PL237395B1 - Zamek do drzwiczek, zwłaszcza skrytki w zbiorczej szafie depozytowej, sterowany zdalnie kodem dostępu - Google Patents

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest zamek do drzwiczek, zwłaszcza skrytki w zbiorczej szafie depozytowej, sterowany zdalnie kodem dostępu: cyfrowo-literowym, transpondera lub skanerem kodu kreskowego/biometrycznego. Zamek stosowany jest szczególnie w samoobsługowych szafach nadawczo-odbiorczych przesyłek pocztowych, wyposażonych w jednostkę sterującą z terminalem, ekranem i klawiaturą.

Znany z opisu patentowego PL 221985 B1 zamek do skrytek szafy depozytowej zawiera zabudowany wewnątrz skrzynkowej obudowy jednostronny siłownik elektromagnetyczny, którego rdzeń napędza dźwignię dwuramienną o kształcie zbliżonym do litery „L”, a która łożyskowana jest obrotowo na czopie obudowy w strefie naroża obu ramion dźwigni. Otwór łożyskujący w dźwigni ma wydłużony kształt o osi symetrii prostopadłej do płaszczyzny ścianki czołowej. Dźwignia wystającymi przez otwory w ściance czołowej obudowy końcami blokuje hakiem drzwiczki skrytki a stopą wypychacza na końcu ramienia dłuższego - o kształcie zgiętej w kolanie nogi - odpycha drzwiczki na zewnątrz od ścianki czołowej po uprzednim uniesieniu haka działaniem siłownika elektromagnetycznego. Rdzeń siłownika skierowany jest w tylną krawędź dłuższego ramienia dźwigni, po stronie wypychacza. Dwuramienna dźwignia obciążona jest sprężyną spiralną, jednym końcem zamocowaną do czopa obudowy a drugim zaczepiona o ramię dłuższe po stronie wypychacza - działając siłą napięcia w kierunku blokady hakiem drzwiczek i cofania stopy wypychacza. Ponad to hak za ścianką czołową objęty jest od czoła i z obu stron ściankami osłony haka, która osadzona jest na czopie skrzynkowej obudowy, oraz podparta w otworze ścianki czołowej. Na końcu haka znajduje się wystający na zewnątrz ząb blokujący, który przy próbie włamania i wysunięciu do przodu haka wprowadzany jest pod krawędź dolną osłony haka, co blokuje jego uniesienie i możliwość otwarcia drzwiczek.

Rozwiązanie z jedna dźwignią, wykonującą podczas szybkiego, naregulowanego ruchu otwierania drzwiczek dwa zadania z przesunięciem czasowym, oraz odpowiednio przy ręcznym zamykaniu drzwiczek - wymaga precyzyjnego doboru geometrii układu dźwigniowego oraz stosowania siłownika elektromagnetycznego o odpowiednio zwiększonym skoku.

Zamek według niniejszego wynalazku ma wiele cech wspólnych z powyżej opisanym rozwiązaniem, ale wyróżnia się tym, że jego układ dźwigniowy stanowią dwa odrębne, płaskie elementy dźwigniowe: zatrzasku i wypychacza, przylegające do siebie powierzchniami czołowymi i łożyskowane wychylnie na czopie obudowy oraz oddziaływujące na siebie poprzez wystające kołki tak, że po odchyleniu haka zatrzasku działaniem siłownika elektromagnetycznego i otwarciu stopą wypychacza drzwiczek skrytki, hak zwrotnie wycofuje się w położenie zamknięcia pod działaniem sprężyny spiralnej.

Korzystnym jest wykonanie zamka z zatrzaskiem, który ma pierścień z otworem o średnicy większej od średnicy czopa oraz ma przyłączone na obwodzie pierścienia ramię zakończone hakiem i ramię ślizgowe sprężyny spiralnej, o krawędzi roboczej równoległej do powierzchni zaczepowej haka, a ponad to na dole krawędzi ramienia pod hakiem ma gniazdo oporowe.

W innym korzystnym wykonaniu zatrzask na ramieniu zakończonym hakiem ma zamocowany kołek blokady wnikający w rowek promieniowy na sąsiadującej ściance osłony haka na głębokość większą od średnicy kołka blokady.

Korzystnym jest również, gdy pierścień zatrzasku jest wycięty w zakresie między ramieniem zakończonym hakiem a ramieniem ślizgowym oraz po przeciwnej stronie ramienia z hakiem ma połączone z pierścieniem ramię z rowkiem fasolkowym, usytuowane osią prostopadle do krawędzi roboczej ramienia ślizgowego sprężyny spiralnej.

Korzystnym jest wykonanie zamka z wypychaczem, który ma pierścień z otworem o średnicy tolerowanej obrotowo względem średnicy czopa obudowy, i do którego na obwodzie pierścienia przyłączone są ramię ze stopą oraz występ z zamocowanym kołkiem zabieraka wystającym w stronę zatrzasku i który usytuowany jest względem osi pierścienia po stronie stopy oraz na promieniu równym położeniu gniazda oporowego.

W innym korzystnym wykonaniu wypychacz ma połączone z pierścieniem ramię kołka prowadzącego, który usytuowany jest po przeciwnej stronie i w osi pierścienia prowadzonej przez kołek zabieraka oraz wystaje w stronę zatrzasku i wprowadzony jest w jego rowek fasolkowy.

Osłona haka w zamku według wynalazku jest elementem wygiętym z blachy w profil o kształcie litery „U” a jej ścianki boczne zakończone są pierścieniami o współosiowych otworach i średnicy tolerowanej obrotowo względem średnicy czopa obudowy.

PL 237 395 B1

Korzystnie w ściance osłony haka, sąsiadującej z zatrzaskiem wykonany jest rowek promieniowy o osi równej promieniowi osadzenia kołka blokady w zatrzasku i który na górnym końcu połączony jest z prostopadle skierowanym na zewnątrz rowkiem blokady.

Zamek wykonany według powyżej określonych cech technicznych z układem dźwigniowym złożonym z dwóch oddziaływujących na siebie dźwigni umożliwia skuteczne wykonywanie zadań przez uchylny zatrzask i wypychacz drzwiczek. Po otwarciu drzwiczek i wycofaniu rdzenia siłownika hak zatrzasku pod działaniem sprężyny spiralnej ustawia się w położenie zamknięcia i przy ręcznym zamykaniu drzwiczek odchyla się niezależnie od wypychacza. W zasadniczych wykonaniach antywłamaniowych, z blokadą haka zatrzasku przy próbie włamania do skrytki przez dźwigniowe odchylenie drzwiczek łomem wprowadzonym w utworzoną szczelinę z ościeżnicą, występuje jednoczesne przesunięcie do przodu haka zatrzasku i wprowadzenie kołka blokady w prostopadły rowek na bocznej ściance osłony haka - co uniemożliwia dalsze przesunięcie haka i otwarcie drzwiczek.

Zamek według wynalazku przybliżony jest opisem dwóch przykładowych wykonań pokazanych na rysunku. Figury 1 do 7 przedstawiają zamek według pierwszego przykładu wykonania:

Fig. 1 - widok czołowy zamka ze zdjętą pokrywą obudowy,

Fig. 2 - przekrój według linii A-A z Fig. 1,

Fig. 3 - widok z przodu osłony haka,

Fig. 4 - widok z przodu elementów układu dźwigniowego zamka w usytuowaniu współosiowym z czopem,

Fig. 5 - usytuowanie elementów układu dźwigniowego zamka w pozycji otwarcia drzwiczek, przy zdjętej osłonie haka,

Fig. 6 - usytuowanie elementów układu dźwigniowego zamka w pozycji próby włamania przy odchylonych drzwiczkach i przy zdjętej osłonie haka,

Fig. 7 - usytuowanie elementów układu dźwigniowego zamka w pozycji włamania przy odchylonych drzwiczkach i próbie przesunięcia haka objętego osłoną haka.

Natomiast na kolejnych figurach 8 i 9 pokazany jest zamek według drugiego przykładowego wykonania:

Fig. 8 - widok z przodu elementów układu dźwigniowego zamka w usytuowaniu współosiowym z czopem,

Fig. 9 - usytuowanie elementów układu dźwigniowego zamka w pozycji próby włamania przy odchylonych drzwiczkach i przy zdjętej osłonie haka.

W obu opisanych poniżej przykładowych wykonaniach, zamek ma konstrukcję znacznie ograniczającą możliwość nieuprawnionego włamania do skrytki szafy depozytowej, oczywiście bez stosowania działań krańcowo destrukcyjnych. Zamek według wynalazku składa się ze: skrzynkowej obudowy 1, mocowanej ścianką czołową 2 do ościeżnicy drzwiczek 9 skrytki, oraz osadzonych wewnątrz obudowy 1: siłownika elektromagnetycznego 8 napędzającego ruchomym rdzeniem 8.1 układ dźwigniowy, który złożony jest z zatrzasku 3 i wypychacza 5, łożyskowanych na czopie 1.1 obudowy 1 oraz osiowo obciążonych sprężyną spiralną 6 w pozycje zamknięcia drzwiczek 9 hakiem 3.1 zatrzasku 3 i wycofania stopy 4.1 wypychacza 4.

Zatrzask 3 w tym wykonaniu zamka ma pierścień z otworem o średnicy „d1” większej od średnicy „d” czopa 1.1 oraz ma przyłączone na obwodzie tego pierścienia ramię zakończone hakiem 3.1 i ramię ślizgowe 3.5 sprężyny spiralnej 6, o krawędzi roboczej równoległej do powierzchni zaczepowej haka 3.1. Ponad to na dole krawędzi ramienia pod hakiem 3.1 ma gniazdo oporowe 3.4, a nieco powyżej sztywno zamocowany kołek blokady 3.2, którym wnika w rowek promieniowy 7.1 sąsiadującej ścianki osłony haka 7. W pierwszym przykładowym wykonaniu pierścień zatrzasku 3 jest wycięty w zakresie między ramieniem zakończonym hakiem 3.1 a ramieniem ślizgowym 3.5. Ponadto po przeciwnej stronie ramienia z hakiem 3.1 ma połączone z pierścieniem ramię z rowkiem fasolkowym 3.3, usytuowane osią prostopadle do krawędzi roboczej ramienia ślizgowego 3.5.

Wypychacz 4 ma pierścień z otworem o średnicy tolerowanej obrotowo względem średnicy „d” czopa 1.1 obudowy 1, do którego na obwodzie pierścienia przyłączone są ramię ze stopą 4.1 oraz występ z zamocowanym kołkiem zabieraka 4.3, wystającym w stronę zatrzasku 3 i który usytuowany jest względem osi pierścienia po stronie stopy 4.1 oraz na promieniu równym położeniu gniazda oporowego 3.4. Z pierścieniem wypychacza 4 połączone jest ramię kołka prowadzącego 4.2, który usytuowany jest po przeciwnej stronie i w osi pierścienia prowadzonej przez kołek zabieraka 4.3 oraz wystaje w stronę zatrzasku 3 i wprowadzony jest w jego rowek fasolkowy 3.3.

PL 237 395 B1

Elementem, współpracującym z układem dźwigniowym jest osłona haka 7, wykonana przez wygięcie blachy w profil o kształcie litery „U”. Jej ścianki boczne zakończone są pierścieniami o współosiowych otworach i średnicy tolerowanej obrotowo względem średnicy „d” czopa 1.1 obudowy 1. W ściance sąsiadującej z zatrzaskiem 3 ma wykonany rowek promieniowy 7.1 o osi równej promieniowi osadzenia kołka blokady 3.2 i który na górnym końcu połączony jest z prostopadle skierowanym na zewnątrz rowkiem blokady 7.2.

Opis działania zamka

Działanie wyjaśnione jest krótkim opisem przemieszczeń i usytuowań elementów zamka w charakterystycznych położeniach:

a. zamknięcia

b. uprawnionego otwarcia

c. próbie włamania.

Ad. a

W pokazanym na Fig. 1 płożeniu zamkniętych drzwiczek 9, hak 3.1 zatrzasku 3 blokuje drzwiczki 9 ręcznie dociśnięte do ścianki czołowej 2 zamka. Podczas zamykania, nacisk krawędzi otworu w drzwiczkach 9 na krzywiznę zewnętrznej powierzchni haka 3.1 powoduje, że zatrzask 3 przesunięty jest w stronę zamka i kołek blokady 3.2 wprowadzony jest do rowka promieniowego 7.1 - co przy dalszy ruchu domykania umożliwia schowanie haka 3.1 w wewnętrzną przestrzeń osłony 7 i dociśnięcie drzwiczek 9 do ścianki czołowej 2. Sprężyna spiralna 6 zwrotnie wysuwa hak 3.1 w położenie zamknięcia drzwiczek 9.

Ad. b

Po wprowadzeniu do układu sterowania kodu zgodnego z uprawnionym, sygnał wyjściowy uruchamia siłownik elektromagnetyczny 8, którego rdzeń 8.1 obraca wypychacz 4 wokół czopa 1.1 obudowy 1 w kierunku przeciwnym do obrotu wskazówek zegara. Zetkniecie zamocowanego do wypychacza 4 kołka zabieraka 4.3 z gniazdem oporowym 3.4 zatrzasku 3 powoduje w dalszym ruchu wspólny obrót tych elementów. Po odchyleniu haka 3.1 w położenie zwolnienia drzwiczek 9 w końcowej fazie ruchu rdzenia siłownika 8.1 stopa 4.1 wypychacza 4 uderza o drzwiczki 9 powodując ich otwarcie. W układzie dźwigniowym zamka następuje ruch powrotny pod naciskiem sprężyny spiralnej 6, której nacisk na ramię ślizgowe 3.5 zatrzasku 3 i wypychacz 4 doprowadza je do pozycji wyjściowych. Zatrzask 2 obracany jest wokół punktu „C”, oparcia się kołka prowadzącego 4.2 o górną krawędź rowka fasolowego 3.3.

Położenie elementów zamka w pozycji otwarcia drzwiczek 9 pokazane jest na Fig. 5 rysunku, bez wrysowania osłony haka 7.

Ad. c

Przy próbie włamania (Fig. 6) do zamkniętej skrytki przy użyciu łomu „Ł” - wprowadzonego w szczelinę między drzwiczkami 9 i ściankę czołową 2 - drzwiczki 9 zostają odchylone aż do położenia oporu wynikającego z oparcia się w punkcie „A” krawędzi otworu w zatrzasku 3 o czop 1.1 obudowy 1, co wspomagane jest przez zetknięcie się w punkcie „B” kołka prowadzącego 4.2 z dolną krawędzią rowka fasolkowego 3.3. Kolejne działanie włamywacza (Fig. 7) - aby przy odchylonych drzwiczkach przesunąć hak 3.1 zatrzasku 3 w lewo i uwolnić go z położenia zaczepu w strefę światła otworu w drzwiczkach 9 - uniemożliwia blokada haka 3.1, uzyskana w wyniku wprowadzenia w fazie odchylania drzwiczek 9 kołka blokady 3.2 w rowek blokady 7.2, wykonany w ściance osłony haka 7, prostopadle do kierunku działania włamywacza.

Drugi przykład wykonania zamka według wynalazku, o konstrukcji bardzo zbliżonej do powyżej opisanej, przedstawiony jest bardzo skrótowo i zobrazowany na figurach.8 i 9 rysunku. Wykonanie to różni się uproszczoną konstrukcją zatrzasku 3 i wypychacza 4. Zatrzask 3 ma pierścień pełny, bez wycięcia między ramieniem z hakiem 3.1 i ramieniem ślizgowym 3.5, oraz nie posiada ramienia z rowkiem fasolkowym 3.3. Zamek działa w sposób analogiczny jak powyżej opisane rozwiązanie według pierwszego przykładowego wykonania wynalazku.

Najprostszy zamek realizujący istotę wynalazku - nie posiadający cech antywłamaniowej blokady haka 3.1 zatrzasku 3 - ma pełny pierścień zatrzasku 3,ale bez kołka blokady 3.2 na ramieniu z hakiem 3.1, bez ramienia z rowkiem fasolowym 3.3 i kołkiem prowadzącym 4.2 oraz bez rowków promieniowego 7.1 i blokady 7.2 na osłonie haka 7. Rozwiązanie stanowi oczywiste uproszczenie opisanych powyżej wykonań i nie wymaga dodatkowego wyjaśnienia.

Claims (8)

1. Zamek do drzwiczek skrytki, zwłaszcza w zbiorczej szafie depozytowej, sterowany zdalnie kodem dostępu, zawierający zabudowany wewnątrz skrzynkowej obudowy (1) jednostronny siłownik elektromagnetyczny (8), którego rdzeń (8.1) napędza dźwignię wypychacza (4) układu dźwigniowego (4, 3, 7) łożyskowanego na czopie (1.1) obudowy (1) a który wystającymi przez otwory w ściance czołowej (2) obudowy (1) końcami: haka (3.1) zatrzasku (3) blokuje drzwiczki (9) skrytki a stopą (4.1) wypychacza (4) odpycha drzwiczki (9) od ścianki czołowej (2) po uniesieniu haka (3.1) działaniem siłownika elektromagnetycznego (8) ruchomym rdzeniem (8.1) skierowanego w tylną krawędź wypychacza (4), przy czym zatrzask (3) i wypychacz (4) obciążone są osadzoną na czopie (1.1) sprężyną spiralną (6) w kierunku blokady hakiem (3.1) drzwiczek (9) i wycofania stopy (4.1) wypychacza (4), ponad to w którym hak (3.1) za ścianką czołową (2) objęty jest od czoła i z obu stron ściankami osłony haka (7) osadzonej na czopie (1.1) oraz prowadzonej w otworze ścianki czołowej (2), znamienny tym, że układ dźwigniowy stanowią dwa odrębne, płaskie elementy dźwigniowe zatrzasku (3) i wypychacza (4), przylegające do siebie powierzchniami czołowymi i łożyskowane wychylnie na czopie (1.1) obudowy (1) oraz działające na siebie poprzez wystające kołki (3.2, 4.2) tak, że po odchyleniu haka (3.1) działaniem siłownika elektromagnetycznego (8) i otwarciu stopą (4.1) wypychacza (4) drzwiczek skrytki, hak (3.1) zwrotnie cofa się w położenie zamknięcia pod działaniem sprężyny spiralnej (6).

2. Zamek według zastrz. 1, znamienny tym, że zatrzask (3) ma pierścień z otworem (d1) o średnicy większej od średnicy (d) czopa (1.1) oraz ma przyłączone na obwodzie pierścienia ramię zakończone hakiem ((3.1) i ramię ślizgowe (3.5) sprężyny spiralnej (6) o krawędzi roboczej równoległej do powierzchni zaczepowej haka (3.1), ponad to na dole ramienia pod hakiem (3.1) ma gniazdo oporowe (3.4).

3. Zamek według zastrz. 2, znamienny tym, że zatrzask (3) na ramieniu zakończonym hakiem (3.1) ma zamocowany kołek blokady (3.2) wnikający w rowek promieniowy (7,1) w sąsiadującej ściance osłony haka (7) na głębokość większą od średnicy kołka blokady (3.2).

4. Zamek według zastrz. 3, znamienny tym, że pierścień zatrzasku (3) jest wycięty w zakresie między ramieniem zakończonym hakiem (3.1) a ramieniem ślizgowym (3.5) oraz po przeciwnej stronie ramienia z hakiem (3.1) ma połączone z pierścieniem ramię z rowkiem fasolkowym (3.3), usytuowane osią prostopadle do krawędzi roboczej ramienia ślizgowego (3.5) sprężyny spiralnej (6).

5. Zamek według zastrz. 1, znamienny tym, że wypychacz (4) ma pierścień z otworem o średnicy tolerowanej obrotowo względem średnicy (d) czopa (1.1) obudowy (1), i do którego na obwodzie pierścienia przyłączone są ramię ze stopą (4.1) oraz występ z zamocowanym kołkiem zabieraka (4.3), wystającym w stronę zatrzasku (3) i który usytuowany jest względem osi pierścienia po stronie stopy (4.1) oraz na promieniu równym położeniu gniazda oporowego (3.4).

6. Zamek według zastrz. 4 albo 5, znamienny tym, że wypychacz (4) ma połączone z pierścieniem ramię kołka prowadzącego (4.2), który usytuowany jest po przeciwnej stronie i w osi pierścienia prowadzonej przez kołek zabieraka (4.3) oraz wystaje w stronę zatrzasku (3) i wprowadzony jest w jego rowek fasolkowy (3.3).

7. Zamek według zastrz. 1, znamienny tym, że osłona haka (7) jest elementem wygiętym z blachy w profil o kształcie litery „U” a jej ścianki boczne zakończone są pierścieniami o współosiowych otworach i średnicy tolerowanej obrotowo względem średnicy (d) czopa (1.1) obudowy (1).

8. Zamek według zastrz. 1, znamienny tym, że osłona haka (7) w ściance sąsiadującej z zatrzaskiem (3) ma wykonany rowek promieniowy (7.1) o osi równej promieniowi osadzenia kołka blokady (3.2) i który na górnym końcu połączony jest z prostopadle skierowanym na zewnątrz rowkiem blokady (7.2).