PL243685B1 - Łóżko szpitalno-rehabilitacyjne - Google Patents

Abstract

Przedmiotem zgłoszenia jest łóżko szpitalno-rehabilitacyjne składające się z ramy opartej na stacjonarnych nogach oraz leża do przechyłu bocznego i osadzonego w ramie wahadłowo, w którym ramę tworzą profile zamknięte o kształcie zbliżonym do prostokąta łączące zagłówek oraz zanóżek łóżka, charakteryzujące się tym, że w centralnej części zagłówka (4a) oraz zanóżka umiejscowione jest gniazdo łączące ramę (2) łóżka z leżem, które to leże zawiera kołyskę połączoną za pomocą trzpieni z dwoma ruchomymi skrzydłami bocznymi, przy czym kołyska składa się z dna, dwóch boków, zagłówka kołyski oraz zanóżka kołyski, przy czym na krańcach górnych profili boków kołyski przymocowane są elementy zawiasów, które razem z tulejami umiejscowionymi na skrzydłach bocznych tworzą zawiasy, natomiast w części centralnej części zagłówka kołyski oraz zanóżka kołyski, po zewnętrznej stronie kołyski są przyspawane trzpienie, które po osadzeniu w gniazdach ramy (2) łączą leże z ramą (2) łóżka (1), ponadto zagłówek kołyski jest wyposażony w bolec umiejscowiony na wysokości trzpienia, który razem z dolnym mocowaniem siłownika (12) umiejscowionym w dolnej części ramy (2) łóżka (1) zapewnia mocowanie siłownika pionowego (13), który razem z siłownikiem poziomym (14), umieszczonym pod kołyską w górnej części ramy (2) łóżka (1) i połączonym ramieniem ruchomym (15) z dolną częścią ramy (2) łóżka (1), stanowi napęd leża kontrolowany przez moduł sterujący (16) umieszczony w dolnej części ramy (2) łóżka (1); ponadto skrzydła leża zamocowane do boków kołyski, a każde skrzydło posiada kółka osadzone na trzpieniach, a górna część ramy (2) łóżka (1) zaopatrzona jest w poprzeczki do prowadzenia kółek.

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest łóżko szpitalno-rehabilitacyjne składające się z ramy opartej na stacjonarnych nogach oraz leża do przechyłu bocznego i osadzonego w ramie wahadłowo, w którym ramę tworzą profile zamknięte o kształcie zbliżonym do prostokąta łączące zagłówek oraz zanóżek łóżka.

Znane i powszechnie stosowane zabiegowe łóżka szpitalne są ukształtowane jako trójpozycyjna leżanka usytuowana na konstrukcji wsporczej z możliwością regulacji kąta położenia. Tego typu łóżko ujawniono w polskim opisie zgłoszenia wynalazku nr P.325321.

Pacjent unieruchomiony jest jednym z najtrudniej szych wyzwań opiekuńczo-leczniczych, z jakim można się spotkać pracując w zawodach medycznych. Wymaga on odpowiedniego leczenia oraz specjalistycznej opieki pielęgniarzy i fizjoterapeutów, którzy dbają o jego obecny i przyszły komfort życia. Dolegliwością, która skutecznie utrudnia pacjentom bezbolesne funkcjonowanie, są odleżyny, które pojawiają się razem z chorobą wiodącą (Wysokiński P., Świeszczak K. Odleżyny jako istotny problem w opiece i rehabilitacji pacjenta unieruchomionego. Horyzonty współczesnej fizjoterapii. 2016, strony: 195-211).

Odleżyny są bardzo uciążliwym problemem zarówno dla chorych jak i dla osób nimi się opiekujących. Wystąpienie u pacjenta odleżyn wydłuża czas powrotu do zdrowia z choroby podstawowej. Stanowią one źródło silnego bólu i dyskomfortu, następuje obniżenie poczucia własnej wartości i utrata wiary w skuteczność leczenia. Jednym ze sposobów profilaktyki powstawania odleżyn jest stosowanie odpowiednich pozycji ułożeniowych u pacjentów unieruchomionych i umiejętność ich zmiany (Wysokiński P., Świeszczak K. Odleżyny jako istotny problem w opiece i rehabilitacji pacjenta unieruchomionego. Horyzonty współczesnej fizjoterapii. 2016, strony: 195-211).

Znane są łóżka szpitalne i rehabilitacyjne wspomagające opiekunów w zmianie pozycji ciała pacjenta. Z polskiego opisu zgłoszenia P.379929 znane jest łóżko szpitalne, przeznaczone zwłaszcza dla oddziałów intensywnej opieki medycznej, zaopatrzone w dzielone leże oraz mobilną podstawę, charakteryzuje się tym, że zawiera mechanizmy, realizujące przechył boczny i jest podparte na trzech kolumnach, które są nieruchomo zamocowane jednym końcem w mobilnej podstawie. Przy czym, a dwie kolumny znajdują się po stronie nóg pacjenta i są połączone ze sobą za pomocą układu przechyłu bocznego, który zamocowany jest rozłącznie do leża poprzez obrotowe węzły. Natomiast na jednej kolumnie znajdującej się za głową pacjenta zamocowany jest rozłącznie układ przechyłów wzdłużnych oraz przechyłu bocznego, składający się z zespołu zamocowanego do kolumny oraz zespołu, zamocowanego do leża poprzez węzeł.

Z polskiego opisu patentowego PL210391 B1 znane jest łóżko szpitalne, którego leże usytuowane jest na konstrukcji wsporczej umożliwiającej szeroką regulację kąta wychylenia jego położenia, co ma szczególne znaczenie w przypadku oddziałów intensywnej opieki medycznej, które wymagają szerokich możliwości różnych kątowych ustawień leża. Łóżko jest wyposażone w segmentowe leże podparte na rolkach i przegubie na okrągłej kołysce o profilu, który w widoku z boku ma kształt okręgu, a w widoku od czoła ma kształt prostokąta i które ma możliwość wychylenia od poziomu o kąt (α) mieszczący się w granicach od 0 do 90°, kat (β) mieszczący się w granicach od 0° do 20° i kąt przechyłu bocznego mieszczący się w granicach od 0° do 25°. Przy czym napęd leża realizowany jest za pomocą przekładni.

Z europejskiego zgłoszenia patentowego EP0635250 A1 znana jest konstrukcja łóżka, w tym ruchomy panel siatki zapobiegający powstawaniu odleżyn, zawierająca ramę nośną, do której jest przymocowany panel siatki, zawierający część środkową, a po jego dwóch stronach części boczne odchylone wzdłuż osi podłużnych. Konstrukcja charakteryzuje się tym, że zawiera ponadto elem enty ustalające wysokość działające w oddalonych punktach wspomnianej części środkowej w celu zmiany jej płaszczyzny układania. Przesuwne rolki są ponadto podtrzymywane przez podłużne elementy wspomnianej ramy i sprzęgają się z poprzecznymi torami rozmieszczonymi na wspomnianych częściach bocznych.

Ze stanu techniki znane są łóżka, które mogą naprzemiennie i okresowo obracać pacjenta w sposób automatyczny.

Z polskiego opisu zgłoszenia PL411159 A1 znane jest automatyczne łóżko zbudowane z ramy w kształcie poziomo usytuowanego prostokąta podpartego na nogach lub korzystniej na nogach o elektrycznej regulacji ich wysuwania, zakończonych hamowanymi kołami. Ujawnione łóżko charakteryzuje się tym, że wewnątrz ramy między długimi bokami są prostopadle mocowane łukowe belki z bieżniami po których przemieszcza się kołyska na mocowanych u niej podstawy rolkach nośnych i rolkach blokujących. Przy czym kołyska jest poruszana siłownikiem, który może ją odchylać o kąt do ±40°, natomiast w górnej części kołyska mocuje elektrycznie regulowany stelaż na którym leży materac. Wokół elektrycznie regulowanego stelaża jest mocowana przegubowa rama, która ma na sobie rozpiętą elastyczną powłokę warstwą gąbki, tak że od góry pokrywa nią materac, zaś praca łóżka steruje zaprogramowany układ elektroniczny.

Z amerykańskiego zgłoszenia US4084274 A znany jest zespół przechylający do łóżka, zawierający: podzieloną wzdłużnie ramę materaca, zawierającą środkową sekcję, która jest obrotowo podparta z ramy łóżka, oraz zewnętrzną sekcję sąsiadującą z każdym wzdłużnym bokiem wspomnianej środkowej sekcji. Przy czym każda wspomniana zewnętrzna sekcja jest połączona obrotowo z sekcją środkową. Przy czym przegubowe połączenie między sekcją środkową i każdą sekcją zewnętrzną zawiera płytę zamocowaną na każdym końcu każdej wspomnianej sekcji, a płaszczyzna każdej wspomnianej płyty jest zasadniczo prostopadła do płaszczyzny wspomnianej sekcji. Przyległe płyty są ustawione tak, aby stykały się ze sobą, gdy sekcja środkowa nie jest przechylana, a wspornik rozciągający się wzdłuż wspomnianych sąsiednich płyt jest przymocowany obrotowo do jednej ze wspomnianych płyt i sztywno przymocowany do drugiej ze wspomnianych płyt, tak że przechylenie środkowej sekcji w celu podniesienia jej jednej wzdłużnej strony powoduje przechylenie zewnętrznego odcinka przylegającego do wspomnianego wzdłużnego boku środkowego odcinka. Przy czym podłużny bok najdalej od środkowego odcinka wspomnianego zewnętrznego odcinka jest podniesiony. Dźwignia zamocowana na jednym końcu do sekcji środkowej, a drugi koniec wspomnianej dźwigni jest ruchomy, aby przechylać część środkową; oraz środki do poruszania wspomnianą dźwignią. Ujawnione rozwiązanie może być sterowane manualnie przez pacjenta lub opiekuna medycznego, ale posiada również tryb automatyczny pozwalający na naprzemiennie i okresowe obracanie pacjenta w zaprogramowanych interwałach czasowych.

W ostatnich latach dokonał się ogromny postęp w medycynie, m.in. w leczeniu chorób nowotworowych, znacznie przedłużając życie pacjentów. Dane demograficzne dotyczące starzenia się społeczeństwa wskazują, że istnieje duże zapotrzebowanie na całodobową opiekę medyczną oraz specjalistyczne oraz specjalistyczny sprzęt medyczny. Znane łóżka zabiegowo-rehabilitacyjne nie są wstanie spełnić wymagań współczesnego rynku.

Celem wynalazku było zapewnienie nowej konstrukcji łóżka szpitalno-rehabilitacyjnego zmniejszającej ryzyko powstania odleżyn.

Istotę wynalazku stanowi łóżko szpitalno-rehabilitacyjne składające się z ramy opartej na stacjonarnych nogach oraz leża do przechyłu bocznego i osadzonego w ramie wahadłowo, w którym ramę tworzą profile zamknięte o kształcie zbliżonym do prostokąta łączące zagłówek oraz zanóżek łóżka, charakteryzujące się tym, że w centralnej części zagłówka oraz zanóżka umiejscowione jest gniazdo łączące ramę łóżka z leżem, które to leże zawiera kołyskę połączoną za pomocą trzpieni z dwoma ruchomymi skrzydłami bocznymi; przy czym kołyska składa się z dna, dwóch boków, zagłówka kołyski oraz zanóżka kołyski, przy czym na krańcach górnych profili boków kołyski przymocowane są elementy zawiasów, które razem z tulejami umiejscowionymi na skrzydłach bocznych tworzą zawiasy; natomiast w części centralnej części zagłówka kołyski oraz zanóżka kołyski, po zewnętrznej stronie kołyski są przyspawane trzpienie, które po osadzeniu w gniazdach ramy łączą leże z ramą łóżka, ponadto zagłówek kołyski jest wyposażony w bolec umiejscowiony na wysokości trzpienia, który razem z dolnym mocowaniem siłownika umiejscowionym w dolnej części ramy łóżka zapewnia mocowanie siłownika pionowego, który razem z siłownikiem poziomym, umieszczonym pod kołyską w górnej części ramy łóżka i połączonym ramieniem ruchomym z dolną częścią ramy łóżka, stanowi napęd leża kontrolowany przez moduł sterujący umieszczony w dolnej części ramy łóżka; ponadto skrzydła leża zamocowane do boków kołyski, a każde skrzydło posiada kółka osadzone na trzpieniach, a górna część ramy łóżka zaopatrzona jest w poprzeczki do prowadzenia kółek.

Korzystnie odległość dolnej części ramy łóżka od podłogi wynosi a.

Korzystnie stacjonarne nogi są łóżka zakończone hamowalnymi kołami.

Korzystnie przechył wzdłużny leża mieści się w granicach od 0 do 40°.

Korzystnie przechył boczny leża mieści się w granicach od 0 do 40°.

Korzystnie we wnętrzu gniazda znajduje się teflonowy wkład.

Korzystnie dno i boki kołyski oraz skrzydła leża są obłożone materiałem typu „skaj”.

Korzystnie wypełnienie dna i boków kołyski oraz skrzydeł leża stanowi gąbka tapicerska.

Korzystnie każde skrzydło posiada po dwa kółka.

Korzystnie przechył boczny i/lub wzdłużny leża jest kontrolowany za pomocą pilota.

Ujawniony wynalazek zapewnia następujące korzyści:

• zapobiega odleżynom poprzez poruszanie ciała pacjenta tak, aby powodować krążenie krwi i wentylację ciała;

• posiada zarówno tryb manualny (dzienny) ze sterowaniem na pilota jak i tryb automatyczny (nocny);

• automatyczny tryb umożliwia poruszanie ciała pacjenta podczas snu bez konieczności ingerencji pracownika/opiekuna, a bezpieczny zakres ruchu zapobiega wypadnięciu pacjenta;

• barierki zabezpieczające dodatkowo chronią pacjenta przed wypadnięciem;

• otwierane skrzydła zapewniają zwiększenie powierzchni leża, co stwarza dodatkowe miejsce dla przechylającego się ciała pacjenta;

• ułatwia pracę opiekunom niwelując potrzebę użycia siły do zmiany pozycji ciała pacjenta;

• zapewni pacjentom możliwość samodzielnej regulacji swojej pozycji ciała w leżu, co zapewni im większe poczucie godności, co stanowi ważny element długotrwałego procesu leczenia;

• łóżko według niniejszego wynalazku może być stosowane zarówno w szpitalach, domach opieki i wśród osób prywatnych;

• umożliwi wymianę pościeli w łóżku, a także mycie lub masaż pacjenta bez względu na kondycję pacjenta;

• zapewnia płynną regulację przemieszczenia wzdłużnego leża;

• leże według wynalazku może być dopasowane do standardowych łóżek szpitalnych, co znacząco zmniejsza koszty ponoszone przez szpitale;

• leże łóżka według wynalazku zapewnia masaż narządów wewnętrznych, który jest bardzo ważny ze względu na prawidłowe funkcjonowanie organizmu (np. procesów fizjologicznych zachodzących w jelitach).

Wynalazek przedstawiono na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia poglądowo łóżko według wynalazku w stanie spoczynku; fig. 2 przedstawia poglądowo łóżko według wynalazku w stanie wysuniętym zwiększającym powierzchnię leża; fig. 3 przedstawia schematycznie ramę łóżka według wynalazku z zamontowanym leżem w widoku z boku (A) oraz w przekroju wzdłuż sekcji A-A (B); fig. 4 przedstawia łóżko według wynalazku z zamontowanym leżem w widoku z góry z zaznaczonymi sekcjami C-C i A-A; fig. 5 przedstawia zbliżenie sekcji C-C oraz sekcji A-A z fig. 4; fig. 6 przedstawia łóżko według wynalazku z zamontowanym leżem w widoku z góry z uwzględnieniem zawiasów; fig. 7 przedstawia schematycznie kołyskę stanowiącą część leża; fig. 8 schematycznie przedstawia kołyskę w widoku z góry; fig. 9 przedstawia schematyczny widok zanóżka (A) i zagłówka leża (B); fig. 10 przedstawia schematyczny widok ruchomego skrzydła bocznego leża w rzucie z góry (A); w rzucie z boku ze zbliżeniem na trzpień (B); fig. 11 przedstawia schematyczny widok ruchomego skrzydła bocznego leża według wynalazku z kółkami w rzucie z góry; fig. 12 przedstawia schematyczny widok zanóżka (A) i zagłówka łóżka (B) według wynalazku; fig. 13 przedstawia schematyczny widok dolnej części ramy łóżka według wynalazku.

Wynalazek przedstawiono w nieograniczających przykładach wykonania:

Przykład 1

Budowa łóżka szpitalno-rehabilitacyjnego według wynalazku

Łóżko szpitalno-rehabilitacyjne przedstawiono na rysunku (fig. 1-13), na którym 1 oznacza łóżko; 2 oznacza ramę; 3 oznacza leże; 4a oznacza zagłówek; 4b oznacza zanóżek; 5 oznacza gniazdo; 6 oznacza kołyskę; 7a oraz 7b oznaczają skrzydła boczne; 8 oznacza dno kołyski; 9a i 9b oznaczają boki kołyski; 10a oznacza zagłówek kołyski; 10b oznacza zanóżek kołyski; 11 oznacza zawiasy; 11’ oznacza elementy zawiasów; 12 oznacza dolne mocowanie siłownika pionowego; 13 oznacza siłownik pionowy; 14 oznacza siłownik poziomy; 15 oznacza ramię ruchome; 16 oznacza moduł sterujący; 17 oznacza kółka; 18 oznacza poprzeczkę; 19 oznacza hamowalne koła; 20 oznacza trzpień; 21 oznacza wzmocnienie trzpienia; 22 oznacza otwory do mocowania szczytów leża; 23 oznacza tuleje z kołnierzem; 24 oznacza bolec; 25 oznacza płytkę wzmacniającą; 26 oznacza krążek podstawowy; 27 oznacza ceownik boczny; 28 oznacza mocowanie siłownika poziomego; 29 oznacza część wewnętrzną; 30 oznacza panel boczny; a odległość dolnej części ramy leża od podłogi.

Łóżko szpitalno-rehabilitacyjne 1 (fig. 1-4) według wynalazku składa się z dwóch głównych elementów - ramy 2 oraz leża 3.

Rama 2 zbudowana jest z prostokątnych profili (tworzących część dolną oraz część górną ramy) łączący zagłówek 4a (fig. 12B) i zanóżek 4b (fig. 12A). W dolnej części ramy 2 łóżka 1 znajduje się prostokątna płytka na której umieszczony jest moduł sterujący 16 oraz dolne mocowanie siłownika 12 (fig. 2, i3).

Natomiast zarówno zagłówek 4a oraz zanóżek 4b jest zbudowany z dwóch rur połączonych prostokątnymi profilami zamkniętymi oraz w górnej części arkuszem blachy stanowiącej wzmocnienie konstrukcji nośnej niezbędnej do utrzymania leża 3. Natomiast na dolnych końcach wspomnianych rur znajdują się krążki podstawowe. Korzystnie poniżej są osadzone obrotowe koła hamowane 19 zaopatrzone w hamulce. Po obu stronach zagłówka 4a/ zanóżka 4b, w połowie jego wysokości znajdują się poprzeczki 18 wykonane z kątownika i służące jako podparcie kółek 17 umieszczonych na ruchomych skrzydłach 7a, 7b leża 3. W centralnej części zagłówka 4a/ zanóżka 4b umiejscowione jest gniazdo 5 (fig. 5, fig. 12) stanowiące punkt łączenia ramy 2 z leżem 3. Dodatkowo zagłówek 4a jest wyposażony górne mocowanie siłownika 24 (fig. 12B).

Przy czym, wspomniane gniazdo 5 to rodzaj półpanewki przyspawanej do prostokątnej blachy wzmacnianej (płytki wzmacniającej 25), która z kolei przyspawana jest do profili stanowiących konstrukcję zagłówka 4a/ zanóżka 4b (fig. 12).

Natomiast leże 3 (fig. 7-8) składa się z trzech części, tj. kołyski 6 oraz dwóch ruchomych skrzydeł 7a i 7b. Z kolei kołyska 6 składa się z pięciu elementów: dna kołyski 8 dwóch boków 9a i 9b, zagłówka leża 10a (fig. 9A) i zanóżka leża 10b (fig. 9B).

Dno 8 oraz boki 9a i 9b kołyski zbudowane są z pospawanych ze sobą profili zamkniętych i tworzących ramy, przy czym dno 8 jest szersze względem boków 9a, 9b i składa się z trzech długich i dwóch krótkich profili, natomiast boki 9a i 9b są zbudowane z dwóch profili długich i dwóch krótkich. W profilach wywiercone są otwory do zamocowania ram do zagłówka 10a i zanóżka 10b oraz do przytwierdzenie sklejki stanowiącej podkład tapicerski. Na końcach górnych profili boków 9a, 9b kołyski 6 przyspawane są elementy zawiasów 11’ (fig. 8), które razem z tulejami z kołnierzem 23 (fig. 10A) tworzą zawiasy 11 (fig. 6). Zawiasy 11 zostały wykonane z prostokątnych profili zamkniętych w których wywiercone zostały otwory do umieszczenia w nich trzpieni 20 łączących kołyskę 6 ze skrzydłami 7a i 7b.

Zagłówek 10a i zanóżek 10b kołyski 6 (fig. 9) mają kształt zbliżony do trapezu. W centralnej części zagłówka 10a i zanóżka 10b, po zewnętrznej stronie kołyski 6 są przyspawane kolejne trzpienie 20 stanowiące punkty łączące leże 3 z ramą 2 łóżka 1. Wspomniane trzpienie 20 są osadzone w gniazdach 5 ramy 2 i zamocowane od góry półpanewkami. Dwie półpanewki złożone są razem i skręcone za pomocą dwóch śrub. Korzystnie we wnętrzu gniazda 5 znajduje się teflonowy wkład zmniejszający tarcie.

Dodatkowo na w zagłówku 10a na wysokości trzpienia 20 znajduje się bolec 24 służący do zamocowania siłownika 13, który razem z dolnym mocowaniem siłownika 12 umiejscowionym w dolnej części ramy 2 łóżka 1 zapewnia mocowanie siłownika pionowego 13, który razem z siłownikiem poziomym 14, umieszczonym pod kołyską 6 w górnej części ramy 2 łóżka 1 i połączony ramieniem ruchomym 15 z dolną częścią ramy 2 łóżka 1, stanowi napęd leża 3 kontrolowany przez moduł sterujący 16 (np. programowalne urządzenie elektryczne zawierające procesor oraz pamięć) umieszczony w dolnej części ramy 2 łóżka 1. Przy czym, jak wskazano na fig. 12, siłownik poziomy 14 przymocowany do ramy 2 łóżka 1 mocowaniem 28.

Do górnych krawędzi boków kołyski 9a, 9b zamocowane są skrzydła 7a i 7b, które są zbudowane analogicznie do boków kołyski 9a i 9b. Przy czym, każde skrzydło posiada dwa kółka 19 osadzone na trzpieniach 20 służące do podparcia skrzydeł na poprzeczkach 18 ramy 2 po wprawieniu leża 3 w ruch.

W tym przykładzie wykonania dno 8 i boki 9a, 9b kołyski oraz skrzydła 7a i 7b są obłożone materiałem typu skaj a wypełnienie tych elementów stanowi gąbka tapicerska.

Ponadto w tym nieograniczającym przykładzie wykonania wymiary łóżka 1 są zbliżone do standardowych łóżek szpitalnych przeznaczonych dla osób dorosłych.

Przykład 2

Tryby pracy łóżka szpitalno-rehabilitacyjnego według wynalazku

W tym przykładzie wykonania łóżko 1 szpitalno-rehabilitacyjne według wynalazku posiada dwa tryby pracy wychylenia bocznego, tj. tryb dzienny oraz tryb nocny.

W „trybie dziennym” leże 3 zamontowane na ramie 2 jest sterowane za pomocą pilota, który jest bardzo łatwy w obsłudze i może go używać zarówno opiekun jak i pacjent. Po uruchomieniu leże 3 od pozycji spoczynkowej (fig. 1) przechyla się stopniowo „na bok” (fig. 2) i w chwili osiągnięcia przechyłu około 40 stopni uruchamia się bardzo prosty system otwierania skrzydła bocznego 7a albo 7b którego zadaniem jest zwiększenie powierzchni leża 3 i stworzenie dodatkowego miejsca dla przechylającego się ciała pacjenta.

Po całkowitym otwarciu skrzydła 7a albo 7b leże 3 zatrzymuje wyłącznik krańcowy a pacjent częściowo leży na otwartym skrzydle 7a albo 7b. Ta pozycja umożliwia prace pielęgnacyjne bez konieczności używania siły. Procedura „przekulania” na drugi bok jest taka sama.

Natomiast tryb pracy leża 3 w nocy jest automatyczny, ma ograniczony zakres i ma na celu poruszanie ciała pacjenta tak, aby powodować krążenie krwi, masaż narządów wewnętrznych i wentylację ciała.

Wszystkie tryby pracy łóżka 1 według wynalazku są kontrolowane przez moduł sterujący 16, zawierający program komputerowy sterujący ruchami łóżka 1, pamięć oraz podłączenie do źródła zasilania.

Przykład 3

Poruszanie wzdłużne leża

W tym korzystnym przykładzie wykonania łóżko według wynalazku jest dodatkowo wyposażone w tryb wzdłużnego poruszania leża 3. Jest to opcja komfortowa dla pacjenta umożliwiająca poprawę funkcjonowania pacjenta w czasie dnia (np. ułatwiająca spożywanie posiłków). Podobnie jak w przypadku przechyłu bocznego, wzdłużne poruszanie leża 3 jest realizowane przez napęd leża 3 kontrolowany przez moduł sterujący 16 zawierający oprogramowanie sterujące pracą siłowników, a w konsekwencji ruchami wzdłużnymi leża 3 łóżka 1. Wzdłużne poruszanie leża może być kontrolowane za pomocą pilota. W trakcie pracy w trybie „wzdłużnego poruszania leża” zagłówek 4a łóżka (wraz z zamontowanym leżem 3 i wewnętrzną dolną częścią 29 ramy 2 od strony zagłówka 4a) jest stopniowo podnoszony do góry, za pomocą siłowników 13 oraz 14 i ramienia ruchomego 15, aż do osiągnięcia wybranego kąta wzdłużnego wychylenia się leża 3 wybranego spośród wartości od 0 do 40°. Umożliwia to łatwe przemieszczenie wzdłużne pacjenta - podciągnięcie. Powrót do pozycji wyjściowej łóżka 1 następuje po opuszczeniu zagłówka 4a. Przy czym, gdy zagłówek 4a łóżka (wraz z zamontowanym leżem 3 dolną wewnętrzną częścią 29 ramy 2 od strony zagłówka 4a) jest podnoszony do góry, dolna wewnętrzna część 29 ramy 2 od strony zanóżka 4b wychyla się w dół przy zachowaniu niezmiennej pozycji zanóżka 4b oraz panelów bocznych 30 przedstawionych na fig. 13. Z tego powodu tryb „wzdłużnego poruszania leża” wymaga zapewnienia odległości dolnej części ramy 2 łóżka 1 od podłogi zapewniającej możliwość wzdłużnego wychylenia leża 3 o kąt w zakresie od 0 do 40°. Przy czym, na fig. 3 oznaczono wspomnianą odległość jako a, natomiast poziom podłogi został oznaczony linią przerywaną.

W tym przykładzie wykonania odległość a zapewniają stacjonarne nogi łóżka 1 zakończone hamowalnymi kołami 19 (fig. 2). W tym nieograniczającym przykładzie średnica kół wynosi 100 mm natomiast ich grubość wynosi 27 mm, natomiast można również zastosować większe koła. Takie wymiary zapewnią możliwość przemieszczania łóżka 1 przez progi, kable i inne przeszkody. Natomiast odległość a może również być zapewniona w inny sposób, np. przez odpowiednią długość stacjonarnych nóg łóżka 1.

Claims (10)

1. Łóżko szpitalno-rehabilitacyjne składające się z ramy opartej na stacjonarnych nogach oraz leża do przechyłu bocznego i osadzonego w ramie wahadłowo, w którym ramę tworzą profile zamknięte o kształcie zbliżonym do prostokąta łączące zagłówek oraz zanóżek łóżk a, znamienne tym, że w centralnej części zagłówka (4a) oraz zanóżka (4b) umiejscowione jest gniazdo (5) łączące ramę (2) łóżka z leżem (3), które to leże (3) zawiera kołyskę (6) połączoną za pomocą trzpieni (20) z dwoma ruchomymi skrzydłami bocznymi (7a i 7b); przy czym kołyska (6) składa się z dna (8), dwóch boków (9a i 9b), zagłówka kołyski (10a) oraz zanóżka kołyski (10b), przy czym na krańcach górnych profili boków (9a i 9b) kołyski (6) przymocowane są elementy zawiasów (11’), które razem z tulejami (23) umiejscowionymi na skrzydłach bocznych (7a, 7b) tworzą zawiasy (11); natomiast w części centralnej części zagłówka kołyski (10a) oraz zanóżka kołyski (10b), po zewnętrznej stronie kołyski (6) są przyspawane trzpienie (20), które po osadzeniu w gniazdach (5) ramy (2) łączą leże (3) z ramą (2) łóżka (1), ponadto zagłówek kołyski (10a) jest wyposażony w bolec (24) umiejscowiony na wysokości trzpienia (20), który razem z dolnym mocowaniem siłownika (12) umiejscowionym w dolnej części ramy (2) łóżka (1) zapewnia mocowanie siłownika pionowego (13), który razem z siłownikiem poziomym (14), umieszczonym pod kołyską (6) w górnej części ramy (2) łóżka (1) i połączonym ramieniem ruchomym (15) z dolną częścią ramy (2) łóżka (1), stanowi napęd leża (3) kontrolowany przez moduł sterujący (16) umieszczony w dolnej części ramy (2) łóżka (1); ponadto skrzydła leża (7a i 7b) zamocowane do boków (9a i 9b) kołyski (6), a każde skrzydło (7a, 7b) posiada kółka (17) osadzone na trzpieniach, a górna część ramy (2) łóżka (1) zaopatrzona jest w poprzeczki (18) do prowadzenia kółek (17).

2. Łóżko według zastrz. 1, znamienne tym, że odległość dolnej części ramy (2) łóżka (1) od podłogi wynosi (a).

3. Łóżko według zastrz. 1, znamienne tym, że stacjonarne nogi łóżka (1) są zakończone hamowalnymi kołami (19).

4. Łóżko według zastrz. 2 albo 3, znamienne tym, że przechył wzdłużny leża (3) mieści się w granicach od 0 do 40°.

5. Łóżko według dowolnego z poprzednich zastrzeżeń od 1 do 4, znamienne tym, że przechył boczny leża (3) mieści się w granicach od 0 do 40°.

6. Łóżko według dowolnego z poprzednich zastrzeżeń od 1 do 5, znamienne tym, że we wnętrzu gniazda (5) znajduje się teflonowy wkład.

7. Łóżko według dowolnego z poprzednich zastrzeżeń od 1 do 6, znamienne tym, że dno (8) i boki (9a i 9b) kołyski (6) oraz skrzydła boczne (7a i 7b) leża (3) są obłożone materiałem typu „skaj”.

8. Łóżko według dowolnego z poprzednich zastrzeżeń od 1 do 7, znamienne tym, że wypełnienie dna (8) i boków (9a i 9b) kołyski (3) oraz skrzydeł bocznych (7a i 7b) leża (3) stanowi gąbka tapicerska.

9. Łóżko według dowolnego z poprzednich zastrzeżeń od 1 do 8, znamienne tym, że każde skrzydło (7a, 7b) posiada po dwa kółka (17).

10. Łóżko według dowolnego z poprzednich zastrzeżeń od 1 do 9, znamienne tym, że przechył boczny i/lub wzdłużny leża (3) jest kontrolowany za pomocą pilota.