PL232111B1 - Sposób wytwarzania okien z tworzywa sztucznego oraz okno z tworzywa sztucznego - Google Patents

Abstract

Sposób wytwarzania okien z tworzywa sztucznego, w szczególności PVC (poli(chlorku winylu)), w którym mocuje się szybę zespoloną w ramie skrzydła za pomocą mostków szkleniowych i kleju, charakteryzuje się tym, że: przygotowuje się mieszankę klejową dwuskładnikowego utwardzalnego kleju silkonowego z wiórami z PVC w proporcji klej:wióry od 3:1 do 4:1; w prasie do szklenia w ramie skrzydła (100) montuje się mostki szkleniowe i klocki szkleniowe; nanosi się mieszankę klejową w narożach ramy skrzydła (100) w pierwsze obszary klejowe (111), stanowiące dwa paski stykające się ze sobą w narożu ramy i przebiegające stycznie do przylgi ramy skrzydła (100) o długości (LA) od 15 do 20 cm, przy czym powierzchnię przylgi w pierwszych obszarach klejowych (111) poddaje się uprzedniej obróbce polerowaniem ściernym; instaluje się i pozycjonuje się szybę zespoloną (150); pomiędzy płaszczyznę brzegową ramy skrzydła (100), a środkową linię powierzchni brzegowej szyby (150) wciska się sznur ze spienionego polietylenu; nanosi się mieszankę klejową wzdłuż każdego z boków ramy skrzydła (100) w drugie obszary klejowe (111) pomiędzy powierzchnię brzegową szyby (150), a płaszczyznę brzegową ramy skrzydła (100), przyległe do sznura, stanowiące paski o długości (LB) od 15 do 20 cm, przy czym płaszczyznę brzegową ramy skrzydła (100) poddaje się uprzedniej obróbce polerowaniem ściernym; oraz instaluje się listwy przyszybowe. Przedmiotem zgłoszenia jest również okno z tworzywa sztucznego.

Description

Opis wynalazku

Niniejszy wynalazek dotyczy okien z tworzywa sztucznego i sposobu wytwarzania okien z tworzywa sztucznego.

Skrzydła okienne z tworzywa sztucznego, przykładowo PVC (tj. poli(chlorku winylu)), zawierają ramę z okuciami, w której zamocowana jest szyba. W typowych procesach wytwarzania skrzydeł okiennych, szyba jest mocowana na wcisk wewnątrz ramy za pomocą klocków szkleniowych, po czym na szybę nakładane są listwy przyszybowe, uszczelniające szczelinę pomiędzy szybą a ramą.

W celu poprawy właściwości mechanicznych skrzydła okiennego z tworzywa sztucznego takiego jak PVC, który jest materiałem dość miękkim, do wewnątrz profili ramy okiennej montuje się wzmocnienia stalowe, w celu poprawy statyki skrzydła. Tego typu wzmocnienia mają negatywny wpływ na koszt okna i jego ciężar, jak również pogarszają współczynnik przenikalności cieplnej okna. Ponadto wzmocnienia montowane są jedynie w odcinkach prostych ram, natomiast naroża okienne, które pozbawione są wzmocnień stalowych stanowią najbardziej narażone na pękanie fragmenty ram z PVC.

W stanie techniki znane są różnego rodzaju alternatywne sposoby mocowania szyby w ramie skrzydła okiennego.

Z opisu amerykańskiego zgłoszenia patentowego US2004140037A1 znana jest konstrukcja skrzydła okiennego, w której szyba jest połączona z ramą skrzydła poprzez wypełnienie jednorodnym klejem szczeliny obwodowej pomiędzy wpustem profilu okiennego, a krawędzią boczną szyby jednolicie wzdłuż całego obwodu płaszczyzny bocznej szyby.

Z opisu patentu europejskiego EP1608836 znany jest sposób wytwarzania skrzydeł okiennych, w którym w ramie pozycjonuje się szybę za pomocą klocków szkleniowych, unieruchamia się szybę poprzez zastosowanie taśmy dwustronnej oraz wypełnia się szczelinę klejem silikonowym. Stosuje się przy tym szybę z krawędzią schodkowa, a klej silikonowy nakłada się jednolicie na powierzchnię naddatku szyby wzdłuż całego jej obwodu.

Z opisu europejskiego zgłoszenia patentowego EP2716851 znana jest konstrukcja skrzydła okiennego, w którym zastosowano szybę przyklejoną do ramy skrzydła za pomocą taśmy dwustronnej naklejonej jednolicie wzdłuż obwodu płaszczyzny głównej szyby, klocków szkleniowych oraz masy klejącej rozmieszczonej jednolicie wzdłuż całej powierzchni brzegowej szyby.

Z opisu europejskiego zgłoszenia patentowego EP1070824 znana jest konstrukcja skrzydła okiennego, w którym szyba jest połączona z ramą za pomocą warstwy kleju rozmieszczonej jednolicie wzdłuż obwodu płaszczyzny głównej szyby.

Z opisu europejskiego zgłoszenia patentowego EP1373672 znana jest konstrukcja skrzydła okiennego, w którym szyba jest połączona z ramą za pomocą warstwy kleju rozmieszczonej jednolicie wzdłuż powierzchni brzegowej szyby.

Z powyższych dokumentów wynika, że prowadzone są prace badawczo-rozwojowe mające na celu opracowanie różnych alternatywnych sposobów mocowania szyby w ramie skrzydła okiennego.

Celem niniejszego wynalazku jest opracowanie alternatywnej do powyższych konstrukcji skrzydła okiennego, która umożliwi co najmniej częściową redukcję opisanych powyżej wad związanych z koniecznością stosowania wzmocnień stalowych.

Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarzania okien z tworzywa sztucznego, w szczególności PVC (poli(chlorku winylu)), w którym mocuje się szybę zespoloną w ramie skrzydła za pomocą mostków szkleniowych i kleju, charakteryzujący się tym, że: przygotowuje się mieszankę klejową dwuskładnikowego utwardzalnego kleju silkonowego z wiórami z PVC w proporcji klej : wióry od 3:1 do 4:1; w prasie do szklenia w ramie skrzydła montuje się mostki szkleniowe i klocki szkleniowe; nanosi się mieszankę klejową w narożach ramy skrzydła w pierwsze obszary klejowe, stanowiące dwa paski stykające się ze sobą w narożu ramy i przebiegające stycznie do przylgi ramy skrzydła o długości od 15 do 20 cm, przy czym powierzchnię przylgi w pierwszych obszarach klejowych poddaje się uprzedniej obróbce polerowaniem ściernym; instaluje się i pozycjonuje się szybę zespoloną; pomiędzy płaszczyznę brzegową ramy skrzydła a środkową linię powierzchni brzegowej szyby wciska się sznur ze spienionego polietylenu; nanosi się mieszankę klejową wzdłuż każdego z boków ramy skrzydła w drugie obszary klejowe pomiędzy powierzchnię brzegową szyby a płaszczyznę brzegową ramy skrzydła, przylegle do sznura, stanowiące paski o długości od 15 do 20 cm, przy czym płaszczyznę brzegową ramy skrzydła poddaje się uprzedniej obróbce polerowaniem ściernym; oraz instaluje się listwy przyszybowe.

PL 232 111 B1

Przedmiotem wynalazku jest ponadto okno z tworzywa sztucznego, w szczególności PVC (polichlorku winylu)), zawierające ramę skrzydła w której zamontowana jest szyba zespolona za pomocą mostków szkleniowych, kleju i listew przyszybowych, charakteryzujące się tym, że: klej stanowi mieszanka klejowa dwuskładnikowego utwardzalnego kleju silkonowego z wiórami z PVC w proporcji klej:wióry od 3:1 do 4:1; przy czym mieszanka klejowa znajduje się: w pierwszych obszarach klejowych stanowiących dwa paski stykające się ze sobą w narożu ramy skrzydła i przebiegających stycznie do poddanej obróbce polerowaniem ściernym przylgi ramy skrzydła o długości od 15 do 20 cm; oraz w drugich obszarach klejowych wzdłuż każdego z boków ramy skrzydła pomiędzy powierzchnię brzegową szyby a płaszczyzną brzegową ramy skrzydła poddaną obróbce polerowaniem ściernym, przylegle do sznura ze spienionego polietylenu wciśniętego pomiędzy płaszczyznę brzegową ramy skrzydła a środkową linię powierzchni brzegowej szyby, stanowiące paski o długości od 15 do 20 cm.

Zaletą rozwiązania według wynalazku jest to, że zapewnia dobre właściwości izolacyjne skrzydła okiennego i zwiększa wytrzymałość mechaniczną skrzydła, w szczególności jego statykę, dzięki czemu umożliwia wyeliminowanie wzmocnień stalowych mocowanych w ramie skrzydła (dla większości skrzydeł okiennych) lub co najmniej zmniejszenie wymiarów wzmocnień stalowych (dla skrzydeł o ponad standardowych wymiarach).

Przedmiot rozwiązania został przedstawiony w przykładzie wykonania na rysunku, na którym:

Fig. 1 przedstawia schematycznie ramę skrzydła w widoku z przodu;

Fig. 2A przedstawia schematycznie ramę skrzydła w widoku w przekroju wzdłuż linii A-A z Fig. 1;

Fig. 2B przedstawia schematycznie ramę skrzydła w widoku w przekroju wzdłuż linii B-B z Fig. 1;

Fig. 3 przedstawia schemat linii technologicznej do wytwarzania okien z wykorzystaniem sposobu według wynalazku.

Rama 100 skrzydła okiennego przedstawiona na Fig. 1, 2A i 2B ma wewnątrz zamontowaną szybę 150.

W rozwiązaniu według wynalazku stosuje się dwa odrębne sposoby mocowania szyby 150 do ramy skrzydła 100: w narożach stosuje się pierwszy sposób aplikacji kleju, jak przedstawiono na Fig. 2A, a na odcinkach prostych pomiędzy narożami stosuje się drugi sposób aplikacji kleju, jak przedstawiono na Fig. 2B.

W każdym narożu skrzydła pomiędzy obwodem płaszczyzny głównej 151 szyby zespolonej 150 a przylgą 101 (tj. zewnętrzną przegrodą profilu) ramy skrzydła 100 znajduje się pierwszy obszar klejowy 111 z mieszanki klejowej. Pierwszy obszar klejowy tworzy więc dwa paski wzdłuż obwodu płaszczyzny głównej szyby przylegające do krawędzi bocznej szyby i stykające się ze sobą w narożu, korzystnie o długości LA od 15 do 20 cm (przykładowo, 15 cm), szerokości SA od 3 do 5 mm (przykładowo, 4 mm) i wysokości WA od 10 do 15 mm (przykładowo, 13 mm), zależnie od konstrukcji stosowanego profilu ramy skrzydła. Od strony wewnętrznej płaszczyzny głównej szyby 150, do pierwszego obszaru klejowego 111 przylega znana uszczelka obwodowa 102, przebiegająca wzdłuż całej krawędzi bocznej przylgi 101 pomiędzy przylgą 101 a szybą 150. Pomiędzy powierzchnią brzegową 152 szyby a płaszczyzną brzegową 104 ramy skrzydła znajduje się znany mostek szkleniowy 103A i klocek szkleniowy 103B (podkładka).

Połączenie naroży szyby z ramą skrzydła w taki sposób zapewnia uzyskanie odpowiedniej sztywności konstrukcji ramy 100 skrzydła poprzez oparcie jej i trwałe powiązanie z prostokątnym kształtem szyby 150. Dzięki trwałej spoinie klejącej 111 pozycja ramy 100 w narożach względem szyby 150 pozostaje niezmienna, a samo naroże, jako najsłabszy punkt konstrukcji skrzydła okiennego, zostaje dodatkowo wzmocnione.

Na odcinkach prostych pomiędzy powierzchnią brzegową 152 szyby zespolonej 150 a płaszczyzną brzegową 104 ramy skrzydła, od strony wewnętrznej ramy, znajduje się drugi obszar klejowy 112 z mieszanki klejowej. Drugi obszar klejowy 112 tworzy więc co najmniej jeden pasek, korzystnie o długości LB od 15 do 20 cm (przykładowo, 15 cm), szerokości SB od 11 do 15 mm (przykładowo, 11 mm) i wysokości WB od 5 do 7 mm (przykładowo 7 mm).

Drugi obszar klejowy 112 przylega do sznura ze spienionego polietylenu (tzw. sznura dylatacyjnego) - 105 ułożonego na wcisk wzdłużnie pomiędzy środkową linią powierzchni brzegowej 152 szyby a płaszczyzną brzegową 104 ramy skrzydła, który jest układany przed nałożeniem drugiego obszaru klejowego 112 i wyznacza granicę aplikacji tej mieszanki klejowej. Średnica sznura 105 przed ułożeniem powinna wynosić od 2 do 4 mm więcej niż wysokość WB mieszanki klejowej, tak aby można go było skutecznie osadzić na wcisk w przestrzeni pomiędzy środkową linią powierzchni brzegowej 152 szyby a płaszczyzną brzegową 104 ramy skrzydła.

PL 232 111 B1

Punktowe klejenie elementów prostych szyby zapewnia usztywnienie prostych odcinków skrzydeł okiennych, tak aby nie dochodziło do ich ugięcia na długości. Stanowi to skuteczną alternatywę dla stosowania wzmocnień stalowych w prostych odcinkach profili skrzydeł.

Na Fig. 2A i 2B wskazano strzałkami falowymi możliwe kierunki odkształcenia ramy skrzydła, wskutek działania sił związanych głównie z rozszerzalnością cieplną profil oraz będących wynikiem obciążeń eksploatacyjnych okien. Różne sposoby aplikacji kleju (różne punkty sklejenia) zapewniają wzajemne niwelowanie sił mogących powodować odkształcenie profili.

Odległość LAB pomiędzy odcinkami prostymi drugiego obszaru klejowego 112 (których może być kilka na długości całej ramy) zależy od pożądanych parametrów usztywnienia okna, powinna wynosić nie więcej niż 70 cm.

Jako mieszankę klejową 111 stosuje się mieszankę dwuskładnikowego kleju silikonowego (klej i składnik utwardzający, przykładowo stosować można klej Betamate 7170 i utwardzacz Betamate Accel (firmy Dow Europe GmbH, Niemcy) w stosunku 100:2, stosować można również inne znane kleje do wklejania szyb o charakterystyce analogicznej do wskazanych) z wiórami z PVC w proporcji klej : wióry od 3:1 do 4:1, korzystnie 4:1. Korzystnie, stosuje się wióry, których średnica przekroju nie przekracza 1 mm. Stosowanie dodatku wiórów ma na celu ograniczenie ilości kleju i co się z tym wiąże zmniejszenie kosztów aplikowanej mieszanki.

Fig. 3 przedstawia ogólny schemat linii technologicznej do wytarzania okien z wykorzystaniem sposobu według wynalazku. W maszynie 201 do rozkrawania folii PVC przygotowuje się folie dekoracyjne, które następnie nakleja się na profile PVC na stanowisku 202. Na stanowisku 203 tnie się wzmocnienia stalowe, niezbędne do wykorzystania w ościeżnicach i ewentualnie skrzydłach okiennych o ponadstandardowych wymiarach lub ponadstandardowych wymaganiach wytrzymałościowych.

W centrum tnąco-obróbczym 204 tnie się profile PVC na ramiaki o pożądanej długości, a ponadto wykonuje się operacje polerowania ściernego tych powierzchni profilu, na które będą nakładane mieszanki klejowe 111 i 112. Polerowanie ścierne prowadzi się przykładowo za pomocą frezu palcowego do wykonania w profilu zagłębienia na głębokość od 0,2 do 0,5 mm, co zastępuje stosowane dotychczas w typowych technologiach odtłuszczanie powierzchni i pokrywanie jej primerem (podkładem ułatwiającym związanie kleju do powierzchni). Poza polerowaniem ściernym na centrum tnąco-obróbczym wykonywane są także typowe operacje cięcia i obróbki, takie jak wykonywanie odwodnień, odpowietrzeń, otworów pod wywietrzniki okienne, częściowe znakowanie pod zawiasy itp.

Za pomocą piły dwugłowicowej 205 można docinać ramiaki do nietypowych kątów, gdy wytwarzane są skrzydła o kształcie innym niż prostokątne. Za pomocą piły jednogłowicowej 206 tnie się elementy dodatkowe z tworzywa sztucznego, takie jak szprosy, poszerzenia czy łączniki. W centrum obróbczym PVC 207 można natomiast wykonywać nietypowe otwory w profilach do odpowiednich systemów okuciowych. Następnie, na centrum obróbczym 208 skręca się profile PVC ze wzmocnieniami stalowymi oraz wykonuje się operacje obróbcze w profilach ze wzmocnieniami stalowymi (dla wszystkich ościeżnic i słupków oraz skrzydeł które posiadają wzmocnienia stalowe). Za pomocą frezarki 209 do słupków wykonuje się obróbkę zakończeń słupków stałych z PVC do montażu w ościeżnicach lub skrzydłach. Za pomocą zgrzewarki czterogłowicowej lub linii zgrzewająco-czyszczącej zgrzewa się profile PVC ościeżnic (210A) i skrzydeł (210B) o standardowych rozmiarach. Z uwagi na uprzedni proces polerowania ściernego, w celu zachowania odpowiedniej jakości przygotowanej powierzchni zaleca się odseparowanie linii zgrzewającej ościeżnice 210A od linii zgrzewającej skrzydła 21 0B. Przy obsłudze linii zgrzewającej skrzydła należy stosować odpowiednie środki zapobiegawcze w celu ochrony powierzchni przed zatłuszczeniem. Gdy wymiary są wyjątkowo duże lub małe, ościeżnice i skrzydła można zgrzewać stosując zgrzewarkę dwugłowicową 211. Natomiast za pomocą zgrzewarki jednogłowicowej 212 można zgrzewać profile o nietypowych kątach naroży (skosy, łuki). Następnie, za pomocą centrum wiercącego 213 przygotowuje się otwory do montażu zawiasów w ościeżnicach. W dalszej kolejności na stole 214 montuje się okucia okienne w ościeżnicach, a na stole 215 montuje się okucia okienne w skrzydłach. Podczas pracy na urządzeniu 215 należy stosować odpowiednie środki zapobiegawcze w celu ochrony powierzchni przed zatłuszczeniem. Za pomocą piły 216 docina się listwy przyszybowe 106.

W urządzeniu 217 przygotowuje się mieszanki klejowe 111, 112, poprzez zmieszanie dwóch składników kleju (tj. kleju i utwardzacza) z wiórami PVC (o średnicy do 1 mm). Następnie, na prasie 218 do szklenia montuje się mostki szkleniowe 103A i klocki szkleniowe 103B (podkładki) na mostkach, sznur ze spienionego polietylenu 105, po czym nanosi się mieszankę klejową w pierwszym obszarze 111 na przylgę okienną. Następnie instaluje się i pozycjonuje szybę zespoloną. W kolejnym

PL 232 111 B1 kroku wsuwa się sznur pomiędzy ramę a szybę, przykładowo za pomocą płaskiej podkładki z zaznaczonym ograniczeniem głębokości. Następnie nanosi się mieszankę klejową w drugim obszarze 112, po czym instaluje się listwy przyszybowe 106, zgodnie ze schematem przedstawionym na Fig. 1 oraz 2A i 2B.

Zastosowanie sposobu według wynalazku technologii wklejania szyb zapewnia uzyskanie szeregu istotnych efektów technicznych w produkcji stolarki otworowej. Poprzez trwałe połączenie profilu PVC z szybą zespoloną doprowadzono do poprawienia własności statycznych skrzydeł okiennych. Dzięki temu możliwe jest ograniczenie stosowania wzmocnień stalowych, zachowując przy tym odpowiednią statykę oraz własności użytkowe okien.

Stwierdzono, że zastosowanie rozwiązania według wynalazku umożliwia wyeliminowanie wzmocnień stalowych w skrzydłach okiennych, w których musiały być dotychczas stosowane w celu zachowania określonych parametrów. Przykładowo, dla profili Ideal 4000, Ideal 5000, Ideal 7000, Ideał 8000 firmy Aluplast Sp. z o.o. (Polska) stwierdzono że skrzydła okienne o wymiarach (szer x wys) 90 x 160 cm i 120 x 130 cm, w których przy standardowym sposobie montażu szyby okiennej konieczne jest stosowanie wzmocnień stalowych, dzięki zastosowaniu sposobu według wynalazku wzmocnienia stalowe mogą zostać całkowicie wyeliminowane przy zachowaniu wymaganych parametrów statycznych okna. Przy skrzydłach okiennych o większych rozmiarach stosowanie wzmocnień stalowych może być konieczne, ale można ograniczyć ich grubość.

Eliminacja lub redukcja wzmocnień stalowych prowadzi do uzyskania lepszego współczynnika przenikalności cieplnej profili okiennych (Uf), co jest związane z ograniczeniem strat energii wynikających z różnicy przewodności cieplnej ram PVC i używanych do ich usztywnienia wzmocnień stalowych. Tym samym możliwe jest wytwarzanie okien bardziej energooszczędnych. Eliminacja wzmocnień stalowych przyczynia się ponadto do redukcji kosztów wytworzenia okien, związanych z kosztem profili stalowych, wkrętów samo-wiercących do stosowania wzmocnień, robocizny związanej z cięciem wzmocnień oraz ich mocowania w profilach PVC. Stwierdzono przy tym, że dodatkowy koszt związany z kosztem kleju i robocizną związaną z aplikacją kleju nie przewyższy oszczędności uzyskanych w związku z eliminacją wzmocnień.

Przedstawiona technologia poprawia statykę konstrukcji, dzięki czemu stosowana w powiązaniu ze wzmocnieniami stalowymi pozwala na konstruowanie skrzydeł o większych niż dotychczas możliwych gabarytach.

Ograniczenie stosowania wzmocnień stalowych powoduje obniżenie ciężaru skrzydeł okiennych, co ułatwia ich transport i montaż.

Ponadto, trwałe powiązanie tafli szklanej z profilem PVC skrzydła stanowi jej dodatkowe zabezpieczenie przed wypchnięciem podczas ewentualnej próby włamania.

Trwałe połączenie szyby oraz skrzydła okiennego wpływa na zmniejszenie ryzyka wykrzywienia, wygięcia, czy osiadania skrzydeł, tym samym powoduje wydłużenie czasu eksploatacji skrzydeł bez potrzeby ich regulacji.

Przedstawiona technologia ma pozytywny wpływ na środowisko naturalne, ponieważ wykorzystuje w procesie wklejania wypełniacz w postaci wiórów, stanowiący podstawowy odpad produkcyjny.

Claims (2)

Zastrzeżenia patentowe

1. Sposób wytwarzania okien z tworzywa sztucznego, w szczególności PVC (poli((polichlorku winylu)), w którym mocuje się szybę zespoloną w ramie skrzydła za pomocą mostków szkleniowych i kleju, znamienny tym, że:

- przygotowuje się mieszankę klejową dwuskładnikowego utwardzalnego kleju silkonowego z wiórami z PVC w proporcji klej : wióry od 3:1 do 4:1;

- w prasie do szklenia w ramie skrzydła (100) montuje się mostki szkleniowe (103A) i klocki szkleniowe (103B);

- nanosi się mieszankę klejową w narożach ramy skrzydła (100) w pierwsze obszary klejowe (111), stanowiące dwa paski stykające się ze sobą w narożu ramy (101) i przebiegające stycznie do przylgi (101) ramy skrzydła (100) o długości (LA) od 15 do 20 cm, przy czym powierzchnię przylgi (101) w pierwszych obszarach klejowych (111) poddaje się uprzedniej obróbce polerowaniem ściernym;

- instaluje się i pozycjonuje się szybę zespoloną (150);

PL 232 111 B1

- pomiędzy płaszczyznę brzegową (104) ramy skrzydła (100) a środkową linię powierzchni brzegowej (152) szyby (150) wciska się sznur (105) ze spienionego polietylenu;

- nanosi się mieszankę klejową wzdłuż każdego z boków ramy skrzydła (100) w drugie obszary klejowe (111) pomiędzy powierzchnię brzegową (152) szyby (150) a płaszczyznę brzegową (104) ramy skrzydła (100), przylegle do sznura (105), stanowiące paski o długości (LB) od 15 do 20 cm, przy czym płaszczyznę brzegową (104) ramy skrzydła (100) poddaje się uprzedniej obróbce polerowaniem ściernym;

- oraz instaluje się listwy przyszybowe (106).

2. Okno z tworzywa sztucznego, w szczególności PVC (polichlorku winylu)), zawierające ramę skrzydła w której zamontowana jest szyba zespolona za pomocą mostków szkleniowych, kleju i listew przyszybowych, znamienne tym, że:

- klej stanowi mieszanka klejowa dwuskładnikowego utwardzalnego kleju silkonowego z wiórami z PVC w proporcji klej : wióry od 3:1 do 4:1;

- przy czym mieszanka klejowa znajduje się:

- w pierwszych obszarach klejowych (111) stanowiących dwa paski stykające się ze sobą w narożu ramy skrzydła (110) i przebiegających stycznie do poddanej obróbce polerowaniem ściernym przylgi (101) ramy skrzydła (100) o długości (LA) od 15 do 20 cm;

- oraz w drugich obszarach klejowych (112) wzdłuż każdego z boków ramy skrzydła (110) pomiędzy powierzchnię brzegową (152) szyby (150) a płaszczyzną brzegową (104) ramy skrzydła (100) poddaną obróbce polerowaniem ściernym, przylegle do sznura (105) ze spienionego polietylenu wciśniętego pomiędzy płaszczyznę brzegową (104) ramy skrzydła (100) a środkową linię powierzchni brzegowej (152) szyby (150), stanowiące paski o długości (LB) od 15 do 20 cm.