PL245056B1 - Urządzenie do wytwarzania rur kompozytowych - Google Patents

Abstract

Urządzenie zawiera korpus główny w postaci poziomej rury nośnej (1) ułożyskowanej obrotowo w pierwszym (4) i drugim (5) wsporniku zamocowanym do podłoża oraz co najmniej dwa mechanizmy mocująco-obracające (14 - 15) formę rurową do rury nośnej (1). Każdy mechanizm mocująco-obracający (14, 15) zawiera uchwyt stały (14) do mocowania pierwszego końca formy rurowej, uchwyt ruchomy (15) do mocowania drugiego końca formy rurowej oraz mechanizm obrotowy tej formy. Osie obrotu każdego z zespołów mocująco-obracających (14 - 15) są zasadniczo równoległe do osi obrotu rury nośnej (1) i rozmieszczone regularnie wokół tej osi. Uchwyty stałe (14) zamocowane są do rury nośnej (1) za pośrednictwem pierwszego korpusu ruchomego (10). Uchwyty ruchome (15) zamocowane są do rury nośnej (1) za pośrednictwem drugiego korpusu ruchomego (11). Każdy uchwyt stały (14) zawiera przelotowy wałek napędowy osadzony obrotowo w pierwszym korpusie ruchomym (10) i wyposażony w mechanizm obrotowy (19) formy rurowej. Każdy uchwyt ruchomy (15) zawiera wałek podpierający osadzony obrotowo i suwliwie w drugim korpusie ruchomym (11) i wyposażony w siłownik. Oś obrotu wałka podpierającego oraz oś ruchu przesuwnego wałka podpierającego jednego zespołu mocująco-obracającego (14 - 15) pokrywają się z osią obrotu tego zespołu mocująco-obracającego.

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest urządzenie do wytwarzania rur kompozytowych poprzez owijanie formy rurowej włóknem i stabilizację tego włókna materiałem wiążącym.

Przykłady technologii wywarzania rur kompozytowych ujawnione są w publikacjach nr EP1138465 i PL215662B1. Polega ona na owijaniu formy rurowej folią separacyjną, a następnie owijaniu tej formy włóknem, np. włóknem szklanym i przesączaniu go materiałem wiążącym, np. żywicą. W urządzeniach stosujących tę technologię, formę rurową, na której powstaje wytwarzana rura kompozytowa, obraca się, dzięki czemu ułatwione jest owijanie tej formy włóknem i równomierne rozprowadzanie żywicy po całym jej obwodzie. W znanych urządzeniach do wytwarzania rur kompozytowych znajduje się mechanizm mocująco-obracający formę rurową wokół zasadniczo poziomej osi obrotu, który to mechanizm zawiera uchwyt stały do obrotowego mocowania pierwszego końca formy rurowej, uchwyt ruchomy do mocowania drugiego końca formy rurowej oraz mechanizm obrotowy tej formy.

Celem wynalazku jest urządzenie, które uprości i przyspieszy produkcję rur kompozytowych. Cel taki spełnia urządzenie według wynalazku, zawierające mechanizm mocująco-obracający formę rurową wokół zasadniczo poziomej osi obrotu. Mechanizm ten zawiera uchwyt stały do obrotowego mocowania pierwszego końca formy rurowej, uchwyt ruchomy do mocowania drugiego końca formy rurowej oraz mechanizm obrotowy tej formy. Wynalazek charakteryzuje się tym, że zawiera korpus główny o poziomej osi obrotu oraz co najmniej dwa wspomniane zespoły mocująco-obracające, które mocują obrotowo formę rurową do korpusu głównego. Korpus główny ma postać poziomej rury nośnej, ułożyskowanej obrotowo w pierwszym i drugim wsporniku zamocowanym do podłoża. Osie obrotu każdego z zespołów mocująco-obracających są zasadniczo równoległe do osi obrotu rury nośnej i rozmieszczone regularnie wokół tej osi obrotu. Uchwyty stałe zamocowane są do rury nośnej za pośrednictwem pierwszego korpusu ruchomego, a uchwyty ruchome zamocowane są do rury nośnej za pośrednictwem drugiego korpusu ruchomego. Każdy uchwyt stały zawiera przelotowy wałek napędowy, który jest osadzony obrotowo w pierwszym korpusie ruchomym. Na pierwszym końcu wałka napędowego znajduje się gniazdo sprzęgające ten wałek z pierwszym końcem formy rurowej. Na drugim końcu wałka napędowego zamocowany jest mechanizm obrotowy formy rurowej. Każdy uchwyt ruchomy zawiera wałek podpierający, osadzony obrotowo i suwliwie w drugim korpusie ruchomym. Na pierwszym końcu wałka podpierającego znajduje się gniazdo sprzęgające wałek podpierający z drugim końcem formy rurowej. Na drugim końcu wałka podpierającego znajduje się zaczep siłownika, ułożyskowany obrotowo na tym końcu wałka podpierającego. Oś obrotu wałka napędowego, oś obrotu wałka podpierającego oraz oś ruchu przesuwnego wałka podpierającego jednego zespołu mocująco-obracającego pokrywają się z osią obrotu tego zespołu mocująco-obracającego. Z zaczepem siłownika wałka podpierającego połączony jest, korzystnie przegubowo, siłownik.

W jednym z wariantów wynalazku wałek napędowy ułożyskowany jest w pierwszym korpusie obrotowym za pomocą pary łożysk stożkowych o różnych kątach rozwarcia ich stożkowych bieżni, zaś mechanizmem obrotowym tego wałka jest silnik elektryczny z motoreduktorem.

W kolejnym wariancie wynalazku mechanizm obrotowy wałka napędowego wyposażony jest w blokadę położenia tego wałka w wybranym położeniu kątowym. W kolejnym wariancie wynalazku wałek podpierający ułożyskowany jest ślizgowo w tulei pośredniej, która z kolei ułożyskowana jest obrotowo w drugim korpusie obrotowym za pomocą pary łożysk baryłkowych. Tuleja pośrednia ma występ współpracujący z osiowym wybraniem w zewnętrznej powierzchni wałka podpierającego.

W kolejnym wariancie wynalazku ułożyskowanie zaczepu siłownika na drugim końcu wałka podpierającego stanowią dwa łożyska stożkowe o różnych kątach rozwarcia ich stożkowych bieżni.

W kolejnym wariancie wynalazku gniazdo sprzęgające wałka napędowego ma postać kołowej tarczy, prostopadłej do osi wałka napędowego. Tarcza ta ma promieniowe wybranie na czop mocujący pierwszego końca formy rurowej, z poszerzeniem na zgrubienie swobodnego końca tego czopa. Gniazdo sprzęgające wałka podpierającego ma postać kołowej tarczy, prostopadłej do osi wałka podpierającego, mającej promieniowe wybranie na czop mocujący drugiego końca formy rurowej i poszerzenie na zgrubienie swobodnego końca tego czopa.

W kolejnym wariancie wynalazku rura nośna jest rurą o okrągłym przekroju poprzecznym. Na obu końcach tej rury osadzone są osiowo czopy, zamocowane w odpowiadających im wspornikach za pomocą pary łożysk baryłkowych. Czop na pierwszym końcu rury nośnej jest jednocześnie przelotowym wałem napędowym, do którego swobodnego końca zamocowany jest mechanizm obrotowy rury nośnej.

W kolejnym wariancie wynalazku urządzenie zawiera cztery zespoły mocująco-obrotowe, których osie obrotu są równoległe do osi obrotu rury nośnej i rozmieszczone co 90 stopni kątowych wokół osi obrotu rury nośnej oraz w jednakowej odległości od tej osi. Uchwyty stałe znajdują się od strony mechanizmu obrotowego rury nośnej.

W kolejnym wariancie wynalazku zakres obrotu rury nośnej wynosi nie więcej niż 300 stopni kątowych, przy czym mechanizm obrotowy rury nośnej jest mechanizmem dwukierunkowym, wyposażonym w blokadę położenia rury nośnej w wybranym położeniu kątowym.

W innym wariancie wynalazku każdy mechanizm obrotowy formy rurowej ma wyłącznik awaryjny, aktywowany ruchem linki rozpiętej wzdłuż rury nośnej, w przestrzeni pomiędzy osiami obrotu sąsiadujących ze sobą zespołów mocująco-obracających formę rurową.

W jeszcze innym wariancie wynalazku oś linki wyłącznika awaryjnego jest równoległa do osi obrotu rury nośnej, zaś odległość osi tej linki od osi obrotu rury nośnej wynosi od 70 do 90% odległości osi obrotu zespołu mocującego od osi obrotu rury nośnej.

Wynalazek bardzo usprawnia wytwarzanie rur kompozytowych przy zachowaniu dotychczasowej technologii, poprzez zmniejszenie wymaganej przestrzeni oraz przyspieszenie całego procesu. Wykorzystując urządzenie według wynalazku, jeden operator może jednocześnie i w jednym miejscu pracować nad wytworzeniem kilku różnych rur kompozytowych. Mechanizm mocowania i obracania form rurowych praktycznie eliminuje bicie promieniowe, co pozwala na stosowanie większych niż dotychczas prędkości obrotowych, zwłaszcza podczas owijania formy rurowej folią separacyjną. Mimo stosowania większych prędkości obrotowych formy rurowej, zróżnicowanie kątów bieżni ułożyskowania wałka napędowego i wałka podpierającego zapewnia dużą trwałość urządzenia.

Przedmiot wynalazku w przykładzie realizacji został uwidoczniony na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia widok aksonometryczny urządzenia według wynalazku bez zamontowanych w nim form rurowych, części osłon oraz mechanizmu podawania włókna i nanoszenia materiału wiążącego, zaś fig. 2 i fig. 3 przedstawiają powiększone fragmenty tego widoku. Fig. 4 przedstawia powiększony fragment widoku z fig. 2. Fig. 5 przedstawia widok przekroju poprzecznego przez urządzenie z fig. 1 z zamontowanym w nim jedną formą rurową, patrząc w kierunku mechanizmu obrotowego rury nośnej tego urządzenia. Fig. 6 przedstawia fragment przekroju wzdłużnego urządzenia z fig. 1 w rejonie uchwytów stałych formy rurowej, czyli odpowiadający widokowi z fig. 2, z zamontowaną jedną formą rurową. Fig. 7 przedstawia fragment przekroju wzdłużnego urządzenia z fig. 1 w rejonie uchwytów ruchomych formy rurowej, czyli odpowiadający widokowi z fig. 3, z zamontowaną jedną formą rurową. Fig. 8 przedstawia powiększony fragment przekroju z fig. 5 w rejonie wałka napędowego uchwytu stałego, zaś fig. 9 przedstawia powiększony fragment przekroju z fig. 8 w rejonie wałka podpierającego uchwytu ruchomego.

Przykładowe urządzenie według wynalazku zawiera korpus główny w postaci rury nośnej 1 o okrągłym przekroju poprzecznym i średnicy zewnętrznej wynoszącej około 324 mm, zmontowanej z dwóch odcinków o długości około 4700 mm każdy. Rura nośna 1 ma na pierwszym swym końcu pierwszy czop 2 a na drugim swym końcu drugi czop 3. Czopy 2 i 3 służą do obrotowego ułożyskowania rury 1, odpowiednio w pierwszym 4 i drugim 5 wsporniku. Wsporniki 4 i 5 zamocowane są do podłoża. Oś wzdłużna rury 1 oraz osie czopów 2 i 3 leżą na poziomej osi obrotu 6 rury nośnej 1. Czopy 2 i 3 ułożyskowane są we wspornikach odpowiednio 4 i 5 za pomocą dwóch łożysk baryłkowych 7 każdy. Pierwszy czop 2 jest jednocześnie przelotowym wałem napędowym, do którego swobodnego końca zamocowany jest mechanizm obrotowy rury nośnej 1 w postaci silnika elektrycznego 8 z motoreduktorem 9. Drugi czop 3 ma możliwość kompensacji zmian długości rury nośnej 1, wynikających ze zmian temperatury otoczenia. Zakres obrotu rury nośnej 1 wynosi około 270 stopni kątowych, przy czym silnik elektryczny 8 ma możliwość pracy dwukierunkowej i wyposażony jest w hamulec blokujący obrót rury nośnej 1 w wybranym położeniu kątowym. W pobliżu pierwszego końca rury 1 zamocowany jest do niej sztywno pierwszy korpus ruchomy 10, zaś w pobliżu drugiego końca rury 1 zamocowany jest do niej sztywno drugi korpus ruchomy 11. We wspomnianych korpusach ruchomych 10 i 11 zamocowane są cztery zespoły mocująco-obracające form rurowych 12. Osie obrotu 13 każdego z tych zespołów są równoległe do osi obrotu 6 rury nośnej 1, stanowią jednocześnie oś formy rurowej 12 i rozmieszczone są regularnie wokół osi 6 co 90 stopni kątowych i w tych samych odległościach od osi 6. Każdy zespół mocująco-obracający zawiera uchwyt stały 14 zamocowany do pierwszego korpusu ruchomego 10 i uchwyt ruchomy 15, zamocowany do drugiego korpusu ruchomego 11. Każdy uchwyt stały 14 zawiera przelotowy wałek napędowy 16, który jest osadzony obrotowo w pierwszym korpusie ruchomym 10, za pomocą pary łożysk stożkowych 17 i 18, o różnych kątach rozwarcia stożkowej bieżni. Na pierwszym końcu wałka napędowego 16 znajduje się gniazdo sprzęgające ten wałek z pierwszym końcem formy rurowej 12. Na drugim końcu wałka napędowego 16 zamocowany jest mechanizm obrotowy formy rurowej 12 w postaci silnika elektrycznego 19 z motoreduktorem 20. Każdy silnik 19 ma nieuwidoczniony na rysunku hamulec, pozwalający na zablokowanie wałka 16 w wybranym położeniu kątowym. Każdy uchwyt ruchomy 15 zawiera wałek podpierający 21, osadzony obrotowo i suwliwie w drugim korpusie ruchomym 11. Na pierwszym końcu wałka podpierającego 21 znajduje się gniazdo sprzęgające ten wałek z drugim końcem formy rurowej 12. Na drugim końcu wałka podpierającego 21 znajduje się zaczep 22 siłownika 23, ułożyskowany obrotowo na tym końcu wałka podpierającego 21. Oś obrotu wałka napędowego 16, oś obrotu wałka podpierającego 21 oraz oś ruchu przesuwnego wałka podpierającego 21 jednego zespołu mocująco-obracającego pokrywają się z osią obrotu 13 tego zespołu. Wałek podpierający 21 ułożyskowany jest ślizgowo w tulei pośredniej 24, która z kolei ułożyskowana jest obrotowo w drugim korpusie ruchomym 11 za pomocą pary łożysk baryłkowych 25. Tuleja pośrednia 24 ma występ w postaci przelotowej śruby specjalnej 26, której koniec współpracuje z osiowym wybraniem 27 w zewnętrznej powierzchni wałka podpierającego 21. Dzięki takiemu rozwiązaniu, wałek 21 może się poruszać w tulei pośredniej 24 jedynie osiowo, a na jego położenie w tej tulei wpływa siłownik 23. Ułożyskowanie zaczepu 22 siłownika 23 na drugim końcu wałka podpierającego 21 stanowią dwa łożyska stożkowe 28 i 29 o różnych kątach rozwarcia ich stożkowej bieżni. Gniazdo sprzęgające wałka napędowego 16 ma postać kołowej tarczy 30, prostopadłej do osi 13 wałka napędowego 16. Tarcza 30 ma promieniowe wybranie 31 o kształcie litery „U”, dopasowane do czopa mocującego 32 pierwszego końca formy rurowej 12, z poszerzeniem 33 na zgrubienie 34 swobodnego końca tego czopa 32. Gniazdo sprzęgające wałka podpierającego 21 ma analogiczną konstrukcję, czyli zawiera kołową tarczę 35, prostopadłą do osi 13 wałka podpierającego 21, mającą promieniowe wybranie 36 o kształcie litery „U” dopasowane do czopa mocującego 37 drugiego końca formy rurowej 12, z poszerzeniem 38 na zgrubienie 39 swobodnego końca czopa 37. W opisywanym przykładzie czopy mocujące 32 i 37 oraz wybrania 31 i 36 są identyczne, co zwalnia operatora od konieczności sprawdzania czy forma rurowa 12 przygotowana do montażu jest obrócona właściwymi końcami w stronę właściwych zespołów mocująco-obracających. Dla ułatwienia zrozumienia konstrukcji, na fig. 1, fig. 2, fig. 3 i fig. 4 pominięto formy rurowe 12, pozostawiając tylko ich czopy 32, najlepiej widoczne na fig. 4. Każdy silnik 19 mechanizmu obrotowego formy rurowej 12 ma wyłącznik awaryjny 40, aktywowany ruchem linki 41, rozpiętej wzdłuż rury nośnej 1 w przestrzeni pomiędzy osiami obrotu 13 sąsiadujących ze sobą zespołów mocująco-obracających rurę nośną 1. Oś linki 40 wyłącznika awaryjnego jest równoległa do osi obrotu 6 rury nośnej 1. Odległość osi linki 41 od osi obrotu 6 rury nośnej 1 wynosi od 70 do 90% odległości osi obrotu 13 zespołu mocująco-obracającego od osi obrotu 6 rury nośnej 1.

Jak opisano wyżej, forma rurowa 12, na której tworzy się w znany sposób rurę kompozytową 42, ma na pierwszym końcu czop 32, mocowany w uchwycie stałym 14, a na drugim końcu ma czop 37 mocowany w uchwycie ruchomym 15. Tarcza 30 zamocowana jest śrubami 43 do tarczy pośredniej 44, która z kolei przykręcona jest do czoła wałka 16. Osiowość połączenia tarczy 32 z tarczą 44 zapewniają dwa kołki ustalające 45. Analogicznie rozwiązane jest łączenie tarczy 35, która przykręcona jest śrubami 46 do tarczy pośredniej 47, zamocowanej do czoła wałka 21, i pozycjonowana za pomocą kołków 48. Na odcinku pomiędzy kołnierzem mocującym 49 formę 12 a końcowymi zgrubieniami, odpowiednio 34 i 39, cylindryczne czopy 32 i 37 mają dwa równoległe spłaszczenia ulokowane symetrycznie względem osi 13 w odległości dopasowanej do szerokości promieniowych wybrań, odpowiednio 31 i 36. Spłaszczenia czopa 32 blokują jego obrót w tarczy 30, przez co moment obrotowy pochodzący od silnika 19 przenoszony jest na formę rurową 12, wywołując jej ruch obrotowy, niezbędny do realizacji procesu wytwarzania rury 42. Po zamocowaniu formy rurowej 12 w uchwytach 14 i 15, obraca się rurę nośną 1 do takiego położenia kątowego, w którym wybrana para uchwytów 14 i 15 znajduje się w pożądanym położeniu, po czym blokuje się obrót rury nośnej 1 w tym położeniu. Na czas montażu formy rurowej 12 wybrania 31 i 36 w tarczach 30 i 35 kierowane są ku górze, po czym wałek 16 jest blokowany, zaś wałek 21 jest lekko przesunięty w tulei 24 w stronę wałka 16. Forma rurowa 12 wkładana jest od góry i w konsekwencji czop 32 wchodzi w wybranie 31, a jego zgrubienie 34 wchodzi w poszerzenie 33, zaś czop 37 wchodzi w wybranie 36, a jego zgrubienie 39 wchodzi w poszerzenie 38. Następnie siłownik 23 wycofuje wałek 21, a wtedy zgrubienia 34 i 38 zapierają się o tarcze 30 i 35 i pozostają w stanie napięcia, dzięki czemu forma rurowa 12 jest silnie zamocowana w uchwytach 14 i 15, i stan ten trwa dopóki trwa naciąg wywierany przez siłownik 23. Formę rurową 12 wyjmuje się z urządzenia wtedy, gdy rura nośna 1 oraz tarcze 30 i 35 znajdują się w tym samym położeniu co podczas wkładania formy 12 i nastąpi zwolnienie naciągu siłownika 23. Opisane rozwiązanie pozwala na mocowanie i zwalnianie formy rurowej bez użycia jakichkolwiek narzędzi. Jak wspomniano wyżej, wałek napędowy 16 ułożyskowany jest na dwóch łożyskach stożkowych 17 i 18. Średnica wałka 16 w miejscu osadzenia łożysk 17 i 18 wynosi 65 mm, kąt a, jaki stożkowa bieżnia łożyska 17 tworzy z osią 13, wynosi 34,28 stopni kątowych zaś kąt β, jaki stożkowa bieżnia łożyska 18 tworzy z osią 13 wynosi 15,47 stopni kątowych. Odległość między łożyskami 17 i 18 wynosi około 150 mm. Zróżnicowanie kątów bieżni a i β obu łożysk 17 i 18 zapewnia wysoką trwałość ułożyskowania wałka 16 poddawanego zarówno obciążeniom promieniowym, których źródłem jest proces technologiczny wytwarzania rury 42, jak i obciążeniom osiowym, generowanym przez siłownik 23. Analogiczne zróżnicowanie kątów bieżni łożysk stożkowych zastosowano w ułożyskowaniu zaczepu 22 siłownika 23. Średnica osadzenia łożysk 28 i 29 na końcu wałka 21 wynosi 55 mm, kąt γ, jaki stożkowa bieżnia łożyska 28 tworzy z osią 13, wynosi 17,52 stopni kątowych, zaś kąt δ, jaki stożkowa bieżnia łożyska 29 tworzy z osią 13, wynosi 34,28 stopni kątowych. Odległość między łożyskami 28 i 29 wynosi około 12 mm.

Obracającą się formę rurową 12 najpierw owija się folią separacyjną, po czym na tę folię nawija się włókno, które przesyca się substancją wiążącą, tworząc w ten sposób wspomnianą rurę kompozytową 42. Uchwyt stały 14 i uchwyt ruchomy 15 w miejscu mocowania czopów 32 i 37 zabezpieczone są osłonami 50. Osłony 50 w fazie wkładania i wyjmowania formy 12 są otwierane, umożliwiając dostęp operatorowi do czopów 32 i 37. Prędkość obrotowa formy 12 jest płynnie regulowana, a pozycja jej zatrzymania kontrolowana jest przez czujniki położenia 58, współpracujące z tarczką wskazującą 51 zamocowaną do wałka 16 pomiędzy motoreduktorem 20 a korpusem ruchomym 10. Czujniki 58 wraz z tarczką 51 zabezpieczone są poliwęglanową osłoną 52, przykręconą do korpusu ruchomego 10. Do każdego zespołu mocująco-obracającego urządzenia według wynalazku doprowadzone są kable zasilające i sygnałowe, oraz - w przypadku zastosowania jako siłownika 23 urządzenia pneumatycznego także przewody sprężonego powietrza, za pomocą dwóch kablowodów, ulokowanych na obu końcach rury nośnej 1. Ruch obrotowy rury nośnej 1 wokół osi 6 jest ruchem wahadłowym, kontrolowanym przy pomocy czujników indukcyjnych 53 zamocowanych do wspornika 4 i współpracujących z tarczą wskazującą 57, zamocowaną do rury nośnej 1. Aby uniknąć utraty kontroli nad ruchem obrotowym rury nośnej 1 zastosowano trzystopniowy układ zabezpieczający. Poza bieżącym kontrolowaniem kąta obrotu rury 1 wokół osi 6, zasilanie silnika 8 dodatkowo przechodzi przez wyłączniki krańcowe 54 wyzwalane występem 55 korpusu ruchomego 10. Występ 55 także fizycznie ogranicza możliwy kąt obrotu rury 1 do wspomnianego wyżej zakresu. W celu zwiększenia bezpieczeństwa operatora, poza wyłącznikami linkowymi 40, jego miejsce pracy zabezpieczone jest stacjonarnym wyłącznikiem linkowym 60 z dwoma linkami 59, a obszar pracy uchwytów ruchomych 15 zabezpieczony jest osłoną 56 z oknami rewizyjnymi.

Claims (11)

1. Urządzenie do wytwarzania rur kompozytowych poprzez owijanie formy rurowej włóknem i stabilizację tego włókna materiałem wiążącym, zawierające mechanizm mocująco-obracający formę rurową wokół zasadniczo poziomej osi obrotu, który to mechanizm zawiera uchwyt stały do obrotowego mocowania pierwszego końca formy rurowej, uchwyt ruchomy do mocowania drugiego końca formy rurowej oraz mechanizm obrotowy tej formy, znamienny tym, że zawiera korpus główny o poziomej osi obrotu (6) oraz co najmniej dwa wspomniane zespoły mocująco-obracające (14-15), które mocują obrotowo formę rurową (12) do korpusu głównego, korpus główny ma postać poziomej rury nośnej (1) ułożyskowanej obrotowo w pierwszym (4) i drugim (5) wsporniku zamocowanym do podłoża, osie obrotu (13) każdego z zespołów mocująco-obracających (14-15) są zasadniczo równoległe do osi obrotu (6) rury nośnej (1) i rozmieszczone regularnie wokół tej osi obrotu (6), uchwyty stałe (14) zamocowane są do rury nośnej (1) za pośrednictwem pierwszego korpusu ruchomego (10), a uchwyty ruchome (15) zamocowane są do rury nośnej (1) za pośrednictwem drugiego korpusu ruchomego (11), każdy uchwyt stały (14) zawiera przelotowy wałek napędowy (16), który jest osadzony obrotowo (17-18) w pierwszym korpusie ruchomym (10), przy czym na pierwszym końcu wałka napędowego (16) znajduje się gniazdo sprzęgające ten wałek (16) z pierwszym końcem formy rurowej (12), zaś na drugim końcu wałka napędowego (16) zamocowany jest mechanizm obrotowy (19-20) formy rurowej (12), każdy uchwyt ruchomy (15) zawiera wałek podpierający (21), osadzony obrotowo (25) i suwliwie (24) w drugim korpusie ruchomym (11), przy czym na pierwszym końcu wałka podpierającego (21) znajduje się gniazdo sprzęgające ten wałek z drugim końcem formy rurowej (12), zaś na drugim końcu wałka podpierającego (21) znajduje się zaczep (22) siłownika (23), ułożyskowany obrotowo (28-29) na tym końcu wałka - podpierającego (21), przy czym oś obrotu wałka napędowego (16), oś obrotu wałka podpierającego (21) oraz oś ruchu przesuwnego wałka podpierającego (21) jednego zespołu mocująco-obracającego (14-15) pokrywają się z osią obrotu (13) tego zespołu mocująco-obracającego zaś z zaczepem (22) siłownika wałka podpierającego (21) połączony jest, korzystnie przegubowo, siłownik (23).

2. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że wałek napędowy (16) ułożyskowany jest w pierwszym korpusie obrotowym (10) za pomocą pary łożysk stożkowych (17, 18) o różnych kątach (α, β) rozwarcia ich stożkowych bieżni, zaś mechanizmem obrotowym tego wałka (16) jest silnik elektryczny (19) z motoreduktorem (20).

3. Urządzenie według zastrz. 2, znamienne tym, że mechanizm obrotowy (19-20) wałka napędowego (16) wyposażony jest w blokadę położenia tego wałka (16) w wybranym położeniu kątowym.

4. Urządzenie według zastrz. 1 albo 2, albo 3, znamienne tym, że wałek podpierający (21) ułożyskowany jest ślizgowo w tulei pośredniej (24), która z kolei ułożyskowana jest obrotowo w drugim korpusie obrotowym (11) za pomocą pary łożysk baryłkowych (25), zaś tuleja pośrednia (24) ma występ (26) współpracujący z osiowym wybraniem (27) w zewnętrznej powierzchni wałka podpierającego (21).

5. Urządzenie według zastrz. 4, znamienne tym, że ułożyskowanie zaczepu (22) siłownika na drugim końcu wałka podpierającego (21) stanowią dwa łożyska stożkowe (28, 29) o różnych kątach (γ, δ) rozwarcia ich stożkowych bieżni.

6. Urządzenie według zastrz. 2 albo 3, albo 4, albo 5, znamienne tym, że gniazdo sprzęgające wałka napędowego (16) ma postać kołowej tarczy (30), prostopadłej do osi (13) wałka napędowego (16), mającej promieniowe wybranie (31) na czop mocujący (32) pierwszego końca formy rurowej (12) z poszerzeniem (33) na zgrubienie (34) swobodnego końca tego czopa (32), zaś gniazdo sprzęgające wałka podpierającego (21) ma postać kołowej tarczy (35), prostopadłej do osi (13) wałka podpierającego (21), mającej promieniowe wybranie (36) na czop mocujący (37) drugiego końca formy rurowej (12) z poszerzeniem (38) na zgrubienie (39) swobodnego końca tego czopa (37).

7. Urządzenie według zastrz. 1 albo 2, albo 3, albo 4, albo 5, albo 6, znamienne tym, że rura nośna (1) jest rurą o okrągłym przekroju poprzecznym, na obu końcach tej rury (1) osadzone są osiowo czopy (2, 3) zamocowane w odpowiadających im wspornikach (4, 5) za pomocą pary łożysk baryłkowych (7), przy czym czop (2) na pierwszym końcu rury nośnej (1) jest jednocześnie przelotowym wałem napędowym, do którego swobodnego końca zamocowany jest mechanizm obrotowy (8-9) rury nośnej (1).

8. Urządzenie według zastrz. 1 albo 2, albo 3, albo 4, albo 5, albo 6, albo 7, znamienne tym, że zawiera cztery zespoły mocująco-obrotowe (14-15), których osie obrotu (13) są równoległe do osi obrotu (6) rury nośnej (1) i rozmieszczone co 90 stopni kątowych wokół osi obrotu (6) rury nośnej (1) oraz w jednakowej odległości od tej osi (6), przy czym uchwyty stałe (14) znajdują się od strony mechanizmu obrotowego (8-9) rury nośnej (1).

9. Urządzenie według zastrz. 8, znamienne tym, że zakres obrotu rury nośnej (1) wynosi nie więcej niż 300 stopni kątowych, przy czym mechanizm obrotowy (8-9) rury nośnej (1) jest mechanizmem dwukierunkowym, wyposażonym w blokadę położenia rury nośnej (1) w wybranym położeniu kątowym.

10. Urządzenie według zastrz. 8 albo 9, znamienne tym, że każdy mechanizm obrotowy (19-20) formy rurowej (12) ma wyłącznik awaryjny (40), aktywowany ruchem linki (41) rozpiętej wzdłuż rury nośnej (1) w przestrzeni pomiędzy osiami obrotu (13) sąsiadujących ze sobą zespołów mocująco-obracających (14-15) formę rurową (12).

11. Urządzenie według zastrz. 10, znamienne tym, że oś linki (41) wyłącznika awaryjnego (40) jest równoległa do osi obrotu (6) rury nośnej (1), zaś odległość osi tej linki (41) od osi obrotu (6) rury nośnej (1) wynosi od 70 do 90% odległości osi obrotu (13) zespołu mocującego (14-15) od osi obrotu (6) rury nośnej (1).