PL233003B1 - Stoper samozaciskowy sznurówek lub linek - Google Patents

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest stoper samozaciskowy przeznaczony do spinania sznurówki lub linki zwłaszcza na bucie, na kurtce oraz na plecaku, dla powszechnego użytku, zastosowania w branży obuwniczej i odzieżowej.

Powszechnie stosowaną metodą wiązania np. butów za pomocą sznurowadła jest zawiązanie „węzła”. Taka czynność nie jest łatwa, często czasochłonna i szczególnie trudna dla dzieci.

W obowiązującym stanie techniki znane są takie rozwiązania jak na przykład z polskiego opisu wzoru użytkowego W. 109888 (U1) oraz opisów KR 20160073253 (A) i CN 201278874 (Y). Stopery o zbliżonych rozwiązaniach do przedmiotu wynalazku, należących do stanu techniki, które mogą być przydatne dla zrozumienia wynalazku na przykład działają na zasadzie spinania dwóch płaszczyzn zgniatających stanowiących jednolitą całość z obudową między którymi jest umieszczany sznurek lub działają na zasadzie nawijania na rolkę żyłki spinającej. Rozwiązania te jednak nie posiadają ułatwiającego obsługę stopera mechanizmu samozaciskowego oraz wymagają użycia dużej siły do zapięcia przedmiotu.

Celem wynalazku jest stworzenie takiego rozwiązania, które poprzez konstrukcję mechanizmu, pozwoli osiągnąć różne inne zadane cele dla zastosowania, działania i przeznaczenia nowego stopera w tym łatwość jego obsługi, niezawodność oraz skuteczność blokowania (wiązania) sznurowadła lub linki w stoperze.

Cel wynalazku został osiągnięty w konstrukcji stopera w którym oba końce sznurowadła lub linki przechodzące przez dwa otwory w korpusie są blokowane za pomocą dwóch niezależnych ruchomych trzpieni samoczynnie dociskających sznurowadło lub linkę do wewnętrznych ścianek korpusu stopera.

Istota rozwiązania według wynalazku polega na tym, że w korpusie stopera znajdują się dwa równoległe otwory dla linki lub sznurowadła, a wewnątrz korpusu w każdej z dwóch usytuowanych symetrycznie do siebie specjalnie wyprofilowanych wnęk jest osadzony na jednym bolcu jeden o odpowiedniej długości ruchomy trzpień, którego wyprofilowany w kształcie stożka wewnętrzny koniec za pomocą sprężynki zamontowanej pomiędzy trzpieniem, a korpusem stopera dociska do ścianki korpusu przełożoną otworem przez stoper końcówkę sznurowadła lub linki.

Samozaciskowy mechanizm stopera działa w ten sposób, że im mocniej użytkowany przedmiot napiera na przełożone przez stoper końcówki sznurowadła, tym mocniej te końcówki ciągną za dwa wewnętrzne końce ruchomych trzpieni dociskających sznurowadło do ścianek korpusu stopera. Tak działające ruchome trzpienie mające odpowiednią długość i stożkowy kształt wewnętrznej końcówki blokują przesuwanie się sznurowadła tub linki w kierunku mogącym powodować poluzowanie ustawionej przez użytkownika siły zacisku sznurowadła lub linki na przedmiocie.

Stoper można nałożyć na sznurowadło lub linkę zwłaszcza buta, kurtki oraz plecaka wkładając na wylot po jednej końcówce sznurowadła w jeden z dwóch wskazanych na korpusie stopera otworów. Tak nałożony na oba końce sznurowadła stoper można będzie przesunąć po sznurowadle trzymając za obie końcówki sznurowadła tylko w jedną stronę, czyli w stronę spinanego przedmiotu powodując jego zaciśnięcie. Aby móc przesunąć stoper w odwrotną stronę w celu poluźnienia zacisku trzeba kciukiem i palcem wskazującym jednej ręki naciskać na dwa wystające po bokach korpusu stopera zewnętrzne końce ruchomych trzpieni. Postępując według powyższego opisu będziemy mogli spinać i rozpinać używany przez nas przedmiot.

Stoper samozaciskowy sznurówek lub linek według wynalazku charakteryzuje się tym, że korpus do którego od spodniej strony jest przykręcony śrubkami dekiel ma przechodzące równolegle na wylot dwa otwory dla sznurowadła lub linki, a wewnątrz korpusu w każdej z dwóch symetrycznych do siebie specjalnie wyprofilowanych oddzielnych wnęk jest osadzony jeden bolec na który jest nałożony jeden o odpowiedniej długości ruchomy trzpień mający wyprofilowany w kształcie stożka wewnętrzny koniec, który jest dociskany do wewnętrznej ścianki korpusu osadzoną pomiędzy korpusem a trzpieniem sprężynką.

Wynalazek widoczny jest na dwóch rysunkach:

1. Fig. 1 przedstawia widok stopera (1) w rzucie pionowym bez dekla (8) i w rzucie poziomym z deklem (8),

2. Fig. 2 przedstawia widok korpusu (2) w rzucie perspektywicznym bez dekla (8).

Stoper 1, w którego korpusie 2 znajdują się dwa równoległe otwory 3, przez które są przełożone na wylot oba końce sznurowadła lub linki 4, a wewnątrz korpusu 2 są wykonane dwie symetryczne do siebie wnęki, gdzie w każdej z nich jest osadzony jeden bolec 5 na który jest nałożony jeden mający określoną długość ruchomy trzpień 6, którego wyprofilowany w kształcie stożka wewnętrzny koniec do

PL 233 003 Β1 ciska do wewnętrznej ścianki korpusu 2 końcówkę sznurowadła lub linki 4 za pomocą sprężynki 7 zainstalowanej pomiędzy trzpieniem 6 a korpusem 2 stopera 1. Stoper 1, posiada osłaniający mechanizm samozaciskowy dekiel 8, przykręcony śrubkami 9, do spodniej strony korpusu 2.

Stoper może mieć powszechne zastosowanie w branży obuwniczej i odzieżowej jako wygodne i skuteczne urządzenie do wiązania butów i spinania kurtek lub plecaków. Stoper będzie szczególnie przydatny dzieciom, które często mają kłopoty z zawiązaniem butów. W zależności od rodzaju i jakości zastosowanych przy produkcji stopera materiałów będzie on niezawodnie działał nawet w ekstremalnych warunkach.

Claims (1)

1. Zastrzeżenie patentowe

   1. Stoper (1) samozaciskowy sznurówek lub linek, znamienny tym, że w korpusie (2) osłoniętym od spodniej strony deklem (8) przykręconym śrubkami (9) są dwa równoległe otwory dla sznurówek lub linek (3), a wewnątrz korpusu (2) w każdej z dwóch symetrycznych do siebie specjalnie wyprofilowanych oddzielnych wnęk jest osadzony jeden bolec (5) na który jest nałożony jeden o odpowiedniej długości ruchomy trzpień (6) posiadający wyprofilowany w kształcie stożka wewnętrzny koniec, który jest dociskany do wewnętrznej ścianki korpusu (2) osadzoną pomiędzy korpusem (2), a trzpieniem (6) sprężynką (7).