawiasowego rozciąga się w kierunku zasadniczo przeciwległym do kierunku wektora siły obciążenia zawiasu sworzniowego.

Drugim przedmiotem wynalazku jest sposób montażu zawiasu sworzniowego obejmujący następujące etapy: mocuje się uchwyt zawiasowy zawierający co najmniej dwa skrzydełka uchwytu zawiasowego do pierwszego profilu, umieszcza się korpus przegubu pomiędzy skrzydełkami uchwytu zawiasowego tak, że otwory sworznia w skrzydełkach uchwytu zawiasowego są zasadniczo współosiowe z otworem przelotowym korpusu przegubu, umieszcza się cylindryczny sworzeń w otworach sworznia i otworze przelotowym, mocuje się do drugiego profilu uchwyt mocujący, rozciągający się z korpusu przegubu prostopadle do osi otworu przelotowego, przy czym skrzydełka uchwytu zawiasowego w postaci oddzielnych kształtowników w kształcie litery L, zawierających część zewnętrzną z otworami sworznia oraz zasadniczo prostopadłą część wewnętrzną z otworem montażowym, mocuje się do pierwszego profilu przekładając część wewnętrzną skrzydełka uchwytu zawiasowego przez odpowiadającą szczelinę w pierwszym profilu tak, że część wewnętrzna skrzydełka uchwytu zawiasowego opiera się o ściankę wewnętrzną pierwszego profilu oraz przymocowuje się każde skrzydełko uchwytu zawiasowego do pierwszego profilu za pomocą elementu mocującego przekładanego przez otwór mocujący pierwszego profilu oraz otwór montażowy skrzydełka uchwytu zawiasowego, charakteryzujący się tym, że część wewnętrzna skrzydełka uchwytu zawiasowego posiada mniejszą szerokość od części zewnętrznej skrzydełka uchwytu zawiasowego, a szczelina w pierwszym profilu posiada szerokość większą od szerokości części wewnętrznej skrzydełka uchwytu zawiasowego oraz mniejszą od szerokości części zewnętrznej skrzydełka uchwytu zawiasowego tak, że przekładając część wewnętrzną skrzydełka uchwytu zawiasowego przez odpowiadającą szczelinę w pierwszym profilu opiera się część zewnętrzną o powierzchnię czołową pierwszego profilu.

W korzystnej realizacji wynalazku element mocujący stanowi śruba z nakrętką, śruba, wkręt lub nit.

W kolejnej korzystnej realizacji wynalazku otwór montażowy skrzydełka uchwytu zawiasowego zawiera gwint wewnętrzny, a element mocujący stanowi śruba z odpowiadającym gwintem zewnętrznym.

Korzystnie każde skrzydełko uchwytu zawiasowego umieszcza się w pierwszym profilu tak, że część wewnętrzna skrzydełka uchwytu zawiasowego rozciąga się w kierunku zasadniczo przeciwległym do kierunku wektora siły obciążenia zawiasu sworzniowego.

Zawias sworzniowy według niniejszego wynalazku, dzięki specjalnej konstrukcji uchwytu zawiasowego w postaci osobnych kształtowników w kształcie litery L, obejmujących skrzydełka uchwytu zawiasowego, może być mocowany do profili bez konieczności zastosowania spawania. Konstrukcja skrzydełek uchwytu zawiasowego, pozwalająca na wprowadzenie ich części wewnętrznych do wnętrza profilu, zapewnia pewne, stabilne i wytrzymałe połączenie, przez co uchwyt zawiasowy, a tym samym cały zawias sworzniowy, może przenosić większe obciążenia. Co więcej, skierowanie części wewnętrznej skrzydełka w kierunku od zawiasu sworzniowego powoduje powstanie kolejnej powierzchni oporowej, co dodatkowo zwiększa możliwości obciążeniowe zawiasu według wynalazku. Zastosowanie w części wewnętrznej otworu montażowego z gwintem wewnętrznym oraz elementu mocującego w postaci śruby z odpowiadającym gwintem ułatwia dodatkowo montaż i umożliwia jego przeprowadzenie z zewnątrz konstrukcji profilu. Ponadto zmniejszona szerokość części wewnętrznej skrzydełka uchwytu zawiasowego, względem części zewnętrznej, oraz szerokość szczeliny w profilu zawierająca się pomiędzy szerokością części wewnętrznej i części zewnętrznej skrzydełka uchwytu zawiasowego, zabezpiecza przed przypadkowym wpuszczeniem całego skrzydełka uchwytu zawiasowego do wnętrza profilu oraz wyznacza dodatkową powierzchnię oporową. Zamontowany zawias sworzniowy posiada bardziej estetyczny wygląd, z mniejszą liczbą ostrych krawędzi, które mogłyby stanowić ryzyko uszkodzeń podczas użytkowania zawiasu sworzniowego. Co więcej, konstrukcja skrzydełek uchwytu zawiasowego w kształcie litery L wymaga mniej operacji przy wytwarzaniu uchwytu zawiasowego, co przyświadcza o uzyskaniu korzyści ekonomicznych. Wycięcie w pierwszym profilu pozwala na jednoznaczne pozycjonowanie zawiasu sworzniowego, co pozwala uniknąć przesunięć, które powstawały podczas procesu spawania.

Przykładowe realizacje wynalazku zaprezentowano na figurach rysunku, na którym

PL 232 081 B1 fig. 1 przedstawia widok perspektywiczny zawiasu sworzniowego według jednego przykładu realizacji niniejszego wynalazku, zamontowanego do pierwszego profilu, fig. 2 przedstawia rozstrzelony widok perspektywiczny zawiasu sworzniowego z fig. 1, fig. 3 przedstawia widok perspektywiczny uchwytu zawiasowego według jednego przykładu realizacji niniejszego wynalazku, zamontowanego do pierwszego profilu, fig. 4 przedstawia rzuty prostokątne pojedynczego skrzydełka uchwytu zawiasowego według jednego przykładu realizacji niniejszego wynalazku, fig. 5 przedstawia widok perspektywiczny zawiasu sworzniowego według drugiego przykładu realizacji niniejszego wynalazku, zamontowanego do pierwszego profilu, fig. 6 przedstawia rozstrzelony widok perspektywiczny zawiasu sworzniowego z fig. 5, fig. 7 przedstawia widok perspektywiczny uchwytu zawiasowego według drugiego przykładu realizacji niniejszego wynalazku, zamontowanego do pierwszego profilu.

P r z y k ł a d 1

Zawias sworzniowy według jednego przykładu realizacji niniejszego wynalazku został przedstawiony schematycznie na figurach 1-4. Niniejszy przykład realizacji dotyczy zawiasu do bram i furtek ogrodzeniowych, montowanego w celu zapewnienia przegubu z jednym stopniem swobody dla wspomnianych bram oraz furtek w ogrodzeniach. Na fig. 1 przedstawiono widok perspektywiczny zawiasu sworzniowego zamontowanego do pierwszego profilu 1, natomiast na fig. 2 przedstawiono rozstrzelony widok perspektywiczny zawiasu sworzniowego z fig. 1. Prezentowany zawias sworzniowy zawiera uchwyt zawiasowy mocowany do pierwszego profilu 1, przy czym uchwyt zawiasowy zawiera co najmniej dwa skrzydełka uchwytu zawiasowego 2, które rozciągają się zasadniczo prostopadle do pierwszego profilu 1. We wspomnianych skrzydełkach uchwytu zawiasowego 2 utworzone są współosiowe otwory sworznia 3. Przedstawiony zawias sworzniowy zawiera dodatkowo korpus przegubu 4, który umieszczany jest pomiędzy skrzydełkami uchwytu zawiasowego 2. Korpus przegubu 4 zawiera otwór przelotowy 5, który jest współosiowy z otworami sworznia 3. Korpus przegubu 4 zawiera dodatkowo rozciągający się prostopadle do osi otworu przelotowego 5 uchwyt mocujący 6 do mocowania do drugiego profilu. W tym przykładzie realizacji uchwyt mocujący 6 przyjął postać trzpienia mocującego, lecz należy podkreślić, że nie stanowi to ograniczenia niniejszego wynalazku. Zawias sworzniowy według niniejszego wynalazku zawiera dalej cylindryczny sworzeń 7, który przechodzi przez otwory sworznia 3 w skrzydełkach uchwytu zawiasowego 2 oraz otwór przelotowy 5 korpusu przegubu 4, przy czym cylindryczny sworzeń 7 jest luźno spasowany z otworem przelotowym 5 korpusu przegubu 4. Luźne spasowanie cylindrycznego sworznia 7 z otworem przelotowym 5 zapewnia swobodę ruchu obrotowego korpusu przegubu 4 wokół wspomnianego sworznia 7, istotną dla zapewnienia funkcjonalności przedmiotowego zawiasu sworzniowego. W przedstawionym przykładzie realizacji skrzydełka uchwytu zawiasowego 2 stanowią oddzielne kształtowniki w kształcie litery L, zawierające część zewnętrzną 8 z otworami sworznia 3 oraz zasadniczo prostopadłą część wewnętrzną 9. Dokładna konstrukcja jednej realizacji skrzydełka uchwytu zawiasowego 2 została przedstawiona w rzutach prostokątnych na fig. 4. Część wewnętrzna 9 skrzydełka uchwytu zawiasowego 2 umieszczana jest od strony wewnętrznej pierwszego profilu 1 przez odpowiadającą szczelinę 10 w pierwszym profilu 1. Część wewnętrzna 9 skrzydełka uchwytu zawiasowego 2 posiada ponadto otwór montażowy 11 zbieżny z otworem mocującym 12 pierwszego profilu 1, przez które przechodzi element mocujący 13, zapewniający przymocowanie skrzydełka uchwytu zawiasowego 2 do pierwszego profilu 1. W przedstawionym przykładzie realizacji otwór montażowy 11 skrzydełka uchwytu zawiasowego 2 zawiera gwint wewnętrzny, a element mocujący 13 stanowi śruba z odpowiadającym gwintem zewnętrznym. Dzięki takiej konstrukcji umożliwione jest przymocowanie uchwytu zawiasowego z zewnątrz pierwszego profilu 1. Należy jednak zwrócić uwagę na fakt, że rodzaj elementu mocującego 13 nie stanowi w tym przypadku ograniczenia, i może on przyjąć postać śruby z nakrętką, śruby, wkrętu lub nitu, w zależności od konstrukcji pierwszego profilu 1 i/lub skrzydełka uchwytu zawiasowego 2. Na rzutach prostokątnych przedstawionych na fig. 4 uwidoczniono część wewnętrzną 9 skrzydełka uchwytu zawiasowego 2 posiadającą mniejszą szerokość od części zewnętrznej 8 skrzydełka uchwytu zawiasowego 2. Dodatkowo w niniejszym przykładzie realizacji szczelina 10 w pierwszym profilu 1 posiada szerokość większą od szerokości części wewnętrznej 9 skrzydełka uchwytu zawiasowego 2 oraz mniejszą od szerokości części zewnętrznej 8 skrzydełka uchwytu zawiasowego 2. Taka konstrukcja skrzydełka uchwytu zawiasowego 2 oraz szczeliny 10 zabezpiecza przed przypadkowym wpuszczeniem całego skrzydełka uchwytu zawiasowego 2 do wnętrza pierwszego profilu 1 oraz wyznacza dodatkową powierzchnię oporową. Warto również zwrócić uwagę na fakt, że część wewnętrzna 9 skrzydełka uchwytu zawiasowego 2 rozciąga się w kierunku od zawiasu sworzniowego, tj. w niniejszym

PL 232 081 B1 przykładzie realizacji część wewnętrzna 9 górnego skrzydełka uchwytu zawiasowego 2 rozciąga się w górę, natomiast część wewnętrzna 9 dolnego skrzydełka uchwytu zawiasowego 2 rozciąga się w dół. Skierowanie części wewnętrznej 9 skrzydełka uchwytu zawiasowego 2 w kierunku od zawiasu sworzniowego powoduje powstanie kolejnej powierzchni oporowej, co dodatkowo zwiększa możliwości obciążeniowe zawiasu sworzniowego według niniejszego wynalazku. Na fig. 3 przedstawiono widok perspektywiczny uchwytu zawiasowego zamontowanego do pierwszego profilu 1. Jak widać zamontowany zawias sworzniowy posiada bardziej estetyczny wygląd, z mniejszą liczbą ostrych krawędzi, które mogłyby stanowić ryzyko uszkodzeń podczas użytkowania zawiasu sworzniowego.

W pierwszym etapie sposobu montażu przedstawionego przykładu zawiasu sworzniowego według niniejszego wynalazku mocuje się uchwyt zawiasowy zawierający co najmniej dwa skrzydełka uchwytu zawiasowego 2 do pierwszego profilu 1. W etapie tym skrzydełka uchwytu zawiasowego 2 w postaci oddzielnych kształtowników w kształcie litery L, zawierających część zewnętrzną 8 z otworami sworznia 3 oraz zasadniczo prostopadłą część wewnętrzną 9 z otworem montażowym 11 mocuje się do pierwszego profilu 1 przekładając część wewnętrzną 9 skrzydełka uchwytu zawiasowego 2 przez odpowiadającą szczelinę 10 w pierwszym profilu 1 tak, że część wewnętrzna 9 skrzydełka uchwytu zawiasowego 2 opiera się o ściankę wewnętrzną pierwszego profilu 1. Po umieszczeniu odpowiednich skrzydełek uchwytu zawiasowego 2 w pierwszym profilu 1 przymocowuje się każde skrzydełko uchwytu zawiasowego 2 do pierwszego profilu 1 za pomocą elementu mocującego 13 przekładanego przez otwór mocujący 12 pierwszego profilu 1 oraz otwór montażowy 11 skrzydełka uchwytu zawiasowego 2, przy czym otwór montażowy 11 skrzydełka uchwytu zawiasowego 2 może posiadać gwint wewnętrzny, a element mocujący 13 może przyjąć postać śruby z odpowiadającym gwintem zewnętrznym. Po zamocowaniu skrzydełek uchwytu zawiasowego 2 umieszcza się korpus przegubu 4 pomiędzy skrzydełkami uchwytu zawiasowego 2 tak, że otwory sworznia 3 w skrzydełkach uchwytu zawiasowego 2 są współosiowe z otworem przelotowym 5 korpusu przegubu 4, a następnie umieszcza się cylindryczny sworzeń 7 w otworach sworznia 3 i otworze przelotowym 5. Kolejnym etapem jest mocowanie do drugiego profilu uchwytu mocującego 6, rozciągającego się z korpusu przegubu 4 prostopadle do osi otworu przelotowego 5.

P r z y k ł a d 2

Drugi przykład realizacji zawiasu sworzniowego według niniejszego wynalazku został przedstawiony na figurach 5-7, w tym na figurze 5 przedstawiono widok perspektywiczny zawiasu sworzniowego, na figurze 6 przedstawiono rozstrzelony widok perspektywiczny zawiasu sworzniowego, a na figurze 7 przedstawiono widok perspektywiczny uchwytu zawiasowego. Generalnie konstrukcja zawiasu sworzniowego jest zasadniczo zbieżna z konstrukcją zawiasu sworzniowego z pierwszego przykładu realizacji. Jedną z różnic względem pierwszego przykładu realizacji zawiasu sworzniowego stanowi kierunek rozciągania się części wewnętrznych 9 skrzydełka uchwytu zawiasowego 2. W pierwszym przykładzie realizacji części wewnętrzne 9 skrzydełka uchwytu zawiasowego 2 rozciągały się w kierunku z dala od zawiasu sworzniowego, przez co powstawała jedna dodatkowa powierzchnia oporowa (górne skrzydełko uchwytu zawiasowego 2), która powodowała zwiększenie nośności całego zawiasu sworzniowego. W niniejszym przykładzie realizacji obydwie części wewnętrzne 9 skrzydełek uchwytu zawiasowego 2 skierowano w górę (patrz figura 6), przez co powstały dwie powierzchnie oporowe (dwie powierzchnie opierające się o ściankę wewnętrzną pierwszego profilu 1), jeszcze bardziej zwiększając nośność zawiasu sworzniowego według niniejszego wynalazku. Należy również zauważyć, że modyfikacjom uległ również pierwszy profil 1, w którym dolny otwór mocujący 12 został przeniesiony do lokalizacji pomiędzy szczelinami 10 do umieszczania części wewnętrznej 9 skrzydełek uchwytu zawiasowego 2, co uwidoczniono najlepiej na figurze 6. Przeniesienie tego otworu mocującego 12 podyktowane było zmianą geometrii ulokowania dolnego skrzydełka uchwytu zawiasowego 2 w taki sposób, aby otwór mocujący 12 zgrał się z odpowiadającym otworem montażowym 11 w części wewnętrznej 9 dolnego skrzydełka uchwytu zawiasowego 2. Jak przedstawiono na figurach 5 i 7, w tym przykładzie realizacji dolny element mocujący 13 znajduje się pomiędzy częściami zewnętrznymi 8 skrzydełek uchwytu zawiasowego 2 i wertykalnie wypada w obszarze występowania korpusu przegubu 4. Aby uniknąć kolizji elementu mocującego 13 (w szczególności łba śruby, w sytuacji, gdy element mocujący 13 stanowi śruba) z korpusem przegubu 4 zastosowano odpowiednio dłuższe części zewnętrzne 8 skrzydełek uchwytu zawiasowego 2, odsuwając w ten sposób korpus przegubu 4 w kierunku od pierwszego profilu 1. Warto w tym miejscu podkreślić, że w innych przykładach realizacji możliwe jest zastosowanie dowolnej konfiguracji geometrycznej skrzydełek uchwytu zawiasowego 2 tak, że ich części wewnętrzne 9 mogą rozciągać się obydwie w kierunku zawiasu sworzniowego, jak również obydwie w kierunku w dół.

Claims (8)

Zastrzeżenia patentowe

1. Zawias sworzniowy, zawierający uchwyt zawiasowy mocowany do pierwszego profilu (1), przy czym uchwyt zawiasowy zawiera co najmniej dwa skrzydełka uchwytu zawiasowego (2), które rozciągają się zasadniczo prostopadle do pierwszego profilu (1) oraz w których utworzone są zasadniczo współosiowe otwory sworznia (3); korpus przegubu (4), umieszczany pomiędzy skrzydełkami uchwytu zawiasowego (2), przy czym korpus przegubu (4) zawiera otwór przelotowy (5), zasadniczo współosiowy z otworami sworznia (3) oraz rozciągający się prostopadle do osi otworu przelotowego (5) uchwyt mocujący (6) do mocowania do drugiego profilu; cylindryczny sworzeń (7), który przechodzi przez otwory sworznia (3) w skrzydełkach uchwytu zawiasowego (2) oraz otwór przelotowy (5) korpusu przegubu (4), przy czym cylindryczny sworzeń (7) jest luźno spasowany z otworem przelotowym (5) korpusu przegubu (4), przy czym skrzydełka uchwytu zawiasowego (2) stanowią oddzielne kształtowniki w kształcie litery L, zawierające część zewnętrzną (8) z otworami sworznia (3) oraz zasadniczo prostopadłą część wewnętrzną (9), umieszczaną od strony wewnętrznej pierwszego profilu (1) przez odpowiadającą szczelinę (10) w pierwszym profilu (1), przy czym część wewnętrzna (9) skrzydełka uchwytu zawiasowego (2) posiada otwór montażowy (11) zbieżny z otworem mocującym (12) pierwszego profilu (1), przez które przechodzi element mocujący (13), zapewniający przymocowanie skrzydełka uchwytu zawiasowego (2) do pierwszego profilu (1), znamienny tym, że część wewnętrzna (9) skrzydełka uchwytu zawiasowego (2) posiada mniejszą szerokość od części zewnętrznej (8) skrzydełka uchwytu zawiasowego (2), a szczelina (10) w pierwszym profilu (1) posiada szerokość większą od szerokości części wewnętrznej (9) skrzydełka uchwytu zawiasowego (2) oraz mniejszą od szerokości części zewnętrznej (8) skrzydełka uchwytu zawiasowego (2).

2. Zawias sworzniowy według zastrz. 1, znamienny tym, że element mocujący (13) stanowi śruba z nakrętką, śruba, wkręt lub nit.

3. Zawias sworzniowy według zastrz. 1, znamienny tym, że otwór montażowy (11) skrzydełka uchwytu zawiasowego (2) zawiera gwint wewnętrzny, a element mocujący (13) stanowi śruba z odpowiadającym gwintem zewnętrznym.

4. Zawias sworzniowy według któregokolwiek z zastrz. od 1 do 3, znamienny tym, że część wewnętrzna (9) skrzydełka uchwytu zawiasowego (2) rozciąga się w kierunku zasadniczo przeciwległym do kierunku wektora siły obciążenia zawiasu sworzniowego.

5. Sposób montażu zawiasu sworzniowego obejmujący następujące etapy: mocuje się uchwyt zawiasowy zawierający co najmniej dwa skrzydełka uchwytu zawiasowego (2) do pierwszego profilu (1), umieszcza się korpus przegubu (4) pomiędzy skrzydełkami uchwytu zawiasowego (2) tak, że otwory sworznia (3) w skrzydełkach uchwytu zawiasowego (2) są zasadniczo współosiowe z otworem przelotowym (5) korpusu przegubu (4), umieszcza się cylindryczny sworzeń (7) w otworach sworznia (3) i otworze przelotowym (5), mocuje się do drugiego profilu uchwyt mocujący (6), rozciągający się z korpusu przegubu (4) prostopadle do osi otworu przelotowego (5), przy czym skrzydełka uchwytu zawiasowego (2) w postaci oddzielnych kształtowników w kształcie litery L, zawierających część zewnętrzną (8) z otworami sworznia (3) oraz zasadniczo prostopadłą część wewnętrzną (9) z otworem montażowym (11), mocuje się do pierwszego profilu (1) przekładając część wewnętrzną (9) skrzydełka uchwytu zawiasowego (2) przez odpowiadającą szczelinę (10) w pierwszym profilu (1) tak, że część wewnętrzna (9) skrzydełka uchwytu zawiasowego (2) opiera się o ściankę wewnętrzną pierwszego profilu (1) oraz przymocowuje się każde skrzydełko uchwytu zawiasowego (2) do pierwszego profilu (1) za pomocą elementu mocującego (13) przekładanego przez otwór mocujący (12) pierwszego profilu (1) oraz otwór montażowy (11) skrzydełka uchwytu zawiasowego (2), znamienny tym, że część wewnętrzna (9) skrzydełka uchwytu zawiasowego (2) posiada mniejszą szerokość od części zewnętrznej (8) skrzydełka uchwytu zawiasowego (2), a szczelina (10) w pierwszym profilu (1) posiada szerokość większą od szerokości części wewnętrznej (9) skrzydełka uchwytu zawiasowego (2) oraz mniejszą od szerokości części zewnętrznej (8) skrzydełka uchwytu zawiasowego (2) tak, że przekładając część wewnętrzną (9) skrzydełka uchwytu zawiasowego (2) przez odpowiadającą szczelinę (10) w pierwszym profilu (1) opiera się część zewnętrzną (8) o powierzchnię czołową pierwszego profilu (1).

PL 232 081 Β1

6. Sposób według zastrz. 5, znamienny tym, że element mocujący (13) stanowi śruba z nakrętką, śruba, wkręt lub nit.

7. Sposób według zastrz. 5, znamienny tym, że otwór montażowy (11) skrzydełka uchwytu zawiasowego (2) zawiera gwint wewnętrzny, a element mocujący (13) stanowi śruba z odpowiadającym gwintem zewnętrznym.

8. Sposób według któregokolwiek z zastrz. od 5 do 7, znamienny tym, że każde skrzydełko uchwytu zawiasowego (2) umieszcza się w pierwszym profilu (1) tak, że część wewnętrzna (9) skrzydełka uchwytu zawiasowego (2) rozciąga się w kierunku zasadniczo przeciwległym do kierunku wektora siły obciążenia zawiasu sworzniowego.