PL233264B1 - System łączenia płyt meblowych - Google Patents

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest system łączenia płyt meblowych, mający zastosowanie w szczególności do łączenia ze sobą płyt, tworząc po połączeniu jedną ze ścian szafy czy regału, będących częścią mebli składanych.

Znane jest rozwiązanie ze zgłoszenia wzoru użytkowego nr W.100204, w którym przedstawiony został opis szafy. Ma ona drzwi o falistym przymyku, których górna krawędź ma kształt łuku. Drzwi od strony zawiasów i od góry wychodzą poza korpus szafy. Szersze u góry drzwi posiadają wklęsłe wycięcie, w którym widać ozdobny element w kształcie walca. Element umocowany jest wspornikami do korpusu szafy. W drzwiach znajdują się prowadniki, a w ścianie bocznej korpusu szafy zawiasy.

Znane jest również rozwiązanie z opisu patentowego nr US2347049. Wynalazek dotyczy połączenia stosowanego w montażu różnych rodzajów konstrukcji. Ma zastosowanie, na przykład w łączeniu sąsiednich krawędzi płyt. W przedstawionym wynalazku złącze posiada wyfrezowane stożkowe zagłębienia w kształcie jaskółczego ogona, wykonane w tych samych miejscach sąsiadujących ze sobą powierzchni każdej z płyt. W jedno z wgłębień wprowadzony jest kształtowy klin, przykręcony do płyty. Klin ma wystające płaszczyzny : dolną i górną, które włożone w wyfrezowany otwór, ulegają zakleszczeniu i sprawiają, że klin dociągany jest do płyty. Jedna płyta ma przykręcony do siebie łącznik, druga zaś jest nakładana na łącznik i zasuwana.

W opisie patentowym nr U US 20120301217 przedstawiony został rozłączny system łączenia mebli za pomocą łącznika.

Łącznik zawiera podstawę i śrubę. Podstawa ma gniazdo w kształcie litery Y, powyżej którego znajdują się otwory montażowe. Podstawa wprowadzana jest w wyfrezowane w płycie gniazdo i przykręcana wkrętami. Miejsce usytuowania wkrętów od dołu posiada przecięcie, w które wkręcany jest wkręt.

Podczas przykręcania następuje rozchylenie na zasadzie kołka rozporowego, a tym samym mocne połączenie podstawy z płytą. W drugiej płycie znajduje się trzpień kształtowy, który wprowadzany jest w gniazdo w kształcie litery Y podstawy.

Trzpień osadzony jest na płycie, która wprowadzana jest w wyfrezowanie w płycie i przykręcana do niej analogicznie jak podstawa. Zarówno płyta jak i podstawa w części wprowadzanej w wyfrezowanie, posiadają na całym obwodzie żeberka pozwalające na dokładne bazowanie oraz lepsze mocowanie.

Z kolei w opisie patentowym nr US2014294498 przedstawiono system łączenia elementów meblowych za pomocą łącznika pośredniego umieszczonego pomiędzy dwiema płytami meblowymi. Wynalazek obejmuje zmodyfikowany system łączenia głównie do mebli i podobnych konstrukcji. Najważniejszą cechą systemu łączenia jest zastosowany kształt łączników męskie i/lub żeńskie, których połączenie jest na tzw. jaskółczy ogon. Elementy te są przymocowane do elementów konstrukcyjnych przy użyciu standardowych śrub. Elementy łączników są obrabiane i formowane z dużą dokładnością wymiarową, celem idealnego dopasowana. System łączący zapewnia męski łącznik w kształcie jaskółczego ogrodzenia, mający profil przekroju poprzecznego rombu z dwiema przeciwległymi powierzchniami równoległymi, z dwiema przeciwległymi powierzchniami rozwartymi, rozciągającymi się pomiędzy nimi. Co najmniej jeden otwór śrubowy rozciąga się przez przeciwległe powierzchnie równoległe, w którym to znajduje się standardowa śruba mocująca łącznik do części mebli. W ten sposób element meblowy jest wyposażony w męską część jaskółczego ogona, łącznik ten zazwyczaj przymocowany jest do końca płyty lub panelu, a następnie wsuwany ślizgowo w rowek wykonany z żeńskim łącznikiem przymocowanym do drugiego elementu/panelu meblowego.

Znane jest rozwiązanie ze zgłoszenia wzoru użytkowego numer W.069066, w którym przedstawiony został składany regał wystawienniczy do prezentacji różnorodnych towarów, przede wszystkim w celach reklamowych. Charakteryzuje się on tym, że jego tylna ściana, boczne ściany oraz półki są odrębnymi elementami płytowymi ze sztywnego materiału, przy czym tylna ściana jest utworzona z dwóch bliźniaczych płyt połączonych z sobą przegubowo za pomocą zawiasów wzdłuż pionowej osi. Z kolei każda z półek jest utworzona z dwóch bliźniaczych płyt, połączonych z sobą przegubowo za pomocą zawiasów wzdłuż poziomej osi, przy czym zewnętrzne, poziome obrzeża płyt każdej półki są przyłączone przegubowo za pomocą zawiasów do bocznych ścian. W złożonym stanie regału płyty półek są zagięte wokół poziomych osi i wychylone w górę oraz przylegają swymi górnymi powierzchniami do wzajemnie zbliżonych, bocznych ścian, natomiast obie płyty tylnej ściany są wtedy zagięte wokół pionowej osi, wychylone do tyłu poza obrys regału.

PL 233 264 B1

Przykładowe przedstawione powyżej rozwiązania są drogie w wykonaniu, jak również przysparzają problemów montażowych. W każdym przypadku konieczne jest dokładne wykonanie wyfrezowań, zarówno pod względem wielkości, jak i wzajemnego usytuowania. Ponadto, rozwiązania te są rozwiązaniami rozłącznymi i nie pozwalają na trwałe, rozłączne połączenie płyt.

Celem wynalazku jest stworzenie rozwiązania, które zapewni łatwy i prosty montaż płyty meblowej z dostarczonych elementów o małych gabarytach. Ich składowanie i transport do klienta, dzięki małym gabarytom, będzie możliwy na europalecie, a montaż przeprowadzony przez klienta odbywał się będzie bez konieczności użycia specjalnych narzędzi. Wykonanie otworów montażowych może być wykonane z dużą tolerancją odchyłki, zaś skręcona szafa lub regał jako finalny wyrób będzie wyrobem o sztywnej bryle, trwałym oraz stabilnym w użytkowaniu meblem.

Cel ten osiągnięto w rozwiązaniu według wynalazku, w którym system łączenia płyt meblowych, charakteryzuje się tym, że pomiędzy łączonymi segmentami znajduje się profilowany łącznik z otworami, w które włożone są trzpienie, których jeden koniec wchodzi we wzdłużny otwór pierwszego segmentu, drugi zaś koniec trzpienia wchodzi we wzdłużny otwór drugiego segmentu, a trzpienie zabezpieczone są mimośrodowymi zamkami, wkładanymi w otwory prostopadłe do wzdłużnych otworów.

Korzystnie, gdy system łączenia płyt meblowych ma łącznik posiadający po obu stronach pionowe ścianki, zachodzące na podfrezowanie wykonane wzdłuż podziału podzielonych segmentów płyty.

System łączenia płyt meblowych ma trzpień posiadający na obu końcach powierzchnie stożkowe i wybranie.

Przedmiot wynalazku w przykładzie wykonania uwidoczniony jest na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia widok aksjonometryczny rozstrzelonego systemu łączenia, fig. 2 przedstawia widok połączonych segmentów i opisano poniżej.

System łączenia płyt meblowych składa się z trzech głównych komponentów, które stanowi profilowany łącznik 1, zamki mimośrodowe 2 oraz trzpienie 3. Łączone części płyt, po scaleniu tworzą boczną ścianę szafy. Składa się ona z dwóch segmentów: dolnego 4 i górnego 5, połączonych ze sobą poprzez profilowany łącznik 1. Górna część, dolnego segmentu 4 ma kształt identyczny jak kształt łącznika 1. W górnej części dolnego segmentu 4, na wąskiej płaszczyźnie 6, wykonane są cztery otwory 1 o średnicy 0 7 mm o głębokości 25 mm, których końce łączą się z otworami 8 i 13, będącymi otworami nieprzelotowymi o średnicy 0 25 mm. Są one prostopadłe do nich i wykonanych od wewnętrznej strony np. szafy. Identyczny kształt jak łącznik 1 oraz identyczne otwory 9 jak w górnej części dolnego segmentu 4 wykonane są w dolnej części górnego segmentu 5. Dodatkowo, w górnej części dolnego segmentu 4, oraz w dolnej części górnego segmentu 5, wzdłuż linii łączenia, wykonane są na płaszczyźnie wewnętrznej oraz płaszczyźnie zewnętrznej podfrezowania 10 o wysokości 5 mm i głębokości 2 mm, co w sumie stanowi odzwierciedlenie grubości i wysokości ścianki łącznika 1. Łącznik 1 ma kształt litery H i wykonany jest z aluminium. Pionowe ścianki 11 łącznika 1 zakrywają podfrezowanie 10, a odległość między jej zewnętrznymi płaszczyznami jest równa grubości płyty wiórowej i wynosi 18 mm. W poprzecznej części łącznika 1 znajdującej się pomiędzy zewnętrznymi ścianami wykonane są cztery otwory 12 o średnicy 0 7 mm. Rozmieszczenie otworów 12 w łączniku aluminiowym 1 odpowiada rozmieszczeniu otworów 7 w górnej części dolnego segmentu 4 oraz otworów 9 dolnej części górnego segmentu 5. W otwory 1 i 9 włożone są trzpienie 3 tak, że chowają się całkowicie w otworach 7 i 9 segmentów 4 i 5 a jednocześnie wystają w otworach 8 i 13. Trzpień 3 o średnicy 0 6,5 mm i długości 40 mm posiada na obu końcach stożkowe powierzchnie 14, z którymi współpracują zamki mimośrodowe

2. Zamek 2 posiada widełki 11, które wchodzą w wybranie 15 znajdujące się w trzpieniu 3 i poprzez przekręcenie zamku 2, trzpień 3 jest dociągany do dna otworu 7 oraz 9. Dodatkowo zamek 2 posiada zabezpieczenie przed samoczynnym odkręceniem. Tak zamontowane i dokręcone wszystkie cztery trzpienie 3 sprawiają, że połączony segment dolny 4 z górnym 5 tworzą jedną sztywna bryłę, nadającą się do dalszego montażu np. szafy czy regału.

Zaletą takiego rozwiązania jest stworzenie systemu łączenia płyt o małych gabarytach w dużą, jednolitą płytę. Dzięki prostej konstrukcji, montaż finalnego wyrobu jest łatwy, prosty oraz intuicyjny. Nie wymaga stosowania specjalistycznych narzędzi. Dodatkową korzystną cechą, dzięki małym gabarytom płyt składowych, jest możliwość składowania i transportu mebli do klienta z wykorzystaniem europalety.

Przedmiot według wynalazku może być stosowany wszędzie, gdzie zachodzi konieczność łączenia małych elementów w duże, z zachowaniem sztywności i estetyki połączenia. Może być stosowany zarówno w meblach składanych w postaci szaf czy regałów, jak również blatów stołów i drzwi.

Claims (3)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. System łączenia płyt meblowych, znamienny tym, że pomiędzy łączonym segmentami (4) i (5) znajduje się profilowany łącznik (1) z otworami (12), w które włożone są trzpienie (3), których jeden koniecwchodzi w wzdłużny otwór (7) pierwszego segmentu (4), drugi zaś koniec trzpienia (3) wchodzi we wzdłużny otwór (9) drugiego segmentu, a trzpienie (3) zabezpieczone są mimośrodowymi zamkami (2) wkładanymi w otwory (8) i (13) prostopadłe do wzdłużnych otworów (7) i (9).
2. 2. System łączenia płyt meblowych według zastrz. 1, znamienny tym, że łącznik (1) posiada po obu stronach pionowe ścianki (11), zachodzące na podfrezowanie (10) wykonane wzdłuż podziału podzielonych segmentów (4) i (5) płyty.
3. 3. System łączenia płyt meblowych według zastrz. 1, znamienny tym, że trzpień (3) posiada na obu końcach powierzchnie stożkowe (14) i wybranie (15).