PL238558B1 - Sposób otrzymywania tworzyw ceramicznych metodą odlewania żelowego - Google Patents

Sposób otrzymywania tworzyw ceramicznych metodą odlewania żelowego Download PDF

Info

Publication number
PL238558B1
PL238558B1 PL416473A PL41647316A PL238558B1 PL 238558 B1 PL238558 B1 PL 238558B1 PL 416473 A PL416473 A PL 416473A PL 41647316 A PL41647316 A PL 41647316A PL 238558 B1 PL238558 B1 PL 238558B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
amount
radical polymerization
ceramic powder
slip
rpm
Prior art date
Application number
PL416473A
Other languages
English (en)
Other versions
PL416473A1 (pl
Inventor
Emilia Pietrzak
Paulina Wiecińska
Mikołaj Szafran
Original Assignee
Politechnika Warszawska
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed by Politechnika Warszawska filed Critical Politechnika Warszawska
Priority to PL416473A priority Critical patent/PL238558B1/pl
Publication of PL416473A1 publication Critical patent/PL416473A1/pl
Publication of PL238558B1 publication Critical patent/PL238558B1/pl

Links

Landscapes

  • Compositions Of Oxide Ceramics (AREA)
  • Addition Polymer Or Copolymer, Post-Treatments, Or Chemical Modifications (AREA)
  • Polymerisation Methods In General (AREA)

Abstract

Przedmiotem zgłoszenia jest sposób otrzymywania tworzyw ceramicznych metodą odlewania żelowego. W sposobie tym proszek ceramiczny miesza się z wodą, monomerem, środkiem dyspergującym, aktywatorem polimeryzacji rodnikowej, masę odpowietrza się, dodaje się inicjator polimeryzacji rodnikowej, otrzymaną masę wylewa się do formy, pozostawia się do zżelowana, suszy się i spieka się kształtki. Sposób charakteryzuje się tym, że jako monomer organiczny stosuje się akrylan 2-karboksyetylu w ilości 3 - 8% wag., proszek ceramiczny stosuje się w ilości 35 - 55% obj., wodę w ilości 45 - 65% obj., środek dyspergujący w ilości 0,2 - 2% wag., aktywator polimeryzacji rodnikowej w ilości 0,2 - 2% wag., a inicjator polimeryzacji rodnikowej w ilości 0,2 - 5% wag.

Description

Opis wynalazku
Przedmiotem zgłoszenia patentowego jest sposób otrzymywania tworzyw ceramicznych metodą odlewania żelowego (ang. gelcasting), pozwalający na wyeliminowanie negatywnego efektu inhibicji tlenowej i rozwarstwiania się wyrobów w stanie surowym.
Metoda odlewania żelowego (gelcasting) służy do otrzymywania materiałów ceramicznych o skomplikowanym kształcie, wysokiej jednorodności zagęszczenia, bez stosowania kosztownej aparatury ciśnieniowej. Metoda ta polega na przeprowadzeniu procesu polimeryzacji in situ w ceramicznej masie lejnej, w wyniku czego powstaje sieć polimerowa konsolidująca cząstki proszku ceramicznego. W procesie tym przygotowuje się masę lejną składającą się z fazy dyspergującej, którą stanowi rozpuszczalnik organiczny lub nieorganiczny wraz z monomerem i upłynniaczem oraz fazy rozproszonej proszku ceramicznego [Szafran M., Bednarek P., Jach D., Formowanie tworzyw ceramicznych metodą „gelcasting ”, Materiały Ceramiczne, 1,2007, 17-25]. Ze względów technologicznych pożądane jest stosowanie jako rozpuszczalnika wody, gdyż pozwala to na zmniejszenie kosztów i eliminuje konieczność pracy z toksycznymi rozpuszczalnikami. Dyspersję miesza się na przykład w planetarnym młynie kulowym. Po procesie homogenizacji mieszaninę odgazowuje się i dodaje środek inicjujący powstawanie wolnych rodników. Tak przygotowaną zawiesinę wlewa się do wcześniej przygotowanych form, gdzie zachodzi proces polimeryzacji. Główną zaletą metody gelcasting jest możliwość otrzymywania jednorodnych kształtek o skomplikowanej geometrii przy niewielkim nakładzie finansowym. W procesie tym można wytwarzać takie elementy jak: wirniki, łopatki turbin, tygle, płytki półprzewodzące, części samochodów [Omatete O.O., Janney M.A., Nunn S.D., Gelcasting: from laboratory development toward industrial production, Journal of the European Ceramic Society, 17, 1997, 407-413].
Przez ostatnie 25 lat metoda gelcasting uległa licznym modyfikacjom poprzez m.in. ciągłe doskonalenie składu masy lejnej. Przede wszystkim, ze względu na liczne korzyści związane z użyciem wody jako rozpuszczalnika, zaczęto poszukiwać monomerów wodorozpuszczalnych. Pierwszym szeroko przebadanym i stosowanym przedstawicielem tej grupy monomerów był akryloamid, dzięki któremu możliwe było otrzymanie wyrobów o bardzo dobrych właściwościach w stanie surowym. Niestety, jest on związkiem toksycznym oraz prawdopodobnie kancerogennym, ponadto rozkłada się podczas wysokotemperaturowego usuwania substancji organicznych z uformowanych wyrobów pod postacią m.in. szkodliwych dla atmosfery tlenków azotu. Z tego powodu aspekty ekologiczne motywowały naukowców do dalszych poszukiwań innych monomerów wodorozpuszczalnych, jak również niskotoksycznych. Z tej grupy związków najpowszechniej stosowane są akrylan 2-hydroksyetylu [Ma L.G., Huang Y., Yang J.L., Le H.R., Sun Y., Control of the inner stresses in ceramic green bodies formed by gelcasting, Ceramic International, 32, 2006, 93 98] oraz metakrylan 2-hydroksyetylu [Kai Cai, Yong Huang, Jinlong Yang, Alumina gelcasting by using HEMA system, Journal of the European Ceramic Society 25, 2005 10891093] zawierające grupę hydroksylową w swoich cząsteczkach.
Niestety, dotychczas komercyjnie dostępne monomery nie spełniają wszystkich technologicznych oczekiwań. Główną wadą metody gelcasting jest szkodliwy wpływ zjawiska tzw. inhibicji tlenowej na jakość tworzyw ceramicznych, przede wszystkim na powstawanie rozwarstwień w materiale, co uniemożliwia jego dalsze wykorzystanie. Problem inhibicji tlenowej dotyczy każdej polimeryzacji rodnikowej, która jest prowadzona w atmosferze bogatej w tlen, czyli przede wszystkim w atmosferze powietrza [Ha J., Effect of atmosphere type on gelcasting behavior of AI2O3 and evaluation of green strength, Ceramic International, 26, 2000, 251-254]. W zastosowaniach przemysłowych prowadzenie procesu gelcasting w atmosferze gazu innego niż powietrze byłoby kosztowne oraz technologicznie problematyczne. Z tego względu, niezwykle ważne jest poszukiwanie monomerów, których żelowanie odbywałoby się w temperaturze pokojowej oraz w atmosferze powietrza, a negatywny efekt inhibicji tlenowej byłby znacząco zredukowany.
Zjawisko inhibicji polega na reakcji wytworzonego rodnika z tlenem i powstanie rodnika nadtlenkowego, który stopuje proces żelowania ceramicznej masy lejnej. Efektem tego jest powstawanie tzw. „skórki” (niespolimeryzowana wierzchnia część materiału), co powoduje „łuszczenie” się kształtki, liczne spękania i wady powierzchniowe. Przyczynia się to do spadku jakości otrzymanych materiałów, szczególnie wytrzymałości mechanicznej, co często skutkuje brakiem możliwości dalszego wykorzystania kształtki. Wiele jest doniesień literaturowych omawiających problem inhibicji tlenowej w czystej polimeryzacji rodnikowej [Odian G., Principles of polymerization. IV ed. John Wiley & Sons, Inc., 2004], [Andrzejewska E., Photopolymerization kinetics of multifunctional monomers. Progress in Polymer Science. 2001 5, 26(4), 605-65]. Natomiast brak jest doniesień literaturowych opisujących problem inhibicji
PL 238 558 B1 w metodzie formowania tworzyw ceramicznych. Brak jest również rozwiązań, które pozwoliłyby na formowanie tworzyw ceramicznych w taki sposób, aby w temperaturze pokojowej i w atmosferze powietrza otrzymywać wysokiej jakości kształtki w stanie surowym, bez wad powierzchniowych wynikających z negatywnego działania inhibicji tlenowej.
Sposób według wynalazku rozwiązuje wyżej opisany problem.
Sposób otrzymywania tworzyw ceramicznych metodą odlewania żelowego, w którym proszek ceramiczny miesza się z wodą, monomerem, środkiem dyspergującym, aktywatorem polimeryzacji rodnikowej, masę odpowietrza się, dodaje się inicjator polimeryzacji rodnikowej, otrzymaną masę wylewa się do formy, pozostawia się do zżelowana, suszy się i spieka się kształtki, według wynalazku charakteryzuje się tym, że jako monomer organiczny stosuje się akrylan 2-karboksyetylu w ilości 3-8%wag. proszek ceramiczny stosuje się w ilości 35-55%obj., wodę w ilości 45-65%obj., środek dyspergujący w ilości 0,2—2%wag., aktywator polimeryzacji rodnikowej w ilości 0,2-2%wag., a inicjator polimeryzacji rodnikowej w ilości 0,2-5%wag.
Jako proszek ceramiczny stosuje się AI2O3 lub ZrO2 lub ZnO lub SiC lub Si3N4, korzystnie o średniej wielkości cząstek poniżej 1 μm.
Tworzywa ceramiczne z AI2O3 spieka się w temperaturze 1350°C-1600°C, tworzywa ceramiczne z ZrO2 spieka się w temperaturze 1450°C-1600°C, tworzywa ceramiczne z ZnO spieka się w temperaturze 600-1100°C, tworzywa ceramiczne z SiC spieka się w temperaturze 2100-2200°C, a tworzywa ceramiczne z Si3N4 spieka się pod ciśnieniem 20-50 MPa w temperaturze 1650-1750°C.
Korzystnym upłynniaczem jest związek na bazie kwasu akrylowego lub akrylanu etylu lub związek na bazie soli amonowej poli(kwasu akrylowego) lub kwas cytrynowy. Jako aktywator polimeryzacji rodnikowej korzystnie stosuje się kwas L-askorbinowy lub Ν,Ν,Ν’,Ν’-tetrametyloetylenodiaminę. Jako inicjator polimeryzacji rodnikowej korzystnie stosuje się nadsiarczan amonu.
Odpowietrzanie masy lejnej ma na celu usunięcie pęcherzyków powietrza, które mogłyby powodować powstanie dużych porów w kształtkach w stanie surowym oraz po spiekaniu.
Produkt po spiekaniu charakteryzuje się jednorodną, pozbawioną wad powierzchnią, bez rozwarstwień, złuszczeń, spękań, oraz wysokim stopniem zagęszczenia, a co za tym idzie wysoką jednorodnością materiału po spiekaniu. W wyniku przeprowadzonych badań stwierdzono niemalże całkowitą eliminację inhibicji tlenowej, i w rezultacie otrzymano jednolite, homogeniczne kształtki, podczas procesu formowania w atmosferze powietrza. Efekt ten został osiągnięty dzięki zastosowaniu jako monomeru akrylanu 2-karboksyetylu, dotychczas niestosowanego w szeroko rozumianej technologii ceramiki.
Przedmiot wynalazku został bliżej przedstawiony w przykładach wykonania.
P r z y k ł a d 1
Do otrzymania masy lejnej jako proszek ceramiczny zastosowano AI2O3 o symbolu A16SG (Almatis) o gęstości 3,9 g/cm3. Przygotowano zawiesinę zawierającą 39,00 g AI2O3, co stanowiło 50%obj. ceramicznej masy lejnej, 9,18 g wody (rozpuszczalnik), 1,37 g 40% wodnego roztworu SYNTRAN 8250 (upłynniacz), 1,56 g akrylanu 2-karboksyetylu (monomer) oraz 0,0156 g kwasu L-askorbinowego (aktywator). Masę lejną mieszano w planetarnym młynie kulowym z szybkością 300 obr/min przez 30 min. Następnie całość odpowietrzono przy użyciu urządzenia do automatycznego odpowietrzania i mieszania przez 3 min z szybkością 1500 obr/min oraz przez 1 min z szybkością 2000 obr/min. Do odpowietrzonej masy lejnej dodano 125 μl 10% wodnego roztworu nadsiarczanu amonu (inicjator) i mieszano przez 40 sekund z szybkością 600 obr/min. Przygotowaną zawiesinę wlano do form z tworzywa sztucznego i odstawiono do zżelowania. Polimeryzacja zachodziła w temperaturze pokojowej (25°C). Po procesie żelowania kształtki wyjęto z form i wysuszono w temperaturze pokojowej. Kolejnym etapem był proces spiekania kształtek w temperaturze 1600°C/1h.
Uzyskane kształtki w stanie surowym charakteryzowały się wysoką jednorodnością, brakiem spękań, rozwarstwień, wad powierzchniowych, brakiem tzw. „skórki”, gęstością względną 59,75%, oraz wytrzymałością na rozrywanie 3,77 MPa.
Uzyskane kształtki po spiekaniu charakteryzowały się wysoką jednorodnością, gładką powierzchnią, brakiem spękań, wad powierzchniowych, gęstością względną 99,30%.
P r z y k ł a d 2
Do otrzymania masy lejnej jako proszek ceramiczny zastosowano ZrO2 o symbolu TZ-3YS-E (TOSOH Corporation) o gęstości 6,0 g/cm3. Przygotowano zawiesinę zawierającą 54,0 g ZrO2, co stanowiło 45%obj. ceramicznej masy lejnej, 9,87 g wody (rozpuszczalnik), 1,89 g 40% wodnego roztworu SYNTRAN 8250 (upłynniacz), 2,16 g akrylanu 2-karboksyetylu (monomer) oraz 0,0216 g kwasu L-askorbinowego (aktywator). Masę lejną mieszano w planetarnym młynie kulowym z szybkością 300
PL 238 558 B1 obr/min przez 30 min. Następnie całość odpowietrzono przy użyciu urządzenia do automatycznego odpowietrzania i mieszania przez 3 min. z szybkością 1500 obr/min oraz przez 1 min. z szybkością 2000 obr/min. Do odpowietrzonej masy lejnej dodano 173 μΙ 10% wodnego roztworu nadsiarczanu amonu (inicjator) i mieszano przez 40 sekund z szybkością 600 obr/min. Przygotowaną zawiesinę wlano do form z tworzywa sztucznego i odstawiono do zżelowania. Polimeryzacja zachodziła w temperaturze pokojowej (25°C). Po procesie żelowania kształtki wyjęto z form i wysuszono w temperaturze pokojowej. Kolejnym etapem był proces spiekania kształtek w temperaturze 1450°C/2h.
Uzyskane kształtki w stanie surowym charakteryzowały się wysoką jednorodnością, brakiem spękań, rozwarstwień, wad powierzchniowych, brakiem tzw. „skórki”, gęstością względną 51,40%, oraz wytrzymałością na rozrywanie 1,98 MPa.
Uzyskane kształtki po spiekaniu charakteryzowały się wysoką jednorodnością, gładką powierzchnią, brakiem spękań, wad powierzchniowych, gęstością względną 99,85%.
P r z y k ł a d 3
Do otrzymania masy lejnej jako proszek ceramiczny zastosowano 28,35g SiC o gęstości 3,15 g/cm3. Przygotowano zawiesinę zawierającą 28,35 g SiC co stanowiło 45%obj. ceramicznej masy lejnej, 10,40 g wody (rozpuszczalnik), 1,00 g 40% wodnego roztworu SYNTRAN 8250 (upłynniacz), 1,13 g akrylanu 2-karboksyetylu (monomer) oraz 0,0134 g kwasu L-askorbinowego (aktywator). Masę lejną mieszano w planetarnym młynie kulowym z szybkością 300 obr/min przez 30 min. Następnie całość odpowietrzono przy użyciu urządzenia do automatycznego odpowietrzania i mieszania przez 3 min. z szybkością 1500 obr/min oraz przez 1 min. z szybkością 2000 obr/min. Do odpowietrzonej masy lejnej dodano 91 μl 10% wodnego roztworu nadsiarczanu amonu (inicjator) i mieszano przez 40 sekund z szybkością 600 obr/min. Przygotowaną zawiesinę wlano do form z tworzywa sztucznego i odstawiono do zżelowania. Polimeryzacja zachodziła w temperaturze pokojowej (25°C). Po procesie żelowania kształtki wyjęto z form i wysuszono w temperaturze pokojowej i poddano podstawowym badaniom w stanie surowym. Kolejnym etapem był proces spiekania kształtek w temperaturze 2200°C/2h.
Uzyskane kształtki w stanie surowym charakteryzowały się wysoką jednorodnością, brakiem spękań, rozwarstwień, wad powierzchniowych, brakiem tzw. „skórki”, gęstością względną 52,00%, oraz wytrzymałością na rozrywanie 3,90 MPa.
Uzyskane kształtki po spiekaniu charakteryzowały się wysoką jednorodnością, gładką powierzchnią, brakiem spękań, wad powierzchniowych, gęstością względną 98,90%.
P r z y k ł a d 4
Do otrzymania masy lejnej jako proszek ceramiczny zastosowano Si3N4 o gęstości 3,30 g/cm3. Przygotowano zawiesinę zawierającą 33,00 g Si3N4 co stanowiło 50%obj. ceramicznej masy lejnej, 9,31 g wody (rozpuszczalnik), 1,16 g 40% wodnego roztworu SYNTRAN 8250 (upłynniacz), 1,32 g akrylanu 2-karboksyetylu (monomer) oraz 0,0132 g kwasu L-askorbinowego (aktywator). Masę lejną mieszano w planetarnym młynie kulowym z szybkością 300 obr/min przez 30 min. Następnie całość odpowietrzono przy użyciu urządzenia do automatycznego odpowietrzania i mieszania przez 3 min. z szybkością 1500 obr/min oraz przez 1 min. z szybkością 2000 obr/min. Do odpowietrzonej masy lejnej dodano 106 μl 10% wodnego roztworu nadsiarczanu amonu (inicjator) i mieszano przez 40 sekund z szybkością 600 obr/min. Przygotowaną zawiesinę wlano do form z tworzywa sztucznego i odstawiono do zżelowania. Polimeryzacja zachodziła w temperaturze pokojowej (25°C). Po procesie żelowania kształtki wyjęto z form i wysuszono w temperaturze pokojowej. Kolejnym etapem był proces spiekania kształtek w temperaturze 1720°C/1h pod ciśnieniem 25 MPa.
Uzyskane kształtki w stanie surowym charakteryzowały się wysoką jednorodnością, brakiem spękań, rozwarstwień, wad powierzchniowych, brakiem tzw. „skórki”, gęstością względną 51,00%, oraz wytrzymałością na rozrywanie 4,20 MPa.
Uzyskane kształtki po spiekaniu charakteryzowały się wysoką jednorodnością, gładką powierzchnią, brakiem spękań, wad powierzchniowych, gęstością względną 99,00%.
P r z y k ł a d 5 porównawczy
Do otrzymania masy lejnej jako proszek ceramiczny zastosowano AI2O3 o symbolu A16SG (Almatis). Przygotowano zawiesinę zawierającą 39,00 g AI2O3 co stanowiło 50%obj. ceramicznej masy lejnej, 9,18 g wody (rozpuszczalnik), 1,37 g 40% wodnego roztworu SYNTRAN 8250 (upłynniacz), 1,56 g akrylanu 2-hydroksyetylu (monomer) oraz 0,0156 g kwasu L-askorbinowego (aktywator). Masę lejną mieszano w planetarnym młynie kulowym z szybkością 300 obr/min przez 30 min. Następnie całość odpowietrzono przy użyciu urządzenia do automatycznego odpowietrzania i mieszania przez 3 min. z szybkością 1500 obr/min oraz przez 1 min. z szybkością 2000 obr/min. Do odpowietrzonej masy lejnej
PL 238 558 B1 dodano 125 μΙ 10% wodnego roztworu nadsiarczanu amonu (inicjator) i mieszano przez 40 sekund z szybkością 600 obr/min. Przygotowaną zawiesinę wlano do form z tworzywa sztucznego i ostawiono do zżelowania. Polimeryzacja zachodziła w temperaturze pokojowej (25°C). Po procesie żelowania kształtki wyjęto z form i wysuszono w temperaturze pokojowej. Kolejnym etapem był proces spiekania kształtek w temperaturze 1550°C/1h. Uzyskane kształtki w stanie surowym charakteryzowały się łuszczącą skórką, spękaną i niejednorodną powierzchnią, gęstością względną 56,34%, oraz wytrzymałością na rozrywanie 1,64 MPa.
Uzyskane kształtki po spiekaniu charakteryzowały się, gęstością względną 94,96%. Wady widoczne w kształtkach surowych były obecne także w kształtkach po spiekaniu.
P r z y k ł a d 6 porównawczy.
Do otrzymania masy lejnej jako proszek ceramiczny zastosowano ZrO2 o symbolu TZ-3YS-E (TOSOH Corporation) o gęstości 6,0 g/cm3. Przygotowano zawiesinę zawierającą 54,0 g ZrO2, co stanowiło 45%obj. ceramicznej masy lejnej, 11 g wody (rozpuszczalnik), 0,162 g wodorocytrynianu diamonu (upłynniacz), 2,16 g akrylanu 2-hydroksyetylu (monomer) oraz 0,0216 g kwasu L-askorbinowego (aktywator). Masę lejną mieszano w planetarnym młynie kulowym z szybkością 300 obr/min przez 30 min. Następnie całość odpowietrzono przy użyciu urządzenia do automatycznego odpowietrzania i mieszania przez 3 min. z szybkością 1500 obr/min oraz przez 1 min. z szybkością 2000 obr/min. Do odpowietrzonej masy lejnej dodano 173 μl 10% wodnego roztworu nadsiarczanu amonu (inicjator) i mieszano przez 40 sekund z szybkością 600 obr/min. Przygotowaną zawiesinę wlano do form z tworzywa sztucznego i odstawiono do zżelowania. Polimeryzacja zachodziła w temperaturze pokojowej (25°C). Po procesie żelowania kształtki wyjęto z form i wysuszono w temperaturze pokojowej. Kolejnym etapem był proces spiekania kształtek w temperaturze 1450°C/2h. Uzyskane kształtki w stanie surowym charakteryzowały się defektami na powierzchni i spękaniami, gęstością względną 50,32%, oraz wytrzymałością na rozrywanie 1,56 MPa. Uzyskane kształtki po spiekaniu charakteryzowały się, gęstością względną 97,03%. Wady widoczne w kształtkach surowych były obecne także w kształtkach po spiekaniu.

Claims (6)

  1. Zastrzeżenia patentowe
    1. Sposób otrzymywania tworzyw ceramicznych metodą odlewania żelowego, w którym proszek ceramiczny miesza się z wodą, monomerem, środkiem dyspergującym, aktywatorem polimeryzacji rodnikowej, masę odpowietrza się, dodaje się inicjator polimeryzacji rodnikowej, otrzymaną masę wylewa się do formy, pozostawia się do zżelowana, suszy się i spieka się kształtki, znamienny tym, że jako monomer organiczny stosuje się akrylan 2-karboksyetylu w ilości 3—8%wag proszek ceramiczny stosuje się w ilości 35-55%obj., wodę w ilości 45-65%obj., środek dyspergujący w ilości 0,2-2%wag., aktywator polimeryzacji rodnikowej w ilości 0,2-2%wag., a inicjator polimeryzacji rodnikowej w ilości 0,2-5%wag..
  2. 2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że jako proszek ceramiczny stosuje się AI2O3 lub ZrO2 lub ZnO lub SiC lub Si3N4.
  3. 3. Sposób według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że stosuje się proszek ceramiczny o średniej wielkości cząstek poniżej 1 μm.
  4. 4. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że jako upłynniacz stosuje się związek na bazie kwasu akrylowego lub akrylanu etylu lub związek na bazie soli amonowej poli(kwasu akrylowego) lub kwas cytrynowy.
  5. 5. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że jako aktywator polimeryzacji rodnikowej stosuje się kwas L-askorbinowy lub N,N,N’,N’-tetrametyloetylenodiaminę.
  6. 6. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że jako inicjator polimeryzacji rodnikowej stosuje się nadsiarczan amonu.
PL416473A 2016-03-11 2016-03-11 Sposób otrzymywania tworzyw ceramicznych metodą odlewania żelowego PL238558B1 (pl)

Priority Applications (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL416473A PL238558B1 (pl) 2016-03-11 2016-03-11 Sposób otrzymywania tworzyw ceramicznych metodą odlewania żelowego

Applications Claiming Priority (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL416473A PL238558B1 (pl) 2016-03-11 2016-03-11 Sposób otrzymywania tworzyw ceramicznych metodą odlewania żelowego

Publications (2)

Publication Number Publication Date
PL416473A1 PL416473A1 (pl) 2017-09-25
PL238558B1 true PL238558B1 (pl) 2021-09-06

Family

ID=59897516

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL416473A PL238558B1 (pl) 2016-03-11 2016-03-11 Sposób otrzymywania tworzyw ceramicznych metodą odlewania żelowego

Country Status (1)

Country Link
PL (1) PL238558B1 (pl)

Families Citing this family (1)

* Cited by examiner, † Cited by third party
Publication number Priority date Publication date Assignee Title
PL234779B1 (pl) * 2017-10-24 2020-03-31 Politechnika Warszawska Sposób otrzymywania tworzyw ceramicznych metodą odlewania żelowego

Also Published As

Publication number Publication date
PL416473A1 (pl) 2017-09-25

Similar Documents

Publication Publication Date Title
Jia et al. New gel-casting process for alumina ceramics based on gelation of alginate
KR101352295B1 (ko) 초경합금체의 겔 캐스팅 방법
JPH11165309A (ja) バインダー凝固を用いるセラミックの製造方法
CN111331527B (zh) 一种超高气孔率陶瓷结合剂金刚石超精磨磨具及其制备方法
Szudarska et al. Fabrication of textured alumina by magnetic alignment via gelcasting based on low-toxic system
Pietrzak et al. 2-carboxyethyl acrylate as a new monomer preventing negative effect of oxygen inhibition in gelcasting of alumina
Shen et al. Aluminum nitride shaping by non-aqueous gelcasting of low-viscosity and high solid-loading slurry
Jia et al. Fabrication of alumina green body through gelcasting process using alginate
Lang et al. Preparation of porous YSZ ceramics by ball milling foaming-freeze drying process
Santacruz et al. Application of alginate gelation to aqueous tape casting technology
Akhondi et al. Gelcasting of alumina–zirconia–yttria nanocomposites with Na-alginate system
Idzkowska et al. Acryloyl derivative of glycerol in fabrication of zirconia ceramics by polymerization in situ
CN111517740B (zh) 一种用于3d打印的水泥基复合材料及其制备方法
PL238558B1 (pl) Sposób otrzymywania tworzyw ceramicznych metodą odlewania żelowego
JP4514847B2 (ja) セラミックス多孔体の製造方法
CN108863435B (zh) 一种由铝溶胶自凝胶成型制备氧化铝泡沫陶瓷的方法
Tallon et al. Gelcasting of alumina suspensions containing nanoparticles with glycerol monoacrylate
Szafran et al. NEW MULTIFUNCTIONAL COMPOUNDS IN GELCASTING PROCESS- INTRODUCTION TO THEIR SYNTHESIS AND APPLICATION
Shao et al. Ti6Al4V alloy fabricated by gelcasting based on low-oxygen gel system using hydride-dehydride titanium alloy powders
CN104311089B (zh) 一种利用凝胶注模制备致密氧化铬耐火材料的方法
Pietrzak et al. Dense alumina ceramics obtained by gelcasting and cold isostatic pressing with the use of 2-carboxyethyl acrylate
PL234779B1 (pl) Sposób otrzymywania tworzyw ceramicznych metodą odlewania żelowego
Li et al. The influence of granulation on the gelcasting of pressureless-sintered silicon carbide ceramics
Szafran et al. New low toxic water-soluble monomers for gelcasting of ceramic powders
Vijayan et al. Gelcasting of alumina using the hexamethylenediamine–paraformaldehyde monomer system