PL235677B1 - Sposób wytwarzania N-(1-aryloalkilo)amidów - Google Patents

Sposób wytwarzania N-(1-aryloalkilo)amidów Download PDF

Info

Publication number
PL235677B1
PL235677B1 PL422707A PL42270717A PL235677B1 PL 235677 B1 PL235677 B1 PL 235677B1 PL 422707 A PL422707 A PL 422707A PL 42270717 A PL42270717 A PL 42270717A PL 235677 B1 PL235677 B1 PL 235677B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
reaction
toluene
amides
ome
formula
Prior art date
Application number
PL422707A
Other languages
English (en)
Other versions
PL422707A1 (pl
Inventor
Jakub ADAMEK
Jakub Adamek
Anna Węgrzyk
Original Assignee
Politechnika Slaska Im Wincent
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed by Politechnika Slaska Im Wincent filed Critical Politechnika Slaska Im Wincent
Priority to PL422707A priority Critical patent/PL235677B1/pl
Publication of PL422707A1 publication Critical patent/PL422707A1/pl
Publication of PL235677B1 publication Critical patent/PL235677B1/pl

Links

Landscapes

  • Plural Heterocyclic Compounds (AREA)

Description

Opis wynalazku
Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarzania N-(1 -aryloalkilo)amidów o wzorze 1.
N-(l-aryloalkilo)amidy znajdują zastosowanie w chemii jako ważne bloki budulcowe, mające szczególne znaczenie w syntezie substancji biologicznie aktywnych, takich jak alkaloidy izochinolinowe, w tym (±)-kryspina A oraz (±)-trolina (E. Shirakawa, N. Uchiyama, T. Hayashi, J. Org. Chem. 2011, 76, 25-34). Ponadto posiadają cenne właściwości biologiczne. Są m.in. inhibitorami enzymów z grupy transferaz (ACAT, EC 2.3.1.26) jak również wykazują zdolność blokowania receptorów N-metylo-D-asparaginowych (receptorów NMDA). Dzięki temu mogą być wykorzystywane w profilaktyce i leczeniu takich schorzeń jak miażdżyca, hipoglikemia oraz chorób neurodegeneracyjnych np. choroby Alzheimera czy Parkinsona (R.C. Griffith, J.J. Napier, patent europejski, EPO 0 427 427 427 z dnia 24.10.1990; J. Clader, S. Dugar, T. Kogan, B. Tait, W. Vaccaro, patent amerykański, nr 5,149,709 z dnia 22.10.1992). N-(1-Aryloalkilo)amidy wykazują również właściwości przeciwbólowe (I.V. Ukrainets, E.V. Mospanova, N.A. Jaradat, O.V. Bevz, A.V. Turov Chemistry of Heterocyclic Compounds, 2012, 48, 1347-1356), antydrgawkowe, uspokajające (R.C. Griffith, J.J. Napier, patent europejski, EPO 0 427 427 427 z dnia 24.10.1990) oraz przeciwwymiotne (S. N. Rao, D. C. Mohan, S. Adimurthy, RSC Adv. 2015, 5, 95313-95317).
W literaturze chemicznej można znaleźć dużo informacji na temat syntezy N-(1-aryloalkilo)amidów. Najważniejsze metody wykorzystują reakcję amin o odpowiedniej strukturze z pochodnymi kwasów karboksylowych (Ch.A.G.N. Montalbetti, V. Falcue, Tetrahedron 2005, 61, 10827-10852). Bezpośrednia reakcja między aminą i kwasem karboksylowym, ze względu na tworzenie się w pierwszym etapie soli amoniowej, może zachodzić dopiero w wysokich temperaturach, przekraczających 150°C. W związku z tym konieczna jest aktywacja kwasu, najczęściej poprzez przyłączenie grupy łatwo odchodzącej do węgla acylowego. Przykładem może być przekształcenie kwasu w chlorek kwasowy, bezwodnik kwasowy, ester lub azydek i wykorzystanie takich aktywatorów jak DCC, CDI. (Ch.A.G.N. Montalbetti, V. Falcue, Tetrahedron 2005, 61, 10827-10852). Opisano wiele wariantów i modyfikacji tych reakcji, w tym syntezę w fazie stałej (A. E. Fenwick, B. Garnier, A.D. Gribble, R.J. Ife, A.D. Rawlings, J. Witherington, Bioorg. Med. Chem. Lett. 2001, 11, 195-198), reakcje bezrozpuszczalnikowe wspomagane promieniowaniem mikrofalowym (L. Perreux, A. Loupy, F. Volatron, Tetrahedron 2002, 58, 21552162) oraz reakcje enzymatyczne (M.-J. Kim, W.-H. Kim, K. Han, Y. K. Choi, J. Park, Org. Lett., 2007, 9, 1157-1159). Syntezę N-(1-aryloalkilo)amidów można również przeprowadzić na drodze reakcji transamidowania. Jednak, ze względu na stosunkowo małą reaktywność wiązania amidowego, transamidowanie wymaga zastosowania surowych warunków reakcji, w tym wysokiej temperatury, a także skomplikowanych układów katalitycznych (R. Fu Y. Yang, Z. Chen, W. Lai, Y. Ma, Q. Wang, R. Yuan, Tetrahedron 2014, 70, 9492-9499). Z tego względu metoda ta doczekała się licznych modyfikacji. Dotyczyły one stosowanych katalizatorów np. kwasu borowego (T. B. Nguyen, J. Sorres,; M. Q. Tran, L. Ermolenko, A. Al-Mourabit, Org. Lett. 2012, 14, 3202-3205), L-proliny (S. N. Rao, D. C. Mohan, S. Adimurthy, Org. Lett. 2013, 15, 1496-1499), kwasu benzoesowego (J.-W. Wu, Y.-D. Wu, J.-J. Dai, H.-J. Xua, Adv. Synth. Catal. 2014, 356, 2429-2436) czy też H-β-zeolitów (S. N. Rao, D. C. Mohan, S. Adimurthy, RSC Adv. 2015, 5, 95313-95317), a także sposobu prowadzenia reakcji np. przez wspomaganie reakcji promieniowaniem mikrofalowym (R. Fu Y. Yang, Z. Chen, W. Lai, Y. Ma, Q. Wang, R. Yuan, Tetrahedron 2014, 70, 9492-9499) oraz prowadzenie reakcji w układach bezrozpuszczalnikowych (S. N. Rao, D. C. Mohan, S. Adimurthy, RSC Adv. 2015, 5, 95313-95317).
Dogodną metodą syntezy N-(1-aryloalkilo)amidów jest reakcja aminokarbonylowania. Wymaga ona jednak obecności reagentów pomocniczych (katalizatory, aktywatory, rozpuszczalniki) i jest prowadzona w atmosferze tlenku węgla w wysokiej temperaturze (100-140°C) (P. Xie, Ch. Xia, H. Huang, Org. Lett., 2013, 15, 3370-3373).
W literaturze opisano również metody pozwalające przekształcić aldehydy lub ketony w amidy, w tym również N-(1-aryloalkilo)amidy (V. Prasad, R. R. Kale, B. B. Mishra, D. Kumar, V. K. Tiwari, Org. Lett., 2012, 14, 2936-2939).
Cechą wspólną wszystkich omówionych powyżej syntez, a zarazem ich największym ograniczeniem jest konieczność posiadania amin o odpowiedniej strukturze, dlatego w większości przypadków umożliwiają one otrzymywanie tylko najprostszych N-(1-aryloalkilo)amidów, takich jak N-benzyloamidy.
Metodą wykorzystującą inną strategię syntetyczną jest otrzymywanie N-(1-aryloalkilo)amidów za pomocą amidoalkilowania związków aromatycznych. Jej istotą, w przeciwieństwie do metod opisanych
PL 235 677 B1 powyżej, dla których kluczowym etapem było powstawanie wiązania C-N, jest utworzenie nowego wiązania C-CAr. α-Amidoalkilowanie związków aromatycznych za pomocą N-hydroksymetyloamidów w środowisku stężonego kwasu siarkowego, znana jako reakcja Einhorna, jest historycznie pierwszym przykładem tego typu procesu (A. Einhorn, M. Gottler, Ber. 1909, 42, 4837-4850). W literaturze można spotkać wiele opisów modyfikacji tej reakcji. Dotyczą one warunków jej prowadzenia, rodzaju używanych katalizatorów, a także struktury wykorzystywanych substratów (R. Mazurkiewicz, A. PaździerniokHolewa, J. Adamek, K. Zielińska, Adv. Heterocycl. Chem. 2014, 111, 43-94). W ostatnich latach w roli czynników α-amidoalkilujących najczęściej używano N-(1-hydroksyalkilo)amidy, N-(1-alkoksyalkilo)amidy, N-[1-(1-benzotriazolilo)alkiloamidy czy też 1-( N-acyloamino)alkilosulfony. Opisano również metodę w której czynniki α-amidoalkilujące były generowane in - situ z odpowiednich amidów i aldehydów. Wykorzystanie tego typu substratów w reakcji amidoalkilowania układów aromatycznych wymaga zastosowania katalizatorów kwasowych nawet w ilościach stechiometrycznych. Najczęściej w tej roli stosowano względnie drogie kwasy Lewisa takie jak np. AlCb, TiCl4, FeCh, lub Bi(OTf)s (A.R. Katritzky, J. Pernak, W.-Q. Fan, Synthesis 1991, 868-870; M. Petrini, Chem. Rev. 2005, 105, 3949-3977; E. Shirakawa, N. Uchiyama, T. Hayashi, J. Org. Chem. 2011, 76, 25-34; A.E. Schneider, G. Manolikakes, J. Org. Chem. 2015, 80, 6193-6212). Zastosowanie kwasów Lewisa nie tylko zmniejsza aktywność reagującego nukleofilu, ale przede wszystkim wymusza przeprowadzenie żmudnej, wodnej procedury oczyszczania mieszaniny poreakcyjnej. W przypadku wykorzystania 1-( N-acyloamino)alkilosulfonów reakcji pożądanej towarzyszy duża liczba reakcji ubocznych (P. Thiruphati, S.S. Kim, J. Org. Chem. 2009, 74, 7755-7761, R. Ballini, A. Palmieri, M. Petrini, E. Torregiani, Org. Lett. 2006, 8, 4093-4096).
Większość opisanych powyżej reakcji mających na celu utworzenie N-(1-aryloalkilo)amidów wymaga zastosowania substratów o skomplikowanej strukturze. Związki te często są niedostępne handlowo, a ich otrzymanie związane jest z koniecznością przeprowadzenia wieloetapowych i czasochłonnych syntez. Ponadto metody te wymagają zastosowania toksycznych reagentów, rozpuszczalników lub odczynników pomocniczych. W wielu przypadkach konieczne jest zastosowanie ostrych warunków reakcji, m.in. wysokiej lub bardzo niskiej temperatury (-78°C). Wszystkie te niedogodności sprawiają, że różnorodność strukturalna możliwych do otrzymania opisanymi metodami N-(1-aryloalkilo)amidów jest ograniczona.
Według naszej najlepszej wiedzy do tej pory w literaturze nie opisano syntezy N-(1-aryloalkilo)amidów z soli 1-(N-acyloamino)alkilofosfoniowych pochodnych elektronoakceptorowych fosfin o wzorze 2.
Sposób wytwarzania N-(1-aryloalkilo)amidów o wzorze 1, według wynalazku polega na tym, że sole 1-(N-acyloamino)alkilofosfoniowe o wzorze 2, w którym R1 = t-Bu, Bn; R2 = Me, i-Bu, i-Pr, Ph; R = m -C6H4Cl, p -C6H4CF3 kontaktuje się ze związkami aromatycznymi lub heteroaromatycznymi korzystnie z 1,3-dimetoksybenzenem, 1,3,5-trimetoksybenzenem, tiofenem lub indolem w stosunku molowym 1:15, w temperaturze pokojowej lub w temperaturze podwyższonej 40-60°C, w czasie 3-45 minut, reakcję przerywa się poprzez dodanie do środowiska reakcyjnego zasady, korzystnie N, N-diizopropyloetyloaminy (zasady Huniga), po czym surowy N-(1-aryloalkilo)amid o wzorze 1, w którym R1 = t-Bu, Bn; R2 = Me, i-Bu, i-Pr, Ph; Ar = 2,4-C6H3(OMe)2, 2,4,6-C6H2(OMe)3, 2-tienyl, 3-indolil poddaje się ekstrakcji z mieszaniny poreakcyjnej toluenem na gorąco w temperaturze 40-60°C, korzystnie w temperaturze 50°C, a po odparowaniu toluenu, doczyszcza się za pomocą chromatografii kolumnowej z układu toluen/octan etylu, korzystnie w stosunku 2:1 [v/v].
Korzystnie w sposobie według wynalazku, jako związki aromatyczne stosuje się pochodne benzenu aktywowane co najmniej dwoma podstawnikami elektronodonorowymi.
Korzystnie w sposobie według wynalazku, jako związki heteroaromatyczne stosuje się pięcioczłonowe aromatyczne związki heterocykliczne zawierające jeden heteroatom lub ich pochodne aktywowane podstawnikami elektronodonorowymi.
Korzystnie w sposobie według wynalazku, jako związki heteroaromatyczne stosuje się pochodne indolu aktywowane podstawnikami elektronodonorowymi.
Korzystnie w sposobie według wynalazku, krystaliczne produkty reakcji rekrystalizuje się z toluenu lub z układu toluen/heksan.
Sole 1-( N-acyloamino)alkilofosfinowe pochodne elektronoakceptorowych fosfin o wzorze 2, będące substratem w sposobie według wynalazku, są łatwe do otrzymania z odpowiednich «-aminokwasów, analogicznie jak zostało to opisane w polskich opisach patentowych PL215676 i PL221593 (R. Mazurkiewicz, J. Adamek, A. Październiok-Holewa, T. Gorewoda, W. Simka; Sposób wytwarzania
PL 235 677 Β1 soli a-(/V-acyloamino)alkilotrifenylofosfoniowych. Synteza ta obejmuje elektrochemiczne dekarboksylatywne α-metoksylowanie /V-acylo-a-aminokwasów o wzorze 3 i przekształcenie powstałych /V-(1-alkoksyalkilo)amidów o wzorze 4 w sole fosfoniowe o wzorze 2, co zostało przedstawione na schemacie poniżej:
o o o□ r'\-h r'S'h r'\'h „„ R'\-H 2X, 2·^ ,1^® (Fi 2 Λ
R2 COOH R2 OMe R2TR3 Bl’4°R
4 21
Zaletą rozwiązania według wynalazku są bardzo dobre wydajności, krótki czas reakcji, który w większości przypadków wynosi 5-10 minut oraz łagodne warunki reakcji. Jest to metoda bezkatalityczna, w której związek aromatyczny (jeden z substratów) pełni rolę rozpuszczalnika, co wpływa na obniżenie kosztów syntezy. W reakcji mogą brać udział nie tylko aromatyczne związki karbocykliczne, także związki heterocykliczne. Metoda według wynalazku opiera się na łatwo dostępnej i zróżnicowanej strukturalnie bazie surowców jaką stanowią α-aminokwasy. Ponadto umożliwia otrzymanie bardzo rozbudowanej biblioteki różnorodnych pod względem budowy związków.
Wynalazek objaśniono przykładami wykonania 1-15, a produkty przeprowadzonych przykładowych syntez przedstawiono wzorami 1a-1: Przykład 1
Do kolby okrągłodennej o pojemności 25 cm3 wprowadzano 340,7 mg tetrafluoroboranu 1-(/V-piwaloiloamino)etylotris[p-(trifluorometylo)fenylo]fosfoniowego, 0,98 cm3 1,3-dimetoksybenzenu oraz chloroform (2 cm3). Całość mieszano na mieszadle magnetycznym przez 25 min. Po tym czasie, w celu przerwania reakcji, do kolby wprowadzano 0,09 cm3 /V,/V-diizopropyloetyloaminy (zasady Huniga), a mieszanie kontynuowano przez 15 min. Następnie chloroform odparowywano pod obniżonym ciśnieniem (10 mmHg), a uzyskaną pozostałość przemywano na gorąco toluenem (50°C, 3x3 cm3). Otrzymany w ten sposób surowy produkt reakcji oczyszczono metodą chromatografii kolumnowej (toluen/octan etylu, 2:1 [v/v]). Uzyskano 111,5 mg oczekiwanego produktu 1a z wydajnością 84% w postaci białego osadu o t.t. 126,5-128,0°C. Przykład 2
Postępując jak w przykładzie 1, z 290,3 mg tetrafluoroboranu 1-(/V-piwaloiloamino)etylotris(m-chlorofenylo)fosfoniowego po 40 minutach prowadzenia reakcji uzyskano 88,9 mg oczekiwanego produktu 1a z wydajnością 67% w postaci białego osadu o t.t. 126,5-128°C. Przykład 3
Postępując jak w przykładzie 1, z 371,7 mg tetrafluoroboranu 1-(/V-piwaloiloamino)fenylometylotris[p-(trifluorometylo)fenylo]fosfoniowego po 5 minutach prowadzenia reakcji uzyskano 117,9 mg oczekiwanego produktu 1b z wydajnością 72% w postaci białego osadu o t.t. 139,5-141 °C. Przykład 4
Postępując jak w przykładzie 1, z 371,7 mg tetrafluoroboranu 1-(/V-benzylokarbonyloamino)-2-metylopropylotris[p-(trifluorometylo)fenylo]fosfoniowego po 10 minutach prowadzenia reakcji uzyskano 124,4 mg oczekiwanego produktu 1c z wydajnością 76% w postaci białego osadu o t.t. 99-100,5°C. Przykład 5
Postępując jak w przykładzie 1, z 378,7 mg tetrafluoroboranu 1-(/V-benzylokarbonyloamino)-3-metylobutylotris[p-(trifluorometylo)fenylo]fosfoniowego po 10 minutach prowadzenia reakcji uzyskano 131,4 mg oczekiwanego produktu 1 d z wydajnością 77% w postaci białego osadu o t.t. 131-132°C. Przykład 6
Do kolby okrągłodennej o pojemności 25 cm3 wprowadzano 340,7 mg tetrafluoroboranu 1-(/Vpiwaloiloamino)etylotris[p-(trifluorometylo)fenylo]fosfoniowego, 1261,5 mg 1,3,5-trimetoksybenzenu oraz chloroform (2 cm3). Całość mieszano na mieszadle magnetycznym przez 3 min. Po tym czasie, w celu przerwania reakcji, do kolby wprowadzano 0,09 cm3 /V,/V-diizopropyloetyloaminy (zasady Huniga), a mieszanie kontynuowano przez 15 min. Następnie chloroform odparowywano pod obniżonym ciśnieniem (10 mmHg), a uzyskaną pozostałość przemywano na gorąco toluenem (50°C, 3x3 cm3). Otrzymany w ten sposób surowy produkt reakcji oczyszczono metodą chromatografii kolumnowej (toluen/octan etylu, 2:1 [v/v]). Uzyskano 115,2 mg oczekiwanego produktu 1e z wydajnością 78% w postaci białego osadu o t.t. 108-109°C.
PL 235 677 B1
P r z y k ł a d 7
Postępując jak w przykładzie 6, z 290,3 mg tetrafluoroboranu 1-(N-piwaloiloamino)etylotris(m -chlorofenylo)fosfoniowego po 5 minutach prowadzenia reakcji uzyskano 122,6 mg oczekiwanego produktu 1e z wydajnością 83% w postaci białego osadu o t.t. 108-109°C.
P r z y k ł a d 8
Postępując jak w przykładzie 6, z 371,7 mg tetrafluoroboranu 1-( N-piwaloiloamino)fenylometylotris[ p -(trifluorometylo)fenylo]fosfoniowego po 5 minutach prowadzenia reakcji uzyskano 130,5 mg oczekiwanego produktu 1f z wydajnością 73% w postaci białego osadu o t.t. 128-129°C.
P r z y k ł a d 9
Postępując jak w przykładzie 6, z 307,3 mg tetrafluoroboranu 1-( N-benzylokarbonyloamino)etylotris( m -chlorofenylo)fosfoniowego po 20 minutach prowadzenia reakcji uzyskano 131,8 mg oczekiwanego produktu 1g z wydajnością 80% w postaci białego osadu o t.t. 117,5-119°C.
P r z y k ł a d 10
Postępując jak w przykładzie 6, z 371,7 mg tetrafluoroboranu 1-( N-benzylokarbonyloamino)-2-metylopropylotris[p-(trifluorometylo)fenylo]fosfoniowego po 10 minutach prowadzenia reakcji uzyskano 146,5 mg oczekiwanego produktu 1h z wydajnością 82% w postaci białego osadu o t.t. 100-101°C. P r z y k ł a d 11
Postępując jak w przykładzie 6, z 378,7 mg tetrafluoroboranu 1-( N-benzylokarbonyloamino)-3-metylobutylotris[p-(trifluorometylo)fenylo]fosfoniowego po 5 minutach prowadzenia reakcji uzyskano 141,2 mg oczekiwanego produktu 1i z wydajnością 76% w postaci białego osadu o t.t. 79,5-81°C. P r z y k ł a d 12
Do kolby okrągłodennej o pojemności 25 cm3 wprowadzono 340,7 mg tetrafluoroboranu 1-( N-piwaIoiloamino)etylotris[p-(trifluorometylo)fenylo]fosfoniowego, 879,0 mg indolu oraz chloroform (2 cm3). Całość mieszano na mieszadle magnetycznym przez 10 min. Po tym czasie, w celu przerwania reakcji, do kolby wprowadzano 0,09 cm3 N, N-diizopropyloetyloaminy (zasady Huniga), a mieszanie kontynuowano przez 15 min. Następnie chloroform odparowano pod obniżonym ciśnieniem (10 mmHg), a uzyskaną pozostałość przemywano na gorąco toluenem (50°C, 3x3 cm3). Otrzymany w ten sposób surowy produkt reakcji oczyszczono metodą chromatografii kolumnowej (toluen/octan etylu, 2:1 [v/v]). Uzyskano 83,1 mg oczekiwanego produktu 1j z wydajnością 68% w postaci białego osadu o t.t. 170-172°C.
P r z y k ł a d 13
Do kolby okrągłodennej o pojemności 25 cm3 wprowadzano 340,7 mg tetrafluoroboranu 1-( N-piwaloiloamino)etylotris[p-(trifluorometylo)fenylo]fosfoniowego, 4,5 cm3 tiofenu oraz 2 cm3 chloroform. Całość mieszano na mieszadle magnetycznym w temperaturze 50°C w czasie 30 min. W celu przerwania reakcji, do kolby wprowadzano 0,09 cm3 N, N-diizopropyloetyloaminy (zasady Huniga), a mieszanie kontynuowano przez 15 min. Następnie chloroform odparowano pod obniżonym ciśnieniem (10 mmHg), a uzyskaną pozostałość przemyto na gorąco toluenem (50°C, 3x3 cm3). Otrzymany w ten sposób surowy produkt reakcji oczyszczono metodą chromatografii kolumnowej (toluen/octan etylu, 2:1 [v/v]). Uzyskano 53,9 mg oczekiwanego produktu 1k z wydajnością 51% w postaci pomarańczowego osadu o t.t. 60-62°C.
P r z y k ł a d 14
Postępując jak w przykładzie 13, z 290,3 mg tetrafluoroboranu 1-( N-piwaloiloamino)etylotris(m -chlorofenylo)fosfoniowego po 45 minutach prowadzenia reakcji uzyskano 33,8 mg oczekiwanego produktu 1k z wydajnością 32% w postaci pomarańczowego osadu o t.t. 60-62°C.
P r z y k ł a d 15
Postępując jak w przykładzie 13, z 371,7 mg tetrafluoroboranu 1-( N-benzylokarbonyloamino)-2-metylopropylotris[p-(trifluorometylo)fenylo]fosfoniowego po 30 minutach prowadzenia reakcji uzyskano 72,5 mg oczekiwanego produktu 1l z wydajnością 53% w postaci białego osadu o t.t. 85-87°C.

Claims (5)

  1. Zastrzeżenia patentowe
    1. Sposób wytwarzania /V-(1-aryloalkilo)amidów o wzorze 1, w którym R1 = f-Bu, Bn; R2 = Me, /-Bu, /-Pr, Ph; Ar = 2,4-CeH3(OMe)2, 2,4,6-CeH2(OMe)3, 2-tienyl, 3-indolil, znamienny tym, że sole 1-(/V-acyloamino)alkilofosfoniowe o wzorze 2, w którym R1 = f-Bu, Bn; R2 = Me, /-Bu, /-Pr, Ph; R = m-CehLCI, p-CehLCFs kontaktuje się ze związkami aromatycznymi lub heteroaromatycznymi korzystnie z 1,3-dimetoksybenzenem, 1,3,5-trimetoksybenzenem, tiofenem lub indolem w stosunku molowym 1:15, w temperaturze pokojowej lub w temperaturze podwyższonej 40-60°C, w czasie 3-45 minut, reakcję przerywa się poprzez dodanie do środowiska reakcyjnego zasady, korzystnie /V,/V-diizopropyloetyloaminy (zasady Hiiniga), po czym surowy Λ/-(1 -aryloalkilo)amid o wzorze 1, w którym R1 = f-Bu, Bn; R2 = Me, /-Bu, /-Pr, Ph; Ar = 2,4-CeH3(OMe)2, 2,4,6-CeH2(OMe)3, 2-tienyl, 3-indolil poddaje się ekstrakcji z mieszaniny poreakcyjnej toluenem na gorąco w temperaturze 40-60°C, korzystnie w temperaturze 50°C, a po odparowaniu toluenu, doczyszcza się za pomocą chromatografii kolumnowej z układu toluen/octan etylu, korzystnie w stosunku 2:1 [v/v],
  2. 2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że jako związki aromatyczne stosuje się pochodne benzenu aktywowane co najmniej dwoma podstawnikami elektronodonorowymi.
  3. 3. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że jako związki heteroaromatyczne stosuje się pięcioczłonowe aromatyczne związki heterocykliczne zawierające jeden heteroatom lub ich pochodne aktywowane podstawnikami elektronodonorowymi.
  4. 4. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że jako związki heteroaromatyczne stosuje się pochodne indolu aktywowane podstawnikami elektronodonorowymi.
  5. 5. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że krystaliczne produkty reakcji rekrystalizuje się z toluenu lub z układu toluen/heksan.
PL422707A 2017-08-31 2017-08-31 Sposób wytwarzania N-(1-aryloalkilo)amidów PL235677B1 (pl)

Priority Applications (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL422707A PL235677B1 (pl) 2017-08-31 2017-08-31 Sposób wytwarzania N-(1-aryloalkilo)amidów

Applications Claiming Priority (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL422707A PL235677B1 (pl) 2017-08-31 2017-08-31 Sposób wytwarzania N-(1-aryloalkilo)amidów

Publications (2)

Publication Number Publication Date
PL422707A1 PL422707A1 (pl) 2019-03-11
PL235677B1 true PL235677B1 (pl) 2020-10-05

Family

ID=65629543

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL422707A PL235677B1 (pl) 2017-08-31 2017-08-31 Sposób wytwarzania N-(1-aryloalkilo)amidów

Country Status (1)

Country Link
PL (1) PL235677B1 (pl)

Family Cites Families (2)

* Cited by examiner, † Cited by third party
Publication number Priority date Publication date Assignee Title
PL215676B1 (pl) * 2010-01-13 2014-01-31 Politechnika Slaska Im Wincent Sposób wytwarzania soli a-(N-acyloamino)alkilotrifenylofosfoniowych
PL221593B1 (pl) * 2011-10-17 2016-05-31 Politechnika Śląska Sposób wytwarzania soli 1-(N-acyloamino)alkilotrifenylofosfoniowych

Also Published As

Publication number Publication date
PL422707A1 (pl) 2019-03-11

Similar Documents

Publication Publication Date Title
Hernández et al. Solvent-free asymmetric aldol reaction organocatalyzed by (S)-proline-containing thiodipeptides under ball-milling conditions
Srinivas et al. Efficient, convenient and reusable polyaniline-sulfate salt catalyst for the synthesis of quinoxaline derivatives
Darabi et al. A recyclable and highly effective sulfamic acid/MeOH catalytic system for the synthesis of quinoxalines at room temperature
Sarkar et al. A decade update on solvent and catalyst-free neat organic reactions: a step forward towards sustainability
Hernández et al. Efficient ball-mill procedure in the ‘green’asymmetric aldol reaction organocatalyzed by (S)-proline-containing dipeptides in the presence of water
Genoni et al. Stereoselective metal-free catalytic synthesis of chiral trifluoromethyl aryl and alkyl amines
CS225802B2 (en) The production of new 4-/polyalkoxyphenoy 1/-2-pyrrolidone
He et al. Palladium-catalyzed synthesis of 5-iminopyrrolones through isocyanide double insertion reaction with terminal alkynes and water
Kimmel et al. Enantio-and diastereoselective addition of thioacetic acid to nitroalkenes via N-sulfinyl urea catalysis
AU2006276072A1 (en) Process for synthesizing a substituted pyrazole
Obydennov et al. An improved synthesis and some reactions of diethyl 4-oxo-4H-pyran-2, 5-dicarboxylate
Pramanik et al. Synthesis of α-diazo-β-keto esters, phosphonates and sulfones via acylbenzotriazole-mediated acylation of a diazomethyl anion
Shim et al. Organocatalytic asymmetric aldol reaction using protonated chiral 1, 2-diamines
Wang et al. An efficient route to quinoline-2-carboxylates via a rhodium-catalyzed oxidative [5+ 1] annulation of 2-vinylanilines with α-diazocarbonyl compounds
WO2016122325A1 (en) Methods for providing intermediates in the synthesis of atorvastatin.
Nematpour A new route for the synthesis of substituted benzo [1, 3, 4] oxadiazine derivatives via copper-catalyzed N-arylation-cyclization of hydrazonoyl chlorides and 2-iodophenol
PL235677B1 (pl) Sposób wytwarzania N-(1-aryloalkilo)amidów
CN110028422A (zh) 一种咪唑盐酸盐催化氨基保护的方法
Aitken et al. The first organocatalysed direct aldol reaction of 2-hydroxycyclobutanone
Mokhtari et al. A convenient one-pot synthesis of novel tetraamides via 2-cyclopentylidenemalonic acid based Ugi-four component reaction
Khodaee et al. Efficient Synthesis of 5, 5-Disubstituted Bis-hydantoins/spirohydantoins and a Tetrakis-analogue: A Drug-like Multi-cyclic Scaffold
Chandrasekhar et al. Aromaticity in azlactone anions and its significance for the Erlenmeyer synthesis
CN118026912A (zh) 一种卡龙酰亚胺类化合物的制备方法
CN110724115B (zh) 一种制备2-氨基-5-取代-1,3,4-噻二唑的方法
Ryczek Synthesis of 3‐Ω‐aminohydantoins