PL238693B1 - Detektor fazy oddechu i jego zastosowanie oraz sposób monitorowania fazy oddechu - Google Patents

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest detektor fazy oddechu, który zawiera rurkę główną oraz tubus z kulką. Ponadto, przedmiotem wynalazku jest sposób monitorowania fazy oddechu i zastosowanie detektora fazy oddechu do monitorowania fazy oddechu u pacjenta.

Większość pacjentów leczonych na Oddziale Intensywnej Terapii (OIT) jest zaintubowanych z wykorzystaniem rurki intubacyjnej lub ma wykonaną tracheostomię i oddycha poprzez rurkę tracheostomijną. Zazwyczaj rurki te (intubacyjna oraz tracheostomijna) są połączone z respiratorem, ale bywa też i tak, że bezpośrednio do nich podłączony jest tylko mały filtr powietrza, wymiennik ciepła i wilgoci, sztuczny nos (ang. Heat and Moisture Exchangers - HME), do którego można podłączyć tlen i pacjent oddycha samodzielnie.

Niezależnie od tego, czy pacjent oddycha samodzielnie, czy przy pomocy respiratora, fizjoterapeucie trudno jest ustalić, czy pacjent jest w fazie wdechu, czy wydechu. Spowodowane jest to tym, że pacjenci oddychają z dużą częstotliwością, płytko, nieregularnie, chaotycznie. Powoduje to dezorientację podczas fizjoterapii oddechowej. Fizjoterapeuta nie wie jak długo ma torować wydech poprzez subtelny docisk klatki piersiowej, mostka i przepony w takim kierunku jak to się odbywa fizjologicznie podczas tej fazy. Optymalne, subtelne naciągnięcie tych struktur podczas końca fazy wydechu skutkuje pełniejszym wydechem, a co za tym idzie, lepszym przygotowaniem mięśni wdechowych do pracy. Mięsień odpowiednio naciągnięty reaguje z optymalną siłą.

Podczas wdechu fizjoterapeuta potrzebuje jasnej informacji jak długo może pracować rękoma, aby poprzez optymalny opór kierunkowy torować i ułatwiać pacjentowi nabranie powietrza. Dodatkowo praca fizjoterapeuty na OIT często odbywa się w hałasie, pochodzącym z różnorakich systemów alarmujących stan zdrowia pacjenta, działań leczniczych personelu oraz respiratorów, kardiomonitorów, pomp do podawania leków oraz żywienia. Bywa tak, że lepiej słyszy się respirator pacjenta, który leży obok, niż samego pacjenta z którym się ćwiczy. Wynika to z faktu, że respirator pacjenta, który otrzymuje fizjoterapię, jest po drugiej stronie łóżka. Wtedy może dojść do sytuacji, że bliżej jest do respiratora pacjenta leżącego obok. Wszystko to powoduje dezorientację i problemy z określeniem fazy oddechu, w której znajduje się chory, z którym aktualnie się ćwiczy.

Z opisu wynalazku US 5611349 B znany jest pneumatyczny detektor oddechu, który jest umieszczony w okolicy tułowia pacjenta.

Z innego opisu wynalazku US 4878502 A znany jest czujnik oddechu, który monitoruje wdychanie i wydychanie powietrza przez wyczuwanie przepływu pacjenta z nozdrzy, kurczenia się klatki piersiowej, brzucha, boków lub pleców. Oddech jest zmieniany w sygnał elektryczny, który jest monitorowany.

Dokument WO2008033732 ujawnia sposób działania zespołu respiratora zawierającego przewód zapewniający kanały wdechowe i wydechowe komunikujące się ze sobą oraz zespół oddechowy dolny do wykonywania powtarzających się cykli oddechowych, przy czym sposób obejmuje: powtarzalne cykle pracy zespołu oddechowego tak, że (a) podczas wdechu gaz w przewodzie wdechowym przepływa przez rurkę dotchawiczą (16) do dróg oddechowych i płuc pacjenta poniżej strun głosowych pacjenta, oraz (b) podczas fazy wydechowej zawór oddechowy jest utrzymywany względnie zamknięty, a pacjent może wydychać gazy w drogach oddechowych i płucach pacjenta, przepuszczać struny głosowe pacjenta i wydostawać się z ust pacjenta, ułatwiając w ten sposób zdolność pacjenta do mówienia i monitorowanie ciśnienia w obrębie co najmniej jednego z kanałów podczas obu faz w celu określenia ciśnienia wewnątrz pacjenta do użycia podczas obsługi zespołu respiratora. W rozwiązaniu według wynalazku zespół respiratora ma dwa kanały łączące się z zaworami, odpowiednio wdechowym (46) i wydechowym (48) połączone z monitorami wdechu i wydechu oraz elektronicznym kontrolerem. Wynalazek ma na celu ułatwienie funkcji mowy dla pacjenta podłączonego do respiratora, a nie prowadzenie rehabilitacji oddechowej.

Dokument WO0241777 ujawnia urządzenie do przekształcania właściwości przepływającego płynu na sygnał elektroniczny wskazujący na charakterystykę przepływającego płynu, charakteryzujące się tym, że urządzenie (1) zawiera człon korpusu (2) wyznaczający kanał (3) przyjmujący przechodzący przez niego płyn, odkształcalną membranę (8) rozciągającą się do kanału (3), która jest odkształcalna przez przepływający płyn, przy czym wielkość odkształcenia jest proporcjonalna do właściwości przepływającego płynu, oraz czujniki (8) do wykrywania wielkości odkształcenia membrany (8) i do przetwarzania wielkości odkształcenia membrany (8) na sygnał elektroniczny i do wysyłania sygnału elektronicznego wskazującego charakterystykę przepływającego płynu. Środki techniczne służące realizacji

PL 238 693 B1 rozwiązania wg wynalazku wymagają oprzyrządowania elektronicznego i nie służą do manualnej rehabilitacji oddechowej.

Zgłoszenie US5005572 ujawnia aparat do intubacji tchawicy, zawierający: środki do odbierania gazu wydychanego przez osobę i detektor CO2 zawierający podłoże i materiał wskaźnikowy, którym jest stałe podłoże nasycone wrażliwym na zmiany pH barwnikiem, przy czym urządzenie służy do określania prawidłowego umieszczenia urządzenia do intubacji dotchawiczej. Obserwowanie zmiany koloru wskaźnika wykrywającego obecność CO2 w gazie oddechowym pozwala określić położenie rurki dotchawiczej.

Detektor fazy oddechu według wynalazku ułatwi pracę fizjoterapeucie z pacjentami, którzy są zaintubowani lub oddychają za pomocą rurki tracheostomijnej, ale nie korzystają już z pomocy respiratora.

Detektor fazy oddechu jest kompatybilny z wymiennikiem ciepła i wilgoci, sztuczny nos (HME).

Celem niniejszego wynalazku jest dostarczenie detektora fazy oddechu, który może być zastosowany do monitorowania fazy oddechowej pacjenta oraz sposób monitorowania fazy oddechu u pacjenta.

Przedmiotem wynalazku jest detektor fazy oddechu charakteryzujący się tym, że składa się z rurki głównej 1 połączonej w połowie długości z tubusem 2 umieszczonym prostopadle względem rurki głównej 1, przy czym tubus 2 ma umieszczoną wewnątrz plastikową kulkę 3 oraz w miejscu połączenia tubusu 2 z rurką główną 1 znajduje się pierścień 4.

Przedmiotem wynalazku jest także sposób monitorowania fazy oddechu charakteryzujący się tym, że wykorzystując detektor fazy oddechu, jak opisano powyżej, obserwuje się zmiany położenia kulki 3 w tubusie 2, przy czym podczas wydechu przepływające przez rurkę główną 1 powietrze przechodzi przez tubus 2 wypychając plastikową kulkę 3 w górę, natomiast podczas wdechu przepływające przez rurkę główną 1 powietrze przechodzi przez tubus 2 przyciągając plastikową kulkę 3 do pierścienia 4. Podczas wdechu opadanie plastikowej kulki 3 w tubusie 2 spowodowane jest wytwarzanym w czasie wdechu podciśnieniem, natomiast podczas wydechu wznoszenie plastikowej kulki 3 w tubusie 2 spowodowane jest wytwarzanym w czasie wydechu nadciśnieniem.

Detektor fazy oddechu według wynalazku ma zastosowanie do monitorowania fazy oddechu u pacjenta.

Zaletą detektora fazy oddychania (DFO) jest jego zastosowanie, co znacznie poprawi efektywność rehabilitacji oddechowej, wpłynie korzystnie na układ oddechowy pacjenta i zwiększy jego szanse na skuteczność fizjoterapii oddechowej.

Przedmiotowy detektor może być zastosowany na:

- oddziałach Intensywnej Terapii (OIT) dla dorosłych i dla dzieci,

- oddziałach pooperacyjnych (gdzie przebywają pacjenci zaintubowani lub z tracheostomią),

- hospicjach domowych oraz stacjonarnych dla dorosłych i dzieci,

- Zakładach Opiekuńczo-Leczniczych (ZOL),

- domach starców,

- pacjentów domowych z tracheostomią lub zaintubowanych.

Opis figur:

Fig. 1 - przedstawia detektor fazy oddechu na wdechu w widoku z boku.

Fig. 2 - przedstawia detektor fazy oddechu w widoku z góry.

Fig. 3 - przedstawia detektor fazy oddechu podczas pracy w widoku z perspektywy.

Fig. 4 - przedstawia detektor fazy oddechu podczas pracy w widoku z boku.

Fig. 5 - przedstawia detektor fazy oddechu na wydechu w widoku z boku z oznaczeniem elementów detektora:

- rurka główna

- tubus

- plastikowa kulka

- pierścień

Wynalazek ilustruje następujący przykład wykonania, nie stanowiący jego ograniczenia.

Detektor fazy oddychania to urządzenie monitorujące oddech pacjenta - detektor fazy oddychania (DFO) - leczonego na OIT, ze sztuczną drogą oddechową, bez podłączenia do respiratora. Jest to urządzenie pomocnicze, pozwalające na monitorowanie faz oddechu u pacjenta oddychającego poprzez rurkę intubacyjną lub tracheosrechabilitomijną podczas fizjoterapii oddechowej.

PL 238 693 B1

Urządzenie składa się z okrągłej rurki głównej 1 lekko rozszerzonej na jednym końcu, wyposażonej w tubus 2. W tubusie 2 znajduje się kulka 3 z tworzywa sztucznego. Tubus jest w ustawieniu bocznym (równoległym do podłoża), w którym kulka 3 ma mniejszy opór.

Urządzenie montowane jest pomiędzy wylot rurki intubacyjnej lub tracheostomijnej, a wymiennik ciepła i wilgoci, sztuczny noc (HME), stosowany u pacjentów ze sztuczną drogą oddechową. W tubusie 2 bocznym urządzenia zamontowana została kulka 3, która podczas wydechu (naturalnego) pacjenta unoszona jest do góry. Podczas wdechu, opada w dół. Zarówno podczas oddychania samodzielnie czy przy pomocy respiratora urządzenie będzie wskazywało adekwatną fazę oddechu. Zastosowanie proponowanego detektora znacznie poprawi efektywność rehabilitacji oddechowej, co może mieć korzystny wpływ na układ oddechowy pacjenta i na zwiększenie jego szans na powrót do zdrowia.

Claims (3)

1. Detektor fazy oddechu, znamienny tym, że składa się z rurki głównej (1) połączonej w połowie długości z tubusem (2) umieszczonym prostopadle względem rurki głównej (1), przy czym tubus (2) ma umieszczoną wewnątrz plastikową kulkę (3) oraz w miejscu połączenia tubusu (2) z rurką główną (1) znajduje się pierścień (4).

2. Sposób monitorowania fazy oddechu, znamienny tym, że wykorzystując detektor fazy oddechu jak opisano w zastrz. 1, obserwuje się zmiany położenia kulki (3) w tubusie (2), przy czym podczas wydechu przepływające przez rurkę główną (1) powietrze przechodzi przez tubus (2) wypychając plastikową kulkę (3) w górę, natomiast podczas wdechu przepływające przez rurkę główną (1) powietrze przechodzi przez tubus (2) przyciągając plastikową kulkę (3) do pierścienia (4).

3. Zastosowanie detektora fazy oddechu określonego w zastrz. 1 do monitorowania fazy oddechu u pacjenta.