PL234517B1 - Zabudowa izotermiczna lub chłodnicza do specjalistycznych samochodów dostawczych i/lub ciężarowych - Google Patents

Abstract

Przedmiotem zgłoszenia jest zabudowa izotermiczna lub chłodnicza do specjalistycznych samochodów dostawczych i/lub ciężarowych, stanowiąca zamknięte, izotermicznie izolowane nadwozie, o możliwości schłodzenia przestrzeni ładunkowej do temperatury -25°C, będące komorą chłodniczą, wyposażoną w agregat chłodniczy i posiadającą sztywną i trwałą konstrukcję szkieletową wykonaną z profili metalowych, której wypełnienie stanowią ściany boczne oraz dach, wykonane z płyt warstwowych izolowanych typu „sandwich”, których rdzeń stanowi sztywna pianka z tworzywa sztucznego, a poszycie jest powlekane dwustronnie, zewnętrznie i wewnętrznie, laminatem lub blachą. Cechą charakterystyczną rozwiązania jest to, że szkielet zabudowy (1) ma w swej górnej części na ścianach bocznych (4) skosy (6) i kształtem przypomina bryłę przestrzenną będącą wielościanem, który - patrząc od dołu, tj. od powierzchni podłogi (7) zabudowy - stanowi w 2/3 wysokości prostopadłościan, a w 1/3 wysokości graniastosłup prosty o podstawie trapezu równoramiennego, przy czym szkielet zabudowy (1) posiada wzmocnienia (8) zatopione w strukturze ścian bocznych (4) i w strukturze dachu (5), którymi są metalowe elementy profilowe, w swoim przekroju poprzecznym przypominające w przybliżeniu literę „C” (tzw. ceowniki) dodatkowo wzmocnione w punktach mocowania elementami złączeniowymi.

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest zabudowa izotermiczna lub chłodnicza do specjalistycznych samochodów dostawczych i/lub ciężarowych, przeznaczona do przewozu artykułów spożywczych i innych towarów wymagających przewozu w obniżonej temperaturze i dająca możliwość transportu kombinowanego, stanowiącego połączenie dwóch różnych gałęzi transportowyc h, tj. transportu samochodowego i transportu kolejowego.

Produkty spożywcze stanowią specyficzną kategorię towarów - z uwagi na to, że łatwo się psują, szybko tracą świeżość, konsystencję czy kształt i nierzadko wymagają warunków specjalnych, w tym kontrolowanej, stabilnej temperatury i wilgotności powietrza, odpowiadających surowym normom sanitarnym. Najbardziej wymagającym transportem, ze względu na właściwości produktów, jest transport artykułów pochodzenia zwierzęcego, takich jak: mięso, drób, dziczyzna, wędliny, ryby, jaja, nabiał, masło itd. Jak wiadomo, powierzchnia produktów pochodzenia zwierzęcego jest podatna na fizyczne zanieczyszczenia zewnętrzne, jak również mikrobiologiczne, związane z brakiem utrzymania odpowiednich warunków temperatury w trakcie załadunku lub transportu. Wymagania w zakresie temperatury transportu są dość przejrzyste w przepisach prawa krajowego, jak i międzynarodowego i obligują wszystkie podmioty do utrzymania łańcucha chłodniczego na wszystkich etapach łańcucha dostaw żywności. Równie wymagający jak transport artykułów spożywczych pochodzenia zwierzęcego jest transport niektórych produktów pochodzenia roślinnego, zwłaszcza warzyw i owoców, a także transport kwiatów, czy farmaceutyków.

Z tych względów najczęściej wybieraną formą transportu wszystkich przykładowo wskazanych wymagających artykułów jest transport samochodowy, stosowany z powodzeniem od lat, a ceniony ze względu na jego mobilność oraz funkcjonalność - pozwala bowiem na największą elastyczność i generuje najmniej problemów natury organizacyjnej, zapewniając świeżość i trwałość produktów, które mają być przewożone, w całym łańcuchu - od producenta do konsumenta.

Do transportu łatwo psujących się artykułów spożywczych, a także farmaceutyków czy kwiatów stosuje się od lat z powodzeniem samochody dostawcze oraz ciężarowe z zabudową typu izoterma lub chłodnia, z tą różnicą, że samochodowe zabudowy izotermiczne mają możliwości schłodzenia przestrzeni ładunkowej do temperatury zera C (w takich warunkach transportuje się przykładowo sery, mleko, jogurty, mięso, wędliny, warzywa, wyroby czekoladowe, kwiaty, leki), natomiast chłodnia czyli samochodowa zabudowa chłodnicza lub mroźnicza zapewnia schłodzenie przestrzeni ładowni nawet do -25°C (dzięki czemu możliwe jest transportowanie towarów żywnościowych zamrożonych i głęboko zamrożonych, takich jak mięso, drób, dziczyzna, ryby, masło, tłuszcze, mrożone warzywa i owoce, lody itp.).

Konstrukcyjnie, poszczególne rozwiązania stosowane w zabudowach izotermicznych i chłodniczych są do siebie podobne, różniąc się przede wszystkim grubością ścian (przykładowo zabudowa chłodnicza ma ścianki o grubości od 40 mm do 130 mm [K=0,4 W/m² K], podczas gdy zabudowa izotermiczna nie przekracza 80 mm). Zarówno izotermy, jak i chłodnie muszą mieć zamknięte, izotermicznie izolowane nadwozie, pozwalające na transport towarów w stanie schłodzonym lub zamrożonym, w kontrolowanej, stabilnej temperaturze i wilgotności powietrza, z zachowaniem ściśle określonych parametrów, a stanowiące komorę chłodniczą (opcjonalnie mogą być nadwozia wielokomorowe), wyposażoną w agregat chłodniczy, montowany z przodu zabudowy lub na jej dachu, będący źródłem chłodu, zapewniający zadane warunki termiczne.

Pierwsze samochody dostawcze czy ciężarowe typu chłodnia posiadały zabudowę podobną do tej ujawnionej przykładowo w opisie zgłoszeniowym amerykańskich wynalazków US2610587 (A), czy US3033130 (A). Zgodnie z opisem obu rozwiązań zabudowa samochodu opierała się na konstrukcji szkieletowej, którą tworzyły rozmieszczone wzdłużnie pionowo metalowe elementy słupkowe, podtrzymujące ściany i sufit, przy tym ściany boczne były izolowane, miały budowę warstwową i posiadały metalową osłonę zewnętrzną w postaci arkusza blachy, następnie stosunkowo grubą warstwę utworzoną z kilku warstw laminowanego materiału izolacyjnego, którym - jak wskazano w dokumencie US3033130 (A) mogła być korzystnie płyta pilśniowa lub sklejka, oddzielonych pustą przestrzenią powietrzną, na koniec od wewnątrz warstwę wewnętrznych elementów okładzinowych, stanowiących podbitkę, do której mocowane były, jako ostatnia warstwa wewnętrzna, drewniane deski. Dodatkowo w rozwiązaniu US2610587 (A) boczne ściany samochodu dostawczego posiadały elementy kotwiące

PL 234 517 B1 na taśmę nośną do opasania transportowanego towaru. Dzięki takiej konstrukcji tworzył się kanał powietrzny, powietrze krążyło swobodnie pomiędzy warstwami, wpadało do środka komory i opływało przewożone produkty, zapewniając w miarę stabilną niską temperaturę wewnątrz zabudowy.

Współcześnie stosuje się znacznie nowocześniejsze technologie, zwłaszcza takie komponenty wytwarzania i materiały izolacyjne, które zapewniają najlepszą wydajność termalną.

Znana jest zabudowa izolowana samochodów dostawczych oraz ciężarowych oparta na lekkiej konstrukcji szkieletowej, posiadająca ramę pośrednią z lekkich profili stalowych ze stali o podwyższonej wytrzymałości, zabezpieczonej antykorozyjnie, z podłużnicami biegnącymi wzdłuż pojazdu, na której spoczywa płaska izolowana podłoga pokryta antypoślizgową wylewką lub blachą aluminiową ryflowaną. Zabudowa ta posiada sztywną i trwałą konstrukcję zewnętrzną, wykonaną z profili aluminiowych, której wypełnienie stanowią grube ściany boczne trzymające niską temperaturę oraz dach - wykonane z płyt warstwowych izolowanych typu „sandwich”, których rdzeń stanowi sztywna pianka poliuretanowa lub pianka z polistyrenu, a poszycie jest powlekane dwustronnie zewnętrznie i wewnętrznie laminatem, na ogół poliestrowo szklanym. Przy tym nierzadko dodatkowo na połączeniu podłogi ze ścianami bocznymi umiejscowiona jest wewnętrzna listwa przypodłogowa (burta) wykonana z aluminium, mająca zabezpieczać ściany przed ewentualnymi uderzeniami towaru przemieszczającego się w trakcie transportu lub przed uszkodzeniami wózka widłowego. Podobną budowę warstwową posiadają drzwi, przy czym opcjonalnie mogą to być drzwi tylne lub boczne, bądź też jedne i drugie, jedno lub dwuskrzydłowe, których rama wykonana jest ze stali kwasoodpornej, a wypełnienie stanowi płyta typu „sandwich”. Drzwi posiadają zazwyczaj tyglowe zamknięcia. Nierzadko też pojazdy typu izotermy czy chłodnie posiadają dodatkowe wyposażenie, jakim mogą być przykładowo trzymacze drzwi tylnych i bocznych zabezpieczające przed niekontrolowanym zamknięciem; drabinki wejściowe jedno lub dwustopniowe; drążki mocujące ładunek; haki do przewozu mięsa - półtuszy; foliowe kurtyny w drzwiach; czy wewnętrzne ścianki grodziowe (stałe i/lub ruchome), dzielące ładownię na co najmniej dwie niezależne komory i tym samym umożliwiające transport kombinowany, łączony, w odmiennych strefach temperaturowych.

Przykładowo, z polskiego opisu patentowego PL 216653 (B) znany jest samochód dostawczy, zawierający kabinę kierowcy i zamkniętą kabinę bagażową utworzoną z zewnętrznego blaszanego pokrycia przymocowanego do metalowej ramy, przy czym kabina bagażowa jest zaopatrzona w drzwi tylne i/lub boczne, a do metalowej ramy przymocowana jest warstwa izolacyjna. Samochód ten charakteryzuje się tym, że warstwę izolacyjną stanowią segmenty mające budowę warstwową typu „sandwich”, utworzone z pianki poliuretanowej trwale złączonej z warstwą laminatu poliestrowo szklanego lub epoksydowego lub akrylobutadienstyrenu, przy czym zewnętrzna powierzchnia segmentu utworzona z pianki poliuretanowej ma kształt stanowiący odwzorowanie wewnętrznej powierzchni fragmentu kabiny, zaś zewnętrzna warstwa segmentu utworzona z laminatu poliestrowo szklanego lub epoksydowego lub akrylobutadienstyrenu stanowi wewnętrzną powierzchnię kabiny bagażowej. Ponadto kabina bagażowa jest wyposażona w izolacyjno-osłonowy kołnierz usytuowany przy drzwiach. Segment utworzony z pianki poliuretanowej trwale złączonej z warstwą laminatu stanowiący fragment wewnętrznej ściany bocznej kabiny bagażowej ma od strony sufitu kształt łukowo zwężający się, natomiast boczna powierzchnia segmentu od strony kolejnego segmentu ma kształt schodkowy. Segment utworzony z pianki poliuretanowej trwale złączonej z warstwą laminatu stanowiący element pokrycia drzwi kabiny bagażowej ma warstwę laminatu przedłużoną poza warstwę pianki poliuretanowej i zagiętą pod kątem zbliżonym do prostego. Zewnętrzna powierzchnia segmentu utworzona z pianki poliuretanowej jest połączona z metalowym pokryciem lub ramą kabiny bagażowej za pomocą kleju, zaś brzegi segmentu są połączone z ramą za pośrednictwem elementów złącznych. Elementy złączne stanowią wkręty z podkładkami. Warstwa laminatu przedłużona poza warstwę pianki poliuretanowej jest połączona z drzwiami kabiny bagażowej za pośrednictwem wkrętów z podkładkami. Izolacyjno-osłonowy kołnierz jest utworzony z kilku segmentów, z których każdy ma, w przekroju poprzecznym, kształt zbliżony do litery „U” z wydłużonymi i rozchylonymi ramionami utworzonymi z warstwy laminatu, zaś wnętrze litery „U” jest wypełnione pianką poliuretanową.

W dotąd znanych rozwiązaniach konstrukcyjnych standardowa zabudowa izolowana w specjalistycznych samochodach dostawczych i ciężarowych ma kształt prostopadłościanu lub w przybliżeniu prostopadłościanu, ponieważ w najnowocześniejszych rozwiązaniach posiada nieco aerodynamiczny (lekko opływowy) kształt, z lekko zaokrąglonymi narożnikami. Tymczasem taki kształt zabudowy stwarza pewną niedogodność, ograniczając dystrybucję ładunku wyłącznie transportem samochodowym i uniemożliwiając wykorzystanie dwóch różnych gałęzi przewozu, jakimi są spedycja samochodowa i spedycja kolejowa. Gdyby bowiem znane samochody izotermy czy chłodnie załadowano na platformy

PL 234 517 B1 kolejowe przystosowane do przewozu kontenerów lub na wagony specjalne, z wyposażeniem przystosowanym do przewozu samochodów, to okazać by się mogło, że ich gabaryty nie odpowiadają normom, są na przykład zbyt wysokie, a ich kształt wykracza poza obrys skrajni kolejowej.

Dlatego celem niniejszego wynalazku było opracowanie takiego rozwiązania, które rozwiązywałoby ten problem, umożliwiając transport intermodalny (kombinowany, zwany też łączonym), przez dwóch niezależnych przewoźników, z dwóch różnych gałęzi transportowych, tj. samochodowej i kolejowej, przy wykorzystaniu tylko jednej jednostki ładunkowej. Przy tym opracowanie nowej konstrukcji takiego samochodu dostawczego uwarunkowane było szeregiem wymogów technicznych regulowanych przez przepisy europejskie i państwowe dotyczące transportu kolejowego, zwłaszcza przez rygorystyczne przepisy dotyczące tzw. skrajni kolejowej czyli standardowego, znormalizowanego zarysu, poza który nie mogą wystawać żadne elementy taboru kolejowego, aby umożliwić swobodny ruch pojazdów szynowych, z uwzględnieniem zarówno skrajni statycznej dla budowli (konstrukcji wsporczej sieci trakcyjnej, mostów, tuneli, wiaduktów, kładek dla pieszych itd.), która musi dawać odpowiednie „światło” dla poruszających się pojazdów oraz z uwzględnieniem odpowiednio mniejszej skrajni kinetycznej, obowiązującej poruszający się po torach tabor i określającej optymalny wymiar dla wagonów kolejowyc h.

Istota zabudowy izotermicznej lub chłodniczej w specjalistycznych samochodach dostawczych i/lub ciężarowych, stanowiącej przedmiot wynalazku, polega na tym, że szkielet zabudowy ma kształt przypominający bryłę przestrzenną będącą wielościanem, który - patrząc od dołu, tj. od powierzchni podłogi zabudowy - stanowi w 2/3 wysokości prostopadłościan, a w 1/3 wysokości graniastosłup prosty o podstawie trapezu równoramiennego, przy czym szkielet zabudowy posiada wzmocnienia w postaci zatopionych w strukturze ścian bocznych, skosów i dachu komory metalowych elementów profilowych w przekroju poprzecznym przypominających w przybliżeniu literę „C” (tzw. ceowników), wzmocnionych dodatkowo w punktach mocowania elementami złączeniowymi, korzystnie śrubami.

Opcjonalnie, w przedniej części zabudowy, jej górna część, mniej więcej od połowy wysokości, jest nieco krótsza od dolnej części zabudowy, a obie części bryły nie pokrywają się swymi powierzchniami styku, przez co za kabiną kierowcy, w górnej części zabudowy, mniej więcej od połowy jej wysokości, utworzona jest pusta przestrzeń tworząca półkę do umieszczenia agregatu chłodniczego.

Dzięki rozwiązaniu według wynalazku uzyskano nową konstrukcję zabudowy izotermicznej lub chłodniczej w specjalistycznych samochodach dostawczych i/lub ciężarowych, która dzięki nietypowemu kształtowi bryły, z charakterystycznymi skosami, umożliwia korzystanie z transportu intermodalnego (kombinowanego).

Z kolei wprowadzenie dodatkowych wzmocnień konstrukcji w postaci metalowych elementów profilowych - ceowników stwarza też możliwość montowania do powierzchni dachu dodatkowego wyposażenia w postaci podwieszanych torów, zwanych popularnie „kolejką rurową”, na których umieszczane są haki (wieszaki) lub rozpieracze służące do transportu i magazynowania ciężkich półtuszy zwierząt po uboju, takich jak półtusze wieprzowe, wołowe, czy dziczyzny. Tradycyjnie konstrukcja kolejki rurowej jest podwieszana pod specjalnie przygotowaną konstrukcje nośną dachu zabudowy chłodni. Tymczasem w rozwiązaniu według wynalazku problem ten zostaje wyeliminowany, gdyż wzmocniona zabudowa jest już przystosowana do tego, by zamontować na jej konstrukcji dachowej kolejki rurowe. Przy tym, przy założeniu, że każda tusza wieprzowa waży zazwyczaj kilkadziesiąt kilogramów, a waga tuszy wołowej to z kolei kilkaset kilogramów, a jednorazowo w czasie transportu samochodem chłodnią przewozi się kilkadziesiąt sztuk półtuszy, to wzmocniona zabudowa według wynalazku jest w stanie wytrzymać obciążenie kilku ton.

Przedmiot wynalazku uwidoczniony jest schematycznie na rysunku, którego Fig. 1 przedstawia zabudowę izotermy lub chłodni w widoku z boku, z wariantem, gdy agregat chłodniczy znajduje się wewnątrz zabudowy, Fig. 2 - zabudowę izotermy lub chłodni w widoku z boku, w wariancie, gdy agregat chłodniczy znajduje się na zewnątrz zabudowy, na specjalnej półce, a Fig. 3 - przekrój poprzeczny zabudowy wzdłuż linii A-A na Fig. 1.

P r z y k ł a d I:

Przedstawiona na rysunku zabudowa chłodnicza do specjalistycznych samochodów ciężarowych i/lub dostawczych stanowi zamknięte, izotermicznie izolowane nadwozie, o możliwości schłodzenia przestrzeni ładunkowej do temperatury -25°C, będące komorą chłodniczą, wyposażoną w agregat chłodniczy umieszczony wewnątrz, montowany z przodu zabudowy, nie pokazany na rysunku. Zabudowa 1 umieszczona jest na podwoziu 2 samochodu ciężarowego z kabiną 3 kierowcy. Zabudowa 1 posiada sztywną i trwałą konstrukcję szkieletową wykonaną z profili metalowych, o podwyższonej wytrzymałości, zabezpieczonych antykorozyjnie, której wypełnienie stanowią ściany boczne 4 oraz dach 5,

PL 234 517 B1 wykonane z płyt warstwowych izolowanych typu „sandwich”, których rdzeń stanowi sztywna pianka poliuretanowa, a poszycie jest powlekane dwustronnie zewnętrznie i wewnętrznie laminatem poliestrowo szklanym. Przy tym szkielet zabudowy 1 ma w swej górnej części na ścianach bocznych 4 skosy 6 i kształtem przypomina bryłę przestrzenną będącą wielościanem, który - patrząc od dołu, tj. od powierzchni podłogi 7 zabudowy - stanowi w 2/3 wysokości prostopadłościan, a w 1/3 wysokości graniastosłup prosty o podstawie trapezu równoramiennego, przylegającego swą boczną ścianą prostokątną do prostopadłościanu. Szkielet zabudowy 1 posiada wzmocnienia 8 w postaci metalowych elementów profilowych, przypominających w swoim przekroju poprzecznym w przybliżeniu literę „C” (tzw. ceowniki). Wspomniane wzmocnienia są zatopione zarówno w strukturze ścian bocznych 4, jak i w strukturze dachu 5. Ponadto wzmocnienia 8 są dodatkowo wzmocnione w punktach mocowania 9 elementami złączeniowymi w postaci śrub, niepokazanych na rysunku.

P r z y k ł a d II:

Wykonano zabudowę izotermiczną według wynalazku w wariancie, w którym agregat chłodniczy 10 znajduje się na zewnątrz zabudowy 1, tuż za kabiną 3 kierowcy. W tym przypadku został nieco zmieniony kształt bryły konstrukcji nośnej, przy czym nadal ma ona w swej górnej części na ścianach bocznych 4 skosy 6 i kształtem przypomina bryłę przestrzenną będącą wielościanem, który - patrząc od dołu, tj. od powierzchni podłogi 7 zabudowy - stanowi w 2/3 wysokości prostopadłościan, a w 1/3 wysokości graniastosłup prosty o podstawie trapezu równoramiennego, z tym, że w przedniej części zabudowy 1, mniej więcej w połowie jej wysokości, została utworzona przestrzeń do umieszczenia chłodniczego agregatu 10. W związku z tym kształt bryły zabudowy 1 w przedniej części jest zmieniony w ten sposób, że stanowią ją - patrząc od dołu, tj. od powierzchni podłogi 7 zabudowy - w 1/2 wysokości prostopadłościan o podstawie równej powierzchni podłogi 7, w przestrzeni od 1/2 do 2/3 wysokości od podłogi - prostopadłościan o podstawie równej powierzchni podłogi 7 pomniejszonej o powierzchnię półki 11 przeznaczonej na posadowienie chłodniczego agregatu 10, a powyżej w pozostałej 1/3 wysokości - graniastosłup prosty o podstawie trapezu równoramiennego, którego dolna prostokątna ściana ma powierzchnię równą powierzchni podłogi 7 pomniejszonej o powierzchnię półki 11 chłodniczego agregatu 10.

Claims (5)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Zabudowa izotermiczna lub chłodnicza do specjalistycznych samochodów dostawczych i/lub ciężarowych, stanowiąca zamknięte, izotermicznie izolowane nadwozie, o możliwości schłodzenia przestrzeni ładunkowej do temperatury -25°C, będące komorą chłodniczą, wyposażoną w agregat chłodniczy i posiadającą sztywną i trwałą konstrukcję szkieletową wykonaną z profili metalowych, której wypełnienie stanowią ściany boczne oraz dach, wykonane z płyt warstwowych izolowanych typu „sandwich”, których rdzeń stanowi sztywna pianka z tworzywa sztucznego, a poszycie jest powlekane dwustronnie zewnętrznie i wewnętrznie laminatem lub blachą, znamienna tym, że powierzchnia zabudowy (1) ma w swej górnej części na ścianach bocznych (4) skosy (6) i kształtem przypomina bryłę przestrzenną będącą wielościanem, który - patrząc od dołu, tj. od powierzchni podłogi (7) zabudowy - stanowi w 2/3 wysokości prostopadłościan, a w 1/3 wysokości graniastosłup prosty o podstawie trapezu równoramiennego, przy czym szkielet zabudowy (1) posiada wzmocnienia (8) zatopione w strukturze ścian bocznych (4), skosów (6) i w strukturze dachu (5).
2. 2. Zabudowa według zastrz. 1, znamienna tym, że górna część zabudowy (1) jest nieco mniejsza od dolnej części zabudowy tak, że obie te części nie pokrywają się swymi powierzchniami styku, przez co w przedniej części zabudowy (1), za kabiną (3) kierowcy, tworzy się pustą przestrzeń z poziomą półką (11) usytuowaną na mniej więcej połowie wysokości zabudowy (1).
3. 3. Zabudowa według zastrz. 1 lub 2, znamienna tym, że wzmocnieniami (8) są metalowe elementy profilowe.
4. 4. Zabudowa według zastrz. 3, znamienna tym, że metalowe elementy profilowe w swoim przekroju poprzecznym przypominają w przybliżeniu literę „C” (tzw. ceowniki).
5. 5. Zabudowa według zastrz. 1 lub 2 lub 4, znamienna tym, że wzmocnienia (8) w postaci metalowych elementów profilowych są dodatkowo wzmocnione w punktach mocowania (9) elementami złączeniowymi.