PL232956B1

PL232956B1 - Struktura przestrzenna powierzchni poligraficznego cylindra aniloksowego do przenoszenia lakieru/farby przewodzącej na wałek lakierujący

Info

Publication number: PL232956B1
Application number: PL422625A
Authority: PL
Inventors: Piotr Hinc
Original assignee: Rausz Rafal Grafix Centrum Poligrafii
Priority date: 2017-08-23
Filing date: 2017-08-23
Publication date: 2019-08-30
Also published as: PL422625A1

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest struktura przestrzenna powierzchni poligraficznego cylindra aniloksowego do przenoszenia lakieru/farby przewodzącej na wałek lakierujący.

Znane są struktury przestrzenne powierzchni poligraficznych cylindrów aniloksowych do przenoszenia lakieru, składające się z przestrzennych kałamarzyków, pomiędzy którymi znajdują się przestrzenne progi. W znanych rozwiązaniach struktura kałamarzyków powoduje w toku procesu nanoszenia lakieru powstawanie dużego ciśnienia pod listwą wyrównującą (która służy do usuwania z powierzchni cylindra nadmiaru lakieru), wskutek czego - w rezultacie utrudnionego wydostawania się lakieru z kałamarzyków i przemieszczania między nimi - listwa (normalnie przylegająca do cylindra) unosi się. To z kolei przyczynia się do powstawania problemów związanych z niekontrolowanym wydostawaniem się (chlapaniem) lakieru i pojawianiem smug na nadruku. Znana jest także z polskiego patentu nr 221988, udzielonego na rzecz Zgłaszającego niniejszy wynalazek, struktura przestrzenna powierzchni poligraficznego cylindra aniloksowego, jednakże oparta na wielokątach, o dużym stopniu nieregularności, której podstawą są całkowicie odmienne funkcje. Z kolei w polskim zgłoszeniu patentowym nr P.415778, dokonanym również na rzecz Zgłaszającego niniejszy wynalazek, ujawniona została struktura przestrzenna powierzchni poligraficznego cylindra aniloksowego składająca się z kałamarzyków rozmieszczonych na planie pięciokąta foremnego, między którymi znajdują się również kwadraty oraz trójkąty równoboczne o długościach ścian tożsamych z długością ściany pięciokąta foremnego.

W rozwiązaniu według wynalazku struktura przestrzenna powierzchni poligraficznego cylindra aniloksowego zawiera przestrzenne kałamarzyki rozmieszczone na planie symetrycznego nieforemnego wielokąta, składającego się z dwóch przeciwległych zestawów czterech ułożonych stożkowo boków różnej długości, z których dwa skrajne boki są umieszczone względem siebie pod kątem 90°, a dwa kolejne boki pod kątem 145°, oraz umieszczonych między nimi dwóch półokręgów. Kałamarzyki są pogrupowane sekwencyjnie tak, że pierwsza sekwencja zawiera jeden kałamarzyk oraz kolejny kałamarzyk obrócony względem pierwszego o kąt 90°, druga sekwencja zawiera łącznie cztery kałamarzyki, z których dwa pierwsze ułożone liniowo są obrócone względem pozostałych, również ułożonych liniowo, o kąt 90°, trzecia sekwencja zawiera łącznie sześć kałamarzyków, z których trzy pierwsze ułożone liniowo są obrócone względem pozostałych, również ułożonych liniowo, o kąt 90°, czwarta sekwencja zawiera łącznie osiem kałamarzyków, z których cztery pierwsze ułożone liniowo są obrócone względem pozostałych, również ułożonych liniowo, o kąt 90°, piąta sekwencja zawiera łącznie dziesięć kałamarzyków, z których pięć pierwszych ułożonych liniowo jest obróconych względem pozostałych, również ułożonych liniowo, o kąt 90°. W każdej sekwencji kałamarzyki stykają się ze sobą jedną ze swych najkrótszych, szczytowych, ścianek.

Kałamarzyki pogrupowane sekwencyjnie korzystnie występują w powtarzalnych modułach, z których każdy składa się z czterech grup po pięć sekwencji, a każda grupa sekwencji jest obrócona względem skrajnego wierzchołka kałamarzyka stanowiącego ostatni element danej sekwencji o kąt 90°, przy czym odległość między poszczególnymi grupami kałamarzyków w ramach danego modułu jest ustalana zgodnie z następującym wzorem: p = J(m + k)² + k², gdzie m - szerokość/wysokość grupy sekwencji, p - odległość między grupami sekwencji, k - odległość między kałamarzykami z różnych grup sąsiadującymi bezpośrednio i równolegle.

Ściany boczne kałamarzyków korzystnie są nachylone w stosunku do ich podstaw pod kątem rozwartym.

Środkowa część podstaw kałamarzyków korzystnie ma kształt sferyczny wypukły ku dołowi.

Cylindry poligraficzne służą do równego przenoszenia lakieru/farby przewodzącej o ściśle określonej i jednakowej grubości na wałek, który styka się bezpośrednio z powierzchnią zadrukowywanego nośnika. W procesie lakierowania kałamarzyki składające się na strukturę cylindra są pod ciśnieniem wypełniane lakierem. Następnie listwa wyrównująca usuwa nadmiar lakieru z powierzchni cylindra, a ten styka się z powierzchnią wałka lakierniczego. Przedmiotowe urządzenie może być stosowane do druku na offsetowej maszynie poligraficznej wyposażonej w agregat lakierujący, układ cylindrowy, a także do innych technik poligraficznych zdolnych adaptować tę technologię.

Kałamarzyki są ułożone w określony, ale unikalny sposób. Usytuowanie kałamarzyków i połączenie modułów z kałamarzykami pod kątem 90° powoduje, że nie występuje liniowość położenia modułów względem osi wałka rastrowego.

PL 232 956 B1

Nowa struktura kałamarzyków jest w stanie sprostać najwyższym wymaganiom jakościowym. Gwarantuje ona pełne wykorzystanie możliwości obecnie stosowanych maszyn poligraficznych. Umożliwia wyjątkowo dobre odwzorowanie, zwłaszcza w procesie lakierowania wymagających i trudnych powierzchni o niewsiąkliwym lub słabo wsiąkliwym charakterze, jak folie do IML, BOPP.

Do istotnych zalet nowej struktury powierzchni w porównaniu ze stosowanymi do tej pory rozwiązaniami należą w szczególności:

- zwiększenie precyzji działania wałka aniloksowego,

- znacznie wydajniejszy transfer lakieru/farby przewodzącej oraz zwiększenie stabilności procesu.

Rozwiązanie według wynalazku zapewnia także występowanie mniejszego ciśnienia na powierzchni cylindra (pod listwą wyrównującą) i ułatwia uwalnianie lakieru/farby przewodzącej z kałamarzyków, dzięki czemu możliwe jest osiąganie pożądanej gęstości przy zastosowaniu wyższej liniatury niż w przypadku znanych rozwiązań. Zastosowanie rozwiązania według wynalazku minimalizuje ponadto kłopotliwe zjawisko mikropiany, powstającej przez niewchłonięte przez zadrukowaną powierzchnię resztki lakieru/farby przewodzącej.

Przedmiot wynalazku jest uwidoczniony w przykładzie wykonania na rysunku, na którym poszczególne figury przedstawiają:

- fig. 1: rzut z góry pojedynczego kałamarzyka,

- fig. 2: widok ogólny trójwymiarowy pojedynczego kałamarzyka,

- fig. 3: przekrój poprzeczny przez strukturę z czterema kałamarzykami,

- fig. 4: widok ogólny trójwymiarowy wycinka struktury powierzchni cylindra, z rozmieszczeniem kałamarzyków,

- fig. 5: widok z góry pojedynczej grupy składającej się z pięciu sekwencji kałamarzyków,

- fig. 6: widok z góry pojedynczego modułu składającego się z czterech grup kałamarzyków ułożonych sekwencyjnie.

Do wytworzenia powierzchni cylindra stosuje się wysokiej jakości materiał ceramiczny. W procesie plazmowania z wysoką częstotliwością nakładany jest tlenek chromu (Cr2O3) który tworzy ostateczną powierzchnię ceramiczną. Powierzchnia powłoki pokrywa cylinder na całej jego walcowatej przestrzeni i ma wymiary: długość = 1194 mm oraz średnica = 186,8 mm. Opisywana przykładowa struktura przestrzenna cylindra stanowi wycinek struktury o wymiarach 6885,94 μm x 7099,63 μm i składa się łącznie z 480 kałamarzyków (1), tj. 4 moduły po 120 kałamarzyków każdy. Kałamarzyki (1) mają następujące wymiary: długość boków a1, a1', a5 i a5' = 64,70 μm, długość boków a2, a2', a4 i a4' = 87,05 μm, długość boków a3 i a3' = 134,80 μm, długość boków b1, b1b5 i b5' = 56,33 μm, długość boków b2, b2', b4 i b4' = 90,38 μm, długość boków b3 i b3' = 114,86 μm, głębokość kałamarzyka (1) = 20,85 μm, promień środkowej sferycznej części (4) = 42,93 μm.

Pary ścianek: a1 i a1', b1 i b1', a5 i a5', b5 i b5' są umieszczone względem siebie pod kątem 90° oraz względów odpowiednich par ścianek: a2 i a2', b2 i b2', a4 i a4', b4 i b4' - pod kątem 145°. W środkowej części kałamarzyka (1) są umieszczone dwa półokręgi o promieniu r = 42,93 μm. Kałamarzyki (1) są pogrupowane sekwencyjnie tak, że pierwsza sekwencja zawiera jeden kałamarzyk (1) oraz kolejny kałamarzyk (1) obrócony względem pierwszego o kąt 90°, druga sekwencja zawiera łącznie cztery kałamarzyki (1), z których dwa pierwsze ułożone liniowo są obrócone względem pozostałych, również ułożonych liniowo, o kąt 90°, trzecia sekwencja zawiera łącznie sześć kałamarzyków (1), z których trzy pierwsze ułożone liniowo są obrócone względem pozostałych, również ułożonych liniowo, o kąt 90°, czwarta sekwencja zawiera łącznie osiem kałamarzyków (1), z których cztery pierwsze ułożone liniowo są obrócone względem pozostałych, również ułożonych liniowo, o kąt 90°, piąta sekwencja zawiera łącznie dziesięć kałamarzyków (1), z których pięć pierwszych ułożonych liniowo jest obróconych względem pozostałych, również ułożonych liniowo, o kąt 90°. W każdej sekwencji kałamarzyki (1) stykają się ze sobą jedną ze swych najkrótszych, szczytowych, ścianek.

Kałamarzyki (1) pogrupowane sekwencyjnie występują w powtarzalnym module składającym się z czterech grup po pięć sekwencji, a każda grupa sekwencji jest obrócona względem skrajnego wierzchołka kałamarzyka stanowiącego ostatni element danej sekwencji o kąt 90°, przy czym odległość między poszczególnymi grupami kałamarzyków (1) w ramach danego modułu jest następująca: m - szerokość/wysokość grupy sekwencji = 3109,68 μm p - odległość między grupami sekwencji = 3431,45 μm, k - odległość między kałamarzykami (1) z różnych grup sąsiadującymi bezpośrednio i równolegle = 307,93 μm.

Ściany boczne (2) kałamarzyków (1) są nachylone w stosunku do ich podstaw (3) pod kątem rozwartym 107°.

Claims

Zastrzeżenia patentowe

1. Struktura przestrzenna powierzchni poligraficznego cylindra aniloksowego do przenoszenia lakieru/farby przewodzącej na wałek lakierujący, składająca się z przestrzennych kałamarzyków, pomiędzy którymi znajdują się przestrzenne progi, znamienna tym, że kałamarzyki (1) są rozmieszczone na planie symetrycznego nieforemnego wielokąta, składającego się z dwóch przeciwległych zestawów czterech ułożonych stożkowo boków różnej długości, z których dwa skrajne boki są umieszczone względem siebie pod kątem 90°, a dwa kolejne boki pod kątem 145°, oraz umieszczonych między nimi dwóch półokręgów, przy czym kałamarzyki (1) są pogrupowane sekwencyjnie tak, że pierwsza sekwencja zawiera jeden kałamarzyk (1) oraz kolejny kałamarzyk (1) obrócony względem pierwszego o kąt 90°, druga sekwencja zawiera łącznie cztery kałamarzyki (1), z których dwa pierwsze ułożone liniowo są obrócone względem pozostałych, również ułożonych liniowo, o kąt 90°, trzecia sekwencja zawiera łącznie sześć kałamarzyków (1), z których trzy pierwsze ułożone liniowo są obrócone względem pozostałych, również ułożonych liniowo, o kąt 90°, czwarta sekwencja zawiera łącznie osiem kałamarzyków (1), z których cztery pierwsze ułożone liniowo są obrócone względem pozostałych, również ułożonych liniowo, o kąt 90°, piąta sekwencja zawiera łącznie dziesięć kałamarzyków (1), z których pięć pierwszych ułożonych liniowo jest obróconych względem pozostałych, również ułożonych liniowo, o kąt 90°, a w każdej sekwencji kałamarzyki (1) stykają się ze sobą jedną ze swych najkrótszych, szczytowych, ścianek.
2. Struktura według zastrz. 1, znamienna tym, że kałamarzyki (1) pogrupowane sekwencyjnie występują w powtarzalnych modułach, z których każdy składa się z czterech grup po pięć sekwencji, a każda grupa sekwencji jest obrócona względem skrajnego wierzchołka kałamarzyka stanowiącego ostatni element danej sekwencji o kąt 90°, przy czym odległość między poszczególnymi grupami kałamarzyków (1) w ramach danego modułu jest ustalana zgodnie z następującym wzorem: p = + fc)² + k², gdzie m - szerokość/wysokość grupy sekwencji, p - odległość między grupami sekwencji, k - odległość między kałamarzykami (1) z różnych grup sąsiadującymi bezpośrednio i równolegle.
3. Struktura według zastrz. 1, znamienna tym, że ściany boczne (2) kałamarzyków (1) są nachylone w stosunku do ich podstaw (3) pod kątem rozwartym.
4. Struktura według zastrz. 1, znamienna tym, że środkowa część (4) podstaw (3) kałamarzyków (1) ma kształt sferyczny wypukły ku dołowi.