PL244440B1 - Klocek magnetyczny - Google Patents

Abstract

Przedmiotem zgłoszenia jest klocek magnetyczny w postaci kulki, który składa się z jądra (1) i obudowy, których środki geometrii pokrywają się ze sobą, przy czym jądro (1) wykonane jest z magnesu trwałego korzystnie neodymowego, zaś obudowa składa się z połączonych ze sobą trwale i ściśle dopasowanych do siebie przestrzennie ukształtowanych niemetalowych elementów okrywowych, korzystnie dwóch, które od wewnętrznej strony są dopasowane do kształtu jądra (1) i korzystnie trwale z nim połączone. Z wielu klocków można tworzyć przestrzenne konstrukcje, przy czym klocki korzystnie wykonane są z drewna i stanowią bezpieczną zabawkę także dla małych dzieci.

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest klocek magnetyczny mający zastosowanie jako element zestawu klocków do zabawy lub zajęć terapeutycznych zwłaszcza dla dzieci.

Z polskiego zgłoszenia P.311578 znane są klocki magnetyczne składające się z klocków podstawowych, mających postać prostopadłościanów o proporcjach odpowiadających rzeczywistym cegłom, wykonanych z materiału nośnego w postaci tradycyjnego tworzywa sztucznego, uzupełnionego materiałem magnetycznym w postaci tworzywa sztucznego o własnościach magnetycznych. Magnetyczne punkty połączeń mają postać kwadratów lub kół o współosiowych, symetrycznych osiowo lub środkowo powierzchniach wewnętrznych i zewnętrznych, namagnesowanych różnoimiennie w taki sposób, że punkty połączeń na dwóch łączonych ze sobą powierzchniach mają przeciwną polaryzację.

Z publikacji zgłoszenia KR20180044593A znany jest klocek magnetyczny, w którym element magnesu kulistego jest umieszczony w przestrzeni klocka tak, że element magnesu kulistego może być obracany. Wynalazek dotyczy klocka magnetycznego, który może być łączony z innymi w dowolnym kierunku, zawierającego: element klocka mający co najmniej jedną przestrzeń, a element kulistego magnesu uformowany jest obrotowo w przestrzeni w celu dostarczenia siły magnetycznej.

Znane są klocki magnetyczne w postaci kulek wykonanych z trwałych magnesów, z których można budować przestrzenne konstrukcje. Klocki te są nieodpowiednie dla małych dzieci. Z uwagi na niewielkie rozmiary, występuje znaczne niebezpieczeństwo połknięcia.

Klocek magnetyczny składający się z jądra i obudowy, których środki geometrii pokrywają się ze sobą, przy czym jądro wykonane jest z magnesu trwałego, zaś obudowa składa się z połączonych ze sobą trwale i ściśle dopasowanych do siebie przestrzennie ukształtowanych dwóch drewnianych elementów okrywowych, które od wewnętrznej strony są dopasowane do kształtu jądra charakteryzuje się według wynalazku tym, że jądro jest w postaci kuli lub walca z magnesu neodymowego i jest trwale połączone z dwoma elementami okrywowymi. Obudowa ma kształt kuli, przy czym jej średnica obudowy wynosi od 15 do 40 mm, a minimalna grubość ścianki obudowy wynosi 1 mm.

Klocek magnetyczny według wynalazku stanowi element podstawowy zestawu klocków i ma stosunkowo duże wymiary, co podnosi bezpieczeństwo zabawy, utrudniając połknięcie. Klocek w postaci kulki jest przyjazny dla użytkownika, zwłaszcza gdy obudowa wykonana jest z drewna, a użytkownikiem jest dziecko. Powierzchnia kuli ma nieskończenie wiele punktów styczności, więc zestaw kul można zetknąć ze sobą na nieskończenie wiele sposobów. Co prawda w wyniku oddziaływania magnesów położenie kul w przestrzeni ulegnie dyskretyzacji, jednak liczba położeń zestawu klocków kulistych o korzystnym punktowo symetrycznym rozkładzie wartości siły magnetycznej na powierzchni kuli jest dużo większa niż zestawów klocków w kształcie brył płasko ściennych. Kulkę zwłaszcza drewnianą, korzystnie wyróżnia przyjazna w estetyce i dotyku naturalność drewna, przy czym faktura drewna pozwala na zastosowanie klocków w terapii sensorycznej. Powierzchnia zewnętrzna kulki, zwłaszcza w przypadku wykonania z drewna, daje się łatwo malować różnego typu naturalnymi barwnikami, a także oznaczać elementami graficznymi, które mogą w znacznym stopniu urozmaicić możliwości wykorzystania, zwłaszcza terapeutycznego.

Wynalazek jest bliżej objaśniony w przykładach wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia klocek z magnesem kulistym w obudowie z dwóch półkul w przekroju, fig. 2 przedstawia klocek z magnesem walcowym w obudowie z dwóch półkul w przekroju pionowym, fig. 3 przedstawia klocek z magnesem kulistym w obudowie z czopem w przekroju i w przekroju w rozłożeniu, fig. 4 przedstawia klocek z magnesem walcowym w obudowie z czopem w przekroju pionowym i w przekroju w rozłożeniu, fig. 5 przedstawia klocek w obudowie z czopem w widoku z góry, fig. 6 przedstawia piramidkę utworzoną z zestawu klocków, fig. 7 przedstawia figurę przestrzenną utworzoną z zestawu klocków.

Przykład I

Klocek magnetyczny (fig. 1) o średnicy zewnętrznej 20 mm wykonany jest z jądra 1 mającego postać kulistego magnesu neodymowego umieszczonego centralnie wewnątrz dwóch elementów okrywowych 3 wykonanych jako drewniane półkule. Elementy okrywowe 3 są od wewnętrznej strony odpowiednio wyfrezowane i dopasowane do kształtu jądra 1. Jądro 1 jest wklejone pomiędzy elementy okrywowe 3, które to elementy okrywowe 3, po umieszczeniu pomiędzy nimi jądra 1, także są ze sobą sklejone. Grubość ścianki obudowy 2 utworzonej z elementów okrywowych 3 wynosi 1 mm. Miejsce sklejenia jest poddane obróbce wykończeniowej na gładko. Przykładowy klocek jest pomalowany dwoma kolorami farb, co zwiększa jego możliwości wykorzystania do tworzenia określonych barwnych konfiguracji przestrzennych.

Przykład II

Jak pokazano na fig. 2 klocek magnetyczny jak w przykładzie I zawiera umieszczone we wnętrzu obudowy 2 jądro 1 wykonane z magnesu neodymowego w kształcie walca. Środek geometrii jądra 1 pokrywa się ze środkiem geometrii obudowy 2.

Przykład III

Klocek magnetyczny jest wykonany w ten sposób, że w drewnianej kuli o średnicy 30 mm centralnie do wewnątrz wytoczony, wywiercony lub w inny znany sposób utworzony jest kanał o średnicy zasadniczo równej średnicy kulistego jądra 1 wykonanego z magnesu neodymowego (fig. 3) i okrągłym zakończeniu. Długość kanału jest tak dobrana, że środek geometrii wklejonego w jego wnętrzu jądra 1 pokrywa się ze środkiem geometrii obudowy 2. Obudowa 2 składa się z dwóch sklejonych ze sobą elementów okrywowych 3, wzajemnie się dopełniających i tworzących kształt kuli, z których jeden stanowi czop wypełniający wolny fragment przestrzeni kanału wykonanego w drugim elemencie okrywowym 3. Na powierzchni obudowy 2 przykładowo wypalony jest ornament 4 (fig. 5).

Przykład IV

Klocek magnetyczny jest wykonany jak w przykładzie III, przy czym jądro 1 ma kształt walca (fig. 4).

Fig. 6 i fig. 7 przedstawiają przykładowe konstrukcje wykonane z wielu klocków magnetycznych według wynalazku.

Claims (1)

1. Klocek magnetyczny składający się z jądra i obudowy, których środki geometrii pokrywają się ze sobą, przy czym jądro wykonane jest z magnesu trwałego, zaś obudowa składa się z połączonych ze sobą trwale i ściśle dopasowanych do siebie przestrzennie ukształtowanych dwóch drewnianych elementów okrywowych, które od wewnętrznej strony są dopasowane do kształtu jądra znamienny tym, że jądro (1) jest w postaci kuli lub walca z magnesu neodymowego i jest trwale połączone z dwoma elementami okrywowymi (3), obudowa (2) ma kształt kuli, przy czym średnica obudowy (2) wynosi od 15 do 40 mm, a minimalna grubość ścianki obudowy (2) wynosi 1 mm.