PL239583B1 - Zastosowanie wody plazmowanej do poprawy użytkowości rozpłodowej loch - Google Patents

Zastosowanie wody plazmowanej do poprawy użytkowości rozpłodowej loch Download PDF

Info

Publication number
PL239583B1
PL239583B1 PL429070A PL42907019A PL239583B1 PL 239583 B1 PL239583 B1 PL 239583B1 PL 429070 A PL429070 A PL 429070A PL 42907019 A PL42907019 A PL 42907019A PL 239583 B1 PL239583 B1 PL 239583B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
sows
group
insemination
sow
day
Prior art date
Application number
PL429070A
Other languages
English (en)
Other versions
PL429070A1 (pl
Inventor
Anna Rząsa
Piotr Tomasik
Kazimierz Gerwatowski
Zdzisław Oszczęda
Original Assignee
Nantes Systemy Nanotechnologii Spolka Z Ograniczona Odpowiedzialnoscia
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed by Nantes Systemy Nanotechnologii Spolka Z Ograniczona Odpowiedzialnoscia filed Critical Nantes Systemy Nanotechnologii Spolka Z Ograniczona Odpowiedzialnoscia
Priority to PL429070A priority Critical patent/PL239583B1/pl
Publication of PL429070A1 publication Critical patent/PL429070A1/pl
Publication of PL239583B1 publication Critical patent/PL239583B1/pl

Links

Landscapes

  • Fodder In General (AREA)
  • Pharmaceuticals Containing Other Organic And Inorganic Compounds (AREA)
  • Medicines That Contain Protein Lipid Enzymes And Other Medicines (AREA)

Abstract

Przedmiotem zgłoszenia jest zastosowanie wody plazmowanej w systemie przepływowym o wydajności 1000 l/min o parametrach 5x10-2 mbar, 800 - 1000 V do poprawy użytkowości rozpłodowej loch.

Description

Opis wynalazku
Przedmiotem wynalazku jest zastosowanie wody plazmowanej do poprawy użytkowości rozpłodowej loch.
Dotychczas nie stosowano wody plazmowanej do poprawy użytkowości rozpłodowej loch.
Istotą wynalazku jest zastosowanie wody plazmowanej o parametrach 5 x 10-2 mbar, 800-1000 V do poprawy użytkowości rozpłodowej loch w systemie przepływowym o wydajności 1000 l/min.
Przeprowadzono badania nad oceną wpływu wody wodociągowej poddanej działaniu generatorów plazmy w poprawie/doskonaleniu użytkowości rozpłodowej loch.
Zainstalowano na fermie aparat, w którym woda wodociągowa poddawana była działaniu generatorów plazmy a następnie podawana byłą do jednego rzędu kojców, do których wprowadzane są na fermie lochy po odsadzeniu.
Co tydzień naprzemiennie włączano do grupy badawczej lochy doświadczalne „Nano” (grupa 2) oraz kontrolne (grupa 1).
Lochy z obu grup ze względu na dopływ wody poddanej działaniu generatorów plazmy w całym rzędzie kojców pojedynczych, znajdowały się w dwóch różnych oddziałach sektora rozrodu na fermie. Jeśli lochy nie były skutecznie pokryte to wyłączano je z dalszych badań, nawet gdy ponownie znalazły się wśród zwierząt objętych obserwacjami.
W dniu inseminacji przeprowadzano ocenę kondycji loch metodą BCS w skali 5-punktowej, następnie kamerą termowizyjną robiono zdjęcie pochwy każdej lochy. Badania narządu płciowego przeprowadzono aparatem Honda Electronics przy pomocy sektorowej, abdominalnej głowicy typu convex o częstotliwości 5 MHz. Badania ultrasonograficzne przeprowadzano w kojcach, w których przebywały samice z zachowaniem sztuki lekarsko-weterynaryjnej oraz dobrostanu zwierząt. Na głowicę ultrasonografu nanoszono niewielką ilość żelu, sondę przykładano do ciała lochy pod fałdem kolanowym, a ponad gruczołem mlekowym, w kierunku dogłowowym na kręgosłup zwierzęcia. W czasie pierwszego badania, które wykonywano przed zabiegiem sztucznej inseminacji, oceniano stan jajników. Po zlokalizowaniu jajnika rejestrowano na nim liczbę oraz średnicę pęcherzyków jajnikowych. Pęcherzyki zaliczano do grupy: małych, średnich oraz dużych. Wynik badania każdej lochy odpowiednio kodowano oraz rejestrowano w pamięci urządzenia w formie osobnego pliku graficznego (Zdj. 3, 4). Czas trwania badania ultrasonograficznego jednej lochy na tym etapie wynosił około 7-8 minut. Po zapełnieniu pamięci własnej ultrasonografu, wszystkie pliki zgrywano na osobny pendrive, w celu dalszej oceny i weryfikowania zebranych danych.
Następnie od 10 loch z jednej grupy technologicznej (w 4 powtórzeniach) pobierano krew z żyły jarzmowej do analiz laboratoryjnych. W dalszej kolejności przeprowadzany był zabieg sztucznej inseminacji przez pracownika fermy.
Drugie badanie ultrasonograficzne każdej lochy biorącej udział w doświadczeniu wykonywano po 28-30 dniach od inseminacji. W tym badaniu oceniano skuteczność inseminacji, a mianowicie obecność rozwijających się pęcherzyków zarodkowych z embrionami. Ocenie poddawano liczbę prawidłowych zarodków w każdym rogu macicy. Odnotowywano ponadto wszelkie patologie, takie jak zamieranie zarodków oraz ronienia. Badanie każdej lochy trwało od 5 do 10 minut.
Po potwierdzeniu skuteczności inseminacji lochy przeprowadzane były do kojców grupowych gdzie miały już dostęp tylko do zwykłej wody wodociągowej. Trzecie badanie narządu płciowego loch wykonywano w 60. dniu po inseminacji. Badanie to miało na celu kolejne potwierdzenie obecności oraz rozwoju potwierdzonej uprzednio ciąży (Zdj. 5). Określano liczbę płodów oraz ich żywotność. Badanie każdej lochy trwało od 5 do 10 minut.
Po wstępnej analizie pierwszych oznaczeń hormonów postanowiono pobrać jeszcze dodatkowo krew do oznaczenia koncentracji progesteronu w dniu potwierdzenia ciąży (od loch skutecznie pokrytych) czyli po zakończonym procesie implantacji. Pierwsza locha z grupy kontrolnej oprosiła się 27 października, a ostatnia z grupy „Nano” 26 listopada 2018.
Analizy laboratoryjne
W laboratorium Katedry Rozrodu z Kliniką Zwierząt Gospodarskich UNIWERSYTETU PRZYRODNICZEGO WE WROCŁAWIU w surowicy krwi oznaczono stężenia progesteronu i estradiolu z wykorzystaniem komercyjnych testów firmy Biomerieux: VIDAS PROGESTERONE i VIDAS ESTRADIOL Pozostałe oznaczenia laboratoryjne przeprowadzono w Laboratorium Zakładu Immunologii i Prewencji Weterynaryjnej. W pełnej krwi oznaczono koncentrację fibrynogenu metodą kapilarową. W surowicy
PL 239 583 Β1 krwi oznaczono korzystając z komercyjnych zestawów: haptoglobinę (ImmunoGen Polska HAPT-9); surowiczy amyloid A (ImmunoGen Polska TP-802); leptynę (Biokom ELISA Kit for Leptin), status antyoksydacyjny (Biokom, Antioxidant Assay), katalazę (Biokom, Catalase Assay Kit).
Zebrany materiał liczbowy poddano analizie statystycznej metodą analizy wariancji przy wykorzystaniu pakietu statystycznego STATISTICA 10,0, istotność różnic oszacowano testem NIR, weryfikując wyniki testem Tukeya.
Wyniki produkcyjne
Lochy wchodzące do doświadczenia były średnio w 2,74 oproszeniu. W grupie kontrolnej było 13 pierwiastek, a w doświadczalnej 12. Zabieg sztucznej inseminacji przeprowadzano zwykle w 5-6 dniu po odsądzeniu. W dniu inseminacji wszystkim lochom robiono wpierw zdjęcie kamerą termowizyjną, a następnie przeprowadzano ocenę kondycji w skali 5-cio punktowej. Pomiary w najcieplejszym punkcie sromu zdejmowano przy pomocy programu komputerowego Flir Tools. Poniżej przedstawiono dwa przykładowe termogramy lochy, która zaszła w ciążę (Zdj. 1) oraz takiej gdzie zabieg inseminacji się nie powiódł (Zdj. 2). Wyniki badań termowizyjnych potwierdzają wystąpienie rui u loch. Wszystkie lochy, u których odczytano temperaturę niższą niż 37,50, nie zaszły w ciążę. Badanie kamerą termowizyjną może być wykorzystane bezpośrednio przed zabiegiem sztucznej inseminacji dla potwierdzenia zasadności jego przeprowadzenia.
Wszystkie lochy były w bardzo dobrej kondycji rozpłodowej - średnio 2,84 pkt. Różnica między grupą kontrolną (1) a doświadczalną (2) wyniosła tylko 0,14 pkt. (Wyk. 1).
Pomiary sp1______
Parametry
Emisyjność 0.9
Temp, odbita^ _ _22
Geo-lokalizacja
Kompas
Lokalizacja
0° Pn
25.2?
Komentarz
Locha w rui
Zdj. 1. Termogram lochy, która została skutecznie zainseminowana.
PL 239 583 Β1
Pomiary _________X śpi [37,4................
Parametry
Emisyjność _ ! 0.9
Teny. odbita ~ i 22 SC'
........___________________
Kompas j o· Pn t^c^za^.....
Komentarz________________
Brak rui
Zdj. 2. Termogram lochy, która nie została skutecznie zainseminowana w dniu przeprowadzania badań.
Wyk.l. Średnia kondycja loch w dniu inseminacji (pkt).
3,8
3,6
3,4
3,2 3.0 m c CD
2,6
2,4 2,2
2,0
1,8
Grupa □ Średnia □ Średnia±Błąd sta
Z Średni8±0dch.std
PL 239 583 Β1
Odruch tolerancji w czasie wyszukiwania loch w rui (na fermie wyszukiwanie i sam zabieg inseminacji przeprowadzane są w obecności knura stojącego naprzeciw loch) wykazało 100% loch z grupy „Nano”, a w grupie kontrolnej 86,36% loch. Różnica 13,63% między grupami okazała się być istotną statystycznie. Na wykresie przedstawiono procentowy udział inseminowanych loch z obu grup w całej populacji objętej obserwacjami (Wyk. 2) Przed inseminacją oceniono jakość pęcherzyków Graffa na jajniku lewym i prawym, przyjmując, że pęcherzyki duże to takie, które mają średnicę większą niż 5 mm, średnie między 3 a 5 mm, a małe poniżej 3 mm, uwzględniono również ciałka krwotoczne. Ocenę tą należy potraktować tylko poglądowo gdyż nie jest możliwą fizyczna ocena wszystkich pęcherzyków w typowych warunkach terenowych. Ich widoczność/ekspozycja zależy m.in. od postawy lochy, wypełnienia przewodu pokarmowego i pęcherza moczowego. Tym niemniej na podstawie przeprowadzanej oceny można wyciągnąć wstępne wnioski dotyczące zbliżającej się lub już trwającej/zakończonej owulacji i gotowości lochy do inseminacji (wykresy 3-8).
U loch w okresie po odsądzeniu obserwuje się niejednorodność pęcherzyków jajnikowych wyrażającą się zmiennością ich wielkości (średnicy) oraz ich liczby na jajnikach. Na tę heterogeniczność pęcherzyków jajnikowych główny wpływ wywiera temperatura otoczenia, bilans energii w okresie laktacji, krotność porodu oraz ogólna kondycja organizmu. Udowodniono korelację wymienionych aspektów zoohigienicznych i produkcyjnych z liczebnością oraz wielkością pęcherzyków jajnikowych u loch. Za mniejszą średnicę oraz mniejszą liczbę dużych pęcherzów jajnikowych u tego gatunku, odpowiada przede wszystkim ujemny bilans energetyczny w czasie laktacji, stres, pierwszy poród, nieprawidłowa temperatura w środowisku oraz zła kondycja organizmu. W konsekwencji wielkość pęcherzyka jajnikowego wpływa istotnie na wskaźniki rozrodu świń: długość okresu od odsądzenia do rui, wskaźnik zapłodnień, długość trwania rui oraz momentu wystąpienia jajeczkowania. Niejednorodność pęcherzyków jajnikowych, przejawiająca się niską liczbą pęcherzyków o średnicy ponad 5 mm, a wysoką o średnicy do 2 mm, może manifestować się zróżnicowanym rozwojem i dojrzewaniem oocytów, zmienną odpowiedzią na wydzielanie hormonów gonadotropowych (FSH i LH), słabym rozwojem zarodka, jego różnicowaniem oraz przeżywalnością, obniżeniem wskaźnika zapłodnień, rozwojem cyst na jajnikach, oraz wytwarzaniem ciałek żółtych o obniżonej aktywności. Prawidłowa regulacja hormonalna na osi podwzgórze - przysadka - jajniki manifestuje się obecnością na gonadach pęcherzyków średnich oraz dużych. Obecność wymienionych pęcherzyków jest gwarancją wystąpienia rui, owulacji, zapłodnienia oraz nidacji (zagnieżdżania) zarodków. U loch w grupie kontrolnej na obydwu jajnikach stwierdzono w sumie 298 pęcherzyków „dużych” (o średnicy powyżej 5 mm), co stanowi 11,5 pęcherzyka na lochę oraz 86 pęcherzyków średnich „medium” (o średnicy od 3 do 4 mm), co stanowi 3,3 pęcherzyka na lochę. Ciałek krwotocznych stwierdzono w tej grupie samic 93, co stanowi 3,5 na jedno zwierzę.
Zdj.3. Jajnik z pęcherzykami dużymi
Zdj.4. Jajnik z pęcherzykami średnimi
Wśród loch grupy doświadczalnej stwierdzono 421 pęcherzyków jajnikowych dużych, 292 średnich oraz 28 ciałek krwotocznych. Daje to, odpowiednio: 11,01; 7,68 i 0,77 wymienionych fizjologicznych tworów na lochę.
Mniejsza liczba, a nawet brak (jajnik prawy) pęcherzyków małych u loch odpajanych wodą poddaną działaniu generatorów plazmy może być dobrym prognostykiem prawidłowego rozwoju wymienionych wcześniej procesów fizjologicznych. Większa liczba ciałek krwotocznych na jajnikach loch w grupie kontrolnej informuje o przedwczesnej lub przyspieszonej owulacji, co może prowadzić do obniżenia
PL 239 583 Β1 liczby zapłodnionych komórek jajowych, a w konsekwencji do obniżenia efektywności rozrodu. U loch z grupy doświadczalnej proces owulacji przebiegał bardziej jednorodnie, o czym świadczy niższa liczba ciałek krwotocznych na jajnikach w dniu zabiegu sztucznej inseminacji.
Wyk. 3-8 Liczba pęcherzyków dużych (d), średnich (ś) i małych (m) na jajniku lewym (JL) i prawym (JP) w grupie 1 (kontrolnej) i 2 (doświadczalna - „Nano”).
11,5
11,0
105
10,0 w 9,0
6,58,0
Λ
Wykres 3
Grupę
Wykres 4
Grupa
Grupa
Wykres 5
Wykres 6
Wykres 7
Geqja
Wykres 8
PL 239 583 Β1
Przeprowadzona między 28 a 30 dniem po inseminacji ocena jej skuteczności wykazała, że prośnych było, odpowiednio: 86,36 i 98% loch z grupy kontrolnej i „Nano” (Wyk. 9). Przy okazji tej oceny aparatem USG podjęto się też próby zliczenia prawidłowych pęcherzyków zarodkowych w prawym i lewym rogu macicy (Wyk. 10-11). W grupie kontrolnej stwierdzono średnio u jednej lochy w macicy 17, 18 zarodków, a w grupie doświadczalnej 16,08. Różnica między grupami wyniosła tylko 1,1. Wynik ten należy traktować orientacyjnie, przy takiej różnicy ważniejszą jest weryfikacja na podstawie liczby urodzonych prosiąt.
Skuteczność wyproszeniowa (Wyk. 9) oceniona po zakończeniu wyproszeń wyniosła odpowiednio 73 i 84% w grupie kontrolnej i „Nano”. W grupie kontrolnej od momentu uformowania grupy po odsądzeniu prosiąt do dnia oproszenia ubyło z grupy wskutek braku wystąpienia rui bądź poronienia (zarówno na etapie wczesnej jak i późnej ciąży) 32% loch, grupie „Nano” było to prawie dwa razy mniej (17%) i wszystkie „straty” w tej grupie wystąpiły po potwierdzeniu ciąży i przejściu loch do kojców grupowych gdzie wszystkie zwierzęta były traktowane tak samo, tzn. nie miały już dostępu do nanowody. Około 75 dnia ciąży ponownie zweryfikowano za pomocą aparatu USG prośność loch (Zdj. 5).
Zdj. 5. Widoczny płód w 75 dniu ciąży
Średnia płodność loch objętych obserwacjami to 14,11 szt. (Tab. 1). W miotach loch z grupy kontrolnej było średnio o niecałe pół sztuki więcej i o tyle samo więcej martwych prosiąt urodziło się w tej grupie. Wyniki uzyskane w grupie doświadczalnej wydają się być bardziej pożądane. Mniejsze zróżnicowanie tego parametru (liczba żywo urodzonych prosiąt) wyrażone standardowym odchyleniem w obrębie grupy, jak i mniejszy rozrzut między minimum a maksimum wiąże się z mniejszym zróżnicowaniem masy ciała prosiąt w obrębie miotu, co już przekłada się na większe prawdopodobieństwo ich przeżywalności w czasie dalszego odchowu przy matkach. Gdy rodzi się ich nie więcej niż locha ma gruczołów sutkowych to zapewnienie im dobrych warunków w czasie odchowu przy matkach nie nastręcza z reguły większych problemów, nawet gdy trzeba przeprowadzić zabieg standaryzacji miotów. Obecnie przy coraz bardziej plennych lochach wiodącym celem nie jest samo zwiększenie liczby urodzonych prosiąt w miocie, ale pozyskanie osobników witalnych, o masie ciała wyższej niż 1 kg przy urodzeniu.
Tab.l Średnia liczba żywo i martwo urodzonych prosiąt w populacji objętej obserwacjami.
Liczba prosiąt Grupa kontrolna Grupa Nano Ogółem
- żywo X 14,36 13,92 14,11
urodzonych + 3,5 2,24 2,82
min-max 8-22 9-19 8-22
- martwo X 1,94 1,44 1,69
urodzonych + 1,1 0,51 0,88
min-max 1-4 1-2 1-4
PL 239 583 Β1
Wyniki badań laboratoryjnych
Hormony: estradiol i progesteron
W surowicy krwi pobranej w dniu inseminacji oznaczono koncentrację estradiolu (Wyk. 12) i progesteronu (Wyk. 13) dla oszacowania „gotowości” loch do zapłodnienia. Po owulacji z pęcherzyka powstaje ciałko żółte, które jest odpowiedzialne za syntezę i sekrecję progesteronu, a ten z kolei warunkuje implantację zarodka w błonie śluzowej macicy. W pierwszym okresie rozpoznania ciąży (faza pływającego zarodka - od zapłodnienia do implantacji) zarodki świni wydzielają duże ilości estrogenów, których zadaniem jest ochrona ciałka żółtego przed luteolitycznym działaniem prostaglandyny F2 alfa. Oznaczając te hormony w dniu inseminacji oczekiwano wyższych koncentracji estradiolu oraz niższych progesteronu. Koncentracja estradiolu była podobna w obu grupach, w zakresach zbliżonych do rekomendowanych w literaturze tematu. Koncentracja progesteronu była niższa w grupie „Nano” w porównaniu do kontrolnej co może być związane z tym, iż u tych loch owulacja miała się dopiero zacząć, bądź zaczynała. Znajduje to potwierdzenie w odnotowanej wyższej skuteczności inseminacji w grupie Nano.
Dla potwierdzenia tych spostrzeżeń dodatkowo wprowadzono oznaczenie koncentracji progesteronu po zakończonym okresie implantacji (zazwyczaj ma to miejsce między 16 a 25 dniem po zapłodnieniu), w dniu kiedy potwierdzano skuteczność inseminacji (Wyk. 14). Oznaczone średnie stężenia tego hormonu były zbliżone w obu grupach, nieznacznie wyższą wartość odnotowano w grupie „Nano”, co może świadczyć w wyższej funkcjonalności ciałek żółtych na jajnikach w tej grupie loch.
Wyk. 12. Średnia koncentracja estradiolu w populacji objętej obserwacjami w dniu inseminacji ί-----------40 33 30 -
Grupa kontrolna Grupa Nano
Wyk.13 Średnia koncentracja progesteronu w populacji objętej obserwacjami w dniu inseminacji
Grupa kontrolna
Grupa Nano”
PL 239 583 Β1
Wyk.14 Średnia koncentracja progesteronu w populacji objętej obserwacjami w 30 dniu po inseminacji.
Białka ostrej fazy
Dla oceny statusu zdrowotnego jak i pobudzenia immunologicznego w pełnej krwi (fibrynogen - Fb) oraz surowicy (haptoglobina - Hp, surowiczy amyloid A - SAA) oznaczono koncentracje wybranych białek ostrej fazy (Wykresy 15-16). Średnie koncentracje wszystkich białek (wolno jak i szybko reagujących) mieściły się w zakresie referencyjnym, co potwierdza dobry stan zdrowia loch. Odnotowano bardzo duże zróżnicowanie osobnicze dla koncentracji SAA (wartość odchylenia standardowego znacznie przekracza średnie stężenia tego białka) w obu grupach eksperymentalnych. Fakt, iż u pojedynczych osobników oznaczono koncentrację tego białka powyżej zakresu referencyjnego, a u wielu nie udało się go oznaczyć może potwierdzać większe pobudzenie immunologiczne tych loch w związku z przebiegającą lub dopiero co zakończoną owulacją. SAA jest białkiem szybko reagującym, jego koncentracja wzrasta już po 3 godzinach od zadziałania bodźca indukującego jego syntezę, którym może też być rozpoczynająca się owulacja. Stwierdzona sytuacja jest zjawiskiem fizjologicznym i zwłaszcza w odniesieniu do oznaczonych koncentracji białek wolno reagujących potwierdza przedstawione wyjaśnienia.
Wyk.15. Średnia koncentracja Fb i Hp w populacji objętej obserwacjami w dniu inseminacji
S Citupa Łoutidua □ Grupa Nauo
PL 239 583 Β1
Wyk.16. Średnia koncentracja SAA w populacji objętej obserwacjami w dniu inseminacji
Status oksydacyjny
Utrzymanie równowagi redukcyjno-oksydacyjnej jest bardzo ważnym aspektem przy ocenie homeostazy organizmu, która wyraża się m.in. prawidłowym przebiegiem procesów życiowych (jak np. biosynteza niektórych hormonów, regulacja i różnicowanie się wielu komórek) oraz możliwościami obrony przed różnymi patogenami. Równowaga ta może być zaburzona, gdy w wyniku przemian tlenowych powstanie zbyt wiele reaktywnych form tlenu (RFT), a wśród nich wolne rodniki tlenowe. Organizm broni się przed tym nadmiarem stwarzając różne bariery (enzymatyczne bądź nieenzymatyczne, wykorzystując przy tym substancje pochodzenia endogennego jak i egzogennego) nie dopuszczając do reakcji RFT ze związkami biologicznie czynnymi, przerywając te reakcje bądź naprawiając ich skutki. Pełna ocena statusu antyoksydacyjnego w warunkach terenowych jest niemożliwa, stąd próby wykorzystania różnych testów mierzących status oksydacyjny na podstawie oceny stopnia peroksydacji lipidów czy wprost koncentracji malonylodialdehydu. Można też oznaczać enzymy biorące udział w obronie enzymatycznej: dysmutazę ponadtlenkową, katalazę bądź peroksydazę glutationową.
W badaniach własnych wykorzystano test antyoksydacyjny firmy Cayman Chemical, w którym oznacza się ekwiwalent potencjału przeciwutleniającego troloksu w reakcji z wolnym rodnikiem ABTS. Metoda ta polega na wygaszaniu przez przeciwutleniacze charakterystycznego, długofalowego pasma absorpcji kationorodnika ABTS (sól diamonowa). Niestety nie udało się uzyskać miarodajnych wyników (odczytać absorbancji), mimo iż wszystkie oznaczenia przeprowadzono zgodnie z metodyką zalecaną przez producenta testu. Oznaczenia powtórzono trzykrotnie.
Przeprowadzono też ocenę statusu oksydacyjnego poprzez oznaczenie aktywności katalazy (Wyk. 17). Katalaza uczestniczy głównie w unieczynnieniu nadtlenku wodoru przekształcając go do tlenu cząsteczkowego i wody, odgrywa szczególną rolę w metabolizmie erytrocytów, które są narażone na działanie dużych stężeń tlenu. W wielu badaniach dowiedziono, że nadmierna produkcja RFT ma niekorzystny wpływ na przebieg ciąży oraz zdrowie matki i płodu. Może być przyczyną ronień, zamierania zarodków i ich resorpcji, w dalszej konsekwencji rodzenia się słabych noworodków, często z wadami. Średnia aktywność katalazy wyrażona w nmol/min/ml w grupie kontrolnej wyniosła 30,7, a w doświadczalnej 63,6. Różnica 32,65 między grupami okazała się być wysoko istotną statystycznie (P < 0,01). Otrzymany wynik (surowica z dnia inseminacji) wyraźnie koreluje ze stwierdzoną w prezentowanych badaniach skutecznością inseminacji (różnice również istotne statystycznie) jak i utrzymaniem niskiej ciąży (do dnia przegrupowania loch i przeprowadzenia do kojców grupowych). Wyższą aktywność katalazy można wytłumaczyć wprost obecnością większej ilości wolnych rodników, co mogłoby być niekorzystnym zjawiskiem. Łączna interpretacja wyników badań własnych skłania do wytłumaczenia tej wyższej aktywności w grupie doświadczalnej 2 („Nano”) nieco inaczej. Obecność substancji antyoksydacyjnych hamuje postęp procesów oksydacyjnych pozwalając na dalszy prawidłowy rozwój oocytów, a później zarodków. Do takiej interpretacji upoważnia stwierdzona w badaniach własnych wyższa skuteczność inseminacji w grupie doświadczalnej („Nano”).
Leptyna jest hormonem wykazującym wielostronne działanie, przede wszystkim oddziaływuje na ośrodki kontrolujące apetyt zwierząt jak i na procesy rozrodcze. Jej stężenie w surowicy jest zwykle
PL 239 583 B1 wprost proporcjonalne do ilości odłożonej tkanki tłuszczowej, ale na jej koncentrację wpływa też nawet krótkotrwała zmiana diety/ilości przyjmowanej paszy, co ma zazwyczaj miejsce podczas stym ulacji flushingowej loch po odsądzeniu. Wraz ze spadkiem koncentracji leptyny spada też sekrecja hormonów LH i GH, choć te zmiany występują po kilku dniach. Potwierdzono wpływ leptyny na wznowienie cykliczności jajników po odsadzeniu.
W badaniach własnych średnia koncentracja leptyny w surowicy krwi w dniu inseminacji u loch kontrolnych wyniosła 4,51 ng/ml (Wyk. 18). W grupie doświadczalnej było to o 2,31 ng/ml więcej. Różnica ta nie została potwierdzona statystycznie, prawdopodobnie ze względu na większe zróżnicowanie osobnicze badanych samic z grupy doświadczalnej. Jednak wyższa koncentracja tego hormonu może być odzwierciedleniem lepszego wchłaniania/absorpcji składników pokarmowych przez lochy z grupy „Nano”. To z kolei może wynikać z właściwości wody poddanej działaniu generatorów plazmy. Obrazowo można powiedzieć, że woda ta powoduje większe/mocniejsze przyleganie treści przewodu pokarmowego do jelita co może ułatwiać/przyspieszać/zwiększać absorpcję składników pokarmowych. Fakt ten ilustruje doświadczenie, jakie przeprowadzono dla potwierdzenia różnicy między zwykłą wodą wodociągową, a taką wodą poddaną działaniu generatorów plazmy. Do dwóch zlewek wlewano taką samą objętość wody („Nano” lub zwykłej wodociągowej) i wkładano do każdej kapilarę hematokrytową. Po 7-10 min widoczna była różnica w objętości zassanej przez kapilarę wody, zawsze jej słupek był większy przy wodzie poddanej działaniu generatorów plazmy. Na tej podstawie można wnioskować/oczekiwać, że u zwierząt pijących taką wodę będzie ona wspomagała lepsze przywieranie treści przewodu pokarmowego do jego ścian.
Przeprowadzone badania wydają się potwierdzać korzystny wpływ odpajania wodą poddaną działaniu generatorów plazmy na wyniki użytkowości rozpłodowej loch. Bezsprzecznie przynosi to wymierne korzyści ekonomiczne wynikające z lepszego bilansu paszą dla loch na fermie oraz ze skrócenia dni nieproduktywnych, tj. takich, gdy locha nie jest w ciąży bądź w laktacji. Istotne zwiększenie skuteczności inseminacji jak i zmniejszenie wczesnych poronień wpływa na lepsze zarządzanie grupami technologicznymi na fermie (krótszy okres jałowienia, lepsze wykorzystanie dawek inseminacyjnych, zmniejszenie nakładów pracy przeznaczonych na dodatkowe przegrupowywanie loch oraz ewentualną powtórną inseminację). Przeprowadzone badania nie pozwalają wyjaśnić mechanizmu działania wody poddanej działaniu generatorów plazmy na organizm zwierząt choć skutki wydają się być widoczne. Próba wyjaśnienia jej oddziaływania poprzez poprawę/wspomaganie procesów absorpcji wydaje się wartą rozważenia i być może należałoby przeprowadzić badania farmakokinetyki w warunkach laboratoryjnych. Pozostaje kwestią do rozstrzygnięcia w jaki sposób woda ta wspomaga/wpływa na lepsze wykorzystanie składników odżywczych czy tak jak spróbowano to opisać korzystając z zaobserwowanych właściwości tej wody w kapilarze czy może ma to związek z lepszym/szybszym rozpuszczaniem/rozkładaniem substancji pokarmowych z paszy.
Uzyskane wyniki upoważniają do stwierdzenia, że oceniany czynnik doświadczalny wpłynął przede wszystkim na skuteczność inseminacji i utrzymanie ciąży w pierwszym okresie tj . do momentu implantacji zarodków. Nie wydaje się by odpajanie wodą poddaną działaniu generatorów plazmy w okresie po odsadzeniu prosiąt mogło istotnie wpłynąć na liczbę rodzących się prosiąt, by oczekiwać takiego efektu lochy powinny mieć do niej dostęp już w okresie laktacji. Jeśli dostęp do takiej wody istotnie poprawia dostępność składników odżywczych pozyskanych z paszy to czas laktacji jest najbardziej pożądanym okresem by dostęp do takiej wody rekomendować.

Claims (2)

1. Zastosowanie wody plazmowanej o parametrach 5 x 10-2 mbar, 800-1000 V do poprawy użytkowości rozpłodowej loch.
2. Zastosowanie wody według zastrz.1 w systemie przepływowym o wydajności 1000 l/min.
PL429070A 2019-02-26 2019-02-26 Zastosowanie wody plazmowanej do poprawy użytkowości rozpłodowej loch PL239583B1 (pl)

Priority Applications (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL429070A PL239583B1 (pl) 2019-02-26 2019-02-26 Zastosowanie wody plazmowanej do poprawy użytkowości rozpłodowej loch

Applications Claiming Priority (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL429070A PL239583B1 (pl) 2019-02-26 2019-02-26 Zastosowanie wody plazmowanej do poprawy użytkowości rozpłodowej loch

Publications (2)

Publication Number Publication Date
PL429070A1 PL429070A1 (pl) 2020-09-07
PL239583B1 true PL239583B1 (pl) 2021-12-20

Family

ID=72291405

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL429070A PL239583B1 (pl) 2019-02-26 2019-02-26 Zastosowanie wody plazmowanej do poprawy użytkowości rozpłodowej loch

Country Status (1)

Country Link
PL (1) PL239583B1 (pl)

Also Published As

Publication number Publication date
PL429070A1 (pl) 2020-09-07

Similar Documents

Publication Publication Date Title
López-Gatius et al. Milk production correlates negatively with plasma levels of pregnancy-associated glycoprotein (PAG) during the early fetal period in high producing dairy cows with live fetuses
Lamm et al. Current advances in gestation and parturition in cats and dogs
Rehman et al. Effects of immunization against inhibin α-subunit on ovarian structures, pregnancy rate, embryonic and fetal losses, and prolificacy rate in goats where estrus was induced during the non-breeding season
Antanaitis et al. Reticulorumen temperature and pH as indicators of the likelihood of reproductive success
Katsumata et al. Body temperature and circulating progesterone levels before and after parturition in killer whales (Orcinus orca)
Katsumata Study on reproduction of captive marine mammals
Masko et al. Monitoring of the mare during the perinatal period at the clinic and in the stable
PL239583B1 (pl) Zastosowanie wody plazmowanej do poprawy użytkowości rozpłodowej loch
Say et al. The influence of corpus luteum size on the conception in embryo transfer recipient cows
Šmigoc et al. Preventive supplementation of vitamin E and selenium as a factor in improving the success rate of embryo transfer in cattle
Addo Detection of mating, pregnancy and imminent parturition in the grasscutter (Thryonomys swinderianus)
Bharti et al. Laboratory and imaging techniques for pregnancy diagnosis in animals
Kutlu et al. The relationship of anogenital distance with fertility and anti-müllerian hormone in Awassi and Cukurova meat ewes
Jaskowski et al. Non-invasive methods for diagnosing pregnancy in cows and their real value
Juengel et al. Embryo development and survival in peripubertal ewe lambs
Crosier et al. Reproductive physiology of the cheetah and assisted reproductive techniques
Tekin et al. The Effect of Melatonin Administration on Colostrum IgG Levels and Oxidative Stress in Advanced Pregnant Awassi Sheep
Ouarfli et al. Influence of temperature-humidity index, calf sex, and parity on gestation length in Holstein cows
Son et al. Comparative evaluation of three different formulas for predicting the parturition date of German Shepherds following somatic cell nuclear transfer
Onal Visual guided cervical insemination in Alpine goat: assessing the impact of insemination position and volume by using electrical resistance in vaginal mucus values
WO2008152366A1 (en) Improvements in and relating to mammalian reproduction
MS et al. Effect of bull exposure on the post-partum reproductive efficiency in Cholistani cows
Naznin et al. Consideration of breed specific fetal trunk diameter for the estimation of gestation age using trans-abdominal ultrasonography in sheep
Najbar et al. Ultrasonography: a method used for pregnancy imaging of the fire salamander (Salamandra salamandra)
Setiawati et al. Accuracy of Various Doses of Sulphate Acid (H2SO4) in early Pregnancy Detection in Friesian Holstein Dairy Cows