PL238189B1 - Złącze rurowe - Google Patents

Description

Przedmiotem wynalazku jest złącze do rur montowane w gniazdach stożkowych (gładkich) wykonanych z aluminium lub tworzyw sztucznych wykorzystywanych m.in. w układach pneumatycznych, zaworach hamulcowych pojazdów. Złącze jest montowane poprzez wciśnięcie do gniazda stożkowego, gdzie poprzez budowę zewnętrzną złącza pozostaje nieruchomo. Opis patentowy odnosi się do elementu mocującego złącze w gnieździe, a nie montaż rury w złączu.

Połączenie dwóch rur zwłaszcza różnych średnic przysparza w warunkach budowlanych znacznych problemów. Dlatego od wielu lat próbuje się stosować rozwiązania, które nie wymagają specjalnych narzędzi, a stworzone połączenie jest trwałe. Szczególnie trudne jest rozwiązanie, które pracuje pod znacznymi ciśnieniami.

W międzynarodowym zgłoszeniu patentowym PCT/DE1993/001076 zaproponowano wtykowe złącze rurowe, w szczególności do rur betonowych, które zawiera uszczelkę osadzoną trwale w złączu. Uszczelka zawiera jedną tylko biegnącą dokoła pustą przestrzeń, która ciągnie się w zasadzie na całej długości uszczelki, przy czym uszczelka ma w pustej przestrzeni w kierunku obwodowym rury z obu stron biegnące ku osi tej pustej przestrzeni żebra, które w kierunku osiowym rur mają taki odstęp wzajemny, iż przy wstawianiu zaostrzonego końca rury do złącza żebra są przesuwane względem siebie tak, że żebra jednej powierzchni uszczelki wchodzą do przestrzeni pomiędzy żebrami drugiej powierzchni uszczelki.

W kolejnym międzynarodowym zgłoszeniu PCT/EP2000/000405 znane jest złącze rurowe obejmuje złączkę z tworzywa sztucznego wzmocnionego włóknem szklanym oraz membranę z materiału elastycznego, ukształtowaną co najmniej z jednej strony jako uszczelnienie i mającą część tulejową. Tam gdzie membrana jest ukształtowana jako uszczelnienie - ma ona przy tym końcu, gdzie ma być wprowadzona rura, krótką cylindryczną część. W cylindrycznej części membrana ma ściankę o stałej grubości, otoczoną tulejową częścią złączki złącza rurowego z materiału wzmocnionego włóknem szklanym.

Z polskiego opisu patentowego nr 173240 znane jest złącze rurowe z pierścieniem uszczelniającym, który ma kształt pierścienia z poduszką powietrzną i jest umieszczony w obwodowym zagłębieniu kielicha rury. Ma on wiele obwodowych komór usytuowanych pomiędzy zewnętrzną średnicą wsuwanego końca rury i wewnętrznym zarysem kielicha rury. Te komory w położeniu skutecznym złącza rurowego mają częściowo niesymetryczne i częściowo symetryczne kształty poszczególnych komór.

Z kolejnego polskiego opisu patentowego nr 169468 znane jest złącze rurowe między dwoma końcami rur, które mają kielichowe rozpęczenia, w które wstawiono po jednej uszczelce, która przylega promieniowo po stronie wewnętrznej do rury wsporczej wsuniętej w rozpęczenie, ukształtowane tak, żeby zapewnić ochronę przed przemieszczeniami uszczelki powodującymi utratę jej własności uszczelniających, a jednocześnie ułatwić czynności montażowe. Każde z kielichowych rozpęczeń końców rur utworzone jest przez łukowy w przekroju osiowym odcinek rurowy, który na obu osiowych końcach sięga w zasadzie aż do promieniowego poziomu powierzchni zewnętrznej rury wsporczej, przy czym uszczelka wypełnia niemal całkowicie przekrój wyznaczony powierzchnią wewnętrzną odcinka rurowego z jednej strony i powierzchnią zewnętrzną rury wsporczej z drugiej strony. Z każdym z odcinków rurowych łączy się cylindryczny odcinek rurowy o średnicy większej niż średnica nie rozpęczonej części końców rur, a rura wsporcza - pomijając pola tolerancji na skompensowanie termicznie uwarunkowanych przesuwów osiowych - rozciąga się na całej długości kielichowych rozpęczeń złącza rurowego. Żeby zapewnić szczególnie dobre zabezpieczenie przed przesuwem osiowym, można złącze zaopatrzyć w zaciskaną śrubowo złączkę zaciskową. Złącze rurowe przeznaczone do łączenia rur z tworzyw sztucznych, a zwłaszcza rur z polietylenu. Złącze charakteryzuje się tym, że do dwóch rur, na które nałożone są pierścienie dociskowe wkręca się złączkę wkrętną do uzyskania sztywności i szczelności złącza. Złączka wkrętna ma średnicę wewnętrzną równą średnicy wewnętrznej rury, a powierzchnię zewnętrzną, w środkowej części złączki, walcową lub sześcioboku oraz dwie części boczne złączki nachylone są do osi pod kątem 8 do 15° i nagwintowane, jedna gwintem prawym, a druga gwintem lewym.

Istotą wynalazku jest, że część zewnętrzna patentowana zawiera dwa kanaliki, w których osadzono o-ring zabezpieczający przed brudem oraz o-ring uszczelniający. Pomiędzy o-ringami znajduje się jeden zwój gwintu wykonany z tworzywa, na którym osadzony jest pierścień zacinający.

Złącze rurowe charakteryzuje się tym, że stanowi go pierścień zacinający z wypustkami.

Korzystnie, wypustek może być dowolna liczba nie mniejsza niż dwie.

PL 238 189 B1

Korzystnie, wypustki znajdujące się na pierścieniu ustawione są w taki sposób, aby tworzyły względem siebie jeden zwoju gwintu, dopuszcza się również, aby wszystkie wypustki były na tej samej wysokości względem siebie.

Korzystnie, pierścień zacinający z jedną wypustką po całym obwodzie na takiej samej wysokości.

Korzystnie, pierścienie zacinające są przecięte pod odpowiednim kątem tak, aby w miejscu przecięcia mieścił się zwój gwintu z tworzywa umiejscowionego na kartridżu.

Korzystnie, pierścienie posiadają powierzchnię wewnętrzną w kształcie stożka, która pozwala na skuteczne zacięcie się w gnieździe stożkowym pierścienia zacinającego oraz zapobiega obrotowi podczas demontażu.

Przedmiot wynalazku jest zaprezentowany na rysunkach:

Fig. 1 - rzut złącza wraz z przekrojem,

Fig. 2 - pierścień typ A, Fig. 3 - pierścień typ B.

P r z y k ł a d I

Demontaż złącza z gniazda (5), odbywa się poprze przekręcenie złącza z pomocą klucza o rozmiarze odpowiednim do zaprojektowanego sześciokąta na złączu, w kierunku odwrotnym do kierunku wskazówek zegara. W momencie wykonania takiego ruchu złącze wciskowe poprzez gwint z tworzywa oraz zacięcie się pierścienia zacinającego (3) w gnieździe (5), wykręca się. W efekcie pierścień zacinający (3) pozostaje nieruchomo względem gniazda (5), a złącze przesuwa się po powierzchni stożkowej gniazda luzując się. Ruch ten powoduje przesunięcie pierścienia (3) względem złącza, po czym następuje uszkodzenie elementu zrywalnego i zwolnienie pierścienia zacinającego (3) pozwalając na swobodny demontaż złącza.

Po demontażu złącza, gniazdo możne zostać użyte ponownie, wykorzystując nowe złącze wciskowe.

Wynalazek można stosować we wszelkiego rodzaju połączeniach rurowych do przenoszenia różnych medium w tym pneumatycznych.

Claims (6)

1. Złącze rurowe, znamienne tym, że stanowi go pierścień zacinający z wypustkami.

2. Złącze rurowe według zastrz. 1, znamienne tym, że wypustek może być dowolna liczba nie mniejsza niż dwie.

3. Złącze rurowe według zastrz. 1 oraz 2, znamienne tym, że wypustki znajdujące się na pierścieniu ustawione są w taki sposób, aby tworzyły względem siebie jeden zwoju gwintu, dopuszcza się również, aby wszystkie wypustki były na tej samej wysokości względem siebie.

4. Złącze rurowe według zastrz. od 1 do 3, znamienne tym, że pierścień zacinający z jedną wypustką po całym obwodzie na takiej samej wysokości.

5. Złącze rurowe według zastrz. od 1 do 4, znamienne tym, że pierścienie zacinające (3) są przecięte pod odpowiednim kątem tak aby w miejscu przecięcia mieścił się zwój gwintu z tworzywa umiejscowionego na kartridżu.

6. Złącze rurowe według zastrz. od 1 do 5, znamienne tym, że pierścienie posiadają powierzchnię wewnętrzną w kształcie stożka, która pozwala na skuteczne zacięcie się w gnieździe stożkowym (5) pierścienia zacinającego oraz zapobiega obrotowi podczas demontażu.