PL234371B1 - Sposób zestalania zużytych wodnodyspersyjnych płuczek wiertniczych typu bentonitowego i polimerowego - Google Patents

Sposób zestalania zużytych wodnodyspersyjnych płuczek wiertniczych typu bentonitowego i polimerowego Download PDF

Info

Publication number
PL234371B1
PL234371B1 PL418959A PL41895916A PL234371B1 PL 234371 B1 PL234371 B1 PL 234371B1 PL 418959 A PL418959 A PL 418959A PL 41895916 A PL41895916 A PL 41895916A PL 234371 B1 PL234371 B1 PL 234371B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
bentonite
solidification
water
portland cement
added
Prior art date
Application number
PL418959A
Other languages
English (en)
Other versions
PL418959A1 (pl
Inventor
Teresa Steliga
Małgorzata Uliasz
Sławomir Błaż
Grzegorz Szubra
Grzegorz Zima
Bartłomiej Jasiński
Anna Szajna
Dorota Kluk
Piotr Jakubowicz
Dariusz Bęben
Original Assignee
Akademia Górniczohutnicza Imstanisława Staszica W Krakowie
Inst Nafty I Gazu Panstwowy Inst Badawczy
Lotos Petrobaltic Spółka Akcyjna
Orlen Upstream Spółka Z Ograniczoną Odpowiedzialnością
Politechnika Gdańska
Politechnika Warszawska
Polskie Górnictwo Naftowe I Gazownictwo Spółka Akcyjna
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed by Akademia Górniczohutnicza Imstanisława Staszica W Krakowie, Inst Nafty I Gazu Panstwowy Inst Badawczy, Lotos Petrobaltic Spółka Akcyjna, Orlen Upstream Spółka Z Ograniczoną Odpowiedzialnością, Politechnika Gdańska, Politechnika Warszawska, Polskie Górnictwo Naftowe I Gazownictwo Spółka Akcyjna filed Critical Akademia Górniczohutnicza Imstanisława Staszica W Krakowie
Priority to PL418959A priority Critical patent/PL234371B1/pl
Publication of PL418959A1 publication Critical patent/PL418959A1/pl
Publication of PL234371B1 publication Critical patent/PL234371B1/pl

Links

Landscapes

  • Soil Conditioners And Soil-Stabilizing Materials (AREA)
  • Curing Cements, Concrete, And Artificial Stone (AREA)
  • Treatment Of Sludge (AREA)

Abstract

Przedmiotem zgłoszenia jest sposób zestalania zużytych wodnodyspersyjnych płuczek wiertniczych typu bentonitowego wykorzystujący szkło wodne oraz cement portlandzki, charakteryzujący się tym, że zestalanie zużytej płuczki bentonitowej przeprowadza się podczas ciągłego mieszania, gdzie w pierwszym etapie płuczka poddawana jest ujednorodnienu poprzez jej rozmieszanie, a następnie dodaje się do 1 m3 zużytej płuczki bentonitowej w pierwszej kolejności 5% wagowych szkła wodnego, a następnie po 20 minutach do nieprzerwalnie mieszanej mieszaniny dodaje się 10 - 30% wagowych cementu portlandzkiego i miesza aż do ujednorodnienia całości, a następnie w drugim etapie po procesie zżelowania płuczkę przenosi się do pojemników, gdzie przez okres od 5 - 7 dni przechowuje się ją w temperaturze otoczenia, prowadząc w tym okresie pomiary czasu wiązania, z częstotliwością dwa razy na dobę w ciągu dnia, a następnie, partie otrzymanego zestalonego produktu stałego poddawane są badaniom mechanicznym, chemicznym i toksykologicznym w celu określenia wytrzymałości na ściskanie oraz wymywalności substancji szkodliwych oraz ich toksyczności z wykorzystaniem biotestów nowej generacji, w których organizmy testowane występują na różnym poziomie troficznym.

Description

Opis wynalazku
Przedmiotem wynalazku jest sposób zestalania zużytych wodnodyspersyjnych płuczek wiertniczych typu bentonitowego i polimerowego, będących pozostałościami po wierceniu otworów, a które wykorzystuje się w przemyśle górniczym podczas wydobywania ropy i gazu.
Znane jest rozwiązanie ze zgłoszenia patentowego numer PL213056, ukazujące kompozycję środka do zestalania zużytych płuczek wiertniczych. W opisie tym przedstawiono zestalanie zużytej polimerowej płuczki wiertniczej za pomocą środka składającego się z szkła wodnego, cementu portlandzkiego oraz komponentów zapobiegających wymywaniu szkodliwych dla środowiska zanieczyszczeń pochodzących ze zużytej płuczki. Kompozycja zawiera szkło wodne, zwłaszcza sodowe i wieloskładnikowe spoiwo hydrauliczne, przy stosunku wagowym szkła wodnego do spoiwa hydraulicznego wynoszącym 1:9 do 17, przy czym spoiwo hydrauliczne zawiera 40-60% mas. klinkieru cementu portlandzkiego, 40-60% mas. pucolany przemysłowej typu Q i do 10% mas. gipsu i/lub reagipsu, w przeliczeniu na masę spoiwa, a jego cząsteczki mają średnią powierzchnię właściwą przynajmniej 4800 cm3/g.
Znane jest z opisu patentowego FR nr 2874214 rozwiązanie polegające na stabilizowaniu zanieczyszczeń (węglowodorów i metali ciężkich) zawartych w płynnym szlamie (odpadzie) wiertniczym przy użyciu polimerowej matrycy adsorpcyjnej i następnie zestalaniu stabilizowanych odpadów wiertniczych przy użyciu mieszaniny środka zestalającego złożonego ze szkła wodnego i cementu. Sposób stabilizowania i zestalania płynnych odpadów wiertniczych polega według tego znanego rozwiązania na regulacji wilgotności odpadów w zbiorniku tak, aby doprowadzić je do wilgotności 65-75% (czyli usunąć 25-35% wody na prasie filtracyjnej). Tak odwodnione szlamy wiertnicze stabilizuje się i zestala w mieszalniku, dodając drobno zmielony adsorbent polimerowy o dużej gęstości, w ilości zależnej od ilości zanieczyszczeń w płuczce oraz 1% obj. szkła sodowego i 10-25% obj. cementu. Następnie, ta mieszanina jest podawana do kolejnego zbiornika, gdzie jest podsuszana i brykietowana w formie.
Z opisu patentowego RU nr 2329201 znany jest środek do unieszkodliwiania i recyklingu zużytej płuczki wiertniczej i wody odpadowej (ściekowej) zanieczyszczonej chlorkami, używany w celu wytworzenia zestalonego produktu recyklingu wolnego od obecności chlorków. Wspomniana zużyta płuczka wiertnicza i woda odpadowa są używane do zwilżania środka zawierającego 30-50% masowych gliny, 10-20% masowych cementu portlandzkiego, 5-10% masowych węglanu wapnia, 5-10% masowych wapna, 5-10% masowych dolomitu zawierającego domieszki soli gorzkiej, 5-15% masowych kalcynowanego tlenku magnezu i 5-15% masowych tlenku baru. Środek stosuje się w proporcji 1:1 do 1:2 w stosunku do ilości unieszkodliwianych odpadów.
W opisie RU nr 2198142 przedstawiono z kolei sposób i środek neutralizacji zwiercin zawartych w zużytej płuczce wiertniczej. Sposób obejmuje rozdzielenie odpadu wiertniczego na fazę stałą i ciekłą przez dodawanie uwodnionych glinokrzemianów do wartości pH 9-12. Oddzielona faza stała (osad) jest mieszana i dodawany jest środek kompleksujący (zestalający), który zawiera cement portlandzki 20-30%, wapno palone 10-15%, węglan wapnia 10-20%, fosfogipsy 10-40%, dolomit 10-20%. Środek dodaje się w ilości 0,2 do 1 cz. m. na 1 cz. m. osadu.
Środek do utwardzania odpadowej płuczki wiertniczej (szlamu) znany z opisu patentowego CN nr 1884155 zawiera 12-15% CaO, 2-38% SiO2, 5-37% AI2O3 i 10-81% MgO. Środek ten dodaje się do zestalania suspensji płuczki w ilości 5-40% wag., natomiast opis patentowy CN nr 101096581 ujawnia bezpieczny środek dodawany do zużytych płuczek wiertniczych w górnictwie nafty i gazu. Środek zawiera część ciekłą i część stałą, przy czym część ciekła składa się z 45-47% masowych chlorku magnezu, 45-46% masowych chlorku wapnia i 6-10% masowych polichlorku glinu, zaś część stała składa się z 60-70% masowych popiołów węglowych i 30-40% masowych mineralnego nawozu fosforowego.
Przykładowe rozwiązania nie realizują pełnego zestalania płuczek wiertniczych będących płuczkami wodnodyspersyjnymi, a także brakuje informacji o właściwościach wytrzymałościowych zesta lonego produktu jak i informacji o szkodliwych substancjach wymywalnych oraz toksyczności odcieku.
Celem wynalazku jest stworzenie sposobu zestalania zużytych wodnodyspersyjnych płuczek wiertniczych zarówno typu bentonitowego jak i polimerowego realizującego pełne zestalania obydwu rodzajów płuczek, a także sposobu, dzięki któremu otrzymamy informacje o wytrzymałości produktu jak i informacji o szkodliwych substancjach wymywalnych oraz toksyczności odcieku.
Cel ten osiągnięto w rozwiązaniu według wynalazku, w którym sposób zestalania zużytych wodnodyspersyjnych płuczek wiertniczych typu bentonitowego wykorzystujący szkło wodne oraz cement
PL 234 371 B1 portlandzki charakteryzuje się tym, że zestalanie zużytej płuczki bentonitowej przeprowadza się podczas ciągłego mieszania, gdzie w pierwszym etapie płuczka poddawana jest ujednorodnieniu poprzez jej rozmieszanie, a następnie dodaje się do 1 m3 zużytej płuczki bentonitowej w pierwszej kolejności 5% wagowych szkła wodnego, a następnie po 20 minutach do nieprzerwalnie mieszanej mieszaniny dodaje się 10-30% wagowych cementu portlandzkiego i miesza aż do ujednorodnienia całości, a następnie w drugim etapie po procesie zżelowania płuczkę przenosi się do pojemników, gdzie przez okres od 5-7 dni przechowuje się ją w temperaturze otoczenia, prowadząc w tym okresie pomiary czasu wiązania, z częstotliwością dwa razy na dobę w ciągu dnia, a następnie, partie otrzymanego zestalonego produktu stałego poddawane są badaniom mechanicznym, chemicznym i toksykologicznym w celu określenia wytrzymałości na ściskanie oraz wymywalności substancji szkodliwych oraz ich toksyczności z wykorzystaniem biotestów nowej generacji, w których organizmy testowane występują na różnym poziomie troficznym.
Sposób zestalania zużytych wodnodyspersyjnych płuczek wiertniczych typu bentonitowego korzystne, gdy zamiast cementu portlandzkiego używa się 10-35% spoiwa hydraulicznego cementowopucolanowego, o składzie 45% m/m klinkieru, 45% m/m pucolany przemysłowej typu Q, 5% m/m gipsu i 5% m/m reagipsu. Sposób zestalania zużytych wodnodyspersyjnych płuczek wiertniczych typu polimerowego wykorzystujący szkło wodne oraz cement portlandzki charakteryzuje się tym, że zestalanie zużytej płuczki bentonitowej przeprowadza się podczas ciągłego mieszania, gdzie w pierwszym etapie płuczka poddawana jest ujednorodnienu poprzez jej rozmieszanie, a następnie dodaje się do 1 m3 zużytej płuczki polimerowej w pierwszej kolejności 4-5% wagowych szkła wodnego, a następnie po 40 minutach do nieprzerwalnie mieszanej mieszaniny dodaje się 20-30% wagowych cementy portlandzkiego i miesza aż do ujednorodnienia całości, a następnie w drugim etapie po procesie zżelowania płuczkę przenosi się do pojemników, gdzie przez okres od 5-7 dni przechowuje się ją w temperaturze otoczenia, prowadząc w tym okresie pomiary czasu wiązania, z częstotliwością dwa razy na dobę w ciągu dnia, a następnie, partie otrzymanego zestalonego produktu stałego poddawane są badaniom mechanicznym, chemicznym i toksykologicznym w celu określenia wytrzymałości na ściskanie oraz wymywalności substancji szkodliwych oraz ich toksyczności z wykorzystaniem biotestów nowej generacji, w których organizmy testowane występują na różnym poziomie troficznym.
Sposób zestalania zużytych wodnodyspersyjnych płuczek wiertniczych korzystnie, gdy zamiast cementu portlandzkiego używa się 25-35% spoiwa hydraulicznego cementowo-pucolanowego, o składzie 45% m/m klinkieru, 45% m/m pucolany przemysłowej typu Q, 5% m/m gipsu i 5% m/m reagipsu.
Przedmiot wynalazku w przykładach wykonania opisano poniżej.
Zestalanie zużytej płuczki bentonitowej przeprowadzono w ujednorodnionej płuczce. W tym celu poddano ją intensywnemu mieszaniu przez okres 15 minut. Następnie, do tak przygotowanej płuczki dodano do niej na każdy jej 1 dm3 w trakcie ciągłego, dalszego jej mieszania, 5% wagowych szkła wodnego, a następnie po 20 minutach od momentu dodania szkła wodnego dodano 10% wagowych cementu portlandzkiego. Po dodaniu cementu zmniejsza się szybkość oraz intensywność mieszania i trwa ono do czasu ujednorodnienia całości, i usunięcia powietrza. Po procesie zżelowania płuczka została przeniesiona do pojemników, gdzie przez okres od 6 dni przetrzymywana była w temperaturze otoczenia tj. w temp. 22°C. Przez cały okres na zżelowanej płuczce dwa razy dziennie były prowadzone pomiary czasu wiązania. Partia otrzymanego zestalonego produktu stałego poddawano na koniec badaniom mechanicznym, chemicznym i toksykologicznym, aby określić wytrzymałości na ściskanie oraz wymywalności substancji szkodliwych. Czas początku oraz końca wiązania oraz wytrzymałość na ściskanie oznaczono zgodnie z procedurami obowiązującymi dla wiążących i stwardniałych zaczynów uszczelniających za pomocą aparatu Vicat'a i maszyny wytrzymałościowej. Jak wykazały badania czas wiązania płuczki zależny jest głównie od rodzaju płuczki oraz w mniejszym stopniu od ilości środków zestalających. Podczas przeprowadzanego testu wymywalności analizie poddano odcieki wodne zestalonych różnymi spoiwami. Odciek uzyskano poprzez wymywanie zestalonej płuczki, wodą w stosunku 1 kg s.m. zestalonej płuczki: 10 dm3 H2O. W trakcie tych badań oznaczono dopuszczalne, graniczne wartości wymywania stałych związków rozpuszczonych (TDS), rozpuszczonego węgla organicznego (DOC), zawartości metali ciężkich (arsen, bar, kadm, chrom, miedz, rtęć, molibden, nikiel, ołów, antymon, selen, cynk) oraz jonów, takich jak chlorki, siarczany oraz fluorki. Dodatkowo przepro wadzono badania toksyczności z wykorzystaniem biotestów nowej generacji, w których organizmy testowane występują na różnym poziomie troficznym (Microtox, Phytotoxkit, Daphtoxkit magna, Thamnotoxkit).
W przypadku zestalania płuczki wodnodyspersyjnej typu polimerowego sposób postępowania był identyczny z tą tylko różnicą, że do 1 m3 zużytej płuczki polimerowej w pierwszej kolejności dodano
PL 234 371 B1
5% wagowych szkła wodnego, a następnie po 40 minutach do nieprzerwalnie mieszanej mieszaniny dodano 30% wagowych spoiwa hydraulicznego. Po procesie zżelowania płuczka została przeniesiona do pojemników, gdzie przez okres 12 dni przechowywano ją w temperaturze otoczenia, i przeprowadzano analogiczne próby i badania jak w przypadku płuczki typu bentonitowego.
Przedmiot według wynalazku może być stosowany w zestalaniu płuczek wodnodyspersyjnych zarówno typu bentonitowego jak i typu polimerowego. Zestalane płuczki będące pozostałościami po wierceniu otworów, wykonanych podczas prac górniczych przy wydobywaniu ropy i gazu z kolei mogą stanowić podkłady pod budowę dróg, utwardzania nasypów czy wszędzie tam, gdzie wymagane jest utwardzenie podłoża.

Claims (4)

Zastrzeżenia patentowe
1. Sposób zestalania zużytych wodnodyspersyjnych płuczek wiertniczych typu bentonitowego wykorzystujący szkło wodne oraz cement portlandzki, znamienny tym, że zestalanie zużytej płuczki bentonitowej przeprowadza się podczas ciągłego mieszania, gdzie w pierwszym etapie płuczka poddawana jest ujednorodnieniu poprzez jej rozmieszanie, a następnie dodaje się do 1 m3 zużytej płuczki bentonitowej w pierwszej kolejności 5% wagowych szkła wodnego, a następnie po 20 minutach do nieprzerwalnie mieszanej mieszaniny dodaje się 10-30% wagowych cementu portlandzkiego i miesza aż do ujednorodnienia całości, a następnie w drugim etapie po procesie zżelowania płuczkę przenosi się do pojemników, gdzie przez okres od 5-7 dni przechowuje się ją w temperaturze otoczenia, prowadząc w tym okresie pomiary czasu wiązania, z częstotliwością dwa razy na dobę w ciągu dnia, a następnie, partie otrzymanego zestalonego produktu stałego poddawane są badaniom mechanicznym, chemicznym i toksykologicznym w celu określenia wytrzymałości na ściskanie oraz wymywalności substancji szkodliwych oraz ich toksyczności z wykorzystaniem biotestów nowej generacji, w których organizmy testowane występują na różnym poziomie troficznym.
2. Sposób zestalania zużytych wodnodyspersyjnych płuczek wiertniczych typu bentonitowego wg zastrz. 1, znamienny tym, że zamiast cementu portlandzkiego używa się 10-35% spoiwa hydraulicznego cementowo-pucolanowego, o składzie 45% m/m klinkieru, 45% m/m pucolany przemysłowej typu Q, 5% m/m gipsu i 5% m/m reagipsu.
3. Sposób zestalania zużytych wodnodyspersyjnych płuczek wiertniczych typu polimerowego wykorzystujący szkło wodne oraz cement portlandzki, znamienny tym, że zestalanie zużytej płuczki bentonitowej przeprowadza się podczas ciągłego mieszania, gdzie w pierwszym etapie płuczka poddawana jest ujednorodnieniu poprzez jej rozmieszanie, a następnie dodaje się do 1 m3 zużytej płuczki polimerowej w pierwszej kolejności 4-5% wagowych szkła wodnego, a następnie po 40 minutach do nieprzerwalnie mieszanej mieszaniny dodaje się 20-30% wagowych spoiwa hydraulicznego i miesza aż do ujednorodnienia całości, a następnie w drugim etapie po procesie zżelowania płuczkę przenosi się do pojemników, gdzie przez okres od 7-14 dni przechowuje się ją w temperaturze otoczenia, prowadząc w tym okresie pomiary czasu wiązania, z częstotliwością dwa razy na dobę w ciągu dnia, a następnie, partie otrzymanego zestalonego produktu stałego poddawane są badaniom mechanicznym, chemicznym i toksykologicznym w celu określenia wytrzymałości na ściskanie oraz wymywalności substancji szkodliwych oraz ich toksyczności z wykorzystaniem biotestów nowej generacji, w których organizmy testowane występują na różnym poziomie troficznym.
4. Sposób zestalania zużytych wodnodyspersyjnych płuczek wiertniczych wg zastrz. 3, znamienny tym, że zamiast cementu portlandzkiego używa się 25-35% spoiwa hydraulicznego cementowo-pucolanowego, o składzie 45% m/m klinkieru, 45% m/m pucolany przemysłowej typu Q, 5% m/m gipsu i 5% m/m reagipsu.
PL418959A 2016-09-30 2016-09-30 Sposób zestalania zużytych wodnodyspersyjnych płuczek wiertniczych typu bentonitowego i polimerowego PL234371B1 (pl)

Priority Applications (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL418959A PL234371B1 (pl) 2016-09-30 2016-09-30 Sposób zestalania zużytych wodnodyspersyjnych płuczek wiertniczych typu bentonitowego i polimerowego

Applications Claiming Priority (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL418959A PL234371B1 (pl) 2016-09-30 2016-09-30 Sposób zestalania zużytych wodnodyspersyjnych płuczek wiertniczych typu bentonitowego i polimerowego

Publications (2)

Publication Number Publication Date
PL418959A1 PL418959A1 (pl) 2018-04-09
PL234371B1 true PL234371B1 (pl) 2020-02-28

Family

ID=61809935

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL418959A PL234371B1 (pl) 2016-09-30 2016-09-30 Sposób zestalania zużytych wodnodyspersyjnych płuczek wiertniczych typu bentonitowego i polimerowego

Country Status (1)

Country Link
PL (1) PL234371B1 (pl)

Families Citing this family (1)

* Cited by examiner, † Cited by third party
Publication number Priority date Publication date Assignee Title
CN109384360B (zh) * 2018-09-26 2022-03-22 北京市政建设集团有限责任公司 一种膨润土-水玻璃材料及其在淤泥固化中的使用方法

Also Published As

Publication number Publication date
PL418959A1 (pl) 2018-04-09

Similar Documents

Publication Publication Date Title
Yang et al. An investigation on the use of electrolytic manganese residue as filler in sulfur concrete
Siddique Utilization of cement kiln dust (CKD) in cement mortar and concrete—an overview
KR101112719B1 (ko) 슬러지와 무기성 폐자원을 이용한 고형화 블록 조성물 및 이의 제조방법
Rozière et al. Valorisation of sediments in self-consolidating concrete: Mix-design and microstructure
US5439318A (en) Cementitious encapsulation of waste materials and/or contaminated soils containing heavy metals to render them immobile
Xiao et al. Recycling of Oily Sludge as a Roadbed Material Utilizing Phosphogypsum‐Based Cementitious Materials
KR100919620B1 (ko) 산업부산물을 이용한 채석 종료지 적지복구용 인공토양의 조성물 및 그 제조방법
Bayoumi et al. Characterization of biological waste stabilized by cement during immersion in aqueous media to develop disposal strategies for phytomediated radioactive waste
WO2009138857A1 (en) Method for treating particulate material
RU2408626C2 (ru) Композиционный материал (варианты)
CA2594379A1 (en) Method of producing recycled hardened materials using waste gypsum
JPH01127091A (ja) 廃液を固化して化学的に定着させる方法
Zhen et al. Effects of calcined aluminum salts on the advanced dewatering and solidification/stabilization of sewage sludge
CN108083590A (zh) 复合固化剂及气田三磺体系钻井废弃泥浆固化优化方法
US20170369376A1 (en) Process for complete conversion of multiple industrial wastes to sustainable alternatives and usable products
US4623469A (en) Method for rendering hazardous wastes less permeable and more resistant to leaching
JP2008231389A (ja) 土壌浄化安定剤
Bouzalakos et al. Controlled low-strength materials containing waste precipitates from mineral processing
US7678192B2 (en) Method of solidifying and detoxifying soil, incinerated ash and coal ash and method of detoxifying polluted water containing dioxins and PCB
Cheng et al. Biopolymer stabilization/solidification of residual waste materials for sustainable reuse in construction
JP2002121552A (ja) 含水土壌用固化剤及びそれを用いた含水土壌の固化方法
US8685157B2 (en) Composition and method for stabilizing environmentally-harmful substances; use of non-ferrous metal salts and oxides to stabilize environmentally-harmful substances with caustic magnesium oxide
PL234371B1 (pl) Sposób zestalania zużytych wodnodyspersyjnych płuczek wiertniczych typu bentonitowego i polimerowego
Siddique Cement kiln dust
KR20050024754A (ko) 폐석고와 시멘트를 이용한 해안점토 및 연약지반의고화처리방법