PL236896B1 - Płyn do perfuzji i prezerwacji narządów i sposób jego wytwarzania - Google Patents

Płyn do perfuzji i prezerwacji narządów i sposób jego wytwarzania Download PDF

Info

Publication number
PL236896B1
PL236896B1 PL423936A PL42393617A PL236896B1 PL 236896 B1 PL236896 B1 PL 236896B1 PL 423936 A PL423936 A PL 423936A PL 42393617 A PL42393617 A PL 42393617A PL 236896 B1 PL236896 B1 PL 236896B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
fluid
liter
biolasol
amount
albumin
Prior art date
Application number
PL423936A
Other languages
English (en)
Other versions
PL423936A1 (pl
Inventor
Florian Ryszka
Barbara DOLIŃSKA
Barbara Dolińska
Katarzyna Czyż
Krzysztof Rosak
Robert Król
Original Assignee
Biochefa Farmaceutyczny Zakl Naukowo Produkcyjny Spolka Z Ograniczona Odpowiedzialnoscia
Slaski Univ Medyczny W Katowicach
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed by Biochefa Farmaceutyczny Zakl Naukowo Produkcyjny Spolka Z Ograniczona Odpowiedzialnoscia, Slaski Univ Medyczny W Katowicach filed Critical Biochefa Farmaceutyczny Zakl Naukowo Produkcyjny Spolka Z Ograniczona Odpowiedzialnoscia
Priority to PL423936A priority Critical patent/PL236896B1/pl
Publication of PL423936A1 publication Critical patent/PL423936A1/pl
Publication of PL236896B1 publication Critical patent/PL236896B1/pl

Links

Landscapes

  • Medicinal Preparation (AREA)
  • Agricultural Chemicals And Associated Chemicals (AREA)

Abstract

Przedmiotem zgłoszenia jest płyn do perfuzji i prezerwacji narządów i tkanek, który zawiera dekstran 70 kDa, glukozę, cytrynian trisodu, edetynian disodu, chlorek potasu, fumaran magnezu, wodorowęglan sodu, chlorek wapnia, a jako substancję stymulującą hormon wybrany spośród rekombinowanej ludzkiej somatotropiny, ludzkiej choriogonadotropiny albo prolaktyny w ilości od 0,01 do 49 µg/litr i albuminę w ilości od 1 do 100 mg/litr, zawartość dekstranu 70 wynosi od 1 do 50 g/l, a wartość pH płynu wynosi 7,1 - 7,5. Zgłoszenie obejmuje też sposób wytwarzania płynu do perfuzji i prezerwacji narządów i tkanek według zastrz. 1 albo 2, charakteryzuje się tym, że polega na rozpuszczeniu składników w wodzie do iniekcji w warunkach zapewniających jałowość i nieobecność endotoksyn, doprowadzeniu roztworu do wartości pH 7,1 - 7,5 oraz poddaniu roztworu sterylnej filtracji.

Description

Opis wynalazku
Przedmiotem wynalazku jest płyn do perfuzji i prezerwacji narządów i tkanek znajdujący zastosowanie do pobierania, płukania i przechowywania narządów i tkanek przeznaczonych do przeszczepień i sposób jego wytwarzania.
Znane są płyny do pobierania, perfuzji i prezerwacji narządów typu wewnątrzkomórkowego zawierające w składzie wysokie stężenie potasu, magnezu, fosforanów lub typu zewnątrzkomórkowego zawierające wysokie stężenie jonów sodowych, chlorków, a niskie stężenie jonów potasowych. W skład płynów wchodzą także substancje osmotycznie i onkotycznie czynne w postaci hydroksyetylowanej skrobi, dekstranu, polietylenoglikolu, rafinozy, sacharozy czy mannitolu, zapobiegające obrzękowi komórek oraz przestrzeni zewnątrzkomórkowej, układy buforujące w postaci fosforanów, węglanów utrzymujące wartość pH w granicach 7,2-7,5, substancje będące źródłem energii w postaci glukozy, fruktozy, sacharozy, substraty ATP w postaci adenozyny, adeniny, rybozy, antyoksydanty np. glutation, witaminy C i E, cysteina i jej pochodne, a także hormony - insulina, deksametazon, tyroksyna.
Znany z opisu patentowego nr PL205012 płyn do perfuzji, prezerwacji i reperfuzji narządów i tkanek zawiera w składzie dekstran 70, glukozę, cytrynian trisodu, edytynian sodu, chlorek potasu, fumaran magnezu, wodorowęglan sodu, chlorek wapnia jest płynem zewnątrzkomórkowym zawiera bowiem 110 mmoli jonów sodowych i 10 mmoli jonów potasowych o osmolarności 330 mOsm/l oraz pH 7,4.
Jako substancję stymulującą skuteczne działanie płynu zawiera prolaktynę świńską w ilości 50-5000 pg/litr.
Znany jest również komercyjny preparat o nazwie Biolasol (Biochefa, Polska) zawierający w składzie dekstran 70 kDa - 0,7 mmol; glukozę bezwodną - 167 mmol; cytrynian tri-sodu dwuwodny 30 mmol; edetynian di-sodu - 5 mmol; chlorek potasu - 10 mmol; fumaran magnezu czterowodny 5 mmol; wodorowęglan sodu - 5 mmol; chlorek wapnia sześciowodny - 0,5 mmol.
Płyn do perfuzji i prezerwacji narządów i tkanek według wynalazku zawiera dekstran 70 kDa, glukozę, cytrynian trisodu, edetynian disodu, chlorek potasu, fumaran magnezu, wodorowęglan sodu, chlorek wapnia oraz substancję stymulującą wybraną spośród rekombinowanej ludzkiej somatotropiny, ludzkiej choriogonadotropiny albo prolaktyny w ilości od 0,01 do 49 pg/litr oraz albuminę w ilości od 1 do 100 mg/litr. Korzystnie, płyn zawiera ludzką rekombinowaną somatotropinę w ilości od 0,1 do 10 pg/litr i/lub ludzką albuminę w ilości od 1 do 100 mg/litr. Zawartość ludzkiej rekombinowanej prolaktyny wynosi korzystnie od 0,01 do 10 pg/litr płynu, a jeszcze korzystniej od 0,1 do 5 pg/litr płynu. Prolaktyna świńska może znajdować się w płynie w ilości od 0,1 do 50 pg/litr płynu, a korzystniej w ilości od 0,5 do 5 pg/litr płynu, przy czym w tym korzystnym przykładzie wykonania zawartość albuminy wynosi od 5 do 50 mg/litr płynu. Korzystna zawartość ludzkie choriogonadotropiny wynosi od 0,01 do 10 pg/litr płynu, a bardziej korzystnie od 0,1 do 5 pg/litr płynu przy czym w tym korzystnym przykładzie wykonania dodatek albuminy wynosi od 5 do 50 mg/litr płynu, a dekstranu 70 od 5,0 do 25 g/litr.
Sposób wytwarzania płynu do perfuzji i prezerwacji narządów i tkanek według wynalazku polega na rozpuszczeniu składników w wodzie do iniekcji, w warunkach zapewniających jałowość i nieobecność endotoksyn, doprowadzeniu roztworu do wartości pH 7,1-7,5, korzystnie przez dodanie wodorotlenku sodu lub wodorotlenku potasu lub kwasu solnego, oraz poddanie roztworu sterylnej filtracji. Tak sporządzony płyn przechowuje się w warunkach chroniących przed światłem w temperaturze 2-8°C w ciągu 24 miesięcy lub w temperaturze 12-25°C w ciągu 12 miesięcy. Osmolarność płynu wynosi od 290 do 340 mmoli/l.
Zaletą wynalazku jest zmniejszenie stosowanego stężenia hormonu do 0,1-1 pg/litr płynu, a także zapewnienie trwałości substancji stymulującej w płynie oraz skuteczności jej działania leczniczego dzięki zastosowaniu w składzie albuminy.
Wstępne doniesienia wskazują, że terapia substancją stymulującą wybraną spośród rekombinowanej ludzkiej somatotropiny, ludzkiej choriogonadotropiny albo ludzkiej prolaktyny może poprawić regenerację wątroby oraz być pomocną przy transplantacji trzustki u chorych na cukrzycę typu I. Badania modelowe na izolowanych nerkach świni wykazały, że wzbogacenie płynu Biolasol - somatotropiną w połączeniu z albuminą zwiększa skuteczność perfuzji i prezerwacji nerek, w tym zmniejsza obrzęk narządu o 11%, zwiększa zdolność komórek do transportu glukozy. Jednocześnie w procesie perfuzji obserwuje się spadek stężenia enzymów (ALT, AST, LDH) uwalnianych po destrukcji narządu jako skutek jego niedokrwienia i niedotlenienia. Po zastosowaniu somatotropiny, obniżenie uwalnianych enzymów będących również enzymami mitochondrialnymi, świadczy o zachowaniu integralności błon tych organelli co umożliwia przywrócenie funkcji narządu po jego wszczepieniu dawcy. Dodatek hormonu
PL 236 896 B1 polepsza dynamikę płukania pobranego narządu. Drożność naczyń zostaje zachowana. Ponadto somatotropina sprzyja wewnątrzkomórkowemu mechanizmowi ochrony niedotlenionych komórek przed destrukcyjnym działaniem enzymów i oksydantów. Zastosowanie somatotropiny: leczenie substytucyjne karłowatości przysadkowej, przyspieszenie gojenia ran pooperacyjnych, leczenie odleżyn, poparzeń, złamania kości, zespół Turner’a i w wieku podeszłym. Somatotropina jest swoista gatunkowo, współdziała z IGF-1. Aktywność biologiczna somatotropiny - 5 lU/mg; a 1 IU hGH = 200 gg. Somatotropina wpływa na przemianę białek, węglowodanów, lipidów, nukleotydów, przemianę mineralną, a w szczególności w kościach. Zwiększa przyswajanie fosforanów, sodu, potasu i chloru. Odkłada wapń w kościach. Zmniejsza zużycie glukozy, wzmaga lipolizę, pobudza diurezę, zwiększa wydzielanie insuliny, pobudza wydzielanie mleka i spermatogenezę.
Zaletą płynu jest zwiększona funkcjonalność płynu w prezerwacji narządów oraz większe bezpieczeństwo stosowania dla biorcy narządów.
Skuteczność proponowanych rozwiązań polegająca na dodaniu do płynu niskiego stężenia substancji stymulującej wybranej spośród somatotropiny, choriogonadotropiny albo prolaktyny oraz niskiego stężenia albuminy pokazano w badaniach modelowych na izolowanych nerkach w obniżeniu uwalniania wybranych markerów oraz zmniejszeniu obrzęku narządu. Skuteczność opracowanej modyfikacji badano w procesie 30 minutowej perfuzji, 24 godzinnej prezerwacji i 30 minutowej reperfuzji płynem Biolasol zawierającym w składzie różne stężenia somatotropiny lub somatotropiny i albuminy lub różne stężenia albuminy.
Wynalazek przedstawiono w poniższych przykładach wykonania.
P r z y k ł a d I
Do 1 litra płynu Biolasol dodawano ludzką rekombinowaną somatotropinę w ilości 1,0 gg lub 0,1 gg lub 0,01 gg lub bez dodatku. Świeżo pobrane nerki preparowano, płukano i przechowywano w płynie Biolasol bez dodatku hormonu (grupa kontrolna) lub płynem zawierającym odpowiednio 1,0 gg somatotropiny na 1 litr (grupa badana 1) lub 0,1 gg somatotropiny (grupa badana 2) lub 0,01 gg somatotropiny (grupa badana 3), przy czym użyto po sześć nerek w każdej z grup. Próby perfundatów (płynu zebranego podczas płukania nerek) pobierano w czasie: P0; P5 i P30 minut, a następnie po 24 godzinnej prezerwacji (P24 h) i w czasie reperfuzji (R0 i R30 minut) i w perfundatach oznaczano aktywność enzymów: ALT, AST i LDH, stężenie jonów sodu i potasu oraz kreatyninę i wartość pH. Wykazano, że optymalne działanie wywiera dodanie 0,1 gg somatotropiny do płynu Biolasol, w tym obniżenie wszystkich parametrów badanych markerów co świadczy o skuteczności dodania somatotropiny do płynu Biolasol. Wyniki zestawiono w tabeli 1.
PL 236 896 Β1
T a b e I a 1. Wpływ dodatku somatotropiny do płynu Biolasol na wybrane markery w perfundatach nerek
PŁYN BIOLASOL + 1,0 pg/l SOMATOTROPINY
Cza s ALT [U/l] AST [U/l] LDH [U/l] Kreatyni na [mg/dl] Na [mmol/1] K [mmo 1/1] pH
PO’ 33±8 140±2 0 682+21 5 2,8+1,3 67+6 14+2 7,2+0, 1
P5’ 39+1 2 66±14 569±25 2 2,3+1,0 72+21 14+4 7,l±0, 1
P30 33+8 36+10 229±12 0 0,4+0,2 65+6 11 + 1 7,3±O, 0
P24 h 40+1 1 27+8 169+98 0,4+0,2 100±8 11 + 1 7,4±0, 0
R0’ 67+9 90+32 360+48 0,3+0,1 118+8 13+1 7,2+0, 1
R30 58+7 42+11 1186+3 63 0,3+0,3 128±14 14+3 7,4+0, 0
PŁYN BIOLASOL + 0,1 gg/l SOMATOTROPINY
Cza s ALT ru/n AST ru/n LDH [U/l] Kreatyni na [mg/dl] Na [mmol/l] K [mmo 1/H pH
PO’ 36±7 44+7 521+44 3 4,6±5,l 6O±IO 13+2 7,2±0, 1
P5’ 35±l 2 59±17 399±17 8 2,8±2,3 59±8 11+2 7,l±0, 1
P30 23±1 1 32+23 193±12 5 0,3+0,3 53±4 10+2 7,3±O, 1
P24 h 29±8 35+10 119±27 0,5±0,l 131±17 12+2 7,5±O, 1
R0’ 33+9 48+24 630+34 0 0,8+0,7 137+18 14+2 7,2+0, 0
PL 236 896 Β1
R30 7 23+1 0 38+21 324+83 0,2+0,1 135+9 14+4 7,4±0, 1
PŁYN BIOLASOL+ 0,01 gg/l SOMATOTROPINY
Cza s ALT [U/l] AST ru/i] LDH ru/i] Kreatyni na [mg/dl] Na [mmol/ n K [mmol/ U pH
PO’ 22+1 0 25+5 393+20 7 2,4+0,3 115+5 13+3 7,3+0, 1
P5’ 87+6 60±16 395±24 8 2,5±0,6 120+10 12+2 7,3±0, 1
P30 34+1 0 28+4 177+11 9 1,9+0,5 124+18 13+2 7,3±0, 1
P24 h 56±1 9 41+11 164+61 1,8+0,3 116+10 13+2 7,5±0, 0
R0’ 27+4 29±7 497+18 3 0,8+0,1 130+15 13+4 7,3±0, 1
R30 7 27+3 22+6 274+10 4 0,6+0,1 107+32 10+1 7,3±0, 1
Przykład II
Do płynu Biolasol dodawano ludzką rekombinowaną somatotropinę (rh-GH) w ilości 1,0 gg/l (grupa badana 1) lub mieszaninę somatotropiny w 1,0 ąg/1 i 10 mg/l albuminy (grupa badana 2) lub Biolasol bez dodatków (grupa kontrolna). Świeżo pobrane nerki od świń (w rzeźni) płukano schłodzonym do temperatury 4°C odpowiednim płynem. Perfundaty pobierano po czasie: PO; P5 i P30 minut po perfuzji, po 24 godzinach prezerwacji w temperaturze 4°C oraz w czasie reperfuzji: R0 i R30 minut
W perfundatach oznaczano wartość pH, aktywność enzymów ALT, AST, LDH oraz stężenie jonów sodu i potasu. Masę nerek określano przed perfuzją i po reperfuzji w celu określenia wielkości obrzęku. Uzyskane wyniki wskazują, że zastosowanie do perfuzji i prezerwacji nerek mieszaniny somatotropiny z albuminą jest najbardziej skuteczne. Obrzęk nerek w badanej grupie 2 wynosił tylko 27%. Zawartość uwolnionego enzymu AST obniżyła się do 14,4%, a LDH do 22,8%. Stężenie sodu i potasu oraz wartość pH nie ulegały istotnym statystycznie zmianom. Uzyskane wyniki zestawiono w tabelach 2-8.
PL 236 896 Β1
Tabela 2. PŁYN BIOLASOL + SOMATOTROPINA + ALBUMINA (obrzęk nerek)
Czas Biolasol + 1 gg/l rh-GH + lgg/1 rh-GH + 10 mg/1 Albumina
Obrzęk [%] 39±21 45±2 28±9
Tabela 3. PŁYN BIOLASOL + SOMATOTROPINA + ALBUMINA (ALT)
Czas Biolasol + 1 gg/l rh-GH + 1 gg/l rh-GH + 10 mg/1 Albumina
PO’ 4,0+1,0 8,5+2,5 4,4+3,2
P5’ 4,3+3,0 3,5+1,4 5,5+4,3
P30’ 3,4+1,0 2,6±0,5 5,6+3,1
P24 h 2,9±1,4 7,7+6,7 6,2+1,2
R0’ 13,5±1,5 14,4+2,1 4,8±2,0
R30’ 15,0±2,4 13,4+9,8 4,1 + 1,2
Tabela 4. PŁYN BIOLASOL + SOMATOTROPINA + ALBUMINA (AST)
Czas Biolasol + lgg/1 rh-GH + 1 gg/l rh-GH + 10 mg/1 Albumina
PO’ 38,0+21,0 58,8±25,7 55,9+30,8
P5’ 22,0+10,7 17,0+8,5 30,0+24,1
P30’ 9,2+4,5 5,7+2,8 13,6+12,6
P24 h 11,5+7,4 12,8+1,0 15,3+1,0
RO’ 29,4+2,3 39,8±20,0 33,4+9,0
R30’ 26,5+3,3 71,1 ±50,6 8,2±6,4
PL 236 896 Β1
Tabela 5. PŁYN BIOLASOL + SOMATOTROPINA + ALBUMINA (LDH)
Czas Biolasol + lgg/1 rh-GH + 1 gg/l rh-GH + 10 mg/1 Albumina
PO’ 574+120 482+102 514+255
P5’ 478+204 512+181 264+129
P30’ 364+92 245+81 150+104
P24h 354+144 459+42 194+117
RO’ 6O3±279 587+113 321+96
R30’ 293+220 553+166 117+1,4
Tabela 6. PŁYN BIOLASOL + SOMATOTROPINA + ALBUMINA (JONY SODU)
Czas Biolasol + 1 gg/l rh-GH + 1 gg/l rh-GH + 10 mg/1 Albumina
PO’ 61,3+15,1 71,2+2,3 51,2+7,3
P5’ 59,l±10,6 70,0+5,5 53,6+10,7
P30’ 59,5+14,1 70,9+7,2 58,0+10,7
P24 h 5 8,0± 12,3 66,1±8,4 58,5+8,8
RO’ 59,5+10,3 61,3+3,2 53,2+0,5
R30’ 59,0±17,2 64,4+3,3 48,7+6,1
Tabela 7. PŁYN BIOLASOL + SOMATOTROPINA + ALBUMINA (JONY POTASU)
Czas Biolasol + 1 gg/l rh-GH + 1 gg/l rh-GH + 10 mg/1 Albumina
PO’ 4,6+1,8 4,9+0,4 5,6+1,2
P5’ 4,2+1,1 3,7+0,3 4,4+0,7
P30’ 3,6±1,2 3,5+0,3 3,9+0,8
P24 h 4,8+1,8 4,2+0,6 4,4+0,5
RO’ 5,4+0,8 4,4+0,5 5,7±0,9
R30’ 4,0+1,1 4,1+0,5 3,7+0,6
PL 236 896 Β1
Tabela 8. PŁYN BIOLASOL + SOMATOTROPINA + ALBUMINA (WARTOŚĆ pH)
Czas Biolasol + 1 gg/l rh-GH + 1 gg/l rh-GH + 10 mg/l Albumina
PO’ 6,9+0,2 6,8±0,l 7,2+0,1
P5’ 6,8±0,2 6,8+0,0 7,0+0,1
P30’ 7,1+0,5 7,1 ±0,1 6,9+0,1
P24 h 6,9+0,3 7,1+0,2 6,9+0,0
R0’ 6,6+0,4 6,7+0,0 6,8+0,1
R30’ 6,9±0,5 6,9±0,l 6,9±0,0
Przykład III
Do płynu Biolasol dodawano albuminę ludzką w ilości 1,0 mg/l płynu lub 10 mg/l lub 100 mg/l lub płyn bez dodatku albuminy (grupa kontrolna). Po procedurze płukania i 24 godzinnej prezerwacji nerek świńskich (przygotowanych zgodnie z metodyką) oznaczano zmiany masy nerek. Stwierdzono, że najmniejszy obrzęk (45%) uzyskano przy płukaniu i przechowywaniu nerek w płynie z albuminą w stężeniu 10 mg/l płynu. Uzyskane wyniki były istotnie znamienne statystycznie. Również szybkość płukania nerek była najszybsza co świadczy o dobrych parametrach płynu. Optymalne były także wartość pH i osmolarności przy zawartości albuminy na poziomie 10 mg/l płynu Biolasol. Uzyskane wyniki zestawiono w tabelach 9-11.
Tabela 9. PŁYN BIOLASOL + ALBUMINA (obrzęk nerek)
Czas Biolasol + 1 mg/ml Albumina + 10 mg/ml Albumina + 100 mg/ml Albumina
Obrzęk [%] 66+16 53+21 45+15 67+20
Tabela 10. PŁYN BIOLASOL + ALBUMINA (wartość pH perfundatów)
Czas Biolasol + 1 mg/ml Albumina + 10 mg/ml Albumina + 100 mg/ml Albumina
PO’ 7,4±0,3 7,3+0,2 7,5±0,4 6,9+0,1
P5’ 7,4+0,2 7,3+0,2 7,3+0,3 7,0+0,1
P30’ 7,6+0,2 7,5+0,2 7,5+0,3 7,2+0,1
P24 h 7,4+0,1 7,4+0,1 7,2+0,2 7,0+0,1
R0’ 7,2±0,3 7,1+0,1 7,4+0,5 6,8+0,1
R30’ 7,5±0,l 7,4+0,2 7,4+0,3 7,1+0,1
PL 236 896 Β1
Tabela 11. PŁYN BIOLASOL + ALBUMINA (owartość pH perfundatów)
Czas Biolasol + 1 mg/ml Albumina + 10 mg/ml Albumina + 100 mg/ml Albumina
PO’ 347±5 348+9 351+3 350+13
P5’ 340+12 338±5 341+5 344±8
P30’ 334+5 335+3 339+3 339+5
P24 h 336±4 337+2 340±4 323±22
R0’ 347+6 346+5 346+6 334+16
R30’ 332±3 334±3 333±5 332+4
Przykład IV
Badano dynamikę zmian zawartości ludzkiej rekombinowanej somatotropiny (rh-GH) dodanej do płynu Biolasol (grupa kontrolna) lub 5 rh-GH z ludzką albuminą odpowiednio w ilości 1 gg/1 rh-GH i 10 mg/l ludzkiej Albuminy (grupa badana) w procesie 30 minutowej perfuzji, 24 godzinnej prezerwacji i 30 minutowej reperfuzji świńskich izolowanych ex vivo nerek przygotowanych jak opisano w przykładzie I. Zawartość rh-GH oznaczano metodą IRMA przy czułości metody 100 pg/ml. Wykazano, że w grupie kontrolnej w procesie perfuzji wchłania się tylko -14% hormonu, a w grupie badanej ponad 87%. Po 24 godzinach prezerwacji wchłania się w grupie kontrolnej poniżej 1% rh-GH, a w grupie badanej 91 % tego hormonu. W czasie reperfuzji w grupie kontrolnej wchłanianie hormonu jest na poziomie 60%, a w grupie badanej wynosi 95%. Uzyskane wyniki wskazują, że chociaż rh-GH jest hormonem swoistym gatunkowo to jednak nerka świńska jest zdolna do jego wychwytu szczególnie w obecności ludzkiej albuminy. Uzyskane wyniki zestawiono w tabeli 12.
Tabela 12. Zawartość ludzkiej rekombinowanej somatotropiny (rh-GH) w perfundatach nerek płukanych zmodyfikowanym płynem Biolasol [%]
Czas + 1 gg/l rh-GH + rh-GH + 10 mg/l ludzkiej Albumina
PO’ 100,00 9,03
P5’ 88,55 12,58
P30’ 96,77 12,10
P24 h 99,35 9,03
R0’ 42,74 7,74
R30’ 39,35 4,68
Przykład V świeżo pobranych nerek z rzeźni preparowano, płukano i przechowywano w płynie „Biolasol” Do płynu „Biolasol” dodawano choriogonadotropinę w ilości 1,0 gg/1 litr (grupa badana 1) lub 0,1 gg/1 litr (grupa badana 2) płynu. Próby perfundatów (z płukania nerek) pobierano w czasie: PO’; P5’ i P30’,
PL 236 896 Β1 a następnie po 24 h prezerwacji (P24 h), w czasie reperfuzji (RO’ i R30j, po 48 h prezerwacji (P48 h) oraz powtórnej reperfuzji (RO’; R30j (tylko grupa badana 1). W pobranych próbkach oznaczano aktywność wybranych enzymów - ALT, AST, LDH, stężenie jonów sodu i potasu oraz kreatyninę i wartość pH. Uzyskane wyniki przedstawiono w tabeli 1.
Tabela 1. Wpływ dodatku hCG do płynu „Biolasol” na wybrane markery w perfundatach nerek
PŁYN BIOLASOL(KONTROLA)
Czas ALT [U/l] AST [U/l] LDH [U/I] Na [mmol/l] K [mmol /1] pH
PO’ 4,0+1,0 38,0+21, 0 574±12 0 61,3+15,1 4,6+1, 8 6,9+0, 2
P5’ 4,3+3,0 22,0+10, 7 478±20 4 59,1 + 10,6 4,2+1, 1 6,8+0, 2
P30’ 3,4+1,0 9,2+4,5 364+92 59,5+14,1 3,6±1, 2 7,1+0, 5
P24 h 2,9+1,4 11,5+7,4 354+14 4 58,0+12,3 4,8±1, 8 6,9+0, 3
RO’ 13,5±1, 5 29,4+2,3 603±27 9 59,5+10,3 5,4+0, 8 6,6±0, 4
R30 7 15,0+2, 4 26,5±3,3 293±22 0 59,0+17,2 4,0±l, 1 6,9±0, 5
PŁYN BIOLASOL + 1 pg/1 hCG
Czas ALT ru/1] AST ru/1] LDH ru/ii Na [mmol/l] K [mmol /11 pH
PO’ 29±8 38±8 554+22 5 135+14 22+10 7,6+0, 3
P5’ 29+10 50+32 310+21 2 125+15 12+9 7,8+0, 3
P30’ 18±5 26+4 195±54 117+14 18±7 8,0+0, 2
P24 h 27+3 30+11 143+10 6 119+5 13+1 7,6+0, 3
PL 236 896 Β1
R0’ 30±12 29+1 462+28 0 125+7 15+0 7,4±0, 4
R30 25±10 20+1 155±14 7 115+17 15±1 7,5+0, 2
PŁYN BIOLASOL + 0,1 gg/l hCG
Czas ALT [U/l] AST [U/l] LDH [U/l] Na [mmol/1] K [mmol/1] pH
PO’ 65+21 38+11 202+29 69±6 9±0 7,7+0, 1
P5’ 98±23 75±8 2410±9 76±6 8±1 7,5+0, 2
P30’ 56±11 58±20 178±69 61+1 8±1 7,6+0, 2
P24 h 47+17 36+4 53+17 80+22 10+1 7,6+0, 0
R0’ 48+14 48+1 134+40 66+16 11+0 7,3+0, 2
R30 i 30+14 35±6 87+72 72+11 9+0 7,5±0, 0
Jak wynika z tabeli 1 dodanie 1,0 pg/1 litr hCG do płynu „Biolasol” wykazuje stabilizujące działanie na struktury komórkowe nerek. W przypadku LDH jego uwalnianie jest 4-krotnie niższe, a enzymów ALT i AST - 1,5-2 razy niższe. Stężenie jonów sodu i wartość pH utrzymują się na stałym poziomie, natomiast stężenie potasu się podwyższa nawet o 50%. Dawka 0,1 pg hCG na 1 litr płynu „Biolasol” obniża 2-krotnie uwalnianie ALT, ponad 2-krotnie LDH oraz o 40% sodu, a nie wpływa na wartość pH oraz stężenie potasu.
Przykład VI
Do płynu „Biolasol” dodawano hCG w ilości 1,0 pg/l (grupa badana 1) lub mieszaninę hCG w 1,0 pg/l i 10 mg/l albuminy ludzkiej (grupa badana 2) lub Biolasol bez dodatków (grupa kontrolna). Świeżo pobrane nerki od świń (w rzeźni) płukano schłodzonym do temperatury 4°C odpowiednim płynem. Perfundaty pobierano po czasie: PO’; P5’ i P30’ minut po perfuzji, po 24 godzinach prezerwacji w temperaturze 4°C oraz w czasie reperfuzji: R0 i R30 minut. W perfundatach oznaczano wartość pH, aktywność enzymów ALT, AST, LDH oraz stężenie jonów sodu i potasu. Uzyskane wyniki wskazują, że zastosowanie do perfuzji i prezerwacji nerek mieszaniny hCG z albuminą jest najbardziej skuteczne. Obrzęk nerek w badanej grupie 2 wynosił tylko 28%. Uzyskane wyniki zestawiono w tabelach 2-8.
PL 236 896 Β1
Tabela 2. PŁYN BIOLASOL + hCG (obrzęk nerek)
Biolasol + 1 μμ/l hCG + 1 μμ/l hCG + 10 mg/1 Albumina
Obrzęk m 39+16 50±36 28±9
Tabela 3. PŁYN BIOLASOL + hCG (ALT)
Czas Biolasol + 1 gg/l hCG + 1 gg/l hCG + 10 mg/1 Albumina
PO’ 4,Qf 1,0 2,8+0,7 5,3±1,7
P5’ 4,3+3,0 3,6±1,8 4,6+2,2
P30’ 3,4+1,0 4,7+2,8 3,0+0,2
P24 h 2,9+1,4 4,6+0,8 3,6+1,8
R0’ 13,5+1,5 7,5±3,4 3,6+1,5
R30’ 15,0+2,4 3,2+1,1 2,7±0,5
Tabela 4. PŁYN BIOLASOL + hCG (AST)
Czas Biolasol + 1 gg/l hCG + 1 gg/lhCG+ 10 mg/1 Albumina
PO’ 38,0+21,0 39,7+3,4 27,4+5,6
P5’ 22,0+10,7 28,4+2,0 11,7±6,4
P30’ 9,2+4,5 16,9+3,9 14,8+8,7
P24 h 11,5+7,4 14,0+1,3 17,2+7,0
R0’ 29,4+2,3 76,2+28,1 26,5+12,8
R30’ 26,5+3,3 29,8+14,2 23,2+14,0
PL 236 896 Β1
Tabela 5. PŁYN BIOLASOL + hCG (LDH)
Czas Biolasol i 1 pg/l hCG i 1 gg/lhCG i 10 mg/1 Albumina
PO’ 574+120 835+233 612+75
P5’ 478+204 691 ±236 394+198
P30’ 364+92 370+64 319±242
P24 h 354+144 470+150 444+122
RO’ 603+279 796+176 388+125
R30’ 293+220 400+150 266+172
Tabela 6. PŁYN BIOLASOL + hCG (JONY SODU)
Czas Biolasol + 1 gg/lhCG + 1 gg/l hCG + 10 mg/1 Albumina
PO’ 61,3+15,1 66,0+2,4 64,2±4,6
P5’ 59,1+10,6 65,4+2,5 63,4+5,7
P30’ 59,5+14,1 65,7+3,5 68,5+8,2
P24 h 58,0+12,3 65,1+2,8 72,5+1,6
R0’ 59,5+10,3 66,8+4,4 65,2±5,4
R30’ 59,0+17,2 62,7+5,3 63,3+4,2
Tabela 7. PŁYN BIOLASOL + hCG (JONY POTASU)
Czas Biolasol + 1 gg/lhCG + 1 gg/l hCG + 10 mg/1 Albumina
PO’ 4,6+1,8 4,5+0,5 5,3±1,6
P5’ 4,2±1,1 4,3±0,3 3,6±0,l
P30’ 3,6±1,2 3,8+0,3 4,2+1,0
P24 h 4,8±l,8 4,0+0,4 4,8±l,0
RO’ 5,4±0,8 3,7+0,6 5,1 + 1,2
R30’ 4,0+1,1 3,7+0,4 3,7±1,2
PL 236 896 Β1
Tabela 8. PŁYN BIOLASOL + hCG (WARTOŚĆ pH)
Czas Biolasol + 1 pg/l hCG + 1 gg/l hCG + 10 mg/1 Albumina
PO’ 6,9+0,2 6,9+0,1 6,6+0,1
P5’ 6,8+0,2 7,1+0,1 6,6±0,l
P30’ 7,1 ±0,5 7,4+0,1 6,7+0,1
P24 h 6,9+0,3 6,8+0,3 6,4±0,l
R0’ 6,6+0,4 6,7+0,3 6,3±0,l
R30’ 6,9±O,5 7,1 ±0,1 6,3±0,2
Przykład VII
W celu określenia mechanizmu działania choriogonadotropiny na nerki sprawdzono stopień wiązania hormonu przez komórki narządu. Stwierdzono, że po dodaniu 1 gg hCG do 1 litra płynu „Biolasol”, wiązanie hormonu jest w granicach 62-77% (bez albuminy). Dodanie natomiast do płynu albuminy skutkuje dalszym wychwytem hormonu - do 86% w czasie reperfuzji. Jest to potwierdzeniem wysokiego powinowactwa hormonu do graftu. Uzyskane wyniki zestawiono w tabeli 12.
Tabela 12. Zawartość choriogonadotropiny (hCG) w perfundatach nerek płukanych zmodyfikowanym płynem „Biolasol” [%]
Czas + 1 μ g/1 rh-GH + 1 gg/l rh-GH + 10 mg/1 Albumina
PO’ 27,9 23,2
P5’ 28,4 27,9
P30’ 38,3 27,9
P24h 23,9 21,1
RO’ 30,3 15,7
R30’ 29,9 21,6
Przykład VIII
Do 1 litra płynu „Biolasol” dodawano prolaktynę świńską w ilości 0,001 gg lub 0,01 μ lub 0,1 μg lub 1,0 μg lub 10 μg lub 100 μg. Nerki do badań pobierano w rzeźni od tuczników o masie 100 ± 10 kg. Pobrane nerki umieszczano w schłodzonym pojemniku w płynie „Biolasol” i przewożono do Zakładu, a następnie preparowano. Nerki po zważeniu płukano schłodzonym do 4-5°C płynem „Biolasol” zawierającym odpowiednie ilości prolaktyny świńskiej. Próbki perfundatów pobierano w czasie: 0; 5 i 30 minut, a następnie po 24 h prezerwacji oraz po reperfuzji (czas: 0 i 30 minut). W pobranych perfundatach oznaczano aktywność enzymów: ALT, AST i LDH, zawartość sodu i potasu oraz wartość pH i osmolarność. Z przedstawionych danych można wnioskować, że optymalne stężenie prolaktyny w płynie „Biolasol” jest w granicach 0,1-1 gg/ litr płynu. W tabeli 1 przedstawiono wyniki z badania wpływu stężenia prolaktyny w płynie „Biolasol” na stopień obrzęku nerek po 24 h prezerwacji. Wyniki badań wskazują, że najmniejszy obrzęk jest przy stężeniu PRL - 1 gg/1 litr płynu „Biolasol”. W tabeli 2 przedstawiono wpływ dawki PRL w płynie „Biolasol” na wybrane markery biochemiczne w perfunadatach.
Uzyskane wyniki zestawiono w tabeli 1.
PL 236 896 Β1
Tabela 1. PŁYN BIOLASOL + PRL (obrzęk nerek) [%]
Płyn Obrzęk [%]
Biolasol 39+16
Biolasol + 0,001 gg/l PRL 134+5
Biolasol + 0,01 gg/l PRL 88±9
Biolasol + 0,1 gg/l PRL 62+10
Biolasol - 1 gg/l PRL 30±9
Biolasol + 10 gg/l PRL 47+6
Biolasol + 100 gg/l PRL 75+11
Tabela 2. Wpływ dodatku PRL do płynu Biolasol na wybrane markery w perfundatach nerek
PŁYN BIOLASOL (KONTROLA)
Cza s ALT [U/l] AST [U/l] LDH [U/l] Na [mmol/1] K f mmol/1 1 pH
PO’ 4,0+1,0 38,0±21, 0 574+12 0 61,3+15, 1 4,6+1,8 6,9±0,2
P5’ 4,3+3,0 22,0±10, 7 478±20 4 59,1+10, 6 4,2+1,1 6,8+0,2
P30’ 3,4+1,0 9,2+4,5 364+92 59,5+14, 1 3,6±1,2 7,1+0,5
PL 236 896 Β1
P24 h 2,9+1,4 11,5+7,4 354±14 4 58,0+12, 3 4,8±1,8 6,9+0,3
RO’ 13,5±1, 5 29,4+2,3 603±27 9 59,5+10, 3 5,4+0,8 6,6±0,4
R3O 7 15,0+2, 4 26,5+3,3 293±22 0 59,0+17, 2 4,0±l ,1 6,9±0,5
PŁYN BIOLASOL + 100 pg/l PRL
Cza s ALT [U/l] AST [U/l] LDH [U/l] Na [mmol/1] K [mmol/1 ] pH
PO’ 74+21 67+7 415±16 6 132+8 15±l,0 7,83+0, 1
P5’ 35+9 42+12 657+11 2 129+3 13+1,0 7,76+0, 1
P30’ 26±2 30+5 209±12 3 120±3 11±0,8 8,0±0,l
P24 h 24+5 31+8 213±14 1 132+6 15±2,1 7,75±0, 1
RO’ 27+7 38±11 507+12 7 118+11 14±2,5 7,54+0, 2
R3O 9 20+4 25+6 381+57 119+10 9±1,9 7,65+0, 2
PŁYN BIOLASOL + 10 μg/l PRL
Cza s ALT ru/ii AST [U/l] LDH ru/n Na [mmol/1] K [mmol/1 ] pH
PL 236 896 Β1
PO’ 43±2 54+11 526±26 3 101+47 15±2,0 7,38+0, 5
P5’ 34±2 42+23 746+15 5 104+36 13+0,7 7,39+0, 5
P30’ 44+15 35+2 511+29 6 85+28 12±0,9 7,60+0, 5
P24 h 36+4 32+3 451±72 85+50 12±2,0 7,58+0, 5
RO’ 50+2 75+5 689+12 7 87+16 12+1,0 6,51+0, 7
R3O 32+2 42+6 299±31 89±13 10±0,7 6,61+0, 8
PŁYN BIOLASOL + 1 gg/l PRL
Cza s ALT ru/i] AST [u/ii LDH [U/l] Na [mmol/1] K [mmol/1 1 pH
PO’ 44+28 53+22 421 ±31 1 101+31 19+9,0 7,22+0, 1
P5’ 52+11 65+13 388+25 5 94+39 16+9,0 7,09±0, 1
P30’ 29±3 51±20 194+15 6 87±43 13±7,0 7,30+0, 1
P24 h 45±17 37+11 222+87 68±4 11±3,0 7,36+0, 0
RO’ 30+7 34+11 108+17 69±7 8±1,0 7,51+0, 0
PL 236 896 Β1
R30 5 28±9 26±6 90±21 67±5 9±0,9 7,44+0, 1
PŁYN BIOLASOL + 0,l gg/l PRL
Cza s ALT ru/1] AST ru/i] LDH [U/ll Na [mmol/11 K [mmol/1 1 PH
PO’ 55+22 28+6 368+70 113±15 11+3,0 7,13+0, 1
P5’ 24+3 28+5 100+48 92+8 10±2,0 7,10±0, 1
P30’ 22+7 21+8 176+48 95±9 8+2,0 7,17+0, 1
P24 h 66+12 58+9 342+22 2 79+13 8±l,0 8,15+0, 1
RO’ 28+18 44+19 295+64 90±13 12+4,0 8,03±0, 2
R30 7 30±14 50+37 119+31 99+20 10±l,0 7,84±0, 1
PŁYN BIOLASOL + 0,01 gg/l PRL
Cza s ALT [U/ll AST ru/n LDH [U/ll Na [mmol/11 K [mmol/1 1 pH
PO’ 26±12 31+11 225+12 1 84+12 9±3,0 7,38±0, 3
P5’ 43+18 43+10 214+12 0 90+28 9±1,0 7,40+0, 3
PL 236 896 Β1
P30’ 39±20 36±7 271+12 5 84+24 9±l,0 7,55±0, 2
P24 h 40±5 27+8 248±11 5 82+13 9±2,0 8,65±0, 4
R0’ 41 ±5 25±10 107+37 70±12 12+1,0 8,25±0, 2
R30 37+6 29+8 329+20 88+11 10+1,0 8,46+0, 4
Przykład IX
Do płynu „Biolasol” dodawano ludzką rekombinowaną prolaktynę (rh-PRL) w ilości 1,0 gg/1 litr (grupa badana 1) lub 1,0 gg/1 litr rh-PRL z 10 mg albuminy (grupa badana 2) lub płyn „Biolasol” bez dodatku (grupa kontrolna). Świeżo pobrane nerki od świń z rzeźni płukano schłodzonym do temperatury 4°C odpowiednio zmodyfikowanym płynem. Próbki perfundatów pobierano w czasie: 0; 5 i 30 minut oraz po 24 h prezerwacji i po reperfuzji (czas: 0 i 30 minut). W pobranych perfundatach oznaczano aktywność enzymów: ALT, AST i LDH, wartość pił. Uzyskane wyniki zestawiono w tabeli 3. Przedstawione wyniki sugerują, że najskuteczniejszy jest dodatek rh-PRL z albuminą do płynu „Biolasol”. Obrzęk nerek badano ważąc masę nerek przed prezerwacją i po reperfuzji w płynie „Biolasol” z odpowiednim dodatkiem (tabela 4). Uzyskane wyniki potwierdziły skuteczność dodawania albuminy do płynu „Biolasol”, gdyż w tej grupie obrzęk nerek jest najmniejszy (~ 28%).
PL 236 896 Β1
Tabela 3. Wpływ dodatku rh-PRL do płynu Biolasol na wybrane markery w perfundatach nerek
PŁYN BIOLASOL
Cza s ALT [U/l] AST [U/l] LDH [U/l] Na [mmol/1] K [mmol/1 1 pH
PO’ 4,0±l,0 38,0+21, 0 574±12 0 61,3+15, 1 4,6±1,8 6,9+0,2
P5’ 4,3+3,0 22,0+10, 7 478+20 4 59,1+10, 6 4,2+1,1 6,8+0,2
P30’ 3,4+1,0 9,2+4,5 364+92 59,5+14, 1 3,6+1,2 7,1+0,5
P24 h 2,9+1,4 11,5+7,4 354+14 4 58,0+12, 3 4,8±1,8 6,9+0,3
R0’ 13,5+1, 5 29,4+2,3 603+27 9 59,5+10, 3 5,4+0,8 6,6+0,4
R30 15,0±2, 4 26,5±3,3 293+22 0 59,0+17, 2 4,0±l,l 6,9+0,5
PŁYN BIOLASOL + 1 pg/l rh-PRL
Cza s ALT [U/l] AST [U/l] LDH [U/l] Na [mmol/1] K [mmol/1 ] pH
PO’ 7+3 66+31 812+25 3 59±U 5±l,0 7,0+0,2
P5’ 5±3 34+20 665±24 8 60+12 4±0,6 6,9+0,2
P30’ 4+0 15+9 458+27 4 58+9 4±0,8 7,1+0,2
PL 236 896 Β1
P24 h 4+2 12+9 495±28 3 55±7 6+2,8 7,0±0,l
RO’ 5+2 25+17 407+37 1 59±10 5+2,0 6,7±0,3
R30 7 3+1 16+7 459±25 0 56+11 5+1,9 7,0±0,l
PŁYN BIOLASOL + 1 pg/l rh-PRL + 10 mg/1 Albumina
Cza s ALT [U/l] AST [U/l] LDH [U/l] Na [mmol/1] K [mmol/1 ] pH
PO’ 5+2 15+9 363+10 4 52+2 4±1,2 6,5+0,1
P5’ 4+2 9+4 172+29 58±3 4±0,9 6,5+0,1
P30’ 3+1 5±2 118+52 54±2 3±0,3 6,9±0,l
P24 h 3+1 12+5 244+32 52+1 5±1,3 6,4+0,1
RO’ 4+2 33±5 429±23 1 57+5 4+2,1 6,3±0,0 4
R30 3+1 21+3 298±89 57±4 4+0,9 6,4+0,2
Tabela 4. PŁYN BIOLASOL + rh-PRL (obrzęk nerek) [%]
Czas Biolasol + 1 pg/l rh-PRL + 1 pg/l rh-PRL + 10 mg/1 Albumina
Obrzęk 39+16 40+6 28+9
PL 236 896 Β1
Przykład X
Badano dynamikę zmian zawartości ludzkiej rekombinowanej prolaktyny (rh-PRL) dodawanej do płynu „Biolasol” (grupa kontrolna) lub rh-PRL z dodatkiem ludzkiej albuminy (10 mg/l litr płynu) (grupa badana). Izolowane ex vivo nerki świń przygotowano jak opisano w przykładzie I. Zawartość rh-PRL w pobranych próbkach oznaczano metodą IRMA przy czułości metody 10 pg/ml. Wykazano, że w grupie kontrolnej po 30 minutach perfuzji ilość PRL w perfundacie zwiększyła się do 142%, a w procesie 24 h prezerwacji pozostaje bez zmian (97%), a podczas reperfuzji zwiększa się nieznacznie do 113% po 5 minucie. Dodatek do płynu „Biolasol” albuminy manifestuje się wiązaniem PRL przez nerki tak, że w perfundacie po 5 minutach jest tylko 40% hormonu, a 78% w 30 minucie. Obecność albuminy w płynie „Biolasol” stymuluje procesy wychwytu hormonu przez narząd. Uzyskane wyniki zestawiono w tabeli 8.
Tabela 8. Zawartość prolaktyny w perfundatach nerek płukanych zmodyfikowanym płynem Biolasol [%]
Czas + 1 gg/l rhPRL + 1 gg/l rh-PRL + 10 mg/1 Albumina
PO’ 100,0 100,0
P5’ 103,0 39,4
P30’ 141,9 78,5
P24 h 97,2 47,5
R0’ 113,4 40,9
R30’ 98,6 49,3
Zastrzeżenia patentowe

Claims (13)

  1. Zastrzeżenia patentowe
    1. Płyn do perfuzji i prezerwacji narządów i tkanek, zawierający dekstran 70 kDa, glukozę, cytrynian trisodu, edetynian disodu, chlorek potasu, fumaran magnezu, wodorowęglan sodu, chlorek wapnia, znamienny tym, że zawiera substancję stymulującą wybraną spośród rekombinowanej ludzkiej somatotropiny, ludzkiej choriogonadotropiny albo prolaktyny w ilości od 0,01 do 49 μg/litr i albuminę w ilości od 1 do 100 mg/litr, zawartość dekstranu 70 wynosi od 1 do 50 g/l, a wartość pH płynu wynosi 7,1-7,5.
  2. 2. Płyn według zastrz. 1, znamienny tym, że zawiera ludzką rekombinowaną somatotropinę w ilości od 0,1 do 10 μg/litr i/lub ludzką albuminę w ilości od 1 do 100 mg/litr.
  3. 3. Płyn według zastrz. 1, znamienny tym, że zawiera ludzką rekombinowaną prolaktynę w ilości od 0,01 do 10 μg/litr płynu.
  4. 4. Płyn według zastrz. 1, znamienny tym, że zawiera ludzką rekombinowaną prolaktynę w ilości od 0,1 do 5 μg/litr płynu.
  5. 5. Płyn według zastrz. 1, znamienny tym, że zawiera prolaktynę świńską w ilości od 0,1 do 50 μg/litr płynu.
  6. 6. Płyn według zastrz. 1, znamienny tym, że zawiera prolaktynę świńską w ilości od 0,5 do 5 μg/litr płynu.
  7. 7. Płyn według zastrz. 3 albo 4 albo 5 labo 6, znamienny tym, że zawiera dodatek albuminy w ilości od 5 do 50 mg/litr płynu.
  8. 8. Płyn według zastrz. 1, znamienny tym, że zawiera ludzką choriogonadotropinę w ilości od 0,01 do 10 μg/litr płynu.
    PL 236 896 B1
  9. 9. Płyn według zastrz. 1, znamienny tym, że zawiera ludzką choriogonadotropinę w ilości od 0,1 do 5 gg/litr płynu.
  10. 10. Płyn według zastrz. 9 albo 10, znamienny tym, że zawiera dodatek albuminy w ilości od 5 do 50 mg/litr płynu.
  11. 11. Płyn według zastrz. 9 albo 10 albo 11, znamienny tym, że zawiera dekstran 70 w ilości od 5,0 do 25 g/litr.
  12. 12. Sposób wytwarzania płynu do perfuzji i prezerwacji narządów i tkanek według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że polega na rozpuszczeniu składników w wodzie do iniekcji w warunkach zapewniających jałowość i nieobecność endotoksyn, doprowadzeniu roztworu do wartości pH 7,1-7,5, oraz poddaniu roztworu sterylnej filtracji.
  13. 13. Sposób według zastrz. 3, znamienny tym że pH roztworu doprowadza się do wartości 7,17,5 przez dodanie wodorotlenku sodu i/lub wodorotlenku potasu i/lub kwasu solnego.
PL423936A 2017-12-18 2017-12-18 Płyn do perfuzji i prezerwacji narządów i sposób jego wytwarzania PL236896B1 (pl)

Priority Applications (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL423936A PL236896B1 (pl) 2017-12-18 2017-12-18 Płyn do perfuzji i prezerwacji narządów i sposób jego wytwarzania

Applications Claiming Priority (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL423936A PL236896B1 (pl) 2017-12-18 2017-12-18 Płyn do perfuzji i prezerwacji narządów i sposób jego wytwarzania

Publications (2)

Publication Number Publication Date
PL423936A1 PL423936A1 (pl) 2019-07-01
PL236896B1 true PL236896B1 (pl) 2021-02-22

Family

ID=66223558

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL423936A PL236896B1 (pl) 2017-12-18 2017-12-18 Płyn do perfuzji i prezerwacji narządów i sposób jego wytwarzania

Country Status (1)

Country Link
PL (1) PL236896B1 (pl)

Citations (2)

* Cited by examiner, † Cited by third party
Publication number Priority date Publication date Assignee Title
PL205012B1 (pl) * 2005-06-03 2010-03-31 Ryszka Florian Biochefa Farmac Płyn do perfuzji, prezerwacji i reperfuzji narządów i tkanek
PL401116A1 (pl) * 2012-10-09 2014-04-14 Ryszka Florian Farmaceutyczny Zakład Naukowo-Produkcyjny Biochefa Kompozycja dodawana do płynów infuzyjnych

Patent Citations (2)

* Cited by examiner, † Cited by third party
Publication number Priority date Publication date Assignee Title
PL205012B1 (pl) * 2005-06-03 2010-03-31 Ryszka Florian Biochefa Farmac Płyn do perfuzji, prezerwacji i reperfuzji narządów i tkanek
PL401116A1 (pl) * 2012-10-09 2014-04-14 Ryszka Florian Farmaceutyczny Zakład Naukowo-Produkcyjny Biochefa Kompozycja dodawana do płynów infuzyjnych

Non-Patent Citations (5)

* Cited by examiner, † Cited by third party
Title
B. DOLIŃSKA, A. CABAN, L.CIERPKA, F. RYSZKA: "2014", INFLUENCE OF SELECTED FACTORS ON VEINS' PERMEABILITY FOR ALBUMIN IN VITRO *
F. RYSZKA, B. DOLIŃSKA, A. CABAN, A. OSTRÓŻKA- CIEŚLIK, G. BUDZIŃSKI ,M. KRZYSZTOFIK, G. OCZKOWICZ, L. CIERPKA: "201110", HEPATOPROTECTIVE EFFECT OF PROLACTIN AND CYSTEINE CONTAINED IN PERFUSION AND PRESERVATION SOLUTIONS ON PORCINE LIVER STORED IN SIMPLE HYPOTHERMIA *
F. RYSZKA, B. DOLIŃSKA. K. CZYŻ, M. JELINSKA, A. STRABE, J. BOCHEŃSKA: "201606", EFFECT OF RECOMBINANT HUMAN PROLACTIN ADDITION TO BIOLASOL SOLUTION ON BIOCHEMICAL INDICATORS IN PERFUNDATES OF PORCINE KIDNEYS *
L. CIERPKA, F. RYSZKA, B. DOLIŃSKA, Z. SMORĄG, R. SŁOMSKI, R. WIADERKIEWICZ, A. CABAN, G. BUDZIŃSKI, G. OCZKOWICZ, J. WIECZOREK: "201410", BIOLASOL: NOVEL PERFUSION AND PRESERVATION SOLUTION FOR KIDNEYS *
RVSZKA F. , OSTROZKA- CIESLIK A. , DOLINSKA B: "2006", WPŁYW SKŁADNIKÓW PŁYNÓW DO PRZECHOWYWANIA NARZĄDÓW NA ICH TRWAŁOŚĆ I WŁAŚCIWOŚCI BIOCHEMICZNE *

Also Published As

Publication number Publication date
PL423936A1 (pl) 2019-07-01

Similar Documents

Publication Publication Date Title
RU2019965C1 (ru) Композиция для консервации и хранения органа, предназначенного для имплантации пациенту
Terner et al. The role of glutamic acid in the transport of potassium in brain and retina
NO161204B (no) Fremgangsmaate for fremstilling av en insulinopploesning.
BG63075B1 (bg) Използване на хистидин за инхибиране на деамидирането на растежен хормон
CZ282826B6 (cs) Stabilizovaný farmaceutický přípravek obsahující růstový hormon a asparagin a jeho použití
EP1323440A1 (en) Peritoneal dialysates
Finn Prevention of ischemic injury in renal transplantation
RU2737147C1 (ru) Растворы для консервации и/или перфузии органов
CN107027741B (zh) 一种不含卵黄的人精子冷冻保护液及保存方法
PL236896B1 (pl) Płyn do perfuzji i prezerwacji narządów i sposób jego wytwarzania
EP4152927B1 (en) Use of acetylated serum albumin in an organ preservation and/or perfusion solution
EP2639298B1 (en) The method for preparing human semen for in vitro fertilization or for artificial insemination
US3057781A (en) Stabilization of plasma with invert sugar
CN105532646B (zh) 肝细胞保存液及其制备方法和应用
US20260026495A1 (en) Stable plasmin compositions for organ preservation and reconditioning
KR20140117215A (ko) 나노버블이 혼입된 장기 보존액의 제조 방법
JPH03188001A (ja) 臓器保存用溶液
CN117598288A (zh) 一种免疫细胞冻存液及冻存方法
ES2407838T3 (es) Expansores de fluidos corporales que comprenden tampones de ácidos aminosulfónicos N-sustituidos
Srivastava et al. Effects of hypophysectomy on the blood serum of male killifish, Fundulus heteroclitus, in salt water
US20220079979A1 (en) Aqueous composition for livestock animals
Baar Anaemia of burns
Radany et al. Arginine induced stimulation of rabbit sperm motility
Frizzarini et al. Effects of induced subclinical hypocalcemia in early-lactation Holstein cows without milking during infusion on parathyroid hormone and serotonin concentrations
JP2006000482A (ja) 生体適合性薬液製剤、その製造方法及びその保存方法