PL245567B1

PL245567B1 - Sposób wytwarzania wielowarstwowej ściany drewnianej

Info

Publication number: PL245567B1
Application number: PL411032A
Authority: PL
Inventors: Antoni Duraj
Original assignee: Antoni Duraj
Priority date: 2015-01-22
Filing date: 2015-01-22
Publication date: 2024-09-02
Also published as: PL411032A1; EP3051036B1; EP3051036A1

Abstract

Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarzania wielowarstwowej ściany drewnianej z desek układanych z krzyżujących się względem siebie kolejnych warstw tworzących stos, która służy do budowy ścian otworowych z otworami na okna i drzwi i bezotworowych używanych do budowy domów. Sposób polega na tym, że na równej płaszczyźnie podłoża montażowego układa się w stos (1) warstwy przylegających do siebie wzdłuż dłuższych krawędzi desek (2) o równej szerokości, które przycięte są na jednakowy wymiar długościowy, przy czym stos (1) tworzy od 5 do 17 warstw desek (2), aż do uzyskania zadanej grubości ściany, po czym stos desek (2) stabilizuje się po bokach i od góry wywierając na niego za pomocą stopek dociskowych nacisk od 200 do 600 kg/m2, który przekazywany jest na boczne ściany i podstawę stosu (1), tak by poszczególne warstwy dokładnie do siebie przylegały i tworzyły ścianę o równoległych do siebie górnej i dolnej warstwie, po czym we wszystkich warstwach desek (2) w stosie (1) na szerokości deski "A" wykonuje się od 1 do 5 przelotowych otworów do połączenia każdej z warstw, których osie symetrii są nachylone pod kątem większym od 0° do 45° do wzdłużnej i/lub bocznej krawędzi desek (2) stosu (1), po czym w otwory te wciska się kołki (5) i tak połączony stos (1) odkłada się na pole magazynowe lub w miarę potrzeby poddaje się wycięciu otworów drzwiowych i/lub okiennych, po czym gotową ścianę kalibruje się na odpowiednią grubość, po czym odkłada się ją na pole magazynowe, a z wyciętych otworów drzwiowych i/lub okiennych wyciska się w kierunku przeciwnym do kierunku kołkowania kołki (5) i odzyskane deski (2) wykorzystuje się do ponownego układania warstw ściany tworząc kolejny stos (1), który poddawany jest ponownemu procesowi łączenia wszystkich warstw przez nawiercenie kolejnych skośnych otworów i wciśnięciu w nie kołków (5), po czym proces kontynuowany jest powtarzalnie aż do uzyskania ściany bezotworowej lub ściany otworowej.

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarzania wielowarstwowej ściany drewnianej z desek układanych z krzyżujących się względem siebie kolejnych warstw tworzących stos, która służy do budowy ścian otworowych z otworami na okna i drzwi i bezotworowych używanych do budowy domów.

Dotychczas wielowarstwowe ściany drewniane wytwarza się przez ułożenie spodniej warstwy z równoległych do siebie desek, na których układa się prostopadle do pierwszej warstwy drugą warstwę, po czym warstwy te łączy się ze sobą za pomocą drewnianych kołków wklejanych w prostopadłe do powierzchni desek otwory, po czym na powstałej górnej warstwie układa się kolejną prostopadłą do niej warstwę, którą łączy się ze spodnią warstwą w podobny sposób za pomocą kołków wklejanych w ułożoną warstwę i warstwę spodnią. Czynność układania kolejnej prostopadłej warstwy i wklejania kołków była powtarzana aż do osiągnięcia wymaganej grubości ściany. Po uzyskaniu wymaganej grubości ściany ścianę przycina się na właściwy wymiar i w zależności od potrzeby wycina się w niej otwory drzwiowe i/lub okienne, a powstałe w wyniku tego odpady, służą najczęściej jako drewno opałowe lub przetwarzane są na rębakach na ścinki do produkcji pelet, gdyż rozłączenie sklejonych warstw desek i odzyskanie z nich pojedynczych desek jest technicznie niemożliwe.

Sposób ten został zobrazowany na fig. 1, gdzie pokazano w przekroju stos złożony z warstw desek połączonych ze sobą za pomocą kołków.

Znany jest też sposób wytwarzania wielowarstwowych ścian drewnianych, które wytwarza się przez ułożenie spodniej warstwy z równoległych do siebie desek, na których układa się prostopadle do pierwszej warstwy drugą warstwę, po czym warstwy te łączy się ze sobą za pomocą aluminiowych gwoździ wbijanych prostopadle do powierzchni warstwy górnych desek, po czym na powstałej górnej warstwie układa się kolejną prostopadłą do niej warstwę, którą łączy się ze spodnią warstwą w podobny sposób za pomocą aluminiowych gwoździ. Czynność układania kolejnej warstwy i łączenia warstw za pomocą aluminiowych gwoździ jest powtarzana aż do osiągnięcia wymaganej grubości ściany. Po uzyskaniu wymaganej grubości ściany ścianę przycina się na właściwy wymiar lub w zależności od potrzeb wycina się w niej otwory drzwiowe i/lub okienne, a powstałe w wyniku tego ścinki traktuje się jako odpad, służący najczęściej jako drewno opałowe lub przetwarzane na rębakach na ścinki, ponieważ rozłączenie tak połączonych desek jest nieopłacalne.

Sposób ten został zobrazowany na fig. 2, gdzie pokazano w przekroju stos złożony z warstw desek połączonych ze sobą za pomocą aluminiowych gwoździ.

Celem wynalazku jest opracowanie sposobu wytwarzania wielowarstwowej ściany drewnianej z desek układanych z krzyżujących się prostopadle względem siebie kolejnych warstw tworzących stos, który służy do budowy ścian otworowych z otworami na okna i drzwi i bezotworowych używanych do budowy domów, w którym powstałe odpady można łatwo rozkołkować wyciskając kołki ze skośnych otworów nachylonych pod kątem „a” większym od 0° do 45°, przy czym kołki zapewniają uzyskanie nierozłącznego połączenia desek wielowarstwowej ściany we wszystkich trzech osiach x, y i z, a odzyskane po rozkołkowaniu deski można wykorzystać kolejny raz przy produkcji nowej ściany.

Sposób wytwarzania wielowarstwowej ściany drewnianej z desek układanych z krzyżujących się prostopadle względem siebie kolejnych warstw złożonych z szeregu przylegających do siebie wzdłuż dłuższych krawędzi desek o równej szerokości łączonych kołkami, według wynala zku, charakteryzuje się tym, że na równej płaszczyźnie podłoża montażowego układa się w stos warstwy przylegających do siebie wzdłuż dłuższych krawędzi desek o równej szerokości, które przycięte są na jednakowy wymiar długościowy, przy czym stos tworzy od 5 do 17 warstw desek, aż do uzyskania zadanej grubości ściany, po czym stos desek stabilizuje się po bokach i od góry wywierając na niego za pomocą stopek dociskowych nacisk od 200 do 600 kg/m², który przekazywany jest na boczne ściany i podstawę stosu, tak by poszczególne warstwy dokładnie do siebie przylegały i tworzyły ścianę o równoległych do siebie górnej i dolnej warstwie, po czym we wszystkich warstwach desek w stosie na szerokości deski „A” wykonuje się od 1 do 5 przelotowych otworów do połączenia każdej z warstw, których osie symetrii są nachylone pod kątem „ a” większym od 0° do 45° do wzdłużnej i/lub bocznej krawędzi desek stosu, po czym w otwory te wciska się kołki i tak połączony stos kalibruje się za pomocą stopek dociskowych na odpowiednią grubość, po czym odkłada się go na pole magazynowe lub w miarę potrzeby poddaje się wycięciu otworów drzwiowych i/lub okiennych, po czym gotową ścianę odkłada się na pole magazynowe, a z wyciętych otworów drzwiowych i/lub okiennych wyciska się w kierunku przeciwnym do kierunku kołkowania kołki i odzyskane deski wykorzystuje się do ponownego układania warstw ściany tworząc kolejny stos, który poddawany jest ponownemu procesowi łączenia wszystkich warstw przez nawiercenie kolejnych skośnych otworów pod kątem „a” większym od 0° do 45° i wciśnięciu w nie kołków, po czym proces kontynuowany jest powtarzalnie aż do uzyskania ściany bezotworowej lub ściany otworowej.

Ściana wytworzona sposobem według wynalazku została zobrazowana na fig. 3, gdzie pokazano w widoku aksonometrycznym od góry stos złożony z warstw desek połączonych ze sobą za pomocą przelotowo osadzonych kołków, na fig. 4 pokazano w widoku z góry fragment narożnika ściany ułożonej z desek połączonych kołkami z zaznaczoną płaszczyzną przekroju przez kołki, na fig. 5 pokazano fragment przekroju ściany złożonej z warstw desek połączonej ze sobą kątowo osadzonymi drewnianymi kołkami, a na fig. 6 pokazano fragment ściany w widoku aksonometrycznym z usuniętymi fragmentami desek.

Przykład 1. Deski 2 o jednakowej szerokości i długości układa się na równej płaszczyźnie podłoża w stos 1 złożony z 5 warstw ułożonych wzdłuż ich dłuższych boków, równolegle do siebie, w których każda kolejna warstwa desek 2 układana jest z krzyżujących się prostopadle względem siebie kolejnych warstw desek 2 ułożonych wzdłuż ich dłuższych boków, równolegle do siebie, po czym stos desek 2 stabilizuje się po bokach i od góry wywierając na niego za pomocą stopek dociskowych nacisk 200 kg/m², który przekazywany jest aż do podstawy stosu 1, tak by poszczególne warstwy dokładnie do siebie przylegały i tworzyły ścianę o równoległych do siebie górnej i dolnej warstwie, po czym we wszystkich warstwach desek 2 w stosie na szerokości deski „A” wykonuje się dwa przelotowe otwory, których oś symetrii jest nachylona pod kątem 20° do wzdłużnej krawędzi desek 2 stosu 1, po czym w otwory te wciska się kołki 5 i tak połączony stos 1 tworzący gotową ścianę kalibruje się na odpowiednią grubość, po czym odkłada się ją na pole magazynowe.

Przykład 2. Deski 2 o jednakowej szerokości i długości układa się na równej płaszczyźnie podłoża w stos 1 złożony z 17 warstw ułożonych wzdłuż ich dłuższych boków, równolegle do siebie, w których każda kolejna warstwa desek 2 układana jest z krzyżujących się prostopadle względem siebie kolejnych warstw, po czym stos desek 2 stabilizuje się po bokach i od góry wywierając na niego za pomocą stopek dociskowych nacisk 600 kg/m², który przekazywany jest aż do podstawy stosu 1, tak by poszczególne warstwy dokładnie do siebie przylegały i tworzyły ścianę o równoległych do siebie górnej i dolnej warstwie, po czym we wszystkich warstwach desek 2 w stosie 1 na szerokości deski „A” wykonuje się pięć przelotowych otworów, których osie symetrii są nachylone pod kątem 45° do wzdłużnej i 45° do bocznej krawędzi desek 2 stosu 1, po czym w otwory te wciska się kołki 5 i w tak połączonym stosie 1 wycina się otwory drzwiowe i okienne, po czym gotową ścianę kalibruje się na odpowiednią grubość, po czym odkłada się ją na pole magazynowe, a z wyciętych otworów drzwiowych i okiennych wyciska się w kierunku przeciwnym do kierunku kołkowania kołki 5 i odzyskane deski 2 wykorzystuje się do ponownego układania kolejnych warstwowych ścian tworząc stos 1, z desek 2, który poddawany jest ponownemu procesowi łączenia wszystkich warstw przez nawiercenie skośnych otworów i wciśnięciu w nie kołków 5.

Claims

1. Sposób wytwarzania wielowarstwowej ściany drewnianej z desek układanych z krzyżujących się prostopadle względem siebie kolejnych warstw złożonych z szeregu przylegających do siebie wzdłuż dłuższych krawędzi desek o równej szerokości łączonych kołkami, znamienny tym, że na równej płaszczyźnie podłoża montażowego układa się w stos (1) warstwy przylegających do siebie wzdłuż dłuższych krawędzi desek (2) o równej szerokości, które przycięte są na jednakowy wymiar długościowy, przy czym stos (1) tworzy od 5 do 17 warstw desek (2), aż do uzyskania zadanej grubości ściany, po czym stos desek (2) stabilizuje się po bokach i od góry wywierając na niego za pomocą stopek dociskowych nacisk od 200 do 600 kg/m², który przekazywany jest na boczne ściany i podstawę stosu (1), tak by poszczególne warstwy dokładnie do siebie przylegały i tworzyły ścianę o równoległych do siebie górnej i dolnej warstwie, po czym we wszystkich warstwach desek (2) w stosie (1) na szerokości deski „A” wykonuje się od 1 do 5 przelotowych otworów do połączenia każdej z warstw, których osie symetrii są nachylone pod kątem (a) większym od 0° do 45° do wzdłużnej i/lub bocznej krawędzi desek (2) stosu (1), po czym w otwory te wciska się kołki (5) i tak połączony stos (1) kalibruje

PL 245567 Β1 się za pomocą stopek dociskowych na odpowiednią grubość, po czym odkłada się go na pole magazynowe lub w miarę potrzeby poddaje się wycięciu otworów drzwiowych i/lub okiennych, po czym gotową ścianę odkłada się na pole magazynowe, a z wyciętych otworów drzwiowych i/lub okiennych wyciska się w kierunku przeciwnym do kierunku kołkowania kołki (5) i odzyskane deski (2) wykorzystuje się do ponownego układania warstw ściany tworząc kolejny stos (D, który poddawany jest ponownemu procesowi łączenia wszystkich warstw przez nawiercenie kolejnych skośnych otworów pod kątem (a) większym od 0° do 45° i wciśnięciu w nie kołków (5), po czym proces kontynuowany jest powtarzalnie aż do uzyskania ściany bezotworowej lub ściany otworowej.