PL232460B1 - Uchwyt obróbkowy - Google Patents

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest uchwyt obróbkowy przeznaczony zwłaszcza do mocowania detali obrabianych metodą obróbki skrawaniem, także przy zastosowaniu nowoczesnych maszyn do obróbki wieloosiowej przedmiotów z niemagnetycznych materiałów, głownie stopów metali lekkich.

Znane i powszechnie stosowane do mocowania obrabianych detali są uchwyty szczękowe wyposażone w co najmniej dwie szczęki dociskane do obrabianego przedmiotu śrubą, przy czym na powierzchni kontaktu z obrabianym przedmiotem szczęki mają ukształtowane zęby. Znane są też uchwyty wykorzystujące klin przesuwany po skośnych powierzchniach uchwytu poprzez dokręcenie śruby.

Mankamentem znanych rozwiązań jest konieczność zapewnienia znacznego naddatku materiału niezbędnego dla skutecznego zamocowania obrabianego detalu. Innym mankamentem jest efekt uginania obrabianego przedmiotu w osi mocowania ze względu na występujące duże siły docisku. Ma to istotne znaczenie w przypadku obróbki detali wykonanych ze stopów lekkich, znacząco bowiem podnosi koszty wykonania takich detali.

Celem wynalazku jest opracowanie konstrukcji skutecznego mocowania obrabianego detalu w maszynach do obróbki skrawaniem, przy minimalnym naddatku materiału na mocowanie detalu.

Uchwyt obróbkowy, według istoty wynalazku, składa się z korpusu uchwytu z kanałami o ścianach pionowych i jednej ścianie jednego kanału nachylonej w kierunku mocowanego detalu pod kątem a w zakresie 75 do 85 stopni i usytuowanych w tych kanałach, co najmniej po jednej w każdym kanale, szczęk, przy czym szczęka oporowa usytuowana jest w kanale ze skośną ścianą, a szczęka dociskowa = = w kanale o równoległych, pionowych ścianach bocznych. Szczęka oporowa ma, w przekroju poprzecznym, kształt zbliżony do trapezu o ścianie, od strony skośnej ściany kanału, pochylonej względem podstawy, pod kątem a i posiada przelotowy otwór, o osi nachylonej zgodnie z kierunkiem nachylenia ściany kanału, w którym usytuowana jest wpuszczana śruba mocująca imbusowa z łbem walcowym wkręcona w gwint współosiowego otworu w korpusie uchwytu, a ponadto wysokość szczęki jest większa od głębokości kanału, a krawędź szczęki od strony mocowanego detalu ma ukształtowane co najmniej dwa zęby. Szczęka dociskowa, w przekroju poprzecznym ma kształt zbliżony do równoległoboku, którego górne naroże jest skierowane w stronę szczęki oporowej, a przeciwległe naroże dolne zaopatrzone jest w łukowaty występ i posiada przelotowy otwór, o osi nachylonej tak, jak oś otworu na śrubę mocującą w szczęce oporowej, w którym usytuowana jest wpuszczana śruba mocująca wkręcona w gwint współosiowego otworu w korpusie uchwytu, a ponadto wysokość szczęki jest większa od głębokości kanału, a krawędź szczęki od strony mocowanego detalu ma ukształtowane co najmniej dwa zęby. Korzystnie, otwór przelotowy w szczęce dociskowej w strefie zmiany średnic otworu przelotowego ma kształt wycinka czaszy kulistej, a analogiczny kształt ma powierzchnia dociskowa łba śruby mocującej. Również korzystnie naroże kanału, w strefie łukowatego występu szczęki dociskowej ma kształt odpowiadający kształtowi występu. Także korzystnie, korpus ma zewnętrzne naroża ścięte i obniżone w stosunku do korpusu w jego części, na której spoczywa obrabiany detal. Zęby obydwu szczęk mają kąt wierzchołkowy β wynoszący od 100 do 110° przy czym wierzchołek zębów jest usytuowany poniżej górnej powierzchni szczęk o a = 0,2 - 0,3 mm a same zęby mają szerokość b = 0,6 - 1,0 mm i oddalone od siebie o c = 3 - 6 mm, a pomiędzy zębami krawędź szczęki ma postać wklęsłych łuków o głębokości d = 0,6 - 0,8 mm.

Taka konstrukcja uchwytu zapewnia zminimalizowanie naddatku materiału na mocowanie tak, że grubość naddatku nie przekracza 1 mm.

Przedmiot wynalazku przedstawiony jest na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia schematycznie uchwyt z obrabianym detalem, w widoku z czoła, ze szczękami w przekroju, fig. 2 - widok szczęki oporowej z czterema zębami od góry, fig. 3 - widok szczęki dociskowej z czterema zębami od góry, a fig 4 - fragment przekroju szczęki w strefie zęba, zaś fig. 5 - fragment zamocowania detalu szczęką dociskową w odmianie wykonania, w przekroju.

P r z y k ł a d 1:

Uchwyt obróbkowy składa się korpusu 1 uchwytu obrabianego detalu 2 z kanałami 3, 3 o ścianach pionowych i jednej ścianie nachylonej w kierunku mocowanego detalu 2 pod kątem a = 80° i usytuowanych w tych kanałach 3, 3., po dwie w każdym kanale 3, 3. szczęk 4, 4.. Szczęka oporowa 4 usytuowana jest w kanale 3 ze skośną ścianą, a szczęka dociskowa 4. = w kanale 3. o równoległych, pionowych ścianach bocznych. Szczęka oporowa 4 ma, w przekroju poprzecznym, kształt zbliżony do trapezu o ścianie 5, od strony skośnej ściany kanału 3, pochylonej względem podstawy, pod kątem a i posiada przelotowy otwór 6, o osi nachylonej zgodnie z kierunkiem nachylenia ściany kanału 3, w którym usytuowana jest wpuszczana śruba mocująca 7 imbusowa z łbem walcowym wkręcona

PL 232 460 B1 w gwint współosiowego otworu 8 w korpusie 1 uchwytu, a ponadto wysokość szczęki 4 jest większa od głębokości kanału 3, a krawędź szczęki 4, od strony mocowanego detalu 2 ma ukształtowane zęby 9. Szczęka dociskowa 41, w przekroju poprzecznym ma kształt zbliżony do równoległoboku, którego górne naroże jest skierowane w stronę szczęki oporowej 4, a przeciwległe naroże dolne zaopatrzone jest w łukowaty występ 10 i posiada przelotowy otwór 61, o osi nachylonej tak, jak oś otworu na śrubę mocującą 7 w szczęce oporowej 4, w którym usytuowana jest wpuszczana śruba mocująca 71 imbusowa z łbem walcowym, wkręcona w gwint współosiowego otworu 8 w korpusie 1 uchwytu a ponadto wysokość szczęki 41 jest większa od głębokości kanału 31, a krawędź szczęki 41 od strony mocowanego detalu 2 ma ukształtowane cztery zęby 91 Zęby 9, 91 szczęk 4, 41 mają kąt wierzchołkowy β wynoszący 90°, przy czym wierzchołki zębów 9, 91 są usytuowane 0,2 mm poniżej górnej powierzchni szczęk 4, 41 a same zęby 9, 91 mają szerokość b = 0,8 mm i oddalone od siebie o c = 4 mm Pomiędzy zębami 9, 91 krawędź szczęk 4, 41 ma postać wklęsłych łuków 11.

P r z y k ł a d 2:

Uchwyt obróbkowy w odmianie wykonania, ma szczękę dociskową 41 z otworem przelotowym 61 który w strefie zmiany średnic otworu przelotowego 61 ma kształt wycinka czaszy kulistej, a analogiczny kształt ma powierzchnia dociskowa łba śruby mocującej 71. Naroże kanału 31, w którym usytuowana jest szczęka dociskowa 41, w strefie łukowatego występu 10 szczęki dociskowej 41, ma kształt odpowiadający kształtowi występu 10, a korpus 1 ma zewnętrzne naroża ścięte i obniżone w stosunku do korpusu 1 w jego części, na której spoczywa obrabiany detal 2. Pozostałe elementy uchwytu obróbkowego są identyczne jak w przykładzie 1.

Claims (5)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Uchwyt obróbkowy, wyposażony w szczęki dociskowe, znamienny tym, że składa się korpusu (1 uchwytu obrabianego detalu (2) z kanałami (3, 31) o ścianach pionowych i jednej ścianie nachylonej w kierunku mocowanego detalu (2) pod kątem a = 75 do 85° i usytuowanych w kanałach (3, 31), co najmniej po jednej w każdym kanale (3, 31), szczęk (4, 41): oporowej (4) usytuowanej jest w kanale (3) ze skośną ścianą i dociskowej (41) usytuowanej w kanale (31) o równoległych, pionowych ścianach bocznych, przy czym szczęka oporowa (4) ma, w przekroju poprzecznym, kształt zbliżony do trapezu o ścianie (5), od strony skośnej ściany kanału (3) pochylonej względem podstawy, pod kątem a = 75 do 85° i posiada przelotowy otwór (6), o osi nachylonej zgodnie z kierunkiem nachylenia ściany kanału (3), w którym usytuowana jest wpuszczana śruba mocująca (7) wkręcona w gwint współosiowego otworu (8) w korpusie (1) uchwytu, a ponadto wysokość szczęki (4) jest większa od głębokości kanału (3), a krawędź szczęki (4), od strony mocowanego detalu (2) ma ukształtowane zęby (9), zaś szczęka dociskowa (41), w przekroju poprzecznym ma kształt zbliżony do równoległoboku, którego górne naroże jest skierowane w stronę szczęki oporowej (4), a przeciwległe naroże dolne zaopatrzone jest w łukowaty występ (10) i posiada przelotowy otwór (61) o osi nachylonej tak, jak oś otworu na śrubę mocującą (7) w szczęce oporowej (4), w którym usytuowana jest wpuszczana śruba mocująca (71), wkręcona w gwint współosiowego otworu (8) w korpusie (1) uchwytu, a ponadto wysokość szczęki (4) jest większa od głębokości kanału (31), a krawędź szczęki (41) od strony mocowanego detalu (2) ma ukształtowane cztery zęby (9), przy czym zęby (9, 91) mają kąt wierzchołkowy β = 100 do 110°, a wierzchołki zębów (9, 9J są usytuowane poniżej górnej powierzchni szczęk (4, 41): o a = 0,2 - 0,3 mm, a same zęby (9, 91) mają szerokość b = 0,6 - 1,0 mm i oddalone od siebie o c = 3 - 6 mm a pomiędzy zębami (9, 9J krawędź (4, 41) ma postać wklęsłych łuków (11).
2. 2. Uchwyt, według zastrz. 1, znamienny tym, że śruby (4, 41) śrubami imbusowymi z łbem walcowym.
3. 3. Uchwyt, według zastrz. 1, znamienny tym, że otwór przelotowy (61) w szczęce dociskowej (41) w strefie zmiany średnic otworu przelotowego (61) ma kształt wycinka czaszy kulistej, a analogiczny kształt ma powierzchnia dociskowa łba śruby mocującej (71).
4. 4. Uchwyt, według zastrz. 1, znamienny tym, że naroże kanału (31), w strefie łukowatego występu (10) szczęki dociskowej (41) ma kształt odpowiadający kształtowi występu (10).

   PL 232 460 Β1
5. 5. Uchwyt, według zastrz. 1, znamienny tym, że korpus (D ma zewnętrzne naroża ściśnięte i obniżone w stosunku do wyskości korpusu (1) w jego części, na której spoczywa obrabiany detal (2).