PL235687B1

PL235687B1 - Okno, zwłaszcza dachowe z ryglem blokującym

Info

Publication number: PL235687B1
Application number: PL424878A
Authority: PL
Inventors: Marek Majda
Original assignee: Fakro Pp Spolka Z Ograniczona Odpowiedzialnoscia
Priority date: 2018-03-14
Filing date: 2018-03-14
Publication date: 2020-10-05
Also published as: PL424878A1

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem rozwiązania jest okno, zwłaszcza dachowe posiadające rygiel antywłamaniowy, blokujący ramę skrzydła w ramie ościeżnicy.

Znane jest rozwiązanie ryglowania skrzydła w ramie ościeżnicy z patentu PL/EP2674544B1, którego rygiel blokujący zbudowany jest z dwóch tulei: ościeżnicowej i skrzydłowej, oraz sworznia blokującego, który znajduje się w relacji suwliwo-obrotowej ze wspomnianymi tulejami. Sworzeń blokujący może zajmować dwie pozycje skrajne. W pierwszej pozycji skrajnej, nazwanej wycofaną, sworzeń nie blokuje skrzydła, a jego obrót w ramie ościeżnicy jest możliwy oraz, w drugiej pozycji skrajnej, nazwanej wysuniętą, sworzeń znajduje się w obu tulejach i blokuje obrót skrzydła. Sworzeń posiada dwa końce, z których pierwszy współpracuje z kluczem do sterowania sworzniem oraz drugi zakończony jest poprzecznym prętem. Zablokowanie skrzydła w ościeżnicy realizowane jest poprzez wsunięcie za pomocą klucza sworznia w kierunku ościeżnicy oraz jego obrót wokół własnej osi, tak, że pręt poprzeczny sworznia opiera się na elemencie ustalającym tulei ościeżnicowej, a powrót pręta wywołany sprężyną znajdującą się na zewnętrznym obwodzie sworznia jest zablokowany.

Istotą rozwiązania jest okno zwłaszcza dachowe, które zbudowane jest z ościeżnicy będącej ramą zamkniętą. Ramę ościeżnicy tworzą cztery wzdłużne ramiaki połączone ze sobą, korzystnie metodą klejenia. W ramie ościeżnicy osadzona jest rama skrzydła, która podobnie, jak rama ościeżnicy zbudowana jest z połączonych ze sobą czterech wzdłużnych ramiaków. Skrzydło, osadzone jest w ościeżnicy za pomocą zawiasów, umożliwiających obrót okna wokół osi równoległej do co najmniej jednego ramiaka skrzydła. Skrzydło posiada także pakiet szybowy, stanowiący część przezierną okna. Okno wyposażone jest w zespół zamykający, będący korzystnie klamką, blokującą skrzydło w ościeżnicy.

Cechą szczególną okna według rozwiązania jest rygiel blokujący, który stanowi jego blokadę antywłamaniową. Rygiel blokujący zbudowany jest z części należących do skrzydła i ościeżnicy, zamontowanych we współliniowych otworach odpowiednich ramiaków okna. Częścią zamocowaną w ramiaku skrzydła jest tuleja skrzydłowa, a w ramiaku ościeżnicy tuleja ościeżnicowa. Korpus tulei skrzydłowej jest co najmniej częściowo gwintowany do zamocowania jej w otworze ramiaka skrzydła okna. Na części gwintowej tulei osadzona jest podkładka z nakrętką, przy czym podkładka ma ściętą powierzchnię, zlicowaną ze ściętą powierzchnią ramiaka skrzydła. Zamocowanie tulei ościeżnicowej w otworze w ramiaku ościeżnicy realizowane jest za pomocą wkręta z nakrętką pazurkową, która znajduje się od strony zewnętrznej ramiaka. Rygiel blokujący zamocowany jest pod pakietem szybowym skrzydła, w części wewnętrznej okna.

Częścią wspólną obu tulei jest pręt blokujący, który wykonuje ruch obrotowo-suwliwy wewnątrz wspomnianych tulei. Pręt blokujący zajmuje dwie skrajne pozycje: pierwsza, w której pręt w całości znajduje się tylko w tulei skrzydłowej, wtedy skrzydło jest odblokowane oraz druga pozycja, w której pręt blokujący znajduje się jednocześnie w obu tulejach a ruch skrzydła jest zablokowany w obwodzie ramy ościeżnicy. Ponadto w tulei skrzydłowej, nad powierzchnią czołową pręta blokującego, znajduje się głowica sterująca, zdolna do ruchu obrotowo-suwliwego w tulei, przy czym w zablokowanej pozycji okna, ruch głowicy sterującej wywołany ruchem pręta blokującego jest zablokowany.

Rygiel blokujący wyposażony jest także w klucz, który aktywuje za pomocą siły użytkownika wspomniany ruch obrotowo-suwliwy głowicy sterującej, która następnie wywołuje ruch suwliwy pręta blokującego. Głowica posiada także co najmniej jeden występ, który podczas przemieszczania głowicy sterującej prowadzony jest suwliwie i obrotowo wzdłuż ścieżki prowadzącej utworzonej w korpusie tulei skrzydłowej. Ścieżka prowadząca posiada kształt umożliwiający ruch suwliwy i obrotowy głowicy sterującej oraz stanowi granicę zakresu jej ruchu, a przez to także zakres wysunięcia pręta blokującego z tulei skrzydłowej i wsunięcia go do tulei ościeżnicowej. Na zewnętrznym obwodzie, pręta blokującego znajduje się sprężyna obwodowa, która wywołuje ruch wsteczny pręta, tak, aby w pozycji niezablokowanej zawsze znajdował się w tulei skrzydłowej. Aby zablokować ruch suwliwy wsteczny pręta w pozycji okna zablokowanego, koniec ścieżki prowadzącej posiada gniazdo dla występu głowicy sterującej, a oddziaływanie sprężyny obwodowej pręta blokującego wciska, w to gniazdo, występ głowicy, wówczas pręt blokujący pozostaje w swojej drugiej pozycji skrajnej, w obu tulejach jednocześnie.

Aby odblokować skrzydło, użytkownik, za pomocą klucza wywołuje wyskok występu głowicy sterującej z gniazda pokonując siłę oddziaływania sprężyny obwodowej pręta blokującego, oraz ruchem

PL 235 687 B1 obrotowym wyprowadza go do fragmentu ścieżki prowadzącej biegnącej wzdłuż osi symetrii tulei skrzydłowej. Gdy ruch głowicy wzdłuż osi symetrii tulei skrzydłowej jest możliwy, sprężyna obwodowa automatycznie wysuwa pręt blokujący z tulei ościeżnicowej i chowa go w tulei skrzydłowej.

W zablokowanej pozycji okna, ruch głowicy sterującej wywołany ruchem pręta blokującego jest zablokowany ze względu na minimalny moment tarcia między tymi elementami, realizowany poprzez ich rozdzielenie i zachowanie dystansu między ich powierzchniami czołowymi.

Poniżej zostaną przedstawione przykłady wzajemnych położeń głowicy sterującej i pręta blokującego, jednak każde inne położenie, w którym zyskuje się rozdzielenie tych elementów jest możliwe.

W proponowanym, pierwszym przykładzie rozwiązania, głowica sterująca posiada osiowy występ, który w stanie zamontowanym znajduje się w kontakcie z powierzchnią czołową pręta blokującego. Osiowy występ pełni więc funkcję rozdzielającą głowicę sterującą od pręta blokującego, a jego niewielka powierzchnia w stosunku do powierzchni czołowej pręta blokującego, uniezależnia ruch głowicy sterującej od ruchu pręta blokującego w zablokowanej pozycji okna.

Powierzchnia czołowa pręta blokującego, może też posiadać gwintowany otwór dla śruby z łbem i trzpieniem co najmniej częściowo gwintowanym, tak, że głowica sterująca w postaci pierścienia osadzona jest na trzpieniu śruby i w pozycji zamontowanej znajduje się między jej łbem a prętem blokującym. Śruba korzystnie utrzymuje głowicę na swoim trzpieniu w jednej pozycji, zachowując możliwość jej swobodnego obrotu, zachowując jednocześnie dystans między powierzchnią czołową pręta blokującego a głowicą sterującą. W proponowanym rozwiązaniu, w zablokowanej pozycji okna, poprzez utrzymanie wspomnianego dystansu, ruch głowicy sterującej nie zależy od ruchu pręta blokującego.

Dodatkowo na obwodzie korpusu tulei skrzydłowej, nad gniazdem ścieżki prowadzącej znajduje się rowek obwodowy dla sprężyny prostokątnej, która blokuje niekontrolowany ruch głowicy sterującej, zatrzymując wypust głowicy sterującej w gnieździe ścieżki prowadzącej.

W innym przykładzie, między głowicą sterującą a prętem blokującym połączonymi śrubą jak opisano wyżej bez sprężyny prostokątnej, może znajdować się sprężyna prostokątna. Siła oddziaływania sprężyny dociskającej, działa w kierunku zgodnym z kierunkiem działania sprężyny obwodowej na pręcie blokującym, zmniejszając moment tarcia między tymi elementami oraz blokując niekontrolowany ruch głowicy sterującej w zablokowanej pozycji okna, zatrzymując wypust głowicy sterującej w pozycji zablokowanej.

Korzyścią rozwiązania są właściwości antywłamaniowe okna z ryglem blokującym.

Korzyści te wynikają z niezależności ruchu głowicy sterującej względem ruchu pręta blokującego, ponieważ niechciany obrót pręta blokującego w zablokowanej pozycji okna, do którego osoba włamująca może mieć dostęp nie wywołuje ruchu głowicy sterującej ze względu na minimalny moment tarcia jaki występuje między tymi elementami. W proponowanym rozwiązaniu odblokowanie okna, możliwy jest wyłącznie dzięki zastosowaniu klucza, za pomocą którego użytkownik wywołuje wyskok występu głowicy sterującej z gniazda ścieżki prowadzącej, a następnie cofnięcie się pręta blokującego razem z głowicą sterującą do tulei skrzydłowej.

Rozwiązanie zostało przedstawione na rysunkach:

Fig. 1a -przekrój wzdłużny przez tuleję skrzydłową z prętem blokującym i głowicą sterującą według pierwszego przykładu realizacji oraz szczegół B przedstawiający osiowy występ głowicy będący w kontakcie z czołową powierzchnią pręta blokującego,

Fig. 1b - przekrój poprzeczny przez okno w pozycji odblokowanej z ryglem blokującym według pierwszego przykładu realizacji.

Fig. 1c - przekrój poprzeczny przez okno w pozycji zablokowanej z ryglem blokującym według pierwszego przykładu realizacji

Fig. 2a - przekrój wzdłużny przez tuleję skrzydłową z prętem blokującym i głowicą sterującą według drugiego przykładu realizacji

Fig. 2b - przekrój poprzeczny przez tuleję skrzydłową według drugiego przykładu realizacji ze sprężyną prostokątną,

Fig. 2c -przekrój poprzeczny przez okno w pozycji odblokowanej z ryglem blokującym według drugiego przykładu realizacji,

Fig. 2d -przekrój poprzeczny przez okno w pozycji zablokowanej z ryglem blokującym według drugiego przykładu realizacji,

Fig. 3a -przekrój wzdłużny przez tuleję skrzydłową z prętem blokującym i głowicą sterującą według trzeciego przykładu realizacji

PL 235 687 B1

Fig. 3b - przekrój poprzeczny przez okno w pozycji odblokowanej z ryglem blokującym według trzeciego przykładu realizacji,

Fig. 3c - przekrój poprzeczny przez okno w pozycji zablokowanej z ryglem blokującym według drugiego przykładu realizacji.

Okno dachowe zbudowane jest z ościeżnicy 1 oraz skrzydła 2 z pakietem szybowym 3 stanowiącym granicę między stroną zewnętrzną i wewnętrzną okna. Skrzydło 2 zawieszone jest w ościeżnicy 1 za pomocą połączenia zawiasowego umożliwiającego ruch skrzydła 2 względem ramy ościeżnicy 1. Okno wyposażone jest także w rygiel blokujący, który unieruchamia skrzydło 2 w ramie ościeżnicy 1. Rygiel blokujący posiada tuleje skrzydłową 4a i ościeżnicową 4b, które zamocowane są we współosiowych otworach zamkniętego okna dachowego, w odpowiednich jego ramiakach. W ryglu blokującym, częścią wspólną tulei ościeżnicowej 4b i skrzydłowej 4a jest pręt blokujący 5, będący z nimi w relacji obrotowo-suwliwej. Pręt blokujący 5 w pozycji zablokowanej okna znajduje się w obu tulejach jednocześnie, natomiast w pozycji niezablokowanej okna, schowany jest w całości w tulei skrzydłowej 4a. W tulei skrzydłowej 4a, nad powierzchnią czołową pręta blokującego znajduje się głowica sterująca 7 z występem 71, będąca z tą tuleją skrzydłową 4a w relacji obrotowo-suwliwej.

Blokując ruch skrzydła 2, użytkownik za pomocą klucza (nie pokazanego na rysunkach) wprawia wspomnianą głowicę sterującą 7 z występem 71 i z prętem blokującym 5 w ruch suwliwy, w tulei skrzydłowej 4a. Wówczas występ 71 prowadzony jest w ścieżce prowadzącej 41 a znajdującej się na korpusie tulei skrzydłowej 4a, a po obrocie klucza, występ 71 wprowadzony jest do gniazda 42a tej ścieżki prowadzącej 41 a. W tym samym czasie pręt blokujący 5 znajduje się równocześnie w tulei skrzydłowej 4a i ościeżnicowej 4b. Na obwodzie zewnętrznym pręta blokującego 5 znajduje się sprężyna obwodowa 6, która wywołuje nacisk na występ 71 znajdujący się w gnieździe 42a. Aby odblokować ruch skrzydła 2, użytkownik za pomocą klucza wywołuje wyskok występu 71 głowicy sterującej z gniazda 42a, pokonując siłę nacisku sprężyny obwodowej 6, następnie po obrocie głowicy, jej ruch suwliwy wzdłuż ścieżki prowadzącej 41a jest możliwy, a sprężyna obwodowa 6a wywołuje ruch wsteczny pręta blokującego 5, który wraca w całości do tulei skrzydłowej 4a.

Korpus tulei skrzydłowej 4a jest co najmniej częściowo gwintowany, tak, aby za pomocą nakrętki 45a z podkładką 44a ze ścięta powierzchnią, zlicowaną ze ściętą powierzchnią ramiaka skrzydła 2, unieruchomić ją w ramiaku skrzydła 2 okna.

Tuleja ościeżnicowa 4b jest korzystnie obustronnie otwartą tuleją, tak, że jej pierwszy otwór służy wprowadzeniu pręta blokującego 5 do tulei ościeżnicowej 4b, a drugi otwór służy wprowadzeniu wkręta mocującego 41b zakończonego nakrętką pazurkową 42b położoną po zewnętrznej stronie ościeżnicy 1.

W pierwszym przykładzie realizacji, głowica sterująca 7 posiada osiowy występ 72, który w stanie zamontowanym znajduje się w kontakcie z powierzchnią czołową pręta blokującego 5. Osiowy występ 7 pełni więc funkcję rozdzielającą głowicę sterującą od pręta blokującego, a jego niewielka powierzchnia w stosunku do powierzchni czołowej pręta blokującego 5, uniezależnia ruch głowicy sterującej od ruchu pręta blokującego w zablokowanej pozycji okna.

W drogim przykładzie realizacji, różniącym się od pierwszego przykładu tym, że w powierzchni czołowej pręta blokującego 51 znajduje się gwintowany otwór dla śruby 10 z łbem i trzpieniem co najmniej częściowo gwintowanym. Głowica sterująca 8 w postaci pierścienia osadzona jest na trzpieniu tej śruby 10 i w pozycji zamontowanej znajduje się między jej łbem a prętem blokującym 51. Podobnie jak w pierwszym przykładzie realizacji, głowica sterująca 8 posiada występ 81, który pod wpływem działania siły użytkownika, jest prowadzony wzdłuż ścieżki prowadzącej 41 a tulei skrzydłowej 4a. Po umieszczeniu występu 81 głowicy sterującej 8 w gnieździe 42a ścieżki prowadzącej 41a dodatkowym zabezpieczeniem przed niekontrolowanym odblokowaniem okna, utrzymującym występ 81 w gnieździe 42a jest sprężyna prostokątna 11 o przekroju prostokątnym, znajdująca się w rowku obwodowym 43a korpusu tulei skrzydłowej 4a, nad gniazdem ścieżki 41a prowadzącej. Sprężyna prostokątna 11 zatrzymuje wypust głowicy sterującej w gnieździe 42a ścieżki prowadzącej 41a, której siła nacisku jest pokonywana wyłącznie pod wpływem działania siły użytkownika, wywołująca wyskok wypustu 81 z gniazda 42a ścieżki prowadzącej 41a, a następnie odblokowanie skrzydła jak opisano w pierwszym przykładzie realizacji.

W trzecim przykładzie realizacji pomiędzy głowicą sterującą 9 będącą pierścieniem osadzonym na trzpieniu śruby 10, a powierzchnią czołową pręta blokującego 51, znajduje się sprężyna dociskająca 12, utrzymująca dystans między prętem blokującym 51 a głowicy sterującej 9. Podobnie jak w pierwszym i drugim przykładzie realizacji, głowica sterująca 9 posiada występ 91, który

PL 235 687 B1 pod wpływem działania siły użytkownika, jest prowadzony wzdłuż ścieżki prowadzącej 41a tulei skrzydłowej 4a. Zablokowanie i odblokowanie skrzydła 2 w trzecim przykładzie realizacji, wykonywane jest analogicznie jak w pierwszym i drugim przykładzie realizacji.

Claims

Zastrzeżenia patentowe

1. Okno, zwłaszcza dachowe, posiadające

- ościeżnicę zbudowaną z połączonych ze sobą w zamkniętą ramę, co najmniej czterech ramiaków ościeżnicowych: górnego, dolnego i dwóch bocznych,

- skrzydło, które zbudowane jest z połączonych ze sobą w zamkniętą ramę co najmniej czterech ramiaków skrzydłowych: górnego, dolnego i dwóch bocznych, przy czym skrzydło jest zamocowane w ościeżnicy w sposób ruchomy oraz skrzydło w obwodzie swojej ramy posiada pakiet szybowy stanowiący granicę między stroną zewnętrzną i wewnętrzną okna,

- rygiel blokujący do blokowania skrzydła w obwodzie ramy ościeżnicy, oraz rygiel blokujący posiada tuleje ościeżnicową i skrzydłową, które zamocowane są odpowiednio w przylegających do siebie ramiakach ościeżnicy i skrzydła okna zamkniętego, przy czym w ryglu blokującym, częścią wspólną tulei ościeżnicowej i skrzydłowej jest pręt blokujący, będący w relacji obrotowo-suwliwej z tulejami, oraz w tulei skrzydłowej, na obwodzie zewnętrznym pręta blokującego znajduje się sprężyna obwodowa,

- przy czym okno znajduje się w pozycji niezablokowanej, w której pręt blokujący znajduje się tylko w tulei skrzydłowej i w pozycji zablokowanej, w której pręt blokujący znajduje się w tulejach ościeżnicowej i skrzydłowej jednocześnie znamienne tym, że w tulei skrzydłowej (4a), nad powierzchnią czołową pręta blokującego (5, 51) znajduje się głowica sterująca (7, 8, 9) będąca z tuleją skrzydłową (4a) w relacji obrotowo-suwliwej, przy czym w zablokowanej pozycji okna, ruch głowicy sterującej (7, 8, 9) jest niezależny od ruchu pręta blokującego (5, 51).
2. Okno według zastrz. 1 znamienne tym, że tuleja skrzydłowa (4a) posiada ścieżkę prowadzącą (41a) dla co najmniej jednego występu (71,81,91) głowicy sterującej, znajdującego się na obwodzie zewnętrznym tej głowicy (7, 8, 9), stanowiącej granicę zakresu, ruchu obrotowosuwliwego głowicy sterującej (7, 8, 9) w tulejach.
3. Okno według zastrz. 1, albo 2 znamienne tym, że w pozycji zablokowanej okna, co najmniej jeden występ głowicy sterującej (7, 8, 9) znajduje się w gnieździe (42a) ścieżki prowadzącej (41a), znajdującym się na jej końcu, a ruch wsteczny pręta blokującego (5, 51) wywołany siłą nacisku sprężyny obwodowej (6) utrzymuje występ (71, 81, 91) głowicy sterującej (7, 8, 9) w tym gnieździe (42a).
4. Okno według zastrz. 1 znamienne tym, że głowica sterująca (7) posiada osiowy występ (72) będący w kontakcie z powierzchnią czołową pręta blokującego (5), do utrzymania dystansu między głowicą sterującą (7) i prętem blokującym (5).
5. Okno według zastrz. 1 znamienne tym, że pręt blokujący (1) posiada gwintowany otwór dla śruby (10) z łbem i trzpieniem co najmniej częściowo gwintowanym, tak, że głowica sterująca (8, 9) osadzona jest na trzpieniu śruby (10) i w pozycji zamontowanej znajduje się między jej łbem a prętem, przy czym zachowany jest swobodny ruch obrotowy głowicy sterującej (8, 9) na trzpieniu śruby (10).
6. Okno według zastrz. 5 znamienne tym, że na obwodzie tulei skrzydłowej (4a), nad gniazdem ścieżki prowadzącej (41 a), znajduje się rowek obwodowy (43a) dla sprężyny prostokątnej (11), do zablokowania wypustu głowicy sterującej (8) w pozycji zablokowanej.
7. Okno według zastrz. 5 znamienne tym, że między prętem blokującym (51) a głowicą sterującą (9), znajduje się sprężyna dociskająca (12) blokująca niekontrolowany ruch obrotowy głowicy sterującej (9), zatrzymując wypust (91) głowicy sterującej (9) w gnieździe (42a) ścieżki prowadzącej (41a).
8. Okno według jednego z powyższych zastrzeżeń znamienne tym, że korpus tulei skrzydłowej (4a) jest co najmniej częściowo gwintowany do zamocowania jej w ramiaku skrzydła okna, po stronie wewnętrznej okna pod pakietem szybowym (3).

PL 235 687 Β1
9. Okno według zastrz. 8 znamienne tym, że na części gwintowej tulei skrzydłowej (41 a) znajduje się podkładka (44a) ze ścięta powierzchnią zlicowaną ze ściętą powierzchnią ramiaka skrzydła (2).
10. Okno według zastrz. 1 znamienne tym, że tuleja ościeżnicowa (4b) mocowana do zewnętrznej powierzchni ramiaka ościeżnicy (1) za pomocą wkręta (41 b) z nakrętką pazurkową (42b).
11. Okno według jednego z powyższych zastrzeżeń znamienne tym, że rygiel blokujący wyposażony jest w klucz do wywoływania ruchu obrotowo-suwliwego głowicy sterującej (7, 8, 9).