PL240556B1 - Nanokapsuła oraz sposób jej wytwarzania do równoczesnego przenoszenia związku lipofilowego i hydrofilowego oraz jej zastosowanie - Google Patents

Nanokapsuła oraz sposób jej wytwarzania do równoczesnego przenoszenia związku lipofilowego i hydrofilowego oraz jej zastosowanie Download PDF

Info

Publication number
PL240556B1
PL240556B1 PLPLPLPLPLPLPLPLPL426702A PLPLPLPLPLPLPLPL426702A PL240556B1 PL 240556 B1 PL240556 B1 PL 240556B1 PL PLPLPLPLPLPLPLPL426702 A PLPLPLPLPLPLPLPLPL426702 A PL PLPLPLPLPLPLPLPL426702A PL PLPLPLPLPLPLPL426702 A PLPLPLPLPLPLPLPL426702 A PL PLPLPLPLPLPLPL426702A PL 240556 B1 PL240556 B1 PL 240556B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
oil
emulsion
water
capsule
phase
Prior art date
Application number
PLPLPLPLPLPLPLPLPL426702A
Other languages
English (en)
Inventor
Krzysztof Smela
Szczepan Zapotoczny
Joanna Szafraniec
Original Assignee
Krzysztof Smela
Filing date
Publication date
Application filed by Krzysztof Smela filed Critical Krzysztof Smela
Publication of PL240556B1 publication Critical patent/PL240556B1/pl

Links

Description

PL 240 556 B1
Opis wynalazku
Dziedzina techniki
Przedmiotem wynalazku są biokompatybilne polisacharydowe układy typu „kapsuła w kapsule” oraz sposób ich wytwarzania, które są złożone z kapsuły o rdzeniu olejowym i średnicy nieprzekraczającej 1 μm, w którym umieszczone są kapsuły o rdzeniach wodnych, umożliwiające efektywną enkapsulację związków o charakterze zarówno lipofilowym (w rdzeniu olejowym), jak i hydrofilowych (w rdzeniu wodnym) i wysoką stabilnością w wodnej zawiesinie oraz sposób ich wytwarzania i stabilizacji za pomocą modyfikowanych hydrofobowo polisacharydów z grupami jonowymi w strukturze. Ponadto przedmiotem wynalazku jest również zastosowanie tych układów do przenoszenia związków lipofilowych i związków hydrofilowych.
Stan techniki
Potrzeba równoczesnego dostarczania związków hydrofobowych i hydrofilowych wiąże się często z synergistycznym działaniem kombinacji substancji aktywnych (Chou TC (2006) Theoretical basis, experimental design, and computerized simulation of synergism and antagonism in drug combination studies. Pharmacol Rev 58: 621-681; Zimmermann GR, Lehar J, Keith CT (2007) Multi-target therapeutics: when the whole is greater than the sum of the parts. Drug discovery today 12: 34-42.) lub możliwością równoczesnego i kolokalizowanego podawania terapeutyków i substancji wspomagających diagnostykę (teranostyka) (Liu G, Deng J, Liu F, Wang Z, Peerc D, Zhao Y, Hierarchical theranostic nanomedicine: MRI contrast agents as a physical vehicle anchor for high drug loading and triggered ondemand delivery, J. Mater. Chem. B, 2018,6, 1995-2003). Dotyczy to w szczególności dostarczania leków, witamin, hormonów, pestycydów, substancji kontrastujących w obrazowaniu rezonansowo -magnetycznym, itp. W przypadku stosowania leków jest to szczególnie ważne przy terapiach skomplikowanych chorób takich jak nowotwory (Blanco E et al. Colocalized delivery of rapamycin and paclitaxel to tumors enhances synergistic targeting of the PI3K/Akt/mTOR pathway. Mol Ther. 2014 Jul; 22(7): 1310-1319.), czy też przezwyciężaniu lekooporności drobnoustrojów, grzybów (Levy SB, Marshall B (2004) Antibacterial resistance worldwide: causes, challenges and responses. Nature medicine 10: S122-129; Fitzgerald JB, Schoeberl B, Nielsen UB, Sorger PK (2006) Systems biology and combination therapy in the quest for clinical efficacy. Nature chemical biology 2: 458-466).
Podawane substancje aktywne o różnej hydrofilowości zwykle różnią się farmakokinetyką, co utrudnia występowanie efektów synergistycznych w organizmie, nawet przy równoczesnym podaniu mieszaniny tych substancji. Rozwiązaniem tego problemu może być podawanie takich substancji w jednym nośniku o rozmiarach submikrometrycznych, który umożliwi dostarczenie obu (lub wielu) substancji jednocześnie w danym miejscu (kolokalizacja). Takimi nośnikami mogą być układy typu podwójnych emulsji woda-olej-woda, które strukturalnie można też opisać jako kapsuły z wodnym rdzeniem umieszczone w kapsuła z olejowym rdzeniem, jak w niniejszym wynalazku.
W przypadku związków hydrofilowych istotny jest także efekt ochronny realizowany poprzez odizolowanie substancji od środowiska zewnętrznego, które może działać na nią destrukcyjnie (np. sok żołądkowy o niskim pH, limfocyty odpowiedzialne za odpowiedź immunologiczną organizmu). Dotyczy to w szczególności doustnego podawania białek i peptydów (Abdul Muheem, Faiyaz Shakeel, Mohammad Asadullah, Jahangir, Mohammed Anwar, Neha Mallick, Gaurav Kumar Jain, Musarrat HusainWarsi, Farhan Jalees Ahmad, A review on the strategies for oral delivery of proteins and peptides and their clinical perspectives, Saudi Pharmaceutical Journal 2016, 24, 413-428).
Przedstawiony wynalazek oparty na wytworzeniu podwójnej emulsji typu woda-olej-woda (W/O/W) stabilizowanej hydrofobizowaną pochodną kwasu hialuronowego, bez konieczności użycia dodatkowych emulsyfikatorów, pełni rolę nośnika, który rozwiązuje problem z jednoczesnym podaniem substancji aktywnych o różnej hydrofilowości oraz z ochroną wrażliwych substancji hydrofilowych przed agresywnym środowiskiem zewnętrznym.
W patencie polskim numer P.413155 ujawniono stabilne układy emulsyjne O/W o budowie typu rdzeń-powłoka stabilizowane za pomocą modyfikowanych polisacharydów zdolne do efektywnej enkapsulacji związków hydrofobowych.
Z międzynarodowego patentu nr WO 2016/179251 znane są stabilne emulsje zdolne do enkapsulacji lotnych związków chemicznych, np. pochodnych cyklopropenu. Podwójna emulsja typu woda -olej-woda zawiera emulsyfikator i surfaktant zapewniający jej stabilność.
PL 240 556 Β1
Stabilne podwójne emulsje opisane zostały w amerykańskim patencie US 2010/0233221. Zawierają one co najmniej dwa emulsyfikatory o różnych masach molowych zapewniające stabilizację emulsji woda w oleju oraz podwójnej emulsji.
Znane z międzynarodowego patentu WO 2018/077977 są podwójne emulsje zawierające usieciowane kwasy tłuszczowe jako warstwę wewnętrzną służące do enkapsulacji hydrofilowych związków stosowanych w kosmetyce. Emulsje wykazują stabilność przez minimum 3 miesiące.
Z międzynarodowego patentu nr WO 2017/199008 znane są podwójne emulsje zawierające emulsyfikatory i wodną fazę wewnętrzną zawierającą polimery ulegające sieciowaniu w podwyższonej temperaturze co prowadzi do otrzymania układów typu hydrożel-olej-woda. Otrzymane układy są zdolne do przenoszenia substancji aktywnych (leków i komórek) inkorporowanych w cząstkach hydrokoloidalnych.
Celem niniejszego wynalazku jest dostarczenie nowych układów emulsyjnych (nanokapsuła w nanokapsule) typu woda-olej-woda. Nowe układy jako formy farmaceutyczne mogłyby zawierać substancje czynne przeciwnowotworowe lub białka.
Szczegółowy opis wynalazku:
Istotą niniejszego wynalazku są biozgodne układy typu podwójnej emulsji woda-olej-woda zdolne do jednoczesnego przenoszenia związków lipofilowych (w fazie olejowej) i hydrofilowych (w wewnętrznej fazie wodnej). Stabilizacja układu nie wymaga stosowania małocząsteczkowych związków powierzchniowo czynnych (surfaktantów), jest bowiem zapewniona przez hydrofobowo zmodyfikowany kwas hialuronowy.
Wytworzone otoczki stabilizujące kapsuły z olejowym rdzeniem, jak i kapsuły z wodnym rdzeniem (kapsuła wewnętrzna) składają się z modyfikowanego hydrofobowo hialuronianu sodu, Hy-C12, o wzo-
gdzie p jest liczbą całkowitą równą 5, a stosunek liczba m/(m+n) wynosi od 0,001 do 0,4.
Wytworzenie układu o budowie nanokapsuła w nanokapsule jest procesem dwuetapowym; pierwszy etap to otrzymanie odwróconej emulsji typu woda w oleju przez zmieszanie fazy wodnej stanowiącej roztwór dodecylowej pochodnej kwasu hialuronowego o stężeniu 1-10 g/L w soli fizjologicznej, tj. chlorku sodu o stężeniu 0,15 mol/dm3 z nietoksycznym olejem stanowiącym ok. 99% objętościowych mieszaniny. Drugi etap to opłaszczenie wytworzonych kropli wodnych zawieszonych w ciągłej fazie olejowej, powłoką z hialuronianu, co prowadzi do powstania układu typu woda-olej-woda. Co istotne, powstający w pierwszym etapie układ woda w oleju jest niestabilny, wymaga zastosowanie drugiego etapu w celu uzyskania stabilnego układu koloidalnego. Podwójna emulsja wykazuje stabilność w czasie minimum 2 miesięcy.
Dla uzyskania stabilnej w czasie emulsji istotne jest ustalenie balansu pomiędzy hydrofilowymi i hydrofobowymi fragmentami cząsteczki. Przeprowadzone badania wykazały, że najlepsze właściwości wykazuje układ stabilizowany przez kwas hialuronowy modyfikowany dodecylowymi łańcuchami bocznymi. Korzystnie, aby stopień podstawienia w łańcuchu polisacharydu nie przekraczał 5%. Zbyt duża zawartość bocznych łańcuchów hydrofobowych może bowiem ograniczyć rozpuszczalność polimeru w wodzie.
Dla uzyskania dobrej stabilności układu istotne jest także stosowanie polisacharydów obdarzonych trwałym ładunkiem elektrostatycznym. Korzystnie, aby zawartość grup jonowych w polisacharydzie była większa niż 20%, korzystniej jeśli jest większa niż 40%, zaś najkorzystniej aby przekraczała 60%. Obecność grup karboksylowych sprawia, że kwas hialuronowy to naturalnie występujący polianion, który zapewnia stabilizację układu typu nanokapsuła w nanokapsule.
PL 240 556 Β1
Konieczne jest stosowanie sonikacji (lub intensywnego mieszania) w celu uzyskania zarówno odwróconej emulsji typu woda-olej jak i podwójnej emulsji (woda-olej-woda), przy czym korzystnie aby sonikacja trwała 15-60 minut w temperaturze wyższej niż 18°C, ale nieprzekraczającej 40°C. Najkorzystniej, aby sonikacja trwała 60 min dla uzyskania odwróconej emulsji i 30 min dla uzyskania podwójnej emulsji i była prowadzona w temperaturze 25-30°C.
Do wytwarzania podwójnej emulsji stosowane są wodne roztwory hydrofobowo zmodyfikowanych polisacharydów jonowych o stężeniu 1-10 g/L i sile jonowej z zakresu 0,01-0,15. Korzystnie jest stosować roztwór kwasu hialuronowego o stężeniu 2 g/L rozpuszczony w roztworze chlorku sodu o stężeniu 0,15 mol/dm3.
Otrzymane układy typu nanokapsuła w nanokapsule charakteryzują się szerokim spektrum zastosowań, pozwalają bowiem na jednoczesne załadowanie związków hydrofobowych (do fazy olejowej) oraz hydrofilowych (do wewnętrznej fazy wodnej). Możliwość enkapsulacji barwników fluorescencyjnych zapewnia obrazowanie otrzymanych układów. Jednoczesne zastosowanie barwników hydrofilowych i hydrofobowych umożliwia obrazowanie geometrii kapsuł. Możliwe jest także zastosowanie znakowanych fluorescencyjnie pochodnych kwasu hialuronowego. Korzystnie jest stosować barwniki różniące się charakterystyką spektralną, korzystniej wzbudzane różnymi laserami i emitujące promieniowanie w różnych kanałach emisji konfokalnego mikroskopu fluorescencyjnego. Najkorzystniej stosować kwas hialuronowy modyfikowany izotiocyjanianem rodaminy oraz izotiocyjanianem fluoresceiny.
Istotą wynalazku jest wieloprzedziałowy układ typu „kapsuła w kapsule” w formie podwójnej emulsji typu woda-olej-woda do równoczesnego przenoszenia związków hydrofilowych oraz lipofilowych, który posiada jednocześnie:
a) ciekły rdzeń olejowy do przenoszenia związku lipofilowego zawierający olej wybrany z grupy obejmującej: kwas oleinowy, palmitynian izopropylu, kwasy tłuszczowe, ekstrakty i oleje pochodzenia naturalnego, zwłaszcza olej kukurydziany, olej lniany, olej sojowy, olej arganowy, lub ich mieszaniny, korzystnie kwas oleinowy,
b) umieszczoną w olejowym rdzeniu kapsułę lub wiele kapsuł z rdzeniem wodnym do przenoszenia związku hydrofilowego,
c) otoczkę stabilizującą zarówno dla kapsuły z olejowym rdzeniem, jak i wewnętrznej z wodnym rdzeniem, składającą się z modyfikowanego hydrofobowo polisacharydu dodecylowej pochodnej kwasu hialuronowego,
d) średnicę zewnętrznej kapsuły poniżej 1 pm i jest stabilna w roztworze wodnym.
Korzystnie w modyfikowanym hydrofobowo polisacharydzie stopień podstawienia hydrofobowych łańcuchów bocznych wynosi od 0,1 do 40%.
Korzystnie wytworzone otoczki stabilizujące kapsuły z olejowym rdzeniem, jak i kapsuły z wodnym rdzeniem (kapsuła wewnętrzna) składają się z modyfikowanego hydrofobowo hialuronianu sodu, Hy-C12, o wzorze:
gdzie p jest liczbą całkowitą równą 5, a stosunek liczb m/(m+n) wynosi od 0,001 do 0,4.
Korzystnie przenoszonym związkiem lipofilowym może być barwnik fluorescencyjny, rozpuszczalna w tłuszczach witamina lub hydrofobowa substancja lecznicza, a przenoszonym związkiem hydrofilowym może być barwnik fluorescencyjny, rozpuszczalna w wodzie witamina, białko, hydrofilowa substancja lecznicza.
Sposób otrzymywania układu typu „kapsuła w kapsule” do jednoczesnego przenoszenia związku lipofilowego i hydrofilowego, obejmuje następujące etapy:
a) miesza się fazę wodną z fazą olejową, przy czym stosunek objętościowy fazy wodnej i olejowej wynosi od 1:10 do 1:10000, korzystnie około 1:100,
PL 240 556 B1
b) z powstałej mieszaniny uzyskuje się emulsję typu woda w oleju, W/O, (kapsuły z wodnym rdzeniem) poprzez oddziaływanie ultradźwiękami (sonikację) lub oddziaływanie mechaniczne, korzystnie mieszanie lub wytrząsanie,
c) powstałą emulsję W/O miesza się z fazą wodną przy czym stosunek objętościowy fazy emulsji W/O i fazy wodnej 1:10 do 1:10000, korzystnie około 1:100,
d) z powstałej mieszaniny uzyskuje się emulsję typu W/O/W (układ typu „kapsuła w kapsule”) poprzez oddziaływanie ultradźwiękami (sonikację) lub oddziaływanie mechaniczne, korzystnie mieszanie lub wytrząsanie, przy czym jako fazę wodną stosuje się roztwór wodny modyfikowanego hydrofobowo polisacharydu, dodecylowej pochodnej kwasu hialuronowego o pH w zakresie 2-12, stężeniu 0,1-30 g/L i sile jonowej 0,001-3 mol/dm3, natomiast faza olejowa zawiera olej wybrany z grupy obejmującej: kwas oleinowy, palmitynian izopropylu, kwasy tłuszczowe, oleje pochodzenia naturalnego, zwłaszcza olej lniany, olej sojowy, olej arganowy, lub ich mieszaniny, korzystnie kwas oleinowy, przy czym proces prowadzi się bez stosowania małocząsteczkowych surfaktantów.
Korzystnie sonikację prowadzi się przez od 15 do 120 minut w temperaturze od 4°C do 40°C, korzystnie od 30 do 60 minut w temperaturze od 20 do 35°C, zwłaszcza przez 60 minut w temperaturze pokojowej dla otrzymania emulsji typu W/O i 30 minut w temperaturze pokojowej dla otrzymania emulsji typu W/O/W.
Korzystnie sonikację impulsową prowadzi się o czasie impulsu dwukrotnie krótszym niż czas przerwy między kolejnymi impulsami.
Korzystnie enkapsulowany związek lipofilowy zawarty jest w rdzeniu olejowym, a enkapsulowany związek hydrofilowy w rdzeniu wodnym kapsuł.
Istotą wynalazku jest również zastosowanie wieloprzedziałowego układu zdefiniowanego powyżej do przenoszenia związków lipofilowych i związków hydrofilowych.
Korzystnie, związkiem lipofilowym może być barwnik fluorescencyjny, rozpuszczalna w tłuszczach witamina lub hydrofobowa substancja lecznicza, a związkiem hydrofilowym może być barwnik fluorescencyjny, rozpuszczalna w wodzie witamina, białko, hydrofilowa substancja lecznicza.
Zaletą opracowanego wynalazku jest możliwość uzyskania biozgodnej i stabilnej nanoformulacji zdolnej do jednoczesnego transportu związków hydrofilowych i lipofilowych w oddzielonych przestrzennie kompartmentach podwójnej nanokapsuły. Zabezpiecza to enkapsulowane związki przed degradacją, przedwczesnym uwolnieniem z nośnika oraz zbyt szybką eliminacją z układu, np. krwioobiegu. Znacznie rozszerza to zakres stosowalności opisanych układów, które cechują się dodatkowo prostotą preparatyki i niskimi nakładami finansowymi.
Nanokapsuła do równoczesnego przenoszenia związku lipofilowego i hydrofilowego oznacza wieloprzedziałowy układ typu „kapsuła w kapsule” w formie podwójnej emulsji typu woda-olej-woda do równoczesnego przenoszenia związków hydrofilowych oraz lipofilowych.
Opis tabel i rysunków:
Przedmiot wynalazku został uwidoczniony w przykładach oraz rysunkach, których wykaz zamieszczono poniżej:
Fi g. 1 - przedstawia odwróconą emulsję otrzymaną przez zmieszanie preemulsji zawierającej wodę z kwasem oleinowym i wodno-etanolowego roztworu dodecylowej pochodnej kwasu hialuronowego (stosunek objętościowy woda:alkohol równy 2:3). Strzałkami zaznaczono duże pęcherzyki, które powstały w trakcie emulsyfikacji).
Fi g. 2 - przedstawia pęcherzyki powstałe w trakcie otrzymywania odwróconej emulsji powstałej przez zmieszanie preemulsji zawierającej wodę z kwasem oleinowym i wodno-etanolowego roztworu dodecylowej pochodnej kwasu hialuronowego (stosunek objętościowy woda:alkohol równy 1:2).
Fi g. 3 - przedstawia odwróconą emulsję otrzymaną przez zmieszanie preemulsji zawierającej wodę z kwasem oleinowym i wodnego roztworu dodecylowej pochodnej kwasu hialuronowego po 1 (a) i 5 dniach (b) od wytworzenia.
Fig. 4 - przedstawia rozkład rozmiarów cząstek odwróconej emulsji otrzymanej przez zmieszanie preemulsji zawierającej wodę z kwasem oleinowym i wodnego roztworu dodecylowej pochodnej kwasu hialuronowego (układ w dniu emulsyfikacji).
PL 240 556 B1
Fig. 5 - przedstawia rozkład rozmiarów cząstek odwróconej emulsji otrzymanej przez zmieszanie preemulsji zawierającej wodę z kwasem oleinowym i wodnego roztworu dodecylowej pochodnej kwasu hialuronowego (5 dni po emulsyfikacji).
Fig. 6 - przedstawia mikrofotografię cryo-TEM cząstki odwróconej emulsji (W/O) otrzymanej przez zmieszanie preemulsji zawierającej wodę z kwasem oleinowym i wodnego ro ztworu dodecylowej pochodnej kwasu hialuronowego zawierającej wolframian(VI) sodu.
Fig. 7 - przedstawia rozkład rozmiarów cząstek podwójnej emulsji otrzymanej przez zmieszanie 0,4% objętościowego odwróconej emulsji zwierającej dodecylową pochodną kwasu hialuronowego znakowanego FITC z wodnym roztworem hialuronianu znakowanego RhBITC (układ w dniu emulsyfikacji).
Fig. 8 - przedstawia rozkład rozmiarów cząstek podwójnej emulsji otrzymanej przez zmieszanie 0,4% objętościowego odwróconej emulsji zwierającej dodecylową pochodną kwasu hialuronowego znakowanego FITC z wodnym roztworem hialuronianu znakowanego RhBITC (układ po 7 dniach od emulsyfikacji).
Fig. 9 - przedstawia zdjęcia z mikroskopu konfokalnego układu podwójnej emulsji otrzymanej przez zmieszanie 0,4% objętościowego odwróconej emulsji zwierającej dodecylową pochodną kwasu hialuronowego znakowanego FITC z wodnym roztworem hialuronianu znakowanego RhBITC - obserwacja w zbiorczym kanale (a) i w kanale FITC (b) (podziałka 5 μm).
Fig. 10 - przedstawia mikrofotografię cryo-TEM cząstki podwójnej emulsji otrzymanej przez otrzymanej przez zmieszanie 0,4% objętościowego odwróconej emulsji zwierającej dodecylową pochodną kwasu hialuronowego znakowanego FITC i rozpuszczony wolframian(VI) sodu z wodnym roztworem hialuronianu znakowanego RhBITC.
Fig. 11 - przedstawia rozkład rozmiarów cząstek podwójnej emulsji zawierającej kalceinę w wewnętrznej fazie wodnej.
Fig. 12 - przedstawia zdjęcia układu podwójnej emulsji z mikroskopu konfokalnego - obserwacja w zbiorczym kanale - nakładanie sygnału od kalceiny i rodaminy, którą zmodyfikowany był hialuronian (podziałka 10 μm).
Fig. 13 - przedstawia rozkład rozmiarów cząstek podwójnej emulsji otrzymanej przez zmieszanie 0,1% objętościowego odwróconej emulsji zwierającej dodecylową pochodną kwasu hialuronowego znakowanego FITC (stosunek objętościowy fazy wodnej i olejowej 1:30) z wodnym roztworem hialuronianu znakowanego RhBITC.
Fig. 14 - przedstawia zdjęcia z mikroskopu konfokalnego podwójnej emulsji otrzymanej przez zmieszanie 0,1% objętościowego odwróconej emulsji zwierającej dodecylową pochodną kwasu hialuronowego znakowanego FITC (stosunek objętościowy fazy wodnej i olejowej 1:30) z wodnym roztworem hialuronianu znakowanego RhBITC. Obserwacja w kanale zbiorczym (a), w kanale FITC (b) oraz kanale TRITC (c) (podziałka 10 μm).
Fig. 15 - przedstawia rozkład rozmiarów cząstek podwójnej emulsji w czasie 11 tygodni od otrzymania układu typu W/O/W.
Fig. 16 - przedstawia zestawienie wartości potencjałów dzeta i odchyleń standardowych (SD) mierzonych w dniu otrzymania układu podwójnej emulsji oraz po kolejnych 7, 14, 21, 28, 43, 59 i 79 dniach.
Fig. 17 - przedstawia zdjęcia układu podwójnej emulsji z mikroskopu konfokalnego - obserwacja w zbiorczym kanale, tydzień 3 (górny panel) oraz tydzień 4 (dolny panel) (podziałka 5 μm).
Fig. 18 - przedstawia rozkład rozmiarów cząstek podwójnej emulsji zawierającej kalceinę w wewnętrznej fazie wodnej i czerwień Nilu w fazie olejowej.
Fig. 19 - przedstawia zdjęcia układu podwójnej emulsji zawierającej kalceinę w fazie wodnej i czerwień Nilu w fazie olejowej uzyskane za pomocą mikroskopu konfokalnego - obserwacja w kanale TRITC (a, czerwień Nilu), FITC (b, kalceina) i kanale zbiorczym (c) (podziałka 5 μm).
PL 240 556 B1
Wynalazek ilustrują następujące przykłady wykonania, nie stanowiące jego ograniczenia.
P r z y k ł a d I
Otrzymywanie odwróconej emulsji typu woda w oleju
Celem uzyskania odwróconej emulsji (typu W-O) zastosowano mieszaninę wodno-etanolową dodecylowej pochodnej kwasu hialuronowego. Obecność lotnego rozpuszczalnika organicznego miała umożliwić uzyskanie przez łańcuchy polimerowe rozwiniętej konformacji (celem umożliwienia powstania odwróconej emulsji). Rozpuszczalnik miał być następnie odparowany.
Przygotowano roztwór dodecylowej pochodnej kwasu hialuronowego (stopień podstawienia hydrofobowych łańcuchów bocznych wynosi od 4,5%) w soli fizjologicznej (stężenie ok 7,5 g/L). Roztwór o odczynie obojętnym zadano następnie etanolem i uzyskano mieszaninę o stosunku objętościowym równym 2:3.
Równocześnie przygotowano preemulsję przez zmieszanie kwasu oleinowego i wodnego roztworu chlorku sodu (c=0,15 mol/dm3) w stosunku objętościowym 100:1. Układ wytrząsano przez 10 minut na wytrząsarce typu vortex oraz sonikowano przez 30 minut w łaźni ultradźwiękowej (tryb impulsowy, 1 s ultradźwięków, 2 s przerwy) w temperaturze pokojowej. Sonikacja doprowadziła do powstania mlecznobiałej emulsji.
Do preemulsji stopniowo przez 5 min wkraplano wodno-etanolowy roztwór dodecylowej pochodnej kwasu hialuronowego. Całość sonikowano przez 30 min w trybie impulsowym w otwartej buteleczce celem odparowania etanolu.
Rozkłady rozmiarów zmierzone z wykorzystaniem dynamicznego rozpraszania światła (DLS) wskazują na uzyskanie układu zawierającego wiele frakcji cząstek. Potencjał dzeta (ξ) stanowiący o stabilności układu był niemożliwy do mierzenia (bardzo niestabilne pomiary). Ponadto w buteleczce widoczne były sferyczne pęcherzyki o średnicach przekraczających 1 mm (Fig. 1).
P r z y k ł a d II
Otrzymywanie odwróconej emulsji typu woda w oleju po zmniejszeniu zawartości fazy wodnej w mieszaninie wodno-etanolowe
Przygotowano preemulsję jak w przykładzie I. Dodawano do niej stopniowo wodno-etanolowy roztwór dodecylowej pochodnej kwasu hialuronowego, z tą różnicą, że stosunek objętościowy fazy wodnej i etanolu wynosił 1:2.
Układ sonikowano w podwyższonej temperaturze w celu odparowania etanolu (ok. 34°C). Początkowo w oleju widoczna była biała zawiesina, która po wprowadzeniu układu do kuwety do pomiarów metodą DLS przekształcała się w pęcherzyki o średnicach przekraczających 1 mm (Fig. 2).
Po pomiarze rozmiarów w aparacie do DLS w kuwecie obserwowano 2 duże krople wody. Potencjału dzeta nie udało się zmierzyć.
Na podstawie wyników zaprezentowanych w przykładzie I i II wnioskowano o negatywnym wpływie etanolu na powstawanie emulsji; kolejnym kroku wyeliminowano alkohol z układu.
P r z y k ł a d III
Otrzymywanie odwróconej emulsji typu woda w oleju po wyeliminowaniu alkoholu z układu
Odwróconą emulsję typu woda w oleju przygotowano przez zmieszanie roztworu dodecylowej pochodnej kwasu hialuronowego (c = 4,7 g/L) w soli fizjologicznej (cNaCl = 0,15 mol/dm3) z kwasem oleinowym w stosunku objętościowym 1:100. Układ wytrząsano i sonikowano analogicznie jak w przykładzie I, przy czym sonikacja trwała 1 godzinę.
Otrzymano mlecznobiałą emulsję, a jej stabilność mierzono w dniu otrzymania oraz 5 dni od emulsyfikacji. Badania DLS wskazały na wysoką stabilność wyjściowego układu (ξ = -33 ± 21,7 mV). Rozmiary cząstek charakteryzowały się wąskim rozkładem. Po 5 dniach rozkład opisujący wielkość cząstek uległ przesunięciu w stronę mniejszych cząstek, pojawiło się także drugie niewielkie maksimum. Po 5 dniach zmętnienie próbki znacząco zmalało (Fig. 3, Fig. 4, Fig. 5). Połączenie obserwacji wizualnej z danymi DLS pozwoliło wysnuć wniosek o zmniejszeniu zawartości cząstek po upływie 5 dni, co sugeruje otrzymanie układu składającego się z elementów stabilnych i takich ulegających destabilizacji. Ze względu na aplikacyjność taka sytuacja nie jest korzystna, prowadzi bowiem do strat materiału i powstawaniu układu o niekontrolowanym składzie. Z tego względu w kolejnym etapie układ odwróconej emulsji od razu poddawano kolejnym krokom prowadzącym do powstania podwójnej emulsji.
PL 240 556 B1
P r z y k ł a d IV
Obrazowanie odwróconej emulsji techniką krioskopowej transmisyjnej mikroskopii elektronowej
Przygotowano odwróconą emulsję zgodnie z opisem przedstawionym w przykładzie III, przy czym wewnętrzna faza wodna zawierała wolframian(VI) sodu celem wzmocnienia kontrastu podczas obrazowania. Po dwóch dniach poddano ją obrazowaniu techniką transmisyjnej mikroskopii elektronowej z przystawką krioskopową. Analiza otrzymanych obrazów potwierdza powstanie sferycznych cząstek o średnicy ok. 250 nm (Fig. 6).
P r z y k ł a d V
Otrzymywanie podwójnej emulsji
Otrzymano odwróconą emulsję jak w przykładzie III z tym, że użyto dodecylowej pochodnej kwasu hialuronowego znakowanego izotiocyjanianem fluoresceiny (FITC) o stężeniu 2 g/L, zaś sonikacja trwała 30 minut.
Podwójną emulsję otrzymano przez zmieszanie odwróconej emulsji stanowiącej 0,4% objętościowego mieszaniny z dodecylową pochodną kwasu hialuronowego znakowanego izotiocyjanianem rodaminy (RhBITC) o stężeniu 1 g/L w soli fizjologicznej. Układ wytrząsano przez 10 minut na wytrząsarce typu vortex, a następnie sonikowano w temperaturze pokojowej przez 30 minut zgodnie z parametrami opisanymi w przykładzie I. Analiza rozkładów wielkości cząstek z pomiarów DLS wskazuje na obecność cząstek o średnicy 500-600 nm, zaś pomiar potencjału dzeta potwierdza stabilność otrzymanego układu (ξ = -44,6 ± 3,33 mV). Po 7 dniach obserwacji nie stwierdzono istotnych zmian rozmiarów cząstek, nie zaobserwowano także istotnej zmiany wartości potencjału dzeta (ξ = -44,6 ± 3,08 mV) (Fig. 7, Fig. 8).
P r z y k ł a d VI
Obrazowanie podwójnej emulsji techniką mikroskopii konfokalnej
Znakowane polisacharydy zostały użyte w celu obrazowania struktur otrzymanych w przykładzie V z użyciem mikroskopu konfokalnego. Charakterystyka spektralna pozwala na wzbudzenie obu barwników laserami o różnej długości fali (488 nm i 561 nm), a także obserwacje emisji w innych kanałach mikroskopu. Potwierdzono, że nie dochodzi do wzbudzenia FITC laserem odpowiadającemu RhB (i odwrotnie), nie obserwowano również sygnału RhB w kanale FITC, ani sygnału FITC w kanale odpowiadającym emisji rodaminy. Zastosowanie do pierwszej emulsji typu W-O pochodnej zawierającej FITC, oraz pochodnej zawierającej RhBITC w drugim etapie, do wytwarzania podwójnej emulsji pozwoliło na zobrazowanie otrzymanych struktur i potwierdzenie ich morfologii.
Zdjęcia z mikroskopu konfokalnego (obiektyw 100x, lasery 488 nm i 561 nm) potwierdzają powstanie okładu „warstwowego” - obserwacja sygnału ze wszystkich kanałów i z kanału charakterystycznego dla FITC (Fig. 9).
P r z y k ł a d VII
Obrazowanie podwójnej emulsji techniką krioskopowej transmisyjnej mikroskopii elektronowej
Przygotowano podwójną emulsję zgodnie z opisem przedstawionym w przykładzie V, przy czym wewnętrzna faza wodna zawierała wolframian(VI) sodu celem wzmocnienia kontrastu podczas obrazowania. Po dwóch dniach próbkę analizowano z wykorzystaniem transmisyjnego mikroskopu elektronowego z przystawką krioskopową. Analiza otrzymanych obrazów potwierdza powstanie sferycznych cząstek o budowie warstwowej o średnicy ok. 600 nm (Fig. 10).
P r z y k ł a d VIII
Enkapsulacja hydrofilowego barwnika w wewnętrznej fazie wodnej
Otrzymano podwójną emulsję analogicznie jak w przykładzie V, przy czym do przygotowania odwróconej emulsji użyto wodnego roztworu dodecylowej pochodnej kwasu hialuronowego o stężeniu 4,5 g/L w soli fizjologicznej zmieszanego z roztworem kalceiny (ckalc= 2 g/L) w stosunku objętościowym 3:1. Analiza rozmiarów cząstek przeprowadzona na podstawie wyników z pomiarów DLS potwierdza powstanie stabilnej formulacji (ξ = -32,5 ± 6,58 mV) zawierającej cząstki o średnicach hydrodynamicznych ok. 600 nm (Fig. 11). Stwierdzono brak wpływu enkapsulowanej substancji na właściwości fizykochemiczne układu koloidalnego.

Claims (10)

  1. PL 240 556 B1
    Zdjęcia z mikroskopu konfokalnego (obserwacja we wszystkich kanałach) potwierdzają powstanie układu typu nanokapsuła w nanokapsule o czym świadczy obecność sygnału w obu kanałach, który nakłada się na siebie w obrębie obserwowanych cząstek (Fig. 12).
    P r z y k ł a d IX
    Optymalizacja składu podwójnej emulsji
    Celem optymalizacji rozmiarów i składu otrzymanego układu zmieniono stosunek objętościowy fazy wodnej i olejowej w odwróconej emulsji, którą otrzymano analogicznie jak w przykładzie VIII, przy czym stosunek objętościowy fazy olejowej do wodnej wynosił 30:1. Podwójną emulsję otrzymano przez zmieszanie odwróconej emulsji i dodecylowej pochodnej kwasu hialuronowego znakowanego izotiocyjanianem rodaminy o stężeniu 1 g/L. Zawartość odwróconej emulsji w mieszaninie wynosiła 0,1% objętościowego. Sonikację prowadzono analogicznie jak w przykładzie V.
    Otrzymano układ charakteryzujący się wąskim rozkładem rozmiarów cząstek (Fig. 13) o wysokiej stabilności mierzonej wielkością potencjału dzeta (ξ = -31,0 ± 2,32 mV).
    Obserwacja w mikroskopie konfokalnym (obiektyw 100x, lasery 488 nm i 561 nm) potwierdza powstanie układu typu nanokapsuła w nanokapsule (Fig. 14).
    P r z y k ł a d X
    Stabilność długoterminowa podwójnej emulsji
    Badania stabilności podwójnej emulsji typu woda-olej-woda z użyciem dodecylowej pochodnej kwasu hialuronowego prowadzono przez 11 tygodni. W wyznaczonych punktach czasowych badano parametry układu z wykorzystaniem dynamicznego rozpraszania światła oraz obrazowano za pomocą mikroskopu konfokalnego. Kapsuły otrzymano analogicznie jak w przykładzie IX.
    Otrzymano układ charakteryzujący się monomodalnym rozkładem wielkości cząstek (Fig. 15) o wysokiej stabilności mierzonej wartością potencjału dzeta (ξ = -37,2 ± 1,4 mV) (Fig. 16). W czasie prowadzenia badań stabilności układu zaobserwowano nieznaczne przesunięcie maksimum rozkładu wielkości w stronę większych cząstek. Stabilność określana miarą potencjału dzeta układu nie uległa pogorszeniu po 11 tygodniach obserwacji. Obserwacja układu pod mikroskopem konfokalnym potwierdza uzyskanie układów typu „kapsuła w kapsule” (nałożony sygnał z obu kanałów fluorescencji) (Fig. 17).
    P r z y k ł a d XI
    Otrzymanie i obrazowanie podwójnej emulsji zawierającej rozpuszczone barwniki fluorescencyjne
    Otrzymano odwróconą emulsję przez zmieszanie kwasu oleinowego z roztworem dodecylowej pochodnej kwasu hialuronowego w soli fizjologicznej analogicznie jak w przykładzie IX, przy czym w fazie olejowej rozpuszczony był barwnik czerwień Nilu (c = 0,85 g/L), zaś w fazie wodnej kalceina (c = 0,17 g/L). Podwójną emulsję otrzymano analogicznie jak w przykładzie IX.
    Otrzymano cząstki o średnicy hydrodynamicznej zbliżonej co do wartości jak dla cząstek otrzymanych w przykładzie X (Fig. 18). W rozkładzie wielkości pojawił się zaznaczony udział od cząstek o średnicy ok. 700 nm.
    Obrazowanie za pomocą mikroskopu konfokalnego potwierdziło powstanie układy typu nanokapsuła w nanokapsule (nałożony sygnał z obu kanałów fluorescencji) (Fig. 19).
    Zastrzeżenia patentowe
    1. Wieloprzedziałowy układ typu „kapsuła w kapsule” w formie podwójnej emulsji typu woda-olej-woda do równoczesnego przenoszenia związków hydrofilowych oraz lipofilowych znamienny tym, że posiada jednocześnie:
    a) ciekły rdzeń olejowy do przenoszenia związku lipofilowego zawierający olej wybrany z grupy obejmującej: kwas oleinowy, palmitynian izopropylu, kwasy tłuszczowe, ekstrakty i oleje pochodzenia naturalnego, zwłaszcza olej kukurydziany, olej lniany, olej sojowy, olej arganowy, lub ich mieszaniny, korzystnie kwas oleinowy,
    b) umieszczoną w olejowym rdzeniu kapsułę lub wiele kapsuł z rdzeniem wodnym do przenoszenia związku hydrofilowego,
    PL 240 556 Β1
    c) otoczkę stabilizującą zarówno dla kapsuły z olejowym rdzeniem, jak i wewnętrznej z wodnym rdzeniem, składającą się z modyfikowanego hydrofobowo polisacharydu, dodecylowej pochodnej kwasu hialuronowego,
    d) średnicę zewnętrznej kapsuły poniżej 1 pm i jest stabilna w roztworze wodnym.
  2. 2. Układ według zastrz. 1, znamienny tym, że w modyfikowanym hydrofobowo polisacharydzie stopień podstawienia hydrofobowych łańcuchów bocznych wynosi od 0,1 do 40%.
  3. 3. Układ według zastrz. 1, znamienny tym, że wytworzone otoczki stabilizujące kapsuły z olejowym rdzeniem, jak i kapsuły z wodnym rdzeniem (kapsuła wewnętrzna) składają się z modyfikowanego hydrofobowo hialuronianu sodu, Hy-C12, o wzorze:
    gdzie p jest liczba całkowitą równą 5, a stosunek liczb m/(m+n) wynosi od 0,001 do 0,4.
  4. 4. Układ według zastrz. 1, znamienny tym, że przenoszonym związkiem lipofilowym może być barwnik fluorescencyjny, rozpuszczalna w tłuszczach witamina lub hydrofobowa substancja lecznicza, a przenoszonym związkiem hydrofilowym może być barwnik fluorescencyjny, rozpuszczalna w wodzie witamina, białko, hydrofilowa substancja lecznicza.
  5. 5. Sposób otrzymywania układu typu „kapsuła w kapsule” do jednoczesnego przenoszenia związku lipofilowego i hydrofilowego, znamienny tym, że obejmuje następujące etapy:
    a) miesza się fazę wodną z fazą olejową, przy czym stosunek objętościowy fazy wodnej i olejowej wynosi od 1:10 do 1:10000, korzystnie około 1:100,
    b) z powstałej mieszaniny uzyskuje się emulsję typu woda w oleju, W/O, (kapsuły z wodnym rdzeniem) poprzez oddziaływanie ultradźwiękami (sonikację) lub oddziaływanie mechaniczne, korzystnie mieszanie lub wytrząsanie,
    c) powstałą emulsję W/O miesza się z fazą wodną przy czym stosunek objętościowy fazy emulsji W/O i fazy wodnej 1:10 do 1:10000, korzystnie około 1:100,
    d) z powstałej mieszaniny uzyskuje się emulsję typu W/O/W (układ typu „kapsuła w kapsule”) poprzez oddziaływanie ultradźwiękami (sonikację) lub oddziaływanie mechaniczne, korzystnie mieszanie lub wytrząsanie, przy czym jako fazę wodną stosuje się roztwór wodny modyfikowanego hydrofobowo polisacharydu dodecylowej pochodnej kwasu hialuronowego, o pH w zakresie 2-12, stężeniu 0,1-30 g/L i sile jonowej 0,001-3 mol/dm3, natomiast faza olejowa zawiera olej wybrany z grupy obejmującej: kwas oleinowy, palmitynian izopropylu, kwasy tłuszczowe, oleje pochodzenia naturalnego, zwłaszcza olej lniany, olej sojowy, olej arganowy, lub ich mieszaniny, korzystnie kwas oleinowy, przy czym proces prowadzi się bez stosowania małocząsteczkowych surfaktantów.
  6. 6. Sposób według zastrz. 5, znamienny tym, że sonikację prowadzi się przez od 15 do 120 minut w temperaturze od 4°C do 40°C, korzystnie od 30 do 60 minut w temperaturze od 20 do 35°C, zwłaszcza przez 60 minut w temperaturze pokojowej dla otrzymania emulsji typu W/O i 30 minut w temperaturze pokojowej dla otrzymania emulsji typu W/O/W.
  7. 7. Sposób według zastrz. 5, znamienny tym, że prowadzi się sonikację impulsową o czasie impulsu dwukrotnie krótszym niż czas przerwy między kolejnymi impulsami.
  8. 8. Sposób według zastrz. 5, znamienny tym, że enkapsulowany związek lipofilowy zawartyjest w rdzeniu olejowym, a enkapsulowany związek hydrofilowy w rdzeniu wodnym kapsuł.
  9. 9. Zastosowanie wieloprzedziałowego układu zdefiniowanego w zastrzeżeniu 1 do przenoszenia związków Iipofiłowych i związków hydrofilowych.
  10. 10. Zastosowanie według zastrz. 9, znamienny tym, że związkiem lipofilowym może być barwnik fluorescencyjny, rozpuszczalna w tłuszczach witamina lub hydrofobowa substancja lecznicza, a związkiem hydrofilowym może być barwnik fluorescencyjny, rozpuszczalna w wodzie witamina, białko, hydrofilowa substancja lecznicza.
PLPLPLPLPLPLPLPLPL426702A 2018-08-17 Nanokapsuła oraz sposób jej wytwarzania do równoczesnego przenoszenia związku lipofilowego i hydrofilowego oraz jej zastosowanie PL240556B1 (pl)

Publications (1)

Publication Number Publication Date
PL240556B1 true PL240556B1 (pl) 2022-04-25

Family

ID=

Similar Documents

Publication Publication Date Title
Kumar et al. Nanotechnology as emerging tool for enhancing solubility of poorly water-soluble drugs
US20200345651A1 (en) Nanocapsule for delivery of lipophilic compound and process of preparation thereof
Khandelia et al. Gold nanoparticle–protein agglomerates as versatile nanocarriers for drug delivery
Campardelli et al. A supercritical fluid-based process for the production of fluorescein-loaded liposomes
Lee et al. Hyaluronic acid-coated solid lipid nanoparticles to overcome drug-resistance in tumor cells
JP2006508126A (ja) 薬学的製剤のタンパク質安定化されたリポソーム製剤
Martínez-Muñoz et al. Nanoprecipitation: Applications for Entrapping Active Molecules
Soomherun et al. Lipid-polymer hybrid nanoparticles synthesized via lipid-based surface engineering for a robust drug delivery platform
Kumar et al. Lipid nanocapsule: a novel approach to drug delivery system formulation development
Rehman et al. Lipid nanocarriers: Formulation, properties, and applications
Üstündağ-Okur et al. Modification of solid lipid nanoparticles loaded with nebivolol hydrochloride for improvement of oral bioavailability in treatment of hypertension: polyethylene glycol versus chitosan oligosaccharide lactate
He et al. Core–shell structured gel-nanocarriers for sustained drug release and enhanced antitumor effect
Karabasz et al. Cytotoxic activity of paclitaxel incorporated into polyelectrolyte nanocapsules
AU2025204717A1 (en) Multicompartment system of nanocapsule-in-nanocapsule type, for encapsulation of a lipophilic and hydrophilic compound, and the related production method
Yadava et al. Low temperature, easy scaling up method for development of smart nanostructure hybrid lipid capsules for drug delivery application
Abdolahpour et al. Development of doxorubicin-loaded nanostructured lipid carriers: preparation, characterization, and in vitro evaluation on MCF-7 cell line
TWI483747B (zh) 口服式藥物載體及其製備方法
Sabri et al. Oral liquid self-nanoemulsion of nebivolol: formulation and in-vitro characterization for dissolution rate enhancement
PL240556B1 (pl) Nanokapsuła oraz sposób jej wytwarzania do równoczesnego przenoszenia związku lipofilowego i hydrofilowego oraz jej zastosowanie
Cella et al. Calcium stearate as an effective alternative to poly (vinyl alcohol) in poly-lactic-co-glycolic acid nanoparticles synthesis
Fan et al. Application of abdominal imaging based on nano drug delivery system for diagnosis and treatment of liver cancer
Shahiwala et al. Parenteral drug delivery systems
Frézard et al. Liposome-encapsulated neuropeptides for site-specific microinjection
Kalluri et al. Nanocapsules: Novel drug delivery system—A review
Laya et al. Cubosomes