PL233083B1

PL233083B1 - Element blokujący linkę

Info

Publication number: PL233083B1
Application number: PL423156A
Authority: PL
Inventors: Maciej Malejka
Original assignee: Maciej Malejka
Priority date: 2017-10-13
Filing date: 2017-10-13
Publication date: 2019-08-30
Also published as: EP3470614B1; ES2886161T3; EP3470614A1; PL3470614T3; EP3470614B8; PL423156A1

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest element blokujący do tworzenia blokady na lince lub na sznurku, zwłaszcza na lince rolety okiennej, bez konieczności dostępu do przynajmniej jednego z ich zakończeń.

Znane są różne rozwiązania w zakresie umieszczania blokad na wiotkiej lince, w tym ogólnie znane wszelkiego rodzaju węzły, z których niektóre rodzaje nie wymagają dostępu do końców linki podczas ich wiązania.

W publikacji EP 2112017A1 dotyczącej elementu amortyzującego do fotela samochodowego ujawniono urządzenie blokujące zawierające elementy blokujące mocowane bezpośrednio na lince. Element blokujący składa się z rozsuniętych promieniście ćwiartek walca tworzących wiele zestawów występów (garbów), pomiędzy którymi przekłada się linkę, a następnie wciska w zwężające się kanały nasuwaną z góry nakładką, współpracującą z elementem blokującym. Rozwiązanie takie nie wymaga, dostępu do końców linki, jednakże podobnie jak wiązanie węzłów wymaga dużego nadmiaru linki znajdującej się wewnątrz samej blokady, co utrudnia jej precyzyjne rozmieszczenie.

W publikacji US 5012559A przedstawiono urządzenie do napinania (dokręcania) lin, linek, przewodów, usuwające luz linek, stosowane najczęściej dla lin, które zostały najpierw zabezpieczone ręcznie za pomocą węzłów, zatrzasków, zacisków, lub innych środków między dwoma stałymi punktami. Urządzenie wykonane jest z drutu lub wytłoczone z płaskiej metalowej płyty, jako jednoczęściowy sztywny element, którego centralna część korpusu ma utworzony w jednej części końcowej haczyk, zapobiegający obrotowi wstecznemu przy naprężaniu linki, a w drugiej części korpusu utworzona jest prostokątna otwarta pętla do nawlekania linki i obracania jej wokół centralnej części korpusowej urządzenia do uzyskania naciągu liny. Obracając urządzenie do naciągania liny w kierunku zgodnym z ruchem wskazówek zegara oraz w płaszczyźnie równoległej do liny, lina będzie się kręcić wokół siebie, wydłużając ścieżkę i zwiększając naprężenie liny przy każdym obrocie urządzenia. Rozwiązanie to może być wykorzystane jako blokada zamontowana na lince, jednakże jego zastosowanie ogranicza się jedynie do naprężonej linki.

Publikacja US 20100058561 A1 przedstawia urządzenie zaciskowe o kształcie elipsoidy, przez której węższe końce przechodzi linka. Elipsoida podzielona jest wzdłuż swojego najmniejszego obwodu na dwie połowy, z których każda posiada skośny otwór, przez który przechodzi linka. Obie połówki elipsoidy są ze sobą połączone obrotowo za pośrednictwem dodatkowych elementów. Wzajemny obrót połówek powoduje przytrzaśnięcie linki wewnątrz skośnych otworów. Dzięki składanej konstrukcji jest możliwość montażu na lince bez dostępu do jej końców. Blokada jest skuteczna na naprężonej i nienaprężonej lince, oraz nie skraca długości linki podczas blokowania. Niemniej jednak to rozwiązanie jest bardzo skomplikowane konstrukcyjnie i trudne w montażu, ponadto ze względu na znaczne rozmiary nie nadaje się do stosowania przy cieńszych linkach np. 0,5-3 mm.

Z publikacji PL 57570 znany jest zacisk linowy zawierający tuleję, w której umieszczone są utwardzone kliny zaciskowe. Działanie zacisku polega na samozaciskaniu się klinów, przylegających do liny pod wpływem obciążeń zewnętrznych i przenoszeniu na zacisk linowy cierny sił, wywoływanych tym obciążeniem.

W opisie wynalazku PL 192 404 przedstawiony jest precyzyjny, mimośrodowy zacisk do lin, zwłaszcza do lin metalowych o małej średnicy. Zacisk zawiera wałek mimośrodowy osadzony w otworze korpusu zacisku, przy czym na obwodzie każdego wałka znajduje się mimośrodowo nacięty rowek o promieniu odpowiadającym promieniowi przekroju poprzecznego użytej liny. Wałek mimośrodowy z rowkiem prowadzącym linę ma możliwość obrotu oraz przemieszczania się wzdłuż własnej osi. Jest on elementem czynnym mechanizmu, powodującym sprzężenie cierne z liną poprzez jego obrót w dowolny sposób. Korpus zacisku posiada otwór cylindryczny o średnicy wałka mimośrodowego oraz otwory przelotowe liny „wejściowy” i „wyjściowy”. Otwór wyjściowy liny w obszarze otworu cylindrycznego poszerzony jest o wybranie w korpusie o kształcie klina przebiegającego z jednej strony styc znie do otworu cylindrycznego, a z drugiej strony stycznie do tworzącej otworu wyjściowego liny. Wybranie to umożliwia sprężyste odgięcie liny pod naciskiem rowka wałka mimośrodowego i dociśnięcie jej do jego ścianek. Powstaje w ten sposób obejma dokładnie opasująca linę na całym obwodzie. Przekroje poprzeczne prostopadłe do tworzącej wybrania mają zarys koła o średnicy odpowiadającej średnicy liny.

W opisie patentu EP/PL 2616709 wskazano ulepszenia dotyczące elementów zaciskowych oraz urządzeń zaciskowych do mocowania elementów podłużnych, takich jak: przewody, kable, liny lub tym podobne. Przedstawiono element zaciskowy, w postaci podłużnego klina o powierzchni sprzęgającej

PL 233 083 B1 zawierającej ząbkowania rozciągające się wzdłuż tej powierzchni jedno za drugim, a każde ząbkowanie rozciągające się poprzecznie na powierzchni sprzęgającej, które to ząbkowania zapewniają zwiększoną przyczepność kabla czy liny. Powierzchnia sprzęgająca do sprzęgania - zaciskania elementu podłużnego (liny) - ma sprzęgającą (zaciskającą) długość, która jest pomiędzy około trzy piąte a około trzy czwarte długości elementu zaciskowego. Element zaciskowy jest do zastosowania jako część układu zaciskającego dla elementów podłużnych.

Z przedstawionych publikacji żadna z konstrukcji zacisków czy blokad nie umożliwia wykonania prostej i zwartej konstrukcyjnie blokady samohamownej, umożliwiającej szybki montaż na linie, zwłaszcza bez dostępów do jej końców, oraz zapewniającej mocną i trwałą blokadę liny. Ponadto z uwagi na znaczne rozmiary urządzenia te nie nadają się do tworzenia blokad na cienkich linkach o średnicy np. 0,5-3 mm.

Istotą wynalazku jest element blokujący linkę, zawierający korpus z kanałami, charakteryzujący się tym, że korpus posiada co najmniej trzy ramiona, na których umieszczone są szeregowo i naprzemiennie kanały, o szerokości odpowiadającej odstępom pomiędzy ramionami, przy czym pomiędzy dolnymi częściami naprzemiennych kanałów są odstępy odpowiadające wartości od zera do dwukrotnej szerokości naprzemiennych kanałów.

Różnice w szerokości poszczególnych kanałów i odstępów pomiędzy ramionami zawierają się w granicach ± 20%. Dla ułatwienia wprowadzenia linki korzystnie krawędzie kanałów mają fazowane krawędzie lub krawędzie zaokrąglone.

Korzystnie korpus w części przeciwległej do ramion ma zakończenie w postaci elementu A.

Korzystnie korpus w części przeciwległej do ramion i jedno z ramion mają zakończenia w postaci zaczepów.

Korzystnie korpus w części przeciwległej do ramion ma zakończenie w postaci zatrzasku, zaś jedno z ramion ma zakończenie w postaci zaczepu.

Korzystnie korpus w części przeciwległej do ramion ma zakończenie w postaci zatrzasku, zaś jedno z ramion jest wydłużone i ma otwór.

Korzystnie korpus w części przeciwległej do ramion ma zakończenie w postaci spłaszczonej płytki.

Nowe rozwiązanie elementu blokującego według wynalazku dzięki jednoelementowej nieskomplikowanej konstrukcji może przyjmować niewielkie rozmiary i mieć zastosowanie zwłaszcza dla cienkich linek w roletach okiennych. Jego montaż nie wymaga dostępu do końców linki, a do utworzenia blokady wykorzystuje się niewielką ilość linki, ponadto jest skuteczne na lince w stanie swobodnym jak i naprężonym, umożliwia także łatwy demontaż blokady. Konstrukcja elementu blokującego, w którym korpus oraz jego ramiona mogą mieć zakończenia o kształcie według zapotrzebowań użytkownika - jak przykładowo wskazano - korpus ma zakończenie w postaci motywu dekoracyjnego jako elementu do zawieszania - przykładowo literowego A, albo spłaszczonej płytki, albo zakończenia korpusu i jednego z ramion w postaci zaczepów, albo zatrzasku, czy zakończenia jednego z ramion wydłużeniem z otworem - co pozwala na wielorakie zastosowania elementu blokującego, szczególnie w przypadkach wymagających stabilnego zamocowania jakiegoś elementu do elastycznych cienkich lin, linek, sznurków. Element blokujący może stanowić część składową innego elementu przeznaczonego do tworzenia różnych większych połączeń blokujących linkę.

Przedmiot wynalazku przedstawiono w przykładach wykonania nie ograniczających jego zastosowania, na rysunku, na którym poszczególne figury przedstawiają:

Fig. 1 (a-d) - przedstawia element blokujący linkę w rzucie górnym, bocznym oraz dwóch przekrojach, gdzie :

Fig. 1 a - uwidacznia element blokujący w widoku z góry;

Fig. 1b - uwidacznia w rzucie bocznym kanały;

Fig. 1e - przedstawia element blokujący w przekroju poprzecznym - na linii B-B;

Fig. 1d - uwidacznia element blokujący w przekroju wzdłużnym - na linii A-A;

Fig. 2 (a-b) - gdzie:

Fig. 2a - uwidacznia element blokujący w widoku z góry z zablokowaną linką L;

Fig. 2b - widok elementu blokującego z linką L w przekroju wzdłużnym A-A;

Fig. 3 (a-e) - uwidacznia element blokujący w widoku perspektywicznym, gdzie począwszy od Fig. 3a - do Fig. 3e - przedstawiono, kolejne etapy nakładania linki L do elementu blokującego;

Fig. 4 - uwidacznia element blokujący w widoku perspektywicznym - gdzie krawędzie ponad dolnymi częściami kanałów są sfazowane;

PL 233 083 B1

Fig. 5 - uwidacznia element blokujący w widoku perspektywicznym - gdzie krawędzie ponad dolnymi częściami kanałów są zaokrąglone.

Natomiast kolejne figury rysunku obrazują, element blokujący w przykładowych wykonaniach (różnych modyfikacjach) bez odejścia od zakresu wynalazku, w którym element blokujący według wynalazku może mieć różne zakończenia korpusu oraz jednego z ramion, gdzie:

Fig. 6 - uwidacznia element blokujący w widoku perspektywicznym w przykładzie wykonania, gdzie korpus ma zakończenie w postaci dekoracyjnego elementu literowego A;

Fig. 7 - uwidacznia element blokujący w widoku perspektywicznym, w przykładzie wykonania, gdzie korpus i jedno z ramion mają zakończenia w postaci zaczepów;

Fig. 8 - uwidacznia element blokujący w widoku perspektywicznym, w przykładzie wykonania, gdzie korpus ma zakończenie w postaci zatrzasku, a jedno z ramion ma zakończenie w postaci zaczepu;

Fig 9 - uwidacznia element blokujący w widoku perspektywicznym, w przykładzie wykonania, gdzie korpus ma zakończenie w postaci zatrzasku, a jedno z ramion jest wydłużone i ma otwór;

Fig 10 - uwidacznia element blokujący w widoku perspektywicznym, w przykładzie wykonania, gdzie korpus ma zakończenie w postaci spłaszczonej płytki.

Jak przedstawiono na fig. 1 (a-d), element blokujący według wynalazku zawiera korpus 1, który posiada trzy ramiona 2, rozmieszczone w odstępach 3, a na ramionach 2 umieszczone są szeregowo i naprzemiennie kanały 4, których szerokość odpowiada odstępom 3 pomiędzy ramionami 2. Natomiast dolne części 5 naprzemiennych kanałów 4 rozmieszczone są w odstępach 6, odpowiadających wartości od zera do dwukrotnej szerokości naprzemiennego kanału 4. Różnice w szerokości poszczególnych kanałów 4 i odstępów 3 pomiędzy ramionami 2 zawierają, się w granicach ± 20%.

Dobrane zgodnie z wynalazkiem zależności rozmieszczenia ramion 2 w odstępach 3 w powiązaniu z szerokością kanałów 4 równą tym odstępom 3 są szczególnie istotne dla działania elementu blokującego, gdyż w założeniu średnica blokowanej linki L jest większą od szerokości kanałów 4 i wielkości odstępów 3 pomiędzy ramionami 2 elementu blokującego. Linka L podczas montażu w elemencie blokującym ulega w opisanych odstępach 3 pomiędzy ramionami 2 i kanałach 4 częściowej deformacji polegającej na zmniejszeniu jej średnicy, co powoduje wprowadzenie do kanału 4 i skutkuje jej zablokowaniem.

Rysunek fig. 2 (a-b) przedstawia w widoku górnym element z zablokowaną linką L, oraz przekrój wzdłuż linki. Kolejne etapy zakładania blokady na lince przedstawia fig. 3 (a-c), polegające na przełożeniu linki L w odstępy 3 pomiędzy ramionami 2 ponad naprzemiennymi kanałami 4, a następnie pociągnięciu obu jej końców. Ciągnięcie linki L powoduje zmniejszenie jej średnicy i samoczynne wprowadzenie do węższych od niej kanałów 4.

Dla ułatwienia samoczynnego wprowadzenia linki podczas montażu krawędzie ponad dnem kanałów 4 mogą być sfazowane (fig. 4) lub zaokrąglone, (fig. 5).

W alternatywnym wykonaniu dla elementu blokującego według wynalazku jak przedstawiono na fig. 6 w przykładowym wykonaniu korpus 1 w części przeciwległej do ramion 2 ma zakończenie, w postaci elementu jako motyw dekoracyjny przykładowo literowy A i może mieć zastosowanie np. do montażu liter zawieszanych na lince.

W kolejnym przykładzie wykonania dla elementu blokującego według wynalazku jak przedstawiono na fig. 7 - korpus 1 w części przeciwległej do ramion 2 ma zakończenie w postaci zaczepu 7, a jedno z ramion 2, ma zakończenie w postaci zaczepu 8.

W kolejnym przykładzie wykonania dla elementu blokującego według wynalazku jak przedstawiono na fig. 8 - korpus 1 w części przeciwległej do ramion 2 ma zakończenie w postaci zatrzasku 9, a jedno z ramion 2 ma zakończenie w postaci zaczepu 8.

W kolejnym przykładzie wykonania dla elementu blokującego według wynalazku jak przedstawiono na fig. 9 - korpus 1 w części przeciwległej do ramion 2 ma zakończenie w postaci zatrzasku 9, a jedno z ramion 2 jest wydłużone i ma otwór 10.

W kolejnym przykładzie wykonania dla elementu blokującego według wynalazk u jak przedstawiono na fig. 10 - korpus 1 w części przeciwległej do ramion 2 ma zakończenie w postaci spłaszczonej płytki 11.

Claims

Zastrzeżenia patentowe

1. Element blokujący linkę, zawierający korpus z kanałami, znamienny tym, że korpus 1 posiada co najmniej trzy ramiona 2, na których umieszczone są szeregowo i naprzemiennie kanały 4, o szerokości odpowiadającej odstępom 3 pomiędzy ramionami 2, przy czym dolne części 5 naprzemiennych kanałów 4 rozmieszczone są w odstępach 6 odpowiadających wartościom od zera do dwukrotnej szerokości naprzemiennych kanałów 4.
2. Element według zastrz. 1, znamienny tym, że różnice w szerokości poszczególnych kanałów 4 i odstępów 3 zawierają się w granicach ± 20%.
3. Element według zastrz. 1, znamienny tym, że kanały 4 mają fazowane krawędzie.
4. Element według zastrz. 1, znamienny tym, że kanały 4 mają zaokrąglone krawędzie.
5. Element według któregokolwiek z zastrz. od 1 do 4, znamienny tym, że korpus 1 w części przeciwległej do ramion 2 ma zakończenie w postaci elementu A.
6. Element według któregokolwiek z zastrz. od 1 do 4, znamienny tym, że korpus 1 w części przeciwległej do ramion 2 ma zakończenie w postaci zaczepu 7, a jedno z ramion 2 ma zakończenie w postaci zaczepu 8.
7. Element według któregokolwiek z zastrz. od 1 do 4, znamienny tym, że korpus 1 w części przeciwległej do ramion 2 ma zakończenie w postaci zatrzasku 9, zaś jedno z ramion 2 ma zakończenie w postaci zaczepu 8.
8. Element według któregokolwiek z zastrz. od 1 do 4, znamienny tym, że korpus 1 w części przeciwległej do ramion 2 ma zakończenie w postaci zatrzasku 9, zaś jedno z ramion 2 jest wydłużone i ma otwór 10.
9. Element według któregokolwiek z zastrz. od 1 do 4, znamienny tym, że korpus 1 w części przeciwległej do ramion 2 ma zakończenie w postaci spłaszczonej płytki.