PL244049B1

PL244049B1 - Urządzenie i sposób kodowania informacji z użyciem wytłaczanych identyfikatorów

Info

Publication number: PL244049B1
Application number: PL443425A
Authority: PL
Inventors: Swapan Chaudhuri; Andrzej Saja
Original assignee: Deeplai Prosta Spolka Akcyjna
Priority date: 2023-01-06
Filing date: 2023-01-06
Publication date: 2023-11-20
Also published as: PL443425A1; WO2024147109A1

Abstract

Przedmiotem zgłoszenia jest urządzenie i sposób kodowania informacji z użyciem wytłaczanych lub nabijanych identyfikatorów. W obudowie urządzenia zamocowane są przesuwnie wzdłuż ich osi pręty (3), korzystnie ułożone w kolumny i rzędy. Na pierwszym końcu pręta (3) zamocowany jest stempel (2), korzystnie w postaci ostrza. Pomiędzy drugim końcem pręta (3) znajdującym się poza ostatnią ścianą (1.8) obudowy znajduje się sprężyna zamocowana na pręcie (3). Każdy pręt (3) osadzony jest w sposób umożliwiający jego obrót wokół jego osi i połączony z osobnym mechanizmem pozwalającym na obrót pręta (3) o zadany niezależny kąt. Sposób polega na tym, że niezależnie obraca się każdy z prętów (3), korzystnie ułożonych w kolumny i rzędy z zamocowanymi na ich końcach stemplami (2) o zadany indywidualny kąt i przykłada się stempel (2) do znakowanego materiału a w dalszej kolejności przykłada się siłę do drugich końców prętów (3), która powoduje kontakt stempli (2) ze znakowanym materiałem.

Description

Przedmiotem wynalazku jest urządzenie i sposób kodowania i odczytu informacji z użyciem wytłaczanych lub nabijanych identyfikatorów.

Z opisu patentowego EP2582224B1 znane jest urządzenie znakujące do nakładania oznaczenia na przedmiot. Urządzenie znakujące jest przeznaczone do zamontowania do podstawy oraz zawiera ramię uderzające zaopatrzone w głowicę uderzającą przy swoim zewnętrznym swobodnym końcu, środki uruchamiające do uruchamiania ramienia uderzającego, a także układ łącznikowy, poprzez który środki uruchamiające mogą działać na ramię uderzające. W urządzeniu tym ramię uderzające jest połączone ruchomo z podstawą poprzez układ łącznikowy. Ramię uderzające jest przy swoim wewnętrznym końcu połączone obrotowo z pierwszym łącznikiem układu łącznikowego poprzez pierwszy przegub, który wyznacza pierwszą oś obrotu. Pierwszy łącznik jest połączony obrotowo z podstawą poprzez drugi przegub, który wyznacza drugą oś obrotu. Pierwszy łącznik może się obracać wokół tej drugiej osi obrotu pod wpływem działania środków uruchamiających. Druga oś obrotu przebiega równolegle do pierwszej osi obrotu. Ramię uderzające może się obracać wokół pierwszej osi obrotu pod wpływem działania środków uruchamiających oraz układu łącznikowego od położenia spoczynkowego do położenia uderzającego tak, że umożliwia uderzanie głowicy uderzającej w przedmiot i nakładanie oznaczenia na przedmiot. Pierwszy łącznik jest dostosowany do obracania się wokół drugiej osi obrotu pod wpływem działania środków uruchamiających podczas takiego przemieszczania ramienia uderzającego od położenia spoczynkowego do położenia uderzającego. Układ łącznikowy jest dostosowany do przemieszczania pierwszej osi obrotu na zewnątrz od podstawy tak, że odległość pomiędzy pierwszą osią obrotu a podstawą zwiększa się, gdy ramię uderzające jest przemieszczane pod wpływem działania środków uruchamiających oraz układu łącznikowego od położenia spoczynkowego do położenia uderzającego.

Z opisu zgłoszenia patentowego WO0215673A1 znany jest sposób i system do obróbki kawałków drewna, w którym charakterystyka danych dla kawałka drewna uzyskanego w wyniku pozyskania lasu przez maszynę do pozyskiwania drewna jest określana za pomocą urządzeń rozmieszczonych na maszynie do pozyskiwania drewna i jest przechowywana w bazie danych. Pozycja dla miejsca, w którym kawałek drewna jest wyładowywany przez maszynę do pozyskiwania drewna, jest określana za pomocą środków określania pozycji i jest przechowywana jako informacja o pozycji w bazie danych związanej z charakterystyką danych dla kawałka drewna. Wspomniane informacje o położeniu są aktualizowane w miarę przemieszczania się sztuki drewna w związku z dalszą obróbką poprzez zarejestrowanie, że sztuka drewna została pobrana z miejsca odpowiadającego ostatniej zapisanej informacji o położeniu i określenie za pomocą środków ustalania położenia dla miejsca, w którym sztuka drewna jest następnie wyładowywana. Ostatnie wspomniane położenie jest zapisywane jako informacja o położeniu w bazie danych związanej z charakterystyką danych dla sztuki drewna.

Z opisu zgłoszenia patentowego WO1998017099A1 znana jest metoda stosowana w leśnictwie do selektywnego pozyskiwania drewna. Obejmuje ona harwester zamontowany na pojeździe, który zawiera również komputerową jednostkę sterującą, jedno lub więcej sterowanych satelitów pozycjonujących używanych do określania lokalizacji pojazdu pozyskującego oraz szereg urządzeń znakujących przymocowanych do drzew, które zostały wybrane do ścinania. Sterowany przez satelitę system ścinania stwarza warunki do selektywnego obchodzenia się z pojedynczymi drzewami lub kawałkami drewna w przeciwieństwie do pozyskiwania anonimowego produktu masowego. System oznaczania i lokalizacji dostarcza dokładnych informacji, które można wykorzystać również po ścięciu drzewa podczas transportu i przechowywania.

Z opisu zgłoszenia patentowego WO9923873A1 znany jest sposób i system dla leśnictwa, w szczególności pozyskiwania drewna za pomocą maszyny do pozyskiwania drewna, składającej się z pojazdu i zamontowanego na nim urządzenia do pozyskiwania drewna, który polega na tym, że na maszynie do pozyskiwania drewna umieszczone jest co najmniej jedno urządzenie określające położenie, zdolne do określania położenia maszyny do pozyskiwania drewna za pomocą zewnętrznych sygnałów odbieranych bezprzewodowo. Na maszynie do pozyskiwania drewna umieszczone jest urządzenie znakujące, przystosowane do nanoszenia oznaczeń na kawałki drewna uzyskane z drzew. Jednostka sterująca, korzystnie komputer, jest umieszczona na maszynie do pozyskiwania drewna, aby sterować urządzeniem znakującym w celu oznaczenia kawałka drewna informacją o położeniu lub odpowiadającym mu kodem za pomocą informacji o położeniu otrzymanej z urządzenia określającego położenie.

Problemem technicznym do rozwiązania jest wydajne, ekologiczne, precyzyjne, niepodrabialne i niewymagające materiałów eksploatacyjnych znakowanie kłód drewna w lesie i warunkach terenowych, w łatwy niewymagający szkoleń lub skomplikowanych urządzeń sposób.

Istotą urządzenia jest to, że w obudowie zamocowane są przesuwnie wzdłuż ich osi pręty, korzystnie ułożone w kolumny i rzędy. Na pierwszym końcu pręta zamocowany jest stempel, korzystnie w postaci ostrza. Na drugim końcu pręta znajdującym się poza ostatnią ścianą obudowy znajduje się sprężyna zamocowana na pręcie. Każdy pręt osadzony jest w sposób umożliwiający jego obrót wokół jego osi i połączony z osobnym mechanizmem pozwalającym na obrót pręta o zadany niezależny kąt. Opcjonalnie mechanizm pozwalający na obrót pręta o zadany kąt składa się z mechanizmu zębatkowozapadkowego, w którym na pręcie osadzone jest koło zębate, współpracujące z zapadką albo mechanizm pozwalający na obrót pręta o zadany kąt składa się z tulei, która za pomocą, korzystnie połączenia wpustowego, zazębiona jest z prętem w sposób umożliwiający przesuwanie pręta wzdłuż jego osi, zaś tuleja połączona jest poprzez przekładnię z mechanizmem obrotowym, korzystnie silnikiem krokowym.

Korzystnie stemple zamocowane są do pręta w sposób rozłączny.

Do ostatniej ramy obudowy za pomocą prętów mocujących zamocowana jest przesuwnie płyta mechanizmu wywierania siły, zaś końce prętów ze sprężyną znajdują się pomiędzy ostatnią ramą obudowy a płytą mechanizmu wywierania siły. Mechanizm pozwalający na obrót pręta o zadany kąt podłączony jest do modułu sterującego, który połączony jest z odbiornikiem satelitarnym.

Do modułu sterującego podłączone jest urządzenie do wprowadzania dodatkowych danych.

Istotą sposobu kodowania informacji z użyciem nanoszonych identyfikatorów jest to, że niezależnie obraca się każdy z prętów, korzystnie ułożonych w kolumny i rzędy z zamocowanymi na ich końcach stemplami o zadany indywidualny kąt i przykłada się stempel do znakowanego materiału a w dalszej kolejności przykłada się siłę do drugich końców prętów, która powoduje kontakt stempli ze znakowanym materiałem.

Opcjonalnie pręt z zamocowanym na jego końcu stemplem obraca się o zadany indywidualny kąt z wykorzystaniem mechanizmu obracającego je o zadany kąt, korzystnie podłączonego do modułu sterującego. Do modułu sterującego mogą być wprowadzane dane o geolokalizacji, dacie i czasie z odbiornika satelitarnego lub inne.

Korzystnymi skutkami zastosowania wynalazku są:

- generacja zmiennego kodu w chwili zastosowania to jest wytłaczanie lub nabijanie na kłody drewniane który zawiera szyfrowane informacje m.in. precyzyjną geo-lokalizację i znacznik czasu utworzony dokładnie w miejscu i momencie nanoszenia kodu (kod zawiera szyfrowaną informację, unikalna struktura powierzchni, na którą jest nanoszony, stanowi niejako cyfrowy podpis - „odcisk palca” - poprawności informacji),

- możliwość powiązania zmiennego kodu z analizą zapisu cyfrowego powierzchnią czoła kłody m.in. unikalnych punktów, kształtów, rozmiaru, pozwalającego na stworzenie zapisu cyfrowego, umieszczanego w dedykowanej bazie danych,

- łatwa możliwość precyzyjnego odczytu informacji zawartych w kodzie za pomocą dedykowanej aplikacji mobilnej na urządzeniach mobilnych oraz dedykowanych, cyfrowych elementów optycznych (kamer), znacząco upraszczającą na każdym etapie procesy zarządzania, logistyki i produkcji z użyciem tak oznakowanych kłód drewna,

- możliwość szerszego niż obecnie wykorzystania odpadów (trotów, ścinków itp.) z obróbki kłód drewna np. do produkcji papieru dzięki eliminacji elementów chemicznych i plastikowych z procesu znakowania. Obecnie stosowane metody pozwalają na wykrycie detektorami elementów metalowych, lecz elementy chemiczne i plastikowe niemożliwe do wykrycia za pomocą czujników przedostające się do odpadów drewnianych nie pozwalają obecnie (lub znacznie utrudniają) na wykorzystanie tych odpadów do produkcji papieru.

- pozytywny wpływ na ekologię poprzez eliminację z terenów leśnych elementów plastikowych, metalowych, chemicznych (farby) lub elektronicznych obecnie używanych w procesach znakowania i identyfikacji kłód drewna,

- znaczące zmniejszenie kosztów znakowania kłód drewna poprzez całkowitą eliminację materiałów eksploatacyjnych potrzebnych do znakowania (farby, etykiety plastikowe, rfid, kody paskowe, QR i inne),

- odporność znakowania kłód drewnianych za pomocą wytłoczonego/nabitego kodu na warunki atmosferyczne, upływ czasu oraz uszkodzenia mechaniczne występujące w procesie wycinki, transportu i przetwarzania (kod nie może zostać oddzielony od drewna, oznaczenia nie mogą zostać połamane, zagubione),

- łatwość i prostota nanoszenia kodu na kłody drewna w sposób półautomatyczny, co pozwala na używanie w warunkach leśnych i terenowych przez nisko wykwalifikowanych pracowników leśnych (kod jest generowany automatycznie a użytkownik musi tylko ręcznie wytłoczyć/nabić go na znakowanym elemencie), lub w sposób automatyczny używając dedykowanego aplikatora, generującego automatycznie kod oraz proces wtłoczenia/nabijania kodu na powierzchni znakowanego elementu.

Przedmiot wynalazku w przykładzie wykonania jest uwidoczniony na rysunku, na którym poszczególne figury przedstawiają: fig. 1 - widok perspektywiczny urządzenia, fig. 2 - widok perspektywiczny urządzenia bez osłony, fig. 3 - widok perspektywiczny urządzenia bez osłony z zamocowanym, jednym mechanizmem kodującym oraz silnikiem napędowym, fig. 3.1 - widok z boku urządzenia bez osłony z zamocowanym, jednym mechanizmem kodującym oraz silnikiem napędowym, fig. 3.2 - szczegół z fig. 3.1, fig. 4 - widok perspektywiczny zestawu mechanizmu kodujących, fig. 5 - widok perspektywiczny pojedynczego mechanizmu kodującego z mechanizmem ustalającym kąt położenia, fig. 5.1 - widok z boku mechanizmu kodującego w przekroju wzdłużnym i w rozstrzeleniu, fig. 5.2 - widok z boku mechanizmu kodującego w przekroju wzdłużnym, fig. 5.3 - szczegół z fig. 5.2, fig. 5.4 - przekrój poprzeczny mechanizmu kodującego wzdłuż linii B-B z fig. 5.3, fig. 6.1 - mechanizm zębatkowo-zapadkowy w przekroju poprzecznym w poprzek osi pręta, fig. 6.2 - stempel zamocowany na pręcie z mechanizmem zębatkowo-zapadkowy w widoku od czoła stempla, fig. 7 - widok z boku urządzenia z wymiennymi układami stempli i mechanizmami wywołujących siłę nacisku, fig. 8 - układ przepływu informacji, fig. 9.1 - pierwszy przykład rozmieszczenia stempli, fig. 9.2 - drugi przykład rozmieszczenia stempli, fig. 9.3 - trzeci przykład rozmieszczenia stempli, fig. 10 - widok stempla od czołu z zaznaczonym kodowaniem szesnastkowym informacji za pomocą odpowiedniego kąta obrotu stempla, fig. 11 - przykład zakodowanego ciągu znaków szesnastkowych, fig. 12 - przykłady elementów znaczących stempla.

Urządzenie do kodowania informacji z użyciem identyfikatorów, w przykładzie wykonania posiada obudowę 1, do której górnej części zamocowana jest rączka. Obudowa 1 składa się z szeregu prostokątnych ram 1.1, 1.2, 1.3, 1.4, 1.5, 1.6, 1.7 ułożonych współosiowo i połączonych ze sobą w narożach za pomocą prętów mocujących 1.8, 1.9, 1.10, 1.11. Wewnątrz ram 1.1, 1.2, 1.3, 1.4, 1.5, 1.6, 1.7 znajdują się płyty. Na każdej płycie znajduje się dwadzieścia pięć przelotowych otworów ułożonych w pięciu kolumnach i pięciu rzędach. Zestawy poszczególnych otworów w poszczególnych płytach ułożone są współosiowo. W otworach ułożonych współosiowo zamocowane są przesuwnie wzdłuż ich osi pręty 3. Na pierwszym końcu każdego pręta 3 znajdującym się od zewnętrznej strony pierwszej płyty 1.1 zamocowany jest stempel 2 posiadający ostrze w kształcie litery „L” wbijane w materiał. Stemple 2 osadzone są obrotowo w otworach płyty stemplowej 1.12.1, 1.12.2, 1.12.3 tworząc wymienny zestaw osadzany na pierwszych końcach prętów 3 a płyta stemplowa 1.12.1, 1.12.2, 1.12.3 osadzona jest przesuwnie na prętach mocujących 1.8, 1.9, 1.10, 1.11. Na drugim końcu pręta 3 zamocowana jest nieprzesuwnie tuleja 3.1 o średnicy większej od średnicy pręta 3. Pomiędzy płytą zamocowaną w ostatniej ramie 1.7, w której osadzona jest druga końcowa część pręta 3 a tuleją 3.1 zamocowana jest sprężyna 4. Na końcowych częściach prętów mocujących 1.8, 1.9, 1.10, 1.11 za ramą 1.7 zamocowany jest wymienny mechanizm 1.13.1, 1.13.2, 1.13.3 wywierania siły działającej w osi prętów 3. W odmianie wymiennego mechanizmu 1.13.1 wywierania siły działającej w osi prętów 3 przystosowany jest do zamocowania udarowego urządzenia pneumatycznego. W odmianie wymiennego mechanizmu 1.13.2 wywierania siły działającej w osi prętów 3 przystosowany jest do zastosowania ręcznego urządzenia udarowego. W odmianie wymiennego mechanizmu 1.13.3 wywierania siły działającej w osi prętów 3 przystosowany jest do zastosowania elektrycznego urządzenia udarowego.

W pierwszej odmianie wykonania przedstawionym na fig. 6.1, 6.2 rysunku mechanizm pozwalającym na jego obrót o zadany kąt składa się z mechanizmu zębatkowo-zapadkowego, w którym na pręcie 3 osadzone jest koło zębate 5.1 współpracujące z zapadką 5.2.

W drugiej odmianie wykonania przedstawionym na fig. 2, fig. 3, fig. 3.1 i fig. 5 rysunku mechanizmy pozwalające na obrót prętów 3 o zadany kąt znajdują się pomiędzy płytami w ramach 1.1 i 1.2 oraz 1.3 i 1.4 oraz 1.5 i 1.6. Na każdym pręcie 3 osadzone są kolejno pierwsza tuleja dystansująca 3.2 z wewnętrznym rowkiem wzdłużnym, tuleja 6 z zazębieniem 6.1 na zewnętrznej powierzchni i wzdłużnym rowkiem wpustowym 6.2 na wewnętrznej powierzchni i druga tuleja dystansująca 3.3 z wewnętrznym rowkiem wzdłużnym. W miejscu osadzenia tulei 6 w pręcie 3 pomiędzy płytami w ramach 1.1 i 1.2 albo 1.3 i 1.4 albo 1.5 i 1.6 znajduje się rowek wzdłużny, w którym znajduje się pręt pryzmatyczny 3.3, mocujący tuleję 6 na pręcie 3. Tuleja 6 z zazębieniami 6.1 na swojej zewnętrznej powierzchni stanowi część przekładni 7 pasowej zębatej z kołem zębatym osadzonym na wale silnika krokowego 8 zamocowanego do obudowy 1. Silnik krokowy 8 podłączony jest do modułu sterującego 9, który połączony jest z odbiornikiem satelitarnym 10. Do modułu sterującego 9 podłączone jest urządzenie do wprowadzania dodatkowych danych 11 w postaci interfejsu elektronicznego przyciski, ekran.

Stemple 2.2 w przykładzie wykonania przedstawionym na fig. 9.1, fig. 9.2, fig. 9.3 posiadają kształt litery „L” i obracane są przez mechanizmy pozwalające na jego obrót kąt o 22,5° co umożliwia kodowanie w systemie szesnastkowym.

Sposób kodowania informacji z użyciem nabijanych identyfikatorów w przykładzie wykonania z zastosowaniem urządzeń przedstawionych w przykładach wykonania, polega na tym, że obraca się każdy z prętów 3, ułożone w kolumny i rzędy z zamocowanymi na ich końcach stemplami 2 o zadany kąt obrotu wynoszący, 0°, 22,5° albo krotność 22,5° albo jego krotność co koduje zadane wartości w systemie szesnastkowym. Następnie przykłada się stemple 2 do znakowanego materiału 8 a w dalszej kolejności przykłada się siłę do drugich końców prętów 3, która powoduje zagłębienie się stemple 2 w znakowanym materiale. Siłę tą przykłada się za pomocą młotka ręcznego, udarowego, elektrycznego, pneumatycznego itp.

Sposób kodowania informacji z użyciem nabijanych identyfikatorów, w którym identyfikatory wybijane są na materiale w z użyciem urządzenia przedstawionego w drugim przykładzie wykonania, polega na tym, że zadane informacje takie jak współrzędne geograficzne, znacznik czasu odczytane z odbiornika satelitarnego oraz dane wprowadzone przez użytkownika np. o znakowanym materiale wprowadza się do modułu sterującego 6, który według zadanego szablonu ustala kąt obrotu wynoszący, 0°, 22,5° albo krotność 22,5°poszczególnych prętów 3 z zamocowanymi na ich końcach stem plami 2. Następnie za pomocą mechanizmów obrotowych 8 obraca się pręty 3 o wyznaczony kąt. W dalszej kolejności przykłada się powierzchnie czołową obudowy 1, od której strony znajdują się stemple 2 do znakowanego materiału 9 i przykłada się siłę do drugich końców prętów 3 powodującą zagłębienie się stempli 2 w znakowanym materiale. Siłę tą przykłada się za pomocą młotka ręcznego, udarowego, elektrycznego, pneumatycznego itp.

Przykładowy kod stosowany w przedmiotowym patencie jest rodzajem dwuwymiarowego kodu siatkowego składającego się z serii - rzędów, kolumn odpowiednio obróconych symboli w układzie siatki o kształcie prostokątnym. Kod składa się z ciemnych symboli ułożonych w siatkę wierszy i kolumn na jasnym tle lub w wersji odwrotnej: jasne symbole na ciemnym tle. We wszystkich wersjach istotne jest zachowanie wysokiego kontrastu pomiędzy symbolami a tłem. Symbol kropki na stemplu 2.1 to statyczny znak umieszczony w określonym miejscu w celach referencyjnych. Symbol kropki jest używany zamiast jednego z pól symbolu, aby umożliwić prawidłowy odczyt kodu. Pozycja symbolu kropki pozwala na ułożenie kolejności pozostałych symboli tak, aby informacje mogły być prawidłowo odczytane. Specjalne oprogramowanie konwertuje obrócone symbole w kodzie na liczby szesnastkowe.

Ilość informacji zakodowanych w kodzie zależy od liczby użytych wierszy i kolumn zakodowanych znaków szesnastkowych.

Przykłady pojemności informacji kodu

- Kod matrycowy 3x3 (1 kropka + 8 symboli szesnastkowych)

16^Λ8 = 4 294 967 296 kombinacji

- Kod matrycowy 3x4 (1 kropka + 11 symboli szesnastkowych)

16^Λ11 = 17 592 186 044 416 kombinacji

- Kod matrycy 4x4 (1 kropka + 15 symboli szesnastkowych)

16^Λ15 = 1,152921504607e + 18 kombinacji

- Kod matrycy 5x5 (1 kropka + 24 symbole szesnastkowe)

16^Λ24 = 7,922816251426e + 28 kombinacji

Warianty układu

Symbole w kodzie mogą być ułożone w różnych pionowych i poziomych kombinacjach wierszy i kolumn. Liczba wierszy i kolumn w kodzie może być dowolnie modyfikowana, w zależności od ilości informacji potrzebnej do zakodowania. Kod nie rezygnuje z rodzaju informacji, które mogą być w nim zapisane, określa jedynie układ i rodzaj informacji zapisanej w pojedynczym symbolu - liczbie szesnastkowej. Bardzo ważne w każdej kombinacji jest prawidłowe umieszczenie kropki pozycjonującej, aby prawidłowo odczytać zakodowane informacje.

Kropka pozycjonująca musi być umieszczona:

1. w lewym górnym rogu w przypadku kodów prostokątnych

2. pierwszy z lewej strony w przypadku kodów poziomych

3. pierwszą od góry w przypadku kodów pionowych.

Informacja w kodzie jest dekodowana w kolejności od lewej do prawej, linia po linii, od góry do dołu.

Warianty symboli

W zależności od potrzeb, możliwości i rodzaju powierzchni, na której umieszczony jest kod, symbole użyte do zakodowania wartości szesnastkowych mogą przybrać różny wygląd.

Przykładowe symbole symboli, które mogą być stosowane w kodzie przedstawiono na fig. 12 rysunku:

Typy symboli

Jeden wybrany typ symbolu jest stosowany w strukturze kodu określając, że wszystkie symbole kodu muszą być tego samego typu. Różne symbole nie mogą być mieszane w kodzie w tym samym czasie. Umieszczenie symbolu w kodzie określa obrót i sposób (kierunek) kodowania szesnastkowego. Odpowiedni element symbolu wskazuje właściwy kierunek kodowania i odczytu symboli. Przykładowy symbol z zaznaczonymi stopniami obrotu przedstawiono na fig. 10 rysunku, natomiast przykładowy sposób kodowania na fig. 9 rysunku.

Warianty ramek, wiele przykładów

W zależności od potrzeb, możliwości i rodzaju powierzchni, na której umieszczany jest kod, ramka otaczająca kod może przybierać różne formy. Tam gdzie to możliwe ramka nie będzie w ogóle stosowana.

Przykład kodowania

Przykład kodowania odpowiednich wartości szesnastkowych (fig. 11):

> zakodowana informacja: 2A5F648D > użyty symbol kodowy: L > wersja bez ramek > układ prostokątny, pionowy i poziomy.

Kodowanie informacji w postaci liczby szesnastkowej

Kod pozwala na zakodowanie informacji w każdym znaku jako liczby szesnastkowej (dozwolone znaki: 0123456789ABCDEF) przy zastosowaniu odpowiedniego obrotu (kąta obrotu) symbolu. Każdy symbol szesnastkowy wyrażony jest przez precyzyjny obrót symbolu wokół jego osi.

Ochrona przed fałszerstwem

W celu uzyskania pełnej ochrony przed fałszerstwami, unikalny wzór kodowania jest wspierany przez „cyfrowy odcisk palca” utworzony przez oprogramowanie do rozpoznawania obrazów, definiujący niezmienną zgodność uwierzytelniającą, dostarczając ostatecznego dowodu referencyjnego dla celów dowodowych i audytu. W konsekwencji, podrabianie produktu staje się prawie niemożliwe, nawet jeśli kod zostanie w jakikolwiek sposób sfałszowany.

Działanie produktu

Powierzchnia produktu, na której zastosowano, jest poddawana obróbce. Źródło obrazu obejmuje całą powierzchnię produktu lub wybrany obszar z całkowitej wielkości powierzchni. Zaawansowane algorytmy wielowymiarowego przetwarzania rozpoznawania obrazu tworzą „cyfrowy odcisk palca” produktu, biorąc pod uwagę unikalne cechy fizyczne powierzchni, takie jak wybrane punkty, wzory, znaki, kolory, kształty, rozmiary i dodatkowe odniesienia.

Wykaz oznaczeń

1. obudowa

1.1 - 1.7 - ramy

1.8 - 1.11 - pręty

1.12 - płyta stemplowa

1.13 - mechanizm wywierania siły

2. stempel

2.1 stempel początku kodu

2.2 stempel kodujący

3. pręt

3.1 tuleja osadcza

3.2 pierwsza tuleja dystansująca

3.3 druga tuleja dystansująca

3.4 pręt pryzmatyczny

4. sprężyna

5. mechanizm zębatkowo-zapadkowy

6. tuleja

6.1 zazębienie na zewnętrznej powierzchni

6.2 rowek wpustowy

7. przekładania

8. silnik krokowy moduł sterujący

10. odbiornik satelitarny

11. urządzenie do wprowadzania danych

Claims

1. Urządzenie do kodowania informacji z użyciem identyfikatorów, posiadające obudowę (1) i stempel (2), znamienne tym, że w obudowie (1) zamocowane są przesuwnie wzdłuż ich osi pręty (3), korzystnie ułożone w kolumny i rzędy, przy czym na pierwszym końcu pręta (3) zamocowany jest stempel (2), korzystnie w postaci ostrza, zaś na drugim końcem pręta (3) znajdującym się poza ostatnią ścianą (1.8) obudowy (1) znajduje się sprężyna (4) zamocowana na pręcie (3) tudzież każdy pręt (3) osadzony jest w sposób umożliwiający jego obrót wokół jego osi i połączony z osobnym mechanizmem pozwalającym na obrót pręta (3) o zadany niezależny kąt.

2. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że mechanizm pozwalający na obrót pręta (3) o zadany kąt składa się z mechanizmu zębatkowo-zapadkowego (5), w którym na pręcie (3) osadzone jest koło zębate (5.1) współpracujące z zapadką (5.2).

3. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że mechanizm pozwalający na obrót pręta (3) o zadany kąt składa się z tulei (6), która za pomocą, korzystnie połączenia wpustowego, zazębiona jest z prętem (3) w sposób umożliwiający przesuwanie pręta (3) wzdłuż jego osi, zaś tuleja (6) połączona jest poprzez przekładnię (7) z mechanizmem obrotowym, korzystnie silnikiem krokowym (8).

4. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że stemple (2) zamocowane są do pręta (3) w sposób rozłączny.

5. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że do ostatniej ramy (1.7) obudowy (1) za pomocą prętów mocujących (1.8, 1.9, 1.10, 1.11) zamocowana jest przesuwnie płyta mechanizmu wywierania siły (1.13), zaś końce prętów (3) ze sprężyną (4) znajdują się pomiędzy ostatnią ramą (1.7) obudowy (1) a płytą mechanizmu wywierania siły (1.13).

6. Urządzenie według zastrz. 3, znamienne tym, że mechanizm pozwalający na obrót pręta (3) o zadany kąt podłączony jest do modułu sterującego (9), który połączony jest z odbiornikiem satelitarnym (10).

7. Urządzenie według zastrz. 6, znamienne tym, że do modułu sterującego (10) podłączone jest urządzenie do wprowadzania dodatkowych danych (11).

8. Sposób kodowania informacji z użyciem nanoszonych identyfikatorów, znamienny tym, że niezależnie obraca się każdy z prętów (3), korzystnie ułożonych w kolumny i rzędy z zamocowanymi na ich końcach stemplami (2) o zadany indywidualny kąt i przykłada się stempel (2) do znakowanego materiału a w dalszej kolejności przykłada się siłę do drugich końców prętów (3), która powoduje kontakt stempli (2) ze znakowanym materiałem.

9. Sposób według zastrz. 8, znamienny tym, że pręt (3) z zamocowanym na jego końcu stemplem (2) obraca się o zadany indywidualny kąt z wykorzystaniem mechanizmu obracającego je o zadany kąt, korzystnie podłączonego do modułu sterującego (9).

10. Sposób według zastrz. 9, znamienny tym, że do modułu sterującego (9) wprowadza się dane o geolokalizacji, daty i czasu z odbiornika satelitarnego (10).