PL242761B1 - Sposób identyfikacji w sieci zasilania włączanego odbiornika i urządzenie do identyfikacji w sieci zasilania włączanego odbiornika - Google Patents

Abstract

Sposób identyfikacji w sieci zasilania włączanego odbiornika w sieci zasilania obejmujący etap pomiaru przebiegu prądu i (t), przetwarza się prąd na sygnał napięciowy, sygnał napięciowy poddaje się próbkowaniu, a następnie transformacji uzyskując reprezentację sygnału, oraz etap identyfikacji odbiornika, cechuje się tym, że etap pomiaru prądu przeprowadza się cyklicznie zapamiętując reprezentację sygnału, a ponadto w trakcie wykonywania etapu pomiaru prądu generuje się cykliczny sygnał impulsowy zsynchronizowany z określoną fazą napięcia zasilania sieci, natomiast w trakcie etapu identyfikacji wyznacza się różnicę pomiędzy bieżącą reprezentacją sygnału prądu a zapamiętaną reprezentacją sygnału prądu i różnicę tę porównuje się z zespołem wzorców odpowiadających odbiornikom, wybierając najbliższy wzorzec. Jako wynik identyfikacji przyjmuje się odbiornik odpowiadający najbliższemu wzorcowi. Przedmiotem zgłoszenia jest również urządzenie do realizacji tego sposobu, przedstawiony na rysunku.

Description

Przedmiotem wynalazku jest sposób oraz urządzenie do identyfikacji w sieci zasilania włączanego odbiornika zwłaszcza w warunkach różnych obciążeń.

Z polskiego patentu nr PAT.229626 znany jest sposób identyfikacji odbiorników energii elektrycznej polegający na tym, że mierzy się sygnały prądu i napięcia zasilania sieci niskiego napięcia, próbkuje je w układach przetworników analogowo cyfrowych i przetwarza na sygnały cyfrowe a następnie grupuje się w dwa wektory próbek odwzorowujących te sygnały w dziedzinie czasu, które przekształca się w widma i identyfikuje się odbiorniki na podstawie wyznaczonych na wybranych częstotliwościach admitancji lub impedancji. Z tego samego dokumentu znane jest urządzenie do identyfikacji odbiorników energii elektrycznej zawierające moduł pomiaru prądu i moduł pomiaru napięcia, których wejścia połączone są z zaciskami sieci zasilającej i wyjście modułu pomiaru napięcia połączone są poprzez przetwornik analogowo-cyfrowy i następnie blok przetwarzania FFT z blokiem obliczeń impedancji i/lub admitancji zespolonej.

Z polskiego opisu patentowego PAT.232306 znany jest sposób identyfikacji odbiorników energii elektrycznej obejmujący etap pomiaru prądu i(t) w sieci zasilania, etap wykrywania momentu zmiany stanu sieci oraz etap identyfikacji odbiorników stanowiących źródło tych zmian. Zgodnie z tym wynalazkiem sposób cechuje się tym, że po etapie pomiaru prądu uzyskuje się sygnał i(t) reprezentujący przebieg prądu w czasie, a następnie wyznacza się jego widmo poczynając od momentu zmiany stanu sieci w odcinku czasu dłuższym lub równym 2 ms, a następnie widmo to porównuje się z zespołem wzorców i identyfikuje się odbiornik na podstawie najbardziej dopasowanego wzorca. Z tego samego dokumentu znane jest urządzenie do detekcji zmian trybu pracy oraz identyfikacji odbiorników w sieci zasilania zawierające moduł pomiaru prądu, zgodnie z wynalazkiem cechuje się tym, że zawiera blok wyznaczania widma przyjmujący sygnał wyjściowy z modułu pomiaru prądu oraz blok wykrywania zmian sieci przyjmujący sygnał wyjściowy z modułu pomiaru prądu oraz moduł dyskryminatora połączony z blokiem wyznaczania widma oraz modułem pamięci przechowującym zespół wzorców.

Z polskiego patentu nr PAT.232305 znany jest sposób wykrywania zmian trybu pracy i identyfikacji odbiorników podłączonych do sieci zasilania obejmujący etap pomiaru przebiegów prądu i(t) i napięcia u(t) w sieci zasilania oraz etap identyfikacji odbiorników, w którym przed etapem identyfikacji wyznacza się moment przejścia napięcia u(t) przez zero, a następnie poczynając od tego momentu wyznacza się czasowo-częstotliwościowe widmo przebiegu prądu i(t), które porównuje się z zespołem wzorców i identyfikuje się odbiornik na podstawie najlepiej dopasowanego wzorca. Sposób według patentu PAT.232305 realizuje się za pomocą urządzenia wyposażonego w moduł pomiaru prądu oraz moduł pomiaru napięcia i moduł dyskryminatora. Urządzenie to zawiera ponadto moduł wyznaczania widma przyjmujący sygnał wyjściowy z modułu pomiaru prądu i moduł przetwarzania przebiegu napięcia przyjmujący sygnał wyjściowy z modułu pomiaru napięcia, który ma wyjście połączone z wejściem modułu wyznaczania widma. Moduł dyskryminatora przyjmuje na wejściu sygnał wyjściowy z modułu wyznaczania widma i jest połączony z modułem pamięci mieszczącym zespół wzorców.

Wadą znanych systemów jest to, że sygnał zakłócający wprowadzany do sieci przez włączany odbiornik zależy od obciążenia tej sieci. W związku z tym w zależności od warunków pracy metody ze stanu techniki mogą zawodzić z uwagi na to, że przy jednoczesnym włączeniu wielu odbiorników zmieniają one swoje charakterystyczne wprowadzane do sieci zniekształcenia.

Celem wynalazku jest rozwiązanie problemu wskazanego powyżej.

Sposób identyfikacji w sieci zasilania włączanego odbiornika w sieci zasilania obejmujący etap pomiaru przebiegu prądu, w którym przetwarza się prąd na sygnał napięciowy, sygnał napięciowy poddaje się próbkowaniu, a następnie transformacji uzyskując reprezentację sygnału, oraz etap identyfikacji odbiornika, zgodnie z wynalazkiem cechuje się tym, że etap pomiaru prądu przeprowadza się cyklicznie zapamiętując reprezentację sygnału, a ponadto w trakcie wykonywania etapu pomiaru prądu generuje się cykliczny sygnał impulsowy zsynchronizowany z określoną fazą napięcia zasilania sieci, natomiast w trakcie etapu identyfikacji wyznacza się różnicę pomiędzy bieżącą reprezentacją sygnału prądu a zapamiętaną reprezentacją sygnału prądu i różnicę tę porównuje się z zespołem wzorców odpowiadających odbiornikom, wybierając najbliższy wzorzec, zaś jako wynik identyfikacji przyjmuje się odbiornik odpowiadający najbliższemu wzorcowi. Dzięki temu zniekształcenie stanowiące utrudnienie i zwiększające niedokładność sposobów ze stanu techniki wykorzystuje się do identyfikacji poprzez zapewnienie sygnału impulsowego, którego zniekształcenia są szczególne dla różnych odbiorników.

Korzystnie określona faza napięcia sieci zasilania mieści się w zakresie od 70° do 100°. Dzięki temu uzyskuje się dużą dynamikę i większą dokładność pomiaru.

Korzystnie transformację stanowi transformacja falkowa a jako wzorce stosuje się współczynniki transformaty falkowej.

Korzystnie transformację stanowi transformacja Fouriera a jako wzorce stosuje się współczynniki transformaty Fouriera.

Korzystnie transformację stanowi selekcja próbek przebiegu prądu obejmujących odpowiedź impulsową w sygnale prądu.

Urządzenie do identyfikacji w sieci zasilania włączanego odbiornika zawierające moduł pomiaru prądu połączony za pośrednictwem przetwornika z modułem przetwarzania połączonym z modułem dyskryminatora, do którego jest dołączony ponadto moduł pamięci, zgodnie z wynalazkiem cechuje się tym, że przetwornik jest synchronizowany a do jego wejścia synchronizacji (WE-S) jest dołączone wyjście synchronizacji (WY-S) generatora impulsów z synchronizacją fazy napięcia wyposażonego w zaciski przystosowane do podłączania do sieci zasilania, przy czym moduł przetwarzania jest połączony z modułem dyskryminatora za pośrednictwem modułu odejmującego, oraz bufora. W takiej konfiguracji łatwo jest wyznaczać zniekształcenie sygnału wzorcowego analizując wynik odejmowania sygnału zniekształconego od zbuforowanego sygnału niezniekształconego zarejestrowanego wcześniej.

Generator impulsów korzystnie jest wyposażony w zaciski, do których za pośrednictwem sterowanego układu przełączającego jest dołączone obciążenie oraz za pośrednictwem przekształtnika analogowego detektor fazy którego połączony z wejściem sterującym układu przełączającego oraz z wyjściem synchronizacji generatora impulsów połączonym z wejściem synchronizacji przetwornika.

Korzystnie przekształtnik analogowy stanowi transformator.

Przedmiot wynalazku został ukazany w przykładzie wykonania na rysunku, na którym Fig. 1 przedstawia schemat blokowy urządzenia według przykładu wykonania wynalazku, Fig. 2 przedstawia przykład wykonania generatora z synchronizacją fazy napięcia, Fig. 3a przedstawia jeden okres przebiegu prądu sieci I z zaznaczeniem odpowiedzi impulsowej w sygnale prądowym oraz przebieg napięcia sieci U, natomiast Fig. 3b przedstawia tę odpowiedź w powiększeniu.

Schemat blokowy przykładu wykonania urządzenia według wynalazku ukazano na Fig. 1. Urządzenie zawiera generator impulsów 1 z synchronizacją fazy napięcia, którego zaciski WE/WY są dołączalne równolegle do sieci elektroenergetycznej. Generator ten jest wyposażony w wyjście synchronizacji WY-S.

Urządzenie według przykładu wykonania wynalazku zawiera moduł pomiaru prądu 2 dołączalny szeregowo do sieci zasilania, którego wejście połączone jest w sposób szeregowy (prądowy) do przewodu fazy sieci elektroenergetycznej. Wyjście modułu pomiaru prądu 2 połączone jest poprzez moduł przetwornik 3 do modułu przetwarzania 4. Przetwornik 3 stanowi przetwornik analogowo-cyfrowy wyposażony w wejście synchronizacji WE-S połączone z wyjściem synchronizacji WY-S generatora impulsów 1. Wyjście modułu przetwarzania 4 jest połączone z wejściem bufora 8, którego wyjście jest połączone z pierwszym wejściem modułu odejmującego 7. Do drugiego wejścia modułu odejmującego 7 jest doprowadzony sygnał z wyjścia modułu przetwarzania. Wyjście modułu odejmującego 7 jest dołączone do modułu dyskryminatora 6 połączonego z pamięcią 5, w której znajdują się zapisane uprzednio wzorce odpowiadające poszczególnym urządzeniom.

Moduł pomiaru prądu 2 daje na wyjściu sygnał napięciowy i(t) reprezentujący prąd obciążenia w sieci zasilania. Zakres dynamiki sygnału odpowiada zakresowi modułu przetwornika analogowo-cyfrowego 3.

Przetwornik analogowo-cyfrowy 3 przetwarza ciągły sygnały napięciowy i(t) na ciąg próbek i(n). Wyjście przetwornika analogowo-cyfrowego 3 jest dołączone do wejścia modułu przetwarzania 4 w którym przeprowadza się transformację 3. W module odejmującym 7 odejmuje się poddany transformacji sygnał z modułu przetwarzania 4 od zapisanego w buforze, wyznaczonego wcześniej sygnału. Dzięki temu analizując sygnał wyjściowy z modułu odejmującego 7 wykrywa się włączenie odbiornika.

Odbiorniki zniekształcają sygnał we właściwy dla siebie sposób. Jest to szczególnie widoczne w przypadku sygnałów impulsowych. Takiego sygnału dostarcza generator 1.

Synchronizacja sygnału impulsowego ułatwia późniejsze przetwarzanie pozwalając oszczędzić pamięci i mocy obliczeniowej oraz stosować prostsze bardziej niezawodne układy.

W module przetwarzania sygnał prądu - przykładowy okres sygnału prądu ukazano na Fig. 3a poddaje się transformacji dla uwypuklenia komponentów sygnału pozwalających na identyfikację włączanego odbiornika.

W najprostszym przypadku transformacja ogranicza się do selekcji próbek z sygnału prądu stanowiących odpowiedź impulsową na sygnał z generatora impulsów 1. Przykładem przebiegu odpowiadającego takiej selekcji jest fragment sygnału I(t) ukazany na Fig. 3b. Okno czasowe o długości 600 μs lub większe w zupełności wystarcza do przeprowadzenia analizy.

Wyznaczając w module odejmującym 7 różnicę pomiędzy bieżącą odpowiedzią impulsową a zbuforowaną poprzednio uzyskuje się reprezentację sygnału różnicowego.

Sygnały różnicowe właściwe dla określonych odbiorników w sieci zasilania wyznacza się i zapisuje w module pamięci 5 połączonej z modułem dyskryminatora 6.

W module dyskryminatora 6 porównuje się sygnały różnicowe ze wzorcami przez określanie metryk euklidesowych między wszystkimi wzorcami i sygnałem różnicowym. Następnie wybiera się najbliższy wzorzec tj. taki, który spełnia kryterium najmniejszej odległości euklidesowej.

Schemat blokowy generatora impulsów z synchronizacją fazy napięcia w przykładzie wykonania wynalazku został ukazany na Fig. 2. Generator posiada zaciski WE/WY - zintegrowany port analogowy dołączalny równolegle do sieci zasilania oraz wyjście synchronizacji WY-S.

Do zacisków WE/WY jest dołączony przetwornik analogowy 21 obniżający napięcie sieci elektroenergetycznej i dopasowujący je względem układów wejściowych detektora fazy 22 dołączonego do wyjścia przetwornika 21.

Przetwornik analogowy 21 można zrealizować jako transformator, który ma tę zaletę, że zapewnia separację galwaniczną układów wejściowych detektora fazy 22 od napięcia sieci zasilania.

Wyjście detektora fazy 21 jest dołączone do wejścia sterującego układu przełączającego 23. Jednocześnie sygnał Us z wyjścia detektora fazy 22 jest doprowadzony do wyjścia synchronizacji WY-S.

Układ przełączający 23 jest połączony szeregowo z obciążeniem Z. Szeregowo połączone obciążenie Z i układ przełączający 23 są dołączone do zacisków WE/WY.

Ponieważ wyjście synchronizacji WY-S jest dołączone do wejścia synchronizacji WE-S uzyskuje się jednoczesną synchronizację: akwizycji i załączenia sterowanego układu przełączającego 23. W rezultacie wzrost obciążenia sieci widoczny w sygnale prądu obciążenia jest zsynchronizowany z akwizycją sygnału wykorzystywanego do identyfikacji.

Najlepsze rezultaty udawało się uzyskać gdy prądowa odpowiedź impulsowa miała wartość maksymalną 10 A przy czasie narastania 60 μs. Całkowity czas trwania impulsu jest mniejszy niż 1 ms. Czas ten nie ma większego znaczenia w aspekcie metrologicznym, choć powinien on być jak najkrótszy z uwagi na aspekty energetyczne i termiczne. Oczywiście nie może on trwać dłużej niż okres sieci.

Fig. 3a przedstawia jeden okres przebiegu prądu sieci I z zaznaczeniem odpowiedzi impulsowej w sygnale prądowym oraz przebieg napięcia sieci U. Oba przebiegi wykreślono w funkcji kąta - fazy φ. Fig. 3b wycinek przebiegu prądowego z odpowiedzią impulsów, w powiększeniu, w funkcji czasu t. W przykładzie wykonania, w którym uzyskano powyższe przebiegi czas narastania impulsu (10-90%) wynosi 350 ns, wartość maksymalna ok. 30A (±5A), zaś całkowity czas trwania impulsu 150 μs.

Impuls jest generowany w chwili kiedy napięcie w sieci zasilania osiągnie odpowiednią - wybraną fazę. Rozkład zużycia energii bez większej szkody dla dokładności można uzyskać generując impuls rzadziej niż co okres - co 10 ^ 15 okresów.

Znawca bez trudu zaproponuje zmianę konstrukcyjną generatora impulsów, która to umożliwi. Jednym z rozwiązań jest zastosowanie układu przełączanego z opóźnieniem.

Możliwości identyfikacji nie ograniczają się do porównywania próbek różnic odpowiedzi impulsowej ze wzorcami. Sygnał prądowy można poddać bardziej złożonym transformacjom uwypuklającym komponenty sygnału pozwalające na identyfikację odbiornika. Do takich transformacji zaliczają się transformacja Fouriera i transformacja falkowa.

Przy ich zastosowaniu jako wzorce można wykorzystać wektory współczynników tych transformacji. Do wyboru najbardziej dopasowanego wzorca można przyjąć kryterium odległości euklidesowej lub zastosować bardziej zaawansowane metody klasyfikacji takie jak: drzewo decyzyjne, indukcja reguł, analiza dyskryminacyjna, las losowy.

Zgodnie ze sposobem według wynalazku sieć elektroenergetyczną stanowiącą sieć zasilania pobudza się sygnałem impulsowym w ustalonych odstępach czasu w określonej fazie napięcia zasilania za pomocą generatora impulsów z synchronizacją fazy którego zaciski WE/WY są dołączone równolegle do sieci zasilania - odpowiednio do przewodów N i L1.

W ustalonej fazie napięcia sieci zasilania generuje się sygnał impulsowy wprowadzany do sieci zasilania za pomocą tych samych zacisków WE/WY. W chwili generacji impulsu na wyjście synchronizacji podawany jest sygnał logiczny określający moment wyzwalania pomiaru w module przetwornika analogowo cyfrowego 3.

Następnie mierzy się sygnał prądu i(t) sieci zasilania i próbkuje się w przetworniku analogowo cyfrowym o rozdzielczości co najmniej 12 bitów, z częstotliwością kilku MHz. Po próbkowaniu sygnału prądu i(t) w module przetwornika analogowo cyfrowego 3 sygnał cyfrowy grupuje się w wektor próbek i(n), odwzorowujących wspomniany sygnał w dziedzinie czasu. Zgodnie ze sposobem moment wyzwolenia akwizycji sygnału prądu jest skorelowany w sensie czasu z momentem generacji impulsu a tym samym z fazą napięcia sieci zasilania. Jest to możliwe dzięki temu, że wyjście synchronizacji WY-S generatora impulsów z synchronizacją fazy napięcia jest połączone z wejściem synchronizacji WE-S przetwornika 3.

Otrzymany z przetwornika analogowo cyfrowego 3 wektor próbek i(n) transformuje się wyznaczając wektor współczynników transformacji dla chwili t0 i buforuje się w buforze 7. W kolejnym cyklu, w chwili t1 działanie powtarza się. W rezultacie uzyskuje się zbuforowany wektor współczynników S(t0) i bieżący wektor współczynników S(Ł). Wektory te następnie są odejmowane od siebie w rezultacie dając wektor Sd = S(t1) - S(fo).

Wartości różnic w wektorze Sd są skorelowane z chwilą wyzwolenia pomiaru prądu w przetworniku 3. Zgodnie ze sposobem chwila ta jest skorelowana w sensie czasu zarówno z chwilą generacji impulsu w generatorze 1 impulsów z synchronizacją fazy napięcia, jak i z fazą napięcia sieci elektroenergetycznej.

Jeżeli pomiędzy chwilą t0 a t1 zostanie włączony odbiornik, to uzyskane skorelowane w czasie wartości wektora Sd są dla niego specyficzne. Określając metryki euklidesowe między wartościami wektora Sd i wartościami wzorców dokonuje się identyfikacji odbiornika przez wybór najbardziej dopasowanego wzorca. Do wyboru najbardziej dopasowanego wzorca można również przyjąć bardziej zaawansowane metody klasyfikacji takie jak: drzewo decyzyjne, indukcja reguł, analiza dyskryminacyjna, las losowy.

Do identyfikacji odbiornika wykorzystuje się, więc skończony zbiór liczb wyliczonych jako różnice cech sygnału prądu obliczanych z próbek sygnałów prądów, będących wynikiem próbkowania obejmującego czas ok. 2 ms, którego początek wyznacza chwila generacji impulsu w chwilach t0 i t1.

Sposób według wynalazku pozwala na detekcję zmiany stanu poszczególnych odbiorników i jednoznacznie identyfikację urządzenia za pomocą skończonych zbiorów wartości wektora wzorca, które odpowiadają temu urządzeniu.

Urządzenie i sposób według wynalazku pozwalają na nieoczekiwane wykorzystanie do identyfikacji odbiorników fenomenu zniekształcania sygnału prądu, który w przypadku znanych metod identyfikacji stanowi tylko utrudnienie, gdyż włączeniu większej liczby odbiorników wykazują one tendencje do zniekształcania własnych wzorców. Zgodnie z wynalazkiem ta wada została usunięta, ponieważ analizuje się samo zniekształcenie a identyfikacji dokonuje się na etapie włączania odbiornika. Jednoczesne zsynchronizowane włączenie dwóch odbiorników w tym samym cyklu pomiarowym jest mało prawdopodobne, więc odbiorniki identyfikuje się indywidualnie tak, że nie zaburzają wzajemnie swojej identyfikacji.

Realizacja modułów urządzenia według wynalazku zarówno w technice cyfrowej jak i analogowej, chociaż drugie rozwiązanie jest mniej niezawodne. Moduł dyskryminatora 6 i moduł pamięci 5 można zrealizować jako zespół generatorów i korelatorów, działających w sposób zsynchronizowany. Takie rozwiązanie jest bardziej zawodne i podatne na awarie ale znawca technik analogowych jest w stanie wykonać je rutynowo po zapoznaniu się z istotą wynalazku opisaną w niniejszym opisie. Zastosowana w konstrukcji tych typowych modułów technika pozostaje bez wpływu na zakres ochrony zdefiniowany załączonymi zastrzeżeniami.

Claims (8)

1. Sposób identyfikacji w sieci zasilania włączanego odbiornika w sieci zasilania obejmujący etap pomiaru przebiegu prądu, w którym przetwarza się prąd sieci (Izas) na sygnał napięciowy i(t), sygnał napięciowy i(t) poddaje się próbkowaniu, a następnie transformacji uzyskując reprezentację sygnału, oraz etap identyfikacji odbiornika, znamienny tym, że etap pomiaru prądu przeprowadza się cyklicznie zapamiętując reprezentację sygnału, a ponadto w trakcie wykonywania etapu pomiaru prądu generuje się cykliczny sygnał impulsowy zsynchronizowany z określoną fazą napięcia zasilania sieci, natomiast w trakcie etapu identyfikacji wyznacza się różnicę pomiędzy bieżącą reprezentacją sygnału prądu a zapamiętaną reprezentacją sygnału prądu i różnicę tę porównuje się z zespołem wzorców odpowiadających odbiornikom, wybierając najbliższy wzorzec, zaś jako wynik identyfikacji przyjmuje się odbiornik odpowiadający najbliższemu wzorcowi.

2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że określona faza napięcia sieci zasilania mieści się w zakresie od 70° do 100°.

3. Sposób według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że transformację stanowi transformacja falkowa a jako wzorce stosuje się współczynniki transformaty talkowej.

4. Sposób według zastrz. 3 albo 4, znamienny tym, że transformację stanowi transformacja

Fouriera a jako wzorce stosuje się współczynniki transformaty Fouriera.

5. Sposób według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że transformację stanowi selekcja próbek przebiegu prądu obejmujących odpowiedź impulsową w sygnale prądu.

6. Urządzenie do identyfikacji w sieci zasilania włączanego odbiornika zawierające moduł pomiaru prądu (2) połączony za pośrednictwem przetwornika (3) z modułem przetwarzania (4) połączonym z modułem dyskryminatora (6), do którego jest dołączony ponadto moduł pamięci (5), znamienny tym, że przetwornik (3) jest synchronizowany a do jego wejścia synchronizacji (WE-S) jest dołączone wyjście synchronizacji (WY-S) generatora impulsów (1) z synchronizacją fazy napięcia wyposażonego w zaciski (WE/WY) przystosowane do podłączania do sieci zasilania, przy czym moduł przetwarzania (4) jest połączony z modułem dyskryminatora za pośrednictwem modułu odejmującego (7), oraz bufora (8).

7. Urządzenie do identyfikacji odbiorników według zastrz. 6, znamienne tym, że generator impulsów jest wyposażony w zaciski (WE/WY), do których za pośrednictwem sterowanego układu przełączającego (23) jest dołączone obciążenie (Z) oraz za pośrednictwem przekształtnika analogowego (21) detektor fazy (22) którego połączony z wejściem sterującym układu przełączającego (23) oraz z wyjściem synchronizacji (WY-S) generatora impulsów połączonym z wejściem synchronizacji (WE-S) przetwornika analogowo-cyfrowego (3).

8. Urządzenie według zastrz. 7, znamienne tym, że przekształtnik analogowy (21) stanowi transformator.