PL232751B1

PL232751B1 - Zespół do oddzielania i sposób oddzielania wybranych obiektów wadliwych z grupy obiektów stosowanych w przemyśle tytoniowym

Info

Publication number: PL232751B1
Application number: PL405047A
Authority: PL
Inventors: Bartosz CIEŚLIKOWSKI; Bartosz Cieślikowski; Leszek Sikora; Radosław FIGARSKI; Radosław Figarski; Marcin MAMERSKI; Marcin Mamerski
Original assignee: Int Tobacco Machinery Poland Spolka Z Ograniczona Odpowiedzialnoscia
Priority date: 2013-08-12
Filing date: 2013-08-12
Publication date: 2019-07-31
Also published as: RU2016107926A; CN105451900B; WO2015022624A1; RU2016107926A3; EP3033185A1; JP2016535665A; CN105451900A; PL405047A1; JP6441342B2; US20160199882A1; US9827596B2; RU2655067C2

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest zespół do oddzielania wybranych obiektów wadliwych z grupy obiektów stosowanych w przemyśle tytoniowym.

Przedmiotem wynalazku jest również sposób oddzielania wybranych obiektów wadliwych z grupy obiektów stosowanych w przemyśle tytoniowym za pomocą zespołu według wynalazku.

We współcześnie produkowanych wyrobach przemysłu tytoniowego, zwykle w papierosach, stosowane są filtry zawierające obiekty o specjalnych właściwościach, przykładowo kapsułki z substancjami aromatycznymi. Zawarte w kapsułkach substancje uwalniają się w trakcie palenia papierosa lub jeszcze przed zapaleniem papierosa przez nagniecenie filtra powodujące zgniecenie kapsułki. Znane są również kapsułki umieszczane wewnątrz materiału filtracyjnego, które rozgniata się po zakończeniu palenia w celu usunięcia powstałego odoru. Kapsułki z substancjami aromatycznymi, zwykle jedna lub dwie, nie są widoczne dla palacza, natomiast oznaczenia umieszczone na ustniku informują palacza o ich położeniu. Oczekiwaniem palacza jest to, że nagniatając ustnik, za każdym razem rozgnieciona zostanie taka sama kapsułka tzn. sferyczny obiekt bez zniekształconej powierzchni i taka kapsułka, która nie ma na swojej powierzchni przylepionych dodatkowych kapsułek lub fragmentów kapsułek. Dlatego też producenci wyrobów tytoniowych potrzebują urządzeń, które umożliwią odsortowanie przede wszystkim takich wadliwych kapsułek, które mają podłużny kształt i mają przylepione dodatkowe elementy lub występują jako sklejone z innymi kapsułkami. Istotne jest, aby proces sortowania odbywał się bez uszkadzania prawidłowo ukształtowanych kapsułek i z dużą wydajnością dostosowaną do wydajności maszyn formujących sztabki filtrowe. W stanie techniki znane są urządzenia do sortowania obiektów sferycznych. Amerykański patent US6,818,849B1 ujawnia urządzenie wyposażone w element sitowy posiadający wiele otworów przelotowych, do których wpadają sortowane kapsułki w postaci kulek, przy czym od dołu otwory zamknięte są elementem blokującym. Prawidłowe kapsułki w całości mieszczą się w otworach, natomiast te, które mają przyklejone na sobie dodatkowe elementy wystające ponad element sitowy są detektowane przez układ optyczny i usuwane ssawkami. Kapsułki prawidłowe wypadają z otworów elementu sitowego do zbiornika po odwróceniu elementu sitowego lub przelatują w dół przez otwory po odsunięciu elementu blokującego.

Zadaniem stojącym przed niniejszym wynalazkiem jest opracowanie ulepszonego zespołu do oddzielania wybranych obiektów wadliwych z grupy obiektów stosowanych w przemyśle tytoniowym oraz sposobu do stosowania w zespole według wynalazku.

Pierwszy aspekt wynalazku dotyczy zespołu do oddzielania wybranych obiektów wadliwych z grupy obiektów stosowanych w przemyśle tytoniowym.

Zespół do oddzielania wybranych obiektów wadliwych z grupy obiektów stosowanych w przemyśle tytoniowym, obejmującej obiekty prawidłowe, które stanowią obiekty o zasadniczo kulistej powierzchni zewnętrznej o określonej średnicy i obiekty wadliwe, które stanowią pozostałe obiekty w grupie, zawierający ogólnie płaski element sitowy, w którym znajdują się przelotowe otwory oraz usytuowany pod elementem sitowym element blokujący w postaci segmentów mających powierzchnie górne, między którymi znajdują się odstępy, przy czym element sitowy i element blokujący są przestawne prostopadle względem siebie co najmniej między pierwszą konfiguracją a drugą konfiguracją, w którym w pierwszej konfiguracji element blokujący znajduje się w odstępie od elementu sitowego, według wynalazku charakteryzuje się tym, że przez element sitowy, przelotowe otwory i powierzchnię górną jest uformowany kanał do przechodzenia obiektów, zdefiniowany przez wymiary Dx, Dy i Dz w trzech kierunkach X, Y i Z, przy czym przelotowe otwory elementu sitowego i segmenty elementu blokującego umożliwiają przejście przez przelotowe otwory i odstępy między segmentami obiektów prawidłowych, natomiast powodują zablokowanie wybranych wadliwych obiektów w kanale między przelotowymi otworami i powierzchniami górnymi segmentów, natomiast w drugiej konfiguracji, segmenty elementu blokującego znajdują się w przelotowych otworach elementu sitowego, umożliwiając wyjście z przelotowych otworów wspomnianych wybranych obiektów wadliwych, które zostały zablokowane w pierwszej konfiguracji.

Otwory mają przekrój poprzeczny wybrany z grupy obejmującej: okrąg o średnicy d i dowolny wielokąt foremny opisany na takim okręgu, przy czym wymiar d jest dostosowany do przepuszczania przez przelotowe otwory obiektów prawidłowych i wybranych obiektów wadliwych, których jeden wymiar jest co najwyżej równy średnicy obiektów prawidłowych.

Przelotowe otwory są rozmieszczone w elemencie sitowym w równych odstępach, wzdłuż linii równoległych.

Przelotowe otwory są rozmieszczone w elemencie sitowym w układzie ortogonalnym.

Odmiana zespołu do oddzielania wybranych obiektów wadliwych z grupy obiektów stosowanych w przemyśle tytoniowym, obejmującej obiekty prawidłowe o zasadniczo kulistej powierzchni zewnętrznej o określonej średnicy i obiekty wadliwe, zawierający ogólnie płaski element sitowy, w którym znajdują się przelotowe otwory oraz usytuowany pod elementem sitowym element blokujący w postaci segmentów mających powierzchnie górne, między którymi znajdują się odstępy, przy czym element sitowy i element blokujący są przestawne prostopadle i równolegle względem siebie co najmniej między pierwszą konfiguracją a drugą konfiguracją, według wynalazku charakteryzuje się tym, że segmenty na swojej powierzchni górnej znajdującej się naprzeciw elementu sitowego są zaopatrzone w poprzeczne do elementu sitowego ścianki wystające z tej powierzchni w kierunku elementu sitowego, i tym, że przez element sitowy, przelotowe otwory i powierzchnię górną jest uformowany kanał do przechodzenia obiektów, zdefiniowany przez wymiary Dx, Dy i Dz w trzech kierunkach X, Y i Z, przy czym w pierwszej konfiguracji element blokujący znajduje się w odstępie od elementu sitowego, zaś przelotowe otwory elementu sitowego i segmenty elementu blokującego umożliwiają przejście przez przelotowe otwory i odstępy między segmentami obiektów prawidłowych, natomiast powodują zablokowanie wspomnianych wybranych wadliwych obiektów w kanale między przelotowymi otworami i powierzchniami górnymi segmentów, natomiast w drugiej konfiguracji po przestawieniu elementu sitowego i elementu blokującego równolegle względem siebie, segmenty umożliwiają wyjście z przelotowych otworów i przejście przez odstępy między segmentami wybranych obiektów wadliwych, które zostały zablokowane w pierwszej konfiguracji. W trzeciej konfiguracji, po kolejnym przestawieniu elementu sitowego i elementu blokującego prostopadle względem siebie, ścianki znajdują się w przelotowych otworach, tak że segmenty elementu blokującego umożliwiają za pomocą ścianek wyjście z przelotowych otworów obiektów wadliwych, które nie przeszły przez przelotowe otwory ani przez odstępy między segmentami.

Przelotowe otwory mają przekrój poprzeczny wybrany z grupy obejmującej: okrąg o średnicy d i dowolny wielokąt foremny opisany na takim okręgu, przy czym wymiar d jest dostosowany do przepuszczania przez przelotowe otwory obiektów prawidłowych i wybranych obiektów wadliwych, których jeden wymiar jest co najwyżej równy średnicy obiektów prawidłowych.

Sposób oddzielania wybranych obiektów wadliwych z grupy obiektów stosowanych w przemyśle tytoniowym, obejmującej obiekty prawidłowe, które stanowią obiekty o zasadniczo kulistej powierzchni zewnętrznej o określonej średnicy i obiekty wadliwe, które stanowią pozostałe obiekty w grupie, w którym wspomnianą grupę obiektów przesiewa się przez zespół zawierający ogólnie płaski element sitowy, w którym znajdują się przelotowe otwory oraz znajdujący się pod elementem sitowym element blokujący w postaci segmentów mających powierzchnie górne, między którymi znajdują się odstępy, według wynalazku charakteryzuje się tym, że obiekty przepuszcza się przez kanał uformowany przez element sitowy, przelotowe otwory i powierzchnię górną, przy czym kanał jest zdefiniowany przez wymiary Dx, Dy, Dz w trzech kierunkach X, Y i Z, i tym, że zmienia się wzajemnie położenie elementu sitowego i elementu blokującego między dwiema konfiguracjami, przy czym w pierwszej konfiguracji element sitowy i element blokujący znajdują się względem siebie we wzajemnym odstępie, zaś przelotowe otwory elementu sitowego i powierzchnie górne segmentów elementu blokującego umożliwiają przejście przez otwory i odstępy między segmentami obiektów prawidłowych, natomiast powodują zablokowanie wybranych wadliwych obiektów w kanale między otworami i powierzchniami górnymi segmentów, przy czym element sitowy i element blokujący przemieszcza się w pierwszej konfiguracji prostopadle względem siebie do drugiej konfiguracji, w której segmenty elementu blokującego znajdują się w przelotowych otworach elementu sitowego, umożliwiając wyjście z przelotowych otworów nad element sitowy wspomnianych wybranych obiektów wadliwych, które zostały zablokowane w pierws zej konfiguracji. W pierwszej konfiguracji powierzchnie górne segmentów elementu blokującego ustawia się pod przelotowymi otworami elementu sitowego.

Podczas przesiewania obiektów przez zespół w pierwszej konfiguracji elementu sitowego i elementu blokującego, oba elementy poddaje się wibracjom.

Sposób oddzielania wybranych obiektów wadliwych z grupy obiektów stosowanych w przemyśle tytoniowym, obejmującej obiekty prawidłowe, które stanowią obiekty o zasadniczo kulistej powierzchni zewnętrznej o określonej średnicy i obiekty wadliwe, które stanowią pozostałe obiekty w grupie, w którym wspomnianą grupę obiektów przesiewa się przez zespół zawierający ogólnie płaski element sitowy, w którym znajdują się przelotowe otwory oraz znajdujący się pod elementem sitowym element blokujący, w postaci segmentów mających powierzchnie górne, przy czym między segmentami znajdują się odstępy, według wynalazku charakteryzuje się tym, że obiekty przepuszcza się przez kanał uformowany przez element sitowy, przelotowe otwory i powierzchnię górną, przy czym kanał jest zdefiniowany przez wymiary Dx, Dy, Dz w trzech kierunkach X, Y i Z, a powierzchnie górne są zaopatrzone w poprzeczne do elementu sitowego ścianki wystające z tych powierzchni w kierunku elementu sitowego, i tym, że zmienia się wzajemne położenie elementu sitowego i elementu blokującego między dwiema konfiguracjami, przy czym w pierwszej konfiguracji element sitowy i element blokujący znajdują się względem siebie we wzajemnym odstępie, a przelotowe otwory elementu sitowego i powierzchnie górne segmentów elementu blokującego umożliwiają przejście przez otwory i odstępy między segmentami obiektów prawidłowych, natomiast powodują zablokowanie wybranych wadliwych obiektów w kanale między przelotowymi otworami i powierzchniami górnymi segmentów, a element sitowy i element blokujący przemieszcza się w pierwszej konfiguracji równolegle względem siebie do drugiej konfiguracji, w której segmenty elementu blokującego znajdują się pod przestrzeniami między przelotowymi otworami elementu sitowego, umożliwiając wyjście z przelotowych otworów wspomnianych wybranych obiektów wadliwych, które zostały zablokowane w pierwszej konfiguracji.

Element sitowy i element blokujący przemieszcza się następnie prostopadle względem siebie do trzeciej konfiguracji, w której ścianki znajdują się w przelotowych otworach, tak że segmenty elementu blokującego umożliwiają za pomocą ścianek wyjście z przelotowych otworów nad element sitowy obiektów wadliwych, które nie przeszły przez przelotowe otwory ani przez odstępy między segmentami.

Podczas przesiewania obiektów przez zespół w pierwszej konfiguracji elementu sitowego i elementu blokującego i korzystnie w drugiej konfiguracji, oba elementy poddaje się wibracjom.

Odmiana sposobu oddzielania wybranych obiektów wadliwych z grupy obiektów stosowanych w przemyśle tytoniowym, obejmującej obiekty prawidłowe, które stanowią obiekty o zasadniczo kulistej powierzchni zewnętrznej o określonej średnicy i obiekty wadliwe, które stanowią pozostałe obiekty w grupie, według wynalazku charakteryzuje się tym, że wspomnianą grupę obiektów przesiewa się przez zespół zawierający ogólnie płaski element sitowy, w którym znajdują się przelotowe otwory oraz znajdujący się pod elementem sitowym element blokujący, w postaci segmentów mających powierzchnie górne, zaopatrzone w poprzeczne do elementu sitowego ścianki wystające z tych powierzchni w kierunku elementu sitowego, przy czym między segmentami znajdują się odstępy, zaś element sitowy i element blokujący znajdują się względem siebie w pierwszej konfiguracji we wzajemnym odstępie, w której otwory elementu sitowego i powierzchnie górne segmentów elementu blokującego umożliwiają przejście przez otwory i odstępy między segmentami obiektów prawidłowych, natomiast powodują zablokowanie wybranych wadliwych obiektów między otworami i powierzchniami górnymi segmentów, a następnie element sitowy i element blokujący przemieszcza się równolegle względem siebie do drugiej konfiguracji, w której segmenty elementu blokującego znajdują się pod przestrzeniami między otworami elementu sitowego umożliwiając wyjście z otworów wspomnianych wybranych obiektów wadliwych, które zostały zablokowane w pierwszej konfiguracji.

Korzystnie, następnie element sitowy i element blokujący przemieszcza się prostopadle względem siebie do trzeciej konfiguracji, w której ścianki znajdują się w otworach, tak że segmenty elementu blokującego umożliwiają za pomocą ścianek wyjście z otworów nad element sitowy obiektów wadliwych, które nie przeszły przez otwory ani przez odstępy między segmentami.

Korzystnie, podczas przesiewania obiektów przez zespół w pierwszej konfiguracji elementu sitowego i elementu blokującego, i korzystnie w drugiej konfiguracji, oba elementy poddaje się wibracjom.

Zaletą zespołu i sposobu według wynalazku jest duża efektywność i skuteczność działania. Zespół według wynalazku eliminuje z produkcji wadliwe obiekty w stanie nienaruszonym, dzięki czemu do pojemnika na prawidłowe obiekty nie trafiają odłamki wadliwych obiektów ani substancje zawarte wewnątrz obiektów.

Zespół według wszystkich odmian wynalazku przedstawiono w przykładach wykonania na rysunku, na którym: fig. 1 przedstawia schematycznie widok perspektywiczny zespołu według wynalazku; fig. 2a i 2b przedstawiają przekrój przez fragment przykładowego zespołu według wynalazku; fig. 3 przedstawia przykładowy wlot do kanału/otworu elementu sitowego; fig. 4 przedstawia inny przykładowy wlot do kanału/otworu elementu sitowego; fig. 5a, 5b, 5c przedstawiają przekrój przez fragment przy kładowego zespołu według wynalazku; fig. 6a, 6b, 6c przedstawiają przekrój przez fragment przykładowego zespołu według pierwszej odmiany wynalazku; fig. 7a, 7b, 7c przedstawiają przekrój przez fragment przykładowego zespołu według drugiej odmiany wynalazku.

Na fig. 1 pokazany jest schematycznie zespół 1 do sortowania obiektów 3, przykładowo kapsułek z substancjami aromatycznymi, stosowanych w przemyśle tytoniowym. Zespół obejmuje komorę 2 stanowiącą zasobnik na obiekty 3, ponad komorą 2 usytuowane jest dowolne urządzenie do zas ilania obiektami 3 zakończone przykładowo zsypem 10. Komora 2 jest przystosowana do pomieszczenia sortowanej grupy obiektów 3, ma ona dno w postaci elementu sitowego 5 oraz okalające ścianki 4. Element sitowy 5 posiada kanały/otwory przelotowe 6 współpracujące z odpowiednimi otworami elementu blokującego 7 usytuowanego pod elementem sitowym 5. Korzystnie, komora 2, element sitowy 5 oraz element blokujący 7 poddawane są wibracjom, co ułatwia wpadanie obiektów 3 do kanałów/otworów 6. Kanały/otwory przelotowe 6 mogą być rozmieszczone wzdłuż linii 6X, 6Y w układzie ortogonalnym, mogą być również rozmieszczone wzdłuż dowolnie skierowanych równoległych względem siebie linii, przy czym otwory mogą być przesunięte względem siebie w sąsiadujących liniach. Element blokujący 7 został na fig. 1 pokazany jedynie schematycznie; może on przyjmować różne kształty, co zostanie opisane poniżej. Poniżej elementu blokującego 7 znajduje się pojemnik 11 na odsortowane obiekty 3, które przeszły przez element sitowy 5 i element blokujący 7. Pojemnik może być zastąpiony dowolnym transporterem. Na figurze pokazano trzy kierunki X, Y, Z, do których będą odniesienia w dalszych fragmentach opisu. W dalszej części opisu i na pozostałych figurach, w kolejnych odmianach zespołu według wynalazku, element sitowy oznaczony został odpowiednio 105, 205, 305, 405, otwory/kanały oznaczone zostały odpowiednio 106, 206, 306, 406, natomiast element blokujący oznaczony został odpowiednio 107, 207, 307, 407. W niniejszym opisie stosowane są określenia: obiekty prawidłowe i obiekty wadliwe. Należy rozumieć, że obiekty prawidłowe, są to obiekty o zasadniczo kulistej powierzchni zewnętrznej o określonej średnicy, natomiast obiekty wadliwe są to pozostałe obiekty w grupie sortowanych obiektów.

Na fig. 2a i 2b pokazano przekrój zespołu według wynalazku, przy czym na fig. 2a element sitowy 5 i element blokujący 7 znajdują się w pierwszej konfiguracji, natomiast na fig. 2b element sitowy 5 i element blokujący 7 znajdują się w drugiej konfiguracji. Element sitowy 105 wykonany jest w postaci płyty o pewnej grubości g, która jest co najmniej większa od średnicy obiektów prawidłowych, umożliwiającej wykonanie w tej płycie kanałów. Element sitowy 105 posiada wiele kanałów 106, które rozciągają się ogólnie poprzecznie do powierzchni płyty. Na fig. 3 i 4 pokazano przykładowe kształty wlotów do kanałów, ewentualnie otworów, które odnoszą się zarówno do pierwszego jak i do pozostałych odmian zespołu według wynalazku. Na fig. 3 pokazano wlot/otwór o przekroju kołowym, przy c zym wymiary Dx i Dy są równe średnicy koła. Na fig. 4 pokazano wlot/otwór o przekroju kwadratowym, przy czym wymiary Dx i Dy są równe bokom kwadratu. Wloty/otwory mogą mieć również kształt dowolnych foremnych wie-loboków. Jak widać na fig. 2a i 2b, każdy kanał przystosowany do sortowania obiektów ma część górną 106A i część dolną 106B, przy czym przekrój poprzeczny części dolnej 106B jest większy od przekroju poprzecznego części górnej 106A. W przypadku, gdy przekrój części górnej 106A kanału 106 ma kształt koła lub kwadratu o wyżej opisanych wymiarach Dx i Dy, przekrój jego części dolnej 106B może przykładowo mieć kształt owalu opisującego dwa koła takie, jak przekrój części górnej. Przy tym wysokość poszerzonej części dolnej 106B ma wymiar Dz, jest to wymiar między powierzchnią 106C wystającą nad dolną częścią kanału 106 a powierzchnią górną 107B elementu blokującego 107 usytuowanego pod elementem sitowym 105. Element blokujący 107 wykonany jest w postaci płyty z otworami przelotowymi 108 o takim przekroju poprzecznym jak przekrój górnych części 106A kanałów 106. Przy tym element sitowy 105 i element blokujący 107 mogą przemieszczać się względem siebie w kierunku równoległym do ich powierzchni, w szczególności do powierzchni elementu sitowego 105.

Zespół według wynalazku może przyjmować co najmniej dwie konfiguracje, fig. 2a przedstawia element sitowy 105 i element blokujący 107 w pierwszej konfiguracji, od której rozpoczyna się sortowanie w zespole według wynalazku. Do komory 2 ponad elementem sitowym 105 wrzucana jest grupa obiektów obejmująca obiekty prawidłowe i obiekty wadliwe. W pierwszej konfiguracji zespołu obiekty prawidłowe przechodzą przez górne części 106A kanałów 106, przez części dolne 106B i przez otwory 108, przy czym cały kanał, utworzony w pierwszej konfiguracji, przez który przechodzą obiekty prawidłowe, oznaczono jako 109. Z punktu widzenia sortowania kanał 109 jest zdefiniowany przede wszystkim przez wymiary Dx, Dy i Dz. Wybrane obiekty wadliwe zatrzymają się głównie w częściach dolnych 106B kanałów 106, na fig. 2a oznaczono przykładowe zablokowane wadliwe obiekty 3A i 3B. Następnie, element sitowy 105 i element blokujący 107 zostają przestawione względem siebie równolegle do ich powierzchni tak, aby znalazły się w drugiej konfiguracji pokazanej na fig. 2b. W drugiej konfiguracji, otwory 108 elementu blokującego 107 znajdują się pod górnymi częściami 106A kanałów 106 stanowiąc ich kontynuację, dzięki czemu wybrane obiekty wadliwe 3A, 3B, które zostały zablokowane w pierwszej konfiguracji, wypadają z kanałów 106 przez otwory 108, przykładowo do pojemnika 11. W zespole według wynalazku, którego przykładowy przekrój pokazano na fig. 5a, 5b i 5c, element sitowy 205 wykonany jest w postaci płyty o pewnej grubości g, która jest co najmniej większa od średnicy obiektów prawidłowych, umożliwiającej wykonanie w tej płycie kanałów. Element sitowy 205 posiada wiele przelotowych kanałów 206. Każdy kanał 205 ma część górną 206A i część dolną 206B, przy czym przekrój poprzeczny części dolnej 206B jest większy od przekroju poprzecznego części górnej 206A. W przypadku, gdy przekrój części górnej 206A kanału 206 ma kształt koła lub kwadratu o wyżej opisanych wymiarach Dx i Dy, przekrój jego części dolnej 206B może przykładowo mieć kształt owalu opisującego dwa koła takie, jak przekrój części górnej. Pod elementem sitowym 205 usytuowany jest element blokujący 207 w postaci zestawu segmentów 207A, między którymi znajdują się otwory 208. Segmenty 207A mają powierzchnie 207B usytuowane naprzeciw części górnych 206A kanałów 206, które dostosowane są do przekroju części górnej 206A kanałów 206, tak aby segmenty 207A mogły być do nich wsuwane.

Zespół według wynalazku może przyjmować co najmniej dwie konfiguracje, tzn. element sitowy 205 i element blokujący 207 mogą przemieszczać się względem siebie w kierunku prostopadłym do ich powierzchni, w szczególności do powierzchni elementu sitowego 205. Na fig. 5a przedstawiony jest element sitowy 205 i element blokujący 207 w pierwszej konfiguracji, w której segmenty 207A są wsunięte częściowo do części dolnych 206B kanałów 206, a powierzchnie 207B znajdują się w odległości Dz od powierzchni 206C wystających nad częściami dolnymi 206B kanałów 206. Podobnie jak w pierwszej odmianie, sortowanie rozpoczyna się od pierwszej konfiguracji zespołu, w której obiekty prawidłowe przechodzą przez górne części 206A kanałów 206, przez części dolne 206B i przez przestrzenie 208A przy segmentach 207A, przy czym cały kanał utworzony w pierwszej konfiguracji, przez który przechodzą obiekty prawidłowe oznaczono jako 209. Powierzchnie 207B segmentów 207A znajdują się w odległości Dz od powierzchni 206C wystających nad częściami dolnymi 206B kanałów 206. Z punktu widzenia sortowania kanał 209 jest zdefiniowany przede wszystkim przez wymiary Dx, Dy i Dz. Wybrane obiekty wadliwe zatrzymują się głównie w częściach dolnych 206B kanałów 206 i na powierzchniach 207B, na fig. 5b oznaczono przykładowe wadliwe obiekty 3A, 3B, 3C zablokowane w pierwszej konfiguracji. Następnie, element sitowy 105 i element blokujący 107 zostają przestawione względem siebie tak, aby znalazły się w drugiej konfiguracji pokazanej na fig. 5c, w której wybrane obiekty wadliwe 3A, 3B, 3C, które zostały zablokowane w pierwszej konfiguracji, zostaną wypchnięte ponad element sitowy 205. Stąd mogą zostać zabrane np. przez podciśnieniową ssawkę czyszczącą. W pierwszej odmianie zespołu według wynalazku, którego przykładowy przekrój pokazano na fig. 6a, 6b i 6c, element sitowy 305 wykonany jest w postaci zasadniczo płaskiej płyty, w której wykonano wiele otworów 306. Pod elementem sitowym 305 usytuowany jest element blokujący 307 w postaci zestawu segmentów 307A, między którymi znajdują się otwory 308. Elementy 307A mają powierzchnie 307B usytuowane naprzeciw elementu sitowego 305, które dostosowane są do przekroju otworów 306, tak aby segmenty 307A mogły być do nich wsuwane. W tej odmianie zespołu element sitowy 305 i element blokujący 207 mogą przemieszczać się względem siebie w kierunku prostopadłym do ich powierzchni, w szczególności do powierzchni elementu sitowego 305.

Zespół według tej pierwszej odmiany wynalazku może przyjmować co najmniej dwie konfiguracje, fig. 6a przedstawia element sitowy 305 i element blokujący 307 w pierwszej konfiguracji, od której rozpoczyna się sortowanie obiektów. W pierwszej konfiguracji powierzchnie 307B znajdują się w odległości Dz od spodniej powierzchni 306C elementu sitowego 305 skierowanej w stronę elementu blokującego 307. W pierwszej konfiguracji zespołu obiekty prawidłowe przechodzą przez otwory 306 i przez kanały 308, przy czym cały kanał utworzony w pierwszej konfiguracji, przez który przechodzą obiekty prawidłowe oznaczono jako 309. Z punktu widzenia sortowania kanał 309 jest zdefiniowany przede wszystkim przez wymiary Dx, Dy i Dz. Wybrane obiekty wadliwe zatrzymają się w otworach 306 i na powierzchniach 307B segmentów 307A, na fig. 6b oznaczono przykładowe zablokowane wadliwe obiekty 3A, 3B, 3C, 3D. Obiekty 3D są zbyt dużymi elementami, które nie wsuną się do otworów 306. Następnie, element sitowy 305 i element blokujący 307 są przestawiane względem siebie w kierunku prostopadłym do powierzchni elementu sitowego 305 tak, aby znalazły się w drugiej konfiguracji pokazanej na fig. 6c, w której wybrane obiekty wadliwe 3A, 3B, 3C, które zostały zablokowane w pierwszej konfiguracji, zostaną wypchnięte ponad element sitowy 305. W drugiej odmianie zespołu według wynalazku, którego przykładowy przekrój pokazano na fig. 7a, 7b i 7c, element sitowy 405 wykonany jest, podobnie jak w trzeciej odmianie, w postaci zasadniczo płaskiej płyty. Element sitowy 405 posiada wiele otworów 406. Pod elementem sitowym 405 usytuowany jest element blokujący 407 w postaci zestawu segmentów 407A, między którymi znajdują się otwory 408. Elementy 407A mają powierzchnie 407B usytuowane naprzeciw elementu sitowego 405, które dostosowane są do przekroju otworów 406, tak aby segmenty 407A mogły być do nich wsuwane. Dodatkowo, na powierzchniach 407B znajdują się płaskie ścianki 412 skierowane w stronę elementu sitowego 405. Element sitowy 405 i element blokujący 407 mogą przemieszczać się względem siebie w kierunku równoległym i prostopadłym do ich powierzchni, w szczególności do powierzchni elementu sitowego 405.

Podobnie, jak poprzednio, zespół według tej drugiej odmiany wynalazku może przyjmować co najmniej dwie konfiguracje, fig. 6a przedstawia element sitowy 405 i element blokujący 407 w pierwszej konfiguracji. W pierwszej konfiguracji, od której rozpoczyna się sortowanie obiektów, powierzchnie 407B znajdują się naprzeciw otworów 406 i w odległości Dz od spodniej powierzchni 406C elementu sitowego 405 skierowanej w stronę elementu blokującego 407. W pierwszej konfiguracji zespołu obiekty prawidłowe przechodzą przez otwory 406 i przez kanały 408, przy czym cały kanał utworzony w pierwszej konfiguracji, przez który przechodzą obiekty prawidłowe oznaczono jako 409. Z punktu widzenia sortowania kanał 409 jest zdefiniowany przede wszystkim przez wymiary Dx, Dy i Dz. Wybrane obiekty wadliwe zatrzymują się w otworach 406 i na powierzchniach 407B, na fig. 7a pokazano przykładowe zablokowane wadliwe obiekty 3A, 3B, 3C. Dodatkowo na powierzchni elementu sitowego pozostanie przykładowo obiekt 3D o średnicy większej od średnicy nominalnej obiektów 3, który może być zagłębiony w otworze 406 oraz obiekt 3E o średnicy większej od przyjętej za średnicę obiektów prawidłowych, który dodatkowo ma przyklejony mniejszy element i również może być zagłębiony w otworze 406. Następnie, element sitowy 405 i element blokujący 407 zostają przestawione równolegle względem siebie tak, aby znalazły się w drugiej konfiguracji pokazanej na fig. 7b, tzn. powierzchnie 407B nie znajdują się już naprzeciw otworów 406, lecz pomiędzy tymi otworami, naprzeciw obszarów elementu sitowego 405 bez otworów. W tej konfiguracji wybrane obiekty wadliwe 3A, 3B, 3C, które zostały zablokowane w pierwszej konfiguracji, wypadną przez otwory 408. Korzystnie, po wypadnięciu wadliwych obiektów 3A, 3B i 3C element sitowy 405 i element blokujący 407 mogą zostać przestawione dodatkowo do trzeciej konfiguracji. Przejście z drugiej konfiguracji do trzeciej konfiguracji następuje przez przemieszczenie elementu sitowego 405 i elementu blokującego 407 najpierw równolegle, a następnie prostopadle względem siebie tak, że elementy, które osiadły od góry w otworach 406 zostają wypchnięte ponad element sitowy 405 za pomocą ścianki 412.

Sposób według wynalazku można przeprowadzić alternatywnie w zespole według fig. 1, fig. 2a lub fig. 5a-5c. W zespole według fig. 1, fig. 2a, grupę obiektów przeznaczoną do oddzielania z niej wybranych obiektów wadliwych w celu uzyskania grupy samych obiektów prawidłowych podaje się do komory 2 za pomocą dowolnego urządzenia do zasilania obiektami 3 zakończonego przykładowo zsypem 10. Zespół ustawia się w pierwszej konfiguracji, w której w której kanały 106 elementu sitowego 105 i powierzchnie górne 107B elementu blokującego 107 umożliwiają wejście do części górnych 106A kanałów 106 obiektów prawidłowych i wybranych obiektów wadliwych, oraz przejście przez części dolne 106B kanałów 106 i otwory 108 obiektów prawidłowych, natomiast powodują zablokowanie wspomnianych wybranych wadliwych obiektów w częściach górnych 106A kanałów 106 i na powierzchni górnej 107B elementu blokującego 107. Następnie element sitowy 105 i element blokujący 107 przemieszcza się równolegle względem siebie do drugiej konfiguracji, tak że w kanały 106 i otwory 108 umożliwiają przejście przez nie, pod element blokujący 107, wspomnianych wybranych obiektów wadliwych, które zostały zablokowane w pierwszej konfiguracji. W ten sposób w pierwszym kroku - po przesiewaniu w pierwszej konfiguracji, pod zespół wypada grupa obiektów prawidłowych, natomiast grupa obiektów wadliwych wypada pod zespół w drugiej konfiguracji. W przypadku realizacji sposobu według wynalazku w zespole według fig. 5a-5c, różnica polega tylko na tym, że w tym przypadku element sitowy 205 i element blokujący 207 przemieszcza się do drugiej konfiguracji prostopadle względem siebie, tak że wspomniane wybrane obiekty wadliwe, które zostały zablokowane w pierwszej konfiguracji wypycha się nad element sitowy 205 za pomocą powierzchni górnych 207B elementu blokującego 207A. W ten sposób w pierwszym kroku - po przesiewaniu w pierwszej konfiguracji, pod zespół wypada grupa obiektów prawidłowych, natomiast grupa obiektów wadliwych zostaje usunięta nad zespół w drugiej konfiguracji.

Sposób według odmiany wynalazku można przeprowadzić w zespole według pierwszej odmiany zespołu według wynalazku pokazanej na fig. 6a-6c. W tym przypadku postępuje się podobnie jak w wyżej opisanej odmianie sposobu, podając grupę obiektów do komory 2 i ustawiając najpierw zespół w pierwszej konfiguracji, w której otwory 306 elementu sitowego 305 i powierzchnie górne 307B segmentów 307A elementu blokującego 307, rozmieszczone w odstępie 300, umożliwiają przejście przez otwory 306 i odstępy 308 między segmentami 307A obiektów prawidłowych, natomiast powodują zablokowanie wybranych wadliwych obiektów w między otworami 306 i powierzchniami górnymi 307B segmentów 307A. Następnie element sitowy 305 i element blokujący 307 przemieszcza się prostopadle względem siebie do drugiej konfiguracji, w której segmenty 307A elementu blokującego 307 znajdują się w otworach 306 elementu sitowego 305. Dzięki temu możliwe jest wyjście z otworów 306, nad element sitowy 305 obiektów wadliwych, które zostały zablokowane w pierwszej konfiguracji. W ten sposób w pierwszym kroku - po przesiewaniu w pierwszej konfiguracji, pod zespół wypada grupa obiektów prawidłowych, natomiast grupa obiektów wadliwych zostaje usunięta nad zespół w drugiej konfiguracji.

Następną odmianę sposobu według wynalazku można zrealizować w zespole według drugiej odmiany wynalazku. W tym przypadku postępuje się podobnie jak w odmianie sposobu, ustawiając zespół początkowo w pierwszej konfiguracji. Następnie, element sitowy 405 i element blokujący 407 przemieszcza się równolegle względem siebie do drugiej konfiguracji, w której segmenty 407A elementu blokującego 407 znajdują się pod przestrzeniami między otworami 406 elementu sitowego 405 umożliwiając wyjście z otworów 406 wspomnianych wybranych obiektów wadliwych, które zostały zablokowane w pierwszej konfiguracji. W ten sposób w pierwszym kroku - po przesiewaniu w pierwszej konfiguracji, pod zespół wypada grupa obiektów prawidłowych, natomiast grupa obiektów wadliwych zostaje usunięta nad zespół w drugiej konfiguracji. Ewentualnie, można element sitowy 405 i element blokujący 407 przemieścić następnie, prostopadle względem siebie do trzeciej konfiguracji, w której ścianki 412 znajdą się w otworach 406, tak że z otworów 406 wypadną nad element sitowy 405 obiekty wadliwe, które nie przeszły przez otwory 406 ani przez odstępy 408 między segmentami 407A, a więc do tej pory pozostawały na elemencie sitowym 405.

We wszystkich odmianach sposobu według wynalazku w pierwszej konfiguracji element sitowy 105, 205, 305, 405 i element blokujący 107, 207, 307, 407 można poddać wibracjom dla ułatwienia przechodzenia obiektów 3 przez kanały bądź otwory. W niektórych odmianach i wariantów sposobu według wynalazku (tych realizowanych w przykładach zespołu pokazanych na fig. 2a, 2b i 7a-7c, w których obiekty wadliwe wypadają pod zespół), również w drugiej konfiguracji można element sitowy i element blokujący poddać wibracjom.

Claims

Zastrzeżenia patentowe

1. Zespół do oddzielania wybranych obiektów wadliwych z grupy obiektów stosowanych w przemyśle tytoniowym, obejmującej obiekty prawidłowe, które stanowią obiekty o zasadniczo kulistej powierzchni zewnętrznej o określonej średnicy i obiekty wadliwe, które stanowią pozostałe obiekty w grupie, zawierający ogólnie płaski element sitowy, w którym znajdują się przelotowe otwory oraz usytuowany pod elementem sitowym element blokujący w postaci segmentów mających powierzchnie górne, między którymi znajdują się odstępy, przy czym element sitowy i element blokujący są przestawne prostopadle względem siebie co najmniej między pierwszą konfiguracją a drugą konfiguracją, w którym w pierwszej konfiguracji element blokujący znajduje się w odstępie od elementu sitowego, znamienny tym, że przez element sitowy (305), przelotowe otwory (306) i powierzchnię górną (307B) jest uformowany kanał (309) do przechodzenia obiektów, zdefiniowany przez wymiary Dx, Dy i Dz w trzech kierunkach X, Y i Z, przy czym przelotowe otwory (306) elementu sitowego (305) i segmenty (307A) elementu blokującego (307) umożliwiają przejście przez przelotowe otwory (306) i odstępy (308) między segmentami (307A) obiektów prawidłowych, natomiast powodują zablokowanie wybranych wadliwych obiektów w kanale (309) między przelotowymi otworami (306) i powierzchniami górnymi (307B) segmentów (307A), natomiast w drugiej konfiguracji, segmenty (307A) elementu blokującego znajdują się w przelotowych otworach (306) elementu sitowego (305), umożliwiając wyjście z przelotowych otworów (306) wspomnianych wybranych obiektów wadliwych, które zostały zablokowane w pierwszej konfiguracji.

2. Zespół według zastrz. 1, znamienny tym, że otwory (306) mają przekrój poprzeczny wybrany z grupy obejmującej: okrąg o średnicy (d) i dowolny wielokąt foremny opisany na takim okręgu, przy czym wymiar (d) jest dostosowany do przepuszczania przez przelotowe otwory (306) obiektów prawidłowych i wybranych obiektów wadliwych, których jeden wymiar jest co najwyżej równy średnicy obiektów prawidłowych.

3. Zespół według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że przelotowe otwory (306) są rozmieszczone w elemencie sitowym (305) w równych odstępach, wzdłuż linii równoległych.

4. Zespół według zastrz. 3, znamienny tym, że przelotowe otwory (306) są rozmieszczone w elemencie sitowym (305) w układzie ortogonalnym.

5. Zespół do oddzielania wybranych obiektów wadliwych z grupy obiektów stosowanych w przemyśle tytoniowym, obejmującej obiekty prawidłowe o zasadniczo kulistej powierzchni zewnętrznej o określonej średnicy i obiekty wadliwe, zawierający ogólnie płaski element sitowy, w którym znajdują się przelotowe otwory oraz usytuowany pod elementem sitowym element blokujący w postaci segmentów mających powierzchnie górne, między którymi znajdują się odstępy, przy czym element sitowy i element blokujący są przestawne prostopadle i równolegle względem siebie co najmniej między pierwszą konfiguracją a drugą konfiguracją, znamienny tym, że segmenty (407A) na swojej powierzchni górnej (407B) znajdującej się naprzeciw elementu sitowego (405) są zaopatrzone w poprzeczne do elementu sitowego (405) ścianki (412) wystające z tej powierzchni w kierunku elementu sitowego (405), i tym, że przez element sitowy (405), przelotowe otwory (406) i powierzchnię górną (407B) jest uformowany kanał (409) do przechodzenia obiektów, zdefiniowany przez wymiary Dx, Dy i Dz w trzech kierunkach X, Y i Z, przy czym w pierwszej konfiguracji element blokujący (407) znajduje się w odstępie od elementu sitowego (405), zaś przelotowe otwory (406) elementu sitowego (405) i segmenty (407A) elementu blokującego (407) umożliwiają przejście przez przelotowe otwory (406) i odstępy (408) między segmentami (407A) obiektów prawidłowych, natomiast powodują zablokowanie wspomnianych wybranych wadliwych obiektów w kanale (409) między przelotowymi otworami (406) i powierzchniami górnymi (407B) segmentów (407A), natomiast w drugiej konfiguracji po przestawieniu elementu sitowego (405) i elementu blokującego (407) równolegle względem siebie, segmenty (407A) umożliwiają wyjście z przelotowych otworów (406) i przejście przez odstępy (408) między segmentami (407A) wybranych obiektów wadliwych, które zostały zablokowane w pierwszej konfiguracji.

6. Zespół według zastrz. 5, znamienny tym, że w trzeciej konfiguracji, po kolejnym przestawieniu elementu sitowego (405) i elementu blokującego (407) prostopadle względem siebie, ścianki (412) znajdują się w przelotowych otworach (406), tak że segmenty (407A) elementu blokującego (407) umożliwiają za pomocą ścianek (412) wyjście z przelotowych otworów (406) obiektów wadliwych, które nie przeszły przez przelotowe otwory (406) ani przez odstępy (408) między segmentami (407A).

7. Zespół według zastrz. 5 albo 6, znamienny tym, że przelotowe otwory (406) mają przekrój poprzeczny wybrany z grupy obejmującej: okrąg o średnicy (d) i dowolny wielokąt foremny opisany na takim okręgu, przy czym wymiar (d) jest dostosowany do przepuszczania przez przelotowe otwory (406) obiektów prawidłowych i wybranych obiektów wadliwych, których jeden wymiar jest co najwyżej równy średnicy obiektów prawidłowych.

8. Zespół według zastrz. 5 albo 6 albo 7, znamienny tym, że przelotowe otwory (406) są rozmieszczone w elemencie sitowym (405) w równych odstępach, wzdłuż linii równoległych.

9. Zespół według zastrz. 8, znamienny tym, że przelotowe otwory (406) są rozmieszczone w elemencie sitowym (405) w układzie ortogonalnym.

10. Sposób oddzielania wybranych obiektów wadliwych z grupy obiektów stosowanych w przemyśle tytoniowym, obejmującej obiekty prawidłowe, które stanowią obiekty o zasadniczo kulistej powierzchni zewnętrznej o określonej średnicy i obiekty wadliwe, które stanowią pozostałe obiekty w grupie, w którym wspomnianą grupę obiektów przesiewa się przez zespół zawierający ogólnie płaski element sitowy (305), w którym znajdują się przelotowe otwory (306) oraz znajdujący się pod elementem sitowym element blokujący (307) w postaci segmentów (307A) mających powierzchnie górne (307B), między którymi znajdują się odstępy (308), znamienny tym, że obiekty przepuszcza się przez kanał (309) uformowany przez element sitowy (305), przelotowe otwory (306) i powierzchnię górną (307B), przy czym kanał (309) jest zdefiniowany przez wymiary Dx, Dy, Dz w trzech kierunkach X, Y i Z, i tym, że zmienia się wzajemnie położenie elementu sitowego (305) i elementu blokującego (307) między dwiema konfiguracjami, przy czym w pierwszej konfiguracji element sitowy (305) i element blokujący (307) znajdują się względem siebie we wzajemnym odstępie (300), zaś przelotowe otwory (306) elementu sitowego (305) i powierzchnie górne (307B) segmentów (307A) elementu blokującego (307) umożliwiają przejście przez otwory (306) i odstępy (308) między segmentami (307A) obiektów prawidłowych, natomiast powodują zablokowanie wybranych wadliwych obiektów w kanale (309) między otworami (306) i powierzchniami górnymi (307B) segmentów (307A), przy czym element sitowy (305) i element blokujący (307) przemieszcza się w pierwszej konfiguracji prostopadle względem siebie do drugiej konfiguracji, w której segmenty (307A) elementu blokującego (307) znajdują się w przelotowych otworach (306) elementu sitowego (305), umożliwiając wyjście z przelotowych otworów (306) nad element sitowy (305) wspomnianych wybranych obiektów wadliwych, które zostały zablokowane w pierwszej konfiguracji.

11. Sposób według zastrz. 10, znamienny tym, że w pierwszej konfiguracji powierzchnie górne (307B) segmentów (307A) elementu blokującego (307) ustawia się pod przelotowymi otworami (306) elementu sitowego (305).

12. Sposób według zastrz. 10 albo 11, znamienny tym, że podczas przesiewania obiektów przez zespół w pierwszej konfiguracji elementu sitowego (305) i elementu blokującego (307), oba elementy poddaje się wibracjom.

13. Sposób oddzielania wybranych obiektów wadliwych z grupy obiektów stosowanych w przemyśle tytoniowym, obejmującej obiekty prawidłowe, które stanowią obiekty o zasadniczo kulistej powierzchni zewnętrznej o określonej średnicy i obiekty wadliwe, które stanowią pozostałe obiekty w grupie, w którym wspomnianą grupę obiektów przesiewa się przez zespół zawierający ogólnie płaski element sitowy (405), w którym znajdują się przelotowe otwory (406) oraz znajdujący się pod elementem sitowym element blokujący (407), w postaci segmentów (407A) mających powierzchnie górne (407B), przy czym między segmentami (407A) znajdują się odstępy (408), znamienny tym, że obiekty przepuszcza się przez kanał (409) uformowany przez element sitowy (405), przelotowe otwory (406) i powierzchnię górną (407B), przy czym kanał (409) jest zdefiniowany przez wymiary Dx, Dy, Dz w trzech kierunkach X, Y i Z, a powierzchnie górne (407) są zaopatrzone w poprzeczne do elementu sitowego (405) ścianki (412) wystające z tych powierzchni w kierunku elementu sitowego, i tym, że zmienia się wzajemne położenie elementu sitowego (405) i elementu blokującego (407) między dwiema konfiguracjami, przy czym w pierwszej konfiguracji element sitowy (405) i element blokujący (407) znajdują się względem siebie we wzajemnym odstępie (400), a przelotowe otwory (406) elementu sitowego (405) i powierzchnie górne (307B) segmentów (407A) elementu blokującego (407) umożliwiają przejście przez otwory (406) i odstępy (408) między segmentami (407A) obiektów prawidłowych, natomiast powodują zablokowanie wybranych wadliwych obiektów w kanale (409) między przelotowymi otworami (406) powierzchniami górnymi (407B) segmentów (407A), a element sitowy (405) i element blokujący (407) przemieszcza się w pierwszej konfiguracji równolegle względem siebie do drugiej konfiguracji, w której segmenty (407A) elementu blokującego 1407) znajdują się pod przestrzeniami między przelotowymi otworami (406) elementu sitowego (405), umożliwiając wyjście z przelotowych otworów (406) wspomnianych wybranych obiektów wadliwych, które zostały zablokowane w pierwszej konfiguracji.

14. Sposób według zastrz. 13, znamienny tym, że element sitowy (405) i element blokujący (407) przemieszcza się następnie prostopadle względem siebie do trzeciej konfiguracji, w której ścianki (412) znajdują się w przelotowych otworach (406), tak że segmenty (407A) elementu blokującego (407) umożliwiają za pomocą ścianek (412) wyjście z przelotowych otworów (406) nad element sitowy (405) obiektów wadliwych, które nie przeszły przez przelotowe otwory (406) ani przez odstępy (408) między segmentami (407A).

15. Sposób według zastrz. 13, znamienny tym, że podczas przesiewania obiektów przez zespół w pierwszej konfiguracji elementu sitowego (405) i elementu blokującego (407) i korzystnie w drugiej konfiguracji, oba elementy poddaje się wibracjom.