PL242085B1 - Polimer wdrukowany molekularnie w postaci warstwy do oznaczania tyraminy, sposób jego otrzymywania oraz zastosowanie - Google Patents

Polimer wdrukowany molekularnie w postaci warstwy do oznaczania tyraminy, sposób jego otrzymywania oraz zastosowanie Download PDF

Info

Publication number
PL242085B1
PL242085B1 PL427041A PL42704118A PL242085B1 PL 242085 B1 PL242085 B1 PL 242085B1 PL 427041 A PL427041 A PL 427041A PL 42704118 A PL42704118 A PL 42704118A PL 242085 B1 PL242085 B1 PL 242085B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
tyramine
layer
template
mip
molecularly imprinted
Prior art date
Application number
PL427041A
Other languages
English (en)
Other versions
PL427041A1 (pl
Inventor
Viknasvarri Ayerdurai
Maciej Cieplak
Marianna Gajda
Agnieszka Ziminska
Francis D'souza
Francis D’Souza
Włodzimierz Kutner
Original Assignee
Instytut Chemii Fizycznej Polskiej Akademii Nauk
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed by Instytut Chemii Fizycznej Polskiej Akademii Nauk filed Critical Instytut Chemii Fizycznej Polskiej Akademii Nauk
Priority to PL427041A priority Critical patent/PL242085B1/pl
Publication of PL427041A1 publication Critical patent/PL427041A1/pl
Publication of PL242085B1 publication Critical patent/PL242085B1/pl

Links

Landscapes

  • Investigating Or Analyzing Materials By The Use Of Electric Means (AREA)

Abstract

Przedmiotem zgłoszenia jest polimer wdrukowany molekularnie, MIP, osadzony na elektrodzie w postaci warstwy, zastosowanej jako jednostka rozpoznająca w chemoczujniku do selektywnego elektrochemicznego oznaczania tyraminy. MIP ten charakteryzuje się tym, że stanowi go polimer wytworzony z zastosowaniem tyraminy jako szablonu. Zawiera on kwas 2,2'-bitiofeno-5-karboksylowy i p-bis(2,2'-bitien-5-ylo)metylobenzo-18-koronę-6 jako monomery funkcyjne oraz 2,3'-bitiofen jako monomer sieciujący i/lub sól sodową kwasu tiofeno-2-metylosulfonowego (dostarczająca wewnętrzny przeciwjon). Przedmiotem zgłoszenia jest również sposób otrzymywania molekularnie wdrukowanego polimeru (MIPu) rozpoznającego tyraminę, metodą wdrukowania molekularnego, w postaci warstwy, jak również zastosowanie tej warstwy jako jednostki rozpoznającej analit, w tym tyraminę, w selektywnym chemoczujniku do elektrochemicznego wykrywania i/lub oznaczania analitów, zarówno w próbkach syntetycznych jak i biologicznych, w obecności próbnika redoks, soli lipofilowego anionu lub w ich nieobecności w przypadku warstwy zawierającej sól sodową kwasu tiofeno-2-metylosulfonowego.

Description

Opis wynalazku
Przedmiotem wynalazku jest polimer wdrukowany molekularnie przygotowany w postaci warstwy, do oznaczania tyraminy, sposób otrzymywania tego polimeru i jego zastosowanie w chemoczujniku do selektywnego elektrochemicznego wykrywania i/lub oznaczania analitów, zwłaszcza tyraminy.
Tyramina 1 (fig. 1a) jest to pierwszorzędowa amina powszechnie występująca w przyrodzie. Organizmy żywe wytwarzają ją jako produkt dekarboksylacji tryptofanu. Jednakże jest ona szybko rozkładana przez enzym - oksydazę monoaminową (MAO). Tyramina występuje w produktach spożywczych, które poddaje się fermentacji lub wędzeniu i w produktach łatwo psujących się, np. w serach, jogurtach, marynatach, przetworach mięsnych i rybnych oraz w owocach takich jak banany, awokado, ananasy itp. Spożywanie większej ilości produktów zawierających tyraminę przez pacjentów zażywających inhibitory MAO lub leki przeciwdepresyjne może doprowadzić do tzw. „efektu serowego”, tj. silnych, niebezpiecznych przełomów nadciśnieniowych (Sathyanarayana Rao T.S., Yeragani V.K., Indian J. Psychiatry 2009, 51, 65-66). Nagromadzenie tyraminy w organizmie pacjentów prowadzi także do podwyższenia ciśnienia tętniczego (Blob L.F., Sharoky M., Campbell B.J., Kemper E.M, Gilmor M.G., VanDenberg C.M., Azzaro A.J., CNS Spectrums 2007, 12, 25-34). Większe ilości tyraminy powstają podczas fermentacji i rozkładu materiału biologicznego, co czyni ją doskonałym wskaźnikiem pozwalającym określić, jak świeża jest żywność, zwłaszcza mięso, ryby i ich przetwory (Jorgensen L.V., Huss H.H., Dalgaard P., J. Appl. Microbiol. 2000, 89, 920-934). Kontrola jakości tej żywności ma ogromne znaczenie zarówno w przemyśle spożywczym, np. przetwórstwie ryb, jak i ochronie zdrowia publicznego będącego w zakresie obowiązków takich instytucji jak Państwowa Inspekcja Sanitarna czy Inspekcja Weterynaryjna.
Stosowane dotychczas metody oznaczania ww. amin, np. chromatografia gazowa, elektroforeza kapilarna, lub wysokosprawna chromatografia cieczowa, są kosztowne i wymagają wstępnego, dość skomplikowanego i czasochłonnego przygotowywania próbek.
Polimery wdrukowane molekularnie (ang. molecularly imprinted polymers, MIPs) stanowią znakomity przykład inteligentnych materiałów naśladujących rozpoznawanie biologiczne. Znalazły one zastosowanie, m.in. jako selektywne warstwy rozpoznające do budowy chemoczujników (Cieplak, M.; Kutner, W., Trends Biotechnol. 2016, 34, 922-941). Chemoczujniki z tymi warstwami rozpoznającymi wykazują parametry analityczne (czułość, selektywność, dolna granica detekcji itd.) niewiele ustępujące biosensorom, ale je przewyższają pod względem prostoty, wykonania i kosztów wytwarzania oraz trwałości i odporności na warunki zewnętrzne, takie jak podwyższona temperatura, kwaśne lub zasadowe środowisko, czy też obecność rozpuszczalników organicznych. Dotychczas podjęto tylko nieliczne próby wdrukowania tyraminy. Była ona wdrukowywana w polimery typu zol-żel (Atta, N.F.; Abdel-Mageed, A.M., Talanta 2009, 80, 511-518; Atta, N.F.; Hamed, M.M.; Abdel-Mageed, A.M., Analytica chimica acta 2010, 667, 63-70; Huang, J.D.; Xing, X.R.; et al., Food Res Int 2011, 44, 276-281) i polimery akrylowe, lecz nie była wdrukowywana w polimery przewodzące. Polimery wdrukowane tyraminą zastosowano jako złoża do selektywnej ekstrakcji (Lee, J.D.; Hong, J.I., Tetrahedron Lett. 2013, 54, 2890-2893; Lulinski, P.; Sobiech, M.; et al., Talanta 2014, 129, 155-164; Li, Y.; Hsieh, C.H.; et al., Biosens. Bioelectron. 2017, 87, 142-149) i elementy rozpoznające selektywnych czujników elektrochemicznych (Atta, N.F.; Abdel-Mageed, A.M., Talanta 2009, 80, 511-518; Atta, N.F.; Hamed, M.M.; Abdel-Mageed, A.M., Analytica chimica acta 2010, 667, 63-70; Huang, J.D.; Xing, X.R.; et al., FoodRes Int 2011,44, 276-281). Zasada działania ww. czujników polega na pomiarze prądu utleniania tyraminy przy potencjale ~0,70 V vs Ag/AgCI. Jednakże prądy utleniania tyraminy są niewielkie, dlatego czułość tych chemoczujników była niska (Atta, N.F.; Abdel-Mageed, A.M., Talanta 2009, 80, 511-518; Atta, N.F.; Hamed, M.M.; Abdel-Mageed, A.M., Analytica chimica acta 2010, 667, 63-70). Dopiero pokrycie powierzchni elektrody kompozytem nanorurek węglowych i nanocząstek złota doprowadziła do wystarczająco czułego wykrywania i oznaczania tyraminy.
Celem niniejszego wynalazku jest opracowanie i wykonanie nowego polimeru, molekularnie wdrukowanego za pomocą tyraminy i jego zastosowanie jako elementu rozpoznającego chemoczujnika do selektywnego elektrochemicznego oznaczania tyraminy (Huang, J.D.; Xing, X.R.; et al., Food Res. Int. 2011, 44, 276-281).
W przypadku elektrochemicznego oznaczania analitów, które są elektronieaktywne, do roztworu badanego dodaje się substancję elektroaktywną, tzw. próbnik redoks, np., heksacyjanożelazian(II) potasu. Najprawdopodobniej wiązanie cząsteczek analitu wewnątrz warstwy MIPu powoduje pęcznienie tego polimeru, a przez to zamyka jego pory (Yoshimi, Y.; Narimatsu, A.; et al., J. Artif. Organs 2009, 12,
264-270). W wyniku tego pęcznienia dyfuzja próbnika redoks przez warstwę MIPu do powierzchni elektrody jest utrudniona, co prowadzi do obniżenia faradajowskiego prądu tego próbnika. Jednakże w przypadku elektrod pokrytych warstwami przewodzących MIPów powyższy mechanizm nie wyjaśnia obserwowanego zachowania tych elektrod. Na przykład widma elektrochemicznej spektroskopii impedancyjnej (ang. electrochemical impedance spectroscopy, EIS) zarejestrowane w naszych poprzednich badaniach wskazują, że wiązanie cząsteczek analitu we wdrukowanym politiofenie wcale nie blokuje dyfuzji cząsteczek próbnika redoks do powierzchni elektrody, natomiast zmienia opór przeniesienia ładunku w reakcji elektrodowej (Cieplak, M.; Szwabinska, K.; et al., Selective electrochemical sensing of human serum albumin by semi-covalent molecular imprinting. Biosens. Bioelectron. 2015, 74, 960-966; Huynh, T.P.; Bikram, K.C.C.; et al., Bioelectrochemistry 2013, 93, 37-45). Dlatego w poprzednim zgłoszeniu patentowym Twórców niniejszego wynalazku (P.422855) ujawniono samoraportującą warstwę MIPu ze skopolimeryzowaną wewnątrz warstwy pochodną ferrocenu. Zmiany elektrochemicznych właściwości warstwy MIPu w wyniku wiązania analitu powodowały spadek prądu utleniania podstawników ferrocenowych związanych wewnątrz tej warstwy. Kluczowym dla tego wynalazku było unieruchomienie odpowiednich przeciwjonów wewnątrz warstwy MIPu tak, aby mogły one zobojętnić dodatni ładunek powstający podczas utleniania podstawników ferrocenowych.
W obecnym wynalazku przedstawiono samoraportujący polimer wdrukowany molekularnie tyraminą, który nie zawiera dodatkowych raportujących grup redoks unieruchomionych wewnątrz warstwy MIPu, natomiast rolę wewnętrznego próbnika redoks spełnia sam szkielet elektroaktywnego polimeru, tzn. łańcuchy politiofenu. Znane są tylko nieliczne przykłady wdrukowanego polipirolu o właściwościach samoraportującego polimeru (Liang, H.J.; Ling, T.R.; et al., Anal. Chim. Acta 2005, 542, 83-89; Schweiger, B.; Kim, J.; et al., Sensors 2015, 15, 4870-4889; Ou, S.H.; Pan, L.S.; et al., Biosens. Bioelectron. 2018, 105, 143-150). Jednakże do osadzenia warstw MIPów zastosowano tylko pirol bez dodatku monomerów funkcyjnych zdolnych do selektywnego wiązania cząsteczek szablonu. Dlatego czułość i selektywność względem substancji przeszkadzających tych czujników nie była wysoka. Tylko w jednym przypadku wykazano zadowalającą enancjoselektywność chemoczujnika (Ou, S.H.; Pan, L.S.; et al., Biosens. Bioelectron. 2018, 105, 143-150). W pozostałych przykładach selektywność warstw MIPu nie była sprawdzona. Ponadto w oznaczeniach analitów stosowano chronoamperometrię z nałożonymi kilkusekundowymi pulsami potencjałowymi i mierzono natężenie prądu na początku każdego pulsu. Zastosowanie tej techniki przetwarzania sygnału detekcji sprawiało, że w chwili pomiaru układ był daleki od stanu równowagi, tzn. sygnał prądowy znacznie zmieniał się w czasie, stąd odchylenie standardowe mierzonego sygnału było wysokie.
Polimer wdrukowany molekularnie, MIP, w postaci warstwy, zastosowany jako jednostka rozpoznająca w selektywnym chemoczujniku do elektrochemicznego oznaczania tyraminy, charakteryzuje się tym, że stanowi go polimer wytworzony z zastosowaniem tyraminy jako szablonu, zawierający kwas 2,2’-bitiofeno-5-karboksylowy i p-bis(2,2’-bitien-5-ylo)metylobenzo-18-koronę-6 jako monomer funkcyjny oraz 2,3’-bitiofen jako monomer sieciujący.
Korzystnie, polimer wdrukowany molekularnie, MIP, stanowi samoraportujący polimer, który dodatkowo zawiera sól sodową kwasu tiofeno-2-metylosulfonowego, która dostarcza wewnętrzny przeciwjon.
W przypadku otrzymywania molekularnie wdrukowanego polimeru samoraportującego, MIPu, selektywnie rozpoznającego tyraminę, metodą wdrukowania molekularnego, w postaci warstwy, sposób jego przygotowywania charakteryzuje się tym, że obejmuje następujące etapy, w których (a) otrzymuje się warstwę MIPu z wdrukowaną molekularnie tyraminą jako szablonem, z użyciem roztworu do elektropolimeryzacji, zawierającego tyraminę jako szablon, kwas 2,2’-bitiofeno-5-karboksylowy jako monomer funkcyjny, p-bis(2,2’-bitien-5-ylo)metylobenzo-18-koronę-6 jako monomer funkcyjny i 2,3’-bitiofen jako monomer sieciujący, w stosunku molowym szablonu do każdego z monomerów w zakresie od 1 : 1 do 1 : 100, korzystnie 1 : 2 : 1 : 10, w acetonitrylu, w obecności 0,1 M chloranu(VII) tetrabutyloamoniowego jako elektrolitu podstawowego, (b) osadza się warstwę z etapu (a) na powierzchni elektrody, korzystnie dyskowej elektrody platynowej, za pomocą elektropolimeryzacji, a następnie (c) usuwa się szablon tyraminy z osadzonej warstwy MIPu za pomocą 0,1 M NaOH w temperaturze 20 ± 1°C.
Korzystnie, w etapie (b) osadza się warstwę MIPu z wdrukowaną molekularnie tyraminą jako szablon w warunkach potencjodynamicznych, w zakresie potencjałów od -2,0 V do 2,0 V vs Ag/AgCI, korzystnie od 0 do 1,40 V vs Ag/AgCI, z szybkością zmiany potencjału od 5 do 500 mV/s, korzystnie 50 mV/s, lub w warunkach potencjostatycznych w zakresie potencjałów od -2,0 V do 2,0 V vs Ag/AgCI.
Korzystnie, w etapie (a) otrzymuje się warstwę MIPu z molekularnie wdrukowaną tyraminą jako szablonem, z użyciem roztworu do elektropolimeryzacji, zawierającego tyraminę jako szablon, kwas 2,2’-bitiofeno-5-karboksylowy jako monomer funkcyjny, p-bis (2,2’-bitien-5-ylo)metylobenzo-18-koronę-6 jako monomer funkcyjny, 2,3’-bitiofen jako monomer sieciujący oraz sól sodową kwasu tiofeno-2-metylosulfonowego jako wewnętrzny przeciwjon, w stosunku molowym szablonu do kwasu tiofeno-2-metylosulfowego w zakresie od 1 : 1 do 1 : 100, korzystnie 1 : 7 w acetonitrylu, w 0,1 M chloranie(VII) tetrabutyloamoniowym jako elektrolicie podstawowym.
Korzystnie, osadzanie warstw MIPów w etapie (b) prowadzi się z zastosowaniem 1 do 1000 cykli prądowo-potencjałowych, korzystnie w 2 cyklach.
Korzystnie, usuwanie szablonu w etapie (c) prowadzi się od 10 minut do 10 godzin, korzystnie przez 1 godzinę.
Przedmiotem wynalazku jest również zastosowanie molekularnie wdrukowanego polimeru, MIPu, w postaci warstwy według wynalazku, jako jednostki rozpoznającej analit, w tym tyraminę, w chemoczujniku do selektywnego elektrochemicznego wykrywania i/lub oznaczania analitów, zarówno w próbkach syntetycznych, jak i biologicznych, w warunkach pomiarów elektrochemicznych. Pomiary elektrochemiczne można przeprowadzać wówczas w obecności w roztworze badanym próbnika redoks, korzystnie K4[Fe(CN)6]/K3[Fe(CN)6], w obecności w roztworze badanym soli lipofilowego anionu, korzystnie NH4SCN, lub w nieobecności w roztworze badanym próbnika redoks ani soli lipofilowego anionu.
Wspomniany wyżej molekularnie wdrukowany polimer został przygotowany w następujący sposób. Do osadzania polimeru zastosowano tyraminę jako szablon, kwas 2,2’-bitiofeno-5-karboksylowy i p-bis(2,2’-bitien-5-ylo)metylobenzo-18-koronę-6 jako monomery funkcyjne oraz 2,3’-bitiofen jako monomer sieciujący. Elektroda pokryta warstwą tak przygotowanego MIPu została zastosowana do elektrochemicznych oznaczeń tyraminy w roztworze badanym w obecności próbnika redoks, tj. K4[Fe(CN)6]/K3[Fe(CN)6] lub soli lipofilowego anionu.
W przypadku polimeru samoraportującego, procedura jego wytwarzania jest taka sama jak ta opisana powyżej z tą różnicą, że w Etapie (a) dodaje się sól sodową kwasu tiofeno-2-metylosulfonowego (dostarczająca wewnętrzny przeciwjon) do roztworu do polimeryzacji w stosunku molowym do szablonu od 1 : 100 do 100 : 1, korzystnie 7 : 1. Zastosowanie warstwy tego samoraportującego MIPu umożliwia elektrochemiczne oznaczanie analitów elektronieaktywnych bez konieczności dodawania do roztworu badanego ani próbnika redoks, ani soli dostarczających lipofilowe aniony.
Wynalazek zostanie teraz bliżej przedstawiony w korzystnych przykładach wykonania, z odniesieniem do załączonych rysunków, których opisy są przedstawione poniżej.
Fig. 1. (a) Wzory strukturalne tyraminy 1, kwasu 2,2’-bitiofeno-5-karboksylowego 2, p-bis (2,2’-bitien-5-ylo)metylobenzo-18-korony-6 3 i 2,3’-bitiofenu 4, (b) proponowany wzór strukturalny kompleksu tyraminy z trzema cząsteczkami kwasu 2,2’-bitiofeno-5-karboksylowego i (c) struktura ww. kompleksu zoptymalizowana za pomocą teorii funkcjonału gęstości (ang. density functional theory, DFT) z bazą B3LYP/6-31g(d) w temperaturze 25°C, w acetonitrylu.
Fig. 2. (a) Krzywa potencjodynamiczna zarejestrowana podczas osadzania warstwy MIPu z roztworu 50 μM tyraminy, 100 μM kwasu 2,2’-bitiofeno-5-karboksylowego 2, 50 μM p-bis (2,2’-bitien-5-ylo)metylobenzo-18-korony-6 3, 500 μM 2,3’-bitiofenu 4 i 100 mM chloranu(VII) tetrabutyloamoniowego w acetonitrylu. W trakcie osadzania wykonano dwa cykle prądowo-potencjałowe w zakresie od 0 do 1,30 V vs Ag/AgCI z szybkością zmiany potencjału 50 mV/s. (b) Zmiany sygnału DPV dla 0,1 M K4[Fe(CN)6]/K3[Fe(CN)6] (próbnika redoks) w roztworze soli fizjologicznej buforowanej 0,1 M fosforanami, (ang. phosphate buffer saline, PBS) (pH = 7,4), zarejestrowane za pomocą platynowej elektrody dyskowej pokrytej warstwą MIPu (1) przed ekstrakcją szablonu (tyraminy) oraz po (2) 10 min, (3) 1 h i (4) 2 h 50 min ekstrakcji w 0,1 M NaOH.
Fig. 3. (a) Zmiany sygnału DPV zarejestrowane za pomocą platynowej elektrody dyskowej pokrytej warstwą MIPu (1) po ekstrakcji szablonu - tyraminy - za pomocą 0,1 M NaOH, a następnie po dodaniu do roztworu badanego tyraminy o stężeniu (2) 0,29, (3) 0,49, (4) 1,04, (5) 1,76 i (6) 2,64 mM. (b) Krzywe kalibracyjne DPV, skonstruowane dla dyskowej elektrody platynowej pokrytej warstwą (1 - 4) MIPu lub (5) NIPu dla (1, 5) tyraminy, (2) glukozy, (3) mocznika i (4) kreatyny w 0,1 M PBS (pH = 7,4) w obecności K4[Fe(CN)6]/K3[Fe(CN)6] jako zewnętrznego próbnika redoks.
Fig. 4. (a) Zmiany sygnału EIS zarejestrowane za pomocą platynowej elektrody dyskowej, pokrytej warstwą MIPu (1) po ekstrakcji szablonu - tyraminy - za pomocą 0,1 M NaOH, a następnie w obecności tyraminy o stężeniu (2) 0,29, (3) 0,49, (4) 1,04, (5) 1,76 i (6) 2,64 mM. (b) Krzywe kalibracyjne EIS, skonstruowane dla tej elektrody dla (1) tyraminy, (2) glukozy, (3) mocznika i (4) kreatyny w 0,1 M PBS (pH = 7,4) w obecności K4[Fe(CN)6]/K3[Fe(CN)6] jako zewnętrznego próbnika redoks.
Fig. 5. (a) Zmiany sygnału DPV dla platynowej elektrody dyskowej, pokrytej warstwą MIPu zarejestrowane (1) po ekstrakcji szablonu - tyraminy - za pomocą 0,1 M NaOH, a następnie w obecności tyraminy o stężeniu (2) 0,29, (3) 0,58, (4) 0,87, (5) 1,16, (6) 1,46 i (7) 1,74 mM oraz (b) krzywa kalibracyjna DPV, skonstruowana przy potencjale równym 1,20 V vs Ag/AgCI dla dyskowej elektrody platynowej pokrytej warstwą MIPu dla tyraminy w 0,1 M PBS (pH = 7,4) z zastosowaniem NH4SCN jako zewnętrznego przeciwjonu.
Fig. 6. Krzywa potencjodynamiczna zarejestrowana podczas osadzania warstwy MIPu; z roztworu 50 μΜ tyraminy, 100 μΜ kwasu 2,2’-bitiofeno-5-karboksylowego, 50 μΜ p-bis (2,2’-bitien-5-ylo)metylobenzo-18-korony-6, 175 mM soli sodowej kwasu tiofeno-2-metylosulfonowego, 500 μΜ 2,3’-bitiofenu i 100 mM chloranu(VII) tetrabutyloamoniowego w acetonitrylu. W trakcie osadzania wykonano dwa cykle prądowo-potencjałowe w zakresie od 0 do 1,30 V vs Ag/AgCI z szybkością zmiany potencjału 50 mV/s.
Fig. 7. (a) Zmiany sygnału DPV dla platynowej elektrody dyskowej, pokrytej warstwą MIPu z wewnętrznym przeciwjonem zarejestrowane (1) po ekstrakcji szablonu - tyraminy - za pomocą 0,1 M NaOH, a następnie w obecności tyraminy o stężeniu (2) 0,05, (3) 0,15, (4) 0,29, (5) 0,49, (6) 0,74, (7) 1,04, (8) 1,38, (9) 1,78, (10) 2,22 i (11) 2,71 mM oraz (b) krzywa kalibracyjna DPV, skonstruowana dla dyskowej elektrody platynowej pokrytej warstwą MIPu dla tyraminy, w 0,1 M PBS (pH = 7,4).
Fig. 8. (a) Zmiany sygnału EIS dla platynowej elektrody dyskowej, pokrytej warstwą MIPu z wewnętrznym przeciwjonem zarejestrowane (1) po ekstrakcji szablonu - tyraminy - za pomocą 0,1 M NaOH, a następnie w obecności tyraminy o (2) 0,05, (3) 0,15, (4) 0,29 (5), 0,49, (6) 0,74, (7) 1,04, (8) 1,38, (9) 1,78, (10) 2,22 i (11) 2,71 mM oraz (b) krzywe kalibracyjne EIS, skonstruowane dla tej elektrody dla (1) tyraminy, w 0,1 M PBS (pH = 7,4).
Korzystne przykłady wykonania wynalazku
Aby osiągnąć cel niniejszego wynalazku, w poniższych trzech przykładach wykonania zrealizowano następujące zadania badawcze:
- Zoptymalizowano struktury molekularne kompleksów pre-polimeryzacyjnych za pomocą komputerowego modelowania kwantowo-chemicznego z zastosowaniem teorii funkcjonału gęstości (ang. density functional theory, DFT) (Figura 1c).
- Przygotowano warstwę MIPu za pomocą elektropolimeryzacji potencjodynamicznej.
- Wytworzono chemoczujnik do selektywnego oznaczania tyraminy i wyznaczono jego parametry analityczne, prowadząc pomiary w obecności zewnętrznego próbnika redoks lub soli dostarczającej aniony lipofilowe.
- Osadzono warstwę samoraportującego MIPu z wbudowanym przeciwjonem.
- Zastosowano elektrody pokryte warstwą samoraportującego MIPu do wytworzenia chemoczujnika do selektywnego oznaczania tyraminy i wyznaczono jego parametry analityczne prowadząc oznaczenia w nieobecności zewnętrznego próbnika redoks i soli dostarczającej aniony lipofilowe.
Odczynniki i reagenty
Wszystkie zastosowane odczynniki chemiczne i rozpuszczalniki zakupiono w Sigma-Aldrich, z wyjątkiem kwasu 2,2’-bitiofeno-5-karboksylowego zakupionego w firmie Enamine.
Przykład 1
Wybór odpowiednich monomerów funkcyjnych i oszacowanie trwałości wytworzonych przez nie kompleksów pre-polimeryzacyjnych z tyraminą
W cząsteczce tyraminy 1 (Figura 1 a), jak i w cząsteczkach wybranych monomerów funkcyjnych (Figura 3b i c), występują ugrupowania atomów zdolne do tworzenia wiązań wodorowych lub oddziaływań elektrostatycznych i supramolekularnych. Proponowane oddziaływania w kompleksie szablonu z trzema cząsteczkami monomerów funkcyjnych są przedstawione za pomocą wzoru strukturalnego na Figurze 3b. Proponowaną strukturę kompleksu prepolimeryzacyjnego potwierdziły nasze obliczenia kwantowo-chemiczne. Obliczenia te wykazały wysoki ujemny przyrost entalpii swobodnej tworzenia ww. kompleksu (AG = -222 kJ/mol), co wskazuje, że wytworzony kompleks jest trwały, a jego struktura nie powinna ulegać zmianom podczas elektropolimeryzacji prowadzącej do osadzenia warstwy MIPu na elektrodzie. Zoptymalizowana za pomocą DFT struktura tego kompleksu jest przedstawiona na Figurze 1c.
Wytwarzanie molekularnie wdrukowanego polimeru (MIPu) i jego osadzanie w postaci cienkiej warstwy na powierzchni elektrody
Warstwy MIPu przygotowano i osadzono na platynowych elektroda ch dyskowych o średnicy 0,75 mm za pomocą elektropolimeryzacji, w warunkach potencjodynamicznych, w zakresie potencjałów od 0 do 1,30 V vs Ag/AgCI. Wykonano 2 cykle prądowo-potencjałowe z szybkością zmiany potencjału 50 mV/s. Zarejestrowane w trakcie elektropolimeryzacji zależności prądu od potencjału przedstawione są na Figurze 2a. Acetonitrylowy roztwór do elektropolimeryzacji był 50-μM wzglądem tyraminy (szablonu), 100-μM względem kwasu 2,2’-bitiofeno-5-karboksylowego (monomeru funkcyjnego), 50-μM względem p-bis (2,2’-bitien-5-ylo)metylobenzo-18-korony-6 (monomeru funkcyjnego), 500-μM względem 2,3’-bitiofenu (monomeru sieciującego) i 100-mM względem chloranu(VII) tetrabutyloamoniowego (elektrolitu podstawowego). Przed elektropolimeryzacją elektrodę oczyszc zono za pomocą roztworu „piranii” (roztwór kwasu nadtlenosiarkowego), a następnie wypolerowano za pomocą β-aluminy o średnicy ziarna 0,05 μM, do uzyskania lustrzanej powierzchni.
Po elektropolimeryzacji z warstwy MIPu usunięto szablon (tyraminę). W tym celu elektrodę pokrytą warstwą MIPu zanurzono na 60 min w 0,1 M NaOH, w temperaturze pokojowej, (20 ± 1)°C.
Przykład 2
Pośrednie oznaczanie tyraminy za pomocą chemoczujnika MIP w warunkach stacjonarnych z zastosowaniem różnicowej woltamperometrii pulsowej, DPV, i elektrochemicznej spektroskopii impedancyjnej, EIS, w obecności próbnika redoks, K4Fe(CN)6/K3Fe(CN)6, w roztworze badanym
Pomiary DPV i EIS wykonano w temperaturze pokojowej, (20 ± 1)°C, z zastosowaniem elektrochemicznego szklanego trójszyjnego mininaczynka, w kształcie litery V, o pojemności ~2,0 mL. Pomiary przeprowadzono z zastosowaniem 0,1 M K3[Fe(CN)s] i 0,1 M K4[Fe(CN)s] (próbnika redoks) w 0,1 M PBS (pH = 7,4).
W pomiarach DPV potencjał zmieniano w zakresie od 0 do 0,60 V vs Ag/AgCl co 5 mV. Amplituda 50-ms pulsów potencjału wynosiła 25 mV.
W pomiarach DPV zmiany prądu piku były proporcjonalne do zmian stężenia tyraminy w roztworze w zakresie od 0,29 do 2,64 mM (Figura 3b), a równanie regresji liniowej opisujące tę zależność ma postać (/dpv,0 - /dpv,s) [μΆ] = 3,47 (±1,54) [μΆ] + 10,39 (±1,02) c [μΆ/mM], gdzie c oznacza stężenie tyraminy w roztworze, a (/dpv,o - /dpv,s) to zmiana prądu piku DPV dla wyekstrahowanej warstwy MIPu, odpowiednio, przed i po dodaniu analitu lub substancji przeszkadzającej. Współczynnik korelacji wynosił 0,9859, a granica wykrywalności 0,44 mM, przy stosunku sygnału do szumu, S/N = 3. Współczynniki selektywności względem glukozy, mocznika i kreatyny wynosiły, odpowiednio, 28,8, 8,56 i 150, zaś pozorny współczynnik wdrukowania był równy, IF = 7,47 (Fig. 3b).
W pomiarach EIS, zmiany oporu przeniesienia ładunku, Rct, były proporcjonalne do zmian stężenia tyraminy w roztworze w zakresie od 0,29 do 2,64 mM (Figurze 4b), a równanie regresji liniowej opisujące tę zależność ma postać (Rct,o - Rct,s) [kΩ] = -1,36 [kΩ] χ 103 (±8,53 χ 102) + 6,59 χ 103 (±5,63 χ 102) c [kΩ/mM], gdzie c oznacza stężenie tyraminy w roztworze, a (Rct,o - Rct,s) to zmiana oporu przeniesienia ładunku dla wyekstrahowanej z tyraminy warstwy MIPu, odpowiednio, przed i po dodaniu analitu lub substancji przeszkadzającej do roztworu badanego. Współczynnik korelacji wynosił 0,9892, a granica wykrywalności 0,39 mM, przy stosunku sygnału do szumu, S/ N = 3. Współczynniki selektywności względem glukozy, mocznika i kreatyny wynosiły, odpowiednio, 4,16, 19,4 i 18,6. Wyznaczenie pozornego współczynnika wdrukowania nie było możliwe, gdyż krzywe EIS zarejestrowane dla elektrody pokrytej warstwą NIP (dane nie prezentowane) mają inny przebieg niż dla warstwy MIPu. Sugeruje to, że elektroutlenianie próbnika redoks na elektrodzie pokrytej warstwą NIPu jest inne niż MIPu, a przez to uzyskane dane są trudne do porównania.
Wyznaczone parametry analityczne wytworzonego chemoczujnika MIP wskazują, że monomery funkcyjne i ich stężenie w roztworze do polimeryzacji zostały dobrane właściwie. Dzięki temu wdrukowanie molekularne tyraminy było skuteczne.
Po zakończeniu oznaczania tyraminy elektrodę zanurzono w 0,1 M NaOH na 20 do 60 min, w temperaturze pokojowej, (20 ± 1)°C, w celu tak dokładnego wyekstrahowania analitu, aby mierzony pik DPV osiągnął stałą maksymalną wartość ~40 μΆ.
Pośrednie oznaczanie tyraminy za pomocą chemoczujnika MIP w warunkach stacjonarnych z zastosowaniem różnicowej woltamperometrii pulsowej, DPV, w obecności w roztworze soli dostarczającej lipofilowy przeciwjon, NH4SCN
Pomiary DPV wykonano w temperaturze pokojowej, (20 ± 1)°C, z zastosowaniem elektrochemicznego szklanego trójszyjnego mininaczynka, w kształcie litery V, o pojemności ~2,0 mL. Pomiary przeprowadzono stosując 0,1 M NH4SCN (sól dostarczającą lipofilowy przeciwjon) w PBS (pH = 7,4). W pomiarach tych potencjał zmieniano w zakresie od 0,2 do 1,00 V co 5 mV. Amplituda 50-ms pulsów potencjału wynosiła 25 mV.
W pomiarach DPV, względne zmiany prądu piku przy potencjale równym 1,20 V vs Ag/AgCI były proporcjonalne do zmian stężenia tyraminy w roztworze badanym w zakresie od 0,29 do 1,45 mM (Figura 5b), a równanie regresji liniowej opisujące tę zależność ma postać (/dpv,o - /dpv,s) [μA]= -13,51 (±5,68) [μA] + 37,08 (±5,91) c [μA/mM], gdzie c oznacza stężenie tyraminy w roztworze, a (/dpv,o - /dpv,s) to zmiana prądu piku DPV dla wyekstrahowanej warstwy MlPu, odpowiednio, przed (/dpv,o) i po (/dpv,s) dodaniu analitu lub substancji przeszkadzającej do roztworu badanego. Współczynnik korelacji wynosił 0,9639, a granica wykrywalności 0,46 mM, przy stosunku sygnału do szumu, S/ N = 3.
Przykład 3
Wytwarzanie samoraportującego molekularnie wdrukowanego polimeru (MIPu) i jego osadzanie w postaci cienkiej warstwy na powierzchni elektrody
Warstwy MIPu przygotowano i osadzano na platynowych elektrodach dyskowych o średnicy 0,75 mm za pomocą elektropolimeryzacji w warunkach potencjodynamicznych, w zakresie potencjałów od 0 do 1,30 V vs Ag/AgCI. Wykonano 2 cykle prądowo-potencjałowe z szybkością zmiany potencjału 50 mV/s. Zarejestrowane w trakcie elektropolimeryzacji zależności prądu od potencjału przedstawione są na Figurze 6. Acetonitrylowy roztwór do elektropolimeryzacji był 25-μM względem tyraminy (szablonu), 50-μM względem kwasu 2,2’-bitiofeno-5-karboksylowego (monomeru funkcyjnego), 25-μM względem p-bis (2,2’-bitien-5-ylo)metylobenzo-18-korony-6 (monomeru funkcyjnego), 500-μM względem 2,3’-bitiofenu (monomeru sieciującego), 175-mM względem soli sodowej kwasu tiofeno-2-metylosulfonowego (wewnętrzny przeciwjon) i 100-mM względem chloranu(VII) tetrabutyloamoniowego (elektrolitu podstawowego). Przed elektropolimeryzacją elektroda była oczyszczona za pomocą roztworu „piranii” (roztwór kwasu nadtlenosiarkowego), a następnie wypolerowana za pomocą β-aluminy, o średnicy ziarna 0,05 μM, do uzyskania lustrzanej powierzchni.
Po elektropolimeryzacji usunięto z warstwy MIPu szablon (tyraminę). W tym celu elektrodę pokrytą warstwą MIPu zanurzono na 60 min w 0,1 M NaOH, w temperaturze pokojowej, (20 ± 1)°C.
Pośrednie oznaczanie tyraminy za pomocą chemoczujnika MIP w warunkach stacjonarnych z zastosowaniem różnicowej woltamperometrii pulsowej, DPV, lub elektrochemicznej spektroskopii impedancyjnej, EIS, i samoraportującej warstwy MIPu
Pomiary DPV i EIS wykonano w temperaturze pokojowej, (20 ± 1)°C, z zastosowaniem elektrochemicznego szklanego trójszyjnego mininaczynka, w kształcie litery V, o pojemności ~2,0 mL. Pomiary przeprowadzono w 0,1 M PBS (pH = 7,4).
W pomiarach DPV potencjał zmieniano w zakresie od 0,6 do 1,30 V co 5 mV. Amplituda 50-ms pulsów potencjału wynosiła 25 mV. W tych pomiarach względne zmiany prądu piku były proporcjonalne do zmian stężenia tyraminy w roztworze badanym w zakresie stężeń od 0,05 do 1,78 mM (Figura 7b), a równanie regresji liniowej opisujące tę zależność ma postać (/dpv,o - /dpv,s) = 0,808 (±2,03 χ 10-2) - 0,238 (±2,16 χ 10-2) ctyramina mM-1, gdzie c oznacza stężenie tyraminy w roztworze, a (/dpv,o - /dpv,s) to zmiana prądu piku DPV dla wyekstrahowanej warstwy MIPu, odpowiednio, przed (/dpv,o) i po (/dpv,s) dodaniu analitu lub substancji przeszkadzającej. Współczynnik korelacji wynosił 0,976, a granica wykrywalności 0,26 mM, przy stosunku sygnału do szumu, S/ N = 3.
W pomiarach EIS, zmiany oporu przeniesienia ładunku, R ct, były proporcjonalne do zmian stężenia tyraminy w roztworze badanym w zakresie od 0,05 do 2,71 mM (Figura 8b), a równanie regresji liniowej opisujące tę zależność ma postać (RCt,o - RCt,s) [kΩ] = 6,35 (±5,16) [kΩ] + 54,3 (±3,89) Ctyraminy [kΩ/mM], gdzie c oznacza stężenie tyraminy w roztworze, a (RCt,o - RCt,s) to zmiana oporu przeniesienia ładunku dla wyekstrahowanej warstwy MIPu, odpowiednio, przed (RCt,o) i po (RCt,s) dodaniu analitu lub substancji przeszkadzającej. Współczynnik korelacji wynosił 0,9777, a granica wykrywalności była równa 0,29 mM, przy stosunku sygnału do szumu, S/ N = 3.
Po zakończonym pomiarze elektrodę zanurzono w 0,1 M NaOH na 20 do 60 min, w temperaturze pokojowej, (20 ± 1)°C, w celu tak dokładnego wyekstrahowania analitu, aby mierzony prąd piku DPV osiągnął stałą maksymalną wartość.
Wnioski
Wyniki komputerowego modelowania kwantowo-chemicznego wykazały, że kompleks pre-polimeryzacyjny tyraminy z wybranymi monomerami funkcyjnym jest trwały. Wskazuje na to wysoki ujemny przyrost entalpii swobodnej towarzyszący tworzeniu tego kompleksu.
Elektropolimeryzacja potencjodynamiczna okazała się bardzo dogodna do osadzenia warstwy MIPu z wdrukowanym szablonem - tyraminą. Wytworzony chemoczujnik MIP umożliwił selektywne oznaczanie analitu (tyraminy) w zakresie stężeń od 0,29 do 2,64 mM z zastosowaniem DPV i EIS w obecności w roztworze badanym zewnętrznego próbnika redoks, K4[Fe(CN)6]/K3[Fe(CN)6] lub soli dostarczającej lipofilowe aniony, NH4SCN.
Ponadto osadzano na powierzchni elektrod samoraportującą warstwę MIPu z wbudowaną solą dostarczającą lipofilowy przeciwjon. Tak wytworzony chemoczujnik MIP umożliwił selektywne oznaczanie analitu (tyraminy) w zakresie stężeń od 0,05 do 2,7 μM z zastosowaniem DPV i EIS w nieobecności zewnętrznego próbnika redoks, K4[Fe(CN)6]/K3[Fe(CN)6] ani soli dostarczającej lipofilowe aniony, NH4SCN.

Claims (8)

  1. Zastrzeżenia patentowe
    1. Polimer wdrukowany molekularnie, MIP, w postaci warstwy, zastosowany jako jednostka rozpoznająca w selektywnym chemoczujniku do elektrochemicznego oznaczania tyraminy, znamienny tym, że stanowi go polimer wytworzony z zastosowaniem tyraminy jako szablonu, zawierający kwas 2,2’-bitiofeno-5-karboksylowy i p-bis (2,2’-bitien-5-ylo)metylobenzo-18-koronę-6 jako monomer funkcyjny oraz 2,3’-bitiofen jako monomer sieciujący.
  2. 2. Polimer według zastrzeżenia 1, znamienny tym, że dodatkowo zawiera sól sodową kwasu tiofeno-2-metylosulfonowego jako dostarczającą wewnętrzny przeciwjon.
  3. 3. Sposób otrzymywania molekularnie wdrukowanego polimeru, MIP, selektywnie rozpoznającego tyraminę określonego w zastrzeżeniu 1 albo 2, metodą wdrukowania molekularnego, w postaci warstwy, znamienny tym, że obejmuje następujące etapy, w których (a) otrzymuje się warstwę MIPu z wdrukowaną molekularnie tyraminą jako szablonem, z użyciem roztworu do elektropolimeryzacji, zawierającego tyraminę jako szablon, kwas 2,2’-bitiofeno-5-karboksylowy będący monomerem funkcyjnym, p-bis (2,2’-bitien-5-ylo)metylobenzo-18-koronę-6 będący monomerem funkcyjnym oraz 2,3’-bitiofen będący monomerem sieciującym, w stosunku molowym szablonu do każdego z monomerów w zakresie od 1 : 1 do 1 : 100, korzystnie 1 : 2 : 1 : 10, w 0,1 M chloranie(VII) tetrabutyloamoniowym jako elektrolicie podstawowym, w acetonitrylu, (b) osadza się warstwę z etapu (a) na powierzchni elektrody, korzystnie dyskowej elektrody platynowej, za pomocą elektropolimeryzacji, a następnie (c) usuwa się szablon tyraminę z osadzonej warstwy MIPu za pomocą 0,1 M NaOH w temperaturze 20 ± 1°C.
  4. 4. Sposób według zastrzeżenia 3, znamienny tym, że w etapie (b) osadza się warstwę MIPu z wdrukowaną molekularnie tyraminą jako szablonem w warunkach potencjodynamicznych, w zakresie potencjałów od -2,0 V do 2,0 V vs Ag/AgCI, korzystnie od 0 do 1,40 V vs Ag/AgCI, z szybkością zmiany potencjału od 5 do 500 mV/s, korzystnie 50 mV/s, lub w warunkach potencjostatycznych w zakresie potencjałów od -2,0 V do 2,0 V vs Ag/AgCI.
  5. 5. Sposób według zastrzeżenia 3 albo 4, znamienny tym, że w etapie (a) otrzymuje się warstwę MIPu z molekularnie wdrukowaną tyraminą jako szablonem, z użyciem roztworu do elektropolimeryzacji, zawierającego tyraminę jako szablon, kwas 2,2’-bitiofeno-5-karboksylowy jako monomer funkcyjny, p-bis(2,2’-bitien-5-ylo)metylobenzo-18-koronę-6 jako monomer funkcyjny, 2,3’-bitiofen jako monomer sieciujący i sól sodową kwasu tiofeno-2-metylosulfonowego dostarczającą wewnętrzny przeciwjon, w stosunku molowym szablonu do kwasu tiofeno-2-metylosulfowego w zakresie od 1 : 1 do 1 : 100, korzystnie 1 : 7, w 0,1 M chloranie(VII) tetrabutyloamoniowym jako elektrolicie podstawowym, w acetonitrylu.
    PL 242085 Β1
  6. 6. Sposób według któregokolwiek z zastrzeżeń od 3 do 5, znamienny tym, że osadzanie warstw MIPów w etapie (b) prowadzi się stosując 1 do 1000 cykli prądowo-potencjałowych, korzystnie w 2 cyklach.
  7. 7. Sposób według któregokolwiek z zastrzeżeń od 3 do 6, znamienny tym, że usuwanie szablonu w etapie (c) prowadzi się od 10 minut do 10 godzin, korzystnie przez 1 godzinę.
  8. 8. Zastosowanie molekularnie wdrukowanego polimeru, MIP, w postaci warstwy określonego w zastrzeżeniu 1 albo 2, jako jednostki rozpoznającej analit, w tym tyraminę, w chemoczujniku do selektywnego elektrochemicznego wykrywania i/lub oznaczania analitów, zarówno w próbkach syntetycznych, jak i biologicznych, w warunkach pomiarów elektrochemicznych.
PL427041A 2018-09-17 2018-09-17 Polimer wdrukowany molekularnie w postaci warstwy do oznaczania tyraminy, sposób jego otrzymywania oraz zastosowanie PL242085B1 (pl)

Priority Applications (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL427041A PL242085B1 (pl) 2018-09-17 2018-09-17 Polimer wdrukowany molekularnie w postaci warstwy do oznaczania tyraminy, sposób jego otrzymywania oraz zastosowanie

Applications Claiming Priority (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL427041A PL242085B1 (pl) 2018-09-17 2018-09-17 Polimer wdrukowany molekularnie w postaci warstwy do oznaczania tyraminy, sposób jego otrzymywania oraz zastosowanie

Publications (2)

Publication Number Publication Date
PL427041A1 PL427041A1 (pl) 2020-03-23
PL242085B1 true PL242085B1 (pl) 2023-01-16

Family

ID=69888905

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL427041A PL242085B1 (pl) 2018-09-17 2018-09-17 Polimer wdrukowany molekularnie w postaci warstwy do oznaczania tyraminy, sposób jego otrzymywania oraz zastosowanie

Country Status (1)

Country Link
PL (1) PL242085B1 (pl)

Cited By (1)

* Cited by examiner, † Cited by third party
Publication number Priority date Publication date Assignee Title
PL446331A1 (pl) * 2023-10-10 2025-04-14 Instytut Chemii Fizycznej Polskiej Akademii Nauk Elastyczna elektroda pokryta warstwą polimeru wdrukowanego molekularnie do selektywnego oznaczania metronizadolu, sposób otrzymywania elastycznej elektrody oraz jej zastosowanie

Cited By (1)

* Cited by examiner, † Cited by third party
Publication number Priority date Publication date Assignee Title
PL446331A1 (pl) * 2023-10-10 2025-04-14 Instytut Chemii Fizycznej Polskiej Akademii Nauk Elastyczna elektroda pokryta warstwą polimeru wdrukowanego molekularnie do selektywnego oznaczania metronizadolu, sposób otrzymywania elastycznej elektrody oraz jej zastosowanie

Also Published As

Publication number Publication date
PL427041A1 (pl) 2020-03-23

Similar Documents

Publication Publication Date Title
Dervisevic et al. Novel electrochemical xanthine biosensor based on chitosan–polypyrrole–gold nanoparticles hybrid bio-nanocomposite platform
Yang et al. Molecularly imprinted polymer-decorated signal on-off ratiometric electrochemical sensor for selective and robust dopamine detection
Yazdanparast et al. Enzyme-based ultrasensitive electrochemical biosensor using poly (l-aspartic acid)/MWCNT bio-nanocomposite for xanthine detection: A meat freshness marker
Ayerdurai et al. Electrochemical sensor for selective tyramine determination, amplified by a molecularly imprinted polymer film
Bagheryan et al. Diazonium-based impedimetric aptasensor for the rapid label-free detection of Salmonella typhimurium in food sample
Aghaei et al. A novel capacitive biosensor for cholesterol assay that uses an electropolymerized molecularly imprinted polymer
Li et al. A sensitive and selective sensor for dopamine determination based on a molecularly imprinted electropolymer of o-aminophenol
Pietrzyk et al. Selective histamine piezoelectric chemosensor using a recognition film of the molecularly imprinted polymer of bis (bithiophene) derivatives
Wang et al. Au-nanoclusters incorporated 3-amino-5-mercapto-1, 2, 4-triazole film modified electrode for the simultaneous determination of ascorbic acid, dopamine, uric acid and nitrite
Gökçe et al. Aptamer-modified pencil graphite electrodes for the impedimetric determination of ochratoxin A
Cobb et al. Enhancing square wave voltammetry measurements via electrochemical analysis of the non-faradaic potential window
Rahman et al. A performance comparison of choline biosensors: anodic or cathodic detections of H2O2 generated by enzyme immobilized on a conducting polymer
Nezhadali et al. Determination of benzimidazole in biological model samples using electropolymerized-molecularly imprinted polypyrrole modified pencil graphite sensor
Zanganeh et al. Polypyrrole-modified electrodes with induced recognition sites for potentiometric and voltammetric detection of copper (II) ion
Taei et al. Simultaneous determination of cysteine, uric acid and tyrosine using Au-nanoparticles/poly (E)-4-(p-tolyldiazenyl) benzene-1, 2, 3-triol film modified glassy carbon electrode
Dervisevic et al. Novel impedimetric dopamine biosensor based on boronic acid functional polythiophene modified electrodes
Kiss et al. Electropolymerized molecular imprinting on glassy carbon electrode for voltammetric detection of dopamine in biological samples
Li et al. A selective novel non-enzyme glucose amperometric biosensor based on lectin–sugar binding on thionine modified electrode
Wojnarowicz et al. An electropolymerized molecularly imprinted polymer for selective carnosine sensing with impedimetric capacity
Wei et al. Molecularly imprinted electrochemical sensor for the determination of ampicillin based on a gold nanoparticle and multiwalled carbon nanotube‐coated pt electrode
Pellicer et al. Using a portable device based on a screen-printed sensor modified with a molecularly imprinted polymer for the determination of the insecticide fenitrothion in forest samples
Saksena et al. Chiral analysis of ascorbic acid in bovine serum using ultrathin molecular imprinted polyaniline/graphite electrode
Brazys et al. Molecularly imprinted polypyrrole-based electrochemical melamine sensors
Pilo et al. Design of amperometric biosensors for the detection of glucose prepared by immobilization of glucose oxidase on conducting (poly) thiophene films
Meng et al. Anti-fouling materials decorated immunoprobe and electrochemical sensing interface to improve immunoassay