PL240027B1 - Kompozycja bakteriofagów specyficzna wobec bakterii z rodziny Enterobacteriaceae, zwłaszcza Escherichia coli, zastosowanie kompozycji bakteriofagów w zwalczaniu bakterii z rodziny Enterobacteriaceae, zwłaszcza Escherichia coli oraz zastosowanie kompozycji bakteriofagów jako czynnika biokontroli - Google Patents

Kompozycja bakteriofagów specyficzna wobec bakterii z rodziny Enterobacteriaceae, zwłaszcza Escherichia coli, zastosowanie kompozycji bakteriofagów w zwalczaniu bakterii z rodziny Enterobacteriaceae, zwłaszcza Escherichia coli oraz zastosowanie kompozycji bakteriofagów jako czynnika biokontroli Download PDF

Info

Publication number
PL240027B1
PL240027B1 PL435199A PL43519920A PL240027B1 PL 240027 B1 PL240027 B1 PL 240027B1 PL 435199 A PL435199 A PL 435199A PL 43519920 A PL43519920 A PL 43519920A PL 240027 B1 PL240027 B1 PL 240027B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
phage
escherichia coli
ecoc
bacteriophage composition
composition
Prior art date
Application number
PL435199A
Other languages
English (en)
Other versions
PL435199A1 (pl
Inventor
Leszek Potocki
Les Zek Potocki
Bernadetta Oklejewicz
Berna Detta Oklejewicz
Mariusz Worek
Aleksandra Baran
Aleksan Dra Baran
Original Assignee
Podkarpackie Centrum Innowacji Spolka Z Ograniczona Odpowiedzialnoscia
Univ Rzeszowski
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed by Podkarpackie Centrum Innowacji Spolka Z Ograniczona Odpowiedzialnoscia, Univ Rzeszowski filed Critical Podkarpackie Centrum Innowacji Spolka Z Ograniczona Odpowiedzialnoscia
Priority to PL435199A priority Critical patent/PL240027B1/pl
Publication of PL435199A1 publication Critical patent/PL435199A1/pl
Publication of PL240027B1 publication Critical patent/PL240027B1/pl

Links

Classifications

    • CCHEMISTRY; METALLURGY
    • C12BIOCHEMISTRY; BEER; SPIRITS; WINE; VINEGAR; MICROBIOLOGY; ENZYMOLOGY; MUTATION OR GENETIC ENGINEERING
    • C12NMICROORGANISMS OR ENZYMES; COMPOSITIONS THEREOF; PROPAGATING, PRESERVING, OR MAINTAINING MICROORGANISMS; MUTATION OR GENETIC ENGINEERING; CULTURE MEDIA
    • C12N7/00Viruses; Bacteriophages; Compositions thereof; Preparation or purification thereof
    • AHUMAN NECESSITIES
    • A61MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61KPREPARATIONS FOR MEDICAL, DENTAL OR TOILETRY PURPOSES
    • A61K35/00Medicinal preparations containing materials or reaction products thereof with undetermined constitution
    • A61K35/66Microorganisms or materials therefrom
    • A61K35/76Viruses; Subviral particles; Bacteriophages
    • AHUMAN NECESSITIES
    • A61MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61PSPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P31/00Antiinfectives, i.e. antibiotics, antiseptics, chemotherapeutics
    • A61P31/04Antibacterial agents
    • CCHEMISTRY; METALLURGY
    • C12BIOCHEMISTRY; BEER; SPIRITS; WINE; VINEGAR; MICROBIOLOGY; ENZYMOLOGY; MUTATION OR GENETIC ENGINEERING
    • C12NMICROORGANISMS OR ENZYMES; COMPOSITIONS THEREOF; PROPAGATING, PRESERVING, OR MAINTAINING MICROORGANISMS; MUTATION OR GENETIC ENGINEERING; CULTURE MEDIA
    • C12N2795/00Bacteriophages
    • C12N2795/00011Details
    • YGENERAL TAGGING OF NEW TECHNOLOGICAL DEVELOPMENTS; GENERAL TAGGING OF CROSS-SECTIONAL TECHNOLOGIES SPANNING OVER SEVERAL SECTIONS OF THE IPC; TECHNICAL SUBJECTS COVERED BY FORMER USPC CROSS-REFERENCE ART COLLECTIONS [XRACs] AND DIGESTS
    • Y02TECHNOLOGIES OR APPLICATIONS FOR MITIGATION OR ADAPTATION AGAINST CLIMATE CHANGE
    • Y02ATECHNOLOGIES FOR ADAPTATION TO CLIMATE CHANGE
    • Y02A50/00TECHNOLOGIES FOR ADAPTATION TO CLIMATE CHANGE in human health protection, e.g. against extreme weather
    • Y02A50/30Against vector-borne diseases, e.g. mosquito-borne, fly-borne, tick-borne or waterborne diseases whose impact is exacerbated by climate change

Landscapes

  • Health & Medical Sciences (AREA)
  • Life Sciences & Earth Sciences (AREA)
  • Chemical & Material Sciences (AREA)
  • Medicinal Chemistry (AREA)
  • Organic Chemistry (AREA)
  • General Health & Medical Sciences (AREA)
  • Genetics & Genomics (AREA)
  • Bioinformatics & Cheminformatics (AREA)
  • Veterinary Medicine (AREA)
  • Public Health (AREA)
  • Engineering & Computer Science (AREA)
  • Microbiology (AREA)
  • Wood Science & Technology (AREA)
  • Zoology (AREA)
  • Animal Behavior & Ethology (AREA)
  • Pharmacology & Pharmacy (AREA)
  • Virology (AREA)
  • Biomedical Technology (AREA)
  • Mycology (AREA)
  • General Engineering & Computer Science (AREA)
  • Epidemiology (AREA)
  • Biochemistry (AREA)
  • Biotechnology (AREA)
  • Immunology (AREA)
  • Communicable Diseases (AREA)
  • Oncology (AREA)
  • Chemical Kinetics & Catalysis (AREA)
  • General Chemical & Material Sciences (AREA)
  • Nuclear Medicine, Radiotherapy & Molecular Imaging (AREA)
  • Medicines Containing Material From Animals Or Micro-Organisms (AREA)
  • Micro-Organisms Or Cultivation Processes Thereof (AREA)
  • Measuring Or Testing Involving Enzymes Or Micro-Organisms (AREA)

Description

Opis wynalazku
Przedmiotem wynalazku jest kompozycja bakteriofagów specyficzna wobec bakterii z rodziny Enterobacteriacea , zwłaszcza Escherichia coli, będąca modulatorem wzrostu wpływającym na aktywność biologiczną szczepów, w tym wielolekoopornych tego gatunku, do ich zwalczania w warunkach środowiskowych, spożywczych, medycznych, weterynaryjnych, rolniczych i innych, zastosowanie kompozycji bakteriofagów do leczenia zakażeń wywołanych przez bakterie z rodziny Enterobacteriacea, zwłaszcza Escherichia coli oraz zastosowanie kompozycji bakteriofagów jako czynnika biokontroli.
Obecnie zjawisko narastania lekooporności wśród mikroorganizmów stanowi jeden z najpoważniejszych problemów medycznych, epidemiologicznych, a nawet ekonomicznych. Z powodu ograniczeń terapeutycznych szczególnie niebezpieczne są tzw. patogeny alarmowe, które ze względu na niesione geny oporności na powszechnie stosowane antybiotyki nie są już na nie wrażliwe. Pojawienie się bakterii wielolekoopornych - MDR (ang.multi-drug resistant), ekstremalnie opornych (XDR), opornych na wszystkie dostępne leki przeciwbakteryjne (PDR), a także brak perspektyw na wytwarzania nowych związków o aktywności przeciwdrobnoustrojowej zmusza do poszukiwania alternatywnych strategii ich eliminacji. Dodatkowo Światowa Organizacja Zdrowia wskazuje enterobakterie (zwłaszcza szczepy ESBL) jako szczególne zagrożenie dla zdrowia i wskazuje na konieczność szybkiego opracowania nowych strategii zwalczania tych bakterii, z uwagi na zdolność tej bakterii do gromadzenia w genomie wielu genów oporności i ich przekazywania innym gatunkom bakterii, w tym chorobotwórczym.
Badania wskazują, że wirusy bakteryjne mogą być stosowane jako alternatywa dla antybiotyków, a także innych związków przeciwdrobnoustrojowych do ograniczania populacji mikroorganizmów środowiskowych, także o genotypach patogennych.
Escherichia coli to gatunek bakterii komensalnej zasiedlający przewód pokarmowy ludzi i zwierząt stałocieplnych. Jednak bakteria ta jest jedną z najczęstszych przyczyn wielu powszechnych infekcji bakteryjnych, w tym zapalenia pęcherzyka żółciowego i dróg żółciowych, zakażenia dróg moczowych (ZUM), biegunki podróżnika oraz innych infekcji klinicznych, takich jak zapalenie opon mózgowych noworodków czy zapalenie płuc. Eliminacja opornych szczepów E. coli na środki przeciwdrobnoustrojowe jest kwestią priorytetową, z uwagi na zdolność tej bakterii do gromadzenia w genomie wielu genów oporności i ich przekazywania innym gatunkom bakterii, w tym chorobotwórczym. Dodatkowo ze względu na ograniczenia stosowanych metod wykrywania patogenów w wodzie, w tym wywołujących biegunki pałeczki E. coli, zwłaszcza te należących do grupy EAEC może w konsekwencji doprowadzić do ich rozprzestrzenienia się w środowisku i infekcji bakteryjnych u ludzi i zwierząt.
Mazurek J. i in. w swojej pracy wskazują, że zmieniające się środowisko bytowania tej bakterii powoduje rearanżacje genomowe i w konsekwencji powstawanie nowych kombinacji genów wirulencji, powodując tym samym rozprzestrzenianie się i powstawanie genotypów nieobserwowanych dotąd w środowisku, tj. nowych patogennych klonów E. coli, które wyróżniają się większą zjadliwością i ekspansywnością (Baldy-Chudzik K., Bok E., Mazurek J. Znane i nowe warianty patogennych Escherichia coli jako konsekwencja plastycznego genomu, Postępy Hig Med Dosw (online), 2015; 69: 345-361).
Zaraz po zakażeniach Escherichia coli i Salmonella, trzecią najczęstszą jelitową infekcją bakteryjną na świecie jest shigelloza. Choroba ta wywoływana jest przez bakterie z rodzaju Shigella, a objawy obejmują bóle brzucha, biegunkę, w przebiegu ostrym zawierającą krew, nudności, wymioty i gorączkę. Shigella sonnei ma bardzo niską dawkę zakaźną, a infekcja może przenosić się z człowieka na człowieka lub poprzez skażone przedmioty, żywność lub wodę.
Z kolei pałeczki gatunku Enterobacter aerogenes stanowią dla współczesnej medycyny wyzwanie jako bakterie oportunistyczne, które są patogenami szpitalnymi u pacjentów na oddziałach intensywnej opieki medycznej, szczególnie tych, którzy są poddawani wentylacji mechanicznej przy niewydolnościach oddechowych. Patogenność tych bakterii związana jest z wewnętrzną opornością na ampicylinę i stałej ekspresji ESBL, przyczyniającymi się do fenotypu MDR, wywołując wstrząs septyczny u pacjentów, co może prowadzić do zwiększonej śmiertelności.
Różne gatunki bakterii należących do rodziny (Enterobacteriacea e) wytwarzające enzymy betalaktamazy o rozszerzonym spektrum substratowym (ESBL) lub oporne na karbapenemy wpisane są na listę patogenów alarmowych (Załącznik do Rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 11 marca 2005 r. w sprawie rejestrów zakażeń zakładowych oraz raportów o występowaniu tych zakażeń). ESBL (z ang. extended-spectrum beta-lactamases) to enzymy wytwarzane przez mikroorganizmy zdolne do rozkładania antybiotyków zawierających w swojej budowie pierścień β- laktamowy. Geny kodujące beta-laktamazy
PL 240 027 B1 mogą być przenoszone pomiędzy mikroorganizmami z wykorzystaniem horyzontalnego transferu genów. Istnieją doniesienia, że oprócz nich dodatkowo na plazmidach mogą być przenoszone inne geny oporności na środki przeciwdrobnoustrojowe, takie jak aminoglikozydy, trimetoprim, sulfonamidy, tetracykliny i chloramfenikol (Paterson DL. Recommendation for treatment of severe infections caused by Enterobacteriaceae producing extended-spectrum β-lactamases (ESBLs) Clin Microbiol Infect. 2000;6:460-3). Ostatnie badania wykazały wśród szczepów ESBL może być przenoszona oporność na fluorochinolony, w której pośredniczy ko-transfer genu qnr na plazmidach wytwarzających fenotyp ESBL (Mammeri H, Van De Loo M, Poirel L, Martinez-Martinez L, Nordmann P. Emergence of plasmidmediated quinolone resistance in Escherichia coli in Europe. Antimicrob Agents Chemother. 2005;49:71-6; Wang M, Sahm DF, Jacoby GA, Hooper DC. Emerging plasmid-mediated quinolone resistance associated with the qnr gene in Klebsiella pneumoniae clinical isolates in the United States. Antimicrob Agents Chemother. 2004;48:1295-9.) Tak więc bardzo szeroka oporność na antybiotyki, obejmująca wiele ich klas, jest obecnie częstą cechą izolatów pałeczek jelitowych wytwarzających ESBL. W rezultacie organizmy wytwarzające ESBL stanowią poważny problem w terapii klinicznej (Rawat D, Nair D. Extended-spectrum β-lactamases in Gram Negative Bacteria. J Glob Infect Dis. 2010;2(3):263-274. doi:10.4103/0974-777X.68531).
Inną cechą szczepów gatunku Escherichia coli jest ich zdolność do biofilmowania w środowisku naturalnym, a także w trakcie infekcji w zakażonym organizmie. Biofilmy to złożone wielokomórkowe struktury komórek, aktywne metabolicznie; przyczyniające się do ich przetrwania w obecności środków przeciwdrobnoustrojowych, co czyni je niezwykle trudnymi do usunięcia. (Garrett TR, Bhakoo M. & Zhang, Z. Bacterial Adhesion and Biofilms on Surfaces. Progress in Natural Science (2008). Z punktu widzenia technologicznego, zdolność bakterii do przeżycia w biofilmach ma duże niekorzystne znaczenie dla przemysłu uzdatniania wody, nie tylko ze względu na to, że wykrycie tych organizmów w wodzie dystrybucyjnej daje wskazanie o niedawnym zanieczyszczeniu fekaliami, ale także z powodu trwałości tych struktur komórkowych, które uwalniając komórki planktonowe, doprowadzają do wtórnych skażeń bakteryjnych wody. Przeprowadzone badania wskazują, że w porównaniu z organizmami planktonowymi, patogeny biofilmujące mogą przeżyć dłużej i mają większą odporność na czynniki dezynfekcyjne stosowane podczas uzdatniania wody, tj. kwasem podchlorawym i monochloraminą (Williams, 2003). Należy zwrócić uwagę, że utrzymywanie się różnych gatunków z rodziny Enterobacteriacea e w biofilmach poddanych działaniu środków dezynfekujących może przyczynić się do ryzyka zarażenia się chorobami przenoszonymi przez wodę u osób z obniżoną odpornością. Obecnie wiele gałęzi przemysłu ponosi straty wynikające z nadmiernego namnażania się mikroorganizmów zdolnych do biofilmowania w tym E. coli, co z kolei przekłada się na wysokie koszty ich usuwania. Z tych powodów, a także obowiązujących restrykcyjnych przepisów dotyczących wpływu środków czyszczących na środowisko oraz zdrowie i bezpieczeństwo użytkowników (rozporządzenie Komisji WE nr 1048/2005), istnieje duże zainteresowanie przemysłu opracowaniem nowych materiałów i metod, które mogą usuwać i aktywnie zapobiegać tworzeniu przez mikroorganizmy biofilmów (Trevor Roger, Garrett Manmohan Bhakoo, Zhibing Zhang; Bacterial adhesion and biofilms on surfaces, Progress in Natural Science, Volume 18, Issue 9, 10 September 2008, Pages 1049-1056). Przeprowadzone badania wskazują, że alternatywą dla substancji o charakterze przeciwdrobnoustrojowym w degradowaniu biofilmów wytwarzanych przez szczepy E. coli w środowisku, a także w leczeniu zakażeń wywoływanych przez te bakterie może być wyizolowana kompozycja bakteriofagowa vB_EcoC MixBO1, a także poszczególne jej podizolaty vB_EcoC MixBO1.1; vB_EcoC MixBO1.2; vB_EcoC MixBO1.3.
Badania wskazują, że alternatywą dla leczenia antybiotykami mogą być terapie fagowe. Bakteriofagi są wirusami o naturalnej zdolności niszczenia bakterii, dzięki enzymom powodującym degradację ścian komórkowych lub otoczek bakterii. Stanowią obiecujący środek zastępujący antybiotyki, które ze względu na ich nadużywanie straciły właściwości skutecznej walki z wieloma szczepami wielolekoopornych szczepów bakterii.
Bakteriofagi stosowane są również jako czynniki biokontroli w oczyszczalniach ścieków, co przyczynia się do eliminacji opornych szczepów E. coli, które mogą przedostawać się do środowiska wodnego ze ściekami oczyszczonymi.
Ze zgłoszenia patentowego KR20150117445 (A) znany jest nowy bakteriofag ΦCJ28 (KCCM11466P) oraz kompozycja zawierająca ten bakteriofag do zwalczania bakterii E. coli.
Wynalazek dotyczy nowej mieszaniny bakteriofagów specyficznych wobec bakterii z rodziny Enterobacteriacea , zwłaszcza Escherichia coli zdeponowanej w Polskiej Kolekcji Mikroorganizmów (PCM) pod numerem depozytowym F/00156.
PL 240 027 BI
Ponadto kompozycja fagów według wynalazku pod kątem szeregu żywicieli wykazuje aktywność lityczną w stosunku do innych gatunków z rodziny Enterobacteriaceae tj. z rodzaju Schigella i Enterobacter.
Wynalazek dotyczy zastosowania kompozycji bakteriofagów zdeponowanej w Polskiej Kolekcji Mikroorganizmów (PCM) pod numerem depozytowym F/00156 w zwalczaniu bakterii z rodziny Enterobacteriaceae, zwłaszcza Escherichia coli.
Korzystnie kompozycja bakteriofagów ma zastosowanie w zwalczaniu innych bakterii z rodziny Enterobacteriaceae tj. z rodzaju Schigella i Enterobacter.
Wynalazek dotyczy zastosowania kompozycji bakteriofagów zdeponowanej w Polskiej Kolekcji Mikroorganizmów (PCM) pod numerem depozytowym F/00156 do wytwarzania preparatów przeciwbakteryjnych służących jako czynnik biokontroli i zwalczania bakterii z rodziny Enterobacteriacea, zwłaszcza Escherichia co//w wodzie i ściekach.
Korzystnie kompozycja bakteriofagów ma zastosowanie do wytwarzania preparatów przeciwbakteryjnych służących jako czynnik biokontroli i zwalczania innych bakterii z rodziny Enterobacteriaceae, tj. z rodzaju Schigella i Enterobacter.
Otrzymana kompozycja fagowa w badaniach in vitro stosowana jako czynnik biokontroli powodowała redukcję liczby komórek biofilmu wśród szczepów E. coli ESBL w zakresie od 1,6% do 94% przy MOI 10, a przy MOI 100 w zakresie od 1,2% do 93%. Natomiast w przypadku szczepów środowiskowych wyizolowanych z technologicznych próbek ścieków obserwowano % redukcję liczby komórek biofilmu w zakresie od 11% do 86% przy MOI 10 oraz w zakresie od 5% do 84,3% przy MOI 100.
Przykład 1
Przynależność taksonomiczną fagów otrzymanych z próbek ścieków komunalnych oraz ich charakterystykę morfologiczną przeprowadzono z zastosowaniem transmisyjnego mikroskopu elektronowego.
W badaniach wykorzystano technikę kontrastowania negatywowego wg. następującej metodyki. Siatki miedziane z błoną formvarowo-węglową- 400 mesh przepłukiwano w acetonie w celu usunięcia zanieczyszczeń. Na tak przygotowane siatki nakładano 5 pi przygotowanego lizatu bakteriofagowego i adsorbowano przez 3 minuty. Po odsączeniu nadmiaru próbki preparat barwiono przez 15 sekund w 2% wodnym roztworze siarczanu uranylu. Obrazy utrwalane były przy pomocy cyfrowej kamery.
Dominującą frakcję wirionów w mieszaninie stanowią fagi należące do rzędu bakteriofagów ogoniastych Caudovirales. W szczegółowej klasyfikacji uwzględniono analizę morfometryczną, gdzie wyznaczono średnicę głowy (hd; szerokość prostopadła do ogona), długość głowy (wzdłuż osi ogona; hl), średnicę ogona (td) i długość ogona (tl). zgodnie wytycznymi zawartymi w publikacji-Hans-W. Ackermann - Tailed Bacteriophages: The Order Caudovirales.
Jedną z pożądanych cech mieszaniny fagowej wyizolowanej z środowiska jest jej skład poszczególnych izolatów należących do bakteriofagów ogoniastych - Rząd Caudovirales. Ackermann i in. (2004) wykazali, że fagi ogoniaste są najbardziej stabilne w niekorzystnych warunkach środowiskowych, a także nie istnieją istotne różnice we wrażliwości na czynniki fizykochemiczne między fagami z kurczliwymi, niekurczliwymi lub z krótkimi ogonkami. Dodatkowo wskazuje się, że fagi z dużym kapsydem (o średnicy 100 nm) są stabilniejsze od fagów z mniejszym kapsydem (o średnicy 60 nm)(Ackermann HW, Tremblay D, Moineau S. Long-term bacteriophage preservation. WFCC Newslett. 2004;38:35-40).
Przynależność taksonomiczna Morfotyp Wymiary w nm
Wys. gł. Szer. gł. Dł. og. Szer. og.
Caudovirales, Myoviridae A1 121,0 ±2,8 84,9 ± 3,7 118,3 ± 5,7 22,8 ±1,2
Caudovirales, Myoviridae A2/A3 91,3 ±7,3 87,4 ±5,7 121,4 ±5,3 23,0 ±2,1
Caudovirales, Siphoviride 69,5 ± 2,0 65,0±2,3 167,8 ± 2,6 13,3± 1,0
Sekwencjonowanie genomowego DNA kompozycji bakteriofagów pozwoliło na uzyskanie trzech kontigów o wielkość ponad 50 kpz. Są to odpowiednio: a) kontig 1 o wielkości 169249 pz, b) kontig 2 o wielkości 166706 pz i c) kontig 3 o wielkości 50463 pz. Dalsza analiza uzyskanych sekwencji wykazała podobieństwo uzyskanych kontigów do:
PL 240 027 BI
Kontig 1 - tabela podobieństw:
Opis Max Score Query Cover Per. Ident Pozycja taksonomiczna
1 Escherichia phage vB EcoM JB75, 76507 96% 97.87% Caudovirales; Myoviridae; Tevenvirinae: Tequatrovirus: unclassified Tequatrovirus
2 Yersinia phage fPS-65 67300 96% 98.44%
3 Escherichia phage vB EcoM G4500, 66205 96% 97.70%
4 Escherichia phage vB EcoM G29, 66137 96% 97.74%
5 Escherichia phage vB EcoM OE5505, 65217 95% 98.07%
6 Yersinia phage fPS-90 65189 94% 97.37%
7 Shigella phage JK23, 65030 94% 97.14%
8 Shigella phage CM8, 61819 94% 97.46%
9 Escherichia phage vB EcoM G4498, 60744 94% 97.01%
10 Escherichia phage RB14, 59924 93% 96.53% Caudovirales; Myoviridae; Tevenvirinae; Tequatrovirus; Escherichia virus RB14
11 Escherichia phage T4 ev240 59651 92% 96 39% Caudoviraies; Myoviridae; Tevenvirinae; Tequatrovirus: unclassified Tequatrovirus
12 Escherichia phage EcNP1, 58719 94% 96.19%
Na podstawie powyższej tabeli stwierdzono, że fag, z którego pochodzi Kontig 1, należy do Caudovirales; Myoviridae.
Kontig 2-tabela podobieństw:
Opis Max Score Query Cover Per. Ident Pozycja taksonomiczna
1 Enterobacteria phage RB49, 64018 93% 97.14% Caudovirales; Myoviridae: Tevenvirinae; Krischvirus; Escherichia virus RB49
2 Escherichia phage vB EcoM 011D4, 63828 93% 97.04% Caudovirales; Myoviridae; unclassified Myovińdae
3 Shigella phage Sf20, 54423 93% 97.52% Caudovirales; Myoviridae; Tevenvirinae; Krischvirus; unclassified Krischvirus
4 Escherichia phage kaaroe, 53230 93% 97.68%
5 Escherichia phage vB EcoM G2248, 53210 93% 91.47%
6 Escherichia virus Ec Makalu 001, 47611 93% 96.20%
7 Enterobacteria phage GEC3S 46702 92% 97.26% Caudovirales; Myoviridae; Tevenvirinae; Krischvirus; Escherichia virus GEC3S
S Shigella phage JK32, 44736 95% 94.87% Caudovirales; Myoviridae; Tevenvirinae; Krischvirus, unclassified Krischvirus
9 Escherichia phage E26, 42919 92% 96.79%
10 Escherichia phage kvi. 34369 90% 97.76%
11 Escherichia phage vB EcoM PHB13, 34271 92% 96.97%
12 Enterobacteria phage Phi1, 33861 93% 97.78% Caudovirales; Myoviridae: Tevenvirinae; Krischvirus; Escherichia virus phil
13 Escherichia phage ECD7, 33781 92% 97.72% Caudovirales; Myoviridae; Tevenvirinae; Krischwrus; Escherichia virus ECD7
14 Escherichia virus Ec Makalu 002, 30836 92% 96.31% Caudovirales; Myoviridae; Tevenvirinae; Krischvirus, unclassified Khschvirus
15 Escherichia virus Ec Makalu 003, 30757 92% 95.51%
16 Escherichia phage vB EcoM G2494, 29202 91% 97.60%
Na podstawie powyższej tabeli można z bardzo dużym prawdopodobieństwem stwierdzić ze fag, z którego pochodzi Kontig2, należy do Caudovirales; Myoviridae;
PL 240 027 BI
Przykładowe mikrofotografie mieszaniny fagowej vB_EcoC MixBO1 (A)- mieszaniny wchodzących w jej skład wirionów wykonane przy użyciu mikroskopu elektronowego transmisyjnego, a także morfologie łysinek mieszaniny -(B) i jej podizolatów-(C) vB_EcoC MixBO1.1, - (D) vB_EcoC MixBO1.2, -(E) vB_EcoC MixBO1.3 zostały pokazane na fig. 1.
Kontig 3 - Tabela podobieństw:
Opis Max Query Score Cover Per. Ident Pozycja taksonomiczna
1 Escherichia phage tiwna, 37015 90% 94.79% Caudovirales; Drexlerviridae; Tempevirinae; Warwickvirus; uncfassified Warwickvirus
2 Escherichia phage tonmkala, 36993 89% 95.65%
3 Escherichia phage tunus, 36435 91% 94.05%
4 Escherichia phage atuna, 33615 85% 96.49%
5 Escherichia phage vB EcoS ΧΥ3, 32474 90% 94.91%
6 Shigella phage JK16, 32356 87% 93.81%
7 Escherichia phage tonijn, 30092 96% 95.27%
Na podstawie powyższej tabeli stwierdzono, że fag, z którego pochodzi Kontig3, należy do Caudovirales; Drexlerviridae.
Przykład 2
Morfologia łysinki: łysinki mieszaniny różniły się wielkością: łysinki duże - φ około 6 mm, klarowne środki z zmętniałymi obrzeżami -vB_EcoC MixBO1.3; łysinki średnie - φ około 3 mm, klarowne środki z zmętniałymi obrzeżami - vB_EcoC MixBO1.2, łysinki małe - φ <1-2 mm, całe klarowne - vB_EcoC MixBO1.1.
Aby określić rozmiar łysinek, przygotowano seryjne dziesięciokrotne rozcieńczenia mieszaniny fagów w pożywce LB lub buforze SM (50 mM Tris-HCI pH 7,5; 0,1 M NaCI, 8 mM MgS04 · 7H2O i 0,01% (w/v) żelatyny). W kolejnym etapie 0,2 ml hodowli szczepu gospodarza zmieszano z 10 pl odpowiedniego rozcieńczenia mieszaniny bakteriofagów i dodano do 5 ml górnego agaru LB 0,7%. Mieszaninę wylano na płytkę z agarem podstawowym. Szalki Petriego inkubowano w 37°C i po 24 godzinach oceniano morfologię i średnicę łysinek mieszaniny.
Przykład 3
Z punktu widzenia wykorzystania technologicznego czy terapeutycznego (w przypadku wybranych podizolatów) wyizolowaną mieszaninę fagową vB_EcoC MixBO1.1. scharakteryzowano pod względem cykli replikacyjnych wchodzących w jej skład podizolatów fagowych (vB_EcoC MixBO1.1; vB_EcoC MixBO1.2; vB_EcoC MixBO1.3) przy użyciu metody one-step growth, określając ich czas latencji na około 10 minut, co w praktyce zwiększa szansę na ich komercyjne zastosowanie. Plon fagowy z hodowli w przypadku podizolatu vB_EcoC MixBO1.1 po 20 minutach replikacji wirusa wynosił około 105 fagów potomnych z jednej komórki bakteryjnej, w podizolacie vB_EcoC MixBO1.2 około 53 fagi potomne również po 20 minutach replikacji wirusa, a w przypadku trzeciego podizolatu vB_EcoC MixBO1.3 po 20 minutach replikacji plon wynosił około 5 fagów potomnych. Wskazuje się, że parametry określające proces replikacji wirusów tj. współczynnik adsorpcji, czas latencji, plon fagowy - z ang. „burst size” - są ważne w określeniu dynamiki przeprowadzanej infekcji przez wirusy i tym samym jej skuteczności. W oparciu o przeprowadzone badania in vitro przedstawiony wynalazek charakteryzujący się krótkim czasem latencji (około 10 min.) w przypadku wszystkich podizolatów, wysokim plonem fagowym w przypadku 2 podizolatów szybko replikujących się wykazywał najwyższy poziom aktywności bakteriobójczej w kompozycji. W lecznictwie wybiera się fagi o stosunkowo wysokich plonach fagowych tj. (-100 pfu lub więcej) i niskich czasach latencji (<1-1,5h), a które w przypadku zastosowania technologicznego kompozycja fagowa będąca przedmiotem wynalazku również spełnia.
Dodatkowo w trakcie testów stopnia wirulencji (tzw. „bacterial challenge”) badanej kompozycji fagowej, a także jej podizolatów obserwowano znaczny spadek liczby komórek E. coli zarówno w obrębie
PL 240 027 B1 szczepów klinicznych jak i środowiskowych. Zbadana kompozycja fagowa cechuje się lepszą aktywnością oraz szerszym zakresem litycznym niż pojedyncze podizolaty fagowe. MOI na poziomie 0,1 był wystarczający do redukcji komórek bakteryjnych w zakresie od 1,3% do 76%. W przypadku MOI 1 obserwowana redukcja procentowa była w zakresie od 2,6% do 78%. MOI na poziomie 10 redukował liczbę komórek w zakresie 2,2% - 75%, przy MOI 100 w zakresie 1,4% do 96%. W przypadku wyższych MOI, tj. 10 lub 100 zwiększała się liczba szczepów bakteryjnych o wyższej procentowej redukcji komórek. Również redukcję liczby komórek wśród szczepów środowiskowych w zakresie od 12,2% do 51% obserwowano przy najniższym badanym MOI 0,1. Przy MOI 1 największa redukcja osiągnęła wartość 56% w stosunku do kontroli, przy MOI 10 - 65%, a przy MOI 100 - 93%. W przypadku podizolatu vB_EcoC MixBO1.1 przy najniższym badanym MO1 0,1 obserwowano 70,6 % redukcję liczby komórek w stosunku do kontroli, przy użyciu podizolatu vB_EcoC MixBO1.2 redukcja osiągnęła poziom 84,7%, przy izolacie vB_EcoC MixBO1.3 - 36,2%. Analiza aktywności litycznej mieszaniny fagowej vB_EcoC MixBO1 na wzrost innych gatunków należących do rodziny Enterobacteriacea e wykazała spadek populacji komórek bakteryjnych o 84% przy MOI 0,1 i 95% przy MOI 1 dla Schigella sonnei ATCC 25931 i 3,4% przy MOI 0,1 i 5% przy MOI 1 dla Enterobacter aerogenes PCM 532. W przypadku zastosowania podizolatów kompozycji (vB_EcoC MixBO1.1; vB_EcoC MixBO1.2, vB_EcoC MixBO1.3) obserwowano znaczny wzrost aktywności litycznej wirusów i redukcję liczby komórek bakterii Schigella sonnei ATCC 25931 o 94% przy zastosowaniu podizolatów vB_EcoC MixBO1.1 i 1.2 i o 54% w przypadku podizolatu 1.3. Natomiast podizolat vB_EcoC MixBO1.3 redukował populację komórek Enterobacter aerogenes PCM 532 o 78,5% przy najniższym zastosowanym MOI 0,1.
Ponadto w przypadku szczepów środowiskowych E. coli oceniono stopień redukcji liczby komórek bakteryjnych z wykorzystaniem posiewów na podłożu LB agar - test na określenie liczby jednostek tworzących kolonie - (jtk) po infekcji kompozycją vB_EcoC MixBO1. Analiza wykazała redukcje od 0,43 log do 3,02 log przy MOI 1, od 0,15 log do 4,7 log przy MOI 10, od 0,82 log do 6,8 log przy MOI 100 w próbkach wody zakażonych komórkami bakterii w ilości 1 x 108/ml po 24h inkubacji. W przypadku zastosowania podizolatów vB_EcoC MixBO1.2 i vB_EcoC MixBO1.3 przy najniższym zastosowanym MOI 1 osiągnięto podobną redukcję w zakresie 3,5 log. Przeprowadzone analizy stopnia wirulencji wskazują o wysokiej infekcyjności mieszaniny vB_EcoC MixBO1 i możliwość potencjalnego jej wykorzystania technologicznego.
P r z y k ł a d 4
Wskazuje się również, że na skuteczność infekcji fagów mają wpływ różne zewnętrzne czynniki fizyczne i chemiczne takie jak: pH, temperatura, stabilność wirusów w soku żołądkowym i jelitowym, które mogą doprowadzać do uszkodzeń elementów strukturalnych wirionów (główka, ogon, otoczka), utraty lipidów otoczek, a także prowadzić do zmian strukturalnych materiału genetycznego wirusów (Ackermann HW, Tremblay D, Moineau S. Long-term bacteriophage preservation. WFCC Newslett. 2004;38:35-40; Jończyk E, Kłak M, Międzybrodzki R, Górski A., The influence of external factors on bacteriophages-review.Folia Microbiol (Praha), 2011 May; 56(3):191-200).
Termostabilność infekcyjną mieszaniny fagowej, a także jej poszczególnych podizolatów określono w zakresie temperatur 37°C, 50°C przez 1 h; 60°C, 70°C przez 1 i 3h; 80°C, 90°C przez 15 i 30 minut; 95°C przez 15 minut w stosunku do kontroli (temperatura pokojowa). W przypadku kompozycji fagowej vB_EcoC MixBO1 zaobserwowano niewielki spadek aktywności biologicznej wirusów o jeden rząd wielkości w temperaturze 50°C i 60°C po 1 h inkubacji. W przypadku 70°C spadek o trzy rzędy wielkości w mianie fagów obserwowano po 1 h inkubacji. Natomiast w temp. 80°C i 90°C po 15 minutach zanotowano znaczą redukcję aktywności kompozycji o blisko 6 rzędów wielkości. Inkubacja przez 3h w temp. 60°C i 70°C, a także 30 minut 80°C i 90°C powoduje znaczną redukcję miana kompozycji fagowej, gdzie odnotowano obecność pojedynczych łysinek.
Większą stabilność termiczną wykazywał podizolat vB_EcoC MixBO1.2, gdzie spadek miana o jeden rząd wielkości zaobserwowano po 1h inkubacji, natomiast o 2 rzędy po 3h inkubacji w 60°C. Spadek miana o 6 rzędów wielkości w 70°C po 1h i 3h, a także w 80°C i 90°C odnotowano po 15 i 30 minutach inkubacji. Izolat ten charakteryzuje się wysoką termostabilnością, gdyż obserwowano obecność łysinek po inkubacji lizatu fagowego przez 15 minut w 95°C (spadek o 6 rzędów wielkości).
W podizolacie vB_EcoC MixBO1.1 spadek miana o jeden rząd wielkości obserwowano w temperaturze 50°C i 60°C po 1h inkubacji. Spadek miana o 4 rzędy wielkości po 1h i o 5 rzędy wielkości obserwowano po 1h i 3h inkubacji w temperaturze 70°C. Inkubacja przez 15 minut w temperaturze 80°C i 90°C wywołała spadek miana o 7 rzędów wielkości.
PL 240 027 BI
W podizolacie vB_EcoC MixBO1.3 inkubacja faga w temp. 50°C przez 1h powoduje obniżenie jego aktywności o 1 log. W temp. 60°C następuje spadek miana wirusa o 2 rzędy wielkości po 1h inkubacji i o 3 rzędy po 3 h inkubacji. Spadek miana o 7 rzędów wielkości po 1h i o 8 rzędów wielkości obserwowano po 1 h i 3h inkubacji w temperaturze 70°C. Natomiast spadek miana o 7 rzędów wielkości po 1h i o 9 rzędów wielkości obserwowano po 1h i 3h inkubacji w temperaturze 80°C. W 90°C i 95°C spadek miana wirusa o 8 rzędów wielkości obserwowano po 15 minutach inkubacji.
Dodatkowo w zakresie pH 3-10 nie zanotowano wpływu pH na aktywność biologiczną faga po 1h inkubacji, co wskazuje, że kompozycja fagowa vB_EcoC MixBO1,jakjej podizolaty vB_EcoC MixBO1.1, vB_EcoC MixBO1.2, vB_EcoC MixBO1.3 cechują się odpornością na działanie czynników fizykochemicznych, tj. pH i temperaturę. Dodatkowo badana mieszanina fagowa vB_EcoC MixBO1, jak jej podizolaty vB_EcoC MixBO1.1, vB_EcoC MixBO1.2, vB_EcoC MixBO1.3 wykazywały stabilność w symulowanym soku żołądkowym i jelitowym.
Wpływ temperatury na przeżywalność fagów jest niezwykle istotny, jeśli chodzi o zapewnienie prawidłowej aktywności fagów w trakcie ich przechowywania. Stabilność analizowanych fagów w symulowanym soku żołądkowym i jelitowym może mieć praktyczne zastosowanie przy immobilizacji wirusów w postaci kapsułek, co jest istotne przy zastosowaniu kompozycji fagowej vB_EcoC MixBO1, lub jej podizolatów z innymi preparatami, które mogą mieć niskie lub wysokie pH.

Claims (6)

1. Kompozycja bakteriofagów specyficzna wobec bakterii z rodziny Enterobacteriaceae, zwłaszcza Escherichia coli zdeponowana w Polskiej Kolekcji Mikroorganizmów (PCM) pod numerem depozytowym F/00156.
2. Kompozycja według zastrz. 1 pod kątem szeregu żywicieli wykazuje aktywność lityczną w stosunku do innych gatunków z rodziny Enterobacteriaceae, tj. z rodzaju Schigella i Enterobacter.
3. Kompozycja bakteriofagów zdeponowana w Polskiej Kolekcji Mikroorganizmów (PCM) pod numerem depozytowym F/00156 do zastosowania w zwalczaniu bakterii z rodziny Enterobacteriaceae, zwłaszcza Escherichia coli.
4. Kompozycji według zastrz. 3 do zastosowania w zwalczaniu innych bakterii z rodziny Enterobacteriaceae, tj. z rodzaju Schigella i Enterobacter.
5. Zastosowanie kompozycji bakteriofagów zdeponowanej w Polskiej Kolekcji Mikroorganizmów (PCM) pod numerem depozytowym F/00156 do wytwarzania preparatów przeciwbakteryjnych służących jako czynnik biokontroli i zwalczania bakterii z rodziny Enterobacteriacea, zwłaszcza Escherichia coli w wodzie i ściekach.
6. Zastosowanie kompozycji według zastrz. 5 do wytwarzania preparatów przeciwbakteryjnych służących jako czynnik biokontroli i zwalczania innych bakterii z rodziny Enterobacteriaceae, tj. z rodzaju Schigella i Enterobacter.
PL435199A 2020-09-03 2020-09-03 Kompozycja bakteriofagów specyficzna wobec bakterii z rodziny Enterobacteriaceae, zwłaszcza Escherichia coli, zastosowanie kompozycji bakteriofagów w zwalczaniu bakterii z rodziny Enterobacteriaceae, zwłaszcza Escherichia coli oraz zastosowanie kompozycji bakteriofagów jako czynnika biokontroli PL240027B1 (pl)

Priority Applications (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL435199A PL240027B1 (pl) 2020-09-03 2020-09-03 Kompozycja bakteriofagów specyficzna wobec bakterii z rodziny Enterobacteriaceae, zwłaszcza Escherichia coli, zastosowanie kompozycji bakteriofagów w zwalczaniu bakterii z rodziny Enterobacteriaceae, zwłaszcza Escherichia coli oraz zastosowanie kompozycji bakteriofagów jako czynnika biokontroli

Applications Claiming Priority (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL435199A PL240027B1 (pl) 2020-09-03 2020-09-03 Kompozycja bakteriofagów specyficzna wobec bakterii z rodziny Enterobacteriaceae, zwłaszcza Escherichia coli, zastosowanie kompozycji bakteriofagów w zwalczaniu bakterii z rodziny Enterobacteriaceae, zwłaszcza Escherichia coli oraz zastosowanie kompozycji bakteriofagów jako czynnika biokontroli

Publications (2)

Publication Number Publication Date
PL435199A1 PL435199A1 (pl) 2021-04-06
PL240027B1 true PL240027B1 (pl) 2022-02-07

Family

ID=75297950

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL435199A PL240027B1 (pl) 2020-09-03 2020-09-03 Kompozycja bakteriofagów specyficzna wobec bakterii z rodziny Enterobacteriaceae, zwłaszcza Escherichia coli, zastosowanie kompozycji bakteriofagów w zwalczaniu bakterii z rodziny Enterobacteriaceae, zwłaszcza Escherichia coli oraz zastosowanie kompozycji bakteriofagów jako czynnika biokontroli

Country Status (1)

Country Link
PL (1) PL240027B1 (pl)

Also Published As

Publication number Publication date
PL435199A1 (pl) 2021-04-06

Similar Documents

Publication Publication Date Title
Wang et al. Protective and therapeutic application of the depolymerase derived from a novel KN1 genotype of Klebsiella pneumoniae bacteriophage in mice
Islam et al. Application of a novel phage ZPAH7 for controlling multidrug-resistant Aeromonas hydrophila on lettuce and reducing biofilms
Pereira et al. Potential of phage cocktails in the inactivation of Enterobacter cloacae—An in vitro study in a buffer solution and in urine samples
Yin et al. Bacteriophage potential against Vibrio parahaemolyticus biofilms
US20190099459A1 (en) Methods and compositions for preventing infection by a Vibrio species
Sasikala et al. Characterization of potential lytic bacteriophage against Vibrio alginolyticus and its therapeutic implications on biofilm dispersal
WO2005024005A1 (en) Novel salmonella bacteriophage and uses thereof
Cao et al. Isolation and identification of the broad-spectrum high-efficiency phage vB_SalP_LDW16 and its therapeutic application in chickens
Gao et al. Host receptor identification of a polyvalent lytic phage GSP044, and preliminary assessment of its efficacy in the clearance of Salmonella
Lu et al. Genomic characterization of a novel virulent phage infecting Shigella fiexneri and isolated from sewage
Ture et al. Isolation and characterization of Aeromonas hydrophila-specific lytic bacteriophages
Abdelghafar et al. A novel lytic phage exhibiting a remarkable in vivo therapeutic potential and higher antibiofilm activity against Pseudomonas aeruginosa
Tsai et al. Therapeutic effect and anti-biofilm ability assessment of a novel phage, phiPA1-3, against carbapenem-resistant Pseudomonas aeruginosa
Kumar et al. Phenotypic characterization and whole-genome analysis of a novel bacteriophage HCF1 infecting Citrobacter amalonaticus and C. freundii
Ture et al. Characterization of novel bacteriophage HP-T19 that targets Hafnia alvei
Chaudhary et al. Characterization and in vitro activity of a lytic phage RDN37 isolated from community sewage water active against MDR Uropathogenic E. coli
Ghasemian et al. A broad-host range coliphage against a clinically isolated E. coli O157: isolation and characterization
Taj et al. Biocontrol characteristics and application of phage SEP4 against multidrug-resistant Salmonella biofilm on food matrix
Zhao et al. A newly isolated bacteriophage vB8388 and its synergistic effect with aminoglycosides against multi-drug resistant Klebsiella oxytoca strain FK-8388
Choi et al. Development and application of a bacteriophage cocktail for Shigella flexneri biofilm inhibition on the stainless steel surface
Karthika et al. Chitosan-encapsulated bacteriophage cocktail as promising oral delivery system to surpass gastrointestinal infection caused by Klebsiella aerogenes
PL240027B1 (pl) Kompozycja bakteriofagów specyficzna wobec bakterii z rodziny Enterobacteriaceae, zwłaszcza Escherichia coli, zastosowanie kompozycji bakteriofagów w zwalczaniu bakterii z rodziny Enterobacteriaceae, zwłaszcza Escherichia coli oraz zastosowanie kompozycji bakteriofagów jako czynnika biokontroli
Cui et al. Characterization and complete genome analysis of a bacteriophage vB_EcoM_DE7 infecting donkey-derived Escherichia coli
Li et al. Effect of Biofilm Formation on the Escherichia coli Drug Resistance of Isolates from Pigs in Central China.
CN114196637B (zh) 一种沙门氏菌噬菌体JNwz02及其用途