PL232404B1 - Zastosowanie chiralnych cieczy jonowych zawierających pochodną (1R,2S,5R)-(-)-mentolu - Google Patents

Zastosowanie chiralnych cieczy jonowych zawierających pochodną (1R,2S,5R)-(-)-mentolu

Info

Publication number
PL232404B1
PL232404B1 PL412243A PL41224315A PL232404B1 PL 232404 B1 PL232404 B1 PL 232404B1 PL 412243 A PL412243 A PL 412243A PL 41224315 A PL41224315 A PL 41224315A PL 232404 B1 PL232404 B1 PL 232404B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
albicans
ionic liquids
concentration
menthol
cells
Prior art date
Application number
PL412243A
Other languages
English (en)
Other versions
PL412243A1 (pl
Inventor
Anna Krasowska
Jakub Suchodolski
Joanna Feder-Kubis
Original Assignee
Politechnika Wroclawska
Univ Wroclawski
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed by Politechnika Wroclawska, Univ Wroclawski filed Critical Politechnika Wroclawska
Priority to PL412243A priority Critical patent/PL232404B1/pl
Publication of PL412243A1 publication Critical patent/PL412243A1/pl
Publication of PL232404B1 publication Critical patent/PL232404B1/pl

Links

Landscapes

  • Pharmaceuticals Containing Other Organic And Inorganic Compounds (AREA)
  • Organic Low-Molecular-Weight Compounds And Preparation Thereof (AREA)

Description

Opis wynalazku
DZIEDZINA TECHNIKI
Wynalazek dotyczy nowego zastosowania chiralnych cieczy jonowych zawierających pochodną (1R,2S,5R)-(-)-mentolu do wytwarzania środka lub preparatu do leczenia lub profilaktyki infekcji grzybicznych w szczególności wywołanych przez Candida albicans.
STAN TECHNIKI
W ostatnich latach zakażenia grzybicze stają się coraz częstszym problemem klinicznym w medycynie ludzkiej. Stosowanie tych samych grup leków prowadzi do wysokiej oporności lekowej, co w konsekwencji utrudnia leczenie grzybic. Najczęstszym czynnikiem etiologicznym zakażeń grzybiczych są grzyby z rodzaju Candida, a w szczególności Candida albicans (nazwa polska - bielnik biały).
C. albicans stanowi naturalną mikroflorę organizmu człowieka, gdzie znajduje doskonałe warunki bytowania, w tym odpowiednią wilgotność i temperaturę oraz obfitość pożywienia. Zasiedla głównie błony śluzowe przewodu pokarmowego u ok. 30% populacji ludzkiej, jamę ustną u 10-50% populacji ludzkiej oraz pochwę u 10-42% zdrowych kobiet. W mniejszym stopniu występuje także na skórze ludzkiej 5% populacji, nie czyniąc szkody gospodarzowi. W pewnych stanach fizjologicznych organizmu może prowadzić do poważnych infekcji, dlatego też zaliczany jest to patogenów oportunistycznych.
Czynnikami zwiększającymi ryzyko infekcji C. albicans są skomplikowane zabiegi chirurgiczne, implantacja, hemodializa, stosowanie odżywiania pozajelitowego z użyciem cewników dożylnych, przewlekłe leczenie antybiotykami i kortykosteroidami, prowadzące do wyniszczenia naturalnej mikroflory gospodarza, a także choroby powodujące obniżenie odpowiedzi immunologicznej organizmu, takie jak AIDS, nowotwory czy cukrzyca.
Problemem jest rosnąca oporność C. albicans na dotychczas stosowane leki przeciwgrzybiczne, co sprawia, iż większość terapii jest nieskuteczna [Pfaller M.A., Antifungal drug resistance: mechanisms, epidemiology, and consequences for treatment, The American Journal of Medicine, 125, 2012, S3-S13]. Skłania to do poszukiwań nowych, alternatywnych leków przeciwgrzybicznych, które zmniejszyłyby konieczność stosowania antybiotyków, wyniszczających endogenną florę bakteryjną.
Chorobotwórczość C. albicans, jak wszystkich patogenów, warunkowana jest przez ich wirulencję. Wszystkie cechy drobnoustrojów usprawniające kolonizację komórek gospodarza, namnażanie i rozprzestrzenianie w nim, co w konsekwencji prowadzi do rozwoju choroby, nazywane są czynnikami wirulencji. Na wirulencję C. albicans składają się: zdolność do filamentacji, adhezji oraz tworzenia biofilmów, a także transformacja morfologiczna, przełączanie fenotypowe oraz wydzielanie proteinaz, fosfolipaz i endotoksyn.
Zdolność przejścia formy drożdżowej w mycelialną (strzępki i pseudostrzępki) nazywamy filamentacją. Odróżnienie poszczególnych form C. albicans jest możliwe poprzez obserwację kształtu komórek [Kim J., Sudbery P., Candida albicans, a major human fungal pathogen, The Journal of Microbiology, 49, 2011, 171-177]. Podstawową formą jest owalna komórka drożdżowa (Rys. 1a). Pseudostrzępki (Rys. 1 b) tworzą połączone ze sobą, wydłużone komórki, przyjmujące kształt „gałązek”, natomiast strzępki (Rys. 1 c) charakteryzują się występowaniem wydłużonych struktur. Transformacja morfologiczna między tymi formami zachodzi w sposób odwracalny, przy czym częściej obserwuje się przejście formy drożdżowej w prawdziwe strzępki i pseudostrzępki i na odwrót, niż zmianę form pseudostrzępkowych w strzępkowe.
C. albicans, przylega do wielu powierzchni biotycznych i abiotycznych. Konsekwencją tego jest tworzenie biofilmów, czyli złożonych wielokomórkowych struktur zanurzonych w polimerycznej otoczce. Zakażone w ten sposób implanty stanowią istotny problem w medycynie, ponieważ stają się źródłem wtórnego zakażenia i muszą zostać operacyjnie usunięte z organizmu. Kolejnym problemem staje się wysoka odporność komórek budujących biofilm na odpowiedź układu immunologicznego gospodarza oraz stosowane czynniki przeciwgrzybiczne, przez co terapie stają się nieskuteczne.
W polskim opisie patentowym PL 176383 (B1) ujawniono nowe pochodne kwasu D-trans-2,3-epoksybursztynamoilo-L-2,3-diaminopropanowego, które wykazują wysoką aktywność przeciwdrobnoustrojową w szczególności zaś przeciwgrzybową w stosunku do grzybów C. albicans.
Z kolei z europejskiego opisu patentowego nr EP0832649 (B1) znana jest przeciwgrzybiczna kompozycja zawierająca imidazol oraz czwartorzędową sól amoniową, która może dodatkowo zwiększyć skuteczność przeciw grzybom C. albicans i ma silne działanie terapeutyczne.
Z polskiego opisu patentowego PL 212371 (B1) znane są chiralne chlorki (1R,2S,5R)-(-)-mentoksymetylopirydyniowe zawierające optycznie czynny komponent (1R,2S,5R)-(-)-mentolu. SpoPL 232 404 Β1 sób wytwarzania tych soli polega na tym, że pirydynę lub jej pochodne poddaje się reakcji z eterem chlorometylowo[(1R,2S,5R)-(-)-(1R,2S,5R)-(-)-mentolowym] w stosunku molowym 0,5-2,5 w temperaturze od 273 do 373K w obecności rozpuszczalnika organicznego lub bez rozpuszczalnika.
Z polskiego opisu patentowego PL 212804 (B1) znane są chiralne chlorki 1-alkoksymetylo-3-[(1 R,2S,5R)-(-)-mentoksymetylo]imidazoliowe jako środki dezynfekcyjne.
Z publikacji J. Pernak, J. Feder-Kubis „Synthesis and properties of chiral ammonium-based ionic liquids” [Chem. Eur. J., 11,4441-4449 (2005)] znane są z kolei chiralne ciecze jonowe zawierające kation amoniowy z komponentem (1R,2S,5R)-(-)-mentolu oraz z anionem chlorkowym. Sole przedstawione są wzorem 1: [AmRMentol]+C|·, w którym, R oznacza grupę alkilową Cnhhn+i, gdzie n wynosi 1-12, natomiast pozostałe grupy aminowe to podstawniki: CH3. Są to związki hydrofilowe, bardzo silnie higroskopijne, o zawartości związku powierzchniowo czynnego mieszczącego się w granicach: 96,5-99,9%.
SZCZEGÓŁOWY OPIS WYNALAZKU
Istotą wynalazku są chiralne ciecze jonowe zawierające pochodną (1R,2S,5R)-(-)-mentolu o wzorze I:
w którym R - oznacza grupę alkilową Cnhhn+i, gdzie n wynosi 10-12 do zastosowania jako środek przeciwgrzybiczy do leczenia chorób wywołanych przez Candida albicans, przy czym chiralne ciecze jonowe stosuje się w postaci czystych związków użytych w temperaturze 37°C.
Aktywność przeciwgrzybiczną przetestowano w oparciu o trzy chiralne ciecze jonowe z podstawnikiem (1R,2S,5R)-(-)-mentolowym (tabela 1).
Tabela 1
Numery, nazwy systematyczne, wzory chemiczne, strukturalne oraz masy molowe testowanych cieczy jonowych amoniowych
Numer Wzór strukturalny i nazwa systematyczna cieczy jonowych amoniowych Wzór sumaryczny Masa molowa Lg/molJ
1.47 C23H4SNOCI 389,5
Chlorek decylo[(1R,2S,5R)-(-)-mentoksymetylo]dimetyloamoniowy
1.52 n- Cl \ C24H50NOC1 403,5
Chlorek [(lR,2S,5R)-(-)-mentoksymetylo]dimetyloundecyloamoniowy
PL 232 404 Β1
1.22 4 A -x C25H52NOCI 417,5
Chlorek dodecylo[(lR,2S,5R)-(-)-mentoksymetylo]dimetyloamoniowy
W wyniku przeprowadzonych badań wykazano, że chiralne ciecze jonowe wykazują aktywność przeciwgrzybiczną w szczególności wobec C. albicans, głównie poprzez zahamowanie filamentacji grzybni. C. albicans wywołuje grzybice (kandydozy) powierzchniowe i układowe. Powierzchniowe zakażenia dotyczą skóry i paznokci oraz błon śluzowych jamy ustnej i gardła (oropharyngeal candidiasis, OPC), przełyku, jelit, pochwy (vulvovaginal candidiasis, VVC) [Ruhnke M.: Skin and mucous membranę infections. Candida and candidiasis, red. R.A. Calderone, ASM Press, Washington, 2002, 307-325], Do rozwoju układowej kandydozy dochodzi na drodze inwazji grzyba do krwi i rozsiewu do narządów i tkanek. Układowe kandydozy mają często charakter endogenny, gdzie źródłem zakażenia jest własna flora Candida sp. [Kullberg B.J., Filier S.G.: Candidemia. Candida and candidiasis, red. R.A. Calderone, ASM Press, Washington, 2002, 327-340],
Nieoczekiwanie okazało się, że MFC (minimalne stężenie grzybobójcze) badanych cieczy jonowych w temperaturze 37°C jest niższe niż w temperaturze 28°C pomimo iż MIC (minimalne stężenie hamujące wzrost) w temperaturze 37°C było nieznacznie wyższe od wartości MIC w temperaturze 28°C, co tym samym potwierdza wyższą aktywność grzybobójczą badanych cieczy jonowych w wyższych zakresach temperatur. Wartość MIC obrazuje zahamowanie wzrostu populacji grzyba, lecz to wartość MFC wskazuje stężenie związku, które całkowicie eliminuje komórki mikroorganizmu, tym samym zwykle wartość MFC jest wyższa od MIC. Testowane ciecze jonowe okazały się bardziej zabójcze dla komórek filamentujących niż drożdżowych, co być może spowodowane jest większym powinowactwem związków do osłon komórkowych filamentów niż komórek drożdżowych. Jednym z proponowanych mechanizmów działania cieczy jonowych jest rozpuszczanie przez nie ściany i błony komórkowej grzyba.
Przedmiot wynalazku został bliżej przedstawiony w przykładach jego realizacji oraz na załączonym rysunku, na którym Rys. 1 przedstawia stan techniki, a Fig. 1 ilustruje wpływ cieczy jonowej w stężeniu 25 μΜ na filamentację C. albicans.
Do badań nad aktywnością przeciwgrzybiczną wybrano trzy szczepy C. albicans, pochodzących z kolekcji Zakładu Biotransformacji, Wydziału Biotechnologii, Uniwersytetu Wrocławskiego. Stanowiły je:
1. C. albicans SC5314 (izolat kliniczny),
2. C. albicans CAF2-1 (Aura3::imm434/URA3),
3. C. albicans CAF4-2 (Aura3::imm434/Aura3::imm434).
Czyste hodowle badanych szczepów utrzymywano do doświadczeń na podłożu stałym YPD w 4°C i przesiewano co 2 tygodnie.
PRZYKŁADY WYKONANIA
Przykład 1: Wyznaczanie wartości MIC
Wartość MIC (ang. minimal inhibitory concentration) to najmniejsze stężenie hamujące wzrost danego szczepu mikroorganizmu przez dany związek. Wartości MIC dla danych szczepów C. albicans dla poszczególnych cieczy jonowych zostały wyznaczone zgodnie z wytycznymi Clinical and Laboratory Standards Institute [Reference method for broth dilutionantifungal susceptibility testing of yeast. Approved Standard. M27-A3 28. 3rded. Wayne, PA: Clinical and Laboratory Standards Institute; 2008], Na płytkę nanoszono po 50 μΙ 2x stężonego podłoża YPG oraz 50 μΙ jałowego, rozpuszczonego w wodzie związku badanego, o stężeniu dwukrotnie wyższym od zadanego, tak by uzyskać w dołku 100 μΙ 1x stężonego podłoża wzbogaconego o testowany związek o zadanym stężeniu. Dołki kontrolne stanowiło 100 μΙ 1x stężonego podłoża. Każdy dołek zaszczepiano 24-godzinną hodowlą danego szczepu C. albicans, tak by gęstość optyczna zawiesiny w dołku wynosiła 0,01. Płytki inkubowano 24 godziny w 28°C oraz 37°C bez wytrząsania. Po tym czasie odczytywano wyniki poprzez pomiar gęstości optycznej zawiesiny w dołkach. Pomiarów dokonywano za pomocą czytnika mikropłytek Asys UVM 340 (Biogenet) przy fali o długości 600 nm.
PL 232 404 Β1
W tabeli 2 przedstawiono wyniki w postaci wartości MIC [μΜ] badanych chiralnych cieczy jonowych dla 28°C oraz 37°C dla danych szczepów C. albicans.
Tabela 2
Wartości MIC [μΜ] badanych cieczy jonowych amoniowych dla 28°C oraz 37°C dla danych szczepów C. albicans
Ciecz jonowa/C. albicans SC 5314 CAF 2-1 CAF 4-2
1.47 MICzs [μΜ| 7,5 7,5 7,5
MIC37 [μΜ] 10 10 7,5
MIC2S ΙμΜ| 7,5 1:7 5.0 7,5
MIC.’ [μΜ] , ' 75 7.5 A ' 7,5''
1.22 MICi8 [μΜ] 7,5 7,5 7,5
MTCs? [μΜ] 10 7,5 7,5
Testowane szczepy C. albicans były najbardziej wrażliwe na sól oznaczoną 1.52. Forma filamentująca grzyba okazała się bardziej oporna lub tak samo wrażliwa na stosowane związki (MIC w temperaturze 37°C) jak forma drożdżowa (MIC w temperaturze 28°C). Izolat kliniczny SC 5314 wydaje się być nieznacznie bardziej oporny na testowane związki niż szczepy laboratoryjne CAF 2-1 i CAF 4-2.
Przykład 2: Wyznaczanie wartości MFC
Wartość MFC (ang. minimal fungicidal concentration) to minimalne stężenie grzybobójcze. Pozwala ono odróżnić biostatyczność od biobójczości danego związku o zadanym stężeniu w stosunku do danego szczepu mikroorganizmu. Po 24-godzinnej inkubacji hodowli C. albicans z odpowiednim stężeniem cieczy jonowych w 96-dołkowych płytkach, pobierano po 2 μΙ z określonych dołków i wysiewano metodą „spot-test” na podłoże stałe YPG. Po 24 godzinnej inkubacji w 28°C oraz 37°C dokonywano wizualnej oceny wzrostu. Stężenie danego związku, które spowodowało brak widzialnego wzrostu danego szczepu C. albicans zostało określone jako MFC.
W tabeli 3 przedstawiono wyniki w postaci wartości MFC [μΜ] badanych cieczy jonowych amoniowych dla 28°C oraz 37°C dla danych szczepów C. albicans.
Tabela 3
Wartości MFC [μΜ] badanych cieczy jonowych amoniowych dla 28°C oraz 37°C dla danych szczepów C. albicans
Ciecz jonowa/C. albicans SC 5314 CAF 2-1 CAF 4-2
1.47 MFC28^M] 20 20 30
MFC37 [μΜ] 15 15 20
; ΜΙ·€28|μΜ| . ...15 / 15 15
MFC-σΙμΜ] < 7.5 10 10
1.22 ΜΗ?28[μΜ] 15 10 20
MFC,? [μΜ] 10 7,5 7,5
Szczepy C. albicans SC 5314 i CAF 2-1 były najbardziej wrażliwe na ciecze jonowe 1.52 oraz 1.22. Bardziej oporny okazał się szczep CAF 4-2. Jednak nawet najwyższe, zabijające stężenie cieczy 1.47-30 μΜ jest stężeniem niskim, wskazującym na potencjalne zastosowanie tego związku jako grzybobójczego.
PL 232 404 Β1
Przykład 3: Wpływ cieczy jonowych na biofilm C. albicans na podłożu polistyrenowym W celu określenia poziomu odrywania biofilmu tworzonego po 2 godzinach przez poszczególne szczepy C. albicans z polistyrenu, przygotowywano zawiesinę komórek C. albicans w buforze PBS o OD6oo=0,6 (wykazano, że komórki C. albicans w takim zagęszczeniu adhezują najlepiej [Janek T., Łukaszewicz M., Krasowska A., Antiadhesive activity of pseudofactin-biosurfactant secreted by arctic bacteria Pseudomonas fluorescens BD5, BMC Microbiology, 12, 2012, 24-29)]. 100 μΙ tak przygotowanej zawiesiny nanoszono do każdego dołka jałowej, 96-dołkowej płytki i wytrząsano (300 rpm) przez 2 h w 37°C. Po tym czasie odlewano supernatant, a dołki przemywano dwukrotnie buforem PBS. Następnie nanoszono po 100 μΙ roztworu danego związku o danym stężeniu do każdego dołka i wytrząsano przez 2 h w 37°C. Po tym czasie odlewano supernatant i przepłukiwano buforem PBS każdy dołek. Nieodmyte komórki wybarwiano 100 μΙ 0,1% roztworem fioletu krystalicznego (5 min., temp, pokojowa). Odlewano supernatant, a każdy dołek przepłukiwano trzy razy buforem PBS. Osad rozpuszczano następnie 0,05M HCI z 1% SDS w izopropanolu i mierzono absorbancję przy długości fali 600 nm za pomocą czytnika mikropłytek Asys UVM 340 (Biogenet).
W tabelach 4, 5, 6 określono procentową ilość komórek tworzących biofilm po traktowaniu poszczególną cieczą jonową.
Tabela 4
Procentowa ilość komórek tworzących biofilm po traktowaniu cieczą jonową 1.47.
Odchylenie standardowe ± SD (n=3)
Szczep 1.47 [μΜ]
0,1 1 10 100
SC5314 93,50 ±2,37 95,77 ±2,37 64,28 ± 1,94 64,54 ± 1,86
CAF2-I 96,01 ±0,38 74,69 ± 5,24 68,59 ±4,62 69,60 ± 6,25
CAF4-2 62,43 ± 6,34 62,94 ± 2,68 47,29 ± 1,65 31,62 ± 1,45
Tabela 5
Procentowa ilość komórek tworzących biofilm po traktowaniu cieczą jonową 1.52. Odchylenie standardowe ± SD (n=3)
Szczep 1.52 [μΜ]
ο,ι 1 10 100
SC5314 93,01 ±4,05 92,81 ±0,63 54,94 ± 2,57 60,76 ± 1,03
CAF2-1 100,03 ±0,32 98,51 ±0,13 58,00 ±7,63 61,99 ±6,22
CAF4-2 79,63 ±2,18 64,49 ± 2,05 62,77 ± 3,27 66,88 ±0,51
Tabela 6
Procentowa ilość komórek tworzących biofilm po traktowaniu cieczą jonową 1.22. Odchylenie standardowe ± SD (n=3)
Szczep 1.22 [μΜ]
θ,ι 1 10 100
SC5314 89,85 ± 1,46 97,10 ±3,38 55,83 ±0,26 33,14 ±0,92
CAF2-1 48,45 ±2,71 38,19 ±0,88 37,60 ± 1,16 39,38 ±4,69
CAF4-2 67,43 ± 4,73 55,65 ± 1,69 54,58 ± 6,57 48,01 ±2,30
PL 232 404 Β1
Ciecze jonowe 1.52 i 1.22 w stężeniu 10 μΜ odrywają biofilm wszystkich testowanych szczepów w 40-50%. Związek 1.47 likwiduje biofilm w 30-50% przy stężeniu 10 μΜ w zależności od testowanego szczepu. 10 μΜ jest stężeniem niskim, a jego aktywność wskazuje na potencjalne zastosowanie cieczy jonowych jako środków przeciw jednej z najbardziej opornych na leki form C. albicans, czyli biofilmom.
Przykład 4: Wpływ cieczy jonowych na filamentację C. albicans
24-godzinne hodowle C. albicans prowadzone w 28°C, odwirowano przez 5 min, a następnie komórki zawieszono w buforze PBS (i wykonano preparat kontrolny - przed indukcją), odwirowano. Zawieszono w 3 ml podłoża RPMI. Następnie doprowadzono zawiesinę do OD=2 (λ=600 nm). Z tak przygotowanej zawiesiny pobrano 0,5 ml hodowli i wprowadzono do jałowych probówek, dodano 0,5 ml podłoża RPMI (kontrola) lub roztwór cieczy jonowej rozpuszczony w RPMI, tak by końcowo uzyskać 1 ml hodowli w podłożu RPMI wzbogaconym o odpowiednie stężenie cieczy jonowej. Tak przygotowane próby inkubowano przez 2 h, w 37°C. Po tym czasie próby żwirowano (5 min, 300 rpm), supernatant zlano, a z osadu wykonano preparat. Preparaty oglądano pod mikroskopem w powiększeniu 100x. W poszczególnych próbach zliczono po 100 komórek w celu określenia jaki procent z nich posiada filamenty.
W wyniku doświadczenia, stwierdzono, że po zastosowaniu stężeń 10 oraz 25 μΜ każdej z trzech cieczy jonowych w 100% została zahamowana filamentacja C. albicans, co przedstawiono na przykładowych zdjęciach (Fig. 1).

Claims (1)

  1. Zastrzeżenie patentowe
    1. Chiralne ciecze jonowe zawierające pochodną (1 R,2S,5R)-(-)-mentolu o wzorze I:
    ,R Wzór I w którym R - oznacza grupę alkilową Cnhkn+i, gdzie n wynosi 10-12 do zastosowania jako środek przeciwgrzybiczy do leczenia chorób wywołanych przez Candida albicans, przy czym chiralne ciecze jonowe stosuje się w postaci czystych związków użytych w temperaturze 37°C.
PL412243A 2015-05-05 2015-05-05 Zastosowanie chiralnych cieczy jonowych zawierających pochodną (1R,2S,5R)-(-)-mentolu PL232404B1 (pl)

Priority Applications (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL412243A PL232404B1 (pl) 2015-05-05 2015-05-05 Zastosowanie chiralnych cieczy jonowych zawierających pochodną (1R,2S,5R)-(-)-mentolu

Applications Claiming Priority (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL412243A PL232404B1 (pl) 2015-05-05 2015-05-05 Zastosowanie chiralnych cieczy jonowych zawierających pochodną (1R,2S,5R)-(-)-mentolu

Publications (2)

Publication Number Publication Date
PL412243A1 PL412243A1 (pl) 2016-11-07
PL232404B1 true PL232404B1 (pl) 2019-06-28

Family

ID=57210633

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL412243A PL232404B1 (pl) 2015-05-05 2015-05-05 Zastosowanie chiralnych cieczy jonowych zawierających pochodną (1R,2S,5R)-(-)-mentolu

Country Status (1)

Country Link
PL (1) PL232404B1 (pl)

Also Published As

Publication number Publication date
PL412243A1 (pl) 2016-11-07

Similar Documents

Publication Publication Date Title
Galdiero et al. Pentadecanoic acid against Candida albicans-Klebsiella pneumoniae biofilm: Towards the development of an anti-biofilm coating to prevent polymicrobial infections
Pintucci et al. Biofilms and infections of the upper respiratory tract.
JP7322259B2 (ja) 真菌感染の処置のための投薬レジメン
Wernicki et al. Antimicrobial properties of gold, silver, copper and platinum nanoparticles against selected microorganisms isolated from cases of mastitis in cattle
KR101765752B1 (ko) 벤질 아랄킬 에터 화합물, 그의 제조방법, 중간체 화합물, 상기 화합물의 용도, 치료 및/또는 예방 방법, 상기 화합물을 포함하는 약학적 조성물 및 약
US20140142107A1 (en) Antifungal agents and uses thereof
Santos et al. Biofilm: A robust and efficient barrier to antifungal chemotherapy
JP6279583B2 (ja) アスペルギルス等の病原微生物による疾患用の医薬組成物
JP6254597B2 (ja) カンジダ等の病原微生物による疾患用の医薬組成物
PL232404B1 (pl) Zastosowanie chiralnych cieczy jonowych zawierających pochodną (1R,2S,5R)-(-)-mentolu
EP2861066A1 (en) Curcumin derivatives for microbial biofilm destruction
Krajaejun et al. In vitro antimicrobial activity of volatile organic compounds from Muscodor crispans against the pathogenic oomycete Pythium insidiosum
CN106974914B (zh) 利奈唑胺联合氟康唑的抗真菌产品及其应用
CN106699751A (zh) 一种新型化合物xqh‑3‑7及其在抗变形链球菌及抑制其生物膜形成中的应用
CN114209835A (zh) 一种念珠菌属感染疾病的治疗药物
Elfaky et al. Biofilms of pathogenic bacteria
Liu et al. Suppressive effects of lemon myrtle extract against the colonization and virulence factors of Candida spp.
Youssouf et al. Evaluation of the antistaphylococcic activity of Terminalia macroptera Guill et Perr (Combretaceae) stem bark extracts
JP2021065228A (ja) 抗菌剤の探索方法
Teodorowicz et al. Assessment of nanomechanical properties of Candida albicans as an element of the oral mycobiota in healthy subjects–a preliminary study
RU2841065C1 (ru) Композиция на основе 2-((1S,2S,4S)-1,7,7-триметилбицикло[2.2.1]гепт-2-ил)сульфанилэтанола для лечения кандидоза полости рта и способ лечения кандидоза
Henriques et al. Influence of sub-inhibitory concentrations of antimicrobial agents on biofilm formation in indwelling medical devices
Stefanska et al. Biological evaluation of quaternary bis ammonium salt and cetylpyridinum bromide against S epidermidis biofilm
Jasim et al. Biofilm formation and susceptibility to itraconazole in Candida albicans
CN113101284B (zh) 大蒜辣素在制备抗酵母菌药物中的应用