PL238809B1 - Sposób ochrony drewnianych elementów budowlanych, zwłaszcza przed grzybami - Google Patents

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest sposób ochrony drewnianych elementów budowlanych, zwłaszcza przed grzybami budowlanymi wywołującymi korozję biologiczną na drodze enzymatycznego rozkładu celulozy, hemicelulozy i lignin.

Znany jest sposób ochrony drewnianych elementów budowlanych, zwłaszcza przed grzybami polegający na naturalnym suszeniu tych elementów lub w suszarniach, aż do osiągnięcia poziomu ich wilgotności odpowiadającemu potencjałowi wody poniżej wartości 0,7.

Utrzymanie potencjału wody w drewnianych elementach budowlanych poniżej wartości 0,7 w warunkach ich eksploatacji, najczęściej nie jest możliwe, w szczególności ze względu na przypadkowe zalania wodami opadowymi, kondensacje pary wodnej przy gwałtownych zmianach temperatury, czy też podsiąkanie wilgoci z gleby.

Znany jest sposób ochrony drewnianych elementów budowlanych, zwłaszcza przed grzybami polegający na tym, że drewniane elementy budowlane impregnuje się wodnymi lub organicznymi roztworami różnego rodzaju fungicydami i ich mieszaninami przez malowanie, zanurzanie lub w procesie próżniowo-ciśnieniowym, przy czym fungicydami mogą być: substancje oleiste, w tym olej krezolowy, karbolineum węglowe, smoła drzewna, substancje rozpuszczalnikowe, w tym sześciochlorocykloheksan, fenole, naftaleny, kumylofenol, sulfamidy, triazole, nafteniany oraz substancje solne rozpuszczalne w wodzie, w tym związki boru, miedzi, cynku, bezoesany, salicylany. W znanych sposobach impregnowania drewnianych elementów budowlanych, niezależnie od zastosowanego fungicydu, zachodzi bezpośredni kontakt cząsteczek chemicznych fungicydów z zarodnikiem lub plechą grzyba, co jest szkodliwe dla organizmu człowieka i środowiska naturalnego. Znane sposoby przez impregnację stosowane są profilaktycznie, nawet przy potencjale wody poniżej wartości 0,7, co znacznie zwiększa skalę zagrożenia dla zdrowia ludzi i obciąża środowisko naturalne dodatkowymi toksynami.

Znany z opisu patentowego PL 229012 jest sposób wytwarzania dyspersyjnej farby biobójczej, która zawiera substancję błonotwórczą, wypełniacze, pigmenty i środki pomocnicze, w tym metaliczną miedź i metaliczny cynk. Metaliczną miedź o uziarnieniu 10-1500 μm w ilości 0,5-3% wagowych dodaje się bezpośrednio przed użyciem, a po wymieszaniu, dodaje się metaliczny cynk uziarnieniu 10-1500 μm w ilości 0,5-3% wagowych i miesza. Korzystnie jest, gdy metaliczna miedź posrebrzona jest warstewką o grubości 1-15 μm. Korzystnie jest również, gdy farba dyspersyjna zawiera do 2% wagowych wodorotlenku miedzi i węglanu miedzi w równych ilościach. Tak wytworzoną dyspersyjną farbą biobójczą, która mając również właściwości biokontrolne, na bieżąco kontroluje się pojawianie ognisk szkodliwych mikroorganizmów, w tym grzybów i pleśni, nie dopuszczając do ich rozwoju, a maluje się, najczęściej elementy metalowe, ceramiczne, betonowe, gipsowe lub tynki mineralne. Powłoki ochronne z farb dyspersyjnych zawierają duży odsetek cząsteczek stałych i nie wnikają w głąb drewna na dostateczną głębokość, co powoduje, że powłoki z tych farb mogą słabo przylegać do powierzchni drewna, co najczęściej skutkuje łatwym jej odspojeniem.

Istota sposobu ochrony drewnianych elementów budowlanych, zwłaszcza przed grzybami według wynalazku polega na tym, że elementy miedziane cynkowe w postaci drutów o średnicy 0,1-6 mm i długości 0,1-10 m rozmieszcza się równolegle względem siebie i naprzemiennie, zachowując odległość 0,2-50 mm między drutem miedzianym, a drutem cynkowym i przeplata się poprzecznie linkami polipropylenowymi.

Korzystnie jest, gdy druty miedziane i cynkowe mają średnicę 0,8 mm. Korzystnie jest, gdy druty miedziane i cynkowe mocuje się do powierzchni drewna za pomocą zszywek tapicerskich. Korzystnie jest, gdy druty miedziane i cynkowe.

Sposób według wynalazku pozwala na wykorzystanie masowo wytwarzanych i powszechnie stosowanych w innych dziedzinach techniki, drutów, które przeplatane linkami izolacyjnymi, w tym polipropylenowymi, tworzą elastyczną siatkę, wygodną i ułatwiającą mocowanie na powierzchni drewna, zapewniając ich trwałą stabilizację względem siebie i w stosunku do drewnianego elementu budowlanego. Elastyczna siatka po docięciu do żądanego kształtu chronionego drewnianego elementu jest łatwa do zespolenia z tym elementem za pomocą powszechnie stosowanych technik tapicerskich, w tym poprzez metalowe zszywki, a dla ochrony murłat siatkę rozkłada się na powierzchni muru bezpośrednio pod murłatą, której ciężar zapewnia odpowiedni docisk do chronionej powierzchni drewnianej. Nadto sposób według wynalazku zapewnia skuteczną wentylację elementów drewnianych poprzez wytworzenie powietrznej szczeliny między elementami ceramicznymi i drewnianymi budowli. Wytworzenie szczeliny wentylacyjnej rozwiązuje problem ochrony drewna na drodze obniżenia potencjału wilgoci wewnątrz

PL 238 809 B1 elementów drewnianych, co hamuje rozwój szkodliwych mikroorganizmów, w szczególności grzybów, w sposób zasadniczo odmienny od znanych preparatów malarskich, w tym z mikroogniwami galwanicznymi działającymi w oparciu o mechanizmy biobójcze związków chemicznych i pól elektromagnetycznych. Wykorzystanie drutów wykonanych z różnych metali do wytworzenia przerwy dylatacyjnej umożliwia wykorzystanie dodatkowego elementu ochrony w formie ogniw galwanicznych i jedynie wspomaga podstawowy mechanizm ochronny, jakim jest wentylowanie styku drewna i materiałów ceramicznych elementami metalowymi przerywającymi podsiąkanie kapilarne wilgoci.

Przedmiot wynalazku przedstawiony jest w przykładach wykonania. Elementy miedziane i cynkowe w postaci drutów o średnicy 0,8 mm i długości 25 m przeplata się poprzecznie linkami polipropylenowymi tak, że druty rozmieszcza się równolegle względem siebie i naprzemiennie, stanowiąc część osnowy siatki, w której poprzecznie ułożone linki polipropylenowe pełnią funkcję wątku i zachowując odległość 10 mm między drutem miedzianym, a drutem cynkowym. Siatkę z elementami w postaci drutów miedzianych i cynkowych wytwarza się na urządzeniach do wytwarzania siatek zbrojeniowych ze szpulami z drutami miedzianami i cynkowymi. Wytworzoną siatkę prostokątną o długości boku oczka 5 mm między linkami rozdzielającymi i metalowymi rozkłada się na powierzchni drewnianego elementu budowlanego, aby szczelnie do niego przylegała i mocuje na stałe punktowo za pomocą zszywek tapicerskich wstrzeliwanych przy użyciu kilerów tapicerskich. Po wbudowaniu w konstrukcję budynku drewnianych elementów budowlanych wyposażonych w miedziane i cynkowe druty, system ochrony pozostaje w spoczynku. Druty uaktywniają się jako elektrody ogniwa galwanicznego dopiero po zawilgoceniu chronionych obszarów do poziomu wilgotności drewnianego elementu budowlanego odpowiadającej potencjałowi wody zawartej w drewnie powyżej 0.7. Powstające ogniwa galwaniczne o elektrodach miedzianych i cynkowych rozmieszczone na powierzchni i w warstwach przypowierzchniowych drewnianych elementów budowlanych w momencie ich zawilgocenia generują pole elektryczne o maksymalnym napięciem 1,1, gdyż standardowy potencjał elektrochemiczny miedzi Cu/Cu²⁺ wynosi +0,34 V, a cynku Zn/Zn²⁺ -0,76 V, które skutecznie blokuje rozwój destrukcyjnych, w stosunku do drewna, grzybów budowlanych. Dodatkowo, przy nadmiernym zawilgoceniu, w obrębie kapilarnych pustek wewnątrz drewnianych elementów budowlanych wypełnionych wilgocią pełniącą rolę elektrolitu przemieszczają się jony miedzi i cynku, które dodatkowo hamują rozwój szkodliwych także dla ludzi grzybów budowlanych. Po osiągnięciu potencjału wody zawartej w drewnie poniżej 0,7 aktywność ogniw zanika aż do kolejnego zawilgocenia drewnianego elementu budowlanego.

Claims (3)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Sposób ochrony drewnianych elementów budowlanych, zwłaszcza przed grzybami polegający na rozmieszczeniu i umocowaniu elementów miedzianych i cynkowych na powierzchni drewna, znamienny tym, że elementy miedziane i cynkowe w postaci drutów o średnicy 0,1-6 mm i długości 0,1-10 m rozmieszcza się równolegle względem siebie i naprzemiennie, zachowując odległość 0,2-50 mm między drutem miedzianym, a drutem cynkowym i przeplata się poprzecznie linkami polipropylenowymi.
2. 2. Sposób według zastrz. 1 znamienny tym, że stosuje się druty miedziane i cynkowe o średnicy 0,8 mm.
3. 3. Sposób według zastrz. 1 znamienny tym, że druty miedziane i cynkowe mocuje się do powierzchni drewna za pomocą zszywek tapicerskich.