PL234672B1 - Monohydrat siarczanu(VI) srebra(II) i sposób jego syntezy - Google Patents

Monohydrat siarczanu(VI) srebra(II) i sposób jego syntezy Download PDF

Info

Publication number
PL234672B1
PL234672B1 PL418465A PL41846516A PL234672B1 PL 234672 B1 PL234672 B1 PL 234672B1 PL 418465 A PL418465 A PL 418465A PL 41846516 A PL41846516 A PL 41846516A PL 234672 B1 PL234672 B1 PL 234672B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
silver
sulfate
sulphate
monohydrate
synthesis
Prior art date
Application number
PL418465A
Other languages
English (en)
Other versions
PL418465A1 (pl
Inventor
Tomasz Gilewski
Piotr POŁCZYŃSKI
Jakub Gawraczyński
Rafał JURCZAKOWSKI
Piotr LESZCZYŃSKI
Wojciech Grochala
Zoran MAZEJ
Original Assignee
Inst Jozef Stefan
Univ Warszawski
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed by Inst Jozef Stefan, Univ Warszawski filed Critical Inst Jozef Stefan
Priority to PL418465A priority Critical patent/PL234672B1/pl
Priority to PCT/IB2016/001280 priority patent/WO2017042624A1/en
Priority to LTEPPCT/IB2016/001280T priority patent/LT3347309T/lt
Priority to CA2998293A priority patent/CA2998293C/en
Priority to PL16794402.4T priority patent/PL3347309T3/pl
Priority to EP16794402.4A priority patent/EP3347309B1/en
Publication of PL418465A1 publication Critical patent/PL418465A1/pl
Publication of PL234672B1 publication Critical patent/PL234672B1/pl

Links

Landscapes

  • Electrolytic Production Of Non-Metals, Compounds, Apparatuses Therefor (AREA)

Description

Opis wynalazku
Przedmiotem wynalazku jest monohydrat siarczanu(VI) srebra(ll) i sposób jego syntezy.
Znane są związki zawierające srebro(ll). Ze względu na zawartość atomów srebra na +2 stopniu utlenienia związki te wykazują bardzo silne właściwości utleniające. Standardowy potencjał redoks pary Ag(ll)/Ag(I) wynosi około 2 V względem standardowej elektrody wodorowej (A. J. Bard, R. Parsons, J. Jordan, „Standard potentials in aqueous solution, Marcel Dekker INC., Nowy York, Bazylea, 1985), a potencjał formalny może osiągnąć prawie 3 V w środowisku kwaśnym (Chem. Comm., 49 (2013) 7480).
Ze względu na bardzo silne właściwości utleniające, związki zawierające srebro(ll) muszą być przechowywane w bezwodnej atmosferze ochronnej w naczyniach wykonanych z perfluorowanych materiałów syntetycznych. W przeciwnym razie dochodzi do rozkładu związków srebra(ll) do odpowiednich związków srebra(l) lub o mieszanej wartościowości Ag(ll/I) (P. J. Malinowski, „Synteza i charakterystyka fizykochemiczna wybranych tlenowych pochodnych dwuwartościowego srebra, Praca doktorska, Uniwersytet Warszawski, 2012).
Związki srebra(ll) zawierają aniony odporne na utlenianie, zwykle aniony zawierające fluor (Angew. Chem. Int. Ed., 40 (2001) 2742). Związki te podczas rozkładu często wydzielają gazowy fluor lub fluorowodór, które stanowią zagrożenie dla zdrowia i życia ludzi i zwierząt.
Jedynym nieorganicznym związkiem dwuwartościowego srebra, który nie zawiera atomów fluoru jest siarczan(VI) srebra(ll) (Angew. Chem. Int. Ed., 49 (2010) 1683). Siarczan(VI) srebra(ll) rozkłada się do wodorosiarczanu(VI) srebra(l), który jest niegroźnym dla zdrowia związkiem chemicznym, standardowo wykorzystywanym w laboratoriach chemicznych. Siarczan(VI) srebra(ll) to antyferromagnetyczny materiał półprzewodnikowy o wąskiej przerwie energetycznej (1,4 ± 0,3 eV), o największej bezwzględnej wartości stałej nadwymiany magnetycznej (217 K) spośród znanych siarczanów(VI) metali przejściowych (Angew. Chem. Int. Ed., 49 (2010) 1683), oraz o najniższej temperaturze rozkładu termicznego spośród znanych siarczanów(VI) metali (Chem. Eur. J., 17 (2011) 10524).
Siarczan(VI) srebra(ll) może być bezpiecznie wykorzystywany jako silny utleniacz ponieważ podczas rozkładu nie wydziela fluoru, fluorowodoru, ani żadnych innych toksycznych związków chemicznych. Produktem redukcji siarczanu(VI) srebra(ll) jest wodorosiarczan(VI) srebra(l), rzadziej dwusiarczan(VI) srebra(l). Siarczan(VI) srebra(ll) może znaleźć zastosowanie jako selektywny czynnik utleniający w syntezie organicznej (zgłoszenie patentowe PL413922 A1) lub do utylizacji odpadów węglowodorowych i materiałów niebezpiecznych.
Znana jest elektrochemiczna metoda syntezy siarczanu(VI) srebra(ll), pozwalająca na uzyskanie materiału wolnego od zanieczyszczeń. Metoda polega na elektrolizie siarczanu(VI) srebra(l) lub wodorosiarczanu^) srebra(I) w roztworze kwasu siarkowego(VI) (zgłoszenie patentowe P.416026). Elektrolizę prowadzi się w wodnym roztworze kwasu siarkowego(VI), o stężeniu 95-100% w atmosferze obojętnej w układzie trójelektrodowym, gdzie elektrodę pracującą stanowi elektroda wykonana z domieszkowanego tlenku cyny: ITO albo FTO, elektrodę pomocnicą stanowi elektroda wykonana z węgla szklistego, FTO, ITO lub z blachy metalu szlachetnego, a elektrodę odniesienia stanowi elektroda pierwszego lub drugiego rodzaju o zerowym potencjale dyfuzyjnym względem kwasu siarkowego(VI), przykładowo nasycona elektrodasiarczanowo srebrowa w 100% kwasie siarkowym(VI) o potencjale 815 mV względem standardowej elektrody wodorowej (NHE).
Znane są również dwie metody chemicznej syntezy siarczanu(VI) srebra(ll) (Angew. Chem. Int. Ed., 49 (2010) 1683). Pierwsza metoda przewiduje reakcję metatezy pomiędzy Ag(SbFe)2 i K2SO4 w roztworze bezwodnego fluorowodoru. Produkt tej reakcji zawiera siarczan(VI) srebra(ll) zanieczyszczony znaczącymi ilościami KSbF6, którego nie daje się usunąć z produktu. Druga znana metoda syntezy zakłada reakcję wypierania lotnego kwasu zachodzącą pomiędzy AgF2 i H2SO4 w roztworze bezwodnego kwasu siarkowego(VI). Produkt tej reakcji zawiera siarczan(VI) srebra(ll) zanieczyszczony związkami srebra(l) takimi jak Ag2S2O7 oraz Ag2SO4.
Wszystkie znane obecnie związki srebra(ll) muszą być przechowywane w bezwodnej atmosferze ochronnej, z uwagi na ich dużą wrażliwość na wilgoć. Jony srebra(ll) w kontakcie z wodą (w postaci stałej, ciekłej lub gazowej) ulegają redukcji do jonów srebra(l). Z tego względu wszelkie operacje oraz zastosowania z wykorzystaniem związków srebra(ll) muszą być również wykonywane w bezwodnej atmosferze ochronnej. Zwiększa to koszty operacji oraz znacząco zmniejszają potencjalne pola zastosowań związków srebra(ll).
PL 234 672 B1
Istnieje niezaspokojone zapotrzebowanie na związek srebra(ll), który byłby stabilny w kontakcie z wodą, parą wodną i lodem. Sposób według wynalazku eliminuje niedogodności znane ze stanu techniki.
Istota wynalazku.
Monohydrat siarczanu(VI) srebra(ll), o wzorze sumarycznym AgIISO4-H2O, który zawiera jony srebra(ll), aniony siarczanowe(VI) oraz cząsteczki wody, gdzie na każdą jednostkę stechiometryczną siarczanuj) srebra(ll) przypada jedna cząsteczka wody.
Sposób syntezy monohydratu siarczanu(VI) srebra(ll), opisanego powyżej, charakteryzuje się tym, że siarczan(VI) srebra(lI) o krystalitach wielkości 20-1000 pm, korzystnie 20-500 pm, wystawia się na działanie pary wodnej. Stosuje się siarczan(VI) srebra(ll) otrzymany metodą elektrochemiczną lub otrzymany metodą metatezy. Stosuje się gazowy roztwór pary wodnej, korzystnie powietrze atmosferyczne, o zawartości pary wodnej w zakresie 5-20 g/m3, korzystnie 10-15 g/m3. Ekspozycję siarczanu (VI) srebra(lI) na działanie pary wodnej prowadzi się przez 1-200 godzin, korzystnie przez 40-50 godzin, w temperaturze pokojowej, to jest w temperaturze 20-30°C.
Monohydrat siarczanu(VI) srebra(ll) oraz sposób syntezy monohydratu siarczanu(VI) srebra(ll) jest poniżej opisany szczegółowo w przykładach wykonania, z odniesieniem do załączonego rysunku, na którym:
Fig. 1 przedstawia strukturę krystaliczną monohydratu siarczanu(VI) srebra(ll) w widokach wzdłuż różnych osi krystalograficznych;
Fig. 2 przedstawia wyniki analizy Rietvelda monohydratu siarczanu(VI) srebra(ll) obliczone dla danych dyfrakcji proszkowej przy promieniowaniu o długości fali λ = 1,54056 A;
Fig. 3 przedstawia widmo FTIR w średniej i dalekiej podczerwieni monohydratu siarczanu(VI) srebra(ll); Fig. 4 przedstawia widmo Ramana monohydratu siarczanu(VI) srebra(ll);
Fig. 5 przedstawia wyniki analizy termograwimetrycznej (TGA/DSC) monohydratu siarczanu(VI) srebra(ll) (5 K/min).
Szczegółowy opis wynalazku.
Monohydrat siarczanu(VI) srebra(ll), AgSO4-H2O, to pierwszy znany trwały związek chemiczny zawierający jednocześnie jony srebra Ag2+ i cząsteczki wody koordynacyjnej. Do tej pory można było znaleźć w literaturze doniesienia, że związki srebra(ll) są wrażliwe na kontakt z wodą i rozkładają się do związków srebra(l) lub do związków o mieszanej wartościowości Ag(ll/I).
Monohydrat siarczanu(VI) srebra(ll) zachowuje wszelkie pożądane cechy charakterystyczne dla związków srebra(ll) (tj. wysoki potencjał erdoks, aktywność chemiczną w kontakcie z węglowodorami, itp.) przy jednoczesnej odporności na działanie wody. Przekłada się to na znaczne korzyści i udogodnienia wynikające z możliwości korzystania z monohydratu siarczanu(VI) srebra(ll) jako odczynnika chemicznego w warunkach normalnych w atmosferze powietrza zawierającego wilgoć.
Korzystając z monohydratu siarczanu(VI) srebra(ll) jako odczynnika chemicznego możliwe prowadzenie wszystkich reakcji chemicznych, które są charakterystyczne dla siarczanu(VI) srebra(ll), w tym zastosowanie w reakcji sprzęgania cząsteczek związków organicznych bez konieczności ich wcześniejszego modyfikowania lub aktywowania, opisany w zgłoszeniu patentowym P.413922. Proces sprzęgania wykorzystuje monohydrat siarczanu(VI) srebra(ll) jako czynnik utleniający, zawierający jony srebra(ll).
Syntezę monohydratu siarczanu(VI) srebra(ll) prowadzi się poprzez kontrolowaną ekspozycję siarczanu(VI) srebra(ll) na działanie wody. Niekontrolowana ekspozycja siarczanu(VI) srebra(ll) skutkuje jego hydrolizą.
Możliwe jest wystawienie siarczanu(VI) srebra(ll) działanie pary wodnej w kontrolowanych warunkach. Monohydrat siarczanu(VI) srebra(ll) tworzy się już przy kilkugodzinnej ekspozycji na działanie pary wodnej o stężeniu w zakresie 1-100 g/m3 w powietrzu atmosferycznym w temperaturze pokojowej. Temperatura oraz stężenie pary wodnej nie może być zbyt wysokie, ponieważ kluczowe jest powolne wnikanie niewielkich porcji wody do struktury krystalicznej siarczanu(VI) srebra(ll). W przeciwnym razie dochodzi do rozkładu siarczanu(VI) srebra(ll) do wodorosiarczanu(VI) srebra(l), jak zostało to opisane we wcześniej w literaturze.
Do syntezy monohydratu siarczanu(VI) srebra(ll) wykorzystuje się siarczan(VI) srebra(ll) wytworzony dowolną metodą. Czystość monohydratu siarczanu(VI) srebra(ll) bezpośrednio zależy od czystości siarczanu(VI) srebra(ll). Najlepszy produkt otrzymuje się wykorzystując siarczan(VI) srebra(ll) o dużych krystalitach otrzymany metodą elektrochemiczną opisaną w polskim zgłoszeniu patentowym PL 416026 A1.
PL 234 672 B1
P r z y k ł a d 1
Przeprowadzono elektrosyntezę siarczanu(VI) srebra(ll) sposobem opisanym w wynalazku PL416026 A1. Elektrolizę prowadzono w aparaturze szklanej, składającej się z dwóch części połączonych porowatym spiekiem szklanym. Aparatura szklana została przemyta dwukrotnie destylowanym kwasem siarkowym(VI), następnie wodą, po czym znów dwukrotnie destylowanym kwasem siarkowym(VI). Zastosowano układ trójelektrodowy: elektroda pracująca (WE) wykonaną z FTO, elektroda pomocnica (CE) w postaci blachy srebrnej o powierzchni rzeczywistej 300 cm2, elektroda odniesienia (J. Phys. Chem. C, 117 (2013) 20689): nasycona elektroda siarczanowo srebrowa w 100% kwasie siarkowym o potencjale 815 mV względem standardowej elektrody wodorowej (NHE). Elektrodę pracującą i elektrodę odniesienia umieszczono w części aparatury, w której prowadzono elektrolizę; w drugiej części znajdowała się elektroda pomocnicza. Do układu reakcyjnego wprowadzono roztwór siarczanu(VI) srebra(l) w 96% kwasie siarkowym(VI). Układ reakcyjny szczelnie zamknięto i wprowadzono atmosferę ochronną argonu o czystości 6,7. Powierzchnię roztworu pokryto warstwą heksafluorku siarki(VI). Prowadzono elektrolizę przy potencjale w zakresie 2,6-3,8 V względem standardowej elektrody wodorowej (NHE). W trakcie prowadzenia procesu bezbarwny roztwór kwasu siarkowego zabarwił się na żółto, a następnie z roztworu wytrącił się czarny osad, który zbierał się na dnie naczynia reakcyjnego. Po zakończeniu elektrolizy produkt przemyto bezwodnym fluorowodorem (lub wodnymi roztworami kwasu siarkowego(VI) o stężeniach stopniowo malejących od 100% do 0%), który odpędzono pod próżnią. Czystość siarczanu(VI) srebra(ll) zbadano prowadząc analizy spektroskopowe i strukturalne. Siarczan(VI) srebra(ll) poddano działaniu wilgoci atmosferycznej w temperaturze pokojowej. Ekspozycję prowadzono przez 48 godzin. Otrzymany produkt został poddany analizom chemicznym, spektroskopowym i strukturalnym. Produkt zidentyfikowano jako AgSO4-H2O.
Monohydrat siarczanu(VI) srebra(ll) zastosowano jako odczynnik w procesie homosprzęgania 1-chloronaftalenu. Do reakcji wzięto 0,1 mmola 1-chtoronaftalenu, 0,2 mmola AgSO4-H2O i mieszaninę rozpuszczalników: 1,1,1-trifluoroetanolu i heksafluoroizopropanolu w stosunku objętościowym 1:1. Reakcję prowadzono 72 godziny w aparaturze szklanej mieszając w sposób ciągły, w temperaturze pokojowej, w atmosferze argonu. Mieszaninę poreakcyjną przefiltrowano odsączając stałe produkty reakcji oraz nadmiar AgSO4-H2O. Mieszaninę poreakcyjną rozdzielono na preparatywnej cienkowarstwowej płytce chromatograficznej wykorzystując n-heksan jako eluent. Produkty zidentyfikowano techniką GC-MS. Strukturę potwierdzono rejestrując widma 1H NMR, 13C NMR oraz 1H-13C HSQY 2D NMR w temperaturze pokojowej, stosując CDCI3 jako rozpuszczalnik. Otrzymano 1,1'-dichlorobinaftyl (produkt sprzęgania typu sp2-sp2) z wydajnością 72% (wydajność wyznaczona z pomiarów GC-MS).

Claims (6)

  1. Zastrzeżenia patentowe
    1. Monohydrat siarczanu(VI) srebra(ll), o wzorze sumarycznym AgNSO4-H2O, który zawiera jony srebra(ll), aniony siarczanowe(VI) oraz cząsteczki wody, gdzie na każdą jednostkę stechiometryczną siarczanu(VI) srebra(ll) przypada jedna cząsteczka wody.
  2. 2. Sposób syntezy monohydratu siarczanu(VI) srebra(ll), opisanego w zastrzeżeniu 1, znamienny tym, że siarczan(VI) srebra(ll) o krystalitach wielkości 20-1000 μm, korzystnie 20-500 μm, wystawia się na działanie pary wodnej.
  3. 3. Sposób syntezy monohydratu siarczanu(VI) srebra(lI) według zastrz. 2, znamienny tym, że stosuje się siarczan(VI) srebra(ll) otrzymany metodą elektrochemiczną lub otrzymany metodą metatezy.
  4. 4. Sposób syntezy monohydratu siarczanu(VI) srebra(ll) według zastrz. 2, znamienny tym, że stosuje się gazowy roztwór pary wodnej, korzystnie powietrze atmosferyczne, o zawartości pary wodnej w zakresie 5-20 g/m3, korzystniej 10-15 g/m3.
  5. 5. Sposób syntezy monohydratu siarczanu(VI) srebra(ll) według zastrz. 2, znamienny tym, że ekspozycję siarczanu(VI) srebra(ll) na działanie pary wodnej prowadzi się przez 1-200 godzin, korzystnie przez 40-50 godzin.
  6. 6. Sposób syntezy monohydratu siarczanu(VI) srebra(ll) według zastrz. 2, znamienny tym, że ekspozycję siarczanu(VI) srebra(ll) na działanie pary wodnej prowadzi się w temperaturze pokojowej, to jest w temperaturze 20-30°C.
PL418465A 2015-09-11 2016-08-25 Monohydrat siarczanu(VI) srebra(II) i sposób jego syntezy PL234672B1 (pl)

Priority Applications (6)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL418465A PL234672B1 (pl) 2016-08-25 2016-08-25 Monohydrat siarczanu(VI) srebra(II) i sposób jego syntezy
PCT/IB2016/001280 WO2017042624A1 (en) 2015-09-11 2016-09-12 Methods for obtaining salts of silver(ii) and hydrates thereof, products obtained by the methods and use of the same
LTEPPCT/IB2016/001280T LT3347309T (lt) 2015-09-11 2016-09-12 Sidabro(ii) druskų ir jų hidratų gamybos būdas, ir šiais gamybos būdais gauti produktai bei jų panaudojimas
CA2998293A CA2998293C (en) 2015-09-11 2016-09-12 Methods for obtaining salts of silver(ii) and hydrates thereof, products obtained by the methods and use of the same
PL16794402.4T PL3347309T3 (pl) 2015-09-11 2016-09-12 Sposoby wytwarzania soli srebra(ii) i ich hydratów, produkty otrzymane tymi sposobami i ich zastosowanie do modyfikacji struktury cząsteczek związków organicznych
EP16794402.4A EP3347309B1 (en) 2015-09-11 2016-09-12 Methods for obtaining salts of silver(ii) and hydrates thereof, products obtained by the methods and use of the same

Applications Claiming Priority (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL418465A PL234672B1 (pl) 2016-08-25 2016-08-25 Monohydrat siarczanu(VI) srebra(II) i sposób jego syntezy

Publications (2)

Publication Number Publication Date
PL418465A1 PL418465A1 (pl) 2018-02-26
PL234672B1 true PL234672B1 (pl) 2020-03-31

Family

ID=61227728

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL418465A PL234672B1 (pl) 2015-09-11 2016-08-25 Monohydrat siarczanu(VI) srebra(II) i sposób jego syntezy

Country Status (1)

Country Link
PL (1) PL234672B1 (pl)

Also Published As

Publication number Publication date
PL418465A1 (pl) 2018-02-26

Similar Documents

Publication Publication Date Title
Mazánek et al. Tuning of fluorine content in graphene: towards large-scale production of stoichiometric fluorographene
Cretu et al. Synthesis, characterization and DFT studies of zinc-doped copper oxide nanocrystals for gas sensing applications
Randström et al. Effect of water and oxygen traces on the cathodic stability of N-alkyl-N-methylpyrrolidinium bis (trifluoromethanesulfonyl) imide
Tomar et al. Photochemical activation of SF 6 by N-heterocyclic carbenes to provide a deoxyfluorinating reagent
Giannakoudakis et al. Key role of terminal hydroxyl groups and visible light in the reactive adsorption/catalytic conversion of mustard gas surrogate on zinc (hydr) oxides
Hayyan et al. Long term stability of superoxide ion in piperidinium, pyrrolidinium and phosphonium cations-based ionic liquids and its utilization in the destruction of chlorobenzenes
Poh et al. Fluorographenes via thermal exfoliation of graphite oxide in SF 6, SF 4 and MoF 6 atmospheres
Ehsan et al. Electrochemical sensing of nitrite using a copper–titanium oxide composite derived from a hexanuclear complex
Ranjbar et al. Gasochromic effect in colloidal nanoparticles of tungsten oxide dihydrate synthesized via a simple anodizing method
Longhi et al. An old workhorse of oxide investigations: new features of Co3O4
Kasalica et al. Photocatalytic degradation of PFOA over rGO-doped TiO2 coatings formed by plasma electrolytic oxidation
Agarwal et al. Stabilization of uranyl (V) by dipicolinic acid in aqueous medium
Šťastný et al. Synthesis and characterization of TiO 2/Mg (OH) 2 composites for catalytic degradation of CWA surrogates
Wu et al. Synthesis, structures and photocatalytic activities of microcrystalline ABi2Nb2O9 (A= Sr, Ba) powders
Appu et al. Type-1 heterojunction TiO2 Nanotubes/Ag2CrO4 nanoparticles: Advanced photocatalytic and electrochemical applications
Gutiérrez et al. Insights into water coordination associated with the Cu II/Cu I electron transfer at a biomimetic Cu centre
Whitener et al. Activation of radical addition to graphene by chemical hydrogenation
US11760654B2 (en) Conversion of uranium hexafluoride and recovery of uranium from ionic liquids
PL234672B1 (pl) Monohydrat siarczanu(VI) srebra(II) i sposób jego syntezy
CN102292471B (zh) 银的绿色氯化方法
Kang et al. Electrochemical synthesis and characterization of ferric chloride-graphite intercalation compounds in aqueous solution
Hetemi et al. Surface modification by electrochemical reduction of alkyldiazonium salts
Balakumar et al. Application of the Marcus theory to the electron transfer reaction between benzylthioacetic acid and tris (1, 10-phenanthroline) iron (III) perchlorate
EP3347309B1 (en) Methods for obtaining salts of silver(ii) and hydrates thereof, products obtained by the methods and use of the same
Prasad et al. Reactions of sulphur mustard on impregnated carbons