PL239292B1 - Analogi 4-(1,1-dioksydo-2H-1,2,4-benzotiadiazyn-3-ylo)benzeno- 1,3-diolu i sposób ich otrzymywania oraz zastosowanie - Google Patents

Analogi 4-(1,1-dioksydo-2H-1,2,4-benzotiadiazyn-3-ylo)benzeno- 1,3-diolu i sposób ich otrzymywania oraz zastosowanie Download PDF

Info

Publication number
PL239292B1
PL239292B1 PL428106A PL42810618A PL239292B1 PL 239292 B1 PL239292 B1 PL 239292B1 PL 428106 A PL428106 A PL 428106A PL 42810618 A PL42810618 A PL 42810618A PL 239292 B1 PL239292 B1 PL 239292B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
general formula
benzothiadiazin
diol
meo
dihydroxyphenyl
Prior art date
Application number
PL428106A
Other languages
English (en)
Other versions
PL428106A1 (pl
Inventor
Joanna Matysiak
Waldemar Turski
Izabela Zakrocka
Monika Karpińska
Andrzej Niewiadomy
Original Assignee
Siec Badawcza Lukasiewicz Inst Przemyslu Organicznego
Univ Medyczny W Lublinie
Univ Przyrodniczy W Lublinie
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed by Siec Badawcza Lukasiewicz Inst Przemyslu Organicznego, Univ Medyczny W Lublinie, Univ Przyrodniczy W Lublinie filed Critical Siec Badawcza Lukasiewicz Inst Przemyslu Organicznego
Priority to PL428106A priority Critical patent/PL239292B1/pl
Publication of PL428106A1 publication Critical patent/PL428106A1/pl
Publication of PL239292B1 publication Critical patent/PL239292B1/pl

Links

Landscapes

  • Pharmaceuticals Containing Other Organic And Inorganic Compounds (AREA)
  • Nitrogen- Or Sulfur-Containing Heterocyclic Ring Compounds With Rings Of Six Or More Members (AREA)

Abstract

Przedmiotem zgłoszenia jest 1,1-dioksydo-2H-1,2,4-benzotiadiazyn o wzorze ogólnym 1 z różnorodnie podstawionym układem 2,4-dihydroksylowym, gdzie: R1: H, HO-, Me, Et, MeO; R2: H, Me, Et, Pr, iPr, Cl, Meo, Eto, HO-; R3: H,, HO-, Me, Et, MeO. Ponadto przedmiotem zgłoszenia jest także sposób otrzymywania analogów 1,1-dioksydo-2H-1,2,4-benzotiadiazyn o wzorze ogólnym 1.

Description

Przedmiot wynalazku stanowią analogi 4-(1,1-dioksydo-2 H-1,2,4-benzotiadiazyn-3-ylo)benzeno-1,3-diolu wykazujące inhibicyjny wpływ na syntezę kwasu kynureninowego oraz aktywność aminotransferaz kynureninowych. Przedmiot wynalazku stanowi również sposób otrzymywania tych związków, a także ich zastosowanie.
Opisano kilkanaście metod syntezy układu 1,1-ditleno-2 H-1,2,4-benzotiadiazyn najczęściej podstawionych w pozycji 3 pierścieniem arylowym lub heteroarylowym. Reakcja podstawionych anilin z chlorosulfonyloizocyjanianem przy wykorzystaniu 2-aryloamin prowadzi po przekształceniu do 3-aryloamino-2 H-1,2,4-benzotiadiazyn-5-ylo-1,1-ditlenków (Wang et al. 2007). Związki z grupy 3-(1,1-ditleno-2H-1,2,4-benzotiadiazyn-ylo-4-hydroksychinazolin-2-onu otrzymywano w reakcji kondensacji aminosulfamidu z estrami etylowymi kwasu karboksychinolinowego przy udziale polifosforotrimetylosililu (PSS) (Tedesco i wsp. 2006; Wang i wsp. 2009a). Podobnie przy wykorzystaniu PPS i odpowiednich amin otrzymywano (1,1-diokso-2 H -[1,2,4]-benzotiadiazyn-3-ylo)azolo[1,5-a ]pirydyny i azolo[1,5-a pirymidyny (Wang i wsp. 2009b). Do budowy podstawowego pierścienia stosowano też liniowy substrat MeO(CO)NH(SH)N(CO)OMe (Tedesco i wsp. 2006). Niektóre pochodne otrzymywano z cyjanochinoliny w reakcji z 2-aminobenzosulfamidem w obecności Me3AI. Powstające odpowiednie amidyny cyklizują do przedmiotowych związków w obecności zasady (Tedesco i wsp. 2006). Z wykorzystaniem amidyn w reakcji z 2-chloroheteroarylosulfochlorkami otrzymywano 3-(1,1-dioksydo-2 H-[1,2,4]-benzotiadiazyn-3-ylo)-4-hydroksy-2(1H)chinazoliny (Tedesco i wsp. 2009).
W innym rozwiązaniu podstawowy układ cykliczny uzyskiwano przy zastosow aniu w syntezie 2-aminobenzenosulfonamidu i 1-chlorku bursztynianu-2-etylu (Tedesco i wsp. 2009). Podstawione analogii 1-hydroksynaftylowe otrzymywano w reakcji kondensacji chlorków kwasu α hydroksynaftalenokarboksylowego z 2-aminosulfamidem. Powstający podstawiony 2-aminosulfamid cyklizowano w temperaturze 200°C (Wang i wsp. 2009a). Zachowanie grup -OH w pierścieniu naftalenowym wymagało jednakże jej zabezpieczenia przez metylację (Wang i wsp, 2009a). Opracowano też syntezę 2,4-podstawionych 1,2,4-benzotiadiazyn-3-on-1,1-dioksydów w fazie stałej przez redukcję 2-nitrobenzenosulfonamidów cyklizujących z karbonylodiimidazolem (Makino i wsp. 2003).
Związki z przedmiotowej grupy znane są głównie jako inhibitory polimerazy NS5B wirusa zapalenia wątroby typu C (HCV) (Tedesco i wsp. 2009; Tedesco i wsp. 2006; Wang i wsp. 2009a; Wang i wsp. 2009b; Wang i wsp. 2009c). Inne pochodne opisywane są jako selektywni antagoniści receptora CXCR2 (C-X-C motif chemokine receptor 2) (Wang i wsp. 2007), modulatory kanałów potasowych (Khelili i wsp. 1995) oraz kanałów TRPC5 (transient receptor potential cation channel subfamily C member 5) (Beckmann i wsp. 2017).
Związki z tej grupy charakteryzuje działanie przeciwzapalne (Andrisano i wsp. 1981; Raffa i wsp. 1979), cytotoksyczne wobec komórek ludzkich linii nowotworowych (Tait i Di Bella 1990) oraz mikrobiocydalne (Di Bella i wsp. 1979; Di Bella i wsp. 1966).
W dostępnym piśmiennictwie nie znaleziono opisu otrzymywania 4-(1,1-dioksydo-2H-1,2,4-benzotiadiazyn-3-ylo)benzeno-1,3-dioli. W grupach różnorodnie podstawionych analogów nie wskazywano też na ich aktywność inhibicyjną w syntezie kwasu kynureninowego (KYNA) jak i w stosunku do aminotransferaz kynureninowych (KAT).
Jako inhibitory izoformy KAT II w syntezie kwasu kynureninowego wskazywane są 6 lub 7 podstawione 3-amino-1-hydroksy-3,4-dihydrochinazolin-2(1H)-ony (Chang i wsp. 2018), (Dounay i wsp. 2012), (Tuttle i wsp. 2013), hybrydy 1,3-dioxo-1,3-dihydro-2 H-izoindolo -benzenosulfonamidowe (Jayawickrama i wsp. 2018b), S-4-(etylosulfonylo)benzoyloanitina (Pellicciari i wsp. 2006) czy pochodne estrogenu (Jayawickrama i wsp. 2017) (Chang i wsp. 2018) lub kwasu aminopiperazynylo-7-oxo-oksazynochinolinokarboksylowego (Jayawickrama i wsp. 2018a).
Problem chorób neurodegeneracyjnych jest obecnie jednym z najbardziej istotnych konsekwencji wydłużania życia i starzenia się społeczeństw. Na całym świecie rośnie liczba ludzi w podeszłym wieku. Każdego miesiąca ponad milion ludzi kończy 60 rok życia. Szacuje się, że w połowie tego stulecia będzie więcej osób starszych niż młodszych. Ponieważ długość życia ciągle rośnie, tym samym wzrasta liczba problemów zdrowotnych ludzi starszych, którzy chorują na choroby krążenia, nowotwory, zaburzenia pamięci, chorobę Parkinsona, Alzheimera i zaburzenia psychiczne (głównie depresję). Jednocześnie choroby te charakteryzują się wspólnymi cechami takimi jak:
- podłoże neurodegeneracyjne,
- postępujący charakter (progresja choroby),
PL 239 292 Β1 ubytek funkcji psychicznych i somatycznych.
Obecnie leczenie choroby Parkinsona opiera się przede wszystkim na uzupełnieniu niedoboru dopaminy, np. poprzez podawanie prekursora dopaminy, L-DOPA, inhibitorów katabolizmu dopaminy lub agonistów receptorów dopaminergicznych. W leczeniu zaburzeń pamięci podawane są inhibitory esterazy acetylocholinowej lub memantyna, która jest niekompetycyjnym antagonistą receptora glutaminianergicznego NMDA. Skuteczność memantyny wskazuje na dużą rolę układu glutaminianergicznego w powstawaniu chorób neurodegeneracyjnych i zaburzeń pamięci. Jedna z hipotez naukowych zakłada, że za osłabienie pamięci odpowiada wzrost ilości endogennego kwasu kyn u ren i nowego (Wonodi i Schwarcz 2010). Kwas kynureninowy powstaje z kynureniny w reakcji katalizowanej przez enzym aminotransferazę kynureninową (KAT). Występują cztery izoformy KAT: I—IV (Nematollahi i wsp. 2016).
Oczekuje się zatem, że jedną z możliwości zapobiegania rozwojowi lub leczenia chorób otępiennych jest ograniczenie biosyntezy kwasu kynureninowego w mózgu. Przykładowo, z publikacji opisu patentowego EP240494B1 znane są strukturalnie 1,3,4-tiadiazole modyfikowane podstawieniem sulfamidowym, które wskazuje się jako związki o sugerowanych właściwościach.
Przedmiotem wynalazku są analogi 1,1-dioksydo-2/-/-1,2,4-benzotiadiazyny o wzorze ogólnym:
z różnorodnie podstawionym układem 2,4-dihydroksylowym, gdzie:
R1: Η, HO-, Me, Et, MeO;
R2: H, Me, Et, Pr, /-Pr, Cl, MeO, Et, HOR3: Η, HO-, Me, Et, MeO.
Korzystnie, analogiem tym jest 4-(1,1-dioksydo-2/-/-1,2,4-benzotiadiazyn-3-ylo)benzeno-1,3-diol.
Korzystnie, analogiem tym jest 4-(1,1-dioksydo-2/-/-1,2,4-benzotiadiazyn-3-ylo)-2-metylobenzeno-1,3-diol.
Korzystnie, analogiem tym jest 4-(1,1-dioksydo-2/-/-1,2,4-benzotiadiazyn-3-ylo)-6-metylobenzeno-1,3-diol.
Korzystnie, analogiem tym jest 4-(1,1-dioksydo-2/-/-1,2,4-benzotiadiazyn-3-ylo)-6-etylobenzeno-1,3-diol.
Korzystnie, analogiem tym jest 4-(1,1-dioksydo-2/-/-1,2,4-benzotiadiazyn-3-ylo)-6-chlorobenzeno-1,3-diol.
Przedmiot wynalazku stanowi również sposób otrzymywania analogów 1,1-dioksydo-2/-/-1,2,4-benzotiadiazyny o wzorze ogólnym I z różnorodnie podstawionym układem 2,4-dihydroksyfenylowym, gdzie:
R1: Η, HO-, Me, Et, MeO;
R2: H, Me, Et, Pr, /-Pr, Cl, MeO, EtO, HO-;
R3: Η, HO-, Me, Et, MeO:
polegający na tym, że 2-aminobenzenosulfonamid poddaje się reakcji wjednohydroksylowym alkoholu ze związkiem o wzorze ogólnym II:
PL 239 292 Β1
gdzie podstawniki R1, R2 mają wyżej wskazane znaczenie, po czym uzyskaną mieszaninę poreakcyjną przesącza się, a przesącz zatęża się lub pozostawia na 15-30 godziny, korzystnie 24 h, a uzyskany osad związku krystalizuje się z alkoholu jednohydroksylowego.
Korzystnie, reagentem o wzorze ogólnym II jest sulfinylobis(2,4-dihydroksyfenylo)metanotion.
Korzystnie, reagentem o wzorze ogólnym II jest sulfinylobis(3-metylo-2,4-dihydroksyfenylo)metanotion (S3MDFM).
Korzystnie, reagentem o wzorze ogólnym II jest sulfinylobis(5-metylo-2,4-dihydroksyfenylo)metanotion.
Korzystnie, reagentem o wzorze ogólnym II jestsulfinylobis(5-etylo-2,4-dihydroksyfenylo)metanotion.
Korzystnie, reagentem o wzorze ogólnym II jest sulfinylobis(5-chloro-2,4-dihydroksyfenylo)metanotion.
Korzystnie, reagentem o wzorze ogólnym II jest sulfinylobis(5-izopropylo-2,4-dihydroksyfenylojmetanotion.
Korzystnie, jednohydroksylowy alkohol stanowi metanol lub etanol.
Korzystnie, mieszaninę reakcyjną ogrzewano we wrzeniu przez 3 godz.
Kolejnym przedmiotem wynalazku są analogi opisane według wynalazku powyżej do zastosowania w leczeniu zaburzeń pamięci.
Kolejnym przedmiotem wynalazku są analogi opisane według wynalazku do zastosowania w leczeniu neurodegeneracyjnych chorób otępiennych.
Jeszcze jednym przedmiotem wynalazku są analogi opisane według wynalazku do zastosowania w leczeniu chorób psychicznych z zaburzeniami funkcji poznawczych.
Przykłady - Synteza związków
Związki z grupy 4-(1,1-dioksydo-2/-/-1,2,4-benzotiadiazyn-3-ylo)benzeno-1,3-dioli otrzymywano w syntezie przedstawionej na Schemacie 1.
RT - reagenty tioarylujące o wzorze ogólnym II Schemat 1. Ogólny mechanizm syntezy związków
PL 239 292 Β1
Ogólną budowę RT dla przykładowych związków l-V przedstawiono na Schemacie 2.
Schemat 2. Budowa RT
Oznaczenia stosowane w opisie:
R1, R2: H - sulfinylobis(2,4-dihydroksyfenylo)metanotion (SDFM),
R1: Me, R2: H - sulfinylobis(3-metylo-2,4-dihydroksyfenylo)metanotion (S3MDFM),
R1: H, R2: Me - sulfinylobis(5-metylo-2,4-dihydroksyfenylo)metanotion (S5MDFM),
R1: H, R2: Et - sulfinylobis(5-etylo-2,4-dihydroksyfenylo)metanotion (S3EDFM),
R1: H, R2: Cl - sulfinylobis(5-chloro-2,4-dihydroksyfenylo)metanotion (S5CIDFM).
Odpowiednie RT otrzymuje się w reakcji podstawionych kwasów 2,4-dihydroksybenzenokarboditiowych z SOCb, a te z homologów i pochodnych rezorcyny w procesie tiokarbamylowania.
Metodyka badań chemicznych
Przykład I
4-(1,1-dioksydo-2H-1,2,4-benzotiadiazyn-3-ylo)benzeno-1,3-diol (związek nr I)
0,0058 mola 2-aminobenzenosulfonamidu oraz 0,0065 mola SDFM przeniesiono do 29 mL MeOH i ogrzewano we wrzeniu przez 3 godziny. Mieszaninę poreakcyjną przesączono na gorąco. Filtrat zatężono. Wydzielony związek przekrystalizowano z 12 mL MeOH.
Wydajność: 78%; t.t = 213-215°C
C13H10N2O4S; M = 290,29
El MS (m/z, %): 290 (M+, 100), 277 (6), 243 (16), 228 (17), 169 (12), 156 (31), 136 (24), 108 (20), 91 (65), 65 (22), 51 (16), 44 (23), 40 (34), 34 (46), 1H NMR (400 MHz, DMSO-de) δ: 11,54 (s, 1H, HO-C(1)), 10,15 (SO2NH), 8,21 (d, 1H, H-C(Ar)), 8,07 (d, 1H, H-C(Ar)), 7,91 (d, 1H, H-C(Ar)), 7,61 (m, 1H, H-C(Ar)), 7,45 (q, 1H, H-C(Ar)), 6,37 (m, 2 H, H-C(4,5)) ppm; _
IR (KBr) F: 3340, 3250, 3091, 1631, 1595, 1557, 1555, 1523, 1503, 1470, 1443, 1399, 1357, 1310, 1271, 1231, 1178, 1153, 1125, 1073, 986, 943, 839, 802, 769, 739, 704 cm-1.
Przykład II
4-(1,1-dioksydo-2H-1,2,4-benzotiadiazyn-3-ylo)-2-metylobenzeno-1,3-diol (związek nr II)
0,0015 mola 2-aminobenzenosulfonamidu oraz 0,0020 mola S3MDFM przeniesiono do 7,5 mL MeOH i ogrzewano we wrzeniu przez 3 godziny. Mieszaninę poreakcyjną pozostawiono w temperaturze pokojowej na 24 godziny i przefiltrowano. Wydzielono związek. Filtrat zatężono. Wydzielony związek przekrystalizowano z 5 mL MeOH.
Wydajność: 65%; t.t. = 179-180°C
C14H12N2O4S; M = 304,32
El MS (m/z, %): 304 (M+, 100), 258 (6), 239 (38), 211 (10), 156 (38), 150 (20), 122 (7), 108 (14), 92 (39), 65 (16), 52 (5).
1H NMR (400 MHz, DMSO-de) δ: 11,85 (s, 1H, HO-C(3)), 11,17 (s, 1H, HO-C(1)), 10,15 (1H, SO2NH), 7,97-7,95 (dd, 1H, H-C(Ar)), 7,75-7,72 (d, 1H, H-C(Ar)), 7,68-7,65 (m, 2H, H-C(Ar)), 7,44 (s, 1H, H-C(Ar-H), 6,49-7,47 (d, 1H, H-C(Ar)), 2,03 (s, 3H, Me),
IR (KBr) 7: 3344, 3098, 2926, 2855, 1610, 1497, 1463, 1441, 1376, 1329, 1290, 1250, 1209, 1158, 1128, 1085, 1015, 909, 873, 798, 758, 726 cm-1.
Przykład III
4-(1,1-dioksydo-2H-1,2,4-benzotiadiazyn-3-ylo)-6-metylobenzeno-1,3-diol (związek nr III)
0,0015 mola 2-aminobenzenosulfonamidu oraz 0,0020 mola S5MDFM przeniesiono do 7,5 mL MeOH i ogrzewano we wrzeniu przez 3 godziny. Mieszaninę poreakcyjną pozostawiono w temperaturze pokojowej na 24 godziny i przefiltrowano. Wydzielony związek przekrystalizowano z 6 mL MeOH.
Wydajność: 72%; t.t. = 204-205°C
C14H12N2O4S; M = 304,32
PL 239 292 B1
El MS (m/z, %): El MS (m/z, %): 304 (M+, 33), 258 (100), 188 (6), 167 (7), 149 (12), 108 (7), 92 (19), 77 (11), 65 (8), 39 (8), 34 (13).
1H NMR (400 MHz, DMSO-d6) δ: 11,74 (s, 1H, HO-C(3)), 11,36 (s, 1H, HO-C(1)), 10,16 (1H, SO2NH), 8,11 (s, 1H, H-C(Ar)), 8,08 (d, 1H, H-C(Ar)), 7,91 (dd, 1H, H-C(Ar)), 7,60 (m, 1H, H-C(Ar-H), 7,44 (m, 1H, H-C(Ar)), 6,46 (m, 1H, H-C(Ar)), 2,08 (s, 3 H, Me)
IR (KBr) V: 3330, 3258, 2924, 1627, 1585, 1504, 1483, 1411, 1328, 1290, 1251, 1153, 1072, 1015, 977, 898, 843, 742 cm-1.
Przykład IV
4-(1,1-dioksydo-2H-1,2,4-benzotiadiazyn-3-ylo)-6-etylobenzeno-1,3-diol (związek nr IV)
0,0015 mola 2-aminobenzenosulfonamidu oraz 0,0020 mola S5EDFM przeniesiono do 7,5 mL MeOH i ogrzewano we wrzeniu przez 3 godziny. Mieszaninę poreakcyjną pozostawiono w temperaturze pokojowej na 24 godziny i przefiltrowano. Wydzielony związek przekrystalizowano z 5 mL MeOH.
Wydajność: 72%; t.t. = 192-193°C
C15H14N2O4S; M = 318,2
El MS (m/z, %): 318 (M+, 100), 303 (M+-Me, 78), 290 (6), 271 (10), 256 (16), 239 (12), 181 (6), 169 (10), 165 (21), 156 (39), 148 (36), 123 (8), 108 (29), 92 (51), 77 (161), 69 (20), 65 (27), 39 (15).
1H NMR (400 MHz, DMSO-d6) δ: 11,79 (s, 1H, HO-C(3)), 11,37 (s, 1H, HO-C(1)), 10,13 (1H, SO2NH), 8,12 (s, 1H, H-C(Ar)), 8,08 (d, 1H, H-C(Ar)), 7,90 (m, 1H, H-C(Ar)), 7,62 (q, 1H, H-C(Ar-H)), 7,45 (s, 1H, H-C(Ar)), 6,44 (s, 1H, H-C(Ar)), 3,31 (q, 3H, CH2CH3), 1,12 (5, 3H, CH2CH3)
IR (KBr) V: 3284, 2968, 2876, 1385, 1328, 1294, 1243, 1156, 1138, 1074, 962, 901, 846, 765, 742, 715 cm-1.
Przykład V
4-(1,1-dioksydo-2H-1,2,4-benzotiadiazyn-3-ylo)-6-chlorobenzeno-1,3-diol (związek nr V)
0,0015 mola 2-aminobenzenosulfonamidu oraz 0,0020 mola S5CIDFM przeniesiono do 7,5 mL MeOH i ogrzewano we wrzeniu przez 3 godziny. Mieszaninę poreakcyjną pozostawiono w temperaturze pokojowej na 24 godziny i przefiltrowano. Wydzielony związek przekrystalizowano z 5 mL MeOH.
Wydajność: 75%; 221-222°C
C13H9N2O4SCI; M = 324,65
El MS (m/z, %): 324 (M+, 100), 290 (18), 278 (22), 260 (17), 231 (7), 197 (7), 169 (33), 155 (86), 138 (16), 117 (16), 108 (27), 91 (96), 78 (19), 69 (23), 65 (22), 63 (32), 39 (28).
1H NMR (400 MHz, DMSO-d6) δ: 11,85 (s, 1H, HO-C(3)), 11,76 (s, 1H, HO-C(1)), 10,98 (1H, SO2NH), 8,35 (s, 1H, H-C(Ar)), 8,15 (d, 1H, H-C(Ar)), 7,93 (m, 1H, H-C(Ar)), 7,64 (m, 1H, H-C(Ar-H)), 7,49 (m, 1H, H-C(Ar)), 6,62 (s, 1H, H-C(Ar)).
IR (KBr) V: 3260, 3096, 2890, 2855, 2714, 1614, 1582, 1497, 1440, 1391, 1331, 1291, 1247, 1160, 1148, 1078, 1025, 1007, 984, 960, 899, 846, 769, 746.
Oryginalnym rozwiązaniem w syntezie i jednocześnie przedmiotem wynalazku jest specyficzny przebieg reakcji cyklizacji izomeryzujących form imino-tiolowych powstających w mechanizmie Se. Te równowagowe formy są produktem przejściowym reakcji tioaryloilowania odpowiedniego substratu. W stosunku do innych reakcji ambidentnego ugrupowania imino-tiolowego z karboksyamidami (benzotiazyny), w tym przypadku grupa tiolowa nie działa litycznie na ugrupowanie sulfonamidowe z jego rozszczepieniem. Przy odpowiedniej nukleofilowości równowagowo powstającej grupy SH, cyklizacja polega na elektrofilowym ataku atomu węgla w wiązaniu iminotiolowym na azot grupy amidowej i cyklizacji według reguł substytucji z deprotonizacją amidu.
Metodyka badań biologicznych
Badania wykonano na szczurach, samcach rasy Wistar o masie ciała 150-200 gramów. Zwierzęta utrzymywano w standardowych warunkach laboratoryjnych z dostępem do wody i pokarmu bez ograniczeń. Doświadczenia zostały zaakceptowane przez Lokalną Komisję ds. Doświadczeń na Zwierzętach w Lublinie.
W celu analizy tkankowej produkcji kwasu kynureninowego po dekapitacji szczurów natychmiast pobrano ich mózg i nerki. Nerki homogenizowano w buforze Krebsa-Ringera (w/v 1 : 4). Kora mózgowa została oddzielona od reszty mózgowia i podzielona na skrawki o wymiarach 1 mm χ 1 mm. Następnie skrawki mózgu (10 skrawków/studzienka inkubacyjna) lub homogenaty nerek (100 μl/studzienka inkubacyjna) inkubowano w natlenowanym buforze Krebsa-Ringera o pH 7,4 w temperaturze 37°C przez 2 godziny w obecności prekursora kwasu kynureninowego, kynureniny i analizowanej substancji. Ilość
PL 239 292 B1 wyprodukowanego kwasu kynureninowego w uzyskanych po inkubacji supernatantach oceniano za pomocą wysokosprawnej chromatografii cieczowej z detektorem fluorescencyjnym (Thermo Fisher Scientific HPLC system, ESA catecholamine HR-80, 3 μm, C18 reverse-phase column, długość fal detektora fluorescencyjnego: ekscytacja 344 nm, emisja 398 nm).
Do oceny aktywności aminotransferaz kynureninowych wykorzystano homogenaty mózgu i nerek szczura. Homogenaty pobranych po dekapitacji szczura narządów dializowano przez 12 godzin w buforze dializacyjnym w temperaturze 8°C. Homogenaty tkankowe (100 μl) z wyizolowanymi enzymami inkubowano przez 2 godziny w roztworze inkubacyjnym w temperaturze 37°C w obecności kynureniny i analizowanej substancji. Po zakończeniu inkubacji ocenę ilości wytworzonego kwasu kynureninowego wykonano za pomocą wysokosprawnej chromatografii cieczowej z detektorem fluorescencyjnym (Thermo Fisher Scientific HPLC system, ESA catecholamine HR-80, 3 μm, C18 reverse-phase column, długość fal detektora fluorescencyjnego: ekscytacja 344 nm, emisja 398 nm).
Statystyka
Wyniki wyrażono jako % kontrolnej produkcji kwasu kynureninowego w analogicznych warunkach ale pod nieobecność badanego związku. Wyznaczono średnie arytmetyczne i odchylenie standardowe. Analizę statystyczną przeprowadzono przy użyciu testu t-Studenta (co najmniej p < 0,05).
Wyniki badań biologicznych
Produkcja kwasu kynureninowego (KYNA) w skrawkach kory mózgu szczura in vitro.
W badaniach in vitro przy zastosowaniu związku I w stężeniu 0,1 i 1,0 mM na skrawki kory mózgu szczura stwierdzono zmniejszenie produkcji kwasu kynureninowego do odpowiednio 76% (p < 0,05) i 74% (p < 0,05) wartości kontrolnej.
Po zastosowaniu związku IV w stężeniu 0,1 mM i 1 mM stwierdzono zmniejszenie produkcji KYNA w skrawkach kory mózgu szczura in vitro do odpowiednio 73% (P < 0,01) i 70% (P < 0,05) wartości kontrolnej.
Stwierdzono zmniejszenie produkcji KYNA w skrawkach kory mózgu szczura in vitro po zastosowaniu substancji V w stężeniu 0,1 mM i 1 mM do odpowiednio 54% (P < 0,001) i 34% (P < 0,001) wartości kontrolnej.
W relacjach budowy związków czytelny jest wpływ podstawnika w pierścieniu rezorcylowym. W ocenie zależności wydaje się, że bardzo istotne znaczenie ma specyficzność działania tej grupy związków, bowiem zwiększenie ich stężenia nie wywołuje spektakularnego efektu inhibicyjnego. Wydaje się, że może to być szczególnie istotny mechanizm działania układowego związków. W przypadku farmakologicznego zastosowania tego rodzaju substancji, dla których obserwuje się niepełną relację dawka-efekt, może to być bardzo korzystny mechanizm inhibicji, a związek bardziej bezpieczny.
Uzyskane wyniki odnoszą się do hipotezy badawczej i są obiecujące, gdyż stwierdzono dotychczas, że endogenne nagromadzenie kwasu kynureninowego w mózgu jest przyczyną niektórych objawów chorób neurodegeneracyjnych takiej jak choroba Alzheimera oraz zaburzeń psychicznych (głównie schizofrenii) i zaburzeń pamięci.
Aktywność aminotransferaz kynureninowych (KAT) w homogenacie kory mózgu szczura
Po zastosowaniu związku I w stężeniu 1 mM zaobserwowano wzrost aktywności aminotransferazy kynureninowej typu I (KAT I) w homogenacie kory mózgu szczura do 210% (P < 0,05) wartości kontrolnej, natomiast spadek aktywności aminotransferazy kynureninowej typu II (KAT II) w homogenacie kory mózgu szczura do 51 % (P < 0,05) wartości kontrolnej.
Stwierdzono zmniejszenie aktywności KAT I w homogenacie kory mózgu szczura do 43% (P < 0,05) wartości kontrolnej oraz zmniejszenie aktywności KAT II w homogenacie kory mózgu szczura do 36% (P < 0,05) wartości kontrolnej po zastosowaniu związku IV w stężeniu 1 mM. Po zastosowaniu substancji V w stężeniu 1 mM stwierdzono zmniejszenie aktywności KAT I w homogenacie kory mózgu szczura do 45% (P < 0,05) wartości kontrolnej oraz brak zmian w aktywności KAT II w homogenacie kory mózgu szczura.
Produkcja kwasu kynureninowego (KYNA) oraz aktywność aminotransferaz kynureninowych w homogenacie nerki szczura in vitro
Po zastosowaniu substancji nr I, IV i V nie stwierdzono istotnych statystycznie zmian w produkcji KYNA w homogenacie nerki szczura in vitro. Po zastosowaniu substancji nr I, IV i V nie stwierdzono istotnych statystycznie zmian w aktywności aminotransferazy kynureninowej typu I (KAT I) oraz aminotransferazy kynureninowej typu II (KAT II) w homogenacie nerki szczura.
PL 239 292 B1
Literatura
Andrisano MG, Di Bella M, Ferrari P, Raffa L, Baggio GG (1981) [Heteroarylalkanoic acids with potential anti-inflammatory activity. II]. Farmaco Sci 36(11):905-15.
Beckmann H, Richter J, Hill K, Urban N, Lemoine H, Schaefer M (2017) A benzothiadiazine derivative and methylprednisolone are novel and selective activators of transient receptor potential canonical 5 (TRPC5) channels. Cell Calcium 66:10-18 doi:10.1016/j.ceca.2017.05.012.
Chang C, Fonseca KR, Li C, et al. (2018) Quantitative Translational Analysis of Brain Kynurenic Acid Modulation via Irreversible Kynurenine Aminotransferase II Inhibition. Mol Pharmacol doi:10.1124/mol.118.111625.
Di Bella M, Monzani A, Albasini A, Conti G (1966) [Research in the field of 1,2,4-benzothiadiazine. XXXVI. Halogen derivatives of 3-oxodihydro-1,2,4-benzothiadiazin-1,1-dioxide]. Farmaco Sci 21(2):829-38.
Di Bella M, Monzani A, Andrisano MG, Fabio U, Quaglio GP (1979) [Antimicrobial effect of derivatives of 1,2,4-benzothiadiazin-1,1-dioxide. VII]. Farmaco Sci 34(1):81-8.
Dounay AB, Anderson M, Bechle BM, et al. (2012) Discovery of Brain-Penetrant, Irreversible Kynurenine Aminotransferase II Inhibitors for Schizophrenia. ACS Med Chem Lett 3(3): 187-92 doi:10.1021/ml200204m.
Guidetti P, Okuno E, Schwarcz R. Characterization of rat brain kynurenine aminotransferases I and II. J Neurosci Res. 1997 Nov 1;50(3):457-65.
Jayawickrama GS, Nematollahi A, Sun G, Church WB (2018a) Fragment Screening of Human Kynurenine Aminotransferase-ll. SLAS Discov:2472555218764620 doi:10.1177/2472555218764620.
Jayawickrama GS, Nematollahi A, Sun G, Church WB (2018b) Improvement of kynurenine aminotransferase-ll inhibitors guided by mimicking sulfate esters. PLoS One 13(4):e0196404 doi:10.1371/journal.pone.0196404.
Jayawickrama GS, Nematollahi A, Sun G, Gorrell MD, Church WB (2017) Inhibition of human kynurenine aminotransferase isozymes by estrogen and its derivatives. Sci Rep 7(1): 17559 doi:10.1038/s41598-017-17979-7.
Khelili S, Leclerc G, Faury G, Verdetti J (1995) Synthesis and vasodilator effects of 3- and 7-sulfonylurea-1,2,4-benzothiadiazin-1,1-dioxides on rat aorta. Bioorg Med Chem 3(5):495-503.
Makino S, Nakanishi E, Tsuji T (2003) Efficient synthesis of 2,4-disubstituted benzothiadiazin-3-one 1,1-dioxides on solid support. J Comb Chem 5(1):73-8 doi:10.1021/cc020056k.
Nematollahi A, Sun G, Jayawickrama GS, Church WB. Kynurenine Aminotransferase Isozyme Inhibitors: A Review. Int J Mol Sci. 2016 Jun 15;17(6). pii: E946. doi:10.3390/ijmsl7060946.
Pellicciari R, Rizzo RC, Costantino G, et al. (2006) Modulators of the kynurenine pathway of tryptophan metabolism: synthesis and preliminary biological evaluation of (S)-4-(ethylsulfonyl)benzoylalanine, a potent and selective kynurenine aminotransferase II (KAT II) inhibitor. ChemMedChem 1(5):528-31 doi:10.1002/cmdc.200500095.
Raffa L, Di Bella M, Ferrari P, Monzani A, Andrisano MG, Baggio G (1979) [Heteroarylalkanoic acids with potential anti-inflammatory activity], Farmaco Sci 34(3): 199-210.
Tait A, Di Bella M (1990) Antitumor activity of methyl-4 H-1,2,4-benzothiadiazin-3-yl-carbamodithioate-S,S,-dioxide. Boll Chim Farm 129(9):273-5.
Tedesco R, Chai D, Darcy MG, et al. (2009) Synthesis and biological activity of heteroaryl 3-(1,1-dioxo-2H-(1,2,4)-benzothiadizin-3-yl)-4-hydroxy-2(1H)-quinolinone derivatives as hepatitis C virus NS5B polymerase inhibitors. Bioorg Med Chem Lett 19(15):4354-8 doi:10.1016/j.bmcl.2009.05.080.
Tedesco R, Shaw AN, Bambal R, et al. (2006) 3-(1,1-dioxo-2H-(1,2,4)-benzothiadiazin-3-yl)-4-hydroxy-2(1H)-quinolinones, potent inhibitors of hepatitis C virus RNA-dependent RNA polymerase. J Med Chem 49(3):971-83 doi:10.1021 /jm050855s.
Tuttle JB, Anderson M, Bechle BM, et al. (2013) Structure-Based Design of Irreversible Human KAT II Inhibitors: Discovery of New Potency-Enhancing Interactions. ACS Med Chem Lett 4(1):37-40 doi: 10.1021 /ml300237v.
Wang G, He Y, Sun J, et al. (2009a) HCV NS5B polymerase inhibitors 1: Synthesis and in vitro activity of 2-(1,1-dioxo-2H-benzothiadiazin-[1,2,4]benzothiadiazin-3-yl)-1-hydroxynaphthalene derivatives. Bioorg Med Chem Lett 19(15):4476-9 doi:10.1016/j.bmcl.2009.05.063.
Wang G, Lei H, Wang X, et al. (2009b) HCV NS5B polymerase inhibitors 2: Synthesis and in vitro activity of (1,1-dioxo-2 H-[1,2,4]benzothiadiazin-3-yl) azolo[1,5-a]pyridine and azolo[1,5-a]pyrimidine derivatives. Bioorg Med Chem Lett 19(15):4480-3 doi:10.1016/j.bmcl.2009.05.022.
PL 239 292 Β1
Wang G, Zhang L, Wu X, et al. (2009c) HCV NS5B polymerase inhibitors 3: Synthesis and in vitro activity of 3-(1,1-dioxo-2/-/-benzothiadiazin-3-yl)-4-hydroxy-2/-/-quinolizin-2-one derivatives. Bioorg Med Chem Lett 19(15):4484-7 doi: 10.1016/j.bmcl.2009.05.021.
Wang Y, Busch-Petersen J, Wang F, et al. (2007) 3-Arylamino-2/-/-1,2,4-benzothiadiazin-5-ol 1,1-dioxides as novel and selective CXCR2 antagonists. Bioorg Med Chem Lett 17(14):3864-7 doi:10.1016/j.bmcl.2007.05.011.
Wonodi I, Schwarcz R (2010) Cortical kynurenine pathway metabolism: a novel target for cognitive enhancement in Schizophrenia. Schizophr Buli 36{2):211-8 doi:10.1093/schbul/sbq002.

Claims (18)

1. Analogi 1,1 -dioksydo-2H-1,2,4-benzotiadiazyn o wzorze ogólnym /:
z różnorodnie podstawionym układem 2,4-d i hydroksylowym, gdzie:
R1: Η, HO-, Me, Et, MeO,
R2: H, Me, Et, Pr, iPr, Cl, MeO, EtO, HO-,
R3: Η, HO-, Me, Et, MeO.
2. Analog według zastrzeżenia 1 znamienny tym, że stanowi go 4-(1,1-dioksydo-2/-/-1,2,4-benzotiadiazyn-3-ylo)benzeno-1,3-diol.
3. Analog według zastrzeżenia 1 znamienny tym, że stanowi go 4-(1,1-dioksydo-2/-/-1,2,4-benzotiadiazyn-3-ylo)-2-metylobenzeno-1,3-diol.
4. Analog według zastrzeżenia 1 znamienny tym, że stanowi 4-(1,1-dioksydo-2/-/-1,2,4-benzotiadiazyn-3-ylo)-6-metylobenzeno-1,3-diol.
5. Analog według zastrzeżenia 1 znamienny tym, że stanowi 4-(1,1-dioksydo-2/-/-1,2,4-benzotiadiazyn-3-ylo)-6-etylobenzeno-1,3-diol.
6. Analog według zastrzeżenia 1 znamienny tym, że stanowi 4-(1,1-dioksydo-2/-/-1,2,4-benzotiadiazyn-3-ylo)-6-chlorobenzeno-1,3-diol.
7. Sposób otrzymywania analogów 1,1-dioksydo-2/-/-1,2,4-benzotiadiazyn o wzorze ogólnym I:
z różnorodnie podstawionym układem 2,4-dihydroksylowym, gdzie:
R1: Η, HO-, Me, Et, MeO,
R2: H, Me, Et, Pr, iPr, Cl, MeO, EtO, HO-,
R3: Η, HO-, Me, Et, MeO, w którym do rozpuszczalnika organicznego wprowadza się substraty, po czym wydziela się produkt, znamienny tym, że w jednohydroksylowym alkoholu poddaje się reakcji 2-aminobenzenosulfonamid, ze związkiem o wzorze ogólnym II:
PL 239 292 B1 gdzie podstawniki R1, R2 mają wyżej wskazane znaczenie, po czym uzyskaną mieszaninę poreakcyjną przesącza się, a przesącz zatęża się lub pozostawia na 15-30 godzin, korzystnie 24 godziny, a uzyskany osad związku krystalizuje się z alkoholu jednohydroksylowego.
8. Sposób według zastrzeżenia 7 znamienny tym, że reagent o wzorze ogólnym II stanowi sulfinylobis(2,4-dihydroksyfenylo)metanotion.
9. Sposób według zastrzeżenia 7 znamienny tym, że reagent o wzorze ogólnym II stanowi sulfinylobis(3-metylo-2,4-dihydroksyfenylo)metanotion (S3MDFM).
10. Sposób według zastrzeżenia znamienny tym, że reagent o wzorze ogólnym II stanowi sulfinylobis(5-metylo-2,4-dihydroksyfenylo)metanotion.
11. Sposób według zastrzeżenia 7 znamienny tym, że reagent o wzorze ogólnym II stanowi sulfinylobis(5-etylo-2,4-dihydroksyfenylo)metanotion.
12. Sposób według zastrzeżenia 7 znamienny tym, że reagent o wzorze ogólnym II stanowi sulfinylobis(5-chloro-2,4-dihydroksyfenylo)metanotion.
13. Sposób według zastrzeżenia 7 znamienny tym, że reagent o wzorze ogólnym II stanowi sulfinylobis(izopropylo-2,4-dihydroksyfenylo)metanotion.
14. Sposób według zastrzeżenia 7 znamienny tym, że jednohydroksylowy alkohol stanowi metanol lub etanol.
15. Sposób według zastrzeżenia 7 znamienny tym, że mieszaninę reakcyjną ogrzewano we wrzeniu przez 3 godziny.
16. Analogi opisane w zastrzeżeniu 1 do 6 do zastosowania w leczeniu zaburzeń pamięci.
17. Analogi według zastrzeżenia 1 do 6 do zastosowania w leczeniu neurodegeneracyjnych chorobach otępiennych.
18. Analogi według zastrzeżenia 1 do 6 do zastosowania w leczeniu chorób psychicznych z zaburzeniami funkcji poznawczych.
PL428106A 2018-12-10 2018-12-10 Analogi 4-(1,1-dioksydo-2H-1,2,4-benzotiadiazyn-3-ylo)benzeno- 1,3-diolu i sposób ich otrzymywania oraz zastosowanie PL239292B1 (pl)

Priority Applications (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL428106A PL239292B1 (pl) 2018-12-10 2018-12-10 Analogi 4-(1,1-dioksydo-2H-1,2,4-benzotiadiazyn-3-ylo)benzeno- 1,3-diolu i sposób ich otrzymywania oraz zastosowanie

Applications Claiming Priority (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL428106A PL239292B1 (pl) 2018-12-10 2018-12-10 Analogi 4-(1,1-dioksydo-2H-1,2,4-benzotiadiazyn-3-ylo)benzeno- 1,3-diolu i sposób ich otrzymywania oraz zastosowanie

Publications (2)

Publication Number Publication Date
PL428106A1 PL428106A1 (pl) 2020-06-15
PL239292B1 true PL239292B1 (pl) 2021-11-22

Family

ID=71086977

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL428106A PL239292B1 (pl) 2018-12-10 2018-12-10 Analogi 4-(1,1-dioksydo-2H-1,2,4-benzotiadiazyn-3-ylo)benzeno- 1,3-diolu i sposób ich otrzymywania oraz zastosowanie

Country Status (1)

Country Link
PL (1) PL239292B1 (pl)

Also Published As

Publication number Publication date
PL428106A1 (pl) 2020-06-15

Similar Documents

Publication Publication Date Title
CN103242341B (zh) 噻吩并2,4取代嘧啶类化合物及其药物组合物与应用
Jiang et al. Synthesis and biological evaluation of 2-styrylquinazolin-4 (3H)-ones, a new class of antimitotic anticancer agents which inhibit tubulin polymerization
Sun et al. Synthesis of pyrazolo [1, 5-a][1, 3, 5] triazine derivatives as inhibitors of thymidine phosphorylase
AU2011288503B2 (en) 6-Cycloalkyl-1, 5-dihydro-pyrazolo [3, 4-d] pyrimidin-4-one derivatives and their use as PDE9A inhibitors
EP3852533B1 (en) Pyridazinones and methods of use thereof
Cao et al. Synthesis and antiproliferative activity of 4-substituted-piperazine-1-carbodithioate derivatives of 2, 4-diaminoquinazoline
AU2015345258B2 (en) 2-amino-6-(difluoromethyl)- 5,5-difluoro-6-phenyl-3,4,5,6-tetrahydropyridines as BACE1 inhibitors
CN111961037B (zh) 一种作为jak激酶抑制剂的药物化合物
EP3256475A2 (en) Lrrk2 inhibitors and methods of making and using the same
Xie et al. Structure-based design, synthesis, and anticonvulsant activity of isatin-1-N-phenylacetamide derivatives
WO2018098204A1 (en) 6-membered uracil isosteres
Kawakita et al. Design and synthesis of pyrrolo [3, 2-d] pyrimidine HER2/EGFR dual inhibitors: Improvement of the physicochemical and pharmacokinetic profiles for potent in vivo anti-tumor efficacy
KR20090116732A (ko) Ccr9 활성의 억제제로서의 1-벤젠술포닐-1h-인돌 유도체
Kilic-Kurt et al. Design, synthesis and in vitro apoptotic mechanism of novel pyrrolopyrimidine derivatives
Zhang et al. Synthesis and antidepressant activities of 4-(substituted-phenyl) tetrazolo [1, 5-a] quinazolin-5 (4 H)-ones and their derivatives
Guerrini et al. Synthesis and pharmacological evaluation of pyrazolo [1, 5-a] pyrimidin-7 (4H)-one derivatives as potential GABAA-R ligands
Skibo et al. Pyrimidoquinazoline-based antitumor agents. Design of topoisomerase II to DNA cross-linkers with activity against protein kinases
Adki et al. Synthesis and biological evaluation of pyrazole analogues linked with 1, 2, 3-triazole and 4-thiazolidinone as antimicrobial agents
Rahman et al. Synthesis and antihypertensive screening of new derivatives of quinazolines linked with isoxazole
El-Ansary et al. Design and synthesis of some thieno [2, 3-c] pyridazine derivatives of expected anticancer activity
Ivashchenko et al. Antagonists of serotonin 5-HT6 receptors. III. Pyridine-substituted 3-(phenylsulfonyl) pyrazolo [1, 5-a] pyrimidines: synthesis and structure–activity relationship
KR20080069265A (ko) Ccr9 활성의 억제제
Erkin et al. 2-(2-Amino-6-methylpyrimidin-4-yl)-4-arylmethylidene-5-methyl-2, 4-dihydro-3H-pyrazol-3-ones: Design, synthesis, structure, in vitro anti-tubercular activity, and molecular docking study
Hassan et al. Synthesis of novel spiro (indolone‐3, 2′‐[1, 3, 4] thiadiazol)‐2‐ones and evaluation of their antidepressant and anticonvulsant activities
KR20030020414A (ko) Cdc25 포스파타제 억제제