PL238279B1 - Immobilizowane kompleksy rutenu na nośnikach typu MOF, sposób ich otrzymywania oraz zastosowanie w metatezie olefin - Google Patents

Immobilizowane kompleksy rutenu na nośnikach typu MOF, sposób ich otrzymywania oraz zastosowanie w metatezie olefin Download PDF

Info

Publication number
PL238279B1
PL238279B1 PL418051A PL41805116A PL238279B1 PL 238279 B1 PL238279 B1 PL 238279B1 PL 418051 A PL418051 A PL 418051A PL 41805116 A PL41805116 A PL 41805116A PL 238279 B1 PL238279 B1 PL 238279B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
alkyl
hydrogen
independently
group
formula
Prior art date
Application number
PL418051A
Other languages
English (en)
Other versions
PL418051A1 (pl
Inventor
Karol Grela
Michał Chmielewski
Adam Zieliński
Mariusz MILEWSKI
Mariusz Milewski
Artur Chołuj
Original Assignee
Univ Warszawski
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed by Univ Warszawski filed Critical Univ Warszawski
Priority to PL418051A priority Critical patent/PL238279B1/pl
Publication of PL418051A1 publication Critical patent/PL418051A1/pl
Publication of PL238279B1 publication Critical patent/PL238279B1/pl

Links

Landscapes

  • Catalysts (AREA)
  • Organic Low-Molecular-Weight Compounds And Preparation Thereof (AREA)

Abstract

Przedmiotem zgłoszenia są kompleksy rutenu niekowalencyjnie immobilizowane na nośniku stałym typu MOF (czyli szkielety metalo - organiczne), które łącznie stanowią heterogeniczny katalizator i/lub prekatalizator metatezy olefin. Zgłoszenie dotyczy także sposobu otrzymywania heterogenicznych kompleksów rutenu immobilizowanych na podłożach stałych nośników typu MOF oraz ich zastosowania jako katalizatorów i/lub prekatalizatorów w reakcjach metatezy olefin.

Description

Przedmiotem wynalazku są katalizatory metatezy olefin niekowalencyjnie immobilizowane na nośnikach typu MOF, sposób ich otrzymywania oraz ich zastosowanie w metatezie olefin. Wynalazek w szczególności dotyczy katalizatorów heterogenicznych złożonych z kompleksu rutenu immobilizowanego na stałym nośniku typu MOF (tzw. szkielety metalo-organiczne z ang. Metal Organie Framework), ich otrzymywania i zastosowania w metatezie olefin. Wynalazek ten znajduje zastosowanie w szeroko rozumianej syntezie organicznej wykorzystującej katalizatory heterogeniczne w reakcjach metatezy olefin, w tym w szczególności, w reakcjach metatetycznego zamknięcia pierścienia (ROM), reakcjach krzyżowej metatezy olefin (CM), i innych procesach wykorzystujących reakcję metatezy olefin.
W zastosowaniach metatezy olefin w syntezie organicznej odnotowano w ostatnich latach duże postępy. Opracowanie nowych kompleksów rutenu (takich jak A, B, C i D), które są aktywnymi i stabilnymi prekatalizatorami w metatezie olefin, pozwoliło na rozszerzenie obszaru możliwych zastosowań tej reakcji (K. Grela, (Edt.) Olefin Metathesis: Theory and Practice, 2014, Nowy Jork, John Wiley & Sons, Inc., 608 stron).
Pomimo ogromnego rozwoju metodologii metatezy olefin w akademickich zastosowaniach, nadal istnieje kilka głównych problemów, które stanową przeszkodę w transferze technologii metatezy olefin z laboratoriów uniwersyteckich do przemysłu. Jednym z takich problemów jest usuwanie z finalnego produktu zanieczyszczeń zawierających metal ciężki (produkty rozpadu katalizatora). Rozwój praktycznych, wydajnych i ekonomicznie korzystnych metod usuwania metalu może wspomóc dalszy rozwój technologii metatezy olefin (Green Chem., 2014, 16, 4474-4492; Angew. Chem. Int. Ed., 2007, 46, 6786-6801).
Drugą poważną przeszkodą dla szerszego stosowania metatezy olefin w przemyśle jest problem zawrotu oraz/lub wielokrotnego stosowania tej samej porcji prekatalizatora metatezy bez istotnej utraty aktywności tego kompleksu w reakcjach katalitycznych. Teoretycznie doskonałym rozwiązaniem tego problemu jest synteza katalizatorów heterogenicznych, immobilizowanych na stałym nośniku, który można by używać w reaktorze przepływowym bądź periodycznym (Curr. Org. Chem., 2013, 17, 2740-2748). Ze stanu techniki jednak jasno wynika, że heterogeniczne kompleksy rutenu osadzone na stałych nośnikach wykazują przeważnie dużo niższe efektywności (mierzone jako liczba obrotów katalizatora (ang. turn-over number, TON)) oraz aktywności (mierzone jako liczba obrotów katalizatora w jednostce czasu (ang. turnover frequency, TOF)) od analogicznych homogenicznych odpowiedników. Okazuje się, że niekowalencyjnie immobilizowany katalizator heterogeniczny musi spełniać szereg czynników, aby jego aktywność była na zadowalającym poziomie (Org. Process Res. Dev., 2015, 19, 872-877).
Pierwszy z wymienionych wyżej problemów, czyli usuwanie produktów ubocznych zawierających metal ciężki po rozpadzie zastosowanego katalizatora, został dobrze zidentyfikowany i praktycznie wyeliminowany z reakcji katalizowanych homogenicznymi kompleksami metali ciężkich. W tym celu używa się zmiataczy (ang. scavenger), które zawierają np. grupy izocyjankowe (WO2014174501A2 oraz Chem. Sus. Chem., 2015, 8, 4139-4148) lub też projektuje się kompleksy metali o zwiększonym powinowactwie do żelu krzemionkowego (Eur. J. Org. Chem., 2003, 963-966; Chem. Commun., 2006, 841-843). Najnowsze doniesienia na temat sposobów oczyszczania mieszaniny poreakcyjnej z produktów rozpadu katalizatora na żelu krzemionkowym S1O2 - dostarczyły pewne udoskonalenia (Green Chem., 2012, 14, 3264-3268).
Drugi z wymienionych problemów (recykling katalizatora lub użycie jednej jego porcji w procesie ciągłym), pomimo licznych prób dalej pozostaje jedynie częściowo rozwiązany. Sama już liczba publikacji wskazuje na to, że problem ten jest o wiele bardziej złożony i wymagający. W literaturze przedmiotu jest znanych bardzo wiele prekatalizatorów i/lub katalizatorów metatezy olefin immobilizowanych na stałym nośniku wiązaniami kowalencyjnymi (z polimerami, lub z pochodnymi krzemionki: więcej w roz
PL 238 279 Β1 dziale D. P. Allen „Supported Catalysts and Nontraditional Reaction Media rozdział 5, 97-185, „Handbook of Metathesis” druga edycja, R. H. Grubbs (Edt.), A. G. Wenzel (Edt.), D. J. O'Leary (Edt.), E. Khosravi (Edt.)), lub niekowalencyjnie oddziaływaniami jonowymi, niespecyficznymi wiązaniami typu π-π (Inorg. Chem., 2009, 48, 2383-2390; Eur. J. Org. Chem., 2014, 7781-7787), oraz wiele innych podejść.
Ponadto ważnymi problemami w praktycznych zastosowaniach metatezy olefin są: brak selektywności w reakcjach metatezy krzyżowej z udziałem α-olefin (US9150468B2; Adv. Synth. Catal., 2013, 355,1997-2006) wywołany migracją wiązania podwójnego C=C (J. Am. Chem. Soc., 2005,127,17160-17161) w reakcjach makrocyklizacji (czyli zamknięcia 8 członowych i większych pierścieni zawierających wiązanie podwójne C=C), (Angew. Chem. Int. Ed., 2016, 55, 3552-3565).
W stanie techniki znane są kompleksy rutenu zawierające grupy amoniowe w podstawniku benzylidenowym (kompleksy E, F i G), które służyły do immobilizowania prekatalizatorów na nośniku stałym (J. Am. Chem. Soc., 2006, 128, 13261-13267) lub też służyły do związania kompleksu po reakcji, odzyskania i ponownego użycia tych kompleksów w reakcjach metatezy (Green Chem., 2006, 8, 685-688; Chem. Commun., 2007, 3771-3773).
Wstanie techniki istnieje także kilka doniesień na temat kompleksów rutenu zawierających ugrupowania amoniowe w ligandzie NHC (patrz kompleksy typu Η, I, J i K) (Dalton Trans., 2013, 42, 7463-7467; Org. Process Res. Dev., 2015, 19, 872-877), które zostały zastosowane do zwiększenia powinowactwa prekatalizatora do fazy stałej w postaci żelu krzemionkowego, mezoporowatej krzemionki, aktywowanego tlenku glinu, zeolitów, sit molekularnych, itp.
Ponadto, w stanie techniki znany jest również prekatalizator metatezy olefin typu Hoveydy 2 generacji zawierający w swojej budowie dwa ugrupowania amoniowe, w ligandzie NHC oraz w podstawniku benzyl id en owym (WO2013127880A1 oraz Catal. Sci. Technet, 2012, 2, 2734-2742), który zastosowano do reakcji w wodzie oraz do oczyszczania produktu finalnego z metalu ciężkiego.
Jednak żaden z immobilizowanych katalizatorów metatezy nie znalazł jak dotąd zastosowania przemysłowego. W niedawno opublikowanym artykule przeglądowym pod tytułem „Why Does Industry Not Use Immobilized Transition Metal Complexes as Catalysts? (Dlaczego przemysł nie stosuje immobilizowanych kompleksów metali przejściowych jako katalizatorów?) (Adv. Synth. Catal., 2016, 358, 3-25), wnikliwie omówiono prawdopodobne przyczyny odpowiedzialne za taką sytuację i wymieniono szereg problemów związanych z heterogenizacją katalizatorów. Należą do nich przede wszystkim: szybka dezaktywacja immobilizowanego katalizatora, niska liczba cykli katalitycznych TON, wymywanie metalu z nośnika, oraz zwiększona złożoność katalizatora heterogenicznego (niż homogenicznego), która pociąga za sobą większe koszty jego syntezy i optymalizacji (przetestowanie przeróżnych kombinacji nośnik/katalizator). Jako, że przynajmniej niektóre wady heterogenizowanych katalizatorów wynikają z wad klasycznych materiałów stosowanych jako ich nośniki, Twórcy niniejszego wynalazku postanowili osadzić katalizatory metatezy na innowacyjnych nośnikach typu MOF.
PL 238 279 B1
Szkielety metaloorganiczne (z ang. metal-organic frameworks, MOFs lub porous coordination polymers, PCPs) to stosunkowo niedawno odkryta klasa materiałów, które wydają się być niezwykle obiecujące jako nośniki katalizatorów (F. Llabres Xamena, J. Gascon (Eds.), Metal Organic Frameworks as Heterogeneous Catalysts; RSC Catalysis Series; Royal Society of Chemistry: Cambridge, 2013). Definiuje się je jako polimery koordynacyjne zbudowane z ligandów organicznych oraz węzłów nieorganicznych (kationów lub klastrów metali) i posiadające w swojej strukturze potencjalnie puste przestrzenie (luki, kanały, itd.). W odróżnieniu od innych materiałów porowatych, takich jak czysto nieorganiczne zeolity, kształt, rozmiar i charakter chemiczny porów w MOF-ach można w racjonalny sposób modyfikować, dobierając odpowiednie organiczne bądź nieorganiczne bloki budulcowe. Dzięki temu MOF-y znajdują coraz to nowe zastosowania, np. w rozdzielaniu i przechowywaniu gazów, dostarczaniu leków, wymianie jonowej, optyce nieliniowej, magnetyzmie, luminescencji oraz wielu innych dziedzinach i są obecnie jedną z najintensywniej badanych klas materiałów.
Krystaliczne, wysoce porowate i łatwe do modyfikacji struktury MOF-ów to niezwykle atrakcyjne środowisko dla immobilizacji cząstek aktywnych katalitycznie. W odróżnieniu od bardziej konwencjonalnych nośników stałych, takich jak polimery, węgle aktywne i różne gatunki krzemionki, centra katalityczne w MOF-ach nie są osadzone jedynie na powierzchni, tylko rozmieszczone wewnątrz dobrze zdefiniowanych luk w szkielecie krystalicznym materiału. Luki w MOF-ach mogą być na tyle duże, że z łatwością mieszczą się w nich typowe katalizatory homogeniczne wraz z ich substratami, nie powodując jednocześnie znaczących problemów z transportem masy. Z drugiej strony, ograniczenia przestrzenne powodowane przez szkielety MOF-ów umożliwiają fizyczne rozseparowanie centrów katalitycznych oraz otwierają nowe możliwości kontroli regioselektywności, selektywności kształtu i enancjoselektywności immobilizowanych katalizatorów. Podobnie jak inne nośniki stałe, MOF-y umożliwiają również łatwe oddzielenie katalizatora po reakcji i jego powtórne użycie.
Z powyższych względów zastosowania MOF-ów w katalizie są obecnie intensywnie badane (Chem. Soc. Rev., 2015, 44, 6804-6849). Wiele MOF-ów posiada naturalne właściwości katalityczne, związane z obecnością w ich strukturze niewysyconych koordynacyjnie centrów kwasowych Lewisa lub grup funkcyjnych o charakterze zasadowym. Aby wprowadzić do ich struktury bardziej złożone katalizatory, najczęściej stosuje się post-syntetyczne przyłączenie katalizatora do szkieletu za pomocą wiązań kowalencyjnych lub koordynacyjnych (Chem. Soc. Rev., 2015, 44, 6804-6849). Znanych jest też kilka przykładów trwałej immobilizacji przez wymianę jonową (ACS Catal., 2016, 6, 3569-3574). Alternatywnie, cząsteczki katalizatora są modyfikowane w taki sposób, żeby mogły stać się blokami budulcowymi szkieletu MOF-a. W ten sposób udało się np. otrzymać MOF-y z katalitycznie aktywnymi fragmentami typu SALEN (Chem. Commun. 2006, 24, 2563-2565; Chem. Commun., 2016, 52, 1401-1404), BINOL (J. Am. Chem. Soc. 2005, 127, 8940-8941), czy NHC (Coord. Chem. Rev., 2016, 307, 188-210). Na ogół jednak, handlowo dostępne katalizatory homogeniczne nie nadają się do bezpośredniej heterogenizacji w MOF-ach w wymienionych wyżej podejściach i wymagają modyfikacji poprzez pracochłonne przekształcenia syntetyczne.
Mając na uwadze niezwykle duże wartości powierzchni właściwych typowe dla MOF-ów i ich nadzwyczajne zdolności sorpcyjne można oczekiwać, że zwykła absorbcja katalizatorów z roztworu również powinna być skuteczną metodą heterogenizacji katalizatorów. Jednak do chwili obecnej przykłady immobilizacji poprzez impregnację MOF-ów roztworami katalizatorów ograniczają się do polioksometalanów (J. Mater. Chem., 2012, 22, 10102-10118; ACS Appl. Mater. Interfaces, 2013, 5, 5468-5477) i enzymów (J. Mater. Chem., 2013, 1, 928-932; Chem. - Eur. J., 2014, 20, 8923-8928; Nat. Commun., 2015, 6, 5979; J. Catal. Sci. Techno/., 2015, 5, 5077-5085). W szczególności, nie ma jak dotąd ani jednego przykładu zastosowania takiej strategii do immobilizacji katalizatorów bazujących na metalach przejściowych mimo, że wcześniej z powodzeniem stosowano ten sposób w przypadku mezoporowatych krzemionek.
Jedyny znany dotąd przykład katalizatora metatezy osadzonego w MOF-ie ukazał się w tym roku (J. Yuan, A. M. Fracaroli, W. G. Klemperer, Organometallics, 2016, DOI: 10.1021/acs.organomet.6b00365). W publikacji tej przyłączono katalizator do MOF-a przy użyciu wiązań kowalencyjnych. Autorzy jednak wybrali MOF-a z jednowymiarowymi kanałami, które mogą się łatwo zablokować. Dodatkowo są to MOF-y trudne do otrzymania, które łatwo amorfizują i są materiałem o małej powierzchni właściwej. Wszystkie reakcje wykonano w komorze rękawicowej (ang. glove box) z zastosowaniem jako rozpuszczalnika toksycznego benzenu. Opisano długą i uciążliwą procedurę syntezy heterogenicznego katalizatora metatezy olefin, który osiąga niskie wartości TON. Katalizator ten został kowalencyjnie przyłączony do MOF-a podstawnikiem benzylidenowym, który de facto w cyklu katalitycznym jest gubiony
PL 238 279 Β1 (zostaje na MOF-ie, a cząsteczka katalityczna jest wymywana) i z tego względu produkt metatezy jest zanieczyszczany metalem ciężkim.
Wtoku prac badawczych nieoczekiwanie stwierdzono, że kompleksy rutenu bardzo mocno wiążą się ze stałymi nośnikami typu MOF, a uzyskane układy są bardzo efektywne (duża trwałość, wysokie wartości TON, znakomite selektywności, brak wymywania) w reakcjach prowadzonych w reaktorach periodycznych i przepływowych. Układy te pozostają jednorodne (brak wymywania kompleksu metalu) w szerokim spektrum rozpuszczalników (heksan, toluen, octan etylu, DCM), a konkretny zakres stosowanych rozpuszczalników zależy od konkretnej kombinacji MOF-katalizator. Nieoczekiwanie okazało się również, że tak uzyskane układy katalizator-MOF wykazują dużo lepsze selektywności w reakcjach metatezy. Nieoczekiwanie okazało się także, że karbenowe kompleksy rutenu - katalizatory metatezy wiążą się z nośnikami typu MOF znacznie mocniej, niż z dotychczasowo uważanymi za najkorzystniejsze stałymi nośnikami (SBA-15, żel krzemionkowy, żel sferyczny, żel mezoporowaty, zeolity), co pozwala uzyskać znacznie większą zawartość kompleksu metalu na nośniku (nawet do 41% wagowych). Równie nieoczekiwanie okazało się też, że najlepszym nośnikiem dla kompleksów rutenu są MOF-y posiadające dużą powierzchnię właściwą oraz trójwymiarową sieć porów.
A zatem, przedmiotem niniejszego wynalazku jest korzystne połączenie karbenowych kompleksów rutenu z MOF-ami, w postaci heterogenicznego układu prekatalizatora i/lub katalizatora reakcji metatezy olefin, charakteryzującego się tym, że zawiera związek o wzorze 1
w którym:
grupa -G-Z oznacza atom wodoru, albo
Z oznacza N(R1)(R1) lub N+(R1)(R1)(R1), w których każdy R1 oznacza niezależnie alkil C1-C25;
alternatywnie Z oznacza heterocykl zawierający od 1 do 4 atomów azotu w pierścieniu, w którym co najmniej jeden atom azotu jest niezależnie podstawiony przez co najmniej jedną wyżej zdefiniowaną grupę R1, w taki sposób, że w przypadku podstawienia przez dwie grupy R1 tworzy czwartorzędową grupę amoniową,
G oznacza alkil C1-C25;
i
E oznacza niezależnie alkil C1-C25 albo wiązanie pojedyncze;
X1 i X2 oznaczają atom fluorowca;
w przypadku gdy Z zawiera grupę amoniową, kompleks 1 tworzy sól o anionie X oznaczającym anion fluorowca;
R2, R2', R3, R3' i R4 oznaczają niezależnie atom wodoru, alkil C1-C25, grupę aminową NR’2, gdzie R’ oznacza alkil C1-C5;
R5 oznacza atom wodoru;
R6 i R6' oznaczają niezależnie atom wodoru, alkil C1-C25;
R7 oznacza atom wodoru;
który jest immobilizowany wiązaniami niekowalencyjnymi na podłożu stałego nośnika typu MOF, wybranego spośród:
[AI3O(A)i(BDC-NH2)3(L)d(HCI)e(H2O)f], w którym to wzorze:
- A oznacza tylko CI-, lub tylko OH-, lub aniony Cl- i OH- występujące jednocześnie,
- BDC-NH2 oznacza kwas 2-aminotereftalowy,
PL 238 279 Β1
- L oznacza tylko chlorek tertbutyloamoniowy lub tylko metanol, lub chlorek tertbutyloamoniowy i metanol jednocześnie,
- d, e oznacza liczbę rzeczywistą od 0 do 10,
- gdzie f oznacza liczbę rzeczywistą od 0 do 100, oraz Zr6O6(OH)2(BDC-NH2)3(TBAP)d(H2O)f, w którym to wzorze:
- BDC-NH2 oznacza kwas 2-aminotereftalowy,
- TBAP oznacza chlorek tetrabutyloamoniowy,
- d oznacza liczbę rzeczywistą od 0 do 10,
- f oznacza liczbę rzeczywistą od 0 do 100.
Korzystnie, heterogeniczny układ prekatalizatora i/lub katalizatora jako związek o wzorze 1 zawiera związek o wzorze 1a w którym:
połączenie A+X- i G oznacza atom wodoru, albo
A oznacza N(R1)(R1) lub N+(R1)(R1)(R1), w których każdy R1 oznacza niezależnie alkil C1-C25, alternatywnie A oznacza heterocykl zawierający od 1 do 4 atomów azotu w pierścieniu, w którym co najmniej jeden atom azotu jest niezależnie podstawiony przez co najmniej jedną wyżej zdefiniowaną grupę R1, w taki sposób, że w przypadku podstawienia przez dwie grupy R1 tworzy czwartorzędową grupę amoniową,
X oznacza niezależnie anion fluorowca;
G oznacza alkil C1-C25;
E oznacza niezależnie alkil Ci-C25albo wiązanie pojedyncze;
X1 i X2 oznaczają niezależnie atom fluorowca;
w przypadku gdy Z zawiera grupę amoniową, kompleks 1 tworzy sól o anionie X oznaczającym anion fluorowca;
R2, R2', R3, R3' i R4 oznaczają niezależnie atom wodoru, alkil C1-C25, grupę aminową NR’2, gdzie R’ oznacza alkil C1-C25;
R5 oznacza atom wodoru;
R6 i R6' oznaczają niezależnie atom wodoru, alkil C1-C25;
R7 oznacza atom wodoru, przy czym jeśli grupa -G-Z oznacza atom wodoru, to jeden podstawnik R2 oznacza trzeciorzędową grupę aminową NR’2, gdzie R’ oznacza alkil C1-C25.
Korzystnie, heterogeniczny układ prekatalizatora i/lub katalizatora jako związek o wzorze 1 zawiera związek o budowie reprezentowanej wzorem wybranym spośród takich jak 1K3, 1K4, 1K5, 1K6, 1K7 i 1K10:
PL 238 279 Β1
1K6
Przedmiotem niniejszego wynalazku jest także sposób wytwarzania heterogenicznego układu prekatalizatora i/lub katalizatora zawierającego związek o wzorze 1
w którym:
grupa -G-Z oznacza atom wodoru, albo
Z oznacza N(R1)(R1) lub N+(R1)(R1)(R1), w których każdy R1 oznacza niezależnie alkil C1-C25;
alternatywnie Z oznacza heterocykl zawierający od 1 do 4 atomów azotu w pierścieniu, w którym co najmniej jeden atom azotu jest niezależnie podstawiony przez co najmniej jedną wyżej zdefiniowaną grupę R1, w taki sposób, że w przypadku podstawienia przez dwie grupy R1 tworzy czwartorzędową grupę amoniową,
G oznacza alkil C1-C25;
i
E oznacza niezależnie alkil Ci-C25albo wiązanie pojedyncze;
X1 i X2 oznaczają atom fluorowca;
PL 238 279 Β1 w przypadku gdy Z zawiera grupę amoniową, kompleks 1 tworzy sól o anionie X oznaczającym anion fluorowca;
R2, R2', R3, R3' i R4 oznaczają niezależnie atom wodoru, alkil C1-C25, grupę aminową NR’2, gdzie R' oznacza alkil C1-C25;
R5 oznacza atom wodoru;
R6 i R6' oznaczają niezależnie atom wodoru, alkil C1-C25;
R7 oznacza atom wodoru;
który jest immobilizowany wiązaniami niekowalencyjnymi na podłożu stałego nośnika typu MOF, wybranego spośród takich jak:
[AI3O(A)i(BDC-NH2)3(L)d(HCI)e(H2O)f], w którym to wzorze:
- A oznacza tylko CI-, lub tylko OH-, lub aniony Cl- i OH- występujące jednocześnie,
- BDC-NH2 oznacza kwas 2-aminotereftalowy,
- L oznacza tylko chlorek tertbutyloamoniowy lub tylko metanol, lub chlorek tertbutyloamoniowy i metanol jednocześnie,
- d, e oznacza liczbę rzeczywistą od 0 do 10,
- gdzie f oznacza liczbę rzeczywistą od 0 do 100, oraz Zr6O6(OH)2(BDC-NH2)3(TBAP)d(H2O)f, w którym to wzorze:
- BDC-NH2 oznacza kwas 2-aminotereftalowy,
- TBAP oznacza chlorek tetrabutyloamoniowy,
- d oznacza liczbę rzeczywistą od 0 do 10,
- f oznacza liczbę rzeczywistą od 0 do 100, charakteryzujący się tym, że związek o wzorze 1 określonym powyżej miesza się ze zdefiniowanym powyżej nośnikiem MOF, po czym otrzymany osad oddziela się i suszy.
Korzystnie, do mieszaniny reakcyjnej dodatkowo dodaje się HCI.
Korzystnie, otrzymany osad przemywa się rozpuszczalnikiem organicznym.
Korzystnie, do mieszaniny reakcyjnej dodatkowo dodaje się chlorek czwartorzędowej soli amoniowej taki jak chlorek tetrabutyloamoniowy albo nieorganiczną sól chlorkową taką jak NaCI.
Korzystnie, osad suszy się pod zmniejszonym ciśnieniem w temperaturze pokojowej.
Korzystnie, rozpuszczalnikiem jest rozpuszczalnik organiczny wybrany spośród takich jak toluen, benzen, ksylen, CH2CI2, CICH2CH2CI, aceton, metyloizobutyloketon, alkohole.
Korzystnie, roztwór związku o wzorze 1 określonym powyżej w rozpuszczalniku miesza się z MOF-em w atmosferze gazu obojętnego przez czas od 1 minuty do 24 godzin.
Wynalazek dotyczy także zastosowania heterogenicznego prekatalizatora i/lub katalizatora zawierającego związek o wzorze 1
w którym:
grupa -G-Z oznacza atom wodoru, albo
Z oznacza N(R1)(R1) lub N+(R1)(R1)(R1), w których każdy R1 oznacza niezależnie alkil C1-C25;
alternatywnie Z oznacza heterocykl zawierający od 1 do 4 atomów azotu w pierścieniu, w którym co najmniej jeden atom azotu jest niezależnie podstawiony przez co najmniej jedną wyżej zdefiniowaną grupę R1, w taki sposób, że w przypadku podstawienia przez dwie grupy R1 tworzy czwartorzędową grupę amoniową,
G oznacza alkil C1-C25;
PL 238 279 B1
E oznacza niezależnie alkil C1-C25 albo wiązanie pojedyncze;
X1 i X2 oznaczają atom fluorowca;
w przypadku gdy Z zawiera grupę amoniową, kompleks 1 tworzy sól o anionie X oznaczającym anion fluorowca;
R2, R2', R3, R3' i R4 oznaczają niezależnie atom wodoru, alkil C1-C25, grupę aminową NR'2, gdzie R' oznacza alkil C1-C25;
R5 oznacza atom wodoru;
R6 i R6' oznaczają niezależnie atom wodoru, alkil C1-C25;
R7 oznacza atom wodoru;
który jest immobilizowany wiązaniami niekowalencyjnymi na podłożu stałego nośnika typu MOF, wybranego spośród takich jak:
[AI3O(A)1(BDC-NH2)3(L)d(HCI)e(H2O)f], w którym to wzorze:
- A oznacza tylko CI-, lub tylko OH-, lub aniony Cl- i OH- występujące jednocześnie,
- BDC-NH2 oznacza kwas 2-aminotereftalowy,
- L oznacza tylko chlorek tertbutyloamoniowy lub tylko metanol, lub chlorek tertbutyloamoniowy i metanol jednocześnie,
- d, e oznacza liczbę rzeczywistą od 0 do 10,
- gdzie f oznacza liczbę rzeczywistą od 0 do 100, oraz Zr6O6(OH)2(BDC-NH2)3(TBAP)d(H2O)f, w którym to wzorze:
- BDC-NH2 oznacza kwas 2-aminotereftalowy,
- TBAP oznacza chlorek tetrabutyloamoniowy,
- d oznacza liczbę rzeczywistą od 0 do 10,
- f oznacza liczbę rzeczywistą od 0 do 100;
w reakcjach metatezy olefin.
Korzystnie, wyżej wymienione zastosowanie dotyczy reakcji metatezy zamykania pierścienia
RCM, metatezy krzyżowej CM, homometatezy (ang. selfmetatezy).
Korzystnie, wyżej wymienione zastosowanie dotyczy reakcji metatezy zamykania pierścienia
RCM oraz reakcji RCM do związków makrocyklicznych, metatezy krzyżowej CM, homometatezy, etenolizy, izomeryzacji, reakcji metatetycznego diastereoselektywnego przegrupowania pierścienia DRRM, metatezy typu „alken-alkin” (en-yn) lub reakcji metatetycznej polimeryzacji cykloolefin z otwarciem pierścienia ROMP.
Korzystnie, wymieniony heterogeniczny układ prekatalizatora i/lub katalizatora stosowany jest w mieszaninie reakcyjnej w czasie od 1 minuty do 24 godzin w rozpuszczalnikach organicznych lub bez rozpuszczalnika.
Korzystnie, reakcja prowadzona jest w systemie ciągłym przepływowym i/lub w reaktorze periodycznym.
Wynalazek zostanie bliżej przedstawiony w korzystnym przykładzie wykonania, z odniesieniem do załączonych rysunków, na których:
Fig. 1 przedstawia zestawienie prekatalizatorów i/lub katalizatorów metatezy olefin stosowanych według niniejszego wynalazku.
Fig. 2a przedstawia dyfraktogram proszkowy (PXRD) aktywowanego MOF-a : (AI)MIL-101-NH2.
Fig. 2b przedstawia izotermę sorpcji i desorpcji azotu na aktywowanym MOF-ie: (AI)MIL-101- NH2.
Fig. 2c przedstawia zdjęcie SEM aktywowanego MOF-u : (AI)MIL-101-NH2.
Fig. 3a przedstawia dyfraktogram proszkowy (PXRD) aktywowanego MOF-a : (AI)MIL-101- NH2/HCI.
Fig. 3b przedstawia izotermę sorpcji i desorpcji azotu na MOF-ie (AI)MIL-101-NH2/HCI aktywowanym w temp. 100°C przez 12 godz.
Fig. 3c przedstawia zdjęcie SEM aktywowanego MOF-a : (AI)MIL-101-NH2/HCI.
Fig. 4a przedstawia dyfraktogram proszkowy (PXRD) MOF-a : (Cr)MI L-101.
Fig. 4b przedstawia izotermę sorpcji i desorpcji azotu na MOF-ie: (Cr)MI L-101.
Fig. 4c przedstawia zdjęcie SEM aktywowanego MOF-a : (Cr)MIL-101.
Fig. 5a przedstawia dyfraktogram proszkowy (PXRD) MOF-a NU-1000.
Fig. 5b przedstawia izotermę sorpcji i desorpcji azotu na MOF-ie: NU-1000.
Fig. 6a-6g przedstawiają graficznie eksperymenty desorpcji katalizatorów z nośnika - wymywanie kompleksów rutenu 1K1, 1K2, 1K3, 1K4, 1K5, 1K6, i 1K7 z MOF-u różnymi rozpuszczalnikami.
PL 238 279 B1
Fig. 7 przedstawia symulację dużej mezoporowatej klatki MOF-a MIL-101-NH2 z jedną cząsteczką kompleksu rutenu 1 w środku.
W niniejszym opisie stosowane terminy mają następujące znaczenia. Niezdefiniowane terminy w niniejszym dokumencie posiadają znaczenie, które są podane i zrozumiane przez specjalistę w dziedzinie w świetle posiadanej najlepszej wiedzy, niniejszego ujawnienia i kontekstu opisu zgłoszenia patentowego. O ile nie podano inaczej, w niniejszym opisie zastosowano następujące konwencje terminów chemicznych, które mają wskazane znaczenia tak jak w definicjach poniżej.
Termin „atom fluorowca” lub „halogen” oznacza pierwiastek wybrany spośród F, Cl, Br, I.
Termin „ karben ” oznacza cząstkę zawierającą obojętny atom węgla o liczbie walencyjnej dwa i dwóch niesparowanych (stan trypletowy) lub sparowanych (stan singletowy) elektronach walenc yjnych. Termin „karben” obejmuje również analogi karbenu, w których atom węgla jest zastąpiony innym pierwiastkiem chemicznym takim jak bor, krzem, german, cyna, ołów, azot, fosfor, siarka, selen i tellur.
Termin „alkil” odnosi się do nasyconego, liniowego, lub rozgałęzionego podstawnika węglowodorowego o wskazanej liczbie atomów węgla. Przykładami podstawnika alkilowego są- metyl, -etyl, - n -propyl, - n -butyl, - n -pentyl, - n -heksyl, - n -heptyl, - n -oktyl, - n -nonyl, i - n -decyl. Reprezentatywne rozgałęzione -(C1-C10) alkile obejmują -izopropyl, - sec-butyl, -izobutyl, - tert-butyl, -izopentyl, -neopentyl, -1-metylobutyl, -2-metylobutyl, -3-metylobutyl, -1,1-dimetylopropyl, -1,2-dimetylopropyl, -1-metylopentyl, -2-metylopentyl, -3-metylopentyl, -4-metylopentyl, -1-etylobutyl, -2-etylobutyl, -3-etylobutyl, -1,1-dimetylobutyl, -1,2-dimetylobutyl, -1,3-dimetylobutyl, -2,2-dimetylobutyl, -2,3-dimetylobutyl, -3,3-dimetylo-butyl, -1-metyloheksyl, -2-metyloheksyl, -3-metyloheksyl, -4-metyloheksyl, -5-metyloheksyl, -1,2-dimetylopentyl, -1,3-dimetylopentyl, -1,2-dimetyloheksyl, -1,3-dimetyloheksyl, -3,3-dimetyloheksyl, -1,2-di-metyloheptyl, -1,3-dimetyloheptyl, -3,3-dimetyloheptyl, i tym podobne.
Termin „ alkoksyl” odnosi się do podstawnika alkilowego jak określono powyżej przyłączonego za pomocą atomu tlenu.
Termin „perfluoroalkit’ oznacza grupę alkilową jak określono powyżej, w której wszystkie atomy wodoru zostały zastąpione przez takie same lub różne atomy fluorowca.
Termin „cykloalkil” odnosi się do nasyconego mono- lub policyklicznego podstawnika węglowodorowego o wskazanej liczbie atomów węgla. Przykładami podstawnika cykloalkilowego są -cyklopropyl, -cyklobutyl, -cyklopentyl, -cykloheksyl, -cykloheptyl, -cyklooktyl, -cyklononyl, -cyklodecyl, i tym podobne.
Termin „alkenyl” odnosi się do nasyconego, liniowego, lub rozgałęzionego niecyklicznego podstawnika węglowodorowego o wskazanej liczbie atomów węgla i zawierającego co najmniej jedno wiązanie podwójne węgiel-węgiel. Przykładami podstawnika alkenylowego są -winyl, -allil, -1-butenyl, -2-butenyl, -izobutylenyl, -1-pentenyl, -2-pentenyl, -3-metylo-1-butenyl, -2-metylo-2-butenyl, -2,3-dimetylo-2-butenyl, -1-heksenyl, -2-heksenyl, -3-heksenyl, -1-heptenyl, -2-heptenyl, -3-heptenyl, -1-oktenyl, -2-oktenyl, -3-oktenyl, - 1- nonenyl, -2-nonenyl, -3-nonenyl, -1-decenyl, -2-decenyl, -3-decenyl, i tym podobne.
Termin „cykloalkenyl” odnosi się do nasyconego mono- lub policyklicznego podstawnika węglowodorowego o wskazanej liczbie atomów węgla i zawierającego co najmniej jedno wiązanie podwójne węgiel-węgiel. Przykładami podstawnika cykloalkenylowego są -cyklopentenyl, -cyklopentadienyl, -cykloheksenyl, -cykloheksadienyl, -cykloheptenyl, -cykloheptadienyl, -cykloheptatrienyl, -cyklooktenyl, -cyklooktadienyl, -cyklooktatrienyl, -cyklooktatetraenyl, -cyklononenyl, -cyklononadienyl, -cyklodecenyl, -cyklodekadienyl, i tym podobne.
Termin „alkinyl” odnosi się do nasyconego, liniowego, lub rozgałęzionego niecyklicznego podstawnika węglowodorowego o wskazanej liczbie atomów węgla i zawierającego co najmniej jedno wiązanie potrójne węgiel-węgiel. Przykładami podstawnika alkinylowego są -acetylenyl, -propynyl, -1-butynyl, -2-butynyl, -1-pentynyl, -2-pentynyl, -3-metylo-1-butynyl, -4-pentynyl, -1-heksynyl, -2-heksynyl, -5-heksynyl, i tym podobne.
Termin „cykloalkinyl” odnosi się do nasyconego mono- lub policyklicznego podstawnika węglowodorowego o wskazanej liczbie atomów węgla i zawierającego co najmniej jedno wiązanie potrójne węgiel-węgiel. Przykładami podstawnika cykloalkinylowego są -cykloheksynyl, -cykloheptynyl, -cyklooktynyl, i tym podobne.
Termin „aryl” odnosi się do aromatycznego mono- lub policyklicznego podstawnika węglowodorowego o wskazanej liczbie atomów węgla. Przykładami podstawnika arylowego są -fenyl, -tolil, -ksylil, -naftyl, -2,4,6-trimetylofenyl, -2-fluorofenyl, -4-fluorofenyl, -2,4,6-trifluorofenyl, -2,6-difluorofenyl, -4-nitrofenyl, i tym podobne.
PL 238 279 B1
Termin „aralkil odnosi się do podstawnika alkilowego jak określono powyżej podstawionego co najmniej jednym arylem jak określono powyżej. Przykładami podstawnika aralkilowego są -benzyl, -difenylometyl, -trifenylometyl, i tym podobne.
Termin „heteroaryl” odnosi się do aromatycznego mono- lub policyklicznego podstawnika węglowodorowego o wskazanej liczbie atomów węgla, w którym co najmniej jeden atom węgla został zastąpiony przez heteroatom wybrany spośród atomów O, N i S. Przykładami podstawnika heteroarylowego są -furyl, -tienyl, -imidazolil, -oksazolil, -tiazolil, -izoksazolil, triazolil, -oksadiazolil, -tiadiazolil, -tetrazolil, -pirydyl, -pirymidyl, -triazynyl, -indolil, -benzo[b]furyl, -benzo[b]tienyl, -indazolil, -benzoimidazolil, -azaindolil, -chinolil, -izochinolil, -karbazolil, i tym podobne.
Termin „ heterocykl ” odnosi się do nasyconego lub częściowo nienasyconego, mono- lub policyklicznego podstawnika węglowodorowego, o wskazanej liczbie atomów węgla, w którym co najmniej jeden atom węgla został zastąpiony przez heteroatom wybrany spośród atomów O, N i S. Przykładami podstawnika heterocyklicznego są furyl, tiofenyl, pirolil, oksazolil, imidazolil, tiazolil, izoksazolil, pirazolil, izotiazolil, triazynyl, pirolidynonyl, pirolidynyl, hydantoinyl, oksiranyl, oksetanyl, tetrahydrofuranyl, tetrahydrotiofenyl, chinolinyl, izochinolinyl, chromonyl, kumarynyl, indolil, indolizynyl, benzo[b]furanyl, benzo[b]tiofenyl, indazolil, purynyl, 4 H-chinolizynyl, izochinolil, chinolil, ftalazynyl, naftyrydynyl, karbazolil, β-karbolinyl, i tym podobne.
Termin „obojętny ligand’ odnosi się do podstawnika nieobdarzonego ładunkiem, zdolnego do koordynacji z centrum metalicznym (atomem rutenu). Przykładami takich ligandów mogą być: aminy, fosfiny i ich tlenki, fosforyny i fosforany alkilowe i arylowe, arsyny i ich tlenki, etery, siarczki alkilowe i arylowe, skoordynowane węglowodory, halogenki alkilowe, i arylowe.
Termin „ligand anionowy” odnosi się do podstawnika zdolnego do koordynacji z centrum metalicznym (atomem rutenu) obdarzonego ładunkiem zdolnym do częściowej lub całkowitej kompensacji ładunku centrum metalicznego. Przykładami takich ligandów mogą być aniony fluorkowe, chlorkowe, bromkowe, jodkowe, cyjankowe, cyjanianowe i tiocyjanianowe, aniony kwasów karboksylowych, aniony alkoholi, aniony fenoli, aniony tioli i tiofenoli, aniony węglowodorów o zdelokalizowanym ładunku (np. cyklopentadienu), aniony kwasów (organo)siarkowych i (organo)fosforowych oraz ich estrów (takie jak np. aniony kwasów alkilosulfonowych i arylosulfonowych, aniony kwasów alkilofosforowych i arylofosforowych, aniony estrów alkilowych i arylowych kwasu siarkowego, aniony estrów alkilowych i arylowych kwasów fosforowych, aniony estrów alkilowych i arylowych kwasów alkilofosforowych i arylofosforowych). Ewentualnie ligand anionowy może posiadać grupy L1, L2 i L3, połączone tak jak anion katecholu, anion acetyloacetonu, anion aldehydu salicylowego. Ligandy anionowe (X1, X2) oraz ligandy obojętne (L1, L2, L3) mogą być ze sobą połączone tworząc ligandy wielokleszczowe, na przykład ligand dwukleszczowy (X1-X2), ligand trój kleszczowy (X1-X2-L1), ligand czterokleszczowy (X1-X2-L1-L2), ligand dwukleszczowy (X1-L1), ligand trójkleszczowy (X1-L1-L2), ligand czterokleszczowy (X1-L1-L2-L3), ligand dwukleszczowy (L1-L2), ligand trójkleszczowy (L1-L2-L3). Przykładami takich ligandów są: anion katecholu, anion acetyloacetonu oraz anion aldehydu salicylowego.
Termin „ heteroatom ” oznacza atom wybrany z grupy obejmującej atom tlenu, siarki, azotu, fosforu, i inne.
Termin „rozpuszczalnik chlorowany” oznacza rozpuszczalnik zawierający w swojej strukturze co najmniej jeden atom spośród takich jak fluor, chlor, brom i jod; korzystniej więcej niż jeden. Przykładami takich rozpuszczalników są dichlorometan, chloroform, tetrachlorometan (czterochlorek węgla), 1,2-dichloroetan, chlorobenzen, perfluorobenzen, perfluorotoluen, freony, i inne.
Termin „rozpuszczalnik niepolarny’ oznacza rozpuszczalnik charakteryzujący się zerowym albo bardzo małym momentem dipolowym. Przykładami takich rozpuszczalników są pentan, heksan, oktan, nonan, dekan, benzen, toluen, ksylen, i inne.
Termin „rozpuszczalnik polarny’ oznacza rozpuszczalnik charakteryzujący się momentem dipolowym znacznie większym od zera. Przykładami takich rozpuszczalników są dimetyloformamid (DMF), tetrahydrofuran (THF) i jego pochodne, eter dietylowy, dichlorometan, octan etylu, chloroform, alkohole (MeOH, EtOH lub iPrOH), i inne.
Termin „ DATA ” oznacza N, N-diallilotosyloamid, stosowany jako modelowy dien w reakcjach RCM do porównania aktywności dostępnych prekatalizatorów i katalizatorów reakcji metatezy olefin.
Termin „DEDAM’ oznacza diallilomalonian dietylu, stosowany jako modelowy dien w reakcjach RCM do porównania aktywności dostępnych prekatalizatorów i katalizatorów reakcji metatezy olefin.
Termin „MIBK oznacza rozpuszczalnik metyloizobutyloketon (ang. methyl isobutylketone).
Termin „ DIPEA ” oznacza N, N-diizopropyloetyloaminę, zwaną też zasadą Hunig'sa.
PL 238 279 B1
Termin „GC” oznacza chromatografię gazową (ang. gas chromatography).
Termin „ HPLC ” oznacza wysokosprawną chromatografię cieczową, a rozpuszczalniki oznaczone jako rozpuszczalniki dla „ HPLC ” oznaczają rozpuszczalniki o odpowiedniej czystości dla analizy HPLC (ang. high performance liquid chromatography).
Termin „ NMR ” oznacza magnetyczny rezonans jądrowy (ang. nuclear magnetic resonance).
Termin „NHC” oznacza N-heterocykliczny karben (ang. N-heterocyclic carbene).
Termin „TLC” oznacza chromatografię cienkowarstwową (ang. thin layer chromatography).
Termin „ alkenin ” oznacza związek posiadający w swojej budowie wiązanie podwójne oraz potrójne (ang. en-yne).
Termin „prekatalizator oznacza dla kompleksów rutenu 16-elektronowy związek chemiczny, który po etapie dysocjacji jednego liganda lub reorganizacji cząsteczki przekształca się we właściwy 14-elektronowy katalizator metatezy olefin, który bierze aktywny udział w cyklu katalitycznym.
Termin „MOF” dotyczy potencjalnie porowatych polimerów koordynacyjnych, zwanych dalej materiałami typu MOF, z angielskiego Metal-Organic Frameworks, zawierających powtarzalną jednostkę o wzorze ogólnym [Ma(dcx)b(L)c(HCI)d(H2O)e] przy czym:
- M oznacza kation metalu;
- dcx oznacza anion kwasu dikarboksylowego;
- L oznacza ligand obojętny,
- a, b, c, d oznaczają niezależnie liczby rzeczywiste w zakresie od 0 do 10,
- e oznacza niezależnie liczbę rzeczywistą w zakresie od 0 do 100.
Poniższe przykłady zostały umieszczone jedynie w celu zilustrowania wynalazku oraz wyjaśnienia poszczególnych jego aspektów, a nie w celu jego ograniczenia i nie powinny być utożsamiane z całym jego zakresem, który zdefiniowano w załączonych zastrzeżeniach. W poniższych przykładach, jeśli nie wskazano inaczej, stosowano standardowe materiały i metody stosowane w dziedzinie lub postępowano zgodnie z zaleceniami producentów dla określonych materiałów i metod.
Przykłady wykonania wynalazku
P r z y k ł a d I
Synteza MOF-a - (AI)MIL-101-NH2
MOF typu (AI)MIL-101-NH2 otrzymano zgodnie z wcześniej opisaną procedurą (Chem. Mater., 2011,23, 2565-2572) wraz z wprowadzonymi przez nas modyfikacjami.
W szklanym naczyniu ciśnieniowym firmy Aceglass umieszczono sześciowodny trójchlorek glinu (1,53 g, 6,28 mmola) oraz mieszadło magnetyczne, po czym dodano suchego DMF (120 ml). Całość mieszano w temperaturze pokojowej przez noc, aż do powstania homogenicznego roztworu. Następnie dodano kwasu 2-aminotereftalowego (1,68 g, 9,28 mmola). Po rozpuszczeniu się kwasu usunięto mieszadło magnetyczne, a naczynie szczelnie zamknięto i umieszczono na 3 dni w piecu nagrzanym do 130°C. Po tym czasie odfiltrowano osad pod zmniejszonym ciśnieniem, wykorzystując w tym celu lejek ze spiekiem szklanym G4. Następnie osad przemyto kolejno DMF (40 ml), acetonem (50 ml) oraz metanolem (50 ml). Otrzymany w ten sposób materiał zawiera 18% sformylowanych grup aminowych NHCHO. Ogrzewanie do wrzenia przez noc we wrzącym metanolu, zgodnie z procedurą literaturową, pozwala uzyskać materiał zawierający około 8% grup NHCHO. Ekstrakcja wrzącym metanolem przez 48 godzin w aparacie Soxhleta okazała się mniej efektywna, pozostawiając 12% grup formyloamidowych. Całkowite usunięcie grup formyloamidowych osiągnięto ogrzewając uzyskany po ekstrakcji aparatem Soxhleta materiał przez noc w metanolu w 120°C w naczyniu ciśnieniowym, analogicznie do niedawno opublikowanej przez nas procedury oczyszczania UiO-66-NH2 (Chem. Commun., 2015, 51, 10030-10033). W ten sposób uzyskany materiał zawierający ponad 98% wolnych grup NH2. Odsączony z metanolu materiał był aktywowany pod próżnią (5 gbar) w 150°C przez 24 godziny. Wydajność: 1,70 g materiału zawierającego 2-4% wagowych metanolu.
1H NMR (400 MHz, D2O) δ 7.70 (d, J = 8.1 Hz, 1H), 7.27 (d, J = 1.6 Hz, 1H), 7.19 (dd, J = 8.1, 1.7 Hz, 1H), 3.35 (s, 1H).
Analiza elementarna
W literaturze (AI)MIL-101-NH2 opisany jest jako AI3O(CI)(H2O)2(BDC-NH2)3 (Microporous and Mesoporous Materials, 2012, 164, 38-43). W oparciu o integrację sygnałów z widma 1H NMR z kwasem tereftalowym (BDC) jako wzorcem wewnętrznym oszacowaliśmy zawartość 2-aminotereftalanów
PL 238 279 Β1 w próbce. Otrzymany materiał zawierał 92% MOF-a o wzorze przedstawionym wyżej i 0,33 cząsteczek metanolu na ligand aminotereftalowy (4% wag.). Przyjęto, że pozostałe 4% masy pochodzi od wody i metanolu, co pozwoliło uzyskać następujący wzór Al3OCI(H2O)3 9(BDC-NH2)3(MeOH)i o. Zarówno analiza EDS jak i analiza elementarna wykazały, że stosunek azotu do węgla jest zgodny z tym wzorem i wynosi 1:8,34.
Jednakże, na jeden atom azotu przypada 0.1466 atomu chloru, co oznacza, że materiał zawiera 0,44 atomu chloru na klaster [AhO]7-, co nie jest zgodne z cytowaną wyżej publikacją. Przyjęto więc, że pozostałym przeciwjonem jest OH-, co pozwoliło uzyskać wzór Al30(CI)o.44(OH)o.56(H20)3.9(BDC-NH2)3. Odpowiadająca temu wzorowi zawartość wagowa pierwiastków w (AI)MIL-1 OI-NH2 została zestawiona w tabeli 1. Lepsze dopasowanie do wyników eksperymentalnych daje wzór Al3O(CI)0 44(OH)0 54(H2O)5 6(BDC-NH2)3(MeOH)i 0, w którym dodano dwie dodatkowe cząsteczki wody. Z uwagi na silną higroskopijność materiału, mógł on pochłonąć tę dodatkową ilość wody w trakcie przygotowania próbki do analizy.
Tabela 1. Analiza elementarna materiału (AI)MIL-101-NH2
Zawartość procentowa pierwiastków [wt. %] Zawartość procentowa pierwiastków [wt. %] Zawartość procentowa pierwiastków wg. wzoru literaturowego [wt. %] Zmierzona zawartość procentowa pierwiastków w próbce [wt.%]
Wzór AI30(CI)o++(OH)o.5e (HzO)39(BDCnh2)3 AI3O(CI)0.44(OH)05S(H2O WBDC- NHzMCHjOH)! 0 AI3OCI(H2O)2(BDCnh2)3
Pierwiastek
C 39,42 37,91 40,84 37,85
H 3,62 3,91 2,71 3,71
N 5,52 5,31 5,95 5,30
Cl 2,05 1,97 5,02 1,97
Przykład II
Synteza MOF-a - (AI)MIL-101-NH2/HCI
W fiolce o pojemności 4 ml zamykanej nakrętką zseptą umieszczono (AI)MIL-101-NH2 (100 mg, 0,41 mmola grup NH2) po czym dodano 2 ml 1M roztworu chlorowodoru w eterze dietylowym (5 równoważników). Zawiesina była mieszana przez 30 minut, a następnie odwirowana, a osad przemyty trzykrotnie suchym dichlorometanem (3 razy po 3 ml, poprzez dodanie rozpuszczalnika, wytrząsanie przez 2 minuty, odwirowanie i zdekantowanie przy pomocy strzykawki z igłą) a następnie wysuszony pod zmniejszonym ciśnieniem (20 μbar) przez 3 godziny.
Analiza elementarna
Zawartość procentowa pierwiastków odpowiadająca wzorowi teoretycznemu: AhO(CI)oύ(ΟΗ)ο 3(H2O)9(C8H3O4NH2HCI)3(CH3OH)i 5 została przedstawiona w tabeli 2. Ilość cząsteczek MeOH w tym wzorze została ustalona na podstawie integracji widma NMR roztworzonego materiału. Średnia masa molowa wynikająca z tego wzoru, w przeliczeniu na 1 ligand, wynosi 327,2 g/mol.
PL 238 279 Β1
Tabela 2. Analiza elementarna materiału (AI)MIL-101-NH2/HCI
Pierwiastek Zawartość procentowa Zmierzona zawartość procentowa pierwiastków odpowiadająca pierwiastków w próbce wzorowi [wt.%] Al3O(CI)044(OH)0 56(H2O)2(C8H3O4 NHzKHCI^CHsOHMH^ [wt.%]
C 32,48 33,14
H 4,12 4,67
N 4,46 4.09
Cl 12,93 12,86
Przykład III
Synteza MOF-a - (AI)MIL-101-NH2/TBACI
W fiolce o pojemności 4 ml zamykanej nakrętką zseptą umieszczono (AI)MIL-101-NH2 (200 mg, 0,82 mmola grup NH2), chlorek tetrabutyloamoniowy (1110 mg, 4,0 mmola) i DCM (2,5 ml). Zawiesina była mieszana przez 30 minut, a następnie odsączono w rurce ze spiekiem G4 pod argonem, przemyto 50 ml suchego DCM, 100 ml MeOH (HPLC) i ponownie 50 ml suchego DCM. Następnie wysuszono pod zmniejszonym ciśnieniem (10 μbar) przez 3 godziny.
Przykład IV
Synteza MOF-a - (Cr)MIL-101 (Cr)MIL-101 został otrzymany metodą hydrotermalną zgodnie procedurą literaturową (J. Power Sources, 2014, 262, 372-379). Kwas tereftalowy (1,66g, 10 mmola), azotan chromu(lll) (4g, 10 mmola), woda demineralizowana (48 ml) i 50% roztwór HFaq (0,41 ml) zostały umieszczone w autoklawie z wkładką teflonową i tak utworzona mieszanina była ogrzewana w temperaturze 220°C przez 8 godzin, a następnie razem z piecem schłodzona do temperatury pokojowej.
Produkt oddzielono poprzez wirowanie, następnie przemyto go pięciokrotne za pomocą DMF (5x10 ml) oraz suszono pod zmniejszonym ciśnieniem w temperaturze 40°C przez noc. Otrzymany w ten sposób materiał dwukrotnie ogrzewano w DMF-ie w 80°C przez 12 godzin, następnie dwukrotnie ogrzewano z bezwodnym EtOH w 78°C. Po ogrzewaniu w etanolu materiał wciąż zawierał cząsteczki DMF, dlatego dodatkowo poddano go 24 godzinnej ekstrakcji wrzącym metanolem (o czystości klasy HPLC) w aparacie Soxhleta, a następnie wysuszono pod zmniejszonym ciśnieniem w temperaturze 150°C przez 24 godziny. Otrzymano w ten sposób aktywowany (Cr)MIL-101 zawierający 2-4% wag. metanolu.
Przykład V
Synteza MOF-a - (Cr)MIL-101/HCI: (Cr)MIL-101 został potraktowany suchym roztworem HCI w eterze analogicznie do (AI)MIL-101-NH2.
W fiolce o pojemności 4 ml zamykanej nakrętką z septą umieszczono (Cr)MIL-101 (200 mg) po czym dodano 4 ml 1M roztworu chlorowodoru w eterze dietylowym. Zawiesina była mieszana przez 1 h, a następnie odwirowana, a osad przemyto trzykrotnie suchym dichlorometanem (3 razy po 3 ml, poprzez dodanie rozpuszczalnika, wytrząsanie przez 2 minuty, odwirowanie i zdekantowanie przy pomocy strzykawki z igłą), a następnie wysuszono pod zmniejszonym ciśnieniem (20 μbar) przez 3 godziny.
Przykład VI
Synteza MOF-a - NU-1000
PL 238 279 B1
NU-1000 został otrzymany zgodnie z procedurą literaturową z niewielkimi modyfikacjami (I. Hod, W. Bury, D. M. Karlin, P. Deria, C.-W. Kung, M. J. Katz, M. So, B. Klahr, D. Jin, Y.-W. Chung, T. W. Odom, O. K. Farha and J. T. Hupp, Adv. Mater, 2014, 26, 6295-6300).
Do fiolki scyntylacyjnej o pojemności 20 ml dodano chlorek cyrkonylu ZrOCI2x8H2O (104 mg, 0.30 mmola) kwas benzoesowy (2700 mg, 22 mmola) i DMF (8 ml). Mieszaninę trzymano w łaźni ultradźwiękowej do uzyskania klarownego roztworu (kilka min.) i wstawiono do cieplarki ogrzanej do 80°C na 1 h. Po ostudzeniu do ok. 50°C dodano ligand (1,3,6,8-tetra(4-karboksylofenylo)piren, 40 mg, 0,0586 mmola) i trzymano w łaźni ultradźwiękowej przez 5 minut, następnie w postaci żółtej zawiesiny umieszczono w cieplarce ogrzanej do 120°C na 48 h. Osad odsączono na spieku G4, przemyto DMF em (ok. 20 ml) i umieszczono w fiolce 20 ml i dodano DMF-u (12 ml) i 0,5 ml 8 M HCI i pozostawiono na 2 dni. Następnie wymieniono roztwór na nowy (10 ml DMF-u i 0,5 ml 8 M HCI), umieszczono w łaźni ultradźwiękowej i ogrzewano w 100°C przez 22 h. Osad odsączono, przemyto DMF-em i acetonem, a następnie poddano działaniu ultradźwięków w zawiesinie acetonowej (ok 20 ml acetonu). Zawiesinę odstawiono na 3 h, odsączono, zalano nowym acetonem, poddano działaniu ultradźwięków i po 3 h odsączono, przemyto acetonem i suszono na pompie olejowej (20 μbar) w 130°C przez 19 h. Wydajność: ok. 50 mg. Dyfraktogram proszkowy oraz powierzchnia właściwa (2303 m2/g) zgodna literaturową. Zr6O6(OH)2(BDC-NH2)3(TBAPy)(H2O)n.
P r z y k ł a d VII
Ogólny sposób osadzania katalizatorów na MOF-ach
W fiolce o objętości 4 ml wyposażonej w nakrętkę z septum umieszczono wybrany MOF (ilość podana w tabeli 3), przepłukano argonem i dodano roztwór kompleksu rutenu (ilość podana w tabeli 3) w rozpuszczalniku (rodzaj i ilość podano w tabeli 3). Zawiesinę mieszano przez 1 godz., po czym odwirowano, zdekantowano roztwór znad osadu przez septum a osad przemyto trzykrotnie rozpuszczalnikiem (3 ml). Następnie stałą pozostałość suszono pod zmniejszonym ciśnieniem (10 μbar) w temp. pokojowej przez 3 godz.
PL 238 279 Β1
Tabela 3. Wyniki osadzania kompleksów rutenu na MOF-ach Zawartość kompleksu w materiale [mg/g] 75,8 10,8 62,9 o 00 14,0 9‘89 86,0 84,7 83,2 91,2 89,1 81,7 83,9
Ilość zaadsorbowaneg o kompleksu [%] %86 13% 81% 89% 15% O o >99% 98% 98% >99% %66 >99% >99%
Rozpuszczalnik do przemywania Toluen > Toluen Toluen Toluen Toluen Toluen DCM DCM DCM DCM
Ilość [ml] 2,0 o ci 2,0 2,0 2,0 2,0 2,0 2,0 2,0 2,0 O ci O 2,0
Rozpuszczalnik Toluen DCM Toluen Toluen DCM Toluen Toluen DCM Toluen DCM DCM DCM DCM
Ilość MOFa [mg] 16,0 16,0 16,3 16,0 16,0 16,3 16,0 16,0 16,3 16,0 16,3 138 16,0
MOF (AI)MIL-101-NH2 iM T O _J § (Cr)MIL-101 ^HN-rot-Tiwdy) (AI)MIL-101-NH2 rot-niAiOo) C-4 T o s (AI)MIL-101-NH2 (Cr)MIL-101 (ADMIL-101-NH2 lol-hiaiOo) IDH^HN -ίΟΡ-ΊΙΙ/Μίΐν) (AI)MIL-101-NH2
Ilość kompleksu [mg] 1,34 1,34 1,35 1,52 1,52 1,52 1,51 1,51 1,51 1,61 1,61 12,31 1,47
Kompleks rutenu 1K1 1K1 1K1 1K2 1K2 1K2 1K3 1K3 1K3 1K4 1K4 1K4 1K5
PL 238 279 Β1
82,5 94,3 92,7 96,7 66,3 24,2 24,2 38,0 i----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 14,7 29,4 LO CM 21,5 22,5 19,9
>99% ^p O'' Ci O Λ >99% 99% 99% 99% 99% £ 49% >99% 96% 92% 84% 85%
DCM DCM DCM DCM DCM DCM DCM DCM DCM Toluen Toluen Toluen Toluen Toluen
2,0 O 04 2,0 4,0 4,0 2,0 2,0 I 3,0 οε O O co 3,0 3,0 3,0
DCM DCM DCM DCM DCM DCM DCM DCM DCM Toluen Toluen Toluen ! Toluen Toluen
16,3 16,0 16,3 123 173 O m 100 O 115 115 100 115 100 115
(Cr)MIL-101 I Z o _J S (Cr)MIL-101 (AI)MIL-101-NH2 (AI)MIL-101- NH2xHCI (Cr)MIL-101 (Cr)MIL-101/HCI NU-1000 (AI)MIL-101- NH2xHCI τΟ 7 o T 5 * w M I z o 5 IOHxzHN -|.0t-TIIAl(lV) ZHN- LOL-TII/M(IV) O I s *. £ z
1,47 1,67 CO 13,3 12,4 1,25 2,50 3,50 3,50 ' 3,50 97'3 2,75 2,74 2,74
1K5 1K6 1K6 1K7 1K7 1K7 1K7 1K7 1K10 1K10 1K8 1K8 1K11 1K11
Przykład VIII
Inny sposób otrzymywania kompleksu 1K4 na (AI)MIL-101-NH2/HCI
PL 238 279 Β1
Wfiolce o objętości 4 ml zseptum umieszczono 1K4@(AI)MIL-101-NH2 (20 mg, 0,08 mmola NH2, 1,61 mg 1K4, 2,0 μmola Ru) i przepłukano argonem. Następnie dodano 1 M roztwór HCI w eterze dietylowym (0,4 ml, 5 równoważników w stosunku do grup NH2), i zawiesinę mieszano przez 30 min. Po tym czasie próbkę odwirowano wfiolce, roztwór znad osadu usunięto przez septum, a osad przemyto trzykrotnie CH2CI2 (3 ml). Następnie stałą pozostałość suszono pod zmniejszonym ciśnieniem przez 3 godz. (10 μbar) w temp, pokojowej.
Przykład IX
Inny sposób otrzymywania kompleksu 1K4@(AI)MIL-101-NH2/HCIOD (one pot)
W fiolce o objętości 4 ml z zaopatrzonej w nakrętkę z septum umieszczono (AI)MIL-101-NH2 (20 mg, 0,08 mmol NH2), kompleks 1K4 (1,61 mg, 2,0 μmola Ru) i przepłukano argonem. Następnie dodano mieszaninę 1 M roztworu HCI w eterze dietylowym (0,4 ml, 5 równoważników w stosunku do grup NH2) i suchego DCM (2 ml) i zawiesinę mieszano przez 30 min. Po tym czasie próbkę odwirowano w fiolce, roztwór znad osadu usunięto przez septum, a osad przemyto trzykrotnie CH2CI2 (3 ml). Następnie stałą pozostałość suszono pod zmniejszonym ciśnieniem przez 3 godz. (10 μbar) w temp, pokojowej.
Przykład X
Przykład pokazujący porównanie aktywności katalitycznej materiałów opisanych w:
przykładzie II (HCI przed sorpcją), przykład VIII (HCI po sorpcji) i przykład IX (HCI jednocześnie z sorpcją, do dodania - poniżej).
Tabela 4. Wpływ metody aktywacji na aktywność katalizatora 1K4@(AI)MIL-101-NH2
Metoda aktywacji Konwersja [%]
HCI przed sorpcją katalizatora - qq przykład II
HCI po sorpcji katalizatora - qq przykład VII
HCI jednocześnie z sorpcją 90 katalizatora - przykład IX
Warunki: 2,0 pmola Ru (1 mol%), 200 pmoli DEDAM i 4,0 ml toluenu mieszano przez
24h. Konwersję oznaczono przy użyciu chromatografii gazowej.
Przykład XI
Synteza (AI)MIL-101-NH2/NaClsat
W fiolce o objętości 4 ml zaopatrzonej w nakrętkę z septum umieszczono (AI)MIL-101-NH2 (100 mg, 0,82 mmola grup NH2) i 4 ml nasyconego roztworu wodnego chlorku sodu. Zawiesina była mieszana przez 30 minut, a następnie osad odsączono w rurce ze spiekiem G4 pod argonem, przemyto 50 ml wody demineralizowanej, 50 ml MeOH (o czystości do HPLC) i 50 ml suchego DCM. Następnie wysuszono pod zmniejszonym ciśnieniem (10 μbar) przez 3 godziny.
Przykład XII
Synteza (AI)MIL-101-NH2/NaCliM
W fiolce o objętości 4 ml zaopatrzonej w nakrętkę z septum umieszczono (AI)MIL-101-NH2 (100 mg, 0,82 mmola grup NH2) i 4 ml 1M roztworu wodnego chlorku sodu (4,0 mmola). Zawiesina była mieszana przez 30 minut, a następnie osad odsączono w rurce ze spiekiem G4 pod argonem, przemyto 50 ml wody demineralizowanej, 50 ml MeOH (o czystości do HPLC) i 50 ml suchego DCM. Następnie wysuszono pod zmniejszonym ciśnieniem (10 μbar) przez 3 godziny.
PL 238 279 Β1
Tabela 5. Porównanie aktywności katalitycznej materiału 1K7@(AI)MIL-101-NH2 aktywowanego różnymi metodami
(AI)MIL-101-NH2 Objętość 0,5M roztworu Ilość Ru mol% Ru Konwersja
przemywany: DEDAM [ml] [pmol] [%]
TBACI 1 0,5 0,1 70
TBACI 2 0,1 0,01 28
NaCISat 2 0,5 0,1 74
NaCISat 1 0,1 0,01 11
NaCliM 1 0,1 0,01 16
Warunki: Zawiesinę materiału 1K7@(AI)MIL-101-NH2 traktowanego odpowiednią solą i
DEDAM w toluenie i mieszano w temperaturze pokojowej przez 24 h. Konwersję
oznaczono przy użyciu chromatografii gazowej.
Przykład XIII
Eksperymenty desorpcji - wymywanie kompleksów rutenu z MOF-u różnymi rozpuszczalnikami
Eksperymenty desorpcji w przeciwieństwie do statycznych eksperymentów sorpcji prowadzono w warunkach dynamicznych, ponieważ desorpcja statyczna jest znacznie mniej skuteczna. Jest to dość oczywiste, ponieważ równowaga wymiany kompleksów rutenu pomiędzy MOF i rozpuszczalnikiem przesunięta jest znacznie w kierunku MOF. Ponadto, zaplanowano przetestowanie działania katalizatora w reaktorze przepływowym, dlatego ważne było badanie desorpcji kompleksów w strumieniu rozpuszczalnika.
Ogólna procedura badania desorpcji. (Al) MIL-101-NH2 zawierający ok. 1 cząsteczkę katalizatora w każdej klatce MOF zawieszono w rozpuszczalniku (około 3 ml toluenu z 50 ml), umieszczono na krótko na płuczce ultradźwiękowej i umieszczono na lejku do filtrowania ze spiekiem G4 z wlotem argonu z boku. Pozostałą ilość toluenu i następnie 50 ml CH2CI2 powoli przepuszczono przez lejek i zebrano w fiolkach. Eksperyment prowadzono w przepływie argonu. Stężenie katalizatora w każdej mieszaninie analizowano metodą UV-VIS. Żaden z kompleksów rutenu nie jest rozpuszczalny w heksanie. Kationowe kompleksy rutenu są nierozpuszczalne w toluenie. Wyniki eksperymentów desorpcji są pokazane na wykresach poniżej.
W wyniku przeprowadzonych testów wykazano, że układy: karbenowy kompleks rutenu-MOF mogą pracować w szerokim spektrum rozpuszczalników: od niepolarnych (heksan), przez toluen, do polarnych jak np. octan etylu. Przy czym optymalny rozpuszczalnik zależy od konkretnej pary Ru@MOF (np. 1K1@(AI)MIL - heksan; 1K7@(AI)MIL - heksan, toluen, DCM, itp.). Patrz figury 6a - 6g.
Przykład XIV
Metateza dienu A1 (tzw. DATA) z wykorzystaniem innych nośników oraz katalizatorów
Stosując ochronną atmosferę argonu w naczyniu Schlenka umieszczono porcję suchego, odtlenionego toluenu (2 ml), /V,/V-diallilo-4-toluenosulfoamidu A1 (DATA, 25,1 mg, 0,1 mmola) oraz 1,2,3,4-tetrame
PL 238 279 Β1 tylobenzenu (13,6 mg, 1 równoważnik, 0,1 mmola) jako wzorca wewnętrznego. Roztwór intensywnie mieszano w temperaturze 80°C przez 10 minut. Następnie dodano 3,5 mg Nu-1000 zawierającego katalizator 1K7 (88,7 pg, 1000 ppm, 0,1 pmola). Roztwór intensywnie mieszano w temperaturze 80°C przez 24 godz. sprawdzając konwersję przy użyciu chromatografii gazowej.
W dwóch kolejnych eksperymentach wykorzystano odpowiednio 3,6 mg (AI)MIL-101-NH2/HCI zawierającego kompleks rutenu 1K10 (68,4 pg 1000 ppm, 0,1 pmola) oraz 2,2 mg (AI)MIL-101 - NH2/HCI zawierającego katalizator 1K7 (88,7 pg 1000 ppm, 0,1 pmola).
Tabela 6. Zastawienie wyników reakcji metatezy dienu A1 (DATA) z zastosowaniem innych nośników i katalizatorów
Kompleks rutenu MOF Konwersja (%) Selektywność (%)’
1K7 NU-1000 92 95
1K10 (ADMIL-IOI-NH2/HCI 44 98
1K7 (Cr)MIL-101 56 99
a Selektywność obliczono na postawie GC jako stosunek pola powierzchni piku produktu do sumy pól powierzchni pików wszystkich produktów.
Przykład XV
Badanie zakresu stosowalności metody
W celu zdeterminowania ograniczeń oraz zakresu działania katalizatorów heterogenicznych wybrano najbardziej obiecujący układ kompleksu rutenu i MOF-a (Ru@MOF), czyli 1K4@(AI)MIL-101-NH2/HCI i zbadano jego użyteczność w reakcjach metatezy olefin z innymi substratami w różnych warunkach. Reakcje zostały przeprowadzone zgodnie z ogólną procedurą opisaną poniżej.
W fiolce o objętości 4 ml wyposażonej w perforowane septum i mieszadełko magnetyczne, umieszczono immobilizowany kompleks rutenu 4@MOF (2,0 pmola), 2 ml toluenu i odpowiednią ilość substratu do metatezy A1-I1. Zawiesinę mieszano przez 24 godz. w temperaturze pokojowej. Po tym czasie zawiesinę przefiltrowano, a do przesączu dodano 0,1 ml 1M roztworu SnatchCat™ w CH2CI2 celem zatrzymania reakcji metatezy. Mieszaninę poddano analizie chromatograficznej GC w celu określenia konwersji substratu.
Tabela 7. Aktywność katalityczna w reakcji metatezy olefin 1K4@(AI)MIL-101-NH2/HCI z modelowymi olefinami w toluenie w temp, pokojowej
Substrat Produkt Konwersja (%)
A1 ó A2 Ts 0 >99a (99)b
B1 C Φ B2 ó O ««''SeSpE; 97a (93)b
C1 C2 t/θ >99a (99)b
D1 D2 95a (96)b
E1 c 0^0 E2 c 96a (88)b
F1 F2 97a (86)b
G1 G2 75a (55)b
H1 + 11 ^Oac 1 HI2 ^^£^=^6:1 68a
a Warunki: 2,0 pmola Ru (2 mol%) osadzonych na 23 mg (AI)MIL-101NH2/HCI, 100 pmola substratu i 4,0 ml toluenu mieszano przez 24 h w temp, pokojowej. Konwersję oznaczono chromatografią gazową. b
Konwersja dla 0,5 mol% Ru: 2,0 pmola 4@(AI)MIL-101-NH2/HCI i 400 pmoli substratu.
PL 238 279 Β1
Przykład XVI
Zastosowanie niskiego załadunku katalizatora
Katalizatory metatezy osadzone w MOF-ach można stosować nawet przy bardzo małych załadowaniach (rozumianych jako % molowy katalizatora w stosunku do substratu). W celu określenia zależności pomiędzy ilością zastosowanego katalizatora oraz konwersją substratu w reakcji, zebrano dane z reakcji RCM zamykania dienu B1 (tzw. DEDAM) katalizowanych różną ilością kompleksów rutenu 1K4 i 1K7 immobilizowanych na MOF-ie (AI)MIL-101-NH2/HCI. Reakcje zostały przeprowadzone według następującego przepisu:
Fiolkę o objętości 4 ml wyposażoną w magnetyczny element mieszający i septum, napełniono 2,0 μmole kompleks@MOF (Ru@MOF), odpowiednią objętością toluenowego roztworu dienu B1 (DEDAM) o różnych stężeniach określonych w tabeli poniżej (dla eksperymentów z 0,05% mol i 0,01% mol użytego katalizatora użyto odpowiednio 1,0 μmol i 0,2 μmola kompleksu na MOF). Zawiesinę mieszano przez 24 godz. w perforowanej fiolce. Po tym czasie strzykawką pobrano 0,1 ml zawiesiny i przefiltrowano przez filtr strzykawkowy i dodano do fiolki zawierającej 10 mg zmiatacza Apeiron SnatchCat™ do zatrzymania reakcji i poddania jej analizie GC w celu określenia konwersji substratu w reakcji. Następną próbkę do analizy GC pobrano po 48 godz. wg takiej samej procedury.
EtO2C CO2Et
EtO2C CO2Et
B2
B1 (DEDAM)
Tabela 8. Porównanie kompleksów 1K4 i 1K7 immobilizowanych na MOF w zmniejszającym się załadunku katalizatora w reakcji RCM dienu B1 (DEDAMu)
Kompleks rutenu na (AI)MIL101- NH2kHCI Ilość katalizatora (%) Objętość roztworu DEDAM Stężenie DEDAM (mol/dm3) Konwersja (%) po 24 godz. TON PO 24 godz. Konwersja (%) po 48 godz.
1K4 0.5 (5000 ppm) 4 0.1 94 18Θ 98
1K4 0.25 (2500 ppm) 4 0.2 80 320 91
1K4 0.1 (1000 ppm) 4 0 5 73 730 80
1K4 0,05 (500 ppm) 4 0.5 53 1060 61
1K7 0.5 (5000 ppm) 2 0.1 99 198 100
1K7 0.25 (2500 ppm) 2 0.2 99 396 100
1K7 0.1 (1000 ppm) 2 0.5 99 990 100
1K7 0.05 (500 ppm) 2 0.5 83 1760 95
1K7 0.01 (100 ppm) 4 0.5 27 2700 40
1K7a 0,05 (500 ppm) 2 0.5 99 1980 100
1K7a 0,01 (100 ppm) 4 0.5 64 6400 77 89b
a Zawartość kompleksu Ru w Materiale wynosiła 1%, b Konwersja po 96 godz.
PL 238 279 Β1
Przykład XVII
Procedura syntezy makrocyklicznego laktonu w RCM przy wykorzystaniu katalizatora Ru@MOF
J1
Ru katalizator
Warunki
Stosując ochronną atmosferę argonu w naczyniu Schlenka umieszczono w odpowiedniej ilości rozpuszczalnik. Następnie dodano substratu J1 (10,1 mg, 40 μmoli), będącego estrem zawierającym dwa terminalne wiązania podwójne oraz nonadekanu (9 mg, 0,84 równoważnika, 34 μmol) jako wzorca wewnętrznego. Uzyskany roztwór mieszano przez 15 minut w temperaturze 80°C (octan etylu) lub 110°C (pozostałe rozpuszczalniki), po czym dodano 35,5 mg (AI)MIL-101-NH2/HCI zawierającego wagowo 2,5% katalizatora 1K7 (8,9 mg, 0,025 równoważnika, 1 μmol). Reakcję prowadzono przez 5 godz., po czym odfiltrowano MOF za pomocą filtru strzykawkowego o porowatości 0,2 μm. Filtr przemyto przy pomocy dwóch porcji DCM (5 ml). Popłuczyny połączono z filtratem odparowano, a pozostałość przeniesiono do fiolki GC przy pomocy DCM (1 ml).
Tabela 9. Porównanie wpływu rozpuszczalników na syntezę makrocyklicznego laktonu J2
Rozpuszczalnikc
Octan Etylu
Wydajność (%)ab
Toluen55
Octan n-Butylu71
Keton metylowo-izobutylowy (MIBK)72
Anizol a Podany wynik jest średnią z dwóch eksperymentów. b Wydajność określono używając odpowiednio metody wzorca wewnętrznego oraz krzywej kalibracyjnej. Według chromatografii GC nie zaobserwowano produktów izomeryzacji wiązania podwójnego C=C. G Reakcje wykonano przy stężeniu dienu J1 C = 20 mM (octan etylu), lub C = 5 mM (pozostałe rozpuszczalniki).
Przykład XVIII
Reakcja CM - homometateza 1-oktenu
Ru katalizator
Warunki
Stosując ochronną atmosferę argonu w naczyniu Schlenka umieszczono porcję suchego, odtlenionego 1-oktenu (561 mg, 5 mmola) oraz dodekanu (85,2 mg, 0,1 równoważnika, 0,5 mmola) jako wzorca wewnętrznego. Roztwór intensywnie mieszano w zadanej temperaturze przez 10 minut, bez
PL 238 279 Β1 rozpuszczalnika (ang. neaf). Następnie dodano 22,2 mg (AI)MIL-101-NH2X HCI zawierającego wagowo 10% katalizatora 1K7 (2,2 mg, 500 ppm, 2,5 μmola). Roztwór intensywnie mieszano przez 8 godz. sprawdzając konwersję przy użyciu chromatografii gazowej.
Niezależnie, w osobnych zestawach reakcyjnych przeprowadzono tę samą transformację w warunkach bez MOF, w celu porównania wpływu immobilizacji katalizatora.
Stosując ochronną atmosferę argonu w naczyniu Schlenka umieszczono porcję suchego, odtlenionego 1-oktenu (561 mg, 5 mmola) oraz dodekanu (85,2 mg, 0,1 równoważnika, 0,5 mmola) jako wzorca wewnętrznego. Roztwór intensywnie mieszano w zadanej temperaturze przez 10 minut, bez rozpuszczalnika (ang. neaf). Następnie dodano katalizatora (1,8 mg, 500 ppm, 2,5 μmola dla SIPr-Hoveyda; 2,2 mg, 500 ppm, 2,5 μmola dla 7) rozpuszczonego w 50 μί DCM. Roztwór intensywnie mieszano przez 8 godz. sprawdzając konwersję przy użyciu chromatografii gazowej.
Tabela 10. Zestawienie reakcji przeprowadzonych dla metatezy krzyżowej 1-oktenu
Temp. Katalizator (0,05 mol %) Konwersja (%) Selektywność (%)
80 °C SIPr-AquaMet (1K7) w MOF 98 96
80 °C SIPr-AquaMet (1K7) bez MOF 96 60
80 °C SIPr-Hoveyda (1K9) bez MOF 99 14
50 °C SIPr-AquaMet (1K7) w MOF 95 99
50 °C SIPr-AquaMet (1K7) bez MOF 98 81
50 °C SIPr-Hoveyda (1K9) bez MOF 99 24
a Selektywność obliczono na postawie GC jako stosunek pola powierzchni piku produktu do sumy pól powierzchni pików wszystkich produktów.
Przykład XIX
Procedura CM - homometateza 1-oktenu przy bardzo niskim użyciu kompleksu rutenu (niski loading katalizatora)
Stosując ochronną atmosferę argonu w naczyniu Schlenka umieszczono porcję suchego, odtlenionego 1-oktenu (561 mg, 5 mmola) oraz dodekanu (85,2 mg, 0,1 równoważnika, 0,5 mmola) jako wzorca wewnętrznego. Roztwór intensywnie mieszano w temperaturze 80°C przez 10 minut, bez rozpuszczalnika (ang. neaf). Następnie dodano 12 mg (AI)MIL-101-NH2 przemywanego chlorkiem tetrabutyloamoniowym zawierającego zaabsorbowany katalizator 1K7 (22,2 μg, 50 ppm, 0,25 μmola). Roztwór intensywnie mieszano przez 24 godz. sprawdzając konwersję przy użyciu chromatografii gazowej.
Po 24 godz. uzyskano konwersję w wysokości 85% oraz selektywność reakcji wynoszącą 97%. Wartości te obliczono na podstawie GC. Konwersję wyznaczono metodą wzorca wewnętrznego, natomiast selektywność wyznaczono jako stosunek pola powierzchni piku produktu do sumy pól powierzchni pików wszystkich produktów.
Przykład XX
Potwierdzenie heterogeniczności układu katalitycznego
W celu potwierdzenia, że reakcja jest katalizowana tylko przez katalizator heterogeniczny, wykonano testy wymywania, jak opisano poniżej:
W fiolce o objętości 4 ml wyposażonej w septum i mieszadełko magnetyczne, umieszczono kompleks rutenu immobilizowany na MOF (2,0 μmole Ru), suchy toluen (4 ml) i DEDAM (48 mg, 0,2 mmola). Zawiesinę mieszano przez 3 godz. w fiolce zamkniętej perforowanym septum. Po tym czasie 2 ml zawiesiny przefiltrowano przez filtr strzykawkowy (PTFE, 0,2 μm). 0,1 ml przefiltrowanej mieszaniny dodano do fiolki zawierającej 10 mg zmiatacza Apieron SnatchCat™ (CAS: 51641-96-4, związek : 1,4-bis(3-izocyanopropylo)piperazyna) do zatrzymania reakcji metatezy. Pozostałe 1,9 ml dodano do innej fiolki wyposażonej w septum w celu wykonania testu podziału. Po 24 godz. wszystkie reakcje zostały zatrzymane za pomocą 0,1 ml roztworu 1M SnatchCat™ w CH2CI2 i poddano je analizie GC w celu określenia konwersji substratu.
PL 238 279 Β1
Takie same procedury zastosowano dla CH2CI2 i octanu etylu jako rozpuszczalnika, ale czas testu rozdziału był inny. Dla kompleksu rutenu 1K4 w octanie etylu rozdział wykonano po 3 godz. ale dla 1K7 w octanie etylu po 6 godz. Dla CH2CI2 test podziału wykonano po 16 godz. W przypadku octanu etylu jako rozpuszczalnika, katalizator heterogeniczny (1K4 lub 1K7 na MOF-ie (AI)MI L-101 -NH2/HCI) przemyto suchym octanem etylu przed zastosowaniem go w reakcji metatezy.
Tabela 11. Test wymywania dla kompleksów na MOF-ie w reakcji RCM substratu DEDAM w temp, pokojowej w różnych rozpuszczalnikach
Kompleks rutenu Rozpuszczalnik Konwersja (%)
przy podziale w mieszaninie przefiltrowanej w zawiesinie
1K4 Toluen 55 (3 godz.) 55 a 99a
1K7 Toluen 49 (3 godz.) 49 a 100a
1K4 ch2ci2 37 (16 godz.) 37b 93b
1K7 ch2ci2 19 (16 godz.) 19b 100b
1K4 Octan etylu 50 (3 godz.) 50 a 96a
1K7 Octan etylu 32 (6 godz.) 33 a 87 a
Warunki: 1K4 lub 1K7@(AI)MIL-101-NH2/HCI (2,0 pmole Ru, 1 mol% w stosunku do 9), 9 (200 pmol) i toluen (4 ml) mieszano w temperaturze pokojowej. Test heterogeniczności (ang. split test) przeprowadzono po czasie podanym w tabeli w nawiasach. Część mieszaniny reakcyjnej przesączono przez filtr strzykawkowy (0.2 pm PTFE) i obie próbki mieszano dalej. Po 24 godzinach zmierzono konwersje w obu próbkach za pomocą GC z użyciem czystych związków jako wzorców do kalibracjia Konwersja po 24 h b Konwersja po 72 h.
Przykład XXI
Reakcje metatezy w reaktorze przepływowym
1K7@(AI)MIL-101-NFi2/HCI (0,75% wagowych kompleksu 1K7 w MOF-ie, jedna cząsteczka katalizatora na ok. 10 porów MOF-a) zawieszono w suchym toluenie i w tej postaci załadowano do rurki teflonowej (z PTFE) o wewnętrznym przekroju 1,5 mm (zewnętrzny przekrój 3,2 mm) na jednym końcu zatkanej watą i wyposażonej w końcówkę typu Luer. 36 mg materiału przygotowanego w ten sposób (co odpowiada 0,30 pmola lub 0,266 mg czystego kompleksu 1K7) utworzyło warstwę grubości około 6 cm. Drugi koniec rurki teflonowej wyposażono w zamknięcie typu Luer i połączony ze szklaną strzykawką zawierającą 0,5 M roztwór DEDAM. Reaktor umieszczono w łaźni toluenowej ogrzanej do temperatury 40°C, i roztwór substratu przepompowano przez warstwę złoża katalizatora z szybkością przepływu 10 μΙ/min przy zastosowaniu pompy strzykawkowej. Czas retencji roztworu substratu przez złoże katalizatora heterogenicznego ustalono na ok. 7 min. Każdej godziny pobierano próbkę mieszaniny reakcyjnej na GC przez ok. 3 min (30 μΙ - odpowiadający 0,015 mmola substratu). Końcowa wartość TON została obliczona z połączonych próbek na koniec prowadzonego eksperymentu. Całkowita wartość TON odpowiadała średniej konwersji równej 56,8% (wg GC) i została określona na poziomie 4733. Po 8 godz. i 40 min prowadzenia reakcji przez reaktor przepływowy przepompowano 5,0 ml 0,5 M roztworu DEDAM (2,5 mmola), co odpowiada 120 ppm katalizatora rutenowego w przeliczeniu na zastosowaną ilość DEDAM.
W przypadku reakcji RCM i CM terminalnych alkenów i dienów, gdzie w reakcji powstaje etylen jako produkt uboczny, wartości uzyskiwanych TON-ów zazwyczaj są znacznie niższe w reaktorze przepływowym w porównaniu do reakcji periodycznych prowadzonych w reaktorach z barbotażem gazem obojętnym. Związane jest to głównie z dobrze poznaną niestabilnością właściwego katalizatora metatezy - metylidenowej pochodnej kompleksu rutenu, utworzonej w cyklu katalitycznym - w kontakcie z etylenem.
PL 238 279 Β1
Tabela 12. Optymalizacja warunków reakcji w przepływie
Temp. Stężenie (mol/dm3) Przepływ (μΙ/min) Konwersja
10 min -6%
Temp. Pokojowa 0,5 M 40 μΙ/min 20 min -18% 30 min - 27% 40 min - 34%
10 min-58%
Temp. Pokojowa 0,5 M 20 μΙ/min 20 min - 65% 30 min - 68% 40 min - 72%
Temp. Pokojowa 1 M 20 μΙ/min 10 min -74% 20 min - 70% 30 min - 68%
Temp. Pokojowa 1 M 10 μΙ/min 10 min - 80% 20 min - 78% 30 min - 85%
20 min - 95%
40°C 0,5 M 40 μΙ/min 40 min - 94% 60 min - 94% 80 min - 92%
40°C 1,0M 40 μΙ/min 20 min - 72% 40 min - 64%
40°C 1,0 M 20 μΙ/min 20 min - 79% 40 min - 76%
Zoptymalizowane warunki procedury reakcji w przepływie: 4,0 pmol złoża katalizatora
1K7@(AI)MIL101-NH2/HCI, (46 mg, około 7,7 % wagowych kompleksu 1K7). Konwersję
obliczono na podstawie NMR.
Porównując wyniki reakcji metatezy pod kontem uzyskanych wartości TON w reaktorze periodycznym vs przepływowy dla tego samego substratu uzyskano następujące wyniki:
(1) W reaktorze periodycznym TON osiągnął wartość 8900 (2) W reaktorze przepływowym TON osiągnął wartość 4700
Dodatkowo warte odnotowania jest, że pomimo faktu, że kompleksy rutenu są immobilizowane na nośniku typu MOF tylko za pomocą niespecyficznych wiązań niekowalencyjnych, nie obserwowano wymywania metalu ciężkiego (rutenu) z nośnika stałego (MOF-u). Produkt reakcji metatezy po reakcji w reaktorze ciągłym badano na obecność zawartości resztkowej rutenu metodą ICP-MS i nie znaleziono metalu ciężkiego w produkcie metatezy, przy czym limit dolny pomiaru detekcji wynosił 0,02 ppm (20 ppb).

Claims (15)

1. Heterogeniczny układu prekatalizatora i/lub katalizatora reakcji metatezy olefin, charakteryzującego się tym, że zawiera związek o wzorze 1
PL 238 279 Β1 w którym:
grupa -G-Z oznacza atom wodoru, albo
Z oznacza N(R1)(R1) lub N+(R1)(R1)(R1), w których każdy R1 oznacza niezależnie alkil C1-C25; alternatywnie Z oznacza heterocykl zawierający od 1 do 4 atomów azotu w pierścieniu, w którym co najmniej jeden atom azotu jest niezależnie podstawiony przez co najmniej jedną wyżej zdefiniowaną grupę R1, w taki sposób, że w przypadku podstawienia przez dwie grupy R1 tworzy czwartorzędową grupę amoniową,
G oznacza alkil C1-C25;
i
E oznacza niezależnie alkil C1-C25 albo wiązanie pojedyncze;
X1 i X2 oznaczają atom fluorowca;
w przypadku gdy Z zawiera grupę amoniową, kompleks 1 tworzy sól o anionie X oznaczającym anion fluorowca;
R2, R2', R3, R3' i R4 oznaczają niezależnie atom wodoru, alkil C1-C25, grupę aminową NR’2, gdzie R’ oznacza alkil C1-C5;
R5 oznacza atom wodoru;
R6 i R6' oznaczają niezależnie atom wodoru, alkil C1-C25;
R7 oznacza atom wodoru;
który jest immobilizowany wiązaniami niekowalencyjnymi na podłożu stałego nośnika typu MOF, wybranego spośród takich jak:
[AI3O(A)i(BDC-NH2)3(L)d(HCI)e(H2O)f], w którym to wzorze:
- A oznacza tylko CI-, lub tylko OH-, lub aniony Cl- i OH- występujące jednocześnie,
- BDC-NH2 oznacza kwas 2-aminotereftalowy,
- L oznacza tylko chlorek tertbutyloamoniowy lub tylko metanol, lub chlorek tertbutyloamoniowy i metanol jednocześnie,
- d, e oznacza liczbę rzeczywistą od 0 do 10,
- gdzie f oznacza liczbę rzeczywistą od 0 do 100, oraz Zr6O6(OH)2(BDC-NH2)3(TBAP)d(H2O)f, w którym to wzorze:
- BDC-NH2 oznacza kwas 2-aminotereftalowy,
- TBAP oznacza chlorek tetrabutyloamoniowy,
- d oznacza liczbę rzeczywistą od 0 do 10,
- f oznacza liczbę rzeczywistą od 0 do 100.
2. Heterogeniczny układ prekatalizatora i/lub katalizatora, według zastrz. 1, znamienny tym, że jako związek o wzorze 1 zawiera związek o wzorze 1a
PL 238 279 Β1
1a w którym:
połączenie A+X- i G oznacza atom wodoru, albo
A oznacza N(R1)(R1) lub N+(R1)(R1)(R1), w których każdy R1 oznacza niezależnie alkil C1-C25, alternatywnie A oznacza heterocykl zawierający od 1 do 4 atomów azotu w pierścieniu, w którym co najmniej jeden atom azotu jest niezależnie podstawiony przez co najmniej jedną wyżej zdefiniowaną grupę R1, w taki sposób, że w przypadku podstawienia przez dwie grupy R1 tworzy czwartorzędową grupę amoniową,
X oznacza niezależnie anion fluorowca;
G oznacza alkil C1-C25;
E oznacza niezależnie alkil C1-C25 albo wiązanie pojedyncze;
X1 i X2 oznaczają niezależnie atom fluorowca;
w przypadku gdy Z zawiera grupę amoniową, kompleks 1 tworzy sól o anionie X oznaczającym anion fluorowca;
R2, R2', R3, R3' i R4 oznaczają niezależnie atom wodoru, alkil C1-C25, grupę aminową NR'2, gdzie R’ oznacza alkil C1-C25;
R5 oznacza atom wodoru;
R6 i R6' oznaczają niezależnie atom wodoru, alkil C1-C25;
R7 oznacza atom wodoru, przy czym jeśli grupa -G-Z oznacza atom wodoru, to jeden podstawnik R2 oznacza trzeciorzędową grupę aminową NR2, gdzie R’ oznacza alkil C1-C25.
3. Heterogeniczny układ prekatalizatora i/lub katalizatora według któregokolwiek z zastrz. 1-2, znamienny tym, że jako związek o wzorze 1 zawiera związek o budowie reprezentowanej wzorem wybranym spośród takich jak 1K3, 1K4, 1K5, 1K6, 1K7 i 1K10:
PL 238 279 Β1
1K6
4. Sposób wytwarzania heterogenicznego układu prekatalizatora i/lub katalizatora zawierającego związek o wzorze 1
w którym:
grupa -G-Z oznacza atom wodoru, albo
Z oznacza N(R1)(R1) lub N+(R1)(R1)(R1), w których każdy R1 oznacza niezależnie alkil C1-C25; alternatywnie Z oznacza heterocykl zawierający od 1 do 4 atomów azotu w pierścieniu, w którym co najmniej jeden atom azotu jest niezależnie podstawiony przez co najmniej jedną wyżej zdefiniowaną grupę R1, w taki sposób, że w przypadku podstawienia przez dwie grupy R1 tworzy czwartorzędową grupę amoniową,
G oznacza alkil C1-C25;
i
E oznacza niezależnie alkil Ci-C25albo wiązanie pojedyncze;
X1 i X2 oznaczają atom fluorowca;
PL 238 279 B1 w przypadku gdy Z zawiera grupę amoniową, kompleks 1 tworzy sól o anionie X oznaczającym anion fluorowca;
R2, R2', R3, R3' i R4 oznaczają niezależnie atom wodoru, alkil C1-C25, grupę aminową NR’2, gdzie R' oznacza alkil C1-C25;
R5 oznacza atom wodoru;
R6 i R6' oznaczają niezależnie atom wodoru, alkil C1-C25;
R7 oznacza atom wodoru;
który jest immobilizowany wiązaniami niekowalencyjnymi na podłożu stałego nośnika typu MOF, wybranego spośród takich jak:
[AI3O(A)1(BDC-NH2)3(L)d(HCI)e(H2O)f], w którym to wzorze:
- A oznacza tylko CI-, lub tylko OH-, lub aniony Cl- i OH- występujące jednocześnie,
- BDC-NH2 oznacza kwas 2-aminotereftalowy,
- L oznacza tylko chlorek tertbutyloamoniowy lub tylko metanol, lub chlorek tertbutyloamoniowy i metanol jednocześnie,
- d, e oznacza liczbę rzeczywistą od 0 do 10,
- gdzie f oznacza liczbę rzeczywistą od 0 do 100, oraz Zr6O6(OH)2(BDC-NH2)3(TBAP)d(H2O)f, w którym to wzorze:
- BDC-NH2 oznacza kwas 2-aminotereftalowy,
- TBAP oznacza chlorek tetrabutyloamoniowy,
- d oznacza liczbę rzeczywistą od 0 do 10,
- f oznacza liczbę rzeczywistą od 0 do 100, znamienny tym, że związek o wzorze 1 określonym powyżej miesza się ze zdefiniowanym powyżej nośnikiem MOF, po czym otrzymany osad oddziela się i suszy.
5. Sposób wytwarzania heterogenicznego układu prekatalizatora i/lub katalizatora według zastrz. 4, znamienny tym, że do mieszaniny reakcyjnej dodatkowo dodaje się HCI.
6. Sposób wytwarzania heterogenicznego układu prekatalizatora i/lub katalizatora według zastrz. 4 albo 5, znamienny tym, że otrzymany osad przemywa się rozpuszczalnikiem organicznym.
7. Sposób wytwarzania heterogenicznego układu prekatalizatora i/lub katalizatora według zastrz. 4-6, znamienny tym, że do mieszaniny reakcyjnej dodatkowo dodaje się chlorek czwartorzędowej soli amoniowej taki jak chlorek tetrabutyloamoniowy albo nieorganiczną sól chlorkową taką jak NaCI.
8. Sposób wytwarzania heterogenicznego układu prekatalizatora i/lub katalizatora według zastrz. 4-7, znamienny tym, że osad suszy się pod zmniejszonym ciśnieniem w temperaturze pokojowej.
9. Sposób wytwarzania heterogenicznego układu prekatalizatora i/lub katalizatora według zastrz. 4-8, znamienny tym, że rozpuszczalnikiem jest rozpuszczalnik organiczny wybrany spośród takich jak toluen, benzen, ksylen, CH2CI2, CICH2CH2CI, aceton, metyloizobutyloketon, alkohole.
10. Sposób wytwarzania heterogenicznego układu prekatalizatora i/lub katalizatora według zastrz. 4-9, znamienny tym, że roztwór związku o wzorze 1 określonym powyżej w rozpuszczalniku miesza się z MOF-em w atmosferze gazu obojętnego przez czas od 1 minuty do 24 godzin.
11. Zastosowanie heterogenicznego prekatalizatora i/lub katalizatora zawierającego związek o wzorze 1
PL 238 279 Β1 w którym:
grupa -G-Z oznacza atom wodoru, albo
Z oznacza N(R1)(R1) lub N+(R1)(R1)(R1), w których każdy R1 oznacza niezależnie alkil C1-C25; alternatywnie Z oznacza heterocykl zawierający od 1 do 4 atomów azotu w pierścieniu, w którym co najmniej jeden atom azotu jest niezależnie podstawiony przez co najmniej jedną wyżej zdefiniowaną grupę R1, w taki sposób, że w przypadku podstawienia przez dwie grupy R1 tworzy czwartorzędową grupę amoniową,
G oznacza alkil C1-C25;
i
E oznacza niezależnie alkil C1-C25 albo wiązanie pojedyncze;
X1 i X2 oznaczają atom fluorowca;
w przypadku gdy Z zawiera grupę amoniową, kompleks 1 tworzy sól o anionie X oznaczającym anion fluorowca;
R2, R2', R3, R3' i R4 oznaczają niezależnie atom wodoru, alkil C1-C25, grupę aminową NR'2, gdzie R' oznacza alkil C1-C25;
R5 oznacza atom wodoru;
R6 i R6' oznaczają niezależnie atom wodoru, alkil C1-C25;
R7 oznacza atom wodoru;
który jest immobilizowany wiązaniami niekowalencyjnymi na podłożu stałego nośnika typu MOF, wybranego spośród takich jak:
[Al3O(A)i(BDC-NH2)3(L)d(HCI)e(H2O)f], w którym to wzorze:
- A oznacza tylko CI-, lub tylko OH-, lub aniony Cl- i OH- występujące jednocześnie,
- BDC-NH2 oznacza kwas 2-aminotereftalowy,
- L oznacza tylko chlorek tertbutyloamoniowy lub tylko metanol, lub chlorek tertbutyloamoniowy i metanol jednocześnie,
- d, e oznacza liczbę rzeczywistą od 0 do 10,
- gdzie f oznacza liczbę rzeczywistą od 0 do 100, oraz Zr6O6(OH)2(BDC-NH2)3(TBAP)d(H2O)f, w którym to wzorze:
- BDC-NH2 oznacza kwas 2-aminotereftalowy,
- TBAP oznacza chlorek tetrabutyloamoniowy,
- d oznacza liczbę rzeczywistą od 0 do 10,
- f oznacza liczbę rzeczywistą od 0 do 100;
w reakcjach metatezy olefin.
12. Zastosowanie według zastrz. 11, w reakcjach metatezy zamykania pierścienia RCM, metatezy krzyżowej CM, homometatezy (ang. selfmetatezy).
13. Zastosowanie według zastrz. 11 albo 12, w reakcjach metatezy zamykania pierścienia RCM oraz reakcjach RCM do związków makrocyklicznych, metatezy krzyżowej CM, homometatezy, etenolizy, izomeryzacji, w reakcji metatetycznego diastereoselektywnego przegrupowania pierścienia DRRM, metatezy typu ,,alken-alkin”(en-yn) lub w reakcjach metatetycznej polimeryzacji cykloolefin z otwarciem pierścienia ROMP.
PL 238 279 Β1
14. Zastosowanie według zastrz. 11-13, w którym heterogeniczny układ prekatalizatora i/lub katalizatora określony w zastrz. 1 stosowany jest w mieszaninie reakcyjnej w czasie od 1 minuty do 24 godzin w rozpuszczalnikach organicznych lub bez rozpuszczalnika.
15. Zastosowanie według zastrz. 11-14, w którym reakcja prowadzona jest w systemie ciągłym przepływowym i/lub w reaktorze periodycznym.
PL418051A 2016-07-22 2016-07-22 Immobilizowane kompleksy rutenu na nośnikach typu MOF, sposób ich otrzymywania oraz zastosowanie w metatezie olefin PL238279B1 (pl)

Priority Applications (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL418051A PL238279B1 (pl) 2016-07-22 2016-07-22 Immobilizowane kompleksy rutenu na nośnikach typu MOF, sposób ich otrzymywania oraz zastosowanie w metatezie olefin

Applications Claiming Priority (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL418051A PL238279B1 (pl) 2016-07-22 2016-07-22 Immobilizowane kompleksy rutenu na nośnikach typu MOF, sposób ich otrzymywania oraz zastosowanie w metatezie olefin

Publications (2)

Publication Number Publication Date
PL418051A1 PL418051A1 (pl) 2018-01-29
PL238279B1 true PL238279B1 (pl) 2021-08-02

Family

ID=61006956

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL418051A PL238279B1 (pl) 2016-07-22 2016-07-22 Immobilizowane kompleksy rutenu na nośnikach typu MOF, sposób ich otrzymywania oraz zastosowanie w metatezie olefin

Country Status (1)

Country Link
PL (1) PL238279B1 (pl)

Also Published As

Publication number Publication date
PL418051A1 (pl) 2018-01-29

Similar Documents

Publication Publication Date Title
KR102637889B1 (ko) 루테늄 복합체 및 그의 중간체를 제조하는 방법 및 올레핀 복분해에서 그의 사용방법
Zahmakiran Iridium nanoparticles stabilized by metal organic frameworks (IrNPs@ ZIF-8): synthesis, structural properties and catalytic performance
Luo et al. Molecular size-and shape-selective Knoevenagel condensation over microporous Cu3 (BTC) 2 immobilized amino-functionalized basic ionic liquid catalyst
i Xamena et al. MOFs as catalysts: Activity, reusability and shape-selectivity of a Pd-containing MOF
Li et al. Precise construction of stable bimetallic metal–organic frameworks with single-site Ti (IV) incorporation in nodes for efficient photocatalytic oxygen evolution
Lamb et al. N-Heterocyclic carbene–carbodiimide (NHC–CDI) betaine adducts: synthesis, characterization, properties, and applications
EP2975045B1 (en) Metal complex and supported metal complex having disiloxane as ligand, preparation method therefor, and supported metal catalyst prepared using same
Kassymova et al. Post-synthetically modified MOF for the A 3-coupling reaction of aldehyde, amine, and alkyne
WO2007007113A2 (en) Metal-organic framework catalysts and their use in hydrocarbon transformation
Stanley et al. Understanding entrapped molecular photosystem and metal–organic framework synergy for improved solar fuel production
EP3538537B1 (en) Use of ruthenium complexes in olefin metathesis reaction
Dieguez et al. Palladium nanoparticles in allylic alkylations and heck reactions: The molecular nature of the catalyst studied in a membrane reactor
Gramage‐Doria et al. Supramolecular Ligands in Gold (I) Catalysis.
Walley et al. Indirect access to carbene adducts of bismuth-and antimony-substituted phosphaketene and their unusual thermal transformation to dipnictines and [(NHC) 2OCP][OCP]
Kassie et al. Synthesis and reactivity of Zr MOFs assembled from PNNNP-Ru pincer complexes
Gong et al. Palladium metallated shell layer of shell@ core MOFs as an example of an efficient catalyst design strategy for effective olefin hydrogenation reaction
De et al. Vapor-Phase Infiltration inside a Microporous Porphyrinic Metal–Organic Framework for Postsynthesis Modification
Szczepkowska et al. Immobilization of Rh (I) precursor in a porphyrin metal–organic framework–turning on the catalytic activity
He et al. Synthesis of Cu-trimesic acid/Cu-1, 4-benzenedioic acid via microdroplets: Role of component compositions
Zhang et al. Functional hexanuclear Y (III) cluster-based MOFs supported Pd (II) single site catalysts for aerobic selective oxidation of styrene
Mane et al. Application of 4-pyridylselenolate palladium macrocycles in Suzuki couplings
Schnierle et al. How Solid Surfaces Control Stability and Interactions of Supported Cationic CuI (dppf) Complexes─ A Solid-State NMR Study
Capon et al. Hydrogen adsorption in azolium and metalated N-heterocyclic carbene containing MOFs
PL238279B1 (pl) Immobilizowane kompleksy rutenu na nośnikach typu MOF, sposób ich otrzymywania oraz zastosowanie w metatezie olefin
Zhang et al. Homogeneous and noncovalent immobilization of NHC-Cu catalyzed azide-alkyne cycloaddition reaction