PL241909B1 - Polowy dezaktywator broni palnej o kalibrze 7,62x51 i pokrewnym dla amunicji z kryzą wewnętrzną - Google Patents

Abstract

Polowy dezaktywator broni strzeleckiej o kalibrze 7,62x51 dla amunicji z kryzą wewnętrzną do osadzania w komorze nabojowej karabinu, charakteryzuje się tym, że stanowi go blokownik o średnicy i kształcie zewnętrznym jak średnica komory nabojowej, mający centralny kanał (1) z wzdłużną szczeliną w powierzchni bocznej blokownika, przy czym w kanale (1) na osi (4) zamocowany jest wahliwie zakleszczacz (5), będący dźwignią zakończoną z jednej strony trzpieniem (6) do osadzania sprężyny (7), a z drugiej zakończony ostrzem (8) usytuowanym w szczelinie, natomiast w powierzchni dennej blokownika ma suwliwie osadzony trzpień (10) zbijaka (11), przy czym krańcowa strefa trzpienia (10) w położeniu przed blokowaniem wysunięta jest poza powierzchnię denną (9) dezaktywatora, poza tym zbijak (11) ma w przekroju w płaszczyźnie przechodzącej przez oś zbijaka (11) i szczeliny zarys trapezu, na którego powierzchni skośnej opiera się kraniec zakleszczacza (5) z ostrzem (8).

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest polowy dezaktywator broni palnej o kalibrze 7,62x51 i pokrewnym dla amunicji z kryzą wewnętrzną, wykorzystywany w warunkach polowych, unieruchamiający broń palną długą.

Model naboju posiadającego wtok czyli tak zwaną kryzę wewnętrzną - z calowym oznaczeniem cywilnym .308 Winchester - został skonstruowany w roku 1952, w amerykańskiej firmie Winchester, z założeniem, że będzie to amunicja sportowa. W roku 1954 wprowadzono ją jako regulaminową amunicję karabinową w całym Pakcie Północnoatlantyckim (NATO). W ten sposób wojskowy nabój 7,62x51 gdzie cyfry 7,62 oznaczają średnicę pocisku w milimetrach, a 51 - długość łuski zaczął być szeroko stosowany w karabinach maszynowych i wyborowych (snajperskich). Nabój .308 Winchester pozostał na rynku cywilnym, jako typ amunicji używanej do sztucerów myśliwskich i karabinów sportowych.

Polowy dezaktywator broni palnej w kalibrze 7,62x51 i pokrewnym - przeznaczony jest zatem do zastosowania w nagłych sytuacjach: wojskowych kontyngentów wymuszających pokój; działań o charakterze kontrterrorystycznym; akcji sił specjalnych neutralizujących operacje sabotażowe bądź dywersyjne; policyjnych poczynań przeciwko bandytyzmowi i przestępczości zorganizowanej, szczególnie do dezaktywacji broni porzuconej lub przejętej w magazynach organizacji terrorystycznych, gdzie występuje natychmiastowa konieczność wyeliminowania tej broni z użytkowania, przy braku możliwości natychmiastowego jej zniszczenia lub wywiezienia poza miejsce zagrożenia.

Neutralizacja tego typu wyposażenia jest stosunkowo prosta w sytuacjach otwartej walki połączonej z odpowiednim zapleczem zabezpieczająco-logistycznym. Problemy pojawią się wobec ujawnienia broni w dużej ilości - w postaci na przykład: zmagazynowanej, porzuconej czy odebranej. Historyc znie doświadczono różnych rozwiązań - począwszy od prób zabierania jej w całości, usuwania istotnych części, bądź niszczenia - metodami gięcia, łamania, prasowania, czy nawet ogniowego wypalania. Wymaga to jednak sporych nakładów czasowych oraz osobowych.

W celu szybkiego, wyeliminowania tej broni z walki, bez wysiłku ze strony żołnierza oraz bez szczególnego osprzętu, opracowano dezaktywator, według przedstawionego wynalazku.

Istota rozwiązania, którym jest polowy dezaktywator broni strzeleckiej o kalibrze 7,62x51 dla amunicji z kryzą wewnętrzną do osadzania w komorze nabojowej karabinu, polega na tym, że stanowi go blokownik o średnicy i kształcie zewnętrznym jak średnica komory nabojowej, mający centralny kanał z wzdłużną szczeliną w powierzchni bocznej blokownika. W kanale na osi zamocowany jest wahliwie zakleszczacz, będący dźwignią zakończoną z jednej strony trzpieniem do osadzania sprężyny, a z drugiej zakończony ostrzem usytuowanym w szczelinie. W powierzchni dennej blokownika suwliwie osadzony jest trzpień zbijaka, przy czym krańcowa strefa trzpienia w położeniu przed blokowaniem wysunięta jest poza powierzchnię denną dezaktywatora, poza tym zbijak ma w przekroju w płaszczyźnie przechodzącej przez oś zbijaka i szczeliny zarys trapezu, na którego powierzchni skośnej opiera się kraniec zakleszczacza z ostrzem.

Dzięki zastosowaniu rozwiązania według wynalazku uzyskano następujące efekty techniczno-użytkowe:

• zwiększenie bezpieczeństwa powszechnego w zakresie zapewnienia dodatkowego i pewnego zabezpieczenia broni w kalibrze 7,62x51 NATO i pokrewnym (dla amunicji z kryzą wewnętrzną);

• ogólne i wielowariantowe zwiększenie bezpieczeństwa czynności realizowanych przez uprawionych przedstawicieli organizacji zhierarchizowanych - wobec przeciwnika wyposażonego w broń o kalibrze 7,62x51 NATO i pokrewnym (dla amunicji z kryzą wewnętrzną);

• dodatkowe zabezpieczenie broni w kalibrze 7,62x51 NATO i pokrewnym (dla amunicji z kryzą wewnętrzną) przed dostępem nieuprawnionych osób trzecich;

• wykorzystanie systemu dezaktywacji przez placówki muzealne i inne podobne - wobec różnorodnych potrzeb i konieczności wystawienniczych;

• możliwość polowej neutralizacji broni w kalibrze 7,62x51 NATO i pokrewnym (dla amunicji z kryzą wewnętrzną) w postaci magazynowanej, porzuconej czy odebranej;

• system neutralizacji jest: prosty, szybki, o niewielkiej masie własnej i bez szczególnych wyzwań o charakterze logistycznym;

• dezaktywator uniemożliwia jakiekolwiek wykorzystanie broni zgodnie z jej pierwotnym przeznaczeniem;

PL 241 909 B1 • istnieje wizualna demonstracja niemożności zaryglowania (załadowania) broni - nie można zatem nią grozić i przekonywać, że jest gotowa do strzału;

• wysokie utrudnienie deinstalacji (konieczne użycie wyspecjalizowanych narzędzi) w zakresie przywrócenia wcześniejszej sprawności broni;

• możliwość stosowania w szerokim zakresie broni w kalibrze 7,62x51 NATO i pokrewnym (dla amunicji z kryzą wewnętrzną);

łukowe przejście powierzchni dennej blokownika w powierzchnię boczną - wyeliminowanie kryzy wewnętrznej - uniemożliwia wyjęcie dezaktywatora z komory nabojowej podstawowymi narzędziami.

Przedmiot wynalazku, w przykładowym, lecz nie ograniczającym wykonaniu, uwidoczniono na rysunku, na którym, na fig. 1 pokazano dezaktywator w przekroju w płaszczyźnie przechodzącej przez jego oś wzdłużną i przez zakleszczacz w stanie przed zakleszczeniem, na fig. 2 pokazano dezaktywator w przekroju w płaszczyźnie przechodzącej przez jego oś wzdłużną i przez zakleszczacz w stanie zakleszczenia, zaś na fig. 3 pokazano dezaktywator w widoku na szczelinę korpusu blokownika.

Polowy dezaktywator broni strzeleckiej o kalibrze 7,62x51 dla amunicji z kryzą wewnętrzną do osadzania w komorze nabojowej karabinu, jest blokownikiem o średnicy i kształcie zewnętrznym jak średnica komory nabojowej. Ma centralny kanał 1 z wzdłużną szczeliną 2 w powierzchni bocznej 3 blokownika. W kanale 1 na osi 4 zamocowany jest wahliwie zakleszczacz 5, będący dźwignią zakończoną z jednej strony trzpieniem 6 do osadzania sprężyny 7, a z drugiej zakończony ostrzem 8 usytuowanym w szczelinie 2. W powierzchni dennej 9 blokownika suwliwie osadzony jest trzpień 10 zbijaka 11. Krańcowa strefa trzpienia 10 w położeniu przed blokowaniem wysunięta jest poza powierzchnię denną 9 dezaktywatora. Zbijak 11 ma w przekroju w płaszczyźnie przechodzącej przez oś zbijaka 11 i szczeliny 2 zarys trapezu, na którego powierzchni skośnej opiera się kraniec zakleszczacza 5 z ostrzem 8.

Działanie dezaktywatora broni strzeleckiej w kalibrze 7,62x54 R i pokrewnym - polega na osadzaniu go w znany sposób, typowy dla danej broni, jak nabój w komorze nabojowej broni z wykorzystaniem danego podajnika (magazynka, taśmy, a nawet bezpośrednio ręcznego umieszczenia go w komorze nabojowej) nie uwidocznionych na rysunku, po uprzednim ewentualnym rozładowaniu go z amunicji jemu przeznaczonej.

Następnie, po załadowaniu dezaktywatora, zwalnia się spust karabinka. Podczas ruchu suwadło karabinka wraz z iglicą uderzą w zbijak 11 powodując jego przesunięcie w głąb dezaktywatora. Powierzchnia skośna zbijaka 10 powoduje obrót zakleszczacza 5 względem osi 4, pokonując opór sprężyny 7 a tym samym uniesienie zakleszczacza 5 w szczelinie 3. Ostrze 8 zakleszczacza 5 wbija się w powierzchnię komory nabojowej powodując zablokowanie dezaktywatora w komorze nabojowej.

Oznaczenia 1 - kanał

- szczelina

- powierzchnia boczna

- oś

- zakleszczacz

- trzpień sprężyny

- sprężyna

- ostrze

- powierzchnia denna

- trzpień

- zbijak

Claims (1)

1. Polowy dezaktywator broni strzeleckiej o kalibrze 7,62x51 i pokrewnym dla amunicji z kryzą wewnętrzną do osadzania w komorze nabojowej karabinu, znamienny tym, że stanowi go blokownik o średnicy i kształcie zewnętrznym jak średnica komory nabojowej, mający centralny kanał 1 z wzdłużną szczeliną 2 w powierzchni bocznej blokownika, przy czym w kanale 1 na osi 4 zamocowany jest wahliwie zakleszczacz 5, będący dźwignią zakończoną z jednej strony trzpieniem 6 do osadzania sprężyny 7, a z drugiej zakończony ostrzem 8 usytuowanym

PL 241 909 Β1 w szczelinie 2, natomiast w powierzchni dennej blokownika ma suwliwie osadzony trzpień 10 zbijaka 11, przy czym krańcowa strefa trzpienia 10 w położeniu przed blokowaniem wysunięta jest poza powierzchnię denną 9 dezaktywatora, poza tym zbijak 11 ma w przekroju w płaszczyźnie przechodzącej przez oś zbijaka 11 i szczeliny 2 zarys trapezu, na którego powierzchni skośnej opiera się kraniec zakleszczacza 5 z ostrzem 8.