PL242875B1 - Stały system do ochrony przed upadkiem z wysokości - Google Patents

Abstract

Stały system do ochrony przed upadkiem z wysokości, zawierający linę stalową systemu poziomego (5) umieszczoną zasadniczo równolegle do powierzchni dachu oraz linę stalową systemu pionowego (1), której górny odcinek połączony jest na stałe z jednym ze słupków systemu poziomego (22, 23, 24, 25), przy czym lina stalowa systemu poziomego (5) usytuowana jest na stałe ponad poziomem dachu (3) za pomocą przynajmniej dwóch słupków systemu poziomego (22, 23, 24, 25). Słupkami systemu poziomego są korzystnie obrotnica (22), słupek narożny (23), słupek pośredni (24), słupek wolnostojący (25) lub słupek napinacza.

Description

Przedmiotem wynalazku jest stały system do ochrony przed upadkiem z wysokości, zwłaszcza z dachów budynków, zapewniający ciągłość asekuracji podczas wchodzenia i w trakcie przebywania na dachu.

Wykonywanie prac na dachach płaskich wiąże się z realnym zagrożeniem upadkiem zarówno podczas wchodzenia, jak i przebywania na dachu. Istnieją systemy asekuracji pionowej osób wspinających się po drabinie. Powszechnie brakuje jednak możliwości stałego zabezpieczenia podczas przejścia od krawędzi dachu na jego powierzchnię. Przyjmuje się, że strefa zagrożenia rozciąga się około 1,8 m od krawędzi dachu, a jej pokonanie grozi śmiertelnym upadkiem. Wszystkie prace budowlane, serwisowe oraz związane z odśnieżaniem wykonywane na dachach budynków w strefie zagrożenia są potencjalnie skrajnie niebezpieczne dla zdrowia i życia, stąd niedopuszczalne jest wykonywanie ich bez zabezpieczeń zbiorowych lub indywidualnych. Dodatkowo na powierzchni dachu mogą znajdować się elementy stwarzające zagrożenie upadkiem przez poszycie dachu, takie jak świetliki, okna dachowe, szklane ścianki. Również przebywanie w ich pobliżu wymaga zabezpieczenia.

Niebezpieczeństwo upadku z krawędzi dachu budynku eliminowane jest obecnie poprzez montowanie na niej barierek ochronnych lub siatek bezpieczeństwa. Na dachach budynków mocuje się takie tymczasowe lub stałe zabezpieczenia indywidualne, które umieszcza się w pojedynczych punktach kotwiczących zamontowanych specjalnie w tym celu. Służą one również do asekuracji przy wykonywaniu prac alpinistycznych związanych z myciem elewacji budynków, zwłaszcza szklanych.

Dotychczas najskuteczniejszym zabezpieczeniem przed upadkiem z wysokości osoby pracującej na dachu był montaż barierek ochronnych na jego krawędzi. Rozwiązanie - chętnie stosowane w trakcie budowy - nie jest jednak popularne jako zabezpieczenie stałe, m.in. z uwagi na duże koszty takiej inwestycji, stąd popularnym sposobem zabezpieczenia dachu na stałe jest montaż zabezpieczeń systemowych w postaci kombinacji lin stalowych lub szyn. Zaletą takiego rozwiązania jest to, że osoby montujące takie systemy znajdują się stosunkowo daleko od krawędzi dachu, a następnie mając taki system do dyspozycji mogą bezpiecznie wykonywać dalsze czynności w strefie zagrożenia upadkiem.

Z brytyjskiego opisu patentowego wynalazku nr GB 2 393 206 B znany jest poziomy system zabezpieczający przed upadkiem, obejmujący sztywną szynę zabezpieczającą, do której mocuje się przynajmniej jeden wózek połączony liną bezpieczeństwa z uprzężą bezpieczeństwa. Szyna zabezpieczająca zaopatrzona jest w spoczywające na dachu budynku przeciwwagi.

Z kolei z europejskiego opisu zgłoszeniowego nr EP 1 818 480 A2 znany jest inny poziomy system asekuracyjny złożony z wielu elementów, przeznaczony do stosowania na dachach, zaopatrzony w główną prowadnicę umieszczoną równolegle do powierzchni dachu, w pewnym oddaleniu od jego krawędzi, która umożliwia bezpieczne dosięgnięcie przez użytkownika do krawędzi dachu, a także dotarcie do jego narożników.

Znany jest także poziomy system przeciwdziałania upadkom osób z dachów z holenderskiego opisu patentowego nr NL 2 007 963C, który zawiera układ zasadniczo równoległych szyn umieszczonych na dachu w pewnej odległości od jego krawędzi, do których przypina się liny asekuracyjne. Liny asekuracyjne są przymocowane do szyn z pomocą przemieszczających się po nich urządzeń, pozwalających osobom połączonym linami z szynami na przemieszczanie się i bezpieczne wykonywanie prac na krawędzi dachu bez ryzyka upadku.

Z innego europejskiego zgłoszenia patentowego nr EP 2 606 939 A2 znany jest system, lina asekuracyjna oraz sposób przeciwdziałający upadkom osób z narożników dachów, który obejmuje specjalną uprzęż i linę asekuracyjną służącą do przypięcia osoby pracującej w narożniku dachu jednocześnie i bezpośrednio do dwóch kotew zamontowanych na powierzchni dachu. Ponadto z europejskiego zgłoszenia patentowego EP 2 712 982 A1 znany jest poziomy system zabezpieczający i zapobiegający upadkom z dachów umieszczany wzdłuż ich krawędzi, ale w pewnym od nich oddaleniu, do którego mocuje się liny asekuracyjne, służące do przypięcia na nich osób pracujących na wysokości. System ten składa się z zespołu umieszczonych na dachu betonowych obciążników, połączonych ze sobą za pomocą rur lub prętów, na których montowane są prowadnice lin asekuracyjnych.

Żaden z opisanych powyżej stałych systemów poziomych nie rozwiązuje problemu połączenia ze stałymi systemami pionowymi. Znane stałe systemy nie zabezpieczają osób, które dostają się na dach po drabinie zewnętrznej zlokalizowanej wzdłuż ściany budynku, ani tych które wchodzą na dach poprzez wyłazy umieszczone w połaci dachu. Pokonanie kilkumetrowego odcinka od końca drabiny na krawędzi dachu lub krawędzi wyłazu do systemu liny poziomej na stałe umieszczonego na dachu budynku odbywa się bez zabezpieczenia - jest to tak zwany brak ciągłości asekuracji będący przyczyną wielu wypadków śmiertelnych. Ryzyko wypadku w znaczący sposób zwiększa się w zimie, a potęgują je o pady deszczu, śniegu, czy niska temperatura - powierzchnie dachu są wtedy szczególnie niebezpieczne. Czasem, w celu ograniczenia ryzyka upadku, w pewnej odległości od krawędzi dachu lub wyłazu, umieszcza się na stałe dodatkowy kotwiczący słupek pośredniczący. Wymaga to jednak stosowania przez użytkownika podwójnej, dość długiej linki bezpieczeństwa oraz wykonywania przez niego szeregu skomplikowanych, niestandardowych czynności, co nie pozostaje bez wpływu jego na bezpieczeństwo. Pożądane jest zatem stałe połączenie elementów asekuracji pionowej (zabezpieczającej osobę wspinającą się po drabinie lub wychodzącą z wyłazu) oraz poziomej (umieszczonej na stałe na połaci dachu) w jeden zintegrowany stały system, z którego korzystanie dodatkowo nie wymaga wykonywa nia przez użytkownika skomplikowanych czynności, zwłaszcza przy krawędzi dachu lub wyłazu.

Rozwiązaniem szeregu dotychczas występujących problemów może być zastosowanie stałego systemu według wynalazku. Celem wynalazku jest opracowanie nowego stałego systemu pozwalającego na bezpieczne wykonywanie prac na wysokościach.

Stały system do ochrony przed upadkiem z wysokości, według wynalazku, zawiera linę stalową systemu poziomego umieszczoną zasadniczo równolegle do powierzchni dachu oraz linę stalową systemu pionowego, której górny odcinek połączony jest na stałe z jednym ze słupków systemu poziomego, przy czym lina stalowa systemu poziomego usytuowana jest na stałe ponad poziomem dachu za pomocą przynajmniej dwóch słupków systemu poziomego.

Korzystnie słupkami systemu poziomego są obrotnica, słupek narożny, słupek pośredni, słupek wolnostojący lub słupek napinacza.

Korzystnie obrotnica zawiera koronę obrotnicy zaopatrzoną w prowadnicę z tulejką, w której umieszczone są na stałe koniec liny stalowej systemu pionowego oraz przynajmniej dwie prowadnice z tulejkami, w których umieszczone są na stałe końce przynajmniej dwóch odcinków liny stalowej systemu poziomego oraz płytę obrotową z usytuowaną na niej prowadnicą centralną z tulejką.

Korzystnie liny stalowe połączone są rozłącznie z urządzeniem samozaciskowym.

Korzystnie urządzenie samozaciskowe połączone jest z linką bezpieczeństwa lub urządzeniem samohamownym.

Korzystnie lina stalowa systemu pionowego w części umieszczona jest wzdłuż drabiny prowadzącej na dach.

Korzystnie lina stalowa systemu pionowego zaopatrzona jest w podłużnicę, wykonaną korzystnie z U-kszałtnego profilu.

Korzystnie lina stalowa systemu pionowego zakotwiczona jest w górnej części drabiny (lub w górnej części podłużnicy), za pomocą górnego urządzenia kotwiczącego o kształcie zbliżonym do litery L, wykonanego korzystnie z dwóch profili stalowych połączonych ze sobą pod kątem a zasadniczo równym 90°, na którego ramionach umieszczone są prowadnice zaopatrzone w tulejki przelotowe.

Korzystnie lina stalowa systemu pionowego zakotwiczona jest bezpośrednio do ściany budynku za pomocą prowadnicy zaopatrzonej w tulejki przelotowe.

Korzystnie liny stalowe systemu pionowego i poziomego mogą być zaopatrzone w zespół łącznikowy, który zawiera wtyczkę wyposażoną w trzpień, prowadnicę i tulejkę przelotową, w której umieszczony jest na stałe koniec jednego odcinka liny stalowej, oraz gniazdo wtyczki umieszczone w elemencie montażowym zaopatrzonym w prowadnicę z tulejką przelotową, w której umieszczony jest na stałe koniec kolejnego odcinka liny stalowej.

Korzystnie system według wynalazku zawiera rozjazd, którego przynajmniej jedna krawędź zaopatrzona jest wygiętą łukowato przelotową tulejkę.

Korzystnie system według wynalazku zawiera słupek wolnostojący zaopatrzony w obrotowy przegub, wyposażony w cylindryczną tuleję i trzpień połączone ze sobą za pomocą sworznia.

Rozwiązanie według wynalazku przedstawiono na załączonym rysunku, gdzie:

fig. 1 przedstawia system według wynalazku zawierający linę systemu pionowego 1 oraz drabinę 2 zaopatrzoną w podłużnicę 9 (w wariancie obejmującym drabinę 2 prowadzącą na dach 3 wzdłuż zewnętrznej ściany budynku);

fig. 2 przedstawia system według wynalazku w widoku ogólnym z góry (w wariancie obejmującym drabinę 2 prowadzącą na dach 3 wzdłuż zewnętrznej ściany budynku);

fig. 3 przedstawia linę stalową systemu pionowego 1 obciążoną ciężarkiem 8, zaopatrzoną w zespół łącznikowy 15, biegnącą wzdłuż drabiny 2 prowadzącej na dach 3 wewnątrz budynku, a następnie ponad powierzchnią dachu 2, podtrzymywaną przez słupek pośredni 24 i umocowaną na stałe do obrotnicy 22;

fig. 4 przedstawia obrotnicę 22 w widoku ogólnym z góry i z boku;

fig. 5 przedstawia słupek narożny 23 w widoku ogólnym z góry i z boku;

fig. 6 przedstawia słupek pośredni 24 w widoku ogólnym z góry i z boku;

fig. 7 przedstawia słupek pośredni 24 w widoku ogólnym z góry i z boku w innym wariancie wy- konania;

fig. 8 przedstawia słupek wolnostojący w przekroju 25;

fig. 9 przedstawia słupek napinacza 26 w widoku ogólnym z góry i z boku;

fig. 10 przedstawia amortyzator-naprężacz 28 w przekroju;

fig. 11 przedstawia urządzenie samozaciskowe 6 w widoku z boku;

fig. 12 przedstawia podłużnicę 9 w widoku ogólnym z boku;

fig. 13 przedstawia górne urządzenie kotwiczące 11;

fig. 14 przedstawia zespół łącznikowy 15 w widoku z boku;

fig. 15 przedstawia 10 wtyczkę 16 zespołu łącznikowego 15;

fig. 16 przedstawia element montażowy 19 wraz z uwidocznionym gniazdem 17 zespołu łącznikowego 15, wyposażony w prowadnicę 13 liny stalowej systemu poziomego pionowego 1, która może być montowana również bezpośrednio do ściany budynku;

fig. 17 przedstawia rozjazd dwudrożny 33 w widoku ogólnym z góry;

fig. 18 przedstawia rozjazd 15 trójdrożny 34 w widoku ogólnym z góry.

Rozwiązanie według wynalazku i jak - w przykładach wykonania - przedstawiono na załączonym rysunku zawiera:

- linę stalową systemu pionowego 1, stanowiącą element stałego pionowego systemu asekuracyjnego, umieszczoną zasadniczo wzdłuż drabiny 2 prowadzącej na dach 3 oraz - po osiągnięciu jego krawędzi 4 - ponad jego powierzchnią, której górny odcinek połączony jest na stałe z jednym ze słupków systemu poziomego 22, 23, 24, 25 albo 26,

- linę stalową systemu poziomego 5, stanowiącą element stałego poziomego systemu asekuracyjnego, umieszczoną zasadniczo równolegle do powierzchni dachu 3, w pewnej odległości od jego krawędzi 4, za pomocą przynajmniej dwóch słupków systemu poziomego 22, 23, 24, 25 albo 26.

Elementem systemu, który służy do połączenia z użytkownikiem jest urządzenie samozaciskowe 6, które łączy się rozłącznie z linami stalowymi systemu pionowego 1 lub poziomego 5. Urządzenie samozaciskowe 6 można zdjąć z liny stalowej 1 lub 5 na dowolnym ich odcinku. Urządzenie samozaciskowe 6 połączone jest ze znaną linką bezpieczeństwa lub znanym urządzeniem samohamownym.

Pionowy stały system asekuracyjny, stanowiący część systemu według wynalazku, zawiera linę stalową systemu pionowego 1 umieszczoną zasadniczo wzdłuż drabiny 2 prowadzącej na dach 3 oraz - po osiągnięciu jego krawędzi 4 - ponad jego powierzchnią. Korzystnie lina stalowa systemu pionowego 1 kotwiczona jest w dolnej części drabiny 2 za pomocą dolnego urządzenia kotwiczącego 7, połączonego z drabiną 2 za pomocą śrub. Dolne urządzenie kotwiczące 7 zaopatrzone jest korzystnie w sprężynę kompensującą naprężenia liny stalowej systemu pionowego 1, wynikające np. ze zmiennych warunków atmosferycznych, a jednocześnie zapewniającą jej stały naciąg. W jednym z wariantów wynalazku, jak przedstawiono na fig. 3, lina stalowa systemu pionowego 1 zwisa swobodnie wzdłuż drabiny 2, obciążona na dole ciężarkiem 8 o masie nie mniejszej niż 1 kg. Ten wariant systemu według wynalazku przeznaczony jest do montażu w budynkach, w których dostęp na dach 2 zapewnia właz dachowy, do którego prowadzi np. drabina 2 przenośna lub zamontowana na stałe.

Lina stalowa systemu pionowego 1 umieszczona jest zasadniczo wzdłuż drabiny prowadzącej na dach 3 oraz - po osiągnięciu jego krawędzi 4 - ponad jego powierzchnią. Górny odcinek liny stalowej systemu pionowego 1 połączony jest na stałe z jednym ze słupków systemu poziomego 22, 23, 24, 25 albo 26.

Drabina 2, wzdłuż której prowadzona jest lina stalowa systemu pionowego 1, może być zaopatrzona w podłużnicę 9, wykonaną korzystnie ze stalowego U-kszałtnego profilu. Podłużnica 9 mocowana jest do drabiny 2 za pomocą blach montażowych 10 oraz śrub.

W jednym z wariantów systemu według wynalazku lina stalowa systemu pionowego 1 kotwiczona jest w górnej części drabiny 2 lub w górnej części podłużnicy 9 za pomocą górnego urządzenia kotwiczącego 11 o kształcie litery L, wykonanego korzystnie z dwóch profili stalowych połączonych ze sobą pod kątem a zasadniczo równym 90° za pomocą śrub. Na ramionach 12 górnego urządzenia kotwiczącego 11 umieszczone są prowadnice 13 zaopatrzone w tulejki przelotowe 14, przez które prowadzona jest lina stalowa systemu pionowego 1.

W innym wariancie systemu według wynalazku, przeznaczonym zwłaszcza do wykorzystania w budynkach, w których dostęp na dach 3 zapewnia właz dachowy, lina stalowa systemu pionowego 1 kotwiczona jest na stałe do ściany budynku za pomocą prowadnicy 13 zaopatrzonej w tulejkę przelotową 14.

Liny stalowe zarówno systemu pionowego 1, jak i poziomego 5 mogą być zaopatrzone w zespół łącznikowy 15 zawierający wtyczkę 16 oraz gniazdo wtyczki 17. Zastosowanie wtyczki 16 zespołu łącznikowego 15 pozwala na podział liny stalowej 1 lub 5 na odcinki i bezpieczne ich rozłączanie, np. celem zamknięcia włazu dachowego, drzwi lub okna. Głównym elementem wtyczki 16 jest trzpień wtyczki 18, który - w celu połączenia dwóch odcinków liny 1 lub 5 - umieszczany jest w gnieździe wtyczki 17 usytuowanym w elemencie montażowym 19 usytuowanym np. na ścianie budynku (korzystnie na konstrukcji nośnej dachu). Element montażowy 19 zaopatrzony jest w prowadnicę 13 zaopatrzoną w tulejkę przelotową 14 usytuowaną równolegle do kierunku biegu liny stalowej systemu pionowego 1 lub poziomego 5, w której umieszczony jest na stałe koniec jednego jej odcinka, korzystnie poprzez zagniecenie. Wtyczka 16 zaopatrzona jest w prowadnicę 13 również zaopatrzoną w tulejkę przelotową 14, w której umieszczony jest na stałe (korzystnie poprzez zagniecenie) początek kolejnego odcinka liny stalowej 1 lub 5. Po umieszczeniu wtyczki 16 w gnieździe wtyczki 17, tulejki przelotowe 14 stykają się, zachowując ciągłość systemu asekuracji. Trzpień wtyczki 18 powinien być zaopatrzony w zawleczkę 20, która zabezpiecza wtyczkę 16 przed niepożądanym wysunięciem z gniazda wtyczki 17. Ponadto trzpień wtyczki 18 warto zaopatrzyć w ogranicznik 21, który służy do unieruchomienia wtyczki 16 w zadanej pozycji.

Użytkownik systemu według wynalazku, korzystający z liny stalowej systemu pionowego 1 zaopatrzonej we wtyczkę 16, otworzywszy właz dachowy sięga po wtyczkę 16 i umieszcza ją w gnieździe wtyczki 17, następnie zabezpiecza wtyczkę 16 zawleczką 20, po czym wychodzi na powierzchnię dachu 3 i idąc wzdłuż liny stalowej systemu pionowego 1 dociera do słupka systemu poziomego, np. obrotnicy 22, w której umieszczony jest na stałe koniec liny stalowej systemu pionowego 1.

Poziomy stały system asekuracyjny stanowią słupki systemu poziomego 22, 23, 24, 25, 26 oraz lina stalowa systemu poziomego 5 umieszczona równolegle do powierzchni dachu 3, w pewnej odległości od jego krawędzi 4, korzystnie w odległości od 2 do 8 m. Słupkami systemu poziomego mogą być: obrotnica 22, słupek narożny 23, słupek pośredni 24, słupek wolnostojący 25, a także słupek napinacza 26.

Słupek narożny 23 jest elementem systemu służącym do prowadzenia liny stalowej systemu poziomego 5. Umieszczany jest w miejscach, w których wymagana jest zmiana kierunku jej prowadzenia. Dodatkowym elementem systemu według wynalazku służącym do podtrzymywania liny stalowej systemu poziomego 5 w odpowiedniej odległości od powierzchni dachu 3 jest słupek pośredni 24. Co do zasady lina stalowa systemu poziomego 5 przechodząca przez tulejkę przelotową 14 prowadnicy 13 słupka pośredniego 24 ma możliwość osiowego przesuwu, jakkolwiek tulejki przelotowe 14 mogą być zagniatane wokół liny stalowej systemu poziomego 5. Słupek napinacza 26 to element systemu według wynalazku służący do mocowania amortyzatora-naprężacza 28 liny stalowej systemu poziomego 5. Słupek napinacza 26 zaopatrzony jest w amortyzator-naprężacz 28 zaopatrzony w sprężynę 29 i połączony jest z nim za pomocą elementu mocującego o kształcie zbliżonym do litery L. Amortyzator-naprężacz 28 służy do utrzymywania stałego napięcia liny stalowej systemu poziomego 5, mogącego zmieniać się w zależności od warunków atmosferycznych, a także pozwalający - dzięki wbudowanej sprężynie - na amortyzację upadku użytkownika systemu.

Górny koniec liny stalowej systemu pionowego 1 montowany jest do słupka systemu poziomego 22, 23, 24, 25 albo 26, korzystnie słupkiem tym jest obrotnica 22. W obrotnicy 22 zbiegają się lina stalowa systemu pionowego 1 i lina stalowa systemu poziomego 5. Obie liny stalowe 1, 5 są na trwałe umieszczone w tulejkach przelotowych 14 prowadnic 13 stanowiących elementy obrotnicy 22. Obrotnica 22 umożliwia użytkownikowi płynne przepięcie się pomiędzy linami stalowymi 1,5 systemów pionowego i poziomego oraz zmianę kierunku przemieszczania się, bez konieczności wypinania się użytkownika z systemu. Obrotnica 22 zawiera koronę 30 obrotnicy 22 zaopatrzoną w płytę obrotową 31, prowadnicę 13 liny stalowej systemu pionowego 1, prowadnice 13 liny stalowej systemu poziomego 13 oraz prowadnicę centralną 32. Obrotnica 22 może być również zaopatrzona w dodatkowy, nieuwidoczniony amortyzator. Górna końcówka liny stalowej systemu pionowego 1 oraz końcówki liny stalowej systemu poziomego 5 są trwale przytwierdzone do odpowiednich prowadnic 13, np. poprzez ich zagniecenie w przelotowych tulejkach 14. Użytkownik po wprowadzeniu urządzenia samozaciskowego 6 do prowadnicy centralnej 32 obraca płytą obrotową 31 aż do połączenia z końcówką przynajmniej jednej tulejki przelotowej 14 bez konieczności przepinania urządzenia samozaciskowego 6 pomiędzy linami stalowymi 1 i 5. Wykonanie obrotu, ze względu na zaopatrzenie płyty obrotowej 31 w nieuwidocznione łożysko ślizgowe, nie wymaga przyłożenia dużej siły. Pozostała część obrotnicy 22, w tym korona obrotnicy 30, w trakcie wykonywania obrotu, pozostają nieruchome.

Dodatkowym elementem systemu według wynalazku mogą być rozjazdy - rozjazd dwudrożny 33 lub rozjazd trójdrożny 34 - służące do prowadzenia liny stalowej systemu poziomego 5. Krawędź rozjazdu dwudrożnego 33, usytuowana od strony wewnętrznej, zaopatrzona jest w tulejkę przelotową 37 wygiętą łukowato pod kątem β nie mniejszym niż 90°, wewnątrz której umieszczona jest (lub do której mocowana jest) lina stalowa systemu poziomego 5. Rozjazd dwudrożny 33 wyposażony jest w otwór montażowy 36, za pomocą którego może być mocowany, np. do podstawy słupka 27 lub do podłużnicy 9 drabiny 2, za pomocą śrub lub dodatkowych mocowań. Z kolei rozjazd trójdrożny 34 ma kształt zbliżony do trójkąta o przynajmniej dwóch bokach łukowato wygiętych do wewnątrz. Każda krawędź rozjazdu trójdrożnego 34 zaopatrzona jest w tulejkę przelotową 37, wewnątrz której umieszczona jest (lub do której mocowana jest) lina stalowa systemu poziomego 5. Centralna część rozjazdu trójdrożnego 34, wykonana korzystnie z blachy metalowej, zapewnia jej odpowiednią sztywność oraz niezbędną wytrzymałość. Otwór montażowy 38 usytuowany w centralnej części rozjazdu trójdrożnego 34 służy do jego montażu, np. na słupku.

Dodatkowym elementem systemu poziomego jest słupek wolnostojący 25, służący dodatkowej asekuracji użytkowników systemu. Słupek wolnostojący 25 zawiera podstawę słupka 27 oraz umieszczony w nim obrotowy przegub zbudowany z cylindrycznej tulei 39 oraz trzpienia 41, połączonych ze sobą za pomocą sworznia 40. Obrót przegubu odbywa się wokół sworznia 40 oraz wokół jego osi. Pochylenie przegubu skutkuje uniesieniem trzpienia 41 utrzymywanego w podstawie słupka 27 za pomocą zestawu sprężyn 42.

W celu skorzystania z systemu według wynalazku użytkownicy w trakcie wspinania się na dach 3 oraz wykonywania na nim czynności pozostają stale połączeni z linami stalowymi 1 lub 5. Optymalnym elementem wyposażenia użytkownika, służącym do połączenia z linami stalowymi 1, 5 jest urządzenie samozaciskowe 6. Urządzenie samozaciskowe 6 łączy się rozłącznie z linami stalowymi systemu pionowego 1 i poziomego 5 i można je zdjąć z liny na dowolnym jej odcinku.

Rozwiązanie według wynalazku pozwala na wyeliminowanie szeregu problemów występujących dotychczas podczas pracy na wysokościach, w tym zagrożeń związanych z niedoskonałością już istniejących. Dodatkowo system według wynalazku ma w zasadzie charakter uniwersalny - może być montowany na większości istniejących pokryć dachowych, elementach konstrukcyjnych, drabin. System ten może stanowić uzupełnienie dotychczas istniejących instalacji poziomych. Można go zastosować na już istniejących drabinach. System według wynalazku pozwala ponadto na zwiększenie ilości osób, które w jednym czasie mogą z niego korzystać, tj. wykonywać jednocześnie pracę na danym dachu. Jest to wymierna korzyść dla zarządcy lub właściciela budynku. Niewątpliwą zaletą rozwiązania według wynalazku jest ograniczenie możliwości popełnienia przez użytkowników błędów związanych z ich niewiedzą, nieświadomością lub niefrasobliwością. Co niezwykle istotne, korzystanie z systemu jest na tyle proste, że eliminuje trudności związane z jego obsługą. Jest to ważne, bo wykonywanie prac na wysokości ze swej istoty wywołuje stres, co zwiększa ryzyko popełnienia błędu. Na pomyłki narażone są szczególnie osoby sporadycznie wykonujące prace na dachu.

Claims (15)

1. Stały system do ochrony przed upadkiem z wysokości, zawierający linę stalową systemu poziomego umieszczoną zasadniczo równolegle do powierzchni dachu znamienny tym, że zawiera linę stalową systemu pionowego (1), której górny odcinek połączony jest na stałe z jednym ze słupków systemu poziomego (22, 23, 24, 25 lub 26), przy czym lina stalowa systemu poziomego (5) usytuowana jest na stałe ponad poziomem dachu (3) za pomocą przynajmniej dwóch słupków systemu poziomego (22, 23, 24, 25, 26).

2. System według zastrz. 1, znamienny tym, że słupkami systemu poziomego są korzystnie obrotnica (22), słupek narożny (23), słupek pośredni (24), słupek wolnostojący (25) lub słupek napinacza (26).

3. System według zastrz. 2, znamienny tym, że obrotnica (22) zawiera koronę obrotnicy (30) zaopatrzoną w prowadnicę (13) z tulejką (14), w której umieszczone są na stałe koniec liny stalowej systemu pionowego (1), oraz przynajmniej dwie prowadnice (13) z tulejkami (14), w których umieszczone są na stałe końce przynajmniej dwóch odcinków liny stalowej systemu poziomego (5) oraz płytę obrotową (31) z usytuowaną na niej prowadnicą centralną (32) z tulejką (14).

4. System według zastrz. 1 znamienny tym, że liny stalowe (1, 5) połączone są rozłącznie z urządzeniem samozaciskowym (6).

5. System według zastrz. 4, znamienny tym, że urządzenie samozaciskowe (6) połączone jest z linką bezpieczeństwa lub urządzeniem samohamownym.

6. System według zastrz. 1, znamienny tym, że lina stalowa systemu pionowego (1) w części umieszczona jest wzdłuż drabiny (2) prowadzącej na dach (3).

7. System według zastrz. 6, znamienny tym, że lina stalowa systemu pionowego (1) zaopatrzona jest w podłużnicę (9), wykonaną korzystnie z U-kszałtnego profilu.

8. System według zastrz. 6, znamienny tym, że lina stalowa systemu pionowego (1) zakotwiczona jest w górnej części drabiny (2) za pomocą górnego urządzenia kotwiczącego (11) o kształcie zbliżonym do litery L, wykonanego korzystnie z dwóch profili stalowych połączonych ze sobą pod kątem α zasadniczo równym 90°, na którego ramionach (12) umieszczone są prowadnice (13) zaopatrzone w tulejki przelotowe (14).

9. System według zastrz. 7, znamienny tym, że lina stalowa systemu pionowego (1) zakotwiczona jest w górnej części podłużnicy (9) za pomocą górnego urządzenia kotwiczącego (11) o kształcie zbliżonym do litery L, wykonanego korzystnie z dwóch profili stalowych połączonych ze sobą pod kątem α równym 90°, na którego ramionach (12) umieszczone są prowadnice (13) zaopatrzone w tulejki przelotowe (14).

10. System według zastrz. 1 albo 7, znamienny tym, że lina stalowa systemu pionowego (1) zakotwiczona bezpośrednio do ściany budynku za pomocą prowadnicy (13) zaopatrzonej w tulejki przelotowe (14).

11. System według zastrz. 1, znamienny tym, że lina stalowa systemu pionowego (1) zaopatrzona jest w zespół łącznikowy (15).

12. System według zastrz. 1, znamienny tym, że lina stalowa systemu poziomego (5) zaopatrzona jest w zespół łącznikowy (15).

13. System według zastrz. 11 albo 12, znamienny tym, że zespół łącznikowy (15) zawiera wtyczkę (16) wyposażoną w trzpień (18), prowadnicę (13) i tulejkę przelotową (14), w której umieszczony jest na stałe koniec jednego odcinka liny stalowej (1, 5), oraz gniazdo wtyczki (17) umieszczone w elemencie montażowym (19) zaopatrzonym w prowadnicę (13) z tulejką przelotową (14), w której umieszczony jest na stałe koniec kolejnego odcinka liny stalowej (1,5).

14. System według zastrz. 1, znamienny tym, że zawiera rozjazd (33, 34), którego przynajmniej jedna krawędź zaopatrzona jest wygiętą łukowato przelotową tulejkę (35, 37).

15. System według zastrz. 1, znamienny tym, że zawiera słupek wolnostojący (25) zaopatrzony w obrotowy przegub wyposażony w cylindryczną tuleję (39) i trzpień (41) połączone ze sobą za pomocą sworznia (40).