PL244600B1 - Klamka do drzwi z dezynfekcją uchwytu - Google Patents

Abstract

Klamka do drzwi (4) z dezynfekcją uchwytu zawiera górny korpus w postaci zbiornika płynu (1) dezynfekującego, pompę podawania płynu dezynfekującego, przewód transportu płynu dezynfekującego, oraz co najmniej jedną rowek wylotu płynu na uchwyt klamki (4). Klamka zawiera dolny obrotowy korpus z uchwytem klamki (4). Uchwyt klamki (4) zamocowany jest na trzpieniu klamki o przekroju kwadratowym osadzonym obrotowo w orzechu zamka drzwi. Dolny obrotowy korpus klamki zawiera sprężynę powrotu do poziomego położenia spoczynkowego uchwytu klamki (4), oraz zawiera gniazdo, którym zamocowany jest uchwyt klamki (4). W strefie osadzenia uchwytu klamki (4) w obrotowym dolnym korpusie znajduje się komora wlotu płynu dezynfekującego zasilana z przewodu tego płynu. Komora wlotu płynu dezynfekującego do uchwytu klamki (4) jest połączona co najmniej jednym promieniowym kanałem (24) doprowadzenia płynu dezynfekującego do obwodowego rowka (25) w powierzchni uchwytu klamki (4). Wymieniona powierzchnia gniazda uchwytu klamki (4) zawiera co najmniej jeden poosiowy rowek doprowadzenia płynu dezynfekującego z obwodowego rowka (25) poprzez poosiowe rowki na powierzchnię roboczą uchwytu klamki (4). Poosiowe rowki doprowadzenia płynu dezynfekującego w gnieździe mocowana uchwytu klamki (4), rozstawione są równomiernie na obwodzie gniazda.

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest klamka do drzwi z dezynfekcją uchwytu. Klamka do drzwi jest rodzajem okucia budowlanego. Głównym elementem funkcjonalnym w zespole klamki dla użytkownika jest ruchomy uchwyt przeznaczony do uchwycenia ręką przez użytkownika.

Klamka za pośrednictwem trzpienia, zwykle czworokątnego, sprzężona jest ponadto mechanicznie w znany sposób, poprzez orzech, z elementem zatrzaskowym w postaci rygla wysuwającym się z bocznej krawędzi skrzydła drzwi lub okna i uniemożliwiającym otwarcie skrzydła bez naciśnięcia klamki. W opisanym mechanizmie w pozycji położenia klamki: zamknięte, sprężyna wymusza położenie elementu zatrzaskowego czyli rygla w pozycji wsuniętej do futryny. Dźwignią uruchamiania elementu zatrzaskowego jest uchwyt klamki, który naciska użytkownik dla otwarcia drzwi. Powoduje to wsunięcie się rygla do wnętrza zamka zamocowanego w drzwiach i ich otwarcie. Pod pojęciem orzecha rozumieć należy element zamka do którego wprowadzany jest trzpień klamki.

Znane rozwiązanie urządzenia i sposobu odkażania klamki przedstawiono w opisie patentowym zgłoszenia międzynarodowego WO 2006/074454. Według tego znanego rozwiązania, urządzenie i sposób odkażania klamek drzwiowych zawiera zespół dozowania środka bakteriobójczego, takiego jak środek dezynfekujący, roztwór przeciwbakteryjny lub środek czyszczący, na uchwyt klamki drzwi w kontrolowanych odstępach czasu. Opisane tu urządzenie zawiera ponadto źródło płynnego lub gazowego środka dezynfekującego, dyszę rozpylającą skonfigurowaną do przenoszenia płynnego lub gazowego środka dezynfekującego ze źródła do dyszy oraz do dozowania płynnego lub gazowego środka dezynfekującego na klamkę. Urządzenie zawiera także sterownik do pobierania cieczy lub gazowego środka dezynfekującego. Środek dezynfekcyjny jest tu przenoszony na uchwyt klamki w odstępach czasu, przy czym te odstępy czasu są regulowane stosownie do warunków zewnętrznych. Sterownik nie jest tu w żaden sposób zależny od jakiejkolwiek formy aktywacji ręcznej. Przewidziano również według tego znanego rozwiązania system do dezynfekcji uchwytu klamki drzwi za pomocą środka dezynfekującego w puszce aerozolowej, posiadający zawór i mocowanie do zaworu puszki aerozolowej. Przednia ściana urządzenia zawiera ponadto czujnik do uruchamiania siłownika natryskowego. Czujnik może być optyczny, na podczerwień, mechaniczny, elektryczny lub może stanowić kombinację tych rodzajów czujników. Siłownik aktywuje rozpylanie, gdy osoba lub ruch zostanie wykryty przez czujnik w pobliżu uchwytu lub gdy zostanie wykryte przerwanie lub wibracja wiązki światła. Dozownik rozpylacza może być na przykład sterowany w celu dozowania środka bakteriobójczego regularnie, w określonych odstępach czasu.

W innym rozwiązaniu znanym z publikacji zgłoszenia międzynarodowego nr WO 2019/210113 przewidziano odkażanie uchwytu realizowane poprzez umieszczenie dozownika z medium odkażającym w module klamki, gdzie medium uwalniane jest mechanicznie bądź elektrycznie. Dozowanie płynu do odkażania uwarunkowane jest wewnętrzną budową klamki i/lub jej zastosowaniem gdzie elementy składowe takiej klamki różnią się od siebie w zakresie dozownika medium odkażającego w taki sposób że klamka może przyjmować alternatywne rozwiązania konstrukcyjne. W rozwiązaniu według wynalazku przewiduje się że medium dezynfekujące jest dozowane bezpośrednio na zewnętrzną powierzchnię klamki drzwi. Zgodnie z niektórymi przykładami realizacji wynalazku, płyn dezynfekujący jest dozowany bezpośrednio na dłoń użytkownika.

Pompa płynu jest tu połączona z pojemnikiem płynu i jest skonfigurowana do pompowania płynu z wnętrza pojemnika do rurki. W niektórych realizacjach tego rozwiązania rurka jest roboczo połączona z pompą płynu. W innych przykładach według wynalazku wymieniona rurka może być funkcjonalnie połączona bezpośrednio z pojemnikiem płynu. Pompa płynu dezynfekcyjnego stanowi pompę membranową, która działa poprzez mechaniczne naciśnięcie membrany tej pompy, aby wypchnąć pewną ilość płynu z pojemnika płynu przez pompę płynu i do rurki. W innych przykładach realizacji wynalazku, można zastosować inne typy pomp, w tym pompy mechaniczne lub elektryczne. W niektórych realizacjach wynalazku pompa płynu może być ręcznie uruchamiana przez użytkownika, na przykład użytkownik może nacisnąć membranę pompy płynu, aby uruchomić pompę płynu.

Zastosowany płyn może być płynem odkażającym o właściwościach sterylizujących, dezynfekujących, antyseptycznych, przeciwdrobnoustrojowych i/lub inne właściwości dezynfekujące lub czyszczące. Składniki czynne w płynie odkażającym mogą obejmować płyny odkażające na bazie alkoholu, takie jak, alkohol izopropylowy, alkohol etylowy, n-proponal i inne płyny na bazie alkoholu; lub bezalkoholowe płyny odkażające, takie jak między innymi chlorek benzalkoniowy stanowiący chemiczny środek dezynfekujący, triklosan jako środek antyseptyczny, tymol czyli organiczny środek przeciwbakteryjny i/lub inne niealkoholowe płyny odkażające.

W dalszym rozwiązaniu znanym z opisu patentowego EP 2428627 urządzenie w postaci klamki do drzwi składa się z zespołu, służącego do poruszania drzwiami, oraz dozownika środka odkażającego, połączonego z uchwytem zatrzasku obrotowego, do jednoczesnego uwalniania środka odkażającego na rękę użytkownika przez port podczas manipulacji obrotem klamki. Zespół zawiera uchwyt zatrzasku obrotowego połączony z zatrzaskiem drzwiowym oraz port umieszczony w uchwycie zatrzasku obrotowego. Klamka stanowi fragment zespołu używanego do poruszania drzwiami, pozwala manipulować zatrzaskiem drzwi i przymocowana jest do drzwi. Klamka zawiera dozownik środka odkażającego. Klamka zawiera wydrążoną rurkę w kształcie litery C, która jest ruchomo połączona z parą tulei klamki, które są przymocowane do drzwi. Dozownik zawiera pompę, rurkę ze zbiornika środka odkażającego, rurkę rozdzielczą, kanały doprowadzające środek odkażający i uchwyt. Pompa jest zamontowana na parze prowadnic pompy do tulei uchwytu. Pompa zawiera tłok pompy, sprężynę pompy i zawór kulowy, które są połączone w celu pompowania płynu z rurki do rurki. Środek dezynfekujący penetruje materiał uchwytu, aby zetknąć się z ręką, która manipuluje uchwytem klamki. Innym rozwiązaniem przepuszczalnego uchwytu jest wykonanie powierzchni uchwytu z materiału zawierającego perforacje. Wewnątrz uchwytu w pobliżu tulei uchwytu znajduje się wspornik sprężyny, sprężyna i płytka sprężyny. Łącznie te elementy tworzą zespół dociskający, który utrzymuje uchwyt w pozycji wewnętrznej do tego stopnia, że pociągnięcie uchwytu przykłada siłę do docisku, powoduje podawanie przez pompę środka odkażającego, a następnie przywraca uchwyt do pozycji wyjściowej. W ten sposób po każdym pociągnięciu za uchwyt klamki pewna ilość płynu dezynfekującego jest aplikowana z uchwytu klamki na rękę użytkownika.

Według wynalazku klamka do drzwi z dezynfekcją uchwytu, zawiera górny korpus w postaci zbiornika płynu dezynfekującego, pompę podawania wymienionego płynu, przewód transportu płynu dezynfekującego, oraz co najmniej jedną dyszę wylotu płynu na uchwyt klamki. Klamka zawiera trzpień o przekroju kwadratowym osadzony obrotowo w orzechu zamka drzwi oraz zawiera sprężynę powrotu do poziomego położenia spoczynkowego uchwytu klamki, i gniazdo w którym zamocowany jest uchwyt klamki.

Według wynalazku, klamka do drzwi z dezynfekcją uchwytu charakteryzuje się tym, że zawiera dolny obrotowy korpus z uchwytem klamki. W uchwycie klamki znajduje się komora wlotu płynu dezynfekującego, do której dołączony jest przewód płynu dopływu dezynfekującego, przy czym wymieniona komora wlotu płynu dezynfekującego jest połączona z co najmniej jednym poosiowym kanałem doprowadzenia płynu dezynfekującego do styku powierzchni gniazda i powierzchni uchwytu klamki. Wymieniona powierzchnia gniazda uchwytu klamki zawiera co najmniej jeden równoległy do wzdłużnej osi uchwytu klamki, poosiowy rowek doprowadzenia płynu dezynfekującego na powierzchnię roboczą uchwytu klamki.

W rozwiązaniu według wynalazku, koniec tłoka pompy płynu dezynfekcyjnego korzystnie oparty jest na krzywce w dolnym obrotowym korpusie uchwytu klamki i tłok porusza się w cylindrze pompy ruchem posuwisto-zwrotnym zgodnie z profilem krzywki, zaś zespół pompy zawiera wlot płynu do komory pompy oraz wylot płynu do elastycznego przewodu zasilającego komorę wlotu płynu dezynfekującego do uchwytu klamki.

Koniec tłoka pompy płynu dezynfekcyjnego korzystnie oparty jest dodatkowo na bieżni zapadki osadzonej obrotowo na osi obrotu w dolnym obrotowym korpusie uchwytu klamki, gdzie zapadka zawiera łukowatą szczelinę z ogranicznikiem obrotu, zaś dolne ramię zapadki jest połączone przegubowo z tłokiem tłumika obrotu tej zapadki, przy czym cylinder wymienionego tłumika zamocowany jest wychylnie do obudowy dolnego obrotowego korpusu uchwytu klamki.

Zapadka korzystnie osadzona jest obrotowo na osi dolnego obrotowego korpusu w położeniu roboczym ustalonym za pomocą sprężyny.

W korzystnym rozwiązaniu według wynalazku, na powierzchni uchwytu klamki, w obrębie wylotu co najmniej jednego kanału doprowadzenia płynu dezynfekcyjnego znajduje się obwodowy rowek doprowadzenia płynu do co najmniej jednego poosiowego rowka na powierzchni wewnętrznej gniazda uchwytu klamki.

Pompa w korzystnej wersji rozwiązania według wynalazku zawiera korpus oraz sprężynę tłoka, gdzie tłok przechodząc do położenia dolnego podaje dawkę płynu dezynfekującego do wnętrza przewodu prowadzącego, przy czym w pozycji górnej tłoka płyn dezynfekujący jest zadawany grawitacyjnie do zespołu pompy dozującej dawkę płynu dezynfekującego.

Wylot przewodu płynu dezynfekującego korzystnie wciśnięty jest w otwór zasilania komory wlotu tego płynu do uchwytu klamki, przy czym ten otwór zasilania komory, wlotu jest wyposażony wewnątrz w obwodowe pierścienie.

Wlot do przewodu płynu dezynfekującego korzystnie wciśnięty jest w poosiowy otwór w dnie zespołu pompy, przy czym ten otwór w dnie zespołu pompy jest wyposażony wewnątrz w obwodowe pierścienie.

Dotychczas proponowane rozwiązania opierają się o klamkę z funkcją dezynfekcji w ogóle. Każdorazowe dotknięcie niezdezynfekowanego uchwytu stwarza realne zagrożenie roznoszenia przez użytkownika bakterii, wirusów czy drobnoustrojów chorobotwórczych dalej, z powierzchni klamki. Problemem do rozwiązania jest uniknięcie dozowania płynu dezynfekującego na skórę dłoni i zaproponowanie rozwiązania, gdzie płyn nanoszony jest na powierzchnię uchwytu klamki i w ściśle określonym czasie, w którym dłoń użytkownika nie dotyka już uchwytu klamki.

Powierzchnia uchwytu klamki przeznaczona do dezynfekcji w rozwiązaniu według wynalazku jest pokrywana płynem do dezynfekcji dzięki rozwiązaniu w postaci rowków poosiowych w gnieździe mocowania uchwytu klamki, pełniących funkcję dysz. Rowki są ułożone na wewnętrznej powierzchni gniazda mocowania uchwytu klamki, równolegle do osi klamki.

Dzięki zastosowaniu zespołu opóźniającego, w skład którego wchodzi hamulec tłumiący wraz ze sprężyną hamulcową połączoną z zapadką współpracującą z tłokiem pompy dozującej, rozpylenie płynu następuje z opóźnieniem w stosunku do głównej pracy klamki, tzn. jej ruchu w zakresie od 0° do ok. 30° w celu otwarcia i/lub zamknięcia drzwi. Uchwyt klamki z położenia poziomego, po naciśnięciu przez użytkownika obraca się w zakresie o ok. -30° celem otwarcia lub zamknięcia drzwi. Po zwolnieniu uchwytu klamki przez użytkownika, uchwyt ten samoczynnie, dzięki działaniu sprężyny w zamku drzwi, powraca na pozycję 0° i po kilku sekundach od tego momentu w rozwiązaniu według wynalazku następuje dozowanie płynu na uchwyt. Uchwyt zostaje zdezynfekowany w urządzeniu według wynalazku po użyciu przez użytkownika i przed użyciem przez następnego użytkownika.

Opóźnienie naniesienia płynu na powierzchnię uchwytu jest możliwe dzięki temu, że przy ruchu klamki w trakcie jej naciskania przez użytkownika, w pompie zasilającej następuje podniesienie tłoka na bieżni krzywki stanowiącej część obrotowego korpusu klamki. Powoduje to ściśnięcie sprężyny tłoka oddziałującej swoją siłą rozprężenia na tłok oraz wpłynięcie odpowiedniej porcji płynu do komory pompy. Przy ruchu tłoka, w zespole opóźniającym następuje przemieszczenie tłoka zespołu opóźniającego w postaci tłumika i naprężenie sprężyny hamulcowej w tym zespole. Natomiast w samym zamku następuje wsunięcie elementu zatrzaskowego w postaci rygla do wnętrza zamka, powodujące od ryglowanie drzwi. Drzwi są gotowe do otwarcia. Użytkownik trzyma klamkę.

Po otwarciu drzwi i zwolnieniu klamki przez użytkownika, w trakcie ruchu powrotnego klamki w zakresie od ok. -30° do położenia poziomego, w pompie zasilającej tłok pozostaje w stanie gotowości do przetłoczenia płynu który wcześniej wpłynął do komory pompy i poprzez przewód płynu do promieniowych kanałów w uchwycie klamki i do poosiowych rowków na wewnętrznej powierzchni gniazda uchwytu klamki, pełniących funkcję dysz. Sprężyna tłoka jest tu w stanie sprężenia.

W zespole opóźniającym sprężyna hamulca tłumika, pozostaje w stanie sprężenia.

Po zwolnieniu nacisku ręki użytkownika na uchwyt klamki, w zamku następuje wysunięcie elementu zatrzaskowego w postaci rygla, z wnętrza zamka, powodując zaryglowanie drzwi. Uchwyt klamki został zwolniony od kontaktu z ręką użytkownika. Tłumik ruchu zapadki spowalnia jej obrót do momentu natrafienia końca tłoczyska pompy na wycięcie w krzywiźnie zapadki. Następuje skokowe uwolnienie potencjalnej energii sprężyny tłoka i jego gwałtowny ruch w dół skutkujący nagłym przetłoczeniem dawki płynu dezynfekcyjnego zgromadzonej zespole pompy, poprzez przewód elastyczny, do komory uchwytu klamki. Poprzez poosiowe kanały z tej komory płyn dostaje się do obwodowego kanału na powierzchni uchwytu klamki i stąd do wyżłobionych poosiowych rowków na wewnętrznej powierzchni gniazda dolnego korpusu w którym umocowany jest uchwyt klamki. Wyloty tych poosiowych rowków, równoległych do roboczej powierzchni uchwytu klamki, dotykanego w trakcie zwykłego użytkowania klamki, pełnią funkcję dysz rozpylających.

Dezynfekcja w rozwiązaniu według wynalazku odbywa się w miejscu docelowym na uchwycie klamki, poprzez dozowanie dawki preparatu dezynfekującego z poosiowych rowków na powierzchnię uchwytu z efektem opóźnienia: Dzięki pracy hamulca w postaci tłumika, zapadka ma możliwość kontrolowania ruchu tłoka pompy dla jego opóźnienia. W określonym oknie czasowym, po zwolnieniu tłoka pompy z bieżni zapadki, następuje skokowe wpompowanie płynu do wlotu przewodu łączącego pompę z dolnym korpusem obrotowym.

Zasadniczym elementem funkcyjnym zespołu klamki jest moduł odkażania, którego funkcjonalność zapewniona jest w szczególności poprzez zastosowanie przewodu doprowadzającego z mecha nizmem zapadki i hamulcem ruchu zapadki. Odkażanie klamki realizowane jest po fazie ruchu powrotnego uchwytu klamki do położenia spoczynkowego. Ruch uchwytu prowadzony ku dołowi dla otwarcia drzwi, odbywa się siłą mięśni użytkownika poprzez naciśnięcie uchwytu i poprowadzenie go ku dołowi, gdzie kąt nachylenia wynosi ok. -35°. Powrót klamki na pozycje początkową 0° odbywa się samoczynnie, klamka poprzez mechanizmy sprężynowe powraca do punktu wyjścia, w stosunkowo szybkim czasie. Hamulec w formie tłumika opóźnia proces dezynfekcji, w stosunku do czasu zwolnienia klamki, wprowadzając okno czasowe pomiędzy zwolnieniem klamki przez rękę użytkownika, a uwolnieniem tłoka pompy z bieżni zapadki, dzięki działaniu tłumika. Następuje to z kilku sekundowym opóźnieniem realizowanym, jak to powiedziano wyżej, przez zapadkę we współpracy z tłumikiem.

Zrealizowano zadanie wynalazku polegające na bezpośredniej aplikacji płynu do dezynfekcji na powierzchnię uchwytu klamki, a nie na powierzchnię ręki użytkownika. Klamka jest zasadniczo usytuowana przy zamku drzwi, z możliwością zastosowania klamki przy zamkach innych niż drzwiowe, przykładowo również jako klamka okienna. Każdorazowo po użyciu dezynfekowany uchwyt klamki służy do otwierania i zamykania. Klamka może być wykorzystana zarówno jako klamka wewnątrz budynku jak i na zewnątrz, ponadto przykładowo do bram wejściowych, wiat czy też przy drzwiach lub oknach budynków użytkowych zewnętrznych.

Przedmiot wynalazku przestawiony został w przykładach wykonania na załączonym rysunku na którym poszczególne figury przedstawiają:

Fig. 1 - widok zespołu klamki do drzwi.

Fig. 2 - widok rozstrzelony zespołu według fig. 1.

Fig. 3 - obrotowy dolny korpus klamki w widoku na otwór mocowania uchwytu klamki.

Fig. 4 - korpus według fig. 3 w widoku perspektywicznym.

Fig. 5 - korpus według fig. 3 w widoku na oś symetrii czworokąta mocującego klamkę w zamku.

Fig. 6 - widok wnętrza dolnego korpusu klamki.

Fig. 7 - przekrój dolnego korpusu klamki płaszczyzną zgodną z osią symetrii tłoka pompy.

Fig. 8 - przekrój schematyczny dna zbiornika i dolnego korpusu pompy płaszczyzną zgodną z osią symetrii tłoka pompy z uwidocznieniem przewodu płynu dezynfekcyjnego przy naciśniętym uchwycie klamki.

Fig. 9 - przekrój według fig. 8 z uwidocznieniem zapadki i krzywki prowadzenia tłoka pompy przy spoczynkowym położeniu uchwytu klamki.

Fig. 10 - przekrój według fig. 9 przy naciśniętym uchwycie klamki.

Fig. 11 - przekrój uchwytu klamki w gnieździe dolnego korpusu w strefie promieniowych kanałów i rowka obwodowego.

Na rysunku fig. 1 pokazano zespół klamki w widoku na powierzchnię drzwi do których jest on zamocowany. Po drugiej stronie drzwi znajduje się zamocowany taki sam zespół klamki. Zespół klamki zawiera górny zbiornik 1 płynu dezynfekcyjnego, pokrywę 2, dolny korpus obrotowy 3 oraz uchwyt klamki 4. W tym przykładzie wykonania uchwyt klamki 4 ma przekrój okrągły. Nie wyklucza to zastosowania innego kształtu przekroju uchwytu klamki 4 w innych przykładach wykonania. Całość zespołu klamki jest mocowana do drzwi w znany sposób, tak aby uchwyt klamki 4 współdziałał poprzez znany trzpień kwadratowy z zamkiem drzwi.

Zespół klamki pokazano na rysunku fig. 2 w widoku rozstrzelonym. Górny zbiornik 1 płynu dezynfekcyjnego zawiera u góry pokrywę 2, która umożliwia uzupełnianie płynu i zawiera znany zespół zamka zabezpieczającego tę pokrywę 2 przed niepowołanym otwarciem i nieautoryzowanym uzupełnieniem płynu dezynfekcyjnego. W górnej części zbiornika 1 widoczny jest otwór współpracujący z ryglem zamka górnej pokrywy 2. W innych przykładach wykonania zamek pokrywy 2 może być rozwiązany inaczej. W treści niniejszego opisu używane słowo płyn oznacza płyn dezynfekcyjny.

W dolnej części rysunku fig. 2, pokazano w widoku dolny korpusu obrotowego 3. Po kolei uwidoczniono tu uchwyt klamki 4, obrotowy korpus dolny 3, pompę płynu 5, przewód płynu 6, zapadkę 7, tłumik 14 ruchu powrotnego zapadki oraz trzpień kwadratowy 8 otwierający i zamykający, nie pokazany na rysunkach, znany rygiel zamka drzwiowego obsługiwany klamką.

Na rysunkach fig. 3, fig. 4 oraz fig. 5 pokazano w różnych ujęciach widok dolnego obrotowego korpusu 3 zespołu klamki. Na rysunku fig. 3 pokazano korpus 3 w widoku na otwór mocowania uchwytu klamki. Uwidoczniono na tych rysunkach tuleję 9 prostopadłą do nie pokazanego tu uchwytu klamki. Na rysunkach fig. 4 oraz fig. 5 uwidoczniono otwór 10 dla osadzenia znanego trzpienia kwadratowego współdziałającego ze znanym zamkiem drzwi.

Na tych rysunkach fig. 4 i fig. 5 uwidoczniono krzywkę 11 współdziałającą z tłokiem 12 pompy 5 płynu. Bliżej to współdziałanie pokazano na rysunku fig. 9 oraz fig. 10 i zostanie ono omówione w dalszej części niniejszego opisu. Rysunki fig. 4 i fig. 5 pokazują krzywkę 11 prowadzenia tłoka 12 pompy 5. Tłok 12 oparty jest swoim końcem na krzywce 11. Przy naciśnięciu uchwytu klamki 4 i przy obrocie dolnego korpusu obrotowego 3 zgodnie z kierunkiem wskazówek zegara, na skutek tego obrotu, ślizgając się na krzywce 11, tłok 12 pompy 5 podniesie się do góry nabierając porcję płynu ze zbiornika górnego 1 do zespołu pompy 5. W tym przykładzie wykonania dolny korpus obrotowy 3 stanowi odlew metalowy uformowany końcowo w drodze obróbki mechanicznej. W innych przykładach wykonania dolny korpus 3 może być wykonany w innej technologii i z innych materiałów.

Na rysunku fig. 6 pokazano dolny korpus obrotowy po wyjęciu go z obudowy tego korpusu. Uwidoczniono tu zapadkę 7 która w tym widoku zakrywa widok krzywki 11. Zapadka 7 jest elementem niezależnym od krzywki 11 i zawiera bieżnię po której ślizga się koniec tłoka 12 współpracującego z cylindrem 13 pompy 5, co zostanie pokazane na rysunku fig. 9 oraz fig. 10. Koniec tłoka 12 współpracuje jednocześnie z bieżnią krzywki 11 i z bieżnią zapadki 7. Pokazano to schematycznie na rysunku fig. 9.

Na rysunku fig. 8 pokazano schematycznie przebieg elastycznego przewodu płynu do dolnego obrotowego korpusu 3. W otworze w dnie 28, przewód 6 jest wciśnięty do wnętrza otworu, w którym znajdują się obwodowe pierścienie 27. Podobne pierścienie 27 znajdują się w otworze w uchwycie klamki 4. Elastyczny przewód 6 pod wpływem ciśnienia płynu rozszerza się w tych otworach, zaś obwodowe pierścienie 27 powodują uszczelnienie połączeń i zapobiegają wysunięciu się przewodu 6 z otworów.

Na rysunku fig. 9 pokazano, że ramię dolne 16 zapadki 7 jest połączone obrotowo z tłokiem 17 tłumika 14 powrotu zapadki 7. Tłumik 14 jest znanym rozwiązaniem zawierającym płyn i opóźniającym ruch tłoka 17 ale tylko w jedną stronę. Tłumik 14 spowalnia więc powrót zapadki 7 do położenia spoczynkowego w momencie zwolnienia uchwytu klamki 4 przez użytkownika. Widoczny jest tu także ogranicznik 15 zakresu obrotu zapadki 7. Na skutek działania tłumika 14, po zwolnieniu nacisku ręki użytkownika na uchwyt klamki 4, dolny korpus obrotowy 3 powraca do położenia poziomego i tym samym uchwyt klamki 4 powraca do położenia poziomego, po zwolnieniu klamki 4 przez użytkownika ze zwykłą szybkością.

Jednakże zapadka 7 na skutek działania tłumika 14 powrotu zapadki, powraca do położenia spoczynkowego ze zwłoką czasową. Na skutek tego tłok 12 pompy 5 opada pod działaniem własnej sprężyny 23 także ze zwłoką czasową, a więc już po zwolnieniu klamki przez rękę użytkownika. Po zwolnieniu przez zapadkę 7, w fazie opadania, tłok 12 pompy 5, ze zwłoką czasową zadaje pod ciśnieniem porcję płynu do przewodu 6 i do komory 19 uchwytu klamki 4. Ruch tłoka 12 pompy jest tu gwałtowny z uwagi na fakt, że wybranie 20 na krawędzi zapadki 7 uwalniające tłok 12 ma boczne krawędzie prostopadłe do osi obrotu tej zapadki 7. W związku z tym tłok 12 pompy 13 opada nagle pod wpływem własnej sprężyny 23, widocznej na rysunkach od fig. 7 do fig. 10; generując uderzeniowo dawkę płynu za pośrednictwem przewodu 6 do komory 19 uchwytu klamki 4 w opisanym układzie zasilania tej komory 19 w uchwycie klamki 4, pokazanej na rysunku fig. 8. Jak powiedziano wyżej dzieje się to ze zwłoką czasową w stosunku do powrotu uchwytu klamki 4 do poziomego położenia spoczynkowego.

Uchwyt klamki 4 zwolniony przez rękę użytkownika powrócił do poziomego położenia spoczynkowego, a następnie na skutek współdziałania zapadki 7, w szczególności jej ramienia dolnego 16, z tłumikiem 14, nastąpiło z opóźnieniem, określanym tu jako zwłoka czasowa, gwałtowne wtłoczenie dawki płynu z zespołu pompy 5 do komory 19. Płyn z komory 19, poprzez promieniowe kanały 24 dostał się do obwodowego rowka 25 i stąd został uderzeniowo wytłoczony przez poosiowe rowki 21 na powierzchni wewnętrznej gniazda 22. Rowki 21 pokazano na rysunku fig. 8, a także na rysunku fig. 11.

Na rysunku fig. 11 pokazano przekrój uchwytu klamki 4 umieszczonej w gnieździe 22 dolnego korpusu obrotowego 3. Przekrój wykonano w strefie komory 19, promieniowych kanałów 24 oraz obwodowego rowka 25, w strefie styku powierzchni uchwytu klamki 4 z gniazdem 22 korpusu dolnego 3.

Na powierzchni wewnętrznej gniazda 22 korpusu 3, w tym przykładzie, wykonano cztery poosiowe rowki 21 przebiegające zgodnie z kierunkiem wzdłużnej osi symetrii 5 uchwytu klamki 4. Rowki 21 mają tu przekrój trójkąta równobocznego, którego wysokość wynosi w tym przykładzie wykonania 0,2 mm. Na rysunku fig. 11 pokazano te rowki 21 w powiększeniu dla jasności rysunku. Gwałtowny wypływ płynu z rowków 21 o wskazanych wymiarach, powoduje rozpylenie tego płynu na uchwyt klamki 4 w czterech punktach na obwodzie uchwytu klamki 4, a więc u góry, u dołu i z dwóch stron bocznych. Rozpylenie następuje w kierunku wzdłużnym, równolegle i na styku z powierzchnią uchwytu klamki 4. Otwarte poosiowe rowki w gnieździe 22 są zamknięte powierzchnią uchwytu klamki 4.

Jak powiedziano wyżej, na skutek współdziałania zapadki 7 z tłumikiem 14 wyrzut płynu z rowków 21 wzdłuż powierzchni uchwytu klamki 4, następuje ze zwłoką czasową w stosunku do momentu zwolnienia uchwytu klamki 4 przez rękę użytkownika, niezależnie jak długo użytkownik trzymał uchwyt klamki 4 naciśnięty. Dezynfekcja w tym rozwiązaniu następuje więc dopiero po zwolnieniu uchwytu klamki. Kolejny użytkownik drzwi dotyka klamkę zdezynfekowaną płynem. Naciskając uchwyt klamki 4 powoduje obrót dolnego korpusu 3, podniesienie tłoka 12 pompy 5 na krzywce 11 i napełnienie zespołu pompy 5 kolejną dawką płynu dezynfekcyjnego. Po kolejnym zwolnieniu klamki opisany proces dezynfekcji powierzchni klamki powtarza się.

W tym przykładzie wykonania, na powierzchni wewnętrznej gniazda 22 uchwytu klamki 4 znajdują się cztery rowki 21, przebiegające równolegle do osi symetrii uchwytu klamki 4, rozstawione na obwodzie gniazda 22 co 90°. Pokazano to na rysunku fig. 11. Płyn zostaje wtłoczony do komory 19 uchwytu klamki 4 i poprzez cztery kanały 24 do rowków 21 i poprzez te rowki 21 wydostaje się w postaci rozpylonej na skutek ciśnienia tłoka 12 na powierzchnię cylindrycznego uchwytu klamki 4 z czterech stron. W innych przykładach wykonania według wynalazku, na powierzchni gniazda 22 może być wykonana inna ilość rowków 21, o innym kształcie i o innych wymiarach. Wszystkie one będą zasilane płynem z obwodowego rowka 25 na powierzchni uchwytu klamki.

Przekrój poprzeczny wylotu każdego rowka 21 ma w tym przykładzie wykonania kształt trójkąta równobocznego skierowanego podstawą do powierzchni uchwytu klamki 4 i o wysokości 0,2 mm. Przy tej wielkości przekroju i wylotu z rowka 21, wydostający się płyn pod zwiększonym ciśnieniem ma postać rozpyloną i osiada na powierzchni uchwytu klamki 4, zwolnionej już przez użytkownika. W innych przykładach wykonania, rowki 21 mogą mieć inny kształt i wymiary oraz mogą być inaczej rozstawione na obwodzie gniazda 22 dolnego korpusu obrotowego 3 uchwytu klamki 4.

Claims (8)

1. Klamka do drzwi z dezynfekcją uchwytu, zawierająca górny korpus w postaci zbiornika płynu dezynfekującego, pompę podawania płynu dezynfekcyjnego, przewód transportu płynu dezynfekującego, oraz co najmniej jedną dyszę wylotu płynu na uchwyt klamki, trzpień o przekroju kwadratowym osadzony obrotowo w orzechu zamka drzwi, sprężynę powrotu do poziomego położenia spoczynkowego uchwytu klamki, przy czym uchwyt klamki zmocowany jest w gnieździe, znamienny tym, że klamka zawiera dolny obrotowy korpus (3), przy czym w strefie osadzenia uchwytu klamki (4) w gnieździe dolnego korpusu (3), w uchwycie klamki (4) znajduje się komora (19) wlotu płynu dezynfekującego, do której dołączony jest przewód (6) płynu dopływu dezynfekującego, przy czym komora (19) wlotu płynu dezynfekującego jest połączona z co najmniej jednym promieniowym kanałem (24) doprowadzenia płynu dezynfekującego do styku powierzchni gniazda (22) i powierzchni uchwytu klamki (4), zaś wymieniona powierzchnia gniazda (22) uchwytu klamki (4) zawiera co najmniej jeden równoległy do wzdłużnej osi uchwytu klamki (4), poosiowy rowek (21) doprowadzenia płynu dezynfekującego na powierzchnię roboczą uchwytu klamki (4).

2. Klamka do drzwi według zastrz. 1, znamienna tym, że koniec tłoka (12) pompy (5) płynu dezynfekcyjnego oparty jest na krzywce (11) w dolnym obrotowym korpusie (3) uchwytu klamki (4) i tłok (12) porusza się w cylindrze (13) pompy (5) ruchem posuwisto-zwrotnym zgodnie z profilem krzywki (11), zaś zespół pompy płynu zawiera wlot płynu do komory pompy (5) oraz wylot płynu do elastycznego przewodu (6) zasilającego komorę (19) wlotu płynu dezynfekującego do uchwytu klamki (4).

3. Klamka do drzwi według zastrz. 1 albo 2, znamienna tym, że koniec tłoka (12) pompy (5) płynu dezynfekcyjnego oparty jest dodatkowo na bieżni zapadki (7) osadzonej obrotowo na osi obrotu w dolnym obrotowym korpusie (3) uchwytu klamki (4), gdzie zapadka (7) zawiera łukowatą szczelinę z ogranicznikiem (15) obrotu, zaś dolne ramię (16) zapadki (7) jest połączone przegubowo z tłokiem tłumika (17) obrotu tej zapadki (7), przy czym cylinder (18) tłumika (14) zamocowany jest wychylnie do obudowy dolnego obrotowego korpusu (3) uchwytu klamki (4).

4. Klamka do drzwi według zastrz. 3, znamienna tym, że zapadka (7) osadzona jest obrotowo na osi dolnego obrotowego korpusu (3) w położeniu roboczym ustalonym za pomocą sprężyny (26).

PL 244600 Β1

5. Klamka do drzwi według zastrz. 1, znamienna tym, że na powierzchni uchwytu klamki (4), w obrębie wylotu co najmniej jednego promieniowego kanału (24) doprowadzenia płynu dezynfekcyjnego znajduje się obwodowy rowek (25) doprowadzenia płynu do co najmniej jednego poosiowego rowka (21) na powierzchni wewnętrznej gniazda (22) uchwytu klamki (4).

6. Klamka do drzwi według zastrz. 1 albo 2 albo 3, znamienna tym, że pompa (5) płynu zawiera korpus oraz sprężynę (23) tłoka (12), gdzie tłok (12) przechodząc do położenia dolnego podaje dawkę płynu dezynfekującego do wnętrza przewodu prowadzącego (6).

7. Klamka do drzwi według zastrz. 1, znamienna tym, że wylot elastycznego przewodu (6) płynu dezynfekującego wciśnięty jest w otwór zasilania komory (19) wlotu tego płynu do uchwytu klamki (4), przy czym ten otwór zasilania komory (19) wlotu jest wyposażony wewnątrz w obwodowe pierścienie (27).

8. Klamka do drzwi według zastrz. 1 albo 7, znamienna tym, że wlot do przewodu (6) płynu dezynfekującego wciśnięty jest w otwór w dnie (28) zespołu pompy (5), przy czym ten otwór w dnie (28) zespołu pompy (5) jest wyposażony wewnątrz w obwodowe pierścienie (27).