PL244146B1 - Wielofunkcyjna wiata przystankowa - Google Patents

Abstract

Przedmiotem wynalazku jest proekologiczny przystanek autobusowy z wiatą posiadającą ściany i zadaszenie, zlokalizowany w zatoce przystankowej. Charakteryzuje się on tym, że w obrębie zatoki, w miejscu zatrzymywania się autobusów, jest zagłębiona komora, w której umieszczona jest poduszka pneumatyczna (1) posiadająca wlot i wylot powietrza, na której ułożona jest płyta najazdowa (2). Na wlocie powietrza do poduszki pneumatycznej (1) znajduje się filtr powietrza (3), turbina powietrzna (4) połączona z generatorem elektrycznym (5) i pierwszy zawór zwrotny (6). Na wylocie powietrza z poduszki pneumatycznej (1) znajduje się drugi zawór zwrotny (7) i zbiornik sprężonego powietrza (8) z zaworem redukcyjnym (9), który połączony jest z wlotem dozownika inżektorowego (10). Doprowadzenie wody do dozownika inżektorowego (10) połączone jest ze zbiornikiem retencyjnym (11). Wylot dozownika inżektorowego (10) połączony jest z układem dysz (12) zamontowanych w zadaszeniu nad wejściem do wiaty. Zbiornik retencyjny (11) połączony jest poprzez filtr wody (13) i rurę spustową (14) z rynną (15) znajdującą się na krawędzi zadaszenia wiaty.

Description

Przedmiotem wynalazku jest wielofunkcyjna wiata przystankowa, w której powietrze jest oczyszczane i kondycjonowane i która wyposażona jest w instalację generującą prąd elektryczny.

Dotychczas znane są różnego rodzaju konstrukcje wiat przystankowych. Najczęściej posiadają one zadaszenie i osłonowe ściany boczne, a powietrze wewnątrz wiat jest oczyszczane. Dodatkowo powietrze to może być ochładzane albo nagrzewane.

Opis patentowy KR101992578B1 przedstawia wiatę przystanku autobusowego, która jako kompletny fabryczny produkt jest transportowana i instalowana w odpowiednim miejscu wsiadania i wysiadania pasażerów autobusów.

Wiatę przystankową wyposażoną w urządzenie wentylujące, chłodzące i grzewcze oraz informatyczne, a także posiadającą tablicę reklamową prezentuje opis zgłoszenia patentowego CN108086717A. Natomiast opis zgłoszenia patentowego CN110984633A przedstawia inteligentny przystanek autobusowy z umieszczonym we wnęce korbowodem i mechanizmem suwakowym uruchamiającym przesuwny blok. Z kolei opis zgłoszenia patentowego CN111397040A ujawnia konstrukcję i działanie wielofunkcyjnej wiaty przystanku autobusowego, w której wydzielona jest wentylowana przestrzeń o regulowanej temperaturze powietrza. Magazynowana jest też woda deszczowa, która latem jest bezpośrednio rozpylana i chłodzi przestrzeń wewnątrz wiaty, a zimą jest po podgrzaniu rozpylona i ogrzewa tę przestrzeń.

Opis zgłoszenia patentowego CN109838120A ujawnia konstrukcję inteligentnej wiaty przystankowej, której ściany boczne posiadają wnęki z otworami wyposażonymi w przegrody filtrujące. Większą średnicę mają otwory wychodzące na zewnątrz, a otwory doprowadzające powietrze do wnętrza wiaty mają zmniejszającą się średnicę. Przemieszczające się przez te otwory powietrze jest ochładzane, a w konsekwencji schładzane jest wnętrze wiaty. Regulacja ilości doprowadzanego powietrza wentylującego odbywa się poprzez zmianę położenia zwijanych przesłon znajdującej się we wnękach ścian wiaty.

Opis zgłoszenia wzoru użytkowego CN203821892U przedstawia wiatę przystankową, której tylna ściana składa się z wielu obrotowo zamontowanych płyt. Ich odpowiednio nastawiane położenie zapewnia wentylację i ochronę przed wiatrem.

Wentylowaną i odprowadzającą ciepło wiatę przystankową przedstawia opis zgłoszenia wzoru użytkowego CN211115007U. Jej zasadniczymi elementami są dachowe panele słoneczne, z których generowany prąd elektryczny zasila silnik wentylatora. Prąd ten jest także wykorzystywany do chłodzenia wody doprowadzanej do konstrukcji siedzeń oraz do chłodzenia wody rozpylanej wewnątrz wiaty. Podobne rozwiązanie przedstawione jest w opisie zgłoszenia wzoru użytkowego CN203961346U. W opisanej wiacie przystankowej dzięki zastosowaniu mikrokomputerowego sterownika doprowadzane do wnętrza powietrze zewnętrzne jest oczyszczane z możliwością jego ochładzania albo ogrzewania.

Wiatę przystankową, której zamknięte pomieszczenie jest chłodzone przez wodny klimatyzator zasilany z paneli słonecznych, przedstawia opis zgłoszenia wzoru użytkowego CN212053939U. Natomiast w opisie zgłoszenia patentowego CN112983054A przedstawiona jest wielofunkcyjna wiata przystankowa, w której prąd elektryczny generowany przez dachowe panele słoneczne jest wykorzystywany między innymi do chłodzenia albo ogrzewania powietrza pod wiatą.

W opisie patentowym KR102098112B1 ujawnione jest rozwiązanie wiaty przystankowej, w której zadaszeniu umieszczony jest elektrostatyczny filtr do usuwania drobnych cząstek aerozolowych z powietrza. Przefiltrowane, czyste powietrze jest dostarczane do przestrzeni, w której przebywają ludzie.

Opisy zgłoszeń patentowych CN102777057A i CN108222559A przedstawiają inteligentne wiaty przystankowe z czujnikami deszczu i ruchomymi elementami dachowymi. W deszczowe dni lub zimą zadaszenia są zamykane i spełniają funkcję ochronną przed opadem, wiatrem i zimnem. Energia elektryczna wytwarzana przez panele słoneczne jest między innymi wykorzystywana do zasilania urządzeń wentylujących.

Wiatę przystankową z funkcją chłodzenia powietrza przedstawia również opis zgłoszenia wzoru użytkowego CN210858116U. W pustych przestrzeniach ścian wiaty gromadzona jest woda deszczowa, która w gorące dni parując obniża temperaturę wewnątrz wiaty. Jest też ona wentylowana poprzez otwory w tylnej ścianie wiaty.

Wentylowaną wiatę przystankową z zieloną ścianą z roślin przedstawia opis zgłoszenia wzoru użytkowego CN212249367U. Zielona ściana absorbuje gazy zanieczyszczające powietrze, a zainstalowany wentylator w czasie upałów poprawia komfort termiczny pasażerów oczekujących na autobus. Natomiast opis zgłoszenia wzoru użytkowego CN205232940U prezentuje wiatę, której ściana ma zamocowane doniczki połączone kanałem i nawadniane wodą deszczową. Z kolei opis zgłoszenia wzoru użytkowego CN204326581U przedstawia wiatę przystankową, której konstrukcja zawiera materiał absorbujący aerozole i spaliny generowane przez zatrzymujące się i ruszające z przystanku autobusy.

Opis patentowy KR102200333B1 przedstawia rozwiązanie wiaty przystankowej z detektorem liczby osób oraz z czujnikami stężenia zanieczyszczeń w powietrzu wewnątrz i na zewnątrz zamkniętej części wiaty. Po przekroczeniu zadanych progowych wartości stężenia zanieczyszczeń moduły oczyszczające automatycznie usuwają te zanieczyszczenia i uzdatniają powietrze wewnątrz wiaty.

Wiatę przystankową, w której powietrze jest jednocześnie oczyszczane i chłodzone, przedstawia opis zgłoszenia wzoru użytkowego CN208363700U. Powietrze jest poddawane ciągłej filtracji, a gromadzona w zbiorniku woda deszczowa jest doprowadzana do rozpylającego ją atomizera i schładza powietrze wewnątrz wiaty.

Rozwiązanie konstrukcji wiaty przystanku autobusowego z urządzeniem do oczyszczania powietrza ujawnia opis zgłoszenia patentowego KR20170003286A. Zewnętrzne powietrze z zanieczyszczeniami, których źródłem są zatrzymujące się i ruszające autobusy, jest zasysane i kierowane najpierw na zanurzony w wodzie obrotowy element, a następnie na warstwę filtracyjną zawierającą węgiel aktywny i zeolit. Powietrze, z którego usunięte są główne zanieczyszczenia, w tym nieprzyjemne substancje zapachowe, jest doprowadzane do przestrzeni, w której przebywają oczekujący pasażerowie.

W opisie zgłoszenia wzoru użytkowego CN203097330U przedstawiona jest wiata przystankowa, której belka zadaszenia z zasilającymi panelami słonecznymi wyposażona jest w urządzenie rozpylające wodną mgłę. Realizowane jest zarówno ochładzanie wnętrza wiaty, jak i odgradzanie od zewnętrznych zanieczyszczeń aerozolowych.

W opisie zgłoszenia patentowego KR20200121557A przedstawiona jest wiata przystanku autobusowego wyposażona w plazmowe urządzenie do oczyszczania i sterylizacji powietrza oraz w zintegrowany klimatyzator. Zainstalowana nad wejściem kurtyna powietrzna blokuje dopływu zimnego powietrza, drobnego pyłu i innych zanieczyszczeń. Wiata posiada też podgrzewane siedzenia, dzwonek alarmowy oraz kamerę monitorującą z funkcją rozpoznawania głosu i połączoną z zewnętrznym centrum sterowania.

Konstrukcje wiat przystankowych powinny chronić pasażerów oczekujących na przyjazd środków transportu przed deszczem, śniegiem i wiatrem. Nie zawsze jednak zapewniają komfortowe i zdrowe środowisko wewnątrz wiaty. Niekorzystną cechą istniejących rozwiązań jest brak skutecznej ochrony przed zanieczyszczeniami powietrza generowanymi przez zatrzymujące się pojazdy. Ponadto są to zazwyczaj energochłonne rozwiązania, które wymagają zasilania dodatkową energią elektryczną.

Celem wynalazku jest stworzenie w przestrzeni wiaty przystankowej zdrowego środowiska z oczyszczonym i kondycjonowanym powietrzem bez konieczności zasilania wiaty dodatkową energią elektryczną.

Przedmiotem wynalazku jest wielofunkcyjna wiata przystankowa posiadająca ściany boczne i tylną oraz zadaszenie, zlokalizowana przy zatoce przystankowej. Jego istotą jest to, że przed wiatą od strony wejścia do niej i od strony drogi, w miejscu zatrzymywania się pojazdów znajduje się zagłębiona komora, w której umieszczona jest poduszka pneumatyczna posiadająca wlot powietrza z podłączonym do niego przewodem doprowadzającym powietrze, którego koniec znajduje się poza obszarem wiaty. Poduszka pneumatyczna posiada wylot powietrza z podłączonym do niego przewodem odprowadzającym powietrze, którego koniec znajduje się wewnątrz wiaty. Na poduszce pneumatycznej ułożona jest płyta najazdowa. W linii przewodu doprowadzającego powietrze znajduje się pierwszy zawór zwrotny, turbina powietrzna połączona z generatorem elektrycznym i filtr powietrza. W linii przewodu odprowadzającego powietrze znajduje się drugi zawór zwrotny i zbiornik sprężonego powietrza, z którego wylot z zaworem redukcyjnym połączony jest z wlotem dozownika inżektorowego. Doprowadzenie wody do dozownika inżektorowego połączone jest ze zbiornikiem retencyjnym. Wylot dozownika inżektorowego połączony jest z układem dysz zamontowanych w zadaszeniu nad wejściem do wiaty. Zbiornik retencyjny połączony jest poprzez filtr wody i rurę spustową z rynną znajdującą się na krawędzi zadaszenia wiaty.

W odmianie wynalazku rura spustowa połączona jest ze zbiornikiem retencyjnym poprzez pierwszy zawór wody oraz połączona jest z rurą odpływu przelewowego wyposażoną w drugi zawór wody i znajdującą się pomiędzy rynną i pierwszym zaworem wody.

Korzystnie zbiornik retencyjny znajduje się poniżej głębokości przemarzania gruntu.

Dodatkowo doprowadzenie wody do dozownika inżektorowego połączone jest ze zbiornikiem retencyjnym poprzez wymiennik ciepła.

Opcjonalnie na zadaszeniu wiaty zainstalowane są panele fotowoltaiczne, które tak jak generator elektryczny połączone są z akumulatorem energii podłączonym do wymiennika ciepła.

Korzystnym skutkiem zastosowania wynalazku jest oczyszczone oraz w zależności od potrzeby ochłodzone albo ogrzane i kondycjonowane powietrze wewnątrz wiaty przystankowej, co pozytywnie wpływa na zdrowie i samopoczucie oczekujących pasażerów. Wynalazek jest szczególne przydatny na przystankach w miastach, w których występują znaczące stężenia zanieczyszczeń komunikacyjnych. Korzystne jest też generowanie prądu elektrycznego, które zmniejsza koszty eksploatacyjne wiaty przystankowej.

Przedmiot wynalazku w przykładzie wykonania jest uwidoczniony na schematycznym rysunku, na którym Fig. 1 przedstawia wielofunkcyjną wiatę przystankową w widoku perspektywicznym, Fig. 1a - szczegół A z Fig. 1 oraz Fig. 2 przedstawia wielofunkcyjną wiatę przystankową w widoku z przodu, a Fig. 2a - szczegół B z Fig. 2.

Wielofunkcyjna wiata przystankowa w przykładzie wykonania przedstawionym na rysunku zlokalizowany jest przy zatoce przystankowej. Konstrukcja wiaty wykonana jest ze stopu aluminium i posiada tylną ścianę z poliwęglanu i dwie boczne ściany z hartowanego szkła oraz kompozytowe prostokątne zadaszenie nachylone do poziomu pod kątem 15°. Ściany boczne są węższe niż szerokość zadaszenia. Wewnątrz wiaty w jej kącie zamocowana jest ławka wykonana z tworzywa sztucznego. Zatoka przystankowa w miejscu zatrzymywania się autobusów ma zagłębioną prostopadłościenną komorę o wymiarach 15 x 3 x 0,3 m. Długość i szerokość komory jest dopasowana odpowiednio do rozstawu osi i kół dwuosiowych autobusów wykorzystywanych w regularnym przewozie osób. W komorze umieszczona jest zbrojona poduszka pneumatyczna 1 wykonana z kauczuku ze stabilizującymi w narożach sprężynami i posiada ona wlot i wylot powietrza. Na poduszce pneumatycznej 1 ułożona jest stalowa prostokątna płyta najazdowa 2 o wymiarach 14,95 x 2,95 m i grubości 0,08 m. Płyta ta mieści się luźno wewnątrz komory i posiada antypoślizgową górną powierzchnią niewystającą ponad nawierzchnię zatoki. Wlot powietrza do poduszki pneumatycznej 1 połączony jest elastycznym złączem z pierwszym zaworem zwrotnym 3 i doprowadzającą powietrze rurą PEX kolejno z turbiną powietrzną 4 połączoną z generatorem elektrycznym 5, z filtrem powietrza 6 oraz z czerpnią powietrza zewnętrznego. Pierwszym zaworem zwrotnym 3 jest zawór KMŻ-355 firmy TYWENT. Turbina powietrzna 4 z wielołopatkowym wirnikiem znajduje się w odcinku rury z kierownicą powietrza i połączona jest z generatorem elektrycznym 5 w postaci alternatora z magnesami trwałym PMA 300W/240 rpm. Filtrem powietrza 6 jest filtr OFK 355 z wkładem klasy EU3. Rura doprowadzająca powietrze pomiędzy turbiną powietrzną 4 i wlotem do poduszki pneumatycznej 1, łącznie z pierwszym zaworem zwrotnym 3 znajduje się pod nawierzchnią zatoki. Wylot powietrza z poduszki pneumatycznej 1 połączony jest elastycznym złączem z drugim zaworem zwrotnym 7 oraz ze zbiornikiem sprężonego powietrza 8 z zaworem redukcyjnym 9. Zastosowany jest z zawór zwrotny RV-G1/2i oraz zbiornik ciśnieniowy o pojemności 0,75 m³, których producentem jest firma SCHNEIDER DRUCKLUFT GMBH. Zaworem redukcyjnym 9 jest zawór kulowy 0490 firmy Parker Legris. Wylot zbiornika sprężonego powietrza 8 z zaworem redukcyjnym 9 połączony jest z wlotem dozownika inżektorowego 10. Doprowadzenie wody do dozownika inżektorowego 10 połączone jest ze zbiornikiem retencyjnym 11 poprzez wymiennik ciepła 19. Zbiornikiem retencyjnym 11 jest prostopadłościenny zbiornik z tworzywa sztucznego o wymiarach 1500 x 1000 x 800 mm produkowany przez Trokotex Polymer Group, a wymiennikiem ciepła 19 jest przystosowany przepływowy wymiennik wodny AC22-W firmy VEAB. Wylot dozownika inżektorowego 10 połączony jest rurami PEX z układem dysz 12 marki Wind Jet, które zamontowane są na frontowej krawędzi zadaszenia wiaty. Zbiornik retencyjny 11 połączony jest poprzez filtr wody 13, pierwszy zawór wody 16 i rurę spustową 14 z rynną 15 zamocowaną do tylnej krawędzi zadaszenia wiaty. Do rury spustowej 14, pomiędzy rynną 15 i pierwszym zaworem wody 16, podłączona jest rura odpływu przelewowego 17 wyposażona w drugi zawór wody 18. Filtrem wody 13 jest filtr do wody deszczowej firmy Kama z przegrodą filtracyjną wykonaną ze stali nierdzewnej. Pierwszym zaworem wody 16 i drugim zaworem wody 18 są zawory kulowe DN15 Perfekt System. Rura spustowa 14 ma średnicę 63 mm, a rura odpływu przelewowego 17 ma średnicę 40 mm i obydwie wykonane są z PVC. Z PVC wykonana jest również rynna 15 o półokrągłym kształcie i średnicy 90 mm produkowana przez firmę Galeco. Na zadaszeniu wiaty zainstalowane są panele fotowoltaiczne 20, którymi są solarne panele firmy Hyundai HE-S400VG. Panele fotowoltaiczne 20, tak samo jak generator elektryczny 5, połączone są z akumulatorem energii w postaci magazynu energii LIFEPO4 48V 200 Ah firmy SAKO. Akumulator energii podłączony jest do wymiennika ciepła 19 oraz do wszystkich urządzeń elektrycznych zainstalowanych w wiacie przystankowej.

Wielofunkcyjna wiata przystankowa przedstawiona w przykładzie wykonania służy pasażerom komunikacji autobusowej w mieście. W czasie oczekiwania na pojazd wiata przystankowa ochrania ich przed złymi warunkami pogodowymi. Wewnątrz wiaty utrzymywana jest odpowiednia jakość powietrza, która poprawia samopoczucie pasażerów. Podjeżdżający do przystanku autobus, przed zatrzymaniem się, wjeżdża na płytę najazdową 2. Pod ciężarem autobusu zwiększa się nacisk na poduszkę pneumatyczną 1 i wzrasta w niej ciśnienie powietrza. Wtedy przy zamkniętym pierwszym zaworze zwrotnym 3 i otwartym drugim zaworze zwrotnym 7 powietrze jest poprzez wylot z poduszki pneumatycznej 1 tłoczone do zbiornika sprężonego powietrza 8. Następnie ze zbiornika sprężonego powietrza 8 jest ono poprzez zawór redukcyjny 9 kierowane do dozownika inżektorowego 10. W dozowniku tym do powietrza wprowadzana jest samoczynnie woda ze zbiornika retencyjnego 11 w ilości 50 ml/dm³. Woda ta w okresach niskich temperatur zewnętrznych jest wcześniej podgrzewana w wymienniku ciepła 19 do temperatury 24°C albo jest ochładzana do temperatury 14°C w sezonie letnim. Następnie z dozownika inżektorowego 10 powietrze z mgłą wodną jest kierowane do dysz 12, a z nich wytwarzana kurtyna powietrzna odgradza wnętrze wiaty od zanieczyszczeń powietrza zewnętrznego. Odpowiednio nawilżane jest też powietrze wewnątrz wiaty. Gdy autobus opuszcza przystanek i wyjeżdża z płyty najazdowe 2, to zwalnia się nacisk na poduszkę pneumatyczną 1 i zmniejsza się w niej ciśnienie powietrza. Wówczas przy zamkniętym drugim zaworze zwrotnym 7 i otwartym pierwszym zaworze zwrotnym 3 powietrze zewnętrzne oczyszczone na filtrze powietrza 6 jest zasysane wlotem do poduszki pneumatycznej 1. Po drodze przechodząc przez turbinę powietrzną 4 powietrze kierowane jest na wirnik z łopatkami i w generatorze elektrycznym 5 wytwarzany jest prąd elektryczny. Cykl zmian ciśnienia w poduszce pneumatycznej 1 i gromadzenia oczyszczonego powietrza w zbiorniku sprężonego powietrza 8 powtarza się przy każdorazowym wjeździe i wyjeździe autobusu z przystanku. Przy odpowiedniej częstości tych zmian i dopasowanym stopniu otwarcia zaworu redukcyjnego 9 w generatorze elektrycznym 5 nieustanie wytwarzany jest prąd elektryczny i możliwy jest ciągły nawiew oczyszczonego i kondycjonowanego powietrza z mgłą wodną na wejściu do wiaty i izolowanie jej wnętrza od zanieczyszczeń powietrza zewnętrznego. Do wytwarzania mgły wodnej wykorzystywana jest głównie woda deszczowa gromadzona w zbiorniku retencyjnym 11. W trakcie opadów atmosferycznych woda rynną 15, a następnie rurą spustową 14 przy otwartym pierwszym zaworze wody 16 kierowana jest do zbiornika retencyjnego 11. Po drodze woda jest oczyszczana na filtrze wody 13. W przypadku obfitych opadów i napełnienia wodą zbiornika retencyjnego 11 zamykany jest pierwszy zawór wody 16 i otwierany jest drugi zawór wody 18, co powoduje, że woda odprowadzana jest rurą odpływu przelewowego 17 poza teren wiaty przystankowej. Rura odpływu przelewowego 17 oprócz odprowadzania wody w przypadku napełnienia zbiornika retencyjnego 11 umożliwia również doprowadzanie do niego wody uzupełniającej. Prąd elektryczny wytwarzany przez generator elektryczny 5 oraz przez panele fotowoltaiczne 20 magazynowany jest w akumulatorze energii i wykorzystywany jest do zasilania wymiennika ciepła 19 oraz wszystkich urządzeń elektrycznych zainstalowanych w wiacie przystankowej, w tym oświetlenia oraz zasilania tablic informacyjnych i systemów alarmowych.

Wysiadający i wsiadający pasażerowie oraz oczekujący wewnątrz wiaty na przyjazd autobusu są osłonięci przed niekorzystnymi warunkami pogodowymi i oddychają oczyszczonym, kondycjonowanym powietrzem.

Claims (5)

1. Wielofunkcyjna wiata przystankowa posiadająca ściany boczne i tylną oraz zadaszenie, zlokalizowana przy zatoce przystankowej znamienna tym, że przed wiatą od strony wejścia do niej i od strony drogi, w miejscu zatrzymywania się pojazdów znajduje się zagłębiona komora, w której umieszczona jest poduszka pneumatyczna (1) posiadająca wlot powietrza z podłączonym do niego przewodem doprowadzającym powietrze, którego koniec znajduje się poza obszarem wiaty i poduszka pneumatyczna (1) posiada wylot powietrza z podłączonym do niego przewodem odprowadzającym powietrze, którego koniec znajduje się wewnątrz wiaty tudzież na poduszce pneumatycznej (1) ułożona jest płyta najazdowa (2), przy czym w linii przewodu doprowadzającego powietrze znajduje się pierwszy zawór zwrotny (3), turbina powietrzna (4) połączona z generatorem elektrycznym (5) i filtr powietrza (6), zaś w linii przewodu odprowadzającego powietrze znajduje się drugi zawór zwrotny (7) i zbiornik sprężonego powietrza (8), z którego wylot z zaworem redukcyjnym (9) połączony jest z wlotem dozownika inżektorowego (10), przy czym doprowadzenie wody do dozownika inżektorowego (10) połączone jest ze zbiornikiem retencyjnym (11), natomiast wylot dozownika inżektorowego (10) połączony jest z układem dysz (12) zamontowanych w zadaszeniu nad wejściem do wiaty

PL 244146 Β1 tudzież zbiornik retencyjny (11) połączony jest poprzez filtr wody (13) i rurę spustową (14) z rynną (15) znajdującą się na krawędzi zadaszenia wiaty.

2. Wiata według zastrz. 1 znamienna tym, że rura spustowa (14) połączona jest ze zbiornikiem retencyjnym (11) poprzez pierwszy zawór wody (16) oraz połączona jest z rurą odpływu przelewowego (17) wyposażoną w drugi zawór wody (18) i znajdującą się pomiędzy rynną (15) i pierwszym zaworem wody (16).

3. Wiata według zastrz. 1 znamienna tym, że zbiornik retencyjny (11) znajduje się poniżej głębokości przemarzania gruntu.

4. Wiata według zastrz. 1 znamienna tym, że doprowadzenie wody do dozownika inżektorowego (10) połączone jest ze zbiornikiem retencyjnym (11) poprzez wymiennik ciepła (19).

5. Wiata według zastrz. 4 znamienny tym, że na zadaszeniu wiaty zainstalowane są panele fotowoltaiczne (20), które takjak generator elektryczny (5) połączone są z akumulatorem energii podłączonym do wymiennika ciepła (19).