PL233923B1 - Urządzenie jezdne do przemieszczania wózka inwalidzkiego po schodach i wózek inwalidzki wyposażony w takie urządzenie jezdne - Google Patents

Abstract

Przedmiotem wynalazku jest urządzenie jezdne (1) do przemieszczania po schodach wózka inwalidzkiego (2) z wykorzystaniem siły mięśni osoby siedzącej na wózku inwalidzkim (2) lub opcjonalnego napędu elektrycznego bez konieczności pomocy osób trzecich. Urządzenie jezdne (1) zawiera dwa zespoły gąsienicowe (89), które są połączone ze sobą poprzez poprzecznie usytuowaną oś napędową (45), połączoną z opcjonalnym zespołem napędowym; zespoły łączące zawierające nakładki (17) montowane na piaście każdego koła głównego wózka (2) oraz uchwyty dołączane po zewnętrznej stronie koła głównego do każdej nakładki (17), obrotowe względem nakładek (17) i zawierające ramiona główne (31), zamontowane przesuwnie w uchwytach i połączone jednym końcem obrotowo z osią główną (44) i przesuwnie wzdłuż długości osi głównej (44), do ręcznej zmiany położenia urządzenia jezdnego (1) względem wózka (2) od położenia transportowego do położenia schodowego i spocznikowego oraz odwrotnie; zespoły poziomujące (105) do ustawiania dołączonego wózka (2) poziomo przy przemieszczaniu po schodach. Zespoły gąsienicowe (89) są połączone dodatkowo ze sobą za pomocą osi głównej (44), równoległej do osi napędowej (45) i są zamontowane nieobrotowo na osi głównej (44) i przesuwnie wzdłuż długości osi głównej (44) i osi napędowej (45). Wynalazek obejmuje też wózek inwalidzki (2) z dołączonym urządzeniem jezdnym (1), zawierający ramę, koła główne, koła przednie oraz siedzisko (3) i oparcie (8).

Description

Opis wynalazku

DZIEDZINA TECHNIKI

Przedmiotem wynalazku jest urządzenie jezdne do przemieszczania wózka inwalidzkiego po schodach i wózek inwalidzki wyposażony w takie urządzenie jezdne. Wynalazek dotyczy urządzenia jezdnego montowanego na wózkach inwalidzkich, pozwalającego na ich poruszanie się po schodach zarówno w trybie ręcznym - z wykorzystaniem siły mięśni osoby siedzącej na wózku, jak i elektrycznym - przy użyciu napędu elektrycznego.

STAN TECHNIKI

Zagadnienie poruszania się osób niepełnosprawnych po schodach było i cały czas jest przedmiotem licznych badań, testów i wynalazków, które na przestrzeni dziesięcioleci były prowadzone i niejednokrotnie wdrażane do produkcji. Obecny stan techniki w zakresie urządzeń pozwalających osobom niepełnosprawnym na przemieszczanie się po schodach obejmuje szereg rozwiązań, wśród których można wyodrębnić urządzenia nieautonomiczne zależne, których wykorzystanie do przemieszczania się osoby niepełnosprawnej po schodach wymaga asysty osób trzecich oraz urządzenia autonomiczne niezależne, dzięki którym osoba niepełnosprawna jest w stanie poruszać się po schodach bez konieczności asysty osób trzecich.

W grupie urządzeń autonomicznych najszersze zastosowanie znajdują specjalistyczne wózki inwalidzkie, wyposażone w zespoły zapewniające przemieszczanie się wózka po schodach za pomocą siły ręcznej lub/i napędu elektrycznego napędzającego różne typy układów jezdnych.

Urządzenia napędzane siłą ludzkich mięśni, chociaż znacznie tańsze w produkcji nie znajdują szerszego zastosowania z uwagi na fakt, że nie mogą być łatwo odłączone od wózka w okresach, kiedy nie są potrzebne, a także wymuszają żmudne przeróbki standardowych wózków inwalidzkich, które niejednokrotnie powodują, że wózki takie nie mogą już być później wykorzystywane do swoich pierwotnych celów, W większości przypadków napęd ręczny przekazywany jest na zespół gąsienicowy tych urządzeń za pośrednictwem kół tylnych wózka o ograniczonej dźwigni, co powoduje, iż urządzenia takie charakteryzują się bardzo wysokimi wymaganiami co do tężyzny i sprawności fizycznej osób z nich korzystających. Nie bez znaczenia pozostaje fakt, że urządzenia takie charakteryzują się stosunkowo niskim poziomem bezpieczeństwa, wynikającym z braku automatycznych zabezpieczeń, których działanie byłoby niezależne od woli osób z nich korzystających. Z uwagi na ich wagę i gabaryty, transport takich urządzeń w trakcie normalnego poziomego przemieszczania się wózka jest w najlepszych wypadkach bardzo uciążliwy dla użytkownika.

Opis patentowy US2006076739 przedstawia wózek połączony z urządzeniem do przemieszczania po schodach, obsługiwanym przez samego użytkownika. Urządzenie zawiera zespoły gąsienicowe przestawiane samodzielnie przez użytkownika od położenia transportowego, w którym gąsienice są uniesione nad podłożem a wózek opiera się na kołach do położenia schodowego, w którym zespoły gąsienicowe są opuszczone do dołu poniżej kół wózka. Zmiana położenia odbywa się z wykorzystaniem podnośnika uruchamianego elektrycznie. Urządzenie zawiera zespół poziomujący pozwalający ustawić wózek poziomo przy przemieszczaniu go po schodach. Urządzenie nie pozwala na poruszanie się po schodach z wykorzystaniem siły mięśni użytkownika, ani na transportowanie go na wózku w trakcie poruszania się po płaskim terenie.

W opisie US 3111331 ujawniono wózek inwalidzki możliwy do obsługi przez osobę poruszającą się na nim i dostosowany do poruszania się po schodach i po płaskim podłożu. Wózek zawiera przestawne zespoły gąsienicowe połączone z dźwigniami do przestawiania tych zespołów przez użytkownika od położenia roboczego do nieroboczego zależnie od podłoża, po którym się porusza oraz połączone z układem napędowym zawierającym koła napędowe. Zespół gąsienicowy zawiera pasy gąsienicowe i napędzające je koła napędowe połączone z układem napędowym, który może być także odłączany, a ponadto wózek zawiera środki do sterowania ruchem pasów gąsienicowych w jednym kierunku. W położeniu nieroboczym pasów gąsienicowych wózek może być przemieszczany ręcznie za pomocą typowych kół. Przedstawione rozwiązanie wymaga stałego połączenia zespołów gąsienicowych z wózkiem, który jest specjalnie do tego celu skonstruowany.

Znany jest wózek inwalidzki z opisu DE8614092 dostosowany do przemieszczania po płaskim podłożu i po schodach za pomocą siły ręcznej użytkownika. Wózek zawiera zespoły gąsienicowe z pasami gąsienicowymi, napędzanymi poprzez obrót dużych kół i połączonych pośrednio za pomocą układu napędowego z ramą wózka. Zespoły gąsienicowe są przestawiane przez użytkownika od poło

PL 233 923 B1 żenia roboczego do położenia nieroboczego za pośrednictwem śruby ślimakowej. Przedstawiony wynalazek wymaga wózków o specjalnej konstrukcji, nie pozwala na łatwe odłączenie zespołów gąsienicowych od wózka, jak również nie przewiduje możliwości napędu elektrycznego.

W opisie CN104546328 ujawniono elektryczny wózek dostosowany do opcjonalnego przemieszczania po schodach przy użyciu przestawianych pasów trakcyjnych typu gąsienice. Gąsienice są przestawiane wskutek ruchu wahadłowego (przegubowego) do tyłu i do przodu. Nie wskazano na wykorzystanie wózka do przemieszczania manualnego. Urządzenie nie jest dostosowane do pokonywania ciągów schodów ani nie pozwala użytkownikowi na łatwe odłączenie od specjalnie do niego dostosowanego wózka.

Z opisu US3529688 znany jest wózek inwalidzki wyposażony w urządzenie umożliwiające jego przemieszczanie po płaskim podłożu i po schodach przy zmianie trybu przez samego użytkownika. Urządzenie zawiera równoległe do siebie dwuczłonowe zespoły pasów trakcyjnych zamocowanych na łączących je osiach, przemieszczane przez użytkownika za pomocą układu dźwigni i drążków oraz siłowników uruchamianych ręcznie przez użytkownika. Wózek napędzany jest napędem elektrycznym i nie pozwala na przemieszczanie się po schodach za pomocą napędu ręcznego. Urządzenie nie może być w łatwy i szybki sposób odłączane od wózka.

Wynalazek AU197472081 opisuje wózek, który jest wyposażony w urządzenie do przemieszczania po schodach, zawierające pasy trakcyjne, takie jak łańcuchy, które są przemieszczane od położenia nieroboczego w położenie robocze, w razie potrzeby. Poruszanie się po schodach wymaga przesunięcia za pomocą dźwigni osi kół tylnych wózka do góry. Układ jezdny jest dość skomplikowany i raczej nie zapewnia szybkiego dostosowania istniejących wózków do przemieszczania po schodach. Nie może też być w łatwy sposób odłączany od wózka.

ISTOTA WYNALAZKU

Celem obecnego wynalazku jest opracowanie urządzenia jezdnego do przemieszczania wózka inwalidzkiego po schodach, które może być napędzane ręcznie przez osobę siedzącą na wózku inwalidzkim lub elektrycznie, a jego przestawianie pomiędzy trybami pracy jest proste, a sama praca nie wymaga pomocy osób trzecich.

Celem wynalazku jest opracowanie urządzenia jezdnego do przemieszczania wózka inwalidzkiego po schodach, które jest łatwo montowalne na istniejących wózkach inwalidzkich.

Celem wynalazku jest opracowanie urządzenia jezdnego do przemieszczania wózka inwalidzkiego po schodach, które wykazuje się dużą stabilnością poprzeczną podczas przemieszczania po schodach i zapewnia bezpieczeństwo użytkownikowi niezależnie od jego woli.

Celem wynalazku jest opracowanie urządzenia jezdnego do przemieszczania wózka inwalidzkiego po schodach, które odznacza się niezbyt dużą wagą i wymiarami i może być transportowane na wózku bez pomocy osób trzecich, gdy nie jest używane do przemieszczania się po schodach.

Celem wynalazku jest opracowanie urządzenia jezdnego do przemieszczania wózka inwalidzkiego po schodach, które może być w sposób prosty i szybki całkowicie odłączane lub przyłączane od/do wózka inwalidzkiego bez pomocy osób trzecich.

Celem wynalazku jest również wózek inwalidzki zawierający dołączone urządzenie jezdne i dostosowany do dołączania urządzenia jezdnego do przemieszczania tego wózka po schodach.

Te i inne cele wynalazku, które wynikną z poniższego opisu są zrealizowane poprzez urządzenie jezdne, którego główne cechy wskazano w niezależnym zastrzeżeniu 1.

Szczególne przykładowe wykonania wynalazku są objęte zastrzeżeniami zależnymi 2-16.

Wózek inwalidzki, zawierający dołączone urządzenie jezdne, odznacza się cechami opisanymi w zastrzeżeniu 17.

Urządzenie jezdne według wynalazku pozwala osobom poruszającym się na wózkach inwalidzkich na wjeżdżanie lub zjeżdżanie ze schodów bez pomocy osób trzecich. Jest dostosowane do montowania na dowolnych wózkach inwalidzkich, bez konieczności wprowadzania w tych wózkach znaczących zmian konstrukcyjnych.

Przy tym to urządzenie jezdne może być samodzielnie, przez osoby korzystające z wózków inwalidzkich, w bardzo prosty i szybki sposób dołączane do wózków inwalidzkich, a w okresach kiedy nie jest potrzebne może być również w bardzo prosty i szybki sposób odłączane od wózków inwalidzkich przez te same osoby. Może być samodzielnie przełączone przez osoby siedzące na wózku do pracy w trybie poruszania się po schodach, a po zakończeniu pracy również samodzielnie przez te osoby może być przekształcane do pozycji transportowej.

PL 233 923 B1

Ponadto to urządzenie jezdne może być transportowane na wózku w trakcie jego normalnej jazdy po poziomym terenie bez ograniczania komfortu użytkownika.

Dodatkową zaletą jest możliwość poruszania się po schodach z wykorzystaniem napędu ręcznego lub opcjonalnie elektrycznego, z dostępnością przełączenia na drugi rodzaj napędu w dowolnym momencie. Przy wykorzystaniu napędu ręcznego nie jest wymagana od użytkownika siła większa niż wymagana w przypadku napędów ręcznych za pomocą kół głównych wózka.

Urządzenie jezdne ma dużą stabilność poprzeczną i gwarantuje bezpieczne zatrzymanie się wózka w niekontrolowanych sytuacjach, w trakcie poruszania się po schodach np. utrata przytomności przez osobę siedzącą na wózku, zbyt szybkie zjeżdżanie ze schodów.

Dzięki intuicyjnej i niewymagającej dużej siły obsłudze, urządzenie jezdne według wynalazku uniezależnia osoby niepełnosprawne od pomocy osób trzecich, przez co w znacznym stopniu przyczynia się do zwiększenia mobilności, a co za tym idzie poprawy komfortu życia osób z niego korzystających.

KRÓTKI OPIS FIGUR

Wynalazek jest przedstawiony w nieograniczających przykładach wykonania w następującym opisie, z odniesieniem do rysunku, na którym:

Fig. 1A pokazuje widok perspektywiczny od przodu i z góry urządzenia jezdnego według wynalazku, bez dołączonego wózka według wynalazku, w pozycji przygotowanej do jego przechowywania;

Fig. 1B pokazuje widok perspektywiczny od przodu i z boku wózka inwalidzkiego według wynalazku, bez dołączonego urządzenia jezdnego według wynalazku;

Fig. 2 pokazuje widok, perspektywiczny od przodu i z boku zestawu wózek inwalidzki i urządzenie jezdne, połączonych ze sobą i przygotowanych do działania w trybie schodowym;

Fig. 3 pokazuje widok z tyłu zestawu wózek inwalidzki i urządzenie jezdne z Fig. 2,

Fig. 4 pokazuje widok perspektywiczny od przodu i z boku zestawu wózek inwalidzki i urządzenie jezdne, połączonych ze sobą i przygotowanych do działania w trybie transportowym;

Fig. 5 pokazuje widok z tyłu zestawu wózek inwalidzki i urządzenie jezdne z Fig. 4;

Fig. 6 pokazuje widok perspektywiczny z boku zespołu łączącego urządzenia jezdnego, obejmującego nakładkę umieszczoną na piaście wózka i uchwyt ramienia głównego;

Fig. 7 pokazuje widok nakładki zespołu łączącego z Fig. 6, w przekroju poprowadzonym prostopadle do piasty koła głównego;

Fig. 8 pokazuje widok ramienia głównego i jego uchwytu w przekroju wzdłużnym ramienia głównego;

Fig. 9 pokazuje szczegół połączenia ręcznego ramienia napędowego z mechanizmem zapadkowym osadzonym na osi napędowej, w widoku z góry urządzenia jezdnego i w częściowym przekroju;

Fig. 10 pokazuje przekrój połączenia ramy zespołu gąsienicowego z osią główną w przekroju, przy czym połączenia obu ram z osią główną są takie same;

Fig. 11 pokazuje, w widoku od dołu i w przekroju, mechanizm blokujący ramy do blokowania położenia ramy na długości osi głównej, w trybie schodowym i spocznikowym;

Fig. 12 pokazuje widok częściowy z boku zestawu wózka i urządzenia jezdnego znajdującego się w trybie transportowym, z ukazaniem w szczególności prowadnicy rozpieraka stabilizującego w jednej z ram zespołów gąsienicowych;

Fig. 13 pokazuje widok z góry zestawu wózka i urządzenia jezdnego znajdującego się w trybie schodowym, z ukazaniem w przekroju połączenia osi głównej i rozpieraka stabilizującego;

Fig. 14 pokazuje widok z zewnętrznego boku zespołu gąsienicowego, z przekrojami wzdłużnymi przez podporę przednią i suwak rozpieraka stabilizującego;

Fig. 15 pokazuje widok perspektywiczny z boku i od przodu zespołu podpierającego;

Fig. 16 pokazuje widok w przekroju mechanizmu blokującego ramienia przedniego zespołu podpierającego;

Fig. 17 pokazuje widok z boku zespołu poziomującego, zamocowanego do ramy wózka i sprzęgniętego z zespołem podpierającym;

PL 233 923 B1

Fig. 18 pokazuje w widoku z góry i w przekroju mechanizm rozłączający do rozłączania połączenia osi napędowej z kołem napędowym;

Fig. 19 pokazuje w przekroju poprzecznym mechanizm hamulca bezpieczeństwa zamontowanego na osi napędowej;

Fig. 20 pokazuje widok, z częściowymi przekrojami, zespołu napędowego oraz jego usytuowanie względem osi napędowej i osi głównej;

Fig. 21 przedstawia widok z boku wózka z dołączonym urządzeniem jezdnym w trybie schodowym w etapie 0: przygotowanie do jazdy po schodach;

Fig. 22 przedstawia widok z boku wózka z dołączonym urządzeniem jezdnym w trybie schodowym w etapie 1; podjazd do schodów;

Fig. 23 przedstawia widok z boku wózka z dołączonym urządzeniem jezdnym w trybie schodowym w etapie 2; zdjęcie ram i zespołów gąsienicowych z wieszaka;

Fig. 24 przedstawia widok perspektywiczny z boku i od tyłu wózka z dołączonym urządzeniem jezdnym w trybie schodowy, w etapie 3: rozsunięcie zespołów gąsienicowych;

Fig. 25 przedstawia widok z boku wózka z dołączonym urządzeniem jezdnym w trybie schodowy, w etapie 4: opuszczenie zespołów gąsienicowych na podłoże;

Fig. 26-30 przedstawiają widoki perspektywiczne z boku i od góry wózka z dołączonym urządzeniem jezdnym w trybie schodowy, w kolejnych stadiach etapu 5: ustawienie urządzenia jezdnego do wjazdu na schody;

Fig. 31 przedstawia widok z boku wózka z dołączonym urządzeniem jezdnym w trybie schodowym, w etapie 6: początek wjazdu na schody;

Fig. 32 przedstawia widok z boku wózka z dołączonym urządzeniem jezdnym w trybie schodowym, w etapie 7: wjeżdżanie po schodach;

Fig. 33 przedstawia widok z boku wózka z dołączonym urządzeniem jezdnym w trybie schodowym, w etapie 8; przejście do ruchu poziomego;

Fig. 34 przedstawia widok z boku wózka z dołączonym urządzeniem jezdnym w trybie spocznikowym, w etapie 1: zjazd z osi głównej;

Fig. 35 przedstawia widok z boku wózka z dołączonym urządzeniem jezdnym w trybie spocznikowym, w etapie 2: podciągnięcie zespołów gąsienicowych i jazda po poziomym podłożu;

Fig. 36 przedstawia widok perspektywiczny z boku i z góry wózka z dołączonym urządzeniem jezdnym w trybie transportowym, w etapie 1: blokada zespołu podpierającego;

Fig. 37 przedstawia widok perspektywiczny z boku i z góry wózka z dołączonym urządzeniem jezdnym w trybie transportowym, w etapie 2: podniesienie zespołów gąsienicowych do pionu;

Fig. 38 przedstawia widok perspektywiczny z boku i od tyłu wózka z dołączonym urządzeniem jezdnym w trybie transportowym, w etapie 3: zsunięcie zespołów gąsienicowych;

Fig. 39 przedstawia widok perspektywiczny z boku i od tyłu wózka z dołączonym urządzeniem jezdnym w trybie transportowym, w etapie 4: zawieszenie zespołów gąsienicowych na wieszaku.

OPIS KORZYSTNYCH PRZYKŁADÓW WYKONANIA

W niniejszym opisie urządzenia jezdnego kierunki „przedni, „tylny”, „poprzeczny” określają kierunki zgodne z przodem i tyłem wózka inwalidzkiego, gdy urządzenie jezdne jest zamocowane do wózka. Kierunki „dół” „góra” określają odpowiednio kierunki względem podłoża, po którym wózek wraz z urządzeniem jezdnym przemieszcza się. Kierunki „lewy”, „prawy są określeniami względem osi urządzenia jezdnego bądź wózka, patrząc od tyłu do przodu. Określenia „wewnętrzny”, „zewnętrzny” określają usytuowanie odpowiednio bliższe lub dalsze względem osi urządzenia jezdnego i wózka, bądź innego elementu, do którego odnosi się określenie. Tam gdzie nie jest to wyraźnie zaznaczone, numeracja poszczególnych elementów odnosi się do tych samych elementów znajdujących się po lewej i prawej stronie urządzenia jezdnego bądź wózka.

Na Fig. 1A jest przedstawione urządzenie jezdne 1 według wynalazku, które jest przeznaczone do mocowania do wózka inwalidzkiego 2, przedstawionego ogólnie na Fig. 1B i dostosowanego, według wynalazku, do współpracy z urządzeniem jezdnym 1, a na Fig. 2-5 jest pokazany zestaw wózka 2 i urządzenia jezdnego 1 zamontowanego na wózku 2 w różnych trybach.

PL 233 923 B1

Urządzenie jezdne 1 współpracuje z inwalidzkim wózkiem 2 w następujących trybach:

• Pozycja spoczynkowa, w której urządzenie jezdne 1 nie jest używane, jest odłączone całkowicie od wózka i przechowywane do momentu kiedy będzie używane (pokazane na Fig. 1A).

• Tryb schodowy, w którym urządzenie 1 pozwala na przemieszczanie wózka 2 po schodach w górę lub w dół (Fig. 2, 3);

• Tryb spocznikowy, w którym wózek 2 porusza się po spoczniku, pomiędzy kolejnymi biegami schodów (Fig. 35);

• Tryb transportowy, w którym urządzenie jezdne 1 nie jest używane, ale pozostaje zamocowane do wózka 2, a sam wózek 2 wykorzystywany jest do przemieszczania się po poziomym terenie (Fig. 4, 5).

Inwalidzki wózek 2, pokazany na Fig. 1B i dalszych Figurach, zawiera ramę 6 i zamocowane do niej koła główne 4, które są kołami tylnymi i są przeznaczone do ręcznego napędzania wózka 2 przez osobę siedzącą na wózku, koła przednie 5 oraz siedzisko 3 i oparcie 8. W celu dostosowania takiego typowego wózka 2 do współdziałania z urządzeniem jezdnym 1, według wynalazku, wózek 2 jest wyposażony w nakładki 17 zamontowane na piastach kół głównych 4 wózka 2, element mocujący 106 zamontowany do ramy 6 wózka 2 do dołączania zespołu poziomującego wózka 2 i wieszak 116 zamocowany do wózka 2 do zawieszania urządzenia jezdnego 1 w trybie transportowym.

Urządzenie jezdne 1 według wynalazku zawiera dwa zespoły gąsienicowe 89, z których każdy zawiera ramę 10, 15 i pas gąsienicowy 89a i które są połączone ze sobą poprzez poprzecznie usytuowaną oś napędową 45 do napędzania pasów gąsienicowych 89a. Zespoły gąsienicowe 89 są połączone dodatkowo ze sobą za pomocą osi głównej 44, równoległej do osi napędowej 45, przy czym są one zamontowane na osi głównej 44 nieobrotowo względem tej osi i przesuwnie wzdłuż długości osi głównej 44 i osi napędowej 45 od położenia rozsuniętego zespołów gąsienicowych, w którym zespoły gąsienicowe są usytuowane w pobliżu końców osi głównej 44 i osi napędowej 45 i po zewnętrznej stronie kół głównych 4 wózka 2, do położenia zsuniętego, w którym zespoły gąsienicowe są zbliżone do siebie i usytuowane pionowo za oparciem 8 wózka 2 pomiędzy kołami głównymi 4 wózka 2.

W przedstawionym przykładzie wykonania ramy 10, 15 zespołów gąsienicowych 89 rozmieszczone są równolegle względem siebie i mają postać kształtownika, którego tylna część jest zagięta do góry pod kątem rozwartym. Obydwie ramy 10 i 15 są połączone ze sobą poprzez oś główną 44, w ten sposób że mogą się po niej suwać w kierunku wzdłużnym osi głównej 44, ale nie mogą się względem niej obracać.

W przednich końcach każdej ramy 10, 15 jest zamocowana oddzielna co najmniej jedna oś 84, na której obrotowo jest zamontowane koło przednie 83. Liczba kół zależy od typu i wielkości ramy 10, 15. Wokół koła napędowego 91 oraz koła przedniego 83 każdej ramy 10, 15 są owinięte pasy gąsienicowe 89a, połączone za pośrednictwem osi napędowej 45 i kół napędowych 91 z opcjonalnym zespołem napędowym 76.

Dodatkowo, przednia części każdej z ram 10, 15 zakończona jest podporą przednią 85, stanowiącą uchwyt dla wzdłużnych kół pomocniczych 88 i poprzecznych kół pomocniczych 120. Wzdłużne koła pomocnicze 88 zawierają przynajmniej jedno koło o kierunku obrotu równoległym do ramy 10, 15 i wspomagają przesuwanie ram 10, 15 i pasów gąsienicowych 89a w kierunku wzdłużnym przed i po trybie schodowym, zaś poprzeczne koła pomocnicze 120 zawierają przynajmniej jedno koło o kierunku obrotu prostopadłym do ramy 10, 15 i wspomagają przesuwanie ram 10, 15 i pasów gąsienicowych 89a podczas zsuwania ich do trybu transportowego.

Poruszanie się wózka inwalidzkiego 2 po schodach przy zastosowaniu urządzenia jezdnego 1 według wynalazku możliwe jest dzięki dwóm pasom gąsienicowym 89a, które mogą być wprawione w ruch za pomocą napędu ręcznego lub opcjonalnie elektrycznego, co powoduje, że urządzenie 1 z dołączonym do niego wózkiem 2 przemieszcza się w górę lub w dół schodów, w zależności od kierunku obrotu kół napędowych 91, napędzających pasy gąsienicowe 89a. Każdy z pasów gąsienicowych 89a wyposażony jest w wypusty poprzeczne do kierunku jazdy, zapobiegające zsuwaniu się urządzenia 1 ze schodów.

Do łączenia z wózkiem 2, urządzenie jezdne 1 zawiera zespół łączący mający środki do przestawiania zespołów gąsienicowych 89 od położenia trybu schodowego, w którym pasy gąsienicowe 89a są oparte na podłożu i koła 4, 5 wózka 2 są uniesione nad podłożem, do położenia transportowego, w którym koła 4, 5 wózka 2 są oparte na podłożu a pasy gąsienicowe 89a są uniesione nad podłożem.

Zespół łączący zawiera dwa ramiona główne 31, z których każde jest połączone obrotowo jednym końcem z osią główną 44 po zewnętrznej stronie ram 10, 15. Na ramieniu głównym 31 jest osadzony

PL 233 923 B1 przesuwnie uchwyt 26, dopasowany do dołączania, od zewnętrznej strony koła głównego 4, do nakładki 17 zamontowanej na piaście koła głównego 4 wózka 2, w celu łączenia urządzenia jezdnego 1 z wózkiem 2 oraz do ręcznej zmiany położenia urządzenia jezdnego 1 od położenia transportowego do położenia schodowego i spocznikowego i odwrotnie. Nakładka 17 zawiera skręcane wokół piasty części obejmujące 18, 19, których kształt i wielkość, dopasowana jest do kształtu piasty i zamontowanych na niej szprych.

W trakcie pracy w trybie schodowym, konieczne jest, aby urządzenie 1 otrzymało siedzisko 3 wózka 2 w pozycji zbliżonej do pozycji poziomej. Jest to realizowane poprzez zespół poziomujący 105. W trybie schodowym zespół poziomujący 105 jest połączony i współpracuje z zespołami podpierającymi 46 do podpierania kół głównych 4 wózka 2, po jednym dla każdego koła głównego 4. Każdy zespół podpierający 46 zawiera podpórkę 47, która jest usytuowana poprzecznie i ma długość większą od szerokości kół głównych 4, do podtrzymywania kół głównych 4 wózka 2 w przechylonej pozycji podczas poruszania się urządzenia 1 z wózkiem 2 po schodach. Każda z podpórek 47 jest połączona jednym końcem z ramieniem przednim 49 sprzęgniętym z przyległą ramą 10, 15 w ten sposób, że może się przesuwać wzdłuż tego ramienia a drugim końcem z ramieniem tylnym 53, które z kolei jest połączone z osią główną 44 tak, że jest wokół niej obrotowe.

Zespoły poziomujące 105 urządzenia jezdnego 1 są mocowane do ramy 6 wózka 2, po obu jego stronach, za pośrednictwem elementów mocujących 106. Każdy zespół poziomujący 105 zawiera zewnętrzne ramię 107 i osadzone w nim teleskopowo przesuwnie wewnętrzne ramię 108, które, poprzez ich odpowiednie wydłużenie lub skrócenie zapewniają poziome ustawienie siedziska 3 wózka 2 podczas ruchu po schodach, przy czym im większy jest kąt nachylenia schodów, tym bardziej powinny być wydłużone łącznie ramiona 107 i 108. Po określeniu zadanego kąta przechyłu wózka 2 i odpowiednim ustawieniu i zablokowaniu długości ramion 107, 108, ramię wewnętrzne 108 jest zaczepiane na podpórce 47 zespołu podpierającego 46, uniemożliwiając niekontrolowane wychylenie wózka 2 od zadanej pozycji,

Podczas przemieszczania urządzenia 1 z wózkiem 2 po schodach, stabilna pozycja ram 10, 15 urządzenia 1 względem siebie jest zapewniona w części tylnej urządzenia 1 przez oś główną 44 łączącą ramy 10, 15. W części przedniej natomiast, stabilizacja położenia ram 10, 15 uzyskana jest dzięki poprzecznemu rozpierakowi stabilizującemu 56, który łączy ramy 10, 15 zespołów gąsienicowych 89. Rozpierak stabilizujący 56 jest jednym końcem zamocowany do ramy 15 jednego zespołu gąsienicowego 89 w jej przednim końcu, a jego drugi koniec jest zamontowany przesuwnie w prowadnicy 12 w kształcie rowka ukształtowanego w ramie drugiego zespołu gąsienicowego 89, przy .czym rozpierak stabilizujący 56 jest połączony z ramą 15 za pośrednictwem przegubów 16 i w położeniu rozciągniętym, przy oddalonych zespołach gąsienicowych, łączy przednie końce ram 10, 15 zespołów gąsienicowych 89, zaś w położeniu złożonym i przy zsuniętych zespołach gąsienicowych 89 łączy przedni koniec ramy 15 z tylnym końcem ramy 10.

Podczas przyjmowania trybu schodowego urządzenia jezdnego 1 drugi koniec rozpieraka stabilizującego 56 jest przemieszczany w prowadnicy 12 do przodu ramy 10 aż do osiągnięcia pozycji docelowego, pełnego oddalenia ram 10, 15 i pasów gąsienicowych 89a względem siebie i w tej pozycji zostaje unieruchomiony, wskutek czego stabilizuje położenie ram 10, 15 względem siebie.

Do napędu ręcznego urządzenia 1 po schodach (Fig. 33) służy ręczny zespół napędowy, który zawiera mechanizm zapadkowy 102, połączony z kołami napędowymi 91 pasów gąsienicowych 89a oraz ramiona napędowe 35 rozłącznie łączone z tym mechanizmem zapadkowym 102. Ramiona napędowe 35, gdy są nieużywane znajdują się wewnątrz rurowych ramion głównych 31 (Fig. 8), a w przypadku konieczności użycia są połączone z mechanizmem zapadkowym 102 i służą do jednokierunkowego obracania tego mechanizmu zapadkowego 102 i kół napędowych 91 pasów gąsienicowych 89a.

Alternatywnie, mechanizm zapadkowy może być umieszczony na ramieniu napędowym 35 i wówczas takowy nie będzie wymagany na kole napędowym 91.

Przy napędzie ręcznym (Fig. 33), osoba siedząca, na wózku 2 montuje ramię napędowe 35 łącząc je z mechanizmem zapadkowym 102 każdego koła napędowego 91 i przemieszczając przeciwległy koniec ramienia napędowego 35 na zasadzie dźwigni wprawia koło napędowe 91 w ruch obrotowy, przekładający się na ruch posuwisty pasów gąsienicowych 89a w wybranym kierunku. Każde z ramion napędowych 35 wyposażone jest w zlokalizowany na jego rękojeści przycisk 38 uruchamiający hamulec bezpieczeństwa.

Alternatywną opcją do napędu ręcznego jest napęd elektryczny, wykorzystujący zespół napędowy 76, w skład którego wchodzi minimum jeden silnik elektryczny 79, zasilany z układu zasilającego

PL 233 923 B1

118, zawierającego akumulator (Fig. 3). Silnik 79 zespołu napędowego 76 jest połączony, poprzez przekładnię mechaniczną, z osią napędową 45. Przełączenie trybu napędu elektrycznego na tryb napędu ręcznego możliwe jest po wysprzęgleniu zespołu napędowego 76 od osi napędowej 45. Zespół napędowy 76 sterowany jest za pomocą jednostki sterującej 119,

Podczas przemieszczania wózka 2 po poziomym terenie, urządzenie 1 znajduje się w trybie transportowym, to jest usytuowane za oparciem 8 wózka 2, ponad podłożem i najniższym punktem kół głównych 4 wózka 2. W celu zabezpieczenia urządzenia 1 w położeniu transportowym, wózek jest wyposażony w wieszak 116, pozwalający na zamocowanie zespołów gąsienicowych 89 urządzenia 1 w pozycji pionowej. Wieszak 116 przymocowany jest do rączki wózka 9 i pozwala użytkownikowi na podniesienie zespołów gąsienicowych 89 do pozycji transportowej i ich zablokowanie na wieszaku 116 z pozycji siedzącej. Wieszak 116 może mieć dowolną konstrukcję taką, aby nie stwarzał żadnych ograniczeń przy normalnym korzystaniu z wózka w trakcie poruszania się po poziomym terenie. Dalej opisano bardziej szczegółowo poszczególne zespoły urządzenia jezdnego 1, ich wzajemne usytuowanie i współpracę w rożnych trybach działania urządzenia jezdnego 1 dołączonego do wózka 2.

Na Fig. 6 i Fig. 7 została przedstawiona bardziej szczegółowo nakładka 17 na piastę koła głównego 4 wózka 2 do dołączania zespołu łączącego urządzenia jezdnego 1. Nakładka 17 składa się z uchwytu 25 (widoczny na Fig. 1B) i z co najmniej dwóch części 18, 19, które po zmontowaniu ze sobą otaczają piastę każdego z kół głównych 4. Ścisłe dopasowanie części 18, 19 do piasty jest zapewnione przez zestaw półpierścieni wypełniających 20, 21,22, których liczba w kierunku promieniowym i kształt odpowiada średnicy i kształtowi piasty. Przylegający bezpośrednio do piasty, najbardziej wewnętrzny pierścień 20 jest wykonany z materiału antypoślizgowego, korzystnie gumy, przez co po skręceniu części 18, 19 nakładki 17, nie może się ona obracać wokół piasty koła głównego 4. Od części 18, 19 wystają promieniowo usytuowane i rozmieszczone wokół obwodu łączniki 18a, 19a mające podłużne otwory przelotowe. Po zewnętrznej stronie koła głównego 4 znajduje się uchwyt 25, który jest wyposażony w podobnie ukształtowane i odpowiadająco rozmieszczone łączniki 25a. Przez otwory przelotowe łączników 18a,19a i 25a są przełożone śruby łączące części 18, 19 z uchwytem 25. Duża powierzchnia otworów przelotowych łączników 18a, 19a i 25a pozwala na takie umiejscowienie śrub łączących, aby nie były one w kolizji ze szprychami koła głównego 4. Stały i sztywny dystans, jak również niezmienna pozycja pomiędzy częściami 18, 19 i uchwytem 25 zapewniona jest poprzez tuleje usztywniające 23 i łącznik tulejowy 24, wewnątrz których przechodzą śruby łączące. Takie połączenie gwarantuje niezmienne położenie nakładki 17 względem koła głównego 4. Uchwyt 25 nakładki 17 jest połączony z uchwytem 26 osadzonym na ramieniu głównym 31, połączonym z ramami 10, 15 urządzenia 1, w ten sposób, że możliwy jest obrót uchwytu 26 wokół osi koła 4. Takie połączenie zapewnia trwałe zespolenie urządzenia 1 z wózkiem 2, przy jednoczesnym umożliwieniu obrotu ramienia głównego 31 wokół osi koła głównego 4 wózka 2.

Uchwyt 26 ramienia głównego 31 wyposażony jest w standardowy mechanizm pozwalający na jego szybkie odłączenie od uchwytu 25 nakładki 17, tzw. szybkozłączkę 34. Uchwyt 26 od zewnątrz ma osłonę 27, zamocowaną do niego za pomocą śrub.

Fig. 8 pokazuje bardziej szczegółowo ramię główne 31, które na swojej zewnętrznej stronie zawiera zębatkę 32, której zęby mają skośną powierzchnię zwróconą do swobodnego końca ramienia głównego 31, W uchwycie 26 jest zamocowana ruchoma blokada 28 dociskana sprężyną 29 do zębatki 32 ramienia głównego 31. Blokada 28 jest ukształtowana tak, że w pozycji dociśniętej do zębatki 32, uniemożliwia wysuwanie się ramienia głównego 31 w kierunku do tyłu względem wózka 2 a jednocześnie umożliwia swobodne wysuwanie się ramienia głównego 31 w kierunku przeciwnym., W osłonie 27 uchwytu 26 jest ukształtowany rowek 30, który pozwala na zablokowanie na stałe blokady 28 w pozycji odciągniętej od zębatki 32 ramienia głównego 31, bez konieczności utrzymywania dźwigni blokady 28 wciśniętej.

Ramię główne 31 jest wyposażone w ogranicznik 33 przesuwu, w postaci kołnierza, umieszczony z przodu względem uchwytu 26 i zabezpieczający przed całkowitym wysunięciem ramienia głównego 31 poza uchwyt 26. Ramię główne 31, wykonane jako zamknięty profil rurowy, wewnątrz mieści ramię napędowe 35, które zawiera przycisk zwalniający 43 (Fig, 4) zabezpieczający przed niepożądanym wysunięciem ramienia napędowego 35 z ramienia głównego 31. Przycisk zwalniający 43 musi być wciśnięty aby można było wysunąć ramię napędowe 35 z ramienia głównego 31.

Ramię napędowe 35 wykonane jako zamknięty profil rurowy zawiera układ hydrauliczny mający dostępny z zewnątrz przycisk 38, który po uruchomieniu, powoduje dezaktywację hamulca bezpieczeństwa 96. W przykładzie wykonania przedstawionym na Fig. 9 jest to realizowane poprzez przesunięcie

PL 233 923 B1 elementu dociskowego 40 w kierunku osi napędowej 45. Element dociskowy 40 posiada oś obrotu połączoną z jego uchwytem 37 i nie będąc dociśniętym przez tłok hydrauliczny 36 chowa się do wewnątrz ramienia 35, umożliwiając tym samym wsunięcie ramienia napędowego 35 do wnętrza ramienia głównego 31, gdy nie jest używane. Po aktywowaniu układu hydraulicznego następuje przesunięcie elementu dociskowego 40 do wewnątrz gniazda na trzpieniu 100 zapadki 103 mechanizmu zapadkowego 102, co skutkuje dociśnięciem dźwigni 99 zapadki 98 hamulca bezpieczeństwa 96. Ramię 35 dołączone jest do mechanizmu zapadkowego 102, na stałe połączonego z osią napędową 45, w ten sposób że nasunięte jest przez użytkownika na trzpień 100 zapadki 103, który wchodzi do wnętrza wyprofilowanego gniazda 39 na trzpień 100 zapadki 103, będącego zakończeniem ramienia napędowego 35. Mechanizm zapadkowy 102 posiada przełącznik 90 kierunku obrotów, służący do przełączania trybu pracy mechanizmu zapadkowego 102 pomiędzy wjeżdżaniem i zjeżdżaniem ze schodów.

Na Fig. 10 przedstawiono bardziej szczegółowo detal osi głównej 44, która łączy obydwie ramy 10,15 urządzenia 1, jak również stanowi podporę, na której spoczywają koła główne 4 wózka 2 w trakcie pracy w trybie schodowym. Oś główna 44 posiada na całej swojej długości rowek 41, w który wchodzą wpusty 42 osadzone również, w ramach 10, 15. Połączenie rowek 41 i wpust 42 gwarantuje, że ramy 10, 15 nie obracają się wokół osi głównej 44 ale są względem niej przesuwne.

Mechanizm blokujący 61 ram 10, 15, ukazany szczegółowo na Fig. 11 ma za zadanie zapobiec niepożądanemu przesuwowi ram 10, 15 urządzenia 1 wzdłuż osi głównej 44 i pozwala utrzymać ramy 10, 15 w stałej odległości od siebie w trakcie trybu schodowego i spocznikowego. Mechanizm blokujący 61 zawiera obudowy dolną 62 i górną (nie pokazana), pomiędzy którymi zamocowane są kliny blokujące 66 do blokowania przesuwu ram 10, 15 w kierunku środka osi głównej 44. Do zamocowania całego mechanizmu blokującego 61 wewnątrz osi głównej 44 służą kliny utwierdzające 69. Odblokowanie możliwości przesuwu ram 10, 15 następuje w chwili kiedy rozpierak stabilizujący 56 zostaje składany do pozycji transportowej. Przy tym działaniu cięgno 68, połączone z suwakiem 64 mechanizmu blokującego 61, jest naciągane za pomocą uchwytu 59 suwaka 58 rozpieraka stabilizującego 56, co powoduje, że suwak 64 przesuwa się w kierunku środka osi głównej 44, tj. na prawo na Fig. 11, i wywołuje ruch do środka osi głównej 44 ramion prowadzących 65 i chowanie się do wnętrza połączonych z nimi klinów 66. Powrót klinów 66 do pozycji blokady następuje automatycznie poprzez ich wypchnięcie przez sprężyny 67, po zwolnieniu cięgna 68. Dzięki wyprofilowanemu, skosowi klinów 66, w trakcie rozsuwania ram 10, 15 kliny 66 zostają wepchnięte do wnętrza osi głównej 44.

W odniesieniu do Fig. 12-14 przedstawiono działanie rozpieraka stabilizującego 56. Fig. 12 ukazuje widok z boku jednej ramy 10, w tym przypadku prawej, patrząc w kierunku przemieszczania wózka do przodu, w położeniu transportowym. Rama 10 różni się od drugiej ramy 15, lewej w pokazanym przykładzie, tym, że posiada prowadnicę 12 rozpieraka stabilizującego 56, jak również gniazda przednie 13 i tylne 11 położeń krańcowych, w których zostaje zablokowany suwak 58 rozpieraka, w pozycjach, odpowiednio całkowitego rozsunięcia ram 10, 15 i całkowitego zsunięcia ram 10, 15 zestawów gąsienicowych 89.

Rozpierak stabilizujący 56 jest zamocowany do lewej ramy 15 urządzenia jezdnego 1 za pośrednictwem przegubu 16 (pokazanego na Fig. 13), który stanowi punkt obrotu rozpieraka stabilizującego 56 podczas zsuwania i rozsuwania ram 10, 15. Przeciwległy koniec rozpieraka stabilizującego 56 jest zakończony suwakiem 58, który jest przesuwnie osadzony w prowadnicy 12 w prawej ramie 10 urządzenia jezdnego 1. Suwak 58 rozpieraka stabilizującego 56 jest blok owany w gnieździe tylnym 11 (Fig. 12), gdy ramy 10, 15 są zsunięte w trybie transportowym lub w gnieździe przednim 13 (Fig. 14), gdy ramy 10, 15 są rozsunięte w trybie schodowym urządzenia jezdnego 1. Suwak 58 rozpieraka stabilizującego 56 jest blokowany w skrajnych gniazdach tylnym 11 i przednim 13 za pomocą trzpienia 57 sprzęganego z uchwytem 59 suwaka 58 (pokazany na Fig. 14). Użytkownik ciągnąc za uchwyt 59 suwaka 58 w kierunku prostopadłym do ramy 10 powoduje wysunięcie trzpienia 57 i tym samym umożliwia przesuw suwaka 58 z położenia krańcowego, przemieszczenie go wzdłuż prowadnicy 12 do przeciwległego położenia krańcowego, co skutkuje rozciągnięciem lub złożeniem połączonego rozpieraka stabilizującego 56. Trzpień 57 suwaka 58 samoczynnie wskakuje w rowek gniazda tylnego 11 lub przedniego 13 dzięki dociskowi sprężyny 60.

Wewnątrz rozpieraka stabilizującego 56 jest poprowadzone cięgno 68 od umieszczonego w osi głównej 44 mechanizmu blokującego 61 ram 10, 15, wzdłuż ramy 15 i rozpieraka stabilizującego 56 do jego suwaka 58, za pośrednictwem którego, poprzez uchwyt 59, mechanizm blokujący ramy może być zwalniany lub włączany.

PL 233 923 B1

Jak pokazano w szczególności na Fig. 12 i Fig. 14 każde koło przednie 83 jest osadzone na osi przechodzącej przez uchwyt 82, który jest zamocowany do ramy 10 lub 15. Z uchwytem 82 współpracują śruby regulacyjne 88 zapewniające regulację położenia uchwytu 82 względem ram 10, 15 i uzyskanie odpowiedniego stopnia naciągu pasów gąsienicowych 89a. Na osi 84 jest osadzona także podpora przednia 85 z ramą, do której zamocowane są dwa koła pomocnicze wzdłużne 88 i poprzeczne 120. Wzdłużne koło pomocnicze 88 ma oś obrotu prostopadłą do ram 10, 15 do wzdłużnego przesuwania urządzenia 1 po podłożu w trakcie pracy w trybie spocznikowym. Poprzeczne koło pomocnicze 120 jest tak zamocowane w podporze przedniej 85, aby możliwy był jego obrót poprzecznie do zespołów gąsienicowych 89 w trakcie ich zsuwania/rozsuwania w położeniu, kiedy ramy 10, 15 z pasami gąsienicowymi 89a są w pozycji pionowej i oparte są tymi drugimi kołami pomocniczymi 120 podpory przedniej na podłożu (położenie pokazane na Fig. 12).

W odniesieniu do Fig. 15-17 omówiono bardziej szczegółowo zespół podpierający 46, pokazany ogólnie na Fig. 1A i 2, do podtrzymywania kół głównych 4 wózka 2 w położeniu nad poziomem podłoża i w przechyleniu podczas trybu schodowego oraz współpracujący z nim zespół poziomujący 105.

Zespół podpierający 46 zawiera podpórkę 47, na której opiera się koło tylne 4 wózka w pozycji wychylonej oraz ramię tylne 53 i ramię przednie 49 dołączone do obu końców podpórki 47. W trakcie podnoszenia lub opuszczania tylnego ramienia 53 podpórka 47 przemieszcza się wewnątrz rowka 50 ukształtowanego w przednim ramieniu 49. Na przednim ramieniu 49, równolegle do podpórki 47, jest zamocowana dźwignia blokująca 51, która może być odblokowana za pomocą zaczepu 48 i jest dociskana do położenia blokującego przez sprężynę 52. Zablokowanie podpórki 47 za pomocą dźwigni blokującej 51 następuje po osiągnięciu przez podpórkę 47 skrajnego położenia wewnątrz rowka 50 przedniego ramienia 49. Odblokowanie podpórki 47 następuje za pomocą zaczepu 48, który służy też do odłączania podpórki 47 z gniazda 104 ramienia 108 zespołu poziomującego 105, współpracującego z zespołem podpierającym 46, co zostanie omówione dalej w odniesieniu do Fig. 17.

Na Fig. 16 przedstawiono przykładowy mechanizm blokujący 70 przedniego ramienia 49 zespołu podpierającego 46. Mechanizm blokujący 70 zawiera dźwignię główną 72 i współpracującą z nią dźwignię pomocniczą 73, która z kolei jest sprzężona z klinem 74 do blokowania ruchu przedniego ramienia 49.

Zespół poziomujący 105 jest połączony z ramą 6 wózka 2 i ogólnie pokazany na Fig. 2, a bardziej szczegółowo uwidoczniony na Fig. 17. Zespół poziomujący 105 zawiera element mocujący 106 do łączenia z ramą 6 wózka 2 i połączone z nim ramię zewnętrzne 107 w ten sposób, że możliwy jest obrót ramienia zewnętrznego 107 wokół osi połączenia z elementem mocującym 106. Wewnątrz ramienia zewnętrznego 107 znajduje się teleskopowo ruchome ramię wewnętrzne 108, którego długość wysunięcia uzależniona jest od wymaganego kąta przechyłu i ustawiana jest za pomocą przycisku 112, przechodzącego przez wybrany otwór 115 na długości ramienia zewnętrznego 107. Na ramieniu zewnętrznym 107 jest umieszczony suwak 110 mający dołączoną dźwignię 111 i połączony z ramieniem wewnętrznym 108. Ramię wewnętrzne 108 na wysuwanym końcu ma gniazdo 104, w którym jest przyjmowana podpórka 47 zespołu podpierającego 46. Podpórka 47 może być blokowana w gnieździe 104 za pomocą elementu blokującego 109. Łatwą możliwość ustawiania wysuwu ramienia wewnętrznego 108 umożliwia dźwignia 111 suwaka 110, która po naciśnięciu przez użytkownika powoduje, że przycisk 112 jest wpychany do wnętrza ramienia zewnętrznego 107 przez współpracujący element dociskowy 113, pozwalając tym samym na przesuw ramienia wewnętrznego 108 względem otworów 1 15 ramienia zewnętrznego 107. Ruch suwaka 110 w kierunku gniazda 104 powoduje, że element blokujący 109 najeżdża na gniazdo 104, uniemożliwiając wysunięcie znajdującej się w nim podpórki 47. Ruch suwaka 110 w przeciwnym kierunku otwiera gniazdo 104, umożliwiając wyjście podpórki 47 i jednocześnie powoduje że zaczep 48 zespołu podpierającego 46 zostaje pociągnięty dzięki specjalnie wyprofilowanemu zakończeniu elementu blokującego 109 suwaka 110 zwalniając dźwignię blokującą 51 i umożliwiając tym samym opuszczenie ramion 49, 53 do dołu. Ramię zewnętrzne 107 i wewnętrzne 108 zespołu poziomującego 105, w trakcie nieużywania urządzenia jezdnego 1, przyczepione jest do spocznika 117 usytuowanego przy kołach przednich 5 wózka 2. (Fig. 2, 4).

Aby rozpocząć wjeżdżanie lub zjeżdżanie ze schodów, osoba na wózku musi wjechać tyłem pomiędzy ramy 10, 15. Po minięciu kołami głównymi 4 wózka 2 ułożonych na dole rozpieraka stabilizującego 56 i podpórek 47, koła główne 4 wózka 2 zaczepiają się o dźwignię główną 72 mechanizmu blokującego 70 przedniego ramienia 49 zespołu podtrzymującego 46, co powoduje odchylenie dźwigni pomocniczej 73, która z kolei odciąga klin 74 w kierunku do ramy 10, 15 (na Fig. 16 przedstawiono tylko ramę 10) tym samym umożliwiając obrotowy ruch przedniego ramienia 49 zespołu podpierającego 46

PL 233 923 B1 do góry. Ruch ten jest wymuszony działaniem napiętej sprężyny 55 tylnego ramienia 53. Ponieważ tylne ramię 53 zespołu podpierającego 46 jest sprzężone za pomocą podpórki 47 z przednim ramieniem 49 to możliwy jest równoczesny ruch obydwu ramion 49, 53 zespołu podpierającego 46 do góry.

Złożenie ramion 49 i 53 zespołu podtrzymującego 46 do pozycji poziomej, możliwe jest po uprzednim odblokowaniu podpórki 47 i jej wysunięciu z gniazda 104 ukształtowanego na ramieniu wewnętrznym 108 zespołu poziomującego 105. Pod naporem kół głównych 4 wózka 2, wyjeżdżającego przodem z pomiędzy ram 10, 15, podpórki 47 zostają stopniowo dociśnięte do podłoża i mijając kliny 74 powodują ich odsunięcie w kierunku ram 10, 15. Po ich minięciu kliny 74 powracają dzięki działaniu sprężyny 75 do pozycji uniemożliwiającej ponowne podniesienie się przednich ramion 49 zespołu podpierającego 46.

Urządzenie 1 zawiera mechanizm rozłączający do rozłączania osi napędowej 45 z kołem napędowym 91. Mechanizm taki jest wymagany w sytuacjach kiedy użytkownik chce korzystać z urządzenia 1 w trybie ręcznym, a opcjonalny zespół napędowy 76 zamontowany na urządzeniu 1 nie zawiera mechanizmu do odłączenia przekładni 80 od osi napędowej 45, co uniemożliwiałoby ręczny obrót osi napędowej 45. Przykładowy mechanizm rozłączający może mieć postać pokazaną na Fig. 18. Przejście w tryb ręczny następuje po odłączeniu koła napędowego 91 od osi napędowej 45 poprzez wysunięcie wpustu 94 z rowka 54 ukształtowanego w osi napędowej 45. Odbywa się to poprzez obrócenie dwóch krzywek 93 wokół ich osi 92 tak, aby się znalazły w pozycji pionowej do góry, co dzięki sprężynom krzywek 95, umożliwia automatyczne podniesienie wpustu 94 poza rowek osi napędowej 45. Ponowne połączenie osi napędowej 45 z kołem napędowym 91 następuje poprzez przekręcenie krzywek 93 do ich pozycji pionowej w dół, w której krzywki 93 ponownie zaczną wciskać wpust 94 w rowek osi napędowej 45. Inne sposoby rozłączania osi napędowej z kołem napędowym są również dopuszczalne.

Urządzenie jezdne 1 jest wyposażone w hamulec bezpieczeństwa 96, przykładowo przedstawiony na Fig. 19, który zapobiega niepożądanemu zsuwaniu się urządzenia jezdnego 1 z wózkiem 2 w dół schodów w trakcie poruszania się w trybie ręcznym. W tym wykonaniu, hamulec bezpieczeństwa 96 jest dołączony do koła napędowego 91 i zawiera zębate koło zapadkowe 97, które jest połączone z kołem napędowym 91 i do którego dociskana jest zapadka 98 za pomocą sprężyny 101. Zapadka 98 blokuje obrót zębatego koła zapadkowego 97 i, tym samym, koła napędowego 91 w kierunku zjazdu urządzenia 1 w dół schodów. W trybie ręcznym, aby umożliwić ruch urządzenia 1 w dół schodów konieczne jest odciągnięcie zapadki 98 od zębatego koła zapadkowego 97. Umożliwia to hydrauliczny element dociskowy 40, który po wciśnięciu przez użytkownika przycisku 38 układu hydraulicznego na ramieniu napędowym 35 zostaje dociśnięty do dźwigni 99 zapadki 98, co powoduje odciągnięcie zapadki 98 od zębatego koła zapadkowego 97 hamulca bezpieczeństwa 96. Tak długo jak długo przycisk 38 układu hydraulicznego pozostaje wciśnięty, tak długo zapadka 98 pozostaje odsunięta od zębatego koła zapadkowego 97, umożliwiając ruch urządzenia 1 w dół schodów.

W trakcie zjeżdżania ze schodów w trybie elektrycznym do zablokowania hamulca bezpieczeństwa 96 służy śruba blokująca 87 dźwignię 99 zapadki 98.

Przykładowy zespół napędowy 76 do przemieszczania urządzenia 1 w trybie elektrycznym został uwidoczniony bardziej szczegółowo na Fig. 20. Zawiera on co najmniej jeden silnik elektryczny 79, zamontowany na głównej 44, na wsporniku 77, który jest połączony z osią główną 44 za pomocą obejmy 78, w ten sposób, że wpust 63 obejmy wchodzi w rowek 41 ukształtowany w osi głównej 44, uniemożliwiając obrót wspornika 77 wokół osi głównej 44, ale umożliwiając przesuw obejmy 78 wzdłuż osi głównej 44. Silnik 79 lub silniki połączony jest z przykładową co najmniej jedną przekładnią 80 za pomocą pasa zębatego z wałem zdawczym silnika elektrycznego 79. Ruch obrotowy przekazywany jest na oś napędową 45 za pomocą przekładni 80, która jest połączona z osią napędową 45 poprzez układ rowka 54 i wpustu 71. Przykładowy zespół napędowy 76 może być zastąpiony innym dostępnym na rynku zespołem napędowym.

Jednostka sterująca 119 urządzenia jezdnego 1 (Fig. 2, 3), jest zamocowana do ramy 6 wózka 2 w miejscu dogodnym do obsługi przez użytkownika, na przykład na podłokietnikach. W zależności od rodzaju jednostki sterującej 119 może być ona połączona z zespołem napędowym 76 za pomocą przewodów lub też poprzez komunikację bezprzewodową. Możliwe jest również wykorzystanie urządzeń mobilnych takich jak smartfony czy tablety, które niekoniecznie muszą być na wyposażeniu urządzenia 1, do sterowania zespołem napędowym 76.

Użytkownik mając taką możliwość, może również połączyć bezprzewodowo wybrane urządzenie mobilne do opcjonalnej kamerki zamontowanej np. na oparciu 8 wózka 2, dzięki czemu może obserwować na urządzeniu mobilnym co się dzieje za jego plecami.

PL 233 923 B1

OPIS OBSŁUGI URZĄDZENIA JEZDNEGO I WÓZKA INWALIDZKIEGO

Poniżej opisano poszczególne etapy korzystania z wynalazku w trybie schodowym, spocznikowym i transportowym, które przedstawiono odpowiednio na Fig. od 21 do 39.

Tryb schodowy

Tryb schodowy - etap 0: przygotowanie do jazdy po schodach - Fig. 21.

Na Fig. 21 jest przedstawione urządzenie 1 połączone z wózkiem 2, które przemieszcza się po płaskim podłożu i zbliża się do schodów. W tym etapie ramy 10, 15 i zespoły gąsienicowe 89 urządzenia 1 są umieszczone z tyłu za oparciem wózka 2.

Po zbliżeniu się do schodów należy wykonać pomiaru kąta nachylenia schodów w przypadku, gdy kąt ten nie był wcześniej znany. Pomiar kąta nachylenia można wykonać na przykład w następujący sposób:

a. Płaski profil, na którym zaznaczona jest podziałka kątów, w środku której został zamocowany pion układana jest na stopniach schodów prostopadle do ich biegu. Pion pod wpływem grawitacji wychyla się o kąt równy kątowi nachylenia schodów. Wychylenie pionu można odczytać na podziałce kątów.

b. Za pomocą poziomnicy działającej na podobnej zasadzie co wyżej opisany profil z pionem.

c. Poprzez użycie dalmierza laserowego - opcja najwygodniejsza dla osób, które nie mogą samodzielnie wstawać z wózka. Za pomocą tego przyrządu mierzy się przyprostokątną równoległą do poziomu terenu. Druga przyprostokątna odpowiada wysokości, na której został umieszczony dalmierz. Znając obydwie przyprostokątne można wyznaczyć kąt nachylenia schodów.

Po określeniu kąta nachylenia schodów, należy określić zakres pochyłu wózka 2. Zakres ten można odczytać z tabel dostarczanych wraz z urządzeniem 1 i dla przejrzystości obsługi wyrażony jest za pomocą cyfr, symboli lub kolorów.

Mając ustalony wymagany zakres przechyłu wózka 2 należy dobrać długość ramion 107, 108 zespołu poziomującego 105 poprzez wsunięcie lub wysunięcie z zewnętrznego ramienia 107 wewnętrznego ramienia 108, aż do osiągnięcia wymaganej pozycji oznaczonej odpowiednio dla wybranego kąta nachylenia schodów i zablokowanie tego położenia za pomocą przycisku 112 w odpowiednim otworze 115 na zewnętrznym ramieniu 107. Dobór długości ramion 107, 108 zespołu poziomującego 105 może być również wykonany na późniejszych etapach, ale nie później niż w Etapie 6. Ponadto należy ustawić suwak 110 zespołu poziomującego 105 i zablokować go w pozycji otwartej, umożliwiającej wejście podpórek 47 w gniazda 104 wewnętrznego ramienia 108.

Tryb schodowy - etap 1: podjazd do schodów - Fig. 22

Osoba na wózku podjeżdża tyłem do schodów i ustawia koła główne 4 wózka 2 w odległości ok. 1,5 m od podstopnicy pierwszego stopnia schodów. Obydwa koła główne 4 powinny być ustawione w jednakowej odległości od podstopnicy, przez co oś obrotu kół głównych 4 będzie ustawiona równolegle do pierwszego stopnia schodów. Po takim ustawieniu wózka 2, użytkownik zaciąga obydwa hamulce ręczne 7 będące na wyposażeniu wózka 2.

Tryb schodowy - etap 2: zdjęcie zespołów gąsienicowych z wieszaka - Fig. 23

Użytkownik zwalnia dźwignię wieszaków 116 blokującą zespoły gąsienicowe 89 i opuszcza zespoły gąsienicowe 89 do momentu kiedy poprzeczne koła pomocnicze 120 oprą się na podłożu. Opuszczanie zespołów gąsienicowych 89 możliwe jest dzięki wykorzystaniu siły grawitacji. Po zetknięciu poprzecznych kół pomocniczych 120 z podłożem, wieszak 116 zostaje opuszczony o kolejne 2-3 cm i pozostawiony w tej pozycji do momentu powtórnego wykorzystania w momencie ponownego zakładania zespołów gąsienicowych 89 na wózek 2 i powrotu do trybu transportowego.

Tryb schodowy - etap 3: rozsuniecie zespołów gąsienicowych - Fig. 24

Użytkownik przesuwa do tyłu ramiona główne 31 w ich uchwytach 26 tak, aby obydwa zespoły gąsienicowe 89 znalazły się po zewnętrznej stronie rączek 9 wózka 2. Wysuw ramion głównych 31 do tyłu jest umożliwiony poprzez naciśnięcie i przesunięcie obydwu dźwigni blokad 28 ramion głównych 31 do rowka 30. Wskutek tego zespoły gąsienicowe 89 opuszczają się aż do momentu kiedy obydwa będą mogły być rozsunięte na zewnątrz bez kolizji z rączkami 9 wózka 2. Alternatywnie, ramiona główne 31 mogą być wysunięte z uchwytów 28 poprzez wyjechanie wózkiem 2 do przodu. Następnie, użytkownik blokuje dalszy wysuw ramion głównych 31 do tyłu, poprzez wysunięcie obydwu dźwigni blokad 28 ramion głównych 31 z rowka 30 blokady, co powoduje że sprężyny 29 ponownie zaczynają dociskać blokady 28 do zębatek ramion głównych 32.

PL 233 923 B1

Użytkownik ciągnąc w kierunku zewnętrznym za uchwyt 59 rozpieraka stabilizującego 56 powoduje jego odblokowanie z gniazda tylnego 11, po czym trzymając za uchwyt 59 przesuwa suwak 58 rozpieraka stabilizującego 56 do przodu ramy 10, wewnątrz prowadnicy 12 aż do osiągnięcia gniazda przedniego 13, w którym zostaje unieruchomiony, uniemożliwiając tym samym jakikolwiek ruch rozpieraka stabilizującego 56. Przesuwanie suwaka 58 rozpieraka stabilizującego 56 do przodu ramy 10, tj. do dołu przy zestawach gąsienicowych znajdujących się w położeniu pionowym, powoduje automatyczne rozsuwanie się na zewnątrz zespołów gąsienicowych 89 które toczą się na poprzecznych kołach pomocniczych 120 aż do momentu uzyskania ich docelowego rozstawu w trybie schodowym, na zewnątrz kół 4. W momencie osiągnięcia pozycji maksymalnego rozstawu zespołów gąsienicowych 89 następuje ich automatyczne zablokowanie w takiej pozycji za pomocą mechanizmu blokującego 61.

Tryb schodowy - etap 4: opuszczenie zespołów gąsienicowych na podłoże - Fig. 25

Użytkownik naciskając dźwignie blokad 28 ramion głównych 31, wysuwa dalej do tyłu ramiona główne 31 z uchwytów 26 ramion głównych 31 i opuszczając zespoły gąsienicowe 89 ruchem po łuku, aż do momentu kiedy obydwa spoczną w całości poziomo na podłożu.

Tryb schodowy - etap 5: ustawienie urządzenia jezdnego 1 do wjazdu na schody - Fig. 26-30.

Użytkownik zwalnia ręczne hamulce wózka 7 i rozpoczyna cofanie wózka, poprzez ręczne obracanie kół głównych 4 wózka 2, aż do napotkania oporu stawianego kołom głównym 4 przez rozpierak stabilizujący 56 (Fig. 26).

Użytkownik kontynuuje cofanie wózka 2 i przejeżdża przez rozpierak stabilizujący 56 i przez podpórki 47. W przypadku gdy osoba nie ma wystarczająco dużo sił aby pokonać wysokość podpórek 47 może skorzystać z pomocy ramion głównych 31. W tym celu chwyta obydwiema rękami obydwa ramiona główne 31 i opierając plecy o oparcie 8 wózka 2 przyciąga ramiona główne 31 w do siebie. Taki ruch powoduje, że wózek zaczyna poruszać się do tyłu i koła 4 przetaczają się po podpórkach 47 (Fig. 27).

Po przejechaniu rozpieraka stabilizującego 56 i podpórek 47, użytkownik kontynuuje cofanie wózka 2 do momentu, kiedy koła główne 4 wózka 2 nacisną dźwignie główne 72 mechanizmu blokującego 70 przedniego ramienia 49 zespołu podpierającego 46, co zwalnia mechanizmy blokujące 70 przednich ramion 49 zespołu podpierającego. Zwolnienie mechanizmów blokujących 70 powoduje, że przednie ramiona 49 zespołu podpierającego zostają wypchnięte do góry dzięki działaniu sprężyn 55 ramion tylnych 53 zespołu podpierającego. Przednie ramiona 49 stanowią jednocześnie prowadnice dla podpórek 47, które na stałe połączone są z ramionami tylnymi 53 zespołu podpierającego. Taki układ powoduje, że tylne ramiona 53 podnoszą się razem z przednimi ramionami 49 (Fig. 28).

Użytkownik kontynuuje cofanie wózka 2, aż do napotkania przez koła główne 4 oporu stawianego przez oś główną 44. W miarę cofania wózka 2 podpórki 47, pod naporem sprężyn 55 ramion tylnych 53 zespołów podpierających 46 są wypychane coraz wyżej, do momentu kiedy zostaną unieruchomione dźwigniami blokującymi 51 w swojej docelowej pozycji. W momencie kiedy wózek 2 dojedzie do osi głównej 44 użytkownik chwyta obydwiema rękoma ramiona główne 31 i opierając plecy o oparcie 8 wózka 2 obraca ramiona główne 31 do góry. Taki ruch powoduje, że wózek 2 zaczyna obracać się do tyłu wokół osi głównej 44 aż do momentu kiedy koła główne 4 dotkną podpór 14 tylnych kół 4 wózka 2, co odpowiada położeniu krańcowemu ramion głównych 31. Alternatywnie, użytkownik może wjechać wózkiem na oś główną 44 poprzez ręczne obracanie kół głównych 4 Na zakończenie tego etapu użytkownik zaciąga hamulce ręczne 7 wózka 2 (Fig. 29).

Przed przystąpieniem do obrotu wózka 2 należy upewnić się, że suwaki 110 zespołu poziomującego 105 są w pozycji otwartej, umożliwiającej wejście podpórek 47 w gniazda 104, a następnie nałożyć wewnętrzne ramiona 108 na podpórki 47. Użytkownik rozpoczyna obrót wózka 2 wokół osi kół głównych 4 poprzez ręczne obracanie kół głównych 4, zablokowanych hamulcem ręcznym 7, aż do momentu kiedy podpórki 47 zostaną umieszczone w gniazdach 104, co określa położenie krańcowe obrotu dla danego zakresu pochyłu wózka 2. Po umieszczeniu podpórek 47 w gniazdach 104 użytkownik blokuje je za pomocą dźwigni 111 suwaków 110, które jednocześnie unieruchamiają podpórki 47, uniemożliwiając ich ruch wzdłuż przednich ramion 49 zespołu podpierającego 46 (Fig. 30).

Tryb schodowy - etap 6: początek wjazdu na schody - Fig. 31

Przed rozpoczęciem wjazdu na schody w ręcznym trybie pracy użytkownik musi się upewnić, że zespół napędowy 76 jest wysprzęglony, tzn. że koła napędowe 91 mogą się obracać niezależnie od przekładni 80 zespołu napędowego 76. Dla napędów nieposiadających fabrycznej możliwości wysprzęglenia możliwe jest ich odłączenie od osi napędowej za pomocą ręcznie obsługiwanego zespołu, opisanego w odniesieniu do Fig. 18. W celu umożliwienia napędu ręcznego użytkownik siedzący na wózku

PL 233 923 B1 wyjmuje ramiona napędowe 35 z wnętrza ramion głównych 31 i nakłada je na jeden z trzpieni 100 mechanizmu zapadkowego 102. Dla zapewnienia wygodniejszego chwytu, ramiona napędowe mogą być dostosowane do zginania pod kątem 90° w kierunku osi wózka, po połączeniu ich z mechanizmem zapadkowym 102.

W trybie ręcznym, ruch postępowy wózka 2 do góry schodów odbywa się poprzez ręczne przyciąganie ramion napędowych 35 do klatki piersiowej użytkownika siedzącego na wózku. Powrót ramion napędowych 35 do pozycji wyjściowej odbywa się poprzez ręczne odepchnięcie ich do przodu, przy czym dzięki zastosowaniu mechanizmu zapadkowego 102, ruch ten nie powoduje powrotu kół napędowych 91 do pozycji wyjściowej.

W trybie elektrycznym ruch postępowy wózka 2 możliwy jest dzięki silnikowi elektrycznemu 79 sprzężonemu za pośrednictwem przekładni 80 z osią napędową 45. Wjazd na schody rozpoczyna się od najazdu tylną częścią zespołów gąsienicowych 89, tzn. tą odchyloną do góry, na pierwszy stopień. Do czasu całkowitego wjazdu na pierwszy stopień, siedzisko wózka 2 jest w pozycji przechylonej do tyłu.

Tryb schodowy - etap 7: wjeżdżanie po schodach - Fig. 32

Po minięciu przez wózek 2 dwóch pierwszych stopni spód zespołów gąsienicowych 89 jest całkowicie oparty na stopniach schodów, a siedzisko 3 wózka 2 jest w pozycji zbliżonej do pozycji poziomej. Wjazd po schodach odbywa się z wykorzystaniem wybranego napędu ręcznego lub elektrycznego aż do momentu osiągnięcia szczytu schodów. W trybie napędu elektrycznego zespół napędowy 76 sprzężony jest z osią napędową 45, co oznacza, że krzywki 93 dociskają wpusty wysprzęglające 94 do wnętrza rowka 54 osi napędowej 45 (Fig. 18). W trybie elektrycznym sterowanie odbywa się za pomocą jednostki sterującej 119.

Tryb schodowy - etap 8: przejście do ruchu poziomego - Fig. 33

Zanim urządzenie jezdne 1 z wózkiem 2 przejdzie do ruchu poziomego należy bardzo wolno podjechać wózkiem do miejsca, w którym osiągnie się stan przechyłu. Wówczas osoba powinna zatrzymać wózek i, korzystnie trzymając się poręczy schodów, posadowić zespoły gąsienicowe 89 urządzenia jezdnego 1 na spoczniku schodów.

Tryb spocznikowy

Kolejnym etapem jest przejście do trybu spocznikowego. Tryb spocznikowy pozwala na przemieszczanie się wózka na swoich własnych kołach, przy jednoczesnym utrzymaniu urządzenia jezdnego 1 w pozycji gotowości do przejścia, w razie potrzeby, w tryb schodowy. Tryb spocznikowy rozpoczyna się od momentu kiedy urządzenie jezdne 1 przechodzi do pozycji poziomej po osiągnięciu szczytu schodów i obejmuje następujące etapy:

Tryb spocznikowy etap 1: zjazd z osi głównej - Fig. 34

Powrót do trybu jazdy po poziomym podłożu możliwy jest po odjechaniu urządzenia jezdnego 1 na odległość umożliwiającą zjechanie wózka 2 z osi głównej 44. Po odjechaniu na bezpieczną odległość użytkownik, jeśli korzystał z ramion napędowych 35 do napędu ręcznego odłącza je od mechanizmu zapadkowego 102 i wsuwa w ramiona główne 31 (na Fig. 34 są pokazane w położeniu wsuniętym). Następnie, trzymając za dźwignie 111 suwaka 110 zespołu poziomującego 105, zsuwa suwaki 110 po ramionach zewnętrznych 107 do góry, umożliwiając w ten sposób zdjęcie ramion wewnętrznych 108 z podpórki 47, jak również częściowe złożenie ramion przednich 49 i tylnych 53 zespołu podpierającego 46. Po wyjściu podpórek 47 z gniazd 104 niweluje się przechył wózka 2 do pozycji wyjściowej, tzn. do pozycji poziomej. Po odblokowaniu hamulców ręcznych 7, użytkownik naciskając obydwiema rękoma obydwie dźwignie blokad 28 ramion głównych 31 zjeżdża wózkiem 2 z osi głównej 44 i odjeżdża od niej na odległość, umożliwiającą swobodne poruszanie się wózka na kołach głównych 4.

Tryb spocznikowy - etap 2: podciągniecie zespołów gąsienicowych i jazda po poziomym podłożu - Fig. 35

Przed przystąpieniem do ruchu poziomego konieczne jest nieznaczne podniesienie o jakieś 4-6 cm ponad poziom terenu tyłu zespołów gąsienicowych 89. W tym celu użytkownik blokuje hamulce ręczne 7 wózka 2 i obracając w dół ramiona główne 31 podnosi ich tył i tym samym tył zespołów gąsienicowych 89 aż do momentu uzyskania żądanej wysokości podniesienia. Wtedy puszcza się ramiona główne 31, które, dzięki blokadom 28, dociskanym za pomocą sprężyn 29 do zębatek 32 ramion głównych 31, pozostają w niezmiennej pozycji. W tym ustawieniu przody zespołów gąsienicowych 89 zaczynają opierać się na wzdłużnych kołach pomocniczych 88 do trybu spocznikowego.

PL 233 923 B1

W tym ustawieniu użytkownik może poruszać się na wózku 2, na jego własnych kołach 4, 5, ciągnąc urządzenie jezdne 1, które oparte jest jedynie na wzdłużnych kołach pomocniczych 88.

Jeżeli osoba korzystająca z urządzenia 1 ma do pokonania kolejny bieg schodów, wówczas przechodzi w tryb schodowy i po ustawieniu wózka zgodnie z wytycznymi etapu 1 trybu schodowego przechodzi do realizacji etapów od 5 do 8 włącznie.

Tryb transportowy

Jeżeli nie ma konieczności pokonywania kolejnych schodów, to można od razu przejść do trybu transportowego, który polega na wykonaniu następujących czynności:

Tryb transportowy - etap 1: blokada zespołu podpierającego - Fig. 36

W ustawieniu końcowym etapu 2 trybu spocznikowego użytkownik wyjeżdża wózkiem z pomiędzy zespołów gąsienicowych 89 aż do momentu kiedy koła główne 4 wózka 2 zjadą z rozpieraka stabilizującego 56. W tym celu użytkownik naciska obydwie dźwignie blokad 28 ramion głównych 31, po czym blokuje je w pozycji naciśniętej, poprzez przesunięcie ich do rowków 30 blokady (Fig. 6). Czynność ta powoduje, że tyły obydwu zespołów gąsienicowych 89 ponownie zostają opuszczone na ziemię, a wózek może swobodnie wyjechać do przodu dzięki obracaniu kół głównych 4. Pod ciężarem wózka 2 podpórki 47, a co za tym idzie również ramiona przednie 49 i tylne 53 zespołu podpierającego 46, zostają dopchnięte do swojej skrajnie dolnej pozycji, w której następuje ich automatyczne zablokowanie mechanizmem blokującym 70 (Fig. 16). Wózek 2 zatrzymuje się zaraz po zjechaniu z rozpieraka stabilizującego 56.

Tryb transportowy - etap 2: podniesienie zespołów gąsienicowych do pionu - Fig. 37

Użytkownik zaczyna podnosić obydwa zespoły gąsienicowe 89 do pionu. W tym celu odblokowuje obydwie dźwignie blokad 28 ramion głównych 31, wysuwając je z rowków 30, co uniemożliwia niekontrolowane wysuwanie się ramion głównych 31 do tyłu z uchwytów 26 połączonych z nakładkami na piastę 17 kół głównych 4. Następnie, użytkownik obraca ramiona główne 31 do dołu względem osi kół głównych 4 wózka 2, przemieszczając w ten sposób zespoły gąsienicowe 89 do góry. Z uwagi na ciężar zespołów gąsienicowych 89, podciąganie całego tego zespołu do góry może się odbywać na kilka razy aż do momentu kiedy zespoły gąsienicowe 89 oprą się całkowicie na poprzecznych kołach pomocniczych 120 podpory przedniej 85.

Tryb transportowy - etap 3: zsunięcie zespołów gąsienicowych - Fig. 38

Ciągnąc za uchwyt 59 suwaka 58 rozpieraka stabilizującego 56, użytkownik wysuwa trzpień 57 suwaka 58 z przedniego gniazda 13 prowadnicy 12 i przesuwa suwak 58 do tyłu aż do tylnego gniazda 11 prowadnicy 12 i wsuwa trzpień blokujący 57 tym samym blokując suwak 58 i położenie rozpieraka stabilizującego 56 w jego złożonej pozycji (Fig. 14). Ruch suwaka 58 do tyłu ramy 10 sprawia, że rozpierak stabilizujący 56 składa się w przegubie mocującym 16 przy drugiej ramie 15 i ramy 10, 15 automatycznie zsuwają się do wewnątrz. Zespoły gąsienicowe 89 w trakcie zsuwania toczą się na poprzecznych kołach pomocniczych 120 podpory przedniej 85 aż do momentu uzyskania docelowego zbliżenia do siebie zespołów gąsienicowych 89 na odległość, w której są usytuowane pomiędzy rączkami 9 wózka 2, co jest pokazane na Fig. 38.

Tryb transportowy - etap 4: zawieszenie zespołów gąsienicowych na wieszaku wózka - Fig. 39

Jak już zespoły gąsienicowe 89 znajdą się pomiędzy rączkami 9 wózka 2, użytkownik obraca ramiona główne 31 dalej do dołu względem osi koła głównego 4, powodując przyciąganie zespołów gąsienicowych 89 w kierunku oparcia 8 wózka 2 aż do momentu, kiedy oś główna 44 dotknie zwisających pasów wieszaków 116 i się na nich oprze. Następnie, użytkownik ciągnie za uchwyty wieszaków 116 aż do momentu kiedy zespoły gąsienicowe 89 oderwą się od podłoża na około 3-5 cm, co jest równoznaczne z napotkaniem oporu przez rączki wieszaka 116. Po osiągnięciu pozycji transportowej, zespoły gąsienicowe 89 zostają zabezpieczone przed kołysaniem się na wieszaku.

Przemieszczanie wózka 2 za pomocą urządzenia 1 w dół schodów wymaga wykonania tych samych czynności co w trybie schodowym w górę schodów z następującymi zastrzeżeniami:

a) Przed przystąpieniem do zjeżdżania ze schodów z wykorzystaniem napędu elektrycznego należy zablokować śruby blokujące 87 dźwigni 99 zapadek hamulca bezpieczeństwa 96 (Fig. 19). W tym trybie hamulec bezpieczeństwa 96 jest zapewniony dzięki samohamowności zespołu napędowego 76.

b) W przypadku wykorzystania napędu ręcznego, zapadka 103 mechanizmu zapadkowego 102 powinna być ustawiona za pomocą przełącznika 90 na pozycji „zjazd”, a użytkownik powinien

PL 233 923 B1 cały czas trzymać wciśnięte przyciski 38 układu hydraulicznego, znajdujące się na rękojeściach ramion napędowych.

Pozycję spoczynkową uzyskuje się po całkowitym odłączeniu urządzenia jezdnego 1 od wózka 2, które użytkownik może wykonać bardzo szybko poprzez wysunięcie obydwu ramion głównych 31 z uchwytów 26 zamocowanych do piast. Wysunięcie to może nastąpić po uprzednim odkręceniu śrub łączących 146 uchwyt 26 ramienia głównego 31 z osłoną 27 lub, jeszcze szybciej, poprzez rozłączenie szybkozłączki 34 na uchwycie 26 ramienia głównego. Należy również rozłączyć przewody sterowania i przewody zasilające od silnika elektrycznego 79. Pozycja spoczynkowa może być osiągnięta zarówno przy zsuniętych ramach 10 i 15, jak i przy rozłożonych.

Opisany wynalazek znajduje szerokie zastosowanie jako urządzenie, które po zamontowaniu na dowolnym wózku inwalidzkim, pozwala osobie z niego korzystającej na samodzielne poruszanie się po schodach zarówno w dół jak i w górę. Urządzenie to może być również wykorzystywane do samodzielnego pokonywania przez osoby siedzące na wózkach inwalidzkich wszelkiego rodzaju progów lub przeszkód np. wysokie krawężniki, uskoki, których pokonanie przez te osoby nie byłoby możliwe bez pomocy osób trzecich i/lub opuszczenia wózka inwalidzkiego. Unikatową cechą przedstawionego wynalazku jest możliwość wykorzystania napędu ręcznego lub elektrycznego. Dzięki trybowi ręcznemu, wykorzystującemu siłę mięśni osoby siedzącej na wózku, możliwe jest użytkowanie tego urządzenia w przypadku, gdy dostęp do energii elektrycznej jest ograniczony lub niemożliwy.

Claims (17)

Zastrzeżenia patentowe

1. Urządzenie jezdne (1) do przemieszczania po schodach wózka inwalidzkiego (2), zawierającego ramę (6), koła główne (4), koła przednie (5) oraz siedzisko (3) i oparcie (8), które to urządzenie jezdne (1) zawiera:

• dwa wzdłużnie rozstawione zespoły gąsienicowe (89), które są połączone ze sobą poprzez poprzecznie usytuowaną oś napędową (45);

• zespół łączący do łączenia urządzenia jezdnego (1) z wózkiem (2), zawierający środki do przestawiania zespołów gąsienicowych (89) od położenia trybu schodowego, w którym zespoły gąsienicowe (89) są oparte na podłożu, zaś koła (4, 5) wózka (2) są uniesione nad podłożem, do położenia transportowego i spocznikowego, w którym zespoły gąsienicowe (89) są uniesione nad podłożem, zaś koła (4, 5) wózka (2) są oparte na podłożu:

• zespół poziomujący (105) do ustawiania siedziska (3) dołączonego wózka (2) poziomo w trybie schodowym;

• zespół napędowy (76) do napędzania zespołów gąsienicowych (89) w trybie schodowym; znamienny tym, że • zespoły gąsienicowe (89) są połączone dodatkowo ze sobą za pomocą osi głównej (44), równoległej do osi napędowej (45) i są zamontowane nieobrotowo na osi głównej (44) i przesuwnie wzdłuż długości osi głównej (44) i osi napędowej (45) od położenia rozsuniętego zespołów gąsienicowych (89), w którym zespoły gąsienicowe (89) są usytuowane w pobliżu końców osi głównej (44) i osi napędowej (45) i po zewnętrznej stronie kół głównych (4) wózka (2), do położenia zsuniętego, w którym zespoły gąsienicowe (89) są zbliżone do siebie i usytuowane pionowo za oparciem (8) wózka (2) pomiędzy kołami głównymi (4) wózka (2);

• zespół łączący zawiera nakładki (17) montowane na piaście każdego koła głównego (4) wózka (2) oraz uchwyty (26) dołączane po zewnętrznej stronie każdego koła głównego (4) do każdej nakładki (17), obrotowe względem nich, a także zawiera dwa ramiona główne (31), zamontowane przesuwnie w uchwytach (26) i połączone obrotowo jednym końcem z osią główną (44) i przesuwnie wzdłuż długości osi głównej (44), do ręcznej zmiany położenia urządzenia jezdnego (1) względem wózka (2) od położenia transportowego do położenia schodowego i spocznikowego oraz odwrotnie.

2. Urządzenie jezdne według zastrzeżenia 1, znamienne tym, że nakładka (17) zawiera regulowane środki łączące do mocowania do. piasty i środki łączące do połączenia z uchwytem (26),

PL 233 923 B1

3. Urządzenie jezdne według zastrz. 1 albo 2, znamienne tym, że uchwyt (26) i ramię główne (31) są wyposażone we współpracujące elementy blokujące (28, 30, 32) do ustawiania i blokowania ramienia głównego (31) w uchwycie (26) w wyznaczonym położeniu na długości ramienia głównego (31).

4. Urządzenie jezdne według zastrz. 1-3, znamienne tym, że uchwyt (26) połączony jest obrotowo z uchwytem (25) nakładki (17) za pomocą szybkozłączki (34) i ma osłonę (27) dołączoną po jego zewnętrznej stronie.

5. Urządzenie jezdne według zastrz. 1-4, znamienne tym, że zespoły gąsienicowe (89) zawierają ramy (10, 15), które są połączone za pośrednictwem rozpieraka stabilizującego (56), który jest jednym końcem zamocowany do przedniego końca ramy (15) jednego z zespołów gąsienicowych (89), a jego drugi koniec jest zamontowany przesuwnie w prowadnicy (12) w ramie (10) drugiego z zespołów gąsienicowych (89), przy czym rozpierak stabilizujący (56) jest połączony z ramą (15) za pośrednictwem przegubu (16) i w położeniu rozciągniętym, przy oddalonych zespołach gąsienicowych (89), łączy przednie końce tych zespołów gąsienicowych (89), zaś w położeniu złożonym i przy zsuniętych zespołach gąsienicowych (89) łączy przedni koniec jednego zespołu gąsienicowego (89) z tylnym końcem drugiego zespołu gąsienicowego (89).

6. Urządzenie jezdne według zastrz. 1-5, znamienne tym, że zespół poziomujący (105) zawiera usytuowane po każdej stronie wózka (2) zewnętrzne ramię (107), łączone z ramą (6) wózka (2) za pomocą elementu mocującego (106) i osadzone w nim teleskopowo przesuwnie wewnętrzne ramię (108), przy czym zespół poziomujący (105) jest połączony z zespołem podpierającym (46) do podtrzymywania kół głównych (4) wózka (2) w położeniu przechylonym w trybie schodowym dla zapobiegania niekontrolowanemu wychyleniu wózka (2) od zadanej przechylonej pozycji.

7. Urządzenie jezdne według zastrz. 1-6, znamienne tym, że na każdym boku urządzenia jezdnego (1) zespół podpierający (46) zawiera ramię przednie (49), sprzęgnięte jednym końcem z ramą (10, 15) przyległego zespołu gąsienicowego (89) od jej wewnętrznej strony, ramię tylne (53) połączone obrotowo i przesuwnie jednym końcem z osią główną (44) oraz podpórkę (47), która łączy drugie końce ramienia przedniego (49) i ramienia tylnego (53), jest poprzeczna do ram (10, 15) i ma długość odpowiadającą co najmniej szerokości kół głównych (4), do podtrzymywania kół głównych (4) w przechylonej pozycji podczas poruszania się urządzenia jezdnego (1) z wózkiem (2) po schodach.

8. Urządzenie jezdne według zastrz. 6 albo 7, znamienne tym, że zespół poziomujący (105) jest połączony z zespołem podpierającym (46) poprzez umieszczenie i zablokowanie podpórki (47) w gnieździe (104) ukształtowanym na wystającym końcu wewnętrznego ramienia (108) zespołu poziomującego (105).

9. Urządzenie jezdne według zastrz. 1, znamienne tym, że zespół gąsienicowy (89) zawiera pasy gąsienicowe (89a), a zespół napędowy zawiera koła napędowe (91) połączone z pasami gąsienicowymi (89a) i osadzone na osi napędowej (45) tak, że przenoszą obrót osi napędowej (45) na pasy gąsienicowe (89a) i są przesuwne wzdłuż długości tej osi napędowej (45) wraz z zespołami gąsienicowymi (89).

10. Urządzenie jezdne według zastrz. 8, znamienne tym, że zespół napędowy (76) zawiera silnik elektryczny (79), połączony z zespołem zasilającym (118) i z kołami napędowymi (91) zespołu gąsienicowego (89) poprzez oś napędową (45).

11. Urządzenie jezdne według zastrz. 10, znamienne tym, że zespół napędowy (78) jest połączony z układem zasilającym (118) sterowanym za pośrednictwem jednostki sterującej (119).

12. Urządzenie jezdne według zastrz. 1 albo 6 albo 7, znamienne tym, że zespół napędowy zawiera ręcznie uruchamiany mechanizm zapadkowy (102), który jest połączony z kołami napędowymi (91) pasów gąsienicowych (89a) zamontowanymi na osi napędowej (45) tak, że przenosi napęd na koła napędowe (91) i pasy gąsienicowe (89a), które są przesuwne wzdłuż długości osi napędowej (45).

13. Urządzenie jezdne według zastrz. 7, znamienne tym, że zespół napędowy zawiera ramię napędowe (35), które jest rozłącznie łączone z mechanizmem zapadkowym (102) do napędzania osi napędowej (45) i kół napędowych (91) pasów gąsienicowych (89a) w trybie ręcznym przez użytkownika oraz, gdy jest nieużywane, jest umieszczone wewnątrz ramienia głównego (31), które jest w kształcie rury.

PL 233 923 B1

14. Urządzenie jezdne według zastrz. 1-13, znamienne tym, że do koła napędowego (91) jest dołączony hamulec bezpieczeństwa (96) zawierający środki do blokowania obrotu koła napędowego (91) w kierunku zjazdu urządzenia (1) w dół schodów w trybie schodowym.

15. Urządzenie jezdne według zastrz. 1-14, znamienne tym, że przednia część zespołu gąsienicowego (89) zakończona jest podporą przednią (85), na której zamontowane wzdłużne koło pomocnicze (88) do wspomagania przesuwu wzdłużnego zespołu gąsienicowego (89) po podłożu i poprzeczne koło pomocnicze (120) do wspomagania przesuwu poprzecznego zespołu gąsienicowego (89) po podłożu podczas zmiany trybu pracy urządzenia jezdnego (1).

16. Urządzenie jezdne według zastrz. 1-15, znamienne tym, że zawiera mechanizm rozłączający do rozłączania osi napędowej (45) z kołem napędowym (91).

17. Wózek inwalidzki (2) zawierający dołączone urządzenie jezdne (1) według dowolnego z zastrzeżeń 1-18, znamienny tym, że zawiera:

• element mocujący (106) zamontowany do ramy (6) wózka (2) do dołączania zespołu poziomującego (105) do wózka (2);

• nakładkę (17) składającą się z co najmniej dwóch części (18), (19) z promieniowo usytuowanymi wokół obwodu łącznikami (18a), (19a) posiadającymi podłużne otwory przelotowe, które to części otaczają piastę każdego koła głównego (4) wózka (2), są połączone z uchwytem (25) i pod którymi umieszczone są półpierścienie wypełniające (20), (21), (22), których liczba w kierunku promieniowym i kształt odpowiada średnicy i kształtowi piasty.

• wieszak (116) zamocowany z tyłu oparcia (8) wózka (2) do zawieszania zsuniętych zespołów gąsienicowych w trybie transportowym urządzenia jezdnego (1).