PL243140B1

PL243140B1 - Mieszanina 1,4-naftochinonu i nanocząstek srebra do zastosowania medycznego jako środek przeciwbakteryjny do zwalczania Pseudomonas aeruginosa

Info

Publication number: PL243140B1
Application number: PL437226A
Authority: PL
Inventors: Marta Krychowiak-Maśnicka; Aleksandra Królicka; Ewa Paluszkiewicz; Aleksandra Bielicka-Giełdoń
Original assignee: Politechnika Gdanska; Univ Gdanski
Priority date: 2021-03-07
Filing date: 2021-03-07
Publication date: 2023-07-03
Also published as: PL437226A1

Abstract

Wynalazek dotyczy mieszaniny zawierającej działającą bakteriobójczo wobec P. aeruginosa dawkę nanocząstek srebra oraz 3-chloro-5-hydroksy-2-metylo-1,4-naftochinonu. Wynalazek dotyczy zastosowania medycznego mieszaniny jako środek przeciwbakteryjny wobec P. aeruginosa, korzystnie do zastosowania na skórę lub rany.

Description

Wynalazek dotyczy sposobu aktywacji właściwości bakteriobójczych 3-chloro-5-hydroksy-2-metylo-1,4-naftochinonu, zwanego 3-chloroplumbaginą, wobec naturalnie opornej pałeczki ropy błękitnej Pseudomonas aeruginosa za pomocą nanocząstek srebra, a tym samym za pomocą mieszaniny tych czynników. Wynalazek dotyczy zatem medycznego zastosowania mieszaniny do zwalczania P. aeruginosa, zwłaszcza do stosowania zewnętrznie, np. na skórę lub rany.

Zjawisko antybiotykoodporności mikroorganizmów, tj. zdolność do namnażania się w obecności antybiotyku, jest coraz powszechniejszym problemem, z którym musi mierzyć się medycyna. Wraz z rosnącą liczbą drobnoustrojów wykazujących oporność na coraz większy zakres antybiotyków, zm niejsza się pula możliwych terapii stosowanych w leczeniu zakażeń, a tym samym rośnie zagrożenie zdrowia i życia ludzkiego. Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) i Amerykańskie Centrum Kontroli i Zapobiegania Chorób (CDC) wskazują w swoich najnowszych raportach, że w związku z nastąpieniem ery post-antybiotykowej niezbędne jest zastosowanie zrównoważonych strategii prewencji i leczenia chorób zakaźnych - WHO, 2019. ANTIBACTERIAL AGENTS IN CLINICAL DEVELOPMENT: an analysis of the antibacterial clinical development pipeline. 2019, WHO: Geneva, Switzerland.

Pseudomonas aeruginosa jest gram-ujemną bakterią oraz oportunistycznym patogenem człowieka i zwierząt, charakteryzującym się znaczącą wirulencją. P. aeruginosa wykazuje naturalną oporność na wiele cząsteczek chemicznych, które są aktywne wobec innych patogenów. W przypadku infekcji ran oparzeniowych P. aeruginosa jest jednym z najczęściej izolowanych gatunków bakterii i stanowi szczególny problemem w ich leczeniu ze względu na wielolekooporność ograniczającą możliwości terapeutyczne - Church, D. i in. Bum wound infections. Clin Microbiol Rev, 2006. 19(2): p. 403-34. Poza antybiotykami, w terapiach ran oparzeniowych z dużym powodzeniem stosowane jest srebro jonowe, tj. azotan srebra i sulfadiazyna srebra. Niemniej jednak, coraz częściej obserwowane jest zjawisko nabywania oporności na preparaty zawierające srebro przez patogeny infekujące rany. Opisano to m.in. w: Atiyeh, B.S. i in., Effect of silver on burn wound infection control and healing: review of the literature. Burns, 2007. 33(2): p. 139-48; Percival, S.L., Bowler P.G. i Russell D. Bacterial resistance to silver in wound care. J Hosp Infect, 2005. 60(1): p. 1-7.

W publikacji Ogihara et al. (2013) opisano aktywność ekstraktów z tkanek Dionaea muscipula stanowiących mieszaniny różnych związków w tych tkankach syntetyzowanych. Autorzy badań nie przeprowadzili analiz w kierunku ustalenia aktywności czystego związku, a jedynie stwierdzili jego obecność w badanych ekstraktach oraz aktywność tych ekstraktów m. in. wobec P. aeruginosa.

Niezbędne jest więc opracowanie strategii umożliwiających opóźnienie lub zniesienie wykształcania bakteryjnej oporności oraz rozszerzenie możliwości terapeutycznych.

Znane jest działanie samych związków z grupy 1,4-naftochinonów wobec niektórych bakterii gram-dodatnich i grzybów - Widhalm J.R. i Rhodes D. Biosynthesis and molecular actions of specialized 1,4-naphthoquinone natural products produced by horticultural plants. Hortic Res, 2016, 3: 16046. Niemniej jednak, bakterie gram-ujemne wykazują umiarkowaną oporność na 1,4-naftochinony, w tym użyty 3-chloro-5-hydroksy-2-metylo-1,4-naftochinon lub pozostają na nie całkowicie oporne jak w przypadku P. aeruginosa - Coban, A.Y. i in., Effects of efflux pump inhibitors phenyl-arginine-beta-naphthylamide and 1-(1-naphthylmethyl)-piperazine on the antimicrobial susceptibility of Pseudomonas aeruginosa isolates from cystic fibrosis patients. J Chemother, 2009. 21(5): p. 592-4.].

W publikacji Ravichandiran et al. (2019) opisano wysoko zmodyfikowane pochodne naftochinonów, tzn. strukturę naftochinonu zmodyfikowaną na różne sposoby, dodając do niego wiele pierścieni fenolowych i innych grup chemicznych, co znacząco zmienia charakter chemiczny i właściwości biologiczne powstałych substancji w stosunku do substancji wyjściowej czyli 1,4-naftochinonu. Wśród wyników badań dotyczących zbadanej przez autorów aktywności przeciwbakteryjnej związków zsyntetyzowanych przez Ravichandiran i współpracowników nie ma 1,4-naftochinonu oraz nie ma prostych struktur chemicznych opartych na dwóch pierścieniach węglowych i prostych podstawnikach właściwych dla 1,4-naftochinonów, w tym dla 3-chloro-5-hydroksy-2-metylo-1,4-naftochinonu. Opisano najniższe stężenie hamujące 250-500 μg/mL. Stężenia powyżej 250 mg/L są stężeniami na granicy rozpuszczalności naftochinonów w pożywce mikrobiologicznej. Wskazana publikacja nie potwierdza aktywności 3-chloro-2-metylo-1,4 naftochinonu wobec P. aeruginosa.

W publikacji Krychowiak Maśnicka et. al. (2002), opisano wyniki analiz aktywności plumbaginy, tj. czystego związku, wobec dwóch szczepów P. aeruginosa, które potwierdzają brak takiej aktywności. Dane zawarte w publikacji wskazują, że minimalne stężenie hamujące (MIC) plumbaginy jest wyższe niż 500 μg/mL w przypadku obu badanych szczepów, co potwierdza oporność tego patogenu na naftochinony. Stężenie MIC jest niższe jedynie, gdy plumbagina zostaje zastosowana z badanymi w inhibitorami pomp typu „efflux”.

Zjawisko synergistycznych oddziaływań dwóch czynników przeciwbakteryjnych nie jest powszechne, tak więc również nie jest efektem oczekiwanym, co wielokrotnie opisywano w literaturze, na przykład w: Odds FC (2003). Synergy, antagonism, and what the chequerboard puts between them. Journal of Antimicrobial Chemotherapy, 52(1), 1-1. W większości przypadków połączeń czynników biologicznie czynnych nie dochodzi do żadnych interakcji lub interakcje są nieznaczne, a tym samym czynniki zastosowane w połączeniu działają z taką samą aktywnością, co czynniki zastosowane osobno. Jak wskazano m. in. w: Berenbaum MC (1978). A method for testing for synergy with any number of agents. Journal of Infectious Diseases, 137(2), 122-130, w przypadku czynników bakteriobójczych oznacza to, że uzyskiwany jest efekt bakteriobójczy, gdy zastosujemy całą dawkę bakteriobójczą czynnika pierwszego lub całą dawkę bakteriobójczą czynnika drugiego oraz gdy zastosujemy mieszaninę gdzie czynnik pierwszy w obniżonej o połowę dawce bakteriobójczej uzupełnimy czynnikiem drugim również w obniżonej o połowę dawce bakteriobójczej, natomiast dalsze obniżanie dawek obu czynników w mieszaninie będzie skutkować zniesieniem działania bakteriobójczego mieszaniny. Odmiennie jest w przypadku oddziaływań synergistycznych, tzn. obniżanie dawek obu czynników w mieszaninie nie skutkuje zniesieniem efektu bakteriobójczego mieszaniny.

Niniejszy wynalazek opiera się na zjawisku przywrócenia wrażliwości opornych komórek mikroorganizmu na cząsteczki związku chemicznego dzięki zastosowaniu w mieszaninie drugiego czynnika pełniącego funkcję substancji uwrażliwiającej.

Opracowana według wynalazku mieszanina jest przykładem systemu dwuskładnikowego, w którym wykorzystuje się interakcję czynników do zwiększenia ich potencjału biologicznego w oparciu o zjawisko aktywacji i synergii.

Wynalazek dotyczy sposobu aktywacji właściwości bakteriobójczych 3-chloro-5-hydroksy-2-metylo-1,4-naftochinonu, tj. 3-chloroplumbaginy, wobec naturalnie opornej pałeczki ropy błękitnej, tj. Pseudomonas aeruginosa, za pomocą srebra w danej formie - nanocząstek srebra. Wynalazek dotyczy zatem medycznego zastosowania mieszaniny do zwalczania P. aeruginosa jako środka o działaniu przeciwbakteryjnym do stosowania zewnętrznie, tj. na skórę lub rany. Mieszanina według wynalazku zawiera dany rodzaj nanocząstek srebra oraz 3-chloro-5-hydroksy-2-metylo-1,4-naftochinon, zwany 3-chloroplumbaginą przy czym zawiera 3-chloro-5-hydroksy-2-metylo-1,4-naftochinon w dawce równej lub większej niż 16 μg/mL i nanocząstki srebra w stężeniu równym lub większym niż 1 μg Ag/mL. Według wynalazku mieszanina zawiera działającą bakteriobójczo wobec P. aeruginosa dawkę nanocząstek srebra (AgCwCOOH) oraz 3-chloro-5-hydroksy-2-metylo-1,4-naftochinon. Wykazany mechanizm oddziaływań nanocząstek srebra i 3-chloroplumbaginy stanowi specyficzne dla związków z grupy 1,4-naftochinonów zjawisko o wysokim potencjale do zwalczania jednego z najgroźniejszych patogenów bakteryjnych człowieka - P. aeruginosa.

Korzystnie, wynalazek dotyczy zastosowania medycznego mieszaniny zawierającej 3-chloroplumbaginę (3-chloro-5-hydroksy-2-metylo-1,4-naftochinon) i sferyczne nanocząstki srebra o średniej wielkości 5 nm stabilizowane kwasem 11-merkaptoundekanowym (AgCwCOOH).

Korzystnie zawiera nanocząstki srebra stabilizowane kwasem 11-merkaptoundekanowym (AgC10COOH).

Korzystnie zawiera sferyczne nanocząstki srebra o średniej wielkości 5 nm.

W przykładzie wynalazku opisano, że mieszanina zawiera sferyczne nanocząstki srebra o średniej wielkości 5 nm stabilizowane kwasem 11-merkaptoundekanowym w stężeniu równym lub wyższym niż 1 μg Ag/mL oraz 3-chloro-5-hydroksy-2-metylo-1,4-naftochinon w stężeniu równym lub wyższym niż 16 μg/mL. Zawiera minimalną dawkę obu składników działającą bakteriobójczo wobec P. aeruginosa występującego w stężeniu około 2,5 x 10⁵ jednostek tworzących kolonie (JTK)/mL, co oznacza, że dawka ta redukuje o 99,9% liczbę komórek bakteryjnych, tj. do co najmniej 2,5 x 10² JTK/mL.

Wynalazek opisano bliżej w przykładzie potwierdzającym efektywność mieszaniny i jej zastosowanie. W przykładzie opisano mieszaninę zawierającą 3-chloroplumbaginę i sferyczne nanocząstki srebra o średniej wielkości 5 nm stabilizowane kwasem 11-merkaptoundekanowym. Wykazano, że sam naftochinon nie działa na ten szczep bakterii tj. MBC jest wyższy niż 512 μg/mL.

Fig. 1 pokazuje schemat syntezy 3-chloro-5-hydroksy-2-metylo-1,4-naftochinonu (3-chloroplumbaginy). (1) 2,3-epoksy-5-hydroksy-2-metylo-1,4-naftochinon. (2) 3-chloro-5-hydroksy-2-metylo-1,4-naftochinon.

Fig. 2 pokazuje strukturę chemiczną 3-chloroplumbaginy, tj. 3-chloro-5-hydroksy-2-metylo-1,4-naftochinonu.

Fig. 3 pokazuje zmiany minimalnych stężeń bakteriobójczych 3-chloroplumbaginy i preparatu nanocząstek srebra stabilizowanych kwasem 11-merkaptoundekanowym (AgCwCOOH) zastosowanych jednocześnie wobec P. aeruginosa ATCC 27853.

Przykład: Znoszenie oporności Pseudomonas aeruginosa na 3-chloro-5-hydroksy-2-metylo-1,4-naftochinon za pomocą nanocząstek srebra.

W badaniach wykorzystano gotowy preparaty sferycznych nanocząstek srebra (AgNPs) stabilizowanych kwasem 11-merkaptoundekanowy (AgCwCOOH) o średniej wielkości rdzenia metalicznego 5 nm (Prochimia Surfaces Sp. z o.o.). Stężenie srebra w preparatach ustalono za pomocą analizy pierwiastkowej z wykorzystaniem techniki optycznej spektrometrii emisyjnej w plazmie sprzężonej indukcyjnie (ICP-OES). Działanie spektrometru optycznego ICP-OES (Perkin Elmer ICP-OES Optima 2000 DV) było optymalizowane przed każdą serią pomiarów. Preparat nanocząstek srebra rozcieńczano wstępnie 10-krotnie za pomocą wody destylowanej. Następnie do 250 μL przygotowanej zawiesiny dodawano 1 mL kwasu azotowego cz.d.a. (65%), a następnie uzupełniano wodą demineralizowaną do objętości 5 mL. Następujące parametry spektrometru ICP-OES zostały wykorzystanie podczas analiz: moc generatora 1300 W, częstotliwość generatora 40 MHz; demontowalny palnik kwarcowy; osiowy widok plazmy; gaz argon (Ar): przepływ gazu plazmowego 15,0 L/min, przepływ gazu wspomagającego 0,2 L/min; przepływ gazu w rozpylaczu 0,8 L/min; szklana cykloniczna komora rozpylająca; prędkość przepływu próbki: 1,5 L/min. Pomiarów stężenia jonów srebra (Ag+) dokonywano przy długości fali 328,068 nm w 3 powtórzeniach.

Związek 3-chloro-5-hydroksy-2-metylo-1,4-naftochinon (3-chloroplumbagina) został zsyntezowany zgodnie z metodą przedstawioną poniżej, która została przedstawiona na Fig. 1. Struktury chemiczne produktów reakcji zostały potwierdzone metoda spektralną - protonowym rezonansem magnetycznym, a czystość związków sprawdzana była przy użyciu metody TLC. Układ chromatograficzny 10:1 heksan:octan etylu. Widma ¹H NMR zostały wykonane na spektrometrze Varian VXR-S pracującym przy 500 MHz. Przesunięcia chemiczne podano w jednostkach δ w ppm w dół pola od wewnętrznego tetrametylosilanu. Użyte skróty w opisach widm ¹H NMR są następujące: br.s-szeroki sygnał, s-singlet, d-dublet, dd-dublet dubletów, t-triplet, k-kwartet i m-multiplet.

g 5-hydroksy-2-metylo-1,4-naftochinon rozpuszczono w 250 mL zimnego etanolu i dodano do roztworu nadboranu sodu (2,5 g) w 270 mL wody. Reakcję prowadzono przez 2 minuty, doprowadzając roztwór do pH 5 za pomocą 1M H2SO4. Następnie wytrząsano nasyconym roztworem NaCl i eterem naftowym (3-krotnie). Warstwę organiczną wysuszono za pomocą Na2SO4 i odparowano pod zmniejszonym ciśnieniem. Produkty reakcji 2,3-epoks-5-hydroksy-2-metylo-1,4-naftochinon (1) i 3-chloro-5-hydroksy-2-metylo-1,4-naftochinon, tj. 3-chloroplumnaginę (2) oczyszczono stosując chromatografię kolumnową. Eluent startowy heksan : octan etylu (50:1), następnie 20:1.

Produkt pośredni: 2,3-epoksy-5-hydroksy-2-metylo-1,4-naftochinon (1): wydajność 50% ¹H NMR (CDCI3, 500 MHz): 1,75 (3H, s); 3,84 (1H, s); 7,28-7,30 (1H, m); 7,60-7,62 (1H, m); 7,66 (1H, t, J=7,8Hz); 11,22 (1H, s).

3-chloro-5-hydroksy-2-metylo-1,4-naftochinon był doczyszczany ponownie przy użyciu chromatografii kolumnowej. Eluent heksan : octan etylu (20:1).

3-chloro-5-hydroksy-2-metylo-1,4-naftochinon, tj. 3-chloroplumbagina (2): wydajność 10% ¹H NMR (CDCI3, 500 MHz): 2,38 (3H, s); 7,30-7,32 (1H, m); 7,65-7,72 (2H, m); 11,80 (1H, s). Działanie bakteriobójcze nanocząstek srebra AgCwCOOH i 3-chloroplumbaginy (Fig. 2) stosowanych osobno badano wobec referencyjnego szczepu P. aeruginosa ATCC 27853 za pomocą znanej metody mikrorozcieńczeń pożywki jak opisano w: Krychowiak M, Kawiak A, Narajczyk M, Borowik A, Królicka A: Silver Nanoparticles Combined With Naphthoquinones as an Effective Synergistic Strategy Against Staphylococcus aureus. Front Pharmacol 2018, 9:816. W pierwszej kolejności w pożywce Mueller-Hinton suplementowanej kationami (CA-MHB, Beckton Dickinson) przygotowywano roztwory badanych czynników za pomocą seryjnych dwukrotnych rozcieńczeń.

Opis przygotowania mieszaniny

Na potrzeby eksperymentu mieszaniny przygotowywano w pożywce mikrobiologicznej, niemniej jednak mieszaninę można przygotować również w wodzie lub wodnych roztworach, np. soli fizjologicznej. Zatężone wodne zawiesiny nanocząstek srebra po oznaczeniu zawartości srebra (Ag) dodawano bezpośrednio do pożywki CA-MHB do końcowego stężenia wynoszącego 128 μg Ag/mL, a następnie wykonywano seryjne dwukrotne rozcieńczenia w pożywce do uzyskania mieszaniny o stężeniu 64, 32, 16, 8, 4, 2 lub 1 μg Ag/mL.

W przypadku 3-chloroplumbaginy (Fig. 2) przed dodaniem do pożywki przygotowywano jej skoncentrowane roztwory w dimetylosulfotlenku (DMSO) zawierające 25,6 mg związku w 1 mL. W celu wykonania eksperymentu tak przygotowane roztwory dodawano do pożywki do końcowego stężenia 512 μg/mL, tj w objętości 20 μL do 0,98 mL, a następnie wykonywano seryjne dwukrotne rozcieńczenia w pożywce do uzyskania roztworów o stężeniu 256, 128, 64, 32, 16, 8 lub 4 μg/mL. Z przygotowanych mieszanin AgCwCOOH i roztworów 3-chloroplumbaginy w pożywce pobierano po 100 μL i przenoszono do studzienek 96-dołkowej płytki mikrotestowej do badania aktywności bakteriobójczej poszczególnych czynników. W procedurze badania interakcji nanocząstek srebra i 3-chloro-5-hydroksy-2-metylo-1,4-naftochinonu wykorzystano podejście Checkerboard Titration, które opisano również w: Krychowiak M, Kawiak A, Narajczyk M, Borowik A, Królicka A: Silver Nanoparticles Combined With Naphthoquinones as an Effective Synergistic Strategy Against Staphylococcus aureus. Front Pharmacol 2018, 9:816, polegające na jednoczesnym zastosowaniu dwóch badanych czynników na płytce mikrotestowej, gdzie każdy czynnik jest stosowany w następującym gradiencie stężeń w pożywce: 2 x MBC, 1 x MBC, 0,5 x MBC, 0,25 x MBC, 0,125 x MBC, 0,06 x MBC i 0,03 x MBC. Tym sposobem każdy dołek płytki mikrotestowej zawiera unikalną kombinację stężeń badanych czynników. W przypadku związków lub czynników nie wykazujących aktywności bakteriobójczej, tak jak ma to miejsce w przypadku 3-chloroplumbaginy, stosuje się gradient stężeń rozpoczynający się od najwyższego możliwego do uzyskania stężenia związku, tj. najczęściej 512, 256, 128, 64, 32, 16 i 8 μg/mL. W przypadku nanocząstek srebra gradient stężeń zastosowanych w eksperymencie był następujący: 16, 8, 4, 2, 1,0,5 i 0,25 μg Ag/mL.

Mieszaniny przygotowywano w taki sposób, że zatężone wodne zawiesiny nanocząstek srebra po oznaczeniu zawartości srebra (Ag) dodawano bezpośrednio do pożywki CA-MHB do końcowego stężenia wynoszącego 32 μg Ag/mL, a następnie wykonywano seryjne dwukrotne rozcieńczenia w pożywce do uzyskania mieszanin o stężeniu 16, 8, 4, 2, 1 oraz 0,5 μg Ag/mL. Przed dodaniem do pożywki 3-chloroplumbaginy przygotowywano jej skoncentrowane roztwory w dimetylosulfotlenku (DMSO) zawierające 25,6 mg związku w 1 mL. W celu wykonania eksperymentu tak przygotowane roztwory dodawano do pożywki do końcowego stężenia 1024 μg/mL, tj w objętości 40 μL do 0,96 mL, a następnie wykonywano seryjne dwukrotne rozcieńczenia w pożywce do uzyskania roztworów o stężeniu 512, 256, 128, 64, 32 oraz 16 μg/mL. Następnie mieszaniny przygotowano przez połączenie zawiesin nanocząstek i roztworów 3-chloroplumbaginy w stosunku objętościowym 1:1.

Następnie do studzienek zawierających po 100 μL zawiesin, roztworów lub mieszaniny w pożywce dodawano 10 μL inokulum bakteryjnego zawierającego ok. 2,5 x 10⁵ jednostek tworzących kolonie (JTK) w 1 mL. Inokulum otrzymywano przez rozcieńczenie 6-godzinnej hodowli bakteryjnej (CAMHB, 37°C, 150 rpm) w świeżej pożywce CA-MHB do uzyskania zmętnienia równego 0,5 stopni w skali McFarlanda mierzonego za pomocą densytometru (DensiMeter II, EMO). Płytki mikrotestowe inkubowano przez 24 godziny w 37°C, po czym zawartość dołków, w których obserwowano zahamowanie wzrostu bakterii, wysiewano na agar odżywczy TSA (ang. Tryptic Soy Agar; BTL Polska Sp. z o.o.). Tak przygotowane szalki z agarem inkubowano przez 24 godziny w temperaturze 37°C w celu zliczenia komórek bakteryjnych (JTK) pozostałych w dołkach po traktowaniu czynnikiem, a tym samym ustalenia minimalnego stężenia bakteriobójczego badanych czynników (MBC, ang. Minimal Bactericidal Concentration). Stężenie MBC definiowano jako najniższe stężenie czynnika redukujące w ciągu 24 godzin wyjściową liczbę JTK w dołku (ok. 2,5 x 10⁵ JTK/mL) o 99,9 %, tj. o 3 logarytmy (ok. 2,5 x 10² JTK/mL).

Jak wskazano w Tabeli 1, 3-chloroplumbagina nie wykazuje aktywności bakteriobójczej wobec P. aeruginosa (MBC >512 μg/mL). Niemniej jednak, zastosowanie plumbaginy w połączeniu z nanocząstkami srebra AgCwCOOH (MBC = 8 μg Ag/mL) skutkowało uzyskaniem efektu bakteriobójczego przy jej stężeniu równym 16 μg/mL i stężeniu nanocząstek odpowiadającym 2 μg Ag/mL (Tabela 1, Fig. 3). Powyższe wyniki wskazują, że srebro efektywnie współdziała z 3-chloroplumbaginą, tj. 3-chloro-5-hydroksy-2-metylo-1,4-naftochinonem, znosząc oporność P. aeruginosa na ten związek. Pozwala to osiągnąć efekt bakteriobójczy mieszaniny przy znacząco zredukowanym stężeniu preparatu srebra (nawet do 75%) i stężeniu 3-chloroplumbaginy do 16 μg/mL. Pozwala to na szeroki zakres możliwości modulowania aktywności biologicznej obu czynników oraz optymalizacji składu mieszaniny.

Tabela 1. Stężenia 3-chloroplumbaginy (3-chloro-5-hydroksy-2-metylo-1,4-naftochinonu) i nanocząstek srebra w mieszaninach w pożywce CA-MHB warunkujące efekt bakteriobójczy wobec szczepu referencyjnego P. aeruginosa ATCC 27853.

PL 243140 Β1

3 -chloroplumbagina (pg/mL)	AgC₁₀COOH (pg Ag/mL)
> 512	0
512	1
256	1
128	1
64	1
32	1
16	2
16	4
0	8

AgCioCOOH - nanocząstki srebra stabilizowane kwasem 11 -merkaptoundekanowym.

Ag - jony srebra.

Claims

1. Mieszanina zawierająca srebro w postaci nanocząstek i 1,4-naftochinon, zawierająca działającą bakteriobójczo wobec Pseudomonas aeruginosa dawkę nanocząstek srebra oraz 3-chloro-5-hydroksy-2-metylo-1,4-naftochinonu przy czym 3-chloro-5-hydroksy-2-metylo-1,4-naftochinon jest w dawce równej lub większej niż 16 pg/mL, zaś nanocząstki srebra są w stężeniu równym lub większym niż 2 pg Ag/mL do zastosowania jako środek przeciwbakteryjny wobec P. aeruginosa, korzystnie do zastosowania na skórę lub rany.

2. Mieszanina do zastosowania według zastrz. 1, znamienna tym, że zawiera sferyczne nanocząstki srebra o średniej wielkości 5 nm.

3. Mieszanina do zastosowania według zastrz. 1-2, znamienna tym, że zawiera nanocząstki srebra stabilizowane kwasem 11-merkaptoundekanowym.

4. Mieszanina do zastosowania według zastrz. 1-3 znamienna tym, że zawiera sferyczne nanocząstki srebra o średniej wielkości 5 nm stabilizowane kwasem 11-merkaptoundekanowym.