PL242979B1 - Strzemię kabłąkowe - Google Patents

Abstract

Zgłoszenie rozwiązuje zagadnienie opracowania strzemienia kabłąkowego do obudowy górniczej o zwiększonych parametrach podporności w złączu, zwłaszcza dla odrzwi wykonywanych z kształtowników korytkowych o wysokich parametrach wytrzymałościowych. Strzemię kabłąkowe ma wkładkę (1) osadzoną przesuwnie na ramionach (2a) kabłąka (2) przylegającą do łukowej części (2b) kabłąka, co najmniej w jednym miejscu, korzystnie w środku i w pobliżu naroży kabłąka, poprzez podporę (5) uformowaną na zewnętrznej powierzchni (3) wkładki, którą stanowi żebrowy wspornik (5a) z półkolistym gniazdem (5b) dla kabłąka, przy czym środkowa podpora jest podwyższona i sięga co najmniej do wysokości równej połowie średnicy (d) kabłąka, zaś punkty styczności podpory z kabłąkiem wyznaczone są krzywizną środkowej części kabłąka. Ponadto wkładka jest tak ukształtowana, że jej dolna środkowa część (4) obniżona jest względem powierzchni (6) przylegania do grzbietów (7a) kształtownika (7) o wartość 0,5 do 1,5 grubości (z) wkładki w miejscu podparcia, a jej szerokość (s) jest mniejsza od szerokości kształtownika w miejscu styku z kształtownikiem.

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest strzemię kabłąkowe do odrzwi obudowy górniczej o podwyższonych parametrach nośności złącza.

W praktyce górniczej elementy kształtowników korytkowych obudowy odrzwiowej łączy się ze sobą strzemionami na zakładkę w celu uzyskania upodatnienia i uzyskania odpowiedniej nośności odrzwi. Aktualnie stosowane strzemiona kabłąkowe mają ograniczoną podporność w złączu, co w połączeniu ze stosowaniem coraz lepszych materiałów przy produkcji kształtowników korytkowych powoduje, że przyrost nośności odrzwi z lepszych materiałów nie jest zadowalający. Znane rozwiązania strzemion górniczych z polskich opisów patentowych PL 165211, PL 169792, PL 180589, PL 186208, PL 188815, P.400024 przynoszą wzrost podporności obudowy, ale w praktyce dołowej nie są stosowane z uwagi na wysokie koszty produkcji. Znane są również rozwiązania stosowane jako dodatkowe elementy zaciskane na kształtowniku korytkowym poza złączem, jednakże powoduje to dodatkowe koszty materiałowe i koszty zabudowy oraz transportu do przodka wyrobiska. Takie konstrukcje znane są między innymi ze zgłoszenia P.290969, P.219900, a także z P.423328.

Celem opracowania wynalazku jest strzemię pozbawione wyżej wymienionych niedogodności, zapewniające uzyskanie wyższej podporności w złączu w dotychczas stosowanym układzie dwóch strzemion w złączu.

Istota rozwiązania według wynalazku polega na tym, że strzemię kabłąkowe złożone z jarzma dolnego i kabłąka z nakrętkami ma wkładkę osadzoną przesuwnie na ramionach kabłąka przylegającą do łukowej części kabłąka, co najmniej w jednym miejscu, korzystnie w środku i w pobliżu naroży kabłąka. Kontakt wkładki z kabłąkiem jest poprzez podporę uformowaną na zewnętrznej powierzchni wkładki, którą stanowi żebrowy wspornik z półkolistym gniazdem dla kabłąka, przy czym środkowa podpora jest podwyższona i sięga co najmniej do wysokości równej połowie średnicy kabłąka. Punkty styczności i wysokości podpory z kabłąkiem wyznaczone są krzywizną środkowej części kabłąka. Ponadto wkładka jest tak ukształtowana, że jej dolna środkowa część obniżona jest względem powierzchni przylegania do grzbietów kształtownika o wartość 0,5 do 1,5 grubości wkładki w miejscu podparcia, a jej szerokość jest mniejsza od szerokości kształtownika w miejscu styku z kształtownikiem.

Wkładka w widoku ma kształt zbliżony do prostokąta z zaokrąglonymi krótszymi bokami, a jej szerokość wynosi 2 do 3 średnic kabłąka. Przekrój części nośnej wkładki również ma kształt zbliżony do prostokąta.

Wkładka posiadać może co najmniej jeden znany zewnętrzny wspornik kabłąka.

Takie rozwiązanie posiada wiele zalet techniczno-technologicznych.

Strzemię z wkładką, co wykazały badania laboratoryjne, wydatnie podnosi nośność zsuwną złącza w stosunku do tradycyjnego połączenia wykonanego strzemionami kabłąkowymi. Poprawia się charakterystyka pracy złącza. Kabłąk osadzony w półkolistych gniazdach jest równomiernie dociskany do kształtownika korytkowego, nie przechyla się w czasie zsuwu. Przez cały zakres zsuwu zachowuje pozycję prostopadłą do jarzma dolnego, zaś wykonane obniżenie wkładki do wewnątrz kształtownika ogranicza sprężyste odkształcanie się do wewnątrz kołnierzy korytka i uzyskanie dodatkowych sił tarcia na kontakcie wkładki z kształtownikiem.

Wkładka jest prosta w wykonaniu metodą odlewania lub plastycznego kształtowania i może być montowana w każdym strzemieniu kabłąkowym.

Wynalazek przedstawiono w przykładzie wykonania rysunku na którym fig. 1 obrazuje strzemię zabudowane w złączu w częściowym przekroju poprzecznym, fig. 2 pokazuje strzemię w widoku bocznym z częściowym przekrojem przez podporę środkową, a fig. 3 uwidacznia samą wkładkę w widoku z góry.

Jak zilustrowano rysunkiem strzemię złożone jest z jarzma 9 dolnego, kabłąka 2 z nakrętkami 10 oraz wkładki 1. Wkładka osadzona jest przesuwnie na ramionach 2a kabłąka 2 przechodzących przez wzdłużne otwory 13 odsłaniające grzbiety kołnierzy 7a kształtownika 7. Posiada ona na powierzchni 3 zewnętrznej od strony kabłąka trzy podpory 5, których wysokość wyznacza krzywizna wewnętrzna środkowej części kabłąka 2b. Podpora 5 ma kształt żebrowego wspornika 5a z gniazdem 5b stanowiącym łoże dla kabłąka ustalającym jego stałe położenie względem wkładki, kształtownika oraz jarzma dolnego 9. Podpora w osi kształtownika ma podwyższony wspornik, który sięga, co najmniej do wysokości równej połowie średnicy kabłąka.

Środkowa część wkładki 4 w której są wykonane podpory jest obniżona względem powierzchni 6 przylegającej do grzbietów kołnierzy 7a kształtownika 7 o wielkość 0,5 do 1,5 grubości z wkładki w miejscu podparcia i wchodzi ona w światło przekroju kształtownika. Szerokość s obniżonej części 4 wkładki jest równa szerokości kształtownika w miejscu styku. Wkładka może posiadać dodatkowy jeden lub dwa wsporniki 8 stabilizujące pionową część kabłąka w obu kierunkach przemieszczania. Wkładka w widoku z góry ma kształt zbliżony do prostokąta z zaokrąglonymi krótszymi bokami równolegle do pobocznicy otworu 13. Szerokość wkładki mieści się w przedziale 2 do 3 średnic d kabłąka 2. W przykładowym wykonaniu wkładki obniżoną jej część wzmocniono wzdłużnymi żebrami 11, a dla zmniejszenia ciężaru wykonano otwory 12 odciążające.

Claims (3)

1. Strzemię kabłąkowe złożone z jarzma dolnego i kabłąka z nakrętkami, znamienne tym, że ma wkładkę (1) osadzoną przesuwnie na ramionach (2a) kabłąka (2) przylegającą do łukowej części (2b) kabłąka, co najmniej w jednym miejscu, korzystnie w środku i w pobliżu naroży kabłąka, poprzez podporę (5) uformowaną na zewnętrznej powierzchni (3) wkładki, którą stanowi żebrowy wspornik (5a) z półkolistym gniazdem (5b) dla kabłąka, przy czym środkowa podpora jest podwyższona i sięga co najmniej do wysokości równej połowie średnicy (d) kabłąka, zaś punkty styczności podpory z kabłąkiem wyznaczone są krzywizną środkowej części kabłąka, ponadto wkładka jest tak ukształtowana, że jej dolna środkowa część (4) obniżona jest względem powierzchni (6) przylegania do grzbietów kołnierzy (7a) kształtownika (7) o wartość 0,5 do 1,5 grubości (z) wkładki w miejscu podparcia, a jej szerokość (s) jest mniejsza od szerokości kształtownika w miejscu styku z kształtownikiem.

2. Strzemię według zastrz. 1 znamienne tym, że wkładka (1) w widoku ma kształt zbliżony do prostokąta z zaokrąglonymi krótszymi bokami, a jej szerokość (x) wynosi 2 do 3 średnic (d) kabłąka.

3. Strzemię według zastrz. 1 znamienne tym, że wkładka posiada co najmniej jeden znany zewnętrzny wspornik (8) kabłąka (2).