PL235491B1 - Sposób wytwarzania modyfikowanych membran z polieterosulfonu - Google Patents

Sposób wytwarzania modyfikowanych membran z polieterosulfonu Download PDF

Info

Publication number
PL235491B1
PL235491B1 PL426201A PL42620118A PL235491B1 PL 235491 B1 PL235491 B1 PL 235491B1 PL 426201 A PL426201 A PL 426201A PL 42620118 A PL42620118 A PL 42620118A PL 235491 B1 PL235491 B1 PL 235491B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
membrane
polyethersulfone
tnts
nanotubes
pes
Prior art date
Application number
PL426201A
Other languages
English (en)
Other versions
PL426201A1 (pl
Inventor
Sylwia Mozia
Paulina Sienkiewicz
Kacper Szymański
Dominika Darowna
Zofia Lendzion-Bieluń
Agata Markowska-Szczupak
Antoni Waldemar Morawski
Original Assignee
Zachodniopomorski Univ Technologiczny W Szczecinie
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed by Zachodniopomorski Univ Technologiczny W Szczecinie filed Critical Zachodniopomorski Univ Technologiczny W Szczecinie
Priority to PL426201A priority Critical patent/PL235491B1/pl
Publication of PL426201A1 publication Critical patent/PL426201A1/pl
Publication of PL235491B1 publication Critical patent/PL235491B1/pl

Links

Landscapes

  • Separation Using Semi-Permeable Membranes (AREA)
  • Manufacture Of Macromolecular Shaped Articles (AREA)

Abstract

Przedmiotem zgłoszenia jest sposób wytwarzania modyfikowanych membran z polieterosulfonu, polegający na wykorzystaniu metody inwersji faz (w wariancie mokrym), charakteryzuje się tym, że roztwór błonotwórczy zawierający 15% masowych polieterosulfonu i 85% masowych N,N-dimetyloformamidu oraz nanorurki tytanianowe pokryte srebrem (Ag/TNTs) otrzymuje się poprzez połączenie roztworu polieterosulfonu w N,N-dimetyloformamidzie z zawiesiną nanorurek pokrytych srebrem Ag/TNTs w N,N-dimetyloformamidzie. Powstały roztwór poddaje się mieszaniu z wykorzystaniem ultradźwięków, polegającym na sonikacji w łaźni ultradźwiękowej w temperaturze 20 - 25°C oraz mieszaniu z grzaniem na mieszadle magnetycznym w temperaturze 55 - 60°C naprzemiennie co 15 minut przez 2 godziny. Otrzymany roztwór błonotwórczy wylewa się na płytę i zanurza w nierozpuszczalniku uzyskując membranę. W sposobie stosuje się nanomateriał Ag/TNTs w ilości 1% masowy w stosunku do polieterosulfonu i o zawartości srebra w zakresie 2,83 - 23,21% masowy.

Description

Opis wynalazku
Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarzania modyfikowanych membran z polieterosulfonu. Otrzymane hybrydowe membrany mają poprawione właściwości transportowe i antybakteryjne oraz zwiększoną odporność na blokowanie (fouling). Membrany mogą znaleźć zastosowanie w oczyszczaniu wody i ścieków.
Do otrzymywania membran polimerowych przeznaczonych do oczyszczania wody i ścieków wykorzystuje się różnego rodzaju polimery, takie jak polisulfon (PSU), poli(fluorek winylidenu) (PVDF), polieterosulfon (PES) i inne. Membrany wykonane z polieterosulfonu charakteryzują się dobrą odpornością w szerokim zakresie pH i temperatury (zwykle do 95°C) i wytrzymałością mechaniczną. Jedn ocześnie wykazują stosunkowo niską hydrofilowość, co skutkuje niską przepuszczalnością wody, a także przyczynia się do zwiększonej podatności na blokowanie przez substancje organiczne (fouling) oraz rozwój biofilmu na ich powierzchni (biofouling). W celu ograniczenia tych niekorzystnych zjawisk stosuje się różnego rodzaju modyfikacje, w tym z zastosowaniem nanomateriałów.
W pracach (Thanigaivelan A. i in., Applied Polymer Science, 2016, 42848) oraz (Hosseini S.M. i in., Korean Journal of Chemical Engineering, 2017, 347, 1774-1780) opisano wpływ dodatku nanocząstek tlenku magnezu (MgONPs) na poprawę właściwości transportowych oraz odporności na fouling. W publikacji (Akal N. i in., Journal of Membrane Science, 2013, 437, 216-226) omówiono badania wpływu dodatku nanocząstek miedzi i selenu na poprawę właściwości antybakteryjnych oraz odporności na blokowanie otrzymanych membran. Jako substancje modyfikujące stosowano również nanorurki węglowe (Choi J.-H. i in., Journal of Membrane Science, 2006, 284, 406-415), nanorurki haloizytowe (Chen Y. iin., ChemicalEngineering Journal, 365, 2015, 70-78), nanocząstki tlenku grafenu (GO)(Zhu. Y. i in., Journal of Membrane Science, 2018, 550, 173-19) oraz nanocząstki krzemionki (SiO2) (Shen J. i in., Chemical Engineering Journal, 2011, 168, 1272-1278). Znane jest również podejście, w którym wykorzystywane są nanocząstki hybrydowe, np. GO-ZnO (Mahlangu O.T. iin. Water Science and Technology, 2017, 76, 501-514). Nanocząstkami stosowanymi do modyfikacji membran polimerowych są również nanorurki TiO2 i nanorurki tytanianowe (TNTs) opisane w (Yee M.S., iin., Colloids and Surfaces A: Physicochemical and Engineering Aspects, 2017, 520, 701-711; Subramaniam M.N. i in., Chemical Engineering Journal, 2017, 316, 101-110; Padaki M. i in, Desalination, 2015, 362, 141-150; Alsohaimi I.H. i in., Chemical Engineering Journal, 2017, 316, 573-583). Membrany z polieterosulfonu modyfikowane nanorurkami tytanianowymi były również przedmiotem zgłoszeń P.424456 i P.424458. W literaturze przedmiotu dostępne są ponadto informacje na temat otrzymywania membran polimerowych modyfikowanych związkami srebra, w tym nanocząstkami srebra (Ag-NPs). W pracy (Basri H. i in, Desalination, 2010, 273, 72-80) opisano pozytywny wpływ dodatku AgNO3 na właściwości antybakteryjne oraz poprawę hydrofilowości membran wykonanych z polieterosulfonu z dodatkiem poliwinylopirolidonu (PVP). Wpływ dodatku nanocząstek srebra na poprawę hydrofilowości, odporności na fouling oraz właściwości antybakteryjnych przeciwko Escherichia coli membran otrzymanych metodą fotopolimeryzacji PES z zastosowaniem akryl amidu jako monomeru, połączonej z osadzaniem Ag-NPs na ich powierzchni, opisano w publikacji (Sawada I. i in., Journal of Membrane Science, 2012,387, 1-6). W pracy (Amouamouha M. i in., Membranes, 2017, 7, 64) omówiono wpływ grubości warstwy Ag-NPs nanoszonej metodą fizycznego osadzania z fazy gazowej na poprawę właściwości transportowych, hydrofilowości oraz właściwości antybakteryjnych membran wykonanych z PES oraz PVDF. Wpływ dodatku Ag-NPs opisano również w (Li, J. H, Applied Surface Science, 2013, 265, 663-670). W literaturze przedmiotu znajdują się ponadto informacje dotyczące wykorzystania nanokompozytów Ag-TiO2 jako produktu o zwiększonych właściwościach antybakteryjnych (Patrón-Soberano A. i in., Photochemical & Photobiological Sciences, 2017, 16, 854-860; Grandcolas M. i in., Materials Letters, 2011 65, 236-239 oraz Guin D i in., The Journal of Physical Chemistry C, 2007, 111, 13393-13397). W publikacji (He B.L., Electrochemistry Communications, 2007, 9, 452-430) przedstawiono wykorzystanie dodatku Ag/TiO2 do wytwarzania baterii litowo-jonowych.
Sposób wytwarzania modyfikowanych membran z polieterosulfonu, według wynalazku, polegający na wykorzystaniu metody inwersji faz (w wariancie mokrym), charakteryzuje się tym, że roztwór błonotwórczy zawierający 15% masowych polieterosulfonu i 85% masowych N,N-dimetyloformamidu oraz nanorurki tytanianowe pokryte nanocząstkami srebra (Ag/TNTs) otrzymuje się poprzez połączenie roztworu polieterosulfonu w N,N-dimetyloformamidzie z zawiesiną nanorurek pokrytych srebrem Ag/TNTs w N,N-dimetyloformamidzie. Powstały roztwór poddaje się mieszaniu z wykorzystaniem ultradźwięków, polegającym na sonikacji w łaźni ultradźwiękowej w temperaturze 20-25°C oraz mieszaniu
PL 235 491 B1 z grzaniem na mieszadle magnetycznym w temperaturze 55-60°C naprzemiennie co 15 minut przez 2 godziny. Otrzymany roztwór błonotwórczy wylewa się na płytę i zanurza w nierozpuszczalniku uzyskując membranę. W sposobie stosuje się nanomateriał Ag/TNTs w ilości 1% masowy w stosunku do polieterosulfonu i o zawartości srebra w zakresie 2,83-23,21% masowy. Stosuje się nanorurki tytanianowe otrzymane metodą hydrotermalną. Na nanorurkach osadza się nanosrebro w procesie fotodepozycji z zastosowaniem promieniowania UVC, a jako prekursor srebra stosuje się AgNO3. Stosuje się nanorurki o średnicy 6-8 nm i długości 50-200 nm. Prekursor srebra do wytworzenia nanomateriału Ag/TNTs stosuje się w stężeniu 2,5-100 mmol/dm3. Jako nierozpuszczalnik stosuje się wodę.
Zaletą rozwiązania jest to, że uzyskuje się membrany o zwiększonej przepuszczalności wody i odporności na blokowanie (fouling) oraz poprawionych właściwościach antybakteryjnych w porównaniu do membrany niemodyfikowanej oraz membran modyfikowanych nanorurkami tytanianowymi nie zawierającymi srebra.
Wynalazek jest bliżej przedstawiony w poniższych przykładach wykonania
P r z y k ł a d 1
Membranę 15%PES_2,83%Ag/TNT otrzymano metodą inwersji faz (wariant mokry) stosując układ: (1) polimer: polieterosulfon (PES), (2) rozpuszczalnik polimeru: N,N-dimetyloformamid (DMF), (3) modyfikator: nanorurki tytanianowe zawierające 2,83%mas. Ag (2,83%Ag/TNTs), (4) nierozpuszczalnik: woda demineralizowana.
Nanorurki tytanianowe wytworzono metodą hydrotermalną stosując TiO2 w postaci anatazu, na podstawie metodyki opisanej w (Mozia S., Borowiak-Paleń E., Przepiórski J, Grzmil B., Tsumura T., Toyoda M., Grzechulska-Damszel J, Morawski A. W., Journal of Physics and Chemistry of Solids, 71, 2010, 263-272). W tym celu do naczynia teflonowego dodano 2 g TiO2 i 60 cm3 10 mol/dm3 roztworu NaOH, po czym zawiesinę poddano sonikacji przez czas 1 h, a następnie umieszczono w autoklawie na okres 24 h w temperaturze 140°C. Otrzymany produkt odmywano wodą ultraczystą (18,2 MQ^cm w 25°C) i 0,1 mol/dm3 roztworem HCl, po czym suszono w 80°C. Średnica oraz długość nanorurek wynosiła, odpowiednio, 6-8 nm i 50-200 nm.
Następnie na otrzymanych nanorurkach tytanianowych osadzono metodą fotodepozycji nanocząstki srebra w następujący sposób. Do 100 cm3 roztworu AgNO3 o stężeniu 2,5 mmol/dm3 dodano 1 g TNT, zawiesinę umieszczono w szklanym reaktorze i mieszano z prędkością 250 obr/min w temperaturze pokojowej przez okres 2 h, poddając jednocześnie naświetlaniu niskociśnieniową lampą rtęciową (15 W, Xmax = 254 nm). Następnie otrzymany materiał odwirowano, a osad przemywano kilkakrotnie wodą dejonizowaną w celu pozbycia się nadmiaru jonów Ag+. Odmyty osad suszono w temperaturze 80°C przez 12 h.
W celu przygotowania roztworu błonotwórczego do butelki (A) wprowadzono 83,8 mg nanocząstek Ag/TNTs oraz 10 cm3 rozpuszczalnika (DMF) i uzyskaną mieszaninę poddano sonikacji z użyciem homogenizatora ultradźwiękowego (Sonics Vibro-cell VCX 130, 0 6 mm, 130 W, 20 kHz) przy amplitudzie 80% przez 30 minut w celu rozproszenia Ag/TNTs w DMF. Tak uzyskaną dyspersję wprowadzono do wcześniej przygotowanego w drugiej butelce (B) roztworu PES (8,38 g) w DMF (40 cm3). Zawiesinę mieszano naprzemiennie co 15 minut przez 2 h na mieszadle magnetycznym z prędkością 200 obr/min w temperaturze 55-60°C oraz sonikowano w łaźni ultradźwiękowej w temperaturze 20-25°C, a następnie pozostawiono do odgazowania. Tak otrzymany roztwór błonotwórczy wylano na szklanej płycie w postaci filmu przy użyciu aplikatora z regulowaną szczeliną (wysokość szczeliny: 0,1 mm). Płytę z filmem polimerowym zanurzono w nierozpuszczalniku o temperaturze 20±1°C. Gotową membranę przechowywano w nierozpuszczalniku przez 24 h w celu usunięcia pozostałości rozpuszczalnika.
Właściwości antybakteryjne membrany 15%PES_2,83%Ag/TNT określono według następującej procedury. Membranę o wymiarach 12,5 cm x 4,5 cm oraz mieszadełko magnetyczne wprowadzono do sterylnej butelki zawierającej 100 cm3 zawiesiny bakterii Escherichia coli (szczep ATCC® 29425) o gęstości optycznej 0,5 w skali McFarlanda (co odpowiada 1,5 x 108/cm3 komórek bakteryjnych). Butelkę umieszczono w cieplarce na czas 40 h w temperaturze 37°C zapewniając mieszanie z prędkością 250 obr/min. Po 40 h inkubacji pobrano 1 cm3 zawiesiny bakterii, a następnie przeprowadzono serię rozcieńczeń dziesiętnych w roztworze NaCl (0,85% NaCl) i wykonano posiew na szalkach Petriego z agarem PCA (BTL, Polska). Szalki wraz z zaszczepionymi bakteriami inkubowano przez 24 h w temperaturze 37°C. Po tym czasie zliczono widoczne kolonie bakteryjne i określono ich liczbę jako jtk/cm3. W celach porównawczych przeprowadzono w analogiczny sposób doświadczenie z użyciem niemodyfikowanej membrany 15%PES (tj. membrany niezawierającej Ag/TNTs). Aktywność antybakteryjną
PL 235 491 B1 oszacowano na podstawie przeżywalności bakterii i wyrażono jako procentowe obniżenie liczby kolonii bakterii w obecności membrany w odniesieniu do próby ślepej - tj. próby bez membrany.
Przeżywalność bakterii w obecności membrany 15%PES_2,83%Ag/TNT wynosiła 79% i była niższa niż dla membrany 15%PES (ok. 97%).
P r z y k ł ad 2
Membranę 15%PES_7,26%Ag/TNT otrzymano metodą inwersji faz (wariant mokry), z zastosowaniem polieterosulfonu (PES), N,N- dimetyloformamidu (DMF) jako rozpuszczalnika polimeru, nanorurek tytanianowych zawierających 7,26% mas. Ag (7,26% Ag/TNTs) oraz wody demineralizowanej jako nierozpuszczalnika.
Nanorurki tytanianowe modyfikowane nanocząstkami srebra otrzymano jak w przykładzie 1, z tym, że zastosowano roztwór AgNO3 o stężeniu 10 mmol/dm3.
Membranę 15%PES_7,26%Ag/TNT zbadano pod kątem poprawy właściwości antybakteryjnych według metody opisanej w przykładzie 1. Przeżywalność bakterii w obecności membrany 15%PES_7,26%Ag/TNT wynosiła 39% i była niższa niż dla membrany 15%PES (ok. 97%).
P r z y k ł a d 3
Membranę 15%PES_11,44%Ag/TNT otrzymano metodą inwersji faz (wariant mokry), z zastosowaniem polieterosulfonu (PES), N,N-dimetyloformamidu (DMF) jako rozpuszczalnika polimeru, nanorurek tytanianowych zawierających 11,44%mas. Ag (11,44%Ag/TNTs) oraz wody demineralizowanej jako nierozpuszczalnika.
Nanorurki tytanianowe modyfikowane nanocząstkami srebra otrzymano jak w przykładzie 1, z tym, że zastosowano roztwór AgNO3 o stężeniu 50 mmol/dm3.
W celu określenia właściwości transportowych membrany 15%PES_11,44%Ag/TNT wykorzystano instalację wyposażoną w pompę tłokową, dwa moduły membranowe ze stali nierdzewnej oraz zbiornik nadawy. Ciśnienie korygowano za pomocą zaworu iglicowego. Nadawa (roztwór zasilający) w module membranowym ulegała podziałowi na dwa strumienie: permeat i retentat. Ciśnienie transmembranowe stosowane podczas procesu wynosiło AP = 0,3 MPa. Temperaturę nadawy utrzymywano na poziomie 20 ± 1°C. Powierzchnia efektywna membrany umieszczanej w module wynosiła 25 cm2. Podczas procesu ultrafiltracji wody demineralizowanej określono maksymalny strumień permeatu (Jmax) przepływający przez membranę 15%PES_11,44%Ag/TNT. W celach porównawczych wyznaczono również maksymalny strumień permeatu dla membrany z polieterosulfonu (15%PES) otrzymanej według tego samego sposobu, jednak niezawierającej nanomodyfikatora.
Podczas ultrafiltracji wody destylowanej maksymalny strumień permeatu (Jmax) przez membranę 15%PES_11,44%Ag/TNT przy ciśnieniu 0,3 MPa zwiększył się w stosunku do membrany niemodyfikowanej o ok 15%.
P r z y k ł a d 4
Zastosowano membranę 15%PES_11,44%Ag/TNT jak w przykładzie 3. Membranę zbadano pod kątem poprawy właściwości antybakteryjnych według metody opisanej w przykładzie 1. Przeżywalność bakterii w obecności membrany 15%PES_11,44%Ag/TNT wynosiła 30% i była niższa niż dla membrany 15%PES (ok. 97%).
P r z y k ł a d 5
Membranę 15%PES_23,21%Ag/TNT otrzymano metodą inwersji faz (wariant mokry), z zastosowaniem polieterosulfonu (PES), N,N- dimetyloformamidu (DMF) jako rozpuszczalnika polimeru, nanorurek tytanianowych zawierających 23,21%mas. Ag (23,21%Ag/TNTs) oraz wody demineralizowanej jako nierozpuszczalnika.
Nanorurki tytanianowe modyfikowane nanocząstkami srebra otrzymano jak w przykładzie 1, z tym, że zastosowano roztwór AgNO3 o stężeniu 100 mmol/dm3.
Membranę 15%PES_23,21%Ag/TNT analizowano pod kątem poprawy właściwości transportowych według metody opisanej w przykładzie 1. Podczas ultrafiltracji wody demineralizowanej maksymalny strumień permeatu (Jmax) przez membranę 15%PES_23,21%Ag/TNT przy ciśnieniu 0,3 MPa zwiększył się w stosunku do membrany niemodyfikowanej o ok. 34%.
P r z y k ł a d 6
Zastosowano membranę 15%PES_23,21%Ag/TNT jak w przykładzie 5. Membranę zbadano pod kątem poprawy właściwości antybakteryjnych według metody opisanej w przykładzie 1. Przeżywalność bakterii w obecności membrany 15%PES_23,21%Ag/TNT wynosiła 6% i była niższa niż dla membrany 15%PES (ok. 97%).
PL 235 491 B1
P r z y k ł a d 7
Odporność membrany 15%PES_2,83%Ag/TNT na blokowanie określono wykorzystując instalację do ultrafiltracji zawierającą dwa moduły membranowe, w których umieszczono arkusze membrany o powierzchni roboczej 25 cm2, pompę tłokową oraz zbiornik nadawy. Ciśnienie regulowano za pomocą zaworu iglicowego. Proces prowadzono przy ciśnieniu transmembranowym ΔΡ = 0,2 MPa i temperaturze roztworu zasilającego (nadawy) t = 20 ± 1°C. Jako nadawę zastosowano roztwór surowiczej albuminy wołowej (BSA) o stężeniu 1 g/dm3. W celu określenia odporności membrany na blokowanie mierzono strumień permeatu (Jmax) przepływający przez membranę 15%PES_2,83%Ag/TNT. Dla porównania wyznaczono również strumień permeatu podczas ultrafiltracji BSA przez membranę z polieterosulfonu (15%PES) otrzymaną według tego samego sposobu, jednak niezawierającą nanomodyfikatora.
W czasie ultrafiltracji BSA przez membranę 15%PES_2,83%Ag/TNT strumień permeatu był wyższy od strumienia zmierzonego dla membrany niemodyfikowanej PES15% o 15%.
P r z y k ł a d 8
Odporność membrany 15%PES_11,44%Ag/TNT na blokowanie określono jak w przykładzie 7. W czasie prowadzenia procesu ultrafiltracji BSA przez membranę 15%PES_11,44%Ag/TNT strumień permeatu był wyższy od strumienia zmierzonego dla membrany niemodyfikowanej PES15% o 29%.
P r z y k ł a d 9
Odporność membrany 15%PES_23,21%Ag/TNT na blokowanie określono jak w przykładzie 7. W czasie prowadzenia procesu ultrafiltracji BSA przez membranę 15%PES_23,21%Ag/TNT strumień permeatu był wyższy od strumienia zmierzonego dla membrany niemodyfikowanej PES 15% o 25%.

Claims (6)

1. Sposób wytwarzania modyfikowanych membran z polieterosulfonu, polegający na zastosowaniu metody inwersji faz (w wariancie mokrym), znamienny tym, że roztwór błonotwórczy zawierający 15% masowych polieterosulfonu i 85% masowych N,N- dimetyloformamidu oraz Ag/TNTs otrzymuje się poprzez połączenie roztworu polieterosulfonu w N,N- dimetyloformamidzie z zawiesiną nanorurek pokrytych srebrem Ag/TNTs w N,N-dimetyloformamidzie, a powstały roztwór poddaje mieszaniu z wykorzystaniem ultradźwięków, polegającym na sonikacji w łaźni ultradźwiękowej w temperaturze 20-25°C oraz mieszaniu z grzaniem na mieszadle magnetycznym w temperaturze 55-60°C naprzemiennie co 15 minut przez 2 godziny, po czym uzyskany roztwór błonotwórczy wylewa się na płytę i zanurza w nierozpuszczalniku uzyskując membranę, przy czym stosuje się nanomateriał Ag/TNTs w ilości 1% masowy w stosunku do polieterosulfonu i o zawartości srebra w zakresie 2,83-23,21% masowy.
2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że stosuje się nanorurki tytanianowe otrzymane metodą hydrotermalną.
3. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że na nanorurkach osadza się nanosrebro w procesie fotodepozycji z zastosowaniem promieniowania UVC, a jako prekursor srebra stosuje się AgNO3.
4. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że stosuje się nanorurki o średnicy 6-8 nm i długości 50-200 nm.
5. Sposób według zastrz. 4, znamienny tym, że prekursor srebra stosuje się w stężeniu 2,5-100 mmol/dm3.
6. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że jako nierozpuszczalnik stosuje się wodę.
PL426201A 2018-07-05 2018-07-05 Sposób wytwarzania modyfikowanych membran z polieterosulfonu PL235491B1 (pl)

Priority Applications (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL426201A PL235491B1 (pl) 2018-07-05 2018-07-05 Sposób wytwarzania modyfikowanych membran z polieterosulfonu

Applications Claiming Priority (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL426201A PL235491B1 (pl) 2018-07-05 2018-07-05 Sposób wytwarzania modyfikowanych membran z polieterosulfonu

Publications (2)

Publication Number Publication Date
PL426201A1 PL426201A1 (pl) 2020-01-13
PL235491B1 true PL235491B1 (pl) 2020-08-24

Family

ID=69161584

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL426201A PL235491B1 (pl) 2018-07-05 2018-07-05 Sposób wytwarzania modyfikowanych membran z polieterosulfonu

Country Status (1)

Country Link
PL (1) PL235491B1 (pl)

Also Published As

Publication number Publication date
PL426201A1 (pl) 2020-01-13

Similar Documents

Publication Publication Date Title
Zhou et al. Self-cleaning, antibacterial mixed matrix membranes enabled by photocatalyst Ti-MOFs for efficient dye removal
Rajakumaran et al. Morphological effect of ZnO nanostructures on desalination performance and antibacterial activity of thin-film nanocomposite (TFN) membrane
Abadikhah et al. High flux thin film nanocomposite membrane incorporated with functionalized TiO2@ reduced graphene oxide nanohybrids for organic solvent nanofiltration
Pejman et al. In situ Ag-MOF growth on pre-grafted zwitterions imparts outstanding antifouling properties to forward osmosis membranes
Al-Hinai et al. Antimicrobial activity enhancement of poly (ether sulfone) membranes by in situ growth of ZnO nanorods
Rajakumaran et al. Effect of ZnO morphology on GO-ZnO modified polyamide reverse osmosis membranes for desalination
Yang et al. In situ reduction of silver by polydopamine: A novel antimicrobial modification of a thin-film composite polyamide membrane
Barbhuiya et al. Synthesis, fabrication, and mechanism of action of electrically conductive membranes: a review
Barzegar et al. Antibacterial and antifouling properties of Ag3PO4/GO nanocomposite blended polyethersulfone membrane applied in dye separation
Cruz-Tato et al. Metalized nanocellulose composites as a feasible material for membrane supports: design and applications for water treatment
Isawi et al. Surface nanostructuring of thin film composite membranes via grafting polymerization and incorporation of ZnO nanoparticles
Kajau et al. Leaching of CuO nanoparticles from PES ultrafiltration membranes
Safarpour et al. Preparation of a novel polyvinylidene fluoride (PVDF) ultrafiltration membrane modified with reduced graphene oxide/titanium dioxide (TiO2) nanocomposite with enhanced hydrophilicity and antifouling properties
Diagne et al. Polyelectrolyte and silver nanoparticle modification of microfiltration membranes to mitigate organic and bacterial fouling
JP5701475B2 (ja) 複合半透膜
Isawi Development of thin-film composite membranes via radical grafting with methacrylic acid/ZnO doped TiO2 nanocomposites
Pounraj et al. Chitosan and graphene oxide hybrid nanocomposite film doped with silver nanoparticles efficiently prevents biofouling
Zhang et al. A novel long-lasting antifouling membrane modified with bifunctional capsaicin-mimic moieties via in situ polymerization for efficient water purification
CN103990392B (zh) 一种荷电聚酰胺复合纳滤膜及其制备方法
CN111248224B (zh) 基于MXene量子点的抗菌剂的制备及抗菌活性测试方法
Szymański et al. Novel polyethersulfone ultrafiltration membranes modified with Cu/titanate nanotubes
Wang et al. A chitosan/dopamine-TiO2 composite nanofiltration membrane for antifouling in water purification
Liu et al. Silver nanoparticle-incorporated porous renewable film as low-cost bactericidal and antifouling filter for point-of-use water disinfection
He et al. Functionalizing aluminum substrata by quaternary ammonium for antifouling performances
Lin et al. Enhancing the efficiency of a forward osmosis membrane with a polydopamine/graphene oxide layer prepared via the modified molecular layer-by-layer method