PL234028B1 - Sposób wytwarzania modyfikowanych aerożeli krzemionkowych - Google Patents

Sposób wytwarzania modyfikowanych aerożeli krzemionkowych Download PDF

Info

Publication number
PL234028B1
PL234028B1 PL414453A PL41445315A PL234028B1 PL 234028 B1 PL234028 B1 PL 234028B1 PL 414453 A PL414453 A PL 414453A PL 41445315 A PL41445315 A PL 41445315A PL 234028 B1 PL234028 B1 PL 234028B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
mol
drying
aerogels
airgel
silica
Prior art date
Application number
PL414453A
Other languages
English (en)
Other versions
PL414453A1 (pl
Inventor
Maria Zielecka
Magdalena Wenda
Katarzyna Suwała
Marek Panasiuk
Elżbieta BUJNOWSKA
Izabella Legocka
Ewa Wierzbicka
Krystyna Cyruchin
Original Assignee
Inst Chemii Przemyslowej Im Prof Ignacego Moscickiego
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed by Inst Chemii Przemyslowej Im Prof Ignacego Moscickiego filed Critical Inst Chemii Przemyslowej Im Prof Ignacego Moscickiego
Priority to PL414453A priority Critical patent/PL234028B1/pl
Publication of PL414453A1 publication Critical patent/PL414453A1/pl
Publication of PL234028B1 publication Critical patent/PL234028B1/pl

Links

Landscapes

  • Silicon Compounds (AREA)
  • Compositions Of Macromolecular Compounds (AREA)

Description

Opis wynalazku
Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarzania modyfikowanych aerożeli krzemionkowych. Modyfikację aerożelu przeprowadza się w celu zredukowania pylistości i zwiększenia gęstości nasypowej.
Aerożele to ultralekkie materiały powstające poprzez zastąpienie cieczy uwięzionej w żelu gazem. Ze względu na wysoką porowatość oraz bardzo rozwiniętą powierzchnię właściwą są bardzo dobrymi izolatorami termicznymi. Aerożel krzemionkowy dzięki swojej unikalnej strukturze posiada właściwości, sprawiające, że należy on do materiałów o najniższym przewodnictwie cieplnym, co czyni go najskuteczniejszym izolatorem. Tę właściwość wykorzystuje się w budownictwie do izolacji cieplnej przyczyniającej się do obniżenia zapotrzebowania na energię, przez osiągnięcie korzystnych warunków termicznych przy minimalnych stratach. Aerożel w postaci mat to obecnie najlepsza i zarazem najcieńsza izolacja termiczna, wytwarzana dzięki zastosowaniu nanotechnologii. Głównym składnikiem takich mat jest aerożel na bazie krzemionki, który jest zatopiony we włóknach tworzących szkielet i powodujących, że staje się on materiałem elastycznym i możliwym do obróbki. Jedną z głównych wad tradycyjnych aerożeli krzemionkowych w postaci monolitu, jak i materiałów izolacyjnych na bazie aerożeli jest ich duża pylistość. Ponadto są kruche i podatne na uszkodzenia oraz charakteryzują się niską wartością gęstości nasypowej. Cięcie, a także wszelkie skręcanie, zginanie, potrząsanie lub nawet dotykanie produktów aerożelowych zwykle powoduje wytwarzanie dużych ilości pyłu. Pył powoduje negatywne skutki zdrowotne u wdychających go ludzi oraz wpływa na niewłaściwą pracę maszyn. Prace nad ustaleniem normy określającej pylistości nanomateriałów są obecnie prowadzone w ramach współpracy międzynarodowej. Norma EN 15051 pt.: „Narażenie na stanowiskach pracy - Pomiar pylistości materiałów masowych-Część 2: Metoda z zastosowaniem bębna obrotowego” definiuje pylistość materiału jako jego skłonność do uwalniania pyłu do powietrza podczas transportu i magazynowania. Podwyższenie wartości gęstości nasypowej jest wskazane ponieważ im wyższa wartość gęstości nasypowej, tym łatwiejsze dozowanie.
W literaturze można znaleźć wiele informacji dotyczących grupy aerożeli zawierających w strukturze przestrzennej, zarówno grupy organiczne jak i nieorganiczne. Na przykład w publikacji Dengteng Ge, Lili Yang, Yao Li, JiuPeng Zhao, Journal of Non-Crystalline Solids 2009, 355, 2610-2615 opisano badania nad sposobami otrzymywania aerożeli krzemionkowych zmodyfikowanych żywicą epoksydową przez zastosowanie mieszania w stanie suchym i prasowania w temperaturze 180°C pod ciśnieniem 1 mPa w czasie 30 min. Wartości współczynnika przewodnictwa cieplnego hybrydowych aerożeli otrzymywanych według tego sposobu zawierają się w przedziale 0,11-0,044 W/m*K. Sposobem tym wytwarza się niejednorodne aerożele, co niekorzystnie wpływa na jego właściwości mechaniczne.
W opisie patentowym WO2010080238 A2 przedstawiono metodę otrzymywania modyfikowanych aerożeli, w których nieorganiczną sieć wzmacnia się poprzez dodanie organicznych polimerów rozgałęzionych telechelicznie (BTP). Polimery telecheliczne są zdefiniowane jako makrocząsteczki zawierające reaktywne grupy końcowe. W niektórych przykładach w opisie dodanie rozgałęzionych polimerów telechelicznych powoduje poprawę właściwości mechanicznych hybrydowego aerożelu, np. zmniejszenie kruchości, jednak uzyskanie takich właściwości wymaga suszenia próbek w warunkach nadkrytycznych.
W opisie patentowym US6197270 opisano wytwarzanie czystego aerożelu krzemionkowego ze szkła wodnego o dobrych parametrach izolacyjnych oraz przejrzystości. Otrzymywanie hydrożelu prowadzi się poprzez wymianę jonową metali alkalicznych w roztworze szkła wodnego za pomocą żywicy jonowymiennej, a następnie suszenia go w nadkrytycznym dwutlenku węgla. Użyta żywica jonowymienna nie jest związkiem modyfikującym w niniejszym procesie, lecz stosowana jest w celu obniżenia pH roztworu szkła wodnego oraz wyeliminowania jonów Na+ (szkło wodne sodowe), których obecność uniemożliwiałaby otrzymanie produktu końcowego - aerożelu.
W opisie zgłoszenia patentowego US5556892 przedstawiono organiczny aerożel fenolowo-furfuralowy, otrzymywany w wyniku reakcji nowolaku fenolowego z furfuralem, charakteryzujący się niską gęstością w zakresie od około 0,1 g do około 1,0 g/cm3 i wielkością porów/komórek równą 1000 angstremów. Jak wskazano, istotną zaletą otrzymywania nowych aerożeli PF (fenolowo-furfuralowych), w porównaniu do wcześniejszych metod wytwarzania aerożeli RF (rezorcynowo-formaldehydowych) i MF (melaminowo-formaldehydowych), jest uproszczony proces, w którym zdolność PF do formowania się następuje bezpośrednio w rozpuszczalniku organicznym, takim jak 1-propanol. Ujawniony sposób eliminuje w ten sposób potrzebę wymiany rozpuszczalnika przed su
PL 234 028 B1 szeniem nadkrytycznym. Eliminuje zatem prowadzenie polimeryzacji zol-żel w wodzie, a następnie konieczność wymiany rozpuszczalnika na aceton jak w znanych dotąd procesach formowania. Polimeryzację prowadzi się w obecności katalizatora kompatybilnego z dwutlenkiem węgla, a następnie wytworzony aerożel suszy się w stanie nadkrytycznym.
Przedmiotem zgłoszenia patentowego US2012164431 jest materiał kompozytowy otrzymany w wyniku zmieszania nanoporowatych cząstek - aerożelu krzemionkowego, usieciowanego środka wiążącego - polimeru zawierającego grupy aminowe, oraz środka sieciującego - którego grupy reagują z grupami aminowymi środka wiążącego. W wyniku fizycznego zmieszania komponentów otrzymano homogeniczny materiał kompozytowy.
Z kolei w artykule Jerzy J. Chruściel, Elżbieta Leśniak - Modification of epoxy resins with functional silanes, polysiloxanes, silsesquioxanes, silica and silicates opisano modyfikację żywicy epokosydowej poprzez dodawanie handlowych produktów takich, jak reaktywne silany, polisiloksany, silseskwioksany, krzemionka, montmorylonit czy inne napełniacze. Dodatki te w dużym stopniu ograniczają wady żywic epoksydowych. Badania wykazały, że żywice epoksydowe zostały z powodzeniem usieciowane poprzez kopolimeryzację z epoksyfunkcyjnymi silanami i siloksanami. Nowe materiały hybrydowe otrzymano w procesie fotosieciowania epoksydowofunkcyjnych trialkoksysilanów, a następnie hydrolizy i polikondensacji zol-żel. Dzięki dodatkom takim jak karbofunkcyjny siloksan czy polisiloksan otrzymane materiały wykazują znacznie lepszą ochronę przed korozją, nie wykazują natomiast właściwości termoizolacyjnych. Wskazano również na właściwości przeciwbakteryjne otrzymanych zmodyfikowanych żywic epoksydowych.
Proces suszenia odgrywa ważną rolę w syntezie aerożeli. Wpływa zarówno na koszt produkcji, jak i właściwości fizyczne aerożelu, takie jak: porowatość i gęstość, mające zasadnicze znaczenie dla przewodności cieplnej materiału. Znanych jest kilka metod suszenia aerożeli. Podstawowym jest suszenie w warunkach nad krytycznych. Ten sposób suszenia znany jest z opisów patentowych: US 4402927, US 4432956, gdzie otrzymywano aerożele krzemionkowe przez suszenie w warunkach nadkrytycznych dla rozpuszczalników takich jak metanol i etanol.
Głównym problemem suszenia w warunkach nadkrytycznych jest to, że wymaga on zastosowania autoklawów wytrzymujących znaczne wartości ciśnienia i temperatury. Duże autoklawy są drogie, dlatego aerożele krzemionkowe otrzymywane w postaci monolitów są niewielkich rozmiarów. Ze względu na wysoką cenę aerożeli oraz suszenie w warunkach nadkrytycznych ich zastosowanie jest ograniczone.
Kolejny sposób to suszenie w warunkach podkrytycznych temperatury oraz ciśnienia, tzw. „suszenie podkrytyczne”, które w opisie patentowym US 5565142 zdefiniowane jest jako suszenie w dowolnym ciśnieniu niższym niż krytyczne dla zastosowanego płynu. W ten sposób otrzymano materiały o dużej porowatości >0,60 i niskiej gęstości <0,3 g/cm3. Zgodnie z wynalazkiem przeprowadzono chemiczną modyfikację powierzchni mokrego żelu przez 48-godzinną silanizację. W opisie patentowym WO2006107226 A1 przedstawiono proces wytwarzania monolitycznych aerożeli krzemionka/lateks zawierający 0,1-50% wagowych lateksu. Charakteryzują się one następującymi właściwościami: gęstość 0,3-1,3 g/cm3, porowatość 40-85% oraz powierzchnia właściwa 400-900 m2/g. Takie aerożele są odporne na działanie wilgoci i mają lepsze właściwości mechaniczne niż odpowiadające im produkty nieorganiczne. Proces suszenia aerożeli krzemionka/lateks prowadzono w ściśle kontrolowanych warunkach podkrytycznych. W porównaniu z suszeniem konwencjonalnym, suszenie próżniowe jest bardziej energochłonne. Opis patentowy US20060286360 A1 dotyczy organiczno-nieorganicznych aerożeli wytwarzanych w wyniku reakcji organicznego alkoksysilanu zawierającego wiązania mocznikowe z prekursorem krzemionki. Otrzymany aerożel posiada bardzo dobre właściwości fizyczne, współczynnik przewodności cieplnej wynosi ok. 0,02 W/mK, gęstość w zakresie od 0,3-0,09 g/cm3. W opisanym rozwiązaniu wymagane jest kontrolowanie warunków ciśnienia podkrytycznego podczas procesu suszenia aerożelu.
Celem niniejszego wynalazku jest otrzymanie nowych organiczno-nieorganicznych materiałów aerożelowych na bazie krzemionki do zastosowań termoizolacyjnych poprzez wprowadzenie na etapie syntezy organicznego składnika, co znacznie zmniejsza niekorzystne i uciążliwe cechy charakteryzujące czyste, handlowe aerożele krzemionkowe, przede wszystkim pylistość. Sposobem według wynalazku wytworzono aerożel o strukturze organiczno-nieorganicznej, charakteryzujący się właściwościami fizycznymi zbliżonymi do handlowych aerożeli krzemionkowych o podwyższonej wartości gęstości nasypowej oraz zmniejszonej pylistości. W celu określenia pylistości aerożeli zastosowano ocenę organoleptyczną. Wynalazek pozwala na znaczące zmniejszenie wytwarzania
PL 234 028 B1 pyłów podczas pracy z aerożelem, przy jednoczesnym zachowaniu bardzo dobrych właściwości cieplnych.
Sposób wytwarzania modyfikowanych aerożeli krzemionkowych metodą zol-żel przez hydrolizę tetraalkoksysilanu, zawierającego grupę alkoksy- od C1 do C8 i kondensację produktu hydrolizy, w wodnej mieszaninie zawierającej alkohol lub mieszaninę alkoholi alifatycznych od C1 do C5 w stosunku molowym odpowiednio od 1:5 do 1:35, oraz związek amonowy użyty w ilości od 1x10-3 do 5x10-2 moli na 1 mol tetraalkoksysilanu, poddanie otrzymanego żelu procesowi starzenia, następnie przemywanie alkożelu rozpuszczalnikiem organicznym, po czym poddanie modyfikacji czynnikiem hydrofobizującym i suszenie, według wynalazku charakteryzuje się tym, że do wodnej mieszaniny reakcyjnej lub do mieszaniny zawierającej wytworzony zol krzemionkowy wprowadza się jako związek modyfikujący żywicę epoksydową o średnim ciężarze cząsteczkowym w zakresie 650-750 g/mol lub wodorozcieńczalną nienasyconą żywicę poliestrową charakteryzującą się liczbą kwasową Lk = 40-50 [mg KOH/1 g] i lepkością 15-25 [Pas] mierzoną w 80°C lub żywicę fenolowo-formaldehydową o średnim ciężarze cząsteczkowym w zakresie 400-800 g/mol, w ilości od 1 do 3 części wagowych w stosunku do 100 części wagowych tetraalkoksysilanu.
Związek modyfikujący przed dodaniem do zolu krzemionkowego korzystnie jest zmieszać ze związkiem amonowym.
Korzystnie suszenie zmodyfikowanego aerożelu krzemionkowego prowadzi się pod ciśnieniem atmosferycznym w temperaturze 20-400°C.
Korzystnie suszenie prowadzi się dwustopniowo: początkowo w temperaturze 60-80°C przez 12-24 godzin, a następnie w temperaturze 180-400°C.
Otrzymany żel poddaje się procesowi starzenia w celu jego wzmocnienia, co prowadzi do lepszych właściwości mechanicznych końcowego produktu - aerożelu. Zwykle prowadzi się proces starzenia od 1 do 5 dni.
Przed etapem suszenia następuje etap wymiany rozpuszczalnika w celu usunięcia wody obecnej w początkowym roztworze koloidalnym. W niektórych przykładach najpierw, jako rozpuszczalnik organiczny stosowano alkohol alkilowy, np.: alkohol etylowy, a następnie przemywano bezwodnym rozpuszczalnikiem, np.: heksanem. Całkowity czas wymiany rozpuszczalnika w zależności od zastosowanej metody wynosi od 3 do 6 dni.
W celu zmniejszenia skurczu oraz zapadania się struktury podczas suszenia w warunkach ciśnienia atmosferycznego przeprowadza się dodatkową modyfikację powierzchni otrzymanego żelu. Żel poddaje się procesowi silanizacji polegającemu na moczeniu go w kąpieli zawierającej mieszaninę rozpuszczalnika oraz środka hydrofobizującego.
Żel otrzymany sposobem według wynalazku suszono w temperaturze 20-400°C w warunkach ciśnienia atmosferycznego. Hydrofobowy aerożel krzemionkowy ma postać granulek.
Przykłady I—VI. Sposób otrzymywania modyfikowanych aerożeli krzemionkowych, w którym związek modyfikujący przed dodaniem zmieszano z wodą amoniakalną.
W kolbie Erlenmayera mieszano przez 15 minut, przy użyciu mieszadła magnetycznego: 390 cz. wag. 96-proc. etanolu, 100 cz. wag. tetraetoksysilanu (d = 1,05 g/ml) oraz 250 cz. wag. wody destylowanej. Następnie do mieszaniny reakcyjnej dodano 0,3 cz. wag. HCl (35-38% roztwór wodny HCl). Otrzymana mieszanina miała pH 3,5. Zawartość kolby mieszano przez kolejne 15 minut. Proces prowadzono w temperaturze 60°C. Równocześnie w zlewce wymieszano w temperaturze pokojowej, przy użyciu mieszadła magnetycznego związek modyfikujący: żywicę fenolowo-formaldehydową (Cc = 400-800 g/mol, d = 1,26 g/cm3) - przykłady I-III, żywicę epoksydową (Epidian 5) - przykład IV, wodorozcieńczalną nienasyconą żywicę poliestrową (Lk = 40-50 [mg KOH/1 g]) - przykłady V i VI, w ilościach podanych w tabeli 1, oraz 100 cz. wag. wody destylowanej. Następnie dodano 0,6 cz. wag. wody amoniakalnej (25% roztwór wodny amoniaku). Otrzymany roztwór wprowadzano małymi porcjami do mieszaniny reakcyjnej. Roztwór mieszano przez 5 minut w temperaturze 60°C, po czym wylano do przygotowanej formy w kształcie walca i pozostawiano do żelowania. Zawartość kolby utrzymywano w temperaturze otoczenia przez 72 godziny. Następnym etapem było zanurzenie żelu krzemionkowego w heksanie (stosowano 95% C6H14) przez 24 godziny. Kolejną operacją była 24-godzinna silanizacja polegająca na moczeniu żelu w kąpieli zawierającej mieszaninę rozpuszczalnika oraz środka hydrofobizującego. Do silanizacji stosowano organosilan: 99%-owy trimetylochlorosilan w ilości 5,3 mol na 1 mol tetraetoksysilanu. Następnie próbkę żelu suszono w suszarce z obiegiem powietrza w temperaturze 60°C przez 24 godziny oraz w 350°C przez 1 godzinę. Otrzymano transparentne, hydrofobowe ultralekkie granulki aerożelu.
PL 234 028 Β1
W tabeli 1 zaprezentowano właściwości uzyskanych aerożeli.
Tabela 1
Charakterystyka uzyskanych modyfikowanych aerożeli
Nr przykładu Rodzaj związku modyfikującego/ ilość związku modyfikującego [cz. wag. na 100 cz. wag. tetraetoksysilanu] Współczynnik przewodności cieplnej ]W/(mK)] Gęstość nasypowa [g/cm3] Powierzchnia właściwa [m2/g]
Próbka porównawcza SJ18(X)Series, Beijing Cliina (Mainłand) - 0,029 0,030 654
Niemodyfikowany aerożel krzemionkowy - 0,031 0,028 823
I Żywica fenolowoformaldehydowa ( Cc=450 g/mol) / 1 0,030 0,060 689
II Żywica fenolowo- fonnaldehydowa ( Cc=750 g/mol) / 1,7 0,028 0,075 636
III Żywica fenolowoformaldehydowa (Cc-450 g/mol) / 3 0,030 0,056 659
IV Żywicy epoksydowej (Cc=700 g/mol)/1,7 0,034 0,065 817
V Żywicy epoksydowej (Cc-650 g/mol)/ 3 0,031 0,068 810
VI Nienasycona żywica poliestrowa (η= 20 Pas, Lk=45)/1,7 0,035 0,071 805
Zastosowano tę samą metodykę pomiarową właściwości fizycznych dla próbki porównawczej, niemodyfikowanego aerożelu krzemionkowego, jak i dla próbek modyfikowanych sposobem według wynalazku.
Przykłady VII—XII. Sposób otrzymywania areożeli, w którym związek modyfikujący dodawano na początku syntezy.
W kolbie Erlenmayera mieszano przez 15 minut, przy użyciu mieszadła magnetycznego: 390 cz. wag. 96-proc. etanolu, 100 cz. wag. tetraetoksysilanu (d = 1,05 g/ml), 250 cz. wag. wody destylowanej oraz związek modyfikujący: żywicę fenolowo-formaldehydową (Cc = 400-800 g/mol, d = 1,26 g/cm3) lub żywicę epoksydową (Epidian 5) lub wodorozcieńczalną nienasyconą żywicę poliestrową (Lk = 40-50 [mg KOH/1 g]) w ilościach podanych w tabeli 1. Następnie do mieszaniny reakcyjnej dodano 0,3 cz. wag. HCI (35-38% roztwór wodny HCI) i mieszano przez kolejne 15 minut. Synteza przebiegała w temperaturze 60°C. Równocześnie w zlewce wymieszano w temperaturze pokojowej 0,6 cz. wag. wody amoniakalnej (25% wodny roztwór amoniaku) oraz 100 cz. wag. wody destylowanej. Otrzymany roztwór dodano małymi porcjami do mieszaniny reakcyjnej, którą mieszano przez około 5 minut, po czym wylano do przygotowanej formy w kształcie walca, pozostawiano do żelowania. Zawartość kolby utrzymywano w temperaturze otoczenia przez 72 godziny. Następnym etapem było zanurzenie żelu krzemionkowego w heksanie (stosowano 95% CeHi4) przez 24 godziny. Kolejną operacją była 24-godzinna silanizacja polegająca na moczeniu żelu w kąpieli zawierającej mieszaninę rozpuszczalnika oraz środka hydrofobizującego. Do silanizacji stosowano organosilan: 99%-owy trimetylochlorosilan w ilości 5,3 mol na 1 mol tetraetoksysilanu. Następnie próbkę żelu suszono w suszarce z obiegiem powietrza w temperaturze 60°C przez 24 godziny oraz w 350°C przez 1 godzinę. Otrzymano transparentne, hydrofobowe ultralekkie granulki aerożelu. W tabeli 2 zaprezentowano właściwości uzyskanych aerożeli.
PL 234 028 Β1
Tabela 2
Charakterystyka uzyskanych modyfikowanych aerożeli
Nr przykładu Rodzaj związku modyfikującego/ ilość związku modyfikującego |cz. wag. na 100 cz. wag. tetraetoksysilanu] Współczynnik przewodności cieplnej (W/(mK)] Gęstość nasypowa [g/cm3] Powierzchnia właściwa [mz/g]
Próbka porównawcza SJISOOSeries, Beijing China (Mainland) 0,029 0,030 654
N ietnodyfikowany aerożeł krzemionkowy - 0,031 0,028 823
VII Żywica fenolowofbrmaldehydowa (C'c=750 g/mol) /1 0,030 0,059 650
VIII Żywica fenolowoformaldeltydowa (Cc=450 g/mol) /1,7 0,027 0,062 576
IX Żywica fenolowoformaldehydowa (Cc=450 g/mol) /3 0,032 0.065 649
X Żywica epoksydowa (Cc=700 g/mol)/ 1,7 0,037 0,078 814
XI Żywicy epoksydowej ( Cc=650 g/mol) / 3 0,038 0,079 811
XII Nienasycona żywica poliestrowa ( η= 25 Pas. Lk=30) /1,7 0,033 0.070 807
Zastosowano tę samą metodykę pomiarową właściwości fizycznych dla próbki porównawczej, niemodyfikowanego aerożelu krzemionkowego, jak i dla próbek modyfikowanych sposobem według wynalazku.
Wyniki obserwacji organoleptycznych otrzymanych modyfikowanych aerożeli zamieszczono w tabeli 3. Organoleptyczna metoda oceny właściwości i zachowania się badanej próbki polegała na ocenie własnej: barwy, wrażenia dotykowego oraz pylistości, ocenianej w naczyniu po jego wstrząśnięciu. Przez wstrząśnięcie rozumie się dynamiczny ruch góra-dół naczynia o objętości 100 ml z wsypanym aerożelem o objętości 10 ml i ocenie procesu opadania pyłu.
Tabela 3
Organoleptyczna ocena modyfikowanych aerożeli
Nr przykładu Rodzaj związku modyfikującego/ ilość związku modyfikującego [cz. wag. na 100 cz. wag. tetraetoksysilanu] Barwa Pylistość oceniona w naczyniu po wstrząśnięciu Wrażenia dotykowe
Próbka porównawcza, SJ1800 Senes, Beijing China (Mainłand) - jednolity, czysty, biały proszek Duża Wyraźnie wyczuwalny w dotyku, ziarnisty
Niemodyfikowany aerożel krzemionkowy jednolity, czysty, biały proszek Duża
PL 234 028 Β1
I Żywica fenolowo- I formaldehydowa (Cc—450 g/mol) /1 jednolity, czysty, biały proszek o odcieniu fioletowym
u Żywica fenolowo- formaldehydowa (Cc=750 g/mol)/ 1,7 jednolity, czysty, biały proszek o odcieniu fioletowym
III Żywica fenolowoformaldehydowa (Cc=450 g/mol) / 3 jednolity, czysty, biały proszek o odcieniu fioletowym Mniejsza niż dla próbki porównawczej oraz próbki niemodyfikowanego aerożelu krzemionkowego Wyraźnie wyczuwalny w dotyku, mniej ziarnisty niż próbki porównawczej oraz próbki niemodyfikowanego aerożelu krzemionkowego
IV Żywicy epoksy dowej (Cc=700 g/mol)/ L7 jednolity, czysty, biały proszek o odcieniu ecru
V Żywicy epoksydowej (Cc=650 g/moiy 3 jednolity, czysty, biały proszek o odcieniu ecru
VI Nienasycona żywica poliestrowa ( η= 20 Pas, Lk=45)/1,7 jednolity', czysty, biały proszek
VII Żywica fenolowoformaidehydowa (Cc=750 g/mol) /1 jednolity, czysty, biały proszek o odcieniu fioletowym
VIII Żywica fenol owofonnaldehydowa (Cc=450 g/moi) /1,7 jednolity, czysty, biały proszek o odcieniu fioletowym
IX Żywica fenołowoformaldehydowa (Cc=450 g/mol) / 3 jednolity, czysty, biały proszek o odcieniu fioletowym
X Żywica epoksydowa (Cc=700 g/mol/ 1,7 jednolity, czysty, biały proszek o odcieniu ecru Średnia Wyraźnie wyczuwalny w dotyku, mniej ziarnisty niż
XI Żywica epoksydowa ( Cc=650 g/mol)/ 3 jednolity, czysty, biały proszek o odcieniu ecru Średnia próbki porównawczej oraz próbki niemodyfikowanego
XII Nienasycona żywica poliestrowa (η=25 Pas, Lk=30) /1,7 jednolity, czysty, biały' proszek Mniejsza niż dla próbki porównawczej oraz próbki niemodyfikowanego aerożelu krzemionkowego aerożelu krzemionkowego
Pylistość jest to skłonność materiału do uwalniania pyłu do powietrza podczas wytwarzania i stosowania tego materiału, określona jako ilość pyłu emitowanego podczas stosowania standardowej procedury badawczej. Oznaczano emisję pyłu emitowanego podczas stosowania procedury badawczej związanej z określeniem przewodności cieplnej areożelu modyfikowanego i niemodyfikowanego oraz próbki porównawczej. Pomiar wykonał Centralny Instytut Ochrony Pracy - Państwowy Instytut Badawczy. Do pomiaru użyto miernika DiscMini firmy Matter Aerosol. Uzyskane wyniki przedstawiono na wykresie oznaczonym jako Fig. 1.
Badanie potwierdziło znacznie niższą emisję pyłów w przypadku modyfikowanego aerożelu w stosunku do próbki niemodyfikowanej i próbki porównawczej areożelu.

Claims (4)

  1. Zastrzeżenia patentowe
    1. Sposób wytwarzania modyfikowanych aerożeli krzemionkowych metodą zol-żel przez hydrolizę tetraalkoksysilanu, zawierającego grupę alkoksy- od C1 do C8 i kondensację produktu hydrolizy, w wodnej mieszaninie zawierającej alkohol lub mieszaninę alkoholi alifatycznych
    PL 234 028 Β1 od C1 do C5 w stosunku molowym odpowiednio od 1:5 do 1:35, oraz związek amonowy użyty w ilości od 1x10 3 do 5x102 moli na 1 mol tetraalkoksysilanu, poddanie otrzymanego żelu procesowi starzenia, następnie przemywanie alkożelu rozpuszczalnikiem organicznym, po czym poddanie modyfikacji czynnikiem hydrofobizującym i suszenie, znamienny tym, że do wodnej mieszaniny reakcyjnej lub do mieszaniny zawierającej wytworzony zol krzemionkowy wprowadza się jako związek modyfikujący żywicę epoksydową o średnim ciężarze cząsteczkowym w zakresie 650-750 g/mol lub wodorozcieńczalną nienasyconą żywicę poliestrową charakteryzującą się liczbą kwasową Lk = 40-50 [mg KOH/1 g] i lepkością 15-25 [Pas] mierzoną w 80°C lub żywicę fenolowo-formaldehydową o średnim ciężarze cząsteczkowym w zakresie 400-800 g/mol, w ilości od 1 do 3 części wagowych w stosunku do 100 części wagowych tetraalkoksysilanu.
  2. 2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że związek modyfikujący przed dodaniem do zolu krzemionkowego miesza się ze związkiem amonowym.
  3. 3. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że suszenie zmodyfikowanego aerożelu krzemionkowego prowadzi się pod ciśnieniem atmosferycznym w temperaturze 20-400°C.
  4. 4. Sposób według zastrz. 3, znamienny tym, że suszenie prowadzi się początkowo w temperaturze 60-80°C przez 12-24 godzin, a następnie w temperaturze 180-400°C.
PL414453A 2015-10-21 2015-10-21 Sposób wytwarzania modyfikowanych aerożeli krzemionkowych PL234028B1 (pl)

Priority Applications (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL414453A PL234028B1 (pl) 2015-10-21 2015-10-21 Sposób wytwarzania modyfikowanych aerożeli krzemionkowych

Applications Claiming Priority (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL414453A PL234028B1 (pl) 2015-10-21 2015-10-21 Sposób wytwarzania modyfikowanych aerożeli krzemionkowych

Publications (2)

Publication Number Publication Date
PL414453A1 PL414453A1 (pl) 2017-04-24
PL234028B1 true PL234028B1 (pl) 2020-01-31

Family

ID=58672034

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL414453A PL234028B1 (pl) 2015-10-21 2015-10-21 Sposób wytwarzania modyfikowanych aerożeli krzemionkowych

Country Status (1)

Country Link
PL (1) PL234028B1 (pl)

Cited By (1)

* Cited by examiner, † Cited by third party
Publication number Priority date Publication date Assignee Title
PL445007A1 (pl) * 2023-05-25 2024-12-02 Sieć Badawcza Łukasiewicz - Instytut Chemii Przemysłowej Imienia Profesora Ignacego Mościckiego Sposób otrzymywania modyfikowanych aerożeli krzemionkowych oraz modyfikator aerożeli krzemionkowych

Cited By (1)

* Cited by examiner, † Cited by third party
Publication number Priority date Publication date Assignee Title
PL445007A1 (pl) * 2023-05-25 2024-12-02 Sieć Badawcza Łukasiewicz - Instytut Chemii Przemysłowej Imienia Profesora Ignacego Mościckiego Sposób otrzymywania modyfikowanych aerożeli krzemionkowych oraz modyfikator aerożeli krzemionkowych

Also Published As

Publication number Publication date
PL414453A1 (pl) 2017-04-24

Similar Documents

Publication Publication Date Title
EP1713724B1 (en) Ormosil aerogels containing silicon bonded linear polymers
CN106892431B (zh) 二氧化硅气凝胶、绝热材料及二氧化硅气凝胶的制造方法
CN105390461B (zh) 绝热片及其制造方法
US7737189B2 (en) Process for the preparation, under subcritical conditions, of monolithic xerogels and aerogels of silica/latex hybrids, modified with alkoxysilane groups
CN108117082A (zh) 一种硅氧烷增韧改性SiO2气凝胶及其制备方法
KR100867466B1 (ko) 입경 및 밀도가 증대되고 영구적 소수성을 갖는 에어로겔분말 제조방법 및 이로부터 제조된 에어로겔 분말
KR20170083527A (ko) 에어로겔과 그 제조 방법
JP2011136859A (ja) 繊維系断熱材及びその製造方法
KR100840603B1 (ko) 영구적 소수성을 갖는 에어로겔의 제조 방법 및 이로부터제조된 에어로겔
CN111164049B (zh) 气凝胶及其制造方法
EP3722349B1 (en) Aerogel precursor and aerogel produced by using same
KR101227065B1 (ko) 에어로겔과 그의 제조 방법
PL234028B1 (pl) Sposób wytwarzania modyfikowanych aerożeli krzemionkowych
KR20170107739A (ko) 에어로겔 전구체 및 이를 이용하여 제조한 에어로겔
JP6397929B2 (ja) 有機モノリスゲル用のゲル化組成物、その使用及びその製造方法
US9315632B1 (en) Process for preparing epoxy-reinforced silica aerogels
CN110628170A (zh) 一种基于硅烷改性的氧化石墨烯-酚醛气凝胶材料及其制备方法
CN117924794B (zh) 基于Piers−Rubinsztajn反应的耐热隔热有机硅气凝胶材料的制备方法
CN119461388A (zh) 氟代硅烷改性二氧化硅气凝胶的制备方法及应用
Xue et al. Poly (methylphenylsiloxane)-modified resorcinol-terephthalaldehyde phenolic xerogel monoliths
Bouzidi et al. Development of biomass‐based slurry for the manufacture of furan/cellulose composite by cast molding and 3D printing
KR102245945B1 (ko) 에어로겔
Maleki et al. Diatom-Inspired Silicification Process for Development of Green Flexible Silica Composite Aerogels
JPH09300312A (ja) 改質木材の製造方法
CN116462885B (zh) 一种高吸油倍率酚醛树脂气凝胶材料的制备方法