PL237760B1 - Sposób łączenia wkładki usznej z przewodem dźwiękowym i łącznik do realizacji tego sposobu - Google Patents

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest sposób łączenia wkładki usznej z przewodem dźwiękowym i łącznik do realizacji tego sposobu, stosowany zwłaszcza z zausznym aparatem słuchowym.

Znany jest z opisu patentowego US6961440 system łączenia przewodu dźwiękowego z wkładką uszną i elektronicznym systemem wytwarzania dźwięku, w którym przewód dźwiękowy łączony jest z wkładką uszną za pomocą złączki. Złączka jest o konfiguracji kolankowej o kącie rozwarcia około 80° i jednym końcem mocowana jest do wkładki usznej poprzez połączenie zatrzaskowe, które umożliwia pierścień osadzony we wkładce usznej, a do jej drugiego końca mocowany jest wspomniany przewód dźwiękowy. Przy czym średnice wewnętrzne złączki i przewodu dźwiękowego są takie same. Z kolei z opisu wynalazku WO2006026988 znane jest rozwiązanie, w którym wkładka uszna łączona jest z obudową aparatu słuchowego poprzez złączkę i przewód dźwiękowy, przy czym przewód dźwiękowy ma na obu swych końcach odpowiednie zagięcia, a złączka jest wyposażona w element regulacyjny. Jest on w postaci opaski mocowanej do obudowy złączki i tworzy pętlę poprzez umieszczenie jej w elemencie ustalającym osadzonym na obudowie złączki. Pomiędzy osią złączki a osią wzdłużną opaski, zaopatrzonej w pewną liczbę poprzecznych rowków, znajduje się kąt około 60°, tak że gdy opaska jest mocowana w elemencie ustalającym usytuowanym na niej, pętla zostanie skręcona. W innych przykładach wykonania wynalazku kąt ten może zmieniać się w zakresie od 45° do 90°. Wypukła strona pętli zapewnia powierzchnię stykową, która może przylegać do kanału usznego użytkownika. Rozwiązanie to umożliwia indywidualne ustalenie położenia wkładki usznej i przewodu dźwiękowego dla użytkownika względem obudowy aparatu słuchowego. W opisie wynalazku US2002/0096391A1 uwidocznione jest na Fig. 6 dźwiękowe łącze komunikacyjne, w którym połączenie wkładki usznej z przewodem dźwiękowym w postaci elastycznej rury spiralnej o wysokiej częstotliwości zwijającej jest za pomocą plastikowego kolanka.

Celem rozwiązania według wynalazku jest umożliwienie łatwego montażu przewodu dźwiękowego i precyzyjne dopasowanie go pomiędzy wkładką uszną a aparatem słuchowym w obszarze powierzchni przyusznej użytkownika.

Sposób łączenia indywidualnej wkładki usznej z przewodem dźwiękowym do aparatu słuchowego zausznego za pomocą łącznika polega na tym, że kanał dźwiękowy indywidualnej wkładki usznej z przewodem dźwiękowym łączony jest za pomocą dwu elementowego łącznika złożonego z trzpienia i złączki kątowej, z których każde posiada otwór przelotowy o jednakowej średnicy, przy czym jeden koniec złączki kątowej łączy się rozłącznie z przewodem dźwiękowym a jeden koniec trzpienia łączy się w sposób trwały z kanałem dźwiękowym wkładki usznej, a następnie oba elementy łącznika łączy się ze sobą za pomocą ich odpowiednio ukształtowanych drugich końcówek tworzących połączenie przegubowe o dwóch stopniach swobody: obrót złączki kątowej względem osi trzpienia o kąt 360° i/lub ich wzajemne przemieszczanie względem siebie w płaszczyźnie tej osi o kąt a.

Korzystnie gdy kąt a ma od 5° do 15°.

Łącznik do łączenia wkładki usznej z przewodem dźwiękowym do aparatu słuchowego zausznego polega na tym, że składa się z trzpienia, którego jeden koniec ma zakończenie w kształcie czaszy kuli o średnicy zewnętrznej φ1 ze ściętym wierzchołkiem i z osiowo usytuowanym wewnątrz otworem przelotowym oraz złączki kątowej, której jedno ramię ma zakończenie w kształcie czaszy kuli o średnicy wewnętrznej φ2 ze ściętym wierzchołkiem i z osiowo usytuowanym wewnątrz otworem przelotowym, a drugie ramię stanowi trzpień zakończony stożkiem i z osiowo usytuowanym wewnątrz otworem przelotowym, przy czym średnica zewnętrzna φ1 czaszy kuli trzpienia jest mniejsza od średnicy wewnętrznej φ2 czaszy kuli złączki kątowej o wielkość tolerancji pasowania, przy czym wielkość średnicy otworu przelotowego w trzpieniu zakończonym czaszą kuli oraz średnic otworów przelotowych i złączki kątowej są jednakowe.

Korzystnie gdy, w trzpieniu otwór przelotowy od strony jego zakończonego czaszą kuli (4A) ma sfazowanie o promieniu R.

Korzystnie gdy, w trzpieniu otwór przelotowy od strony jego zakończonego czaszą kuli (4A) ma sfazowanie o promieniu R.

Przedmiot wynalazku jest przedstawiony w przykładzie wykonania na rysunku, na którym Fig. 1 przedstawia położenie łącznika względem wkładki usznej i przewodu dźwiękowego, Fig. 2 przekrój poprzeczny łącznika, Fig. 3 przekrój poprzeczny złączki kątowej, Fig. 4 przekrój poprzeczny trzpienia, Fig. 5 i Fig. 6 położenia złączki kątowej w płaszczyźnie prostopadłej do jej osi obrotu względem trzpienia łącznika, Fig. 7 obrót ramion łącznika w rzucie z góry.

PL 237 760 B1

Jak przedstawiono na rysunku dwuelementowy łącznik 1 łączy w sposób obrotowy przewód dźwiękowy 2 z wkładką uszną 3. Jeden element łącznika 1 w postaci trzpienia 4 mocuje się trwale w kanale wkładki usznej 3 w znany sposób. Na drugi element w postaci złączki kątowej 5 nasadza się przewód dźwiękowy 2 w sposób rozłączny. Jeden koniec trzpienia 4 ma zakończenie w kształcie czaszy kuli 4A o średnicy zewnętrznej φ1 ze ściętym wierzchołkiem i z osiowo usytuowanym wewnątrz otworem przelotowym 4B. Złączka kątowa 5 ma jedno ramię 5.1 zakończone w kształcie czaszy kuli 5A o średnicy wewnętrznej φ2 i z osiowo usytuowanym wewnątrz otworem przelotowym 5B1, a drugie ramię 5.2 stanowi trzpień zakończony stożkiem 6 i z osiowo usytuowanym wewnątrz otworem przelotowym 5B2. Średnica φ1 zewnętrznej czaszy kuli 4A trzpienia 4 jest mniejsza od średnicy wewnętrznej φ2 czaszy kuli 5A złączki kątowej 5 o wielkość tolerancji pasowania, umożliwiająca ich swobodny ruch względem siebie. Natomiast otwór przelotowy 4B trzpienia 4 od strony zakończenia w kształcie czaszy kuli 4A ma sfazowanie o promieniu R, co pozwala na swobodny przepływ dźwięku. Wielkość średnicy otworu przelotowego 4B w trzpieniu 4 oraz średnic otworów przelotowych 5B1 i 5B2 w złączce kątowej 5 są jednakowe. Następnie łączy się oba elementy łącznika 1 ze sobą za pomocą wspomnianych odpowiednio ukształtowanych końcówek, które tworzą łącze przegubowe o dwóch stopniach swobody, obrót o kąt 360° względem osi trzpienia 4 i/lub przemieszczenia względem płaszczyzny tej osi o kąt a w zakresie od 5° do 15°, co powoduje precyzyjne dopasowanie przewodu dźwiękowego 2 względem wkładki usznej 3 a aparatem słuchowym zausznym w obszarze powierzchni przyusznej użytkownika.

Możliwość obrotu przewodu dźwiękowego względem wkładki usznej w dwóch płaszczyzn ach umożliwia dopasowanie jego położenia względem każdego typu zausznego aparatu słuchowego dla każdego użytkownika oraz bardzo ścisłe dopasowanie przewodu dźwiękowego między wkładką uszną a aparatem słuchowym, gwarantując płynny przepływ dźwięku. Możliwość indywidualnego ułożenia przewodu dźwiękowego znacznie wpływa na poprawę komfortu i estetyki odczuwanych przez użytkownika. Ponadto konstrukcja łącznika usprawnia montaż przewodu dźwiękowego, gdyż trzpień łącznika wmontowuje się najpierw trwale we wkładce usznej, a następnie poprzez wcisk nasadza się na niego złączkę kątową. Takie połączenie pozwala na łatwy i szybki demontaż przewodu dźwiękowego poprzez rozłączenie przegubu łącznika, a tym samym ułatwia wymianę przewodu dźwiękowego, który ze względu na promieniowanie UV zmienia w trakcie używania swoją strukturę i twardnieje, co skutkuje objawem dyskomfortu u użytkownika podczas noszenia przez niego aparatu słuchowego zausznego.

Claims (4)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Sposób łączenia indywidualnej wkładki usznej do aparatu słuchowego zausznego z przewodem dźwiękowym za pomocą łącznika, znamienny tym, że kanał dźwiękowy indywidualnej wkładki usznej (3) z przewodem dźwiękowym (2) łączony jest za pomocą dwu elementowego łącznika (1) złożonego z trzpienia (4) i złączki kątowej (5), z których każde posiada otwór przelotowy o jednakowej średnicy, przy czym jeden koniec złączki kątowej (5) łączy się rozłącznie z przewodem dźwiękowym (2) a jeden koniec trzpienia (4) łączy się w sposób trwały z kanałem dźwiękowym wkładki usznej (3), a następnie oba elementy łącznika łączy się ze sobą za pomocą ich odpowiednio ukształtowanych drugich końcówek tworzących połączenie przegubowe mającego dwa stopnie swobody umożliwiające obrót złączki kątowej względem osi trzpienia (4) o kąt 360° i/lub ich wzajemne przemieszczanie względem siebie w płaszczyźnie tej osi o kąt a.
2. 2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że kąt a ma zakres obrotu od 5° do 15°.
3. 3. Łącznik do łączenia wkładki usznej z przewodem dźwiękowym do aparatu słuchowego zausznego, znamienny tym, że składa się z trzpienia (4), którego jeden koniec ma zakończenie w kształcie czaszy kuli (4A) o średnicy zewnętrznej φ1 ze ściętym wierzchołkiem i z osiowo usytuowanym wewnątrz otworem przelotowym (4B) oraz złączki kątowej (5), której jedno ramię ma zakończenie w kształcie czaszy kuli (5A) o średnicy wewnętrznej φ2 ze ściętym wierzchołkiem i z osiowo usytuowanym wewnątrz otworem przelotowym (5B.1), a drugie ramię stanowi trzpień zakończony stożkiem (6) i z osiowo usytuowanym wewnątrz otworem przelotowym (5B.2), przy czym średnica zewnętrzna φ1 czaszy kuli (4A) trzpienia (4) jest mniejsza od średnicy wewnętrznej φ2 czaszy kuli (5A) złączki kątowej (5) o wielkość tolerancji pasowania,

   PL 237 760 Β1 przy czym wielkość średnicy otworu przelotowego (4B) w trzpieniu (4) zakończonym czaszą kuli (4A) oraz średnic otworów przelotowych (5B1) i (5B2) złączki kątowej (5) są jednakowe.
4. 4. Łącznik według zastrz. 3, znamienny tym, że w trzpieniu (4) otwór przelotowy (4B) od strony jego zakończonego czaszą kuli (4A) ma stażowanie o promieniu R.