PL238791B1 - Sposób wytwarzania transferowej taśmy samoprzylepnej - Google Patents

Sposób wytwarzania transferowej taśmy samoprzylepnej Download PDF

Info

Publication number
PL238791B1
PL238791B1 PL428618A PL42861819A PL238791B1 PL 238791 B1 PL238791 B1 PL 238791B1 PL 428618 A PL428618 A PL 428618A PL 42861819 A PL42861819 A PL 42861819A PL 238791 B1 PL238791 B1 PL 238791B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
weight
photoreactive
adhesive
acrylate
cross
Prior art date
Application number
PL428618A
Other languages
English (en)
Other versions
PL428618A1 (pl
Inventor
Zbigniew Czech
Ewelina Minciel
Karolina Mozelewska
Original Assignee
Univ West Pomeranian Szczecin Tech
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed by Univ West Pomeranian Szczecin Tech filed Critical Univ West Pomeranian Szczecin Tech
Priority to PL428618A priority Critical patent/PL238791B1/pl
Publication of PL428618A1 publication Critical patent/PL428618A1/pl
Publication of PL238791B1 publication Critical patent/PL238791B1/pl

Links

Landscapes

  • Adhesives Or Adhesive Processes (AREA)
  • Adhesive Tapes (AREA)

Abstract

Przedmiotem zgłoszenia jest sposób wytwarzania transferowej taśmy samoprzylepnej, o grubości od 200 do 2000 g/m2 z wykorzystaniem fotoreaktywnej bezrozpuszczalnikowej kompozycji kleju samoprzylepnego na bazie akrylanów, powleczenia na nośniki sieciowania. Sposób ten charakteryzuje się tym, że homogenizuje się 50 - 80% wagowych polimeru fotoreaktywnego kleju rozpuszczalnikowego, 10 - 40% wagowych fotoreaktywnego rozcieńczalnika na bazie uretano(met)akrylanów, 5 - 15% wagowych fotoreaktywnej żywicy proadhezyjnej, 0,5 - 5% wagowych fotoreaktywnego związku sieciującego rodnikowo w postaci wielofunkcyjnych monomerów (met)akrylanowych, 0,5 - 3% wagowych fotoreaktywnego związku sieciującego kationowo w postaci wielofunkcyjnych eterów winylowych oraz wielofunkcyjnych epoksydów, 0,1 - 5% wagowych fotoinicjatora rodnikowego I rodzaju oraz 0,1 - 3% wagowych fotoinicjatora kationowego. Suma wszystkich komponentów wchodzących w skład fotoreaktywnej kompozycji samoprzylepnej wynosi 100%. Następnie oddestylowuje się próżniowo medium polimeryzacyjne z fotoreaktywnej kompozycji, otrzymując samoprzylepną kompozycję bezrozpuszczalnikową o lepkości umożliwiającej jej powlekanie w temperaturze pokojowej, po czym kompozycję powleka się na silikonowaną folię poliestrową (transparentną dla promieniowania UV) i zabezpiecza z drugiej strony silikonowaną folię poliestrową. Tak zabezpieczoną kompozycję poddaje się sieciowaniu obustronnie pod lampami UV. Najpierw sieciuje się kompozycję pod lampą UV-A w zakresie 415-400 nm, a następnie pod lampą UV-C w zakresie 215 - 285 nm. W wyniku sieciowania otrzymuje się transferową taśmę samoprzylepną w postaci filmu klejowego, zabezpieczonego obustronnie silikonowaną folią poliestrową. W sposobie fotoreaktywny klej rozpuszczalnikowy otrzymuje się na drodze polimeryzacji rodnikowej, w medium polimeryzacyjnym- octanie etylu, w obecności 0,1% wagowych inicjatora AIBN, od 90,2 do 96% wagowych alkilowego akrylanu, od 3,5 do 8% wagowych kwasu akrylowego i od 0,4 do 1,8% wagowych nienasyconego fotoinicjatora. Jako fotoreaktywną żywicę proadhezyjną w kompozycji stosuje się żywicę na bazie poli(akrylanu butylu), poli(akrylanu 2-etyloheksylu), poli(akrylanu decylu) lub poli(akrylanu dodecylu).

Description

Opis wynalazku
Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarzania transferowej taśmy samoprzylepnej. Wytworzona taśma może być wykorzystana jako taśma montażowa.
Z praktyki przemysłowej wiadomo, że wytworzenie transferowych taśm samoprzylepnych w postaci filmów klejowych o gramaturze powyżej około 200 g/m2 nie jest możliwe przy zastosowaniu do tego celu rozpuszczalnikowych, bądź dyspersyjnych klejów samoprzylepnych. Przy tego typu dużych gramaturach nie jest możliwe bezproblemowe odparowanie medium polimeryzacyjnego w postaci rozpuszczalników organicznych lub wody. Już przy gramaturze około 200 g/m2, w trakcie suszenia kleju w kanale suszącym, medium polimeryzacyjne pozostaje w filmie klejowym pogarszając jego właściwości optyczne, samoprzylepne oraz mechaniczne.
Beznośnikowe taśmy samoprzylepne w postaci filmów klejowych o gramaturze od 200 do 2000 g/m2 znane są na rynku jako produkty amerykańskiej firmy 3M, jak również niemieckiej firmy TESA oraz kilku firm z Korei Południowej. Dotychczasowy stan techniki dotyczy głównie dwuetapowego procesu ich wytwarzania. Pierwszy etap obejmuje wytworzenie fotoreaktywnego prepolimeru poprzez fotopolimeryzację mieszaniny monomerów akrylanowych w masie, następny etap to fotosieciowanie oraz fotopolimeryzacja fotoreaktywnego prepolimeru, aż do otrzymania samoprzylepnego filmu klejowego. Proces ten jest bardzo kosztowny i jednocześnie skomplikowany technologicznie.
Dotychczasowy stan techniki opisuje wiele patentów oraz zgłoszeń patentowych. Z opisu wynalazku US 4,364,972 znane są fotoreaktywne prepolimery wytwarzane na drodze fotopolimeryzacji na bazie akrylanów oraz N-winylopirolidonu. Inne opisy wynalazków ujawniające wytwarzanie fotoreaktywnych prepolimerów to między innymi US 3,728,148 oraz US 4,181,752. Opis wynalazku DE3305727 ujawnia wykorzystanie wytłaczarki (ekstrudera) do wytwarzania filmów klejowych. Wytwarzanie fotoreaktywnego polimeru przebiega na drodze polimeryzacji termicznej w wytłaczarce dwuślimakowej, a fotosieciowanie powstałego po wytłoczeniu filmu klejowego, przy zastosowaniu specjalnej szerokiej dyszy, zachodzi bezpośrednio na maszynie powlekającej. W dokumentacji wynalazku DE3935097 opisano sposób wytwarzania filmów klejowych, gdzie polimer zawierający grupy karboksylowe miesza się z mieszaniną fotoreaktywnych nienasyconych monomerów, fotoinicjatorem oraz termicznie reagującym związkiem sieciującym. Następnie po powleczeniu na powl ekarce sieciuje się film klejowy pod lampą UV. Dokumentacja wynalazku DE4303183 opisuje podobny sposób wytwarzania filmów klejowych, przy czym zamiast konwencjonalnego fotoinicjatora stosuje się nienasycony zdolny do kopolimeryzacji fotoinicjator, który w trakcie polimeryzacji wbudowuje się całkowicie w strukturę polimeru stosowanego do wytwarzania filmów klejowych. Polimeryzację przy wykorzystaniu promieniowania UV (fotopolimeryzacja) opisano w Adhasion Kleben & Dichten 4 (1996). Wykorzystanie fotopolimeryzacji oraz fotosieciowania do wytwarzania transferowych taśm samoprzylepnych w postaci filmów klejowych opisano również w książkach Z. Czech, Vernetzung von Haftklebstoffen auf Polyacrylatbasis, Wydawnictwo Politechniki Szczecińskiej, 1999, a także I. Benedek w Developments in Pressure-Sensitive Products, Wydawnictwo Taylor & Francis a CRC Press Book (2006). Dotychczasowy stan wiedzy i techniki dotyczący samoprzylepnych klejów bezrozpuszczalnikowych opisują również możliwość sieciowania tych klejów tylko na drodze zastosowania promieniowania UV (WO 96/04346) albo kombinacji promieniowania UV wraz ze związkami sieciującymi, reagującymi w podwyższonej temperaturze (WO 96/14349), która powstaje pod lampą UV w trakcie sieciowania bezrozpuszczalnikowych klejów fotoreaktywnych. Znany jest z polskiego opisu wynalazku P.390891 sposób wytwarzania samoprzylepnych transferowych prekursorów strukturalnych filmów klejowych, polegający na mieszaniu składników kleju na bazie poliakrylanów, naniesieniu na nośnik i sieciowaniu promieniami UV, w którym stosuje się bezrozpuszczalnikowy poliakrylanowy klej, stanowiący produkt reakcji polimeryzacji 50 do 80% wagowych bezrozpuszczalnikowego poliakrylanowego kleju samoprzylepnego, 10 do 30% wagowych rozcieńczalnika fotoreaktywnego, 5 do 20% wagowych żywicy epoksydowej, 0,01 do 15% wagowych wielofunkcyjnego monomeru (met)akrylanowego, 0,1 do 10% wagowych związku sieciującego termicznie i 0,01 do 5% wagowych fotoinicjatora. Stężenie wszystkich monomerów użytych do syntezy bezrozpuszczalnikowego samoprzylepnego kleju strukturalnego wynosi 100% wagowych. Tak otrzymany klej na bazie poliakrylanów nanosi się na podłoże dehezyjne, po czym klej na bazie poliakrylanów w postaci filmu poddaje się wstępnemu sieciowaniu promieniowaniem UV, Z polskiego opisu wynalazku P.385550 znany jest fotoreaktywny bezrozpuszczalnikowy klej samoprzylepny, który zawiera fotoreaktywny polimer, fotoinicjator, rozcieńczalnik fotoreaktywny. Do kleju można również dodawać termicznie reagujące związki sieciujące.
PL 238 791 B1
Sposób wytwarzania transferowej taśmy samoprzylepnej, według wynalazku, o grubości od 200 do 2000 g/m2 polegający na wykorzystaniu fotoreaktywnej bezrozpuszczalnikowej kompozycji kleju samoprzylepnego na bazie akrylanów, którą powleka się na nośnik i sieciuje, charakteryzuje się tym, że homogenizuje się 50-80% wagowych polimeru fotoreaktywnego kleju rozpuszczalnikowego, 10-40% wagowych fotoreaktywnego rozcieńczalnika na bazie uretano(met)akrylanów, 5-15% wagowych fotoreaktywnej żywicy proadhezyjnej, 0,5-5% wagowych fotoreaktywnego związku sieciującego rodnikowo w postaci wielofunkcyjnych monomerów (met)akrylanowych, 0,5-3% wagowych fotoreaktywnego związku sieciującego kationowo w postaci wielofunkcyjnych eterów winylowych oraz wielofunkcyjnych epoksydów, 0,1-5% wagowych fotoinicjatora rodnikowego I rodzaju oraz 0,1-3% wagowych fotoinicjatora kationowego. Suma wszystkich komponentów wchodzących w skład fotoreaktywnej kompozycji samoprzylepnej wynosi 100%. Następnie oddestylowuje się próżniowo medium polimeryzacyjne z fotoreaktywnej kompozycji, otrzymując samoprzylepną kompozycję bezrozpuszczalnikową o lepkości umożliwiającej jej powlekanie w temperaturze pokojowej. Kompozycję powleka się na silikonowaną folię poliestrowy (transparentną dla promieniowania UV) i zabezpiecza z drugiej strony silikonowaną folią poliestrową. Tak zabezpieczoną kompozycję poddaje się sieciowaniu obustronnemu pod lampami UV. Najpierw sieciuje się kompozycję pod lampą UV-A w zakresie 415-400 nm, a następnie pod lampą UV-C w zakresie 215-285 nm. W wyniku sieciowania otrzymuje się transferową taśmę samoprzylepną w postaci filmu klejowego, zabezpieczonego obustronnie silikonowaną folią poliestrową. W sposobie fotoreaktywny klej rozpuszczalnikowy otrzymuje się na drodze polimeryzacji rodnikowej, w medium polimeryzacyjnym - octanie etylu, w obecności 0,1% wagowych inicjatora AIBN, od 90,2 do 96% wagowych alkilowego akrylanu, od 3,5 do 8% wagowych kwasu akrylowego i od 0,4 do 1,8% wagowych nienasyconego fotoinicjatora. Jako alkilowy akrylan do wytworzenia fotoreaktywnego kleju rozpuszczalnikowego stosuje się akrylan 2-etyloheksylu, akrylan butylu, akrylan izooktylu, akrylan decylu, akrylan dodecylu, akrylan heksylu lub akrylan 2-metyloheptylu. Jako fotoreaktywną żywicę proadhezyjną w kompozycji stosuje się żywicę na bazie poli(akrylanu butylu), poli(akrylanu 2-etyloheksylu), poli(akrylanu decylu) lub poli(akrylanu dodecylu).
Korzystnie jako nienasycony fotoinicjator do wytworzenia fotoreaktywnego kleju rozpuszczalnikowego stosuje się nienasyconą pochodną benzofenonu lub akrylowaną benzoinę.
Przy sieciowaniu pod lampą UV-A stosuje się dawkę promieniowania od 550 do 1300 mJ/cm2, zaś przy sieciowaniu pod lampą UV-C stosuje się dawkę promieniowania od 10 do 100 mJ/cm2.
Zaletą sposobu według wynalazku jest to, że umożliwia wytwarzanie beznośnikowych (transferowych) taśm samoprzylepnych o grubości od 200 do 2000 g/m2 z wykorzystaniem fotoreaktywnych rozpuszczalnikowych klejów samoprzylepnych na bazie akrylanów bez etapu wytwarzania fotoreaktywnych prepolimerów na drodze fotopolimeryzacji. Zgodnie ze sposobem stosuje się kompozycję klejową składającą się z fotoreaktywnego rozpuszczalnikowego poliakrylanowego kleju samoprzylepnego, do którego dodaje się, po procesie jego syntezy, fotoreaktywny rozcieńczalnik, fotoreaktywną żywicę proadhezyjną, fotoreaktywny związek sieciujący rodnikowo, fotoreaktywny związek sieciujący kationowo, fotoinicjator rodnikowy oraz fotoinicjator kationowy.
Wynalazek ilustrują bliżej poniższe przykłady wykonania. Podane procenty wagowe odnoszą się do masy bezrozpuszczalnikowego kleju samoprzylepnego, otrzymanego z kleju rozpuszczalnikowego po oddestylowaniu pod próżnią medium polimeryzacyjnego. Otrzymane według przykładów filmy klejowe bada się wg międzynarodowych norm AFERA oraz FINAT, a otrzymane wyniki zawarto w tabeli, W tabeli zamieszczono również wyniki badań kleistości, adhezji oraz kohezji produktu komercyjnego, otrzymanego na drodze wytwarzania fotoreaktywnego prepolimeru, polimeryzowanego oraz sieciowanego promieniowaniem UV do beznośnikowych (transferowych) taśm samoprzylepnych w postaci filmów klejowych.
P r z y k ł a d 1
Do 100 g poliakrylanowego kleju samoprzylepnego, o lepkości 5,5 Pa-s oraz zawartości 50% wag. polimeru, zawierającego 50 g (50% wag.) polimeru zsyntetyzowanego w octanie etylu z 95% wag akrylanu 2-etyloheksylu, 4% wag. kwasu akrylowego oraz 1% wag. nienasyconego fotoinicjatora 4-akryloiloksybenzofenonu (0,1% wag inicjatora AIBN, czas dozowania 2 h, czas doreagowania 3 h), dodano po kolei w temperaturze pokojowej, mieszając kompozycję klejową, 40 g (40% wag.) rozcieńczalnika na bazie uretano(met)akrylanów Ebecryl 1039, 6,3 g (6,3% wag.) fotoreaktywnej żywicy proadhezyjnej na bazie poli(akrylanu 2-etyloheksylu), 0,5 g (0,5% wag.) diakrylanu 1,6-HDDA, 3 g (3% wag.) difunkcyjnego epoksydu Degacure K 126, 0,1 g (0,1% wag.) inicjatora rodnikowego I rodzaju Omnirad 184 oraz 0,1 g (0,1% wag.) inicjatora kationowego soli jodoniowej Sarcat CD 1012. Po
PL 238 791 B1 homogenizacji kompozycji klejowej i oddestylowaniu pod próżnią medium polimeryzacyjnego - octanu etylu, otrzymaną bezrozpuszczalnikową kompozycje klejową powleczono o gramaturze 200 g/m2 za pomocą rakla na transparentnej dla UV silikonowanej folii poliestrowej. Warstwę wierzchnią powleczonego kleju przykryto transparentną dla UV silikonowaną folią poliestrową, a następnie otrzymaną w ten sposób kompozycję sieciowano obustronnie promieniowaniem UV pod lampą UV-A dawką promieniowania 550 mJ/cm2 przez około 5 minut, a następnie pod lampą UV-C dawką promieniowania 100 mJ/cm2 przez około 2 minuty.
P r z y k ł a d 2
Do 133,3 g poliakrylanowego kleju samoprzylepnego, o lepkości 7,1 Pa-s oraz zawartości 60% wag. polimeru, zawierającego 80 g (80% wag.) polimeru zsyntetyzowanego w octanie etylu z 96% wag akrylanu butylu, 3,5 % wag. kwasu akrylowego oraz 0,5% wag. nienasyconego fotoinicjatora 4-akryloiloksyetoksybenzofenonu (0,1% wag inicjatora AIBN, czas dozowania 1,5 h, czas doreagowania 3,5 h) dodano po kolei w temperaturze pokojowej, mieszając kompozycję klejową, 10 g (10% wag.) rozcieńczalnika na bazie uretano(met)akrylanów Genomer 1122, 5 g (5% wag.) fotoreaktywnej żywicy proadhezyjnej na bazie poli(akrylanu butylu), 0,5 g (0,5% wag.) diakrylanu 1,6-BDDA, 2 g (2% wag.) difunkcyjnego winyloeteru alifatycznego (Rapi-Cure DVE-3, 2,2 g (2,2% wag.) inicjatora rodnikowego I rodzaju Omnirad 651 oraz 0,3 g (0,3% wag.) inicjatora kationowego Irgacure 261. Po homogenizacji kompozycji klejowej i oddestylowaniu pod próżnią medium polimeryzacyjnego - octanu etylu, otrzymaną bezrozpuszczalnikową kompozycje klejową powleczono o gramaturze 500 g/m2 za pomocą rakla na transparentnej dla UV silikonowanej folii poliestrowej, a warstwę wierzchnią powleczonego kleju przykryto transparentną dla UV silikonowaną folią poliestrową. Następnie otrzymaną w ten sposób kompozycję sieciowano obustronnie promieniowaniem UV pod lampą UV-A dawką promieniowania 700 mJ/cm2 przez około 5 minut, a następnie pod lampą UV-C dawką promieniowania 80 mJ/cm2 przez około 3 minuty.
P r z y k ł a d 3
Do 106 g poliakrylanowego kleju samoprzylepnego, o lepkości 6,2 Pa-s oraz zawartości 50% wag, polimeru, zawierającego 53 g (53% wag.) polimeru zsyntetyzowanego w octanie etylu z 93% wag akrylanu izooktylu, 5,8% wag, kwasu akrylowego oraz 1,2% wag. nienasyconego fotoinicjatora akrylowanej benzoiny (0,1% wag inicjatora AIBN, czas dozowania 2 h, czas doreagowania 4 h) dodano po kolei w temperaturze pokojowej, mieszając kompozycję klejową, 16 g (16% wag.) rozcieńczalnika na bazie uretano(met)akrylanów Genomer 4256, 15 g (15% wag.) fotoreaktywnej żywicy proadhezyjnej na bazie poli(akrylanu decylu), 5 g (5% wag.) dimetakrylanu glikolu polietylenowego (PEG-200-DMA), 3 g (3% wag.) difunkcyjnego winyloeteru cykloalifatycznego (Rapi-Cure CHVE, 5 g (5% wag.) inicjatora rodnikowego I rodzaju Irgacure 819 oraz 3 g (3% wag.) inicjatora kationowego Sarcat CD 1010. Po homogenizacji kompozycji klejowej i oddestylowaniu pod próżnią medium polimeryzacyjnego - octanu etylu, otrzymaną bezrozpuszczalnikową kompozycje klejową powleczono o gramaturze 850 g/m2 za pomocą rakla na transparentnej dla UV silikonowanej folii poliestrowej, a warstwę wierzchnią powleczonego kleju przykryto transparentną dla UV silikonowaną folią poliestrową. Następnie otrzymaną w ten sposób kompozycję sieciowano obustronnie promieniowaniem UV pod lampą UV-A dawką promieniowania 920 mJ/cm2 przez około 5 minut, a następnie pod lampą UV-C dawką promieniowania 60 mJ/cm2 przez około 3 minuty.
P r z y k ł a d 4
Do 100 g poliakrylanowego kleju samoprzylepnego, o lepkości 9,2 Pa-s oraz zawartości 60% wag. polimeru, zawierającego 60 g (60% wag.) polimeru zsyntetyzowanego w octanie etylu z 92,2% wag akrylanu 2-metyloheptylu, 7% wag. kwasu akrylowego oraz 0,8% wag. nienasyconego fotoinicjatora 4‘-chloro-4-akryloiloksybenzofenonu (0,1% wag. inicjatora AIBN, czas dozowania 1 h, czas doreagowania 3 h) dodano po kolei w temperaturze pokojowej, mieszając kompozycję klejową, 23,5 g (23,5% wag.) rozcieńczalnika na bazie uretano(met)akrylanów Genomer 4217, 10 g (10% wag.) fotoreaktywnej żywicy proadhezyjnej na bazie poli(akrylanu butylu), 4 g (4% wag.) difunkcyjnego metakrylanu HDDMA, 0,5 g (0,5% wag.) difunkcyjnego epoksydu Epon 828, 1 g (1% wag.) inicjatora rodnikowego I rodzaju Irgacure 2959 oraz 1 g (1% wag.) inicjatora kationowego UV1 6990. Po homogenizacji kompozycji klejowej i oddestylowaniu pod próżnią medium polimeryzacyjnego - octanu etylu, otrzymaną bezrozpuszczalnikową kompozycje klejową powleczono o gramaturze 1000 g/m2 za pomocą rakla na transparentnej dla UV silikonowanej folii poliestrowej, a warstwę wierzchnią powleczonego kleju przykryto transparentną dla UV silikonowaną folią poliestrową. Następnie otrzymaną w ten sposób kompozycję sieciowano
PL 238 791 B1 obustronnie promieniowaniem UV pod lampą UV-A dawką promieniowania 1000 mJ/cm2 przez około 5 minut, a następnie pod lampą UV-C dawką promieniowania 40 mJ/cm2 przez około 3 minuty.
P r z y k ł a d 5
Do 100 g poliakrylanowego kleju samoprzylepnego o lepkości 7,0 Pa-s oraz zawartości 50% wag. polimeru, zawierającego 50 g (50% wag.) polimeru zsyntetyzowanego w octanie etylu z 94,6% wag. akrylanu heksylu, 5% wag. kwasu akrylowego oraz 0,4% wag, nienasyconego fotoinicjatora 4-metakryloiloksybenzofenonu (0,1% wag inicjatora AIBN, czas dozowania 1,5 h, czas doreagowania 4 h) dodano po kolei w temperaturze pokojowej, mieszając kompozycję klejową, 33 g (33% wag.) rozcieńczalnika na bazie uretano(met)akrylanów Genomer 4212, 8 g (8% wag.) fotoreaktywnej żywicy proadhezyjnej na bazie poli(akrylanu dodecylu), 3 g (3% wag.) difunkcyjnego diakrylanu glikolu polietylenowego (PEG400DA), 1 g (1% wag.) difunkcyjnego epoksydu ERL 4206, 3 g (3% wag.) inicjatora rodnikowego I rodzaju Omnirad 127 oraz 2 g (2% wag.) jodoniowego inicjatora kationowego Deuteron UV 1240. Po homogenizacji kompozycji klejowej i oddestylowaniu pod próżnią medium polimeryzacyjnego - octanu etylu, otrzymaną bezrozpuszczalnikową kompozycje klejową powleczono o gramaturze 1500 g/m2 za pomocą rakla na transparentnej dla UV silikonowanej folii poliestrowej, a warstwę wierzchnią powleczonego kleju przykryto transparentną dla UV silikonowaną folią poliestrową, następnie otrzymaną w ten sposób kompozycję sieciowano obustronnie promieniowaniem UV pod lampą UV-A dawką promieniowania 1100 mJ/cm2 przez około 5 minut, a następnie pod lampą UV-C dawką promieniowania 30 mJ/cm2 przez około 3 minuty.
P r z y k ł a d 6
Do 100 g poliakrylanowego kleju samoprzylepnego, o lepkości 10,7 Pa-s oraz zawartości 55% wag. polimeru, zawierającego 55 g (55% wag.) polimeru zsyntetyzowanego w octanie etylu z 90,2% wag akrylanu decylu, 8 % wag. kwasu akrylowego oraz 1,8% wag. nienasyconego fotoinicjatora 4-metakryloiloksyetoksybenzofenonu (0,1% wag. inicjatora AIBN, czas dozowania 0,5 h, czas doreagowania 5 h) dodano po kolei w temperaturze pokojowej, mieszając kompozycję klejową, 27,5 g (27,5% wag.) rozcieńczalnika na bazie uretano(met)akrylanów Genomer 1122, 12 g (12% wag.) fotoreaktywnej żywicy proadhezyjnej na bazie poli(akrylanu butylu), 2 g (2% wag.) trifunkcyjnego triakrylanu trimetylolopropanu (TMPTA), 1,5 g (1,5% wrag.) difunkcyjnego epoksydu ERL 4221, 1,5 g (1,5% wag.) inicjatora rodnikowego I rodzaju Lucirin TPO-L oraz 0,5 g (0,5% wag.) jodoniowego inicjatora kationowego Sylanto 7MP. Po homogenizacji kompozycji klejowej i oddestylowaniu pod próżnią medium polimeryzacyjnego octanu etylu, otrzymaną bezrozpuszczalnikową kompozycje klejową powleczono o gramaturze 1800 g/m2 za pomocą rakla na transparentnej dla UV silikonowanej folii poliestrowej, a warstwę wierzchnią powleczonego kleju przykryto transparentną dla UV silikonowaną folią poliestrową. Następnie otrzymaną w ten sposób kompozycję sieciowano promieniowaniem UV pod lampą UV-A dawką promieniowania 1200 mJ/cm2 przez około 5 minut, a następnie pod lampą UV-C dawką promieniowania 20 mJ/cm2 przez około 3 minuty.
P r z y k ł a d 7
Do 105 g poliakrylanowego kleju samoprzylepnego, o lepkości 8.0 Pa-s oraz zawartości 55% wag. polimeru, zawierającego 58 g (58% wag.) polimeru zsyntetyzowanego w octanie etylu z 93,2% wag akrylanu dodecylu, 6% wag. kwasu akrylowego oraz 0,8% wag. nienasyconego fotoinicjatora 4-akryloiloksycarbonyl-4‘-chlorobenzofenonu (0,1% wag inicjatora AIBN, czas dozowania 2 h, czas doreagowania 2 h) dodano po kolei w temperaturze pokojowej, mieszając kompozycję klejową z 20 g (20% wag.) rozcieńczalnika na bazie uretano(met)akrylanów Ebecryl 1039, 14 g (14% wag.) fotoreaktywnej żywicy proadhezyjnej na bazie poli(akrylanu 2-etyloheksylu), 3 g (3% wag.) tetraakrylanu pentaerytrytu alkoksylowanego (Photomer 4172F), 3 g (3% wag.) difunkcyjnego epoksydu ERL 4269, 1,2 g (1,2% wag.) inicjatora rodnikowego I rodzaju Irgacure 2022 oraz 0,8 g (0,8% wag.) jodoniowego inicjatora kationowego Sylanto 7MS. Po homogenizacji kompozycji klejowej i oddestylowaniu pod próżnią medium polimeryzacyjnego octanu etylu, otrzymaną bezrozpuszczalnikową kompozycje klejową powleczono o gramaturze 2000 g/m2 za pomocą rakla na transparentnej dla UV silikonowanej folii poliestrowej, a warstwę wierzchnią powleczonego kleju przykryto transparentną dla UV silikonowaną folią poliestrową. Następnie otrzymaną w ten sposób kompozycję sieciowano obustronnie promieniowaniem UV pod lampą UV-A dawką promieniowania 1300 mJ/cm2 przez około 5 minut, a następnie pod lampą UV-C dawką promieniowania 10 mJ/cm2 przez około 3 minuty.
PL 238 791 Β1
samoprzylepny film klejowy według przykładu kleistość [N] adhezja [N] kohezja [h]
20°C 70°C 20°C 70°C
l 11,2 14,1 12,9 >168 >72
2 15,0 16,8 14,2 >168 >72
3 17,0 18,9 16,0 >168 >72
4 20,3 22,0 18,3 >168 >72
5 22,8 24,0 20,1 >168 >72
6 26,1 30,8 24,9 >168 >72
7 28,9 36,7 30,1 >168 >72
Komercyjny film klejowy o gramaturze 1000 g/m2 20,0 21,6 17,6 >168 >72
Zastrzeżenia patentowe

Claims (3)

  1. Zastrzeżenia patentowe
    1. Sposób wytwarzania transferowej taśmy samoprzylepnej o grubości od 200 do 2000 g/m2 polegający na wykorzystaniu fotoreaktywnej bezrozpuszczalnikowej kompozycji kleju samoprzylepnego na bazie akrylanów, którą powleka się na nośnik i sieciuje, znamienny tym, że homogenizuje się 50-80% wagowych polimeru fotoreaktywnego kleju rozpuszczalnikowego, 10-40% wagowych fotoreaktywnego rozcieńczalnika na bazie uretano(met)akrylanów, 5-15% wagowych fotoreaktywnej żywicy proadhezyjnej, 0,5-5% wagowych fotoreaktywnego związku sieciującego rodnikowo w postaci wielofunkcyjnych monomerów (met)akrylanowych, 0,5-3% wagowych fotoreaktywnego związku sieciującego kationowo w postaci wielofunkcyjnych eterów winylowych oraz wielofunkcyjnych epoksydów, 0,1-5% wagowych fotoinicjatora rodnikowego I rodzaju oraz 0,1-3% wagowych fotoinicjatora kationowego, przy czym suma wszystkich komponentów wchodzących w skład fotoreaktywnej kompozycji samoprzylepnej wynosi 100%, następnie oddestylowuje się próżniowo medium polimeryzacyjne z fotoreaktywnej kompozycji, po czym kompozycję powleka się na silikonowaną folię poliestrową i zabezpiecza z drugiej strony silikonowaną folię poliestrową i poddaje się sieciowaniu obustronnemu pod lampami UV, najpierw pod lampą UV-A w zakresie 415-400 nm, a następnie pod lampą UV-C w zakresie 215-285 nm, otrzymując transferową taśmę samoprzylepną w postaci filmu klejowego, zabezpieczonego obustronnie silikonowaną folią poliestrową, przy czym fotoreaktywny klej rozpuszczalnikowy otrzymuje się na drodze polimeryzacji rodnikowej w medium polimeryzacyjnym - octanie etylu, w obecności 0,1% wagowych inicjatora AIBN, od 90,2 do 96% wagowych alkilowego akrylanu, od 3,5 do 8% wagowych kwasu akrylowego i od 0,4 do 1,8% wagowych nienasyconego fotoinicjatora, przy czym jako alkilowy akrylan stosuje się akrylan 2-etyloheksylu, akrylanu butylu, akrylan izooktylu, akrylan decylu, akrylan dodecylu, akrylan heksylu lub akrylan 2-metyloheptylu, zaś jako fotoreaktywną żywicę proadhezyjną stosuje się żywicę na bazie poli(akrylanu butylu), poli(akrylanu 2-etyloheksylu), poli(akrylanu decylu) lub poli(akrylanu dodecylu).
  2. 2. Sposób wytwarzania transferowej taśmy samoprzylepnej według zastrz. 1, znamienny tym, że jako nienasycony fotoinicjator stosuje się nienasyconą pochodną benzofenonu lub akrylowaną benzoinę.
  3. 3. Sposób wytwarzania transferowej taśmy samoprzylepnej według zastrz. 1, znamienny tym, że przy sieciowaniu pod lampą UV-A stosuje się dawkę promieniowania od 550 do 1300 mJ/cm2, zaś przy sieciowaniu pod lampą UV-C stosuje się dawkę promieniowania od 10 do 100 mJ/cm2.
PL428618A 2019-01-21 2019-01-21 Sposób wytwarzania transferowej taśmy samoprzylepnej PL238791B1 (pl)

Priority Applications (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL428618A PL238791B1 (pl) 2019-01-21 2019-01-21 Sposób wytwarzania transferowej taśmy samoprzylepnej

Applications Claiming Priority (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL428618A PL238791B1 (pl) 2019-01-21 2019-01-21 Sposób wytwarzania transferowej taśmy samoprzylepnej

Publications (2)

Publication Number Publication Date
PL428618A1 PL428618A1 (pl) 2020-07-27
PL238791B1 true PL238791B1 (pl) 2021-10-04

Family

ID=71733859

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL428618A PL238791B1 (pl) 2019-01-21 2019-01-21 Sposób wytwarzania transferowej taśmy samoprzylepnej

Country Status (1)

Country Link
PL (1) PL238791B1 (pl)

Also Published As

Publication number Publication date
PL428618A1 (pl) 2020-07-27

Similar Documents

Publication Publication Date Title
JP6810054B2 (ja) アクリルポリマーに基づくuv硬化性接着剤
CN103333648B (zh) 一种利用光聚合法合成紫外光固化压敏胶的制备方法
Czech Development in the area of UV-crosslinkable solvent-based pressure-sensitive adhesives with excellent shrinkage resistance
JPH10503548A (ja) 架橋結合された粘弾性高分子材料に硬化可能なアクリル系シロップ
CN103228751A (zh) 触控面板用粘结剂组合物、粘结膜和触控面板
CN102449094A (zh) 紫外辐射可固化压敏丙烯酸类粘合剂
CN1371410A (zh) 用于制备压敏粘合剂的能量可固化组合物
CN110093115A (zh) 一种用于锂电池包装的uv减粘保护膜及其制备方法
CN108779214A (zh) 通过中压汞灯紫外固化的阳离子压敏粘合剂
CN108611033A (zh) 一种uv减粘胶
CN113004837A (zh) 一种uv固化压敏胶
CN108300332B (zh) 一种光固化压敏胶、其制备方法及压敏胶带
CN107746445A (zh) 一种改性丙烯酸酯类压敏胶预聚体及其制备方法和应用
CN115477723B (zh) 一种超支化丙烯酸酯组合物及光固化丙烯酸酯压敏胶及制备方法
CN110114434B (zh) 可光固化的粘合剂组合物、固化产物及其用途
JPH0543857A (ja) 放射線硬化型粘着剤及びその粘着テープ
CN113480945A (zh) 一种丙烯酸酯压敏胶及其制备方法
PL238791B1 (pl) Sposób wytwarzania transferowej taśmy samoprzylepnej
JP6898226B2 (ja) 感温性粘着剤組成物
JPH11140411A (ja) 紫外線硬化型粘着剤組成物
JPS59157162A (ja) 水による剥離の容易な粘着剤組成物
JP3584359B2 (ja) 紫外線硬化性ホットメルト型粘着剤組成物
JPH11349854A (ja) 紫外線硬化型ニス組成物及び再剥離性接着加工紙
CN115746715A (zh) 一种耐高温uv固化可剥离弹性胶及其合成工艺
JPS63301282A (ja) 感圧性接着剤組成物