PL246004B1 - Złącze stojaka ze stropnicą - Google Patents

Abstract

Zgłoszenie rozwiązuje zagadnienie szybkiego i bezpiecznego połączenia stropnicy ze stojakiem przy wykonywaniu obudów odrzwiowych w podziemnych wyrobiskach górniczych. Złącze stanowi znane gniazdo, korzystnie w postaci odcinka kształtownika (1) korytkowego stropnicowego i zamknięta rama (2) o wewnętrznym obrysie zbliżonym do zewnętrznego kształtu profilu rdzennika (3) stojaka, trwale połączone ze sobą co najmniej dwoma żebrami. Żebra zewnętrzne (4a) i/lub wewnętrzne (4b) usytuowane w pobliżu kołnierzy (3a) kształtownika rdzennika stojaka mają powierzchnie (5) oporowe wykonane na wysokości powierzchni (6) dennej gniazda, natomiast rama jest oddalona od powierzchni dennej gniazda, co najmniej na odległość dwóch grubości ramy. Gniazdo w postaci odcinka kształtownika korytkowego może posiadać niewielką krzywiznę dla której strzałka ugięcia na tym odcinku wynosi 1 - 5 mm. Rama może posiadać otwory dla śrub hakowych lub kabłąka, korzystnie usytuowane na linii przechodzącej przez oś obojętna rdzennika stojaka.

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest złącze stojaka ze stropnicą stosowane do wykonywania obudowy odrzwiowej w wyrobiskach górniczych z kształtowników korytkowych.

W górniczych odrzwiach prostokątnych lub łukowo prostokątnych stropnica z kształtownika korytkowego typu V wspiera się na rdzenniku stojaka. W praktyce dołowej jest znanych wiele konstrukcji połączeń stropnicy ze stojakiem.

Powszechnie stosowane są rozwiązania w postaci głowic koronowych trwale połączonych z rdzennikiem stojaka przedstawionych w katalogu wyrobów dla górnictwa Huty Łabędy. Również rozpowszechnionymi są samodzielne nakładane na stojak konstrukcje, które często dodatkowo stabilizowane są na stropnicy za pomocą różnych połączeń śrubowych lub klinowych.

Najczęściej jest to prosty odcinek kształtownika korytkowego przyspawany dnem do płyty przekazującej obciążenie na stojak, która od spodu posiada dwa odcinki kształtownika korytkowego obejmujące profil rdzennika stojaka.

Podane ogólne przykłady połączeń i konstrukcji są proste i łatwe w wykonaniu, ale posiadają pewne niedogodności.

Dla samodzielnych złączy jest to najczęściej gabarytowo duży wyrób o dużej masie, a odcinek kształtownika na płycie dodatkowo jest wzmacniany pośrednimi żebrami zabezpieczającymi przed ścięciem spoin łączących płytę z korytkiem. Pociąga to za sobą dodatkowe koszty wykonania oraz wzrost ciężaru.

Celem wynalazku jest opracowanie złącza pozbawionego wymienionych wad i o szkieletowej lżejszej konstrukcji.

Istota rozwiązania według wynalazku polega na tym, że złącze stanowi odcinek kształtownika korytkowego stropnicowego i zamknięta rama o wewnętrznym obrysie zbliżonym do zewnętrznego kształtu profilu rdzennika stojaka, trwale połączone ze sobą, co najmniej dwoma żebrami. Żebra zewnętrzne i/lub wewnętrzne usytuowane w pobliżu kołnierzy kształtownika rdzennika stojaka mają powierzchnie oporowe wykonane na wysokości powierzchni dennej odcinka kształtownika korytkowego. Rama opasająca rdzennik stojaka jest oddalona od powierzchni dennej kształtownika korytkowego stropnicy, co najmniej na odległość dwóch grubości ramy.

Odcinek kształtownika korytkowego może posiadać niewielką krzywiznę dla której strzałka ugięcia na tym odcinku wynosi 1-5 mm.

Rama posiadać może również otwory dla śrub hakowych lub kabłąka, usytuowane na linii przechodzącej przez oś obojętną rdzennika stojaka.

Rozwiązanie według wynalazku jest bardzo stabilne i zapewnia szybkie wykonanie połączenia. Złącze wykonane z krzywizną kształtownika korytkowego pozwala na zabudowę stojaka względem stropnicy pod kątem 90° ± 7°, a dodatkowy kabłąk zamocowany w ramie uniemożliwia przesuwanie stropnicy względem stojaka.

Przedmiot wynalazku uwidoczniono w przykładowym wykonaniu na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia złącze nałożone na stojak w widoku od strony kołnierzy stojaka, fig. 2 - złącze w widoku z boku, a fig. 3 - ramę w widoku z góry z zaznaczonymi w postaci prostokątów miejscami styku żeber z ramą.

Jak zilustrowano rysunkiem złącze zbudowane jest z odcinka kształtownika 1 korytkowego (będącym gniazdem dla stropnicy) i zamkniętej ramy 2 połączonej, co najmniej dwoma pionowymi żebrami 4. Wewnętrzny kształt ramy 2 zbliżony jest do obrysu zewnętrznego profilu korytkowego rdzennika 3 stojaka. Żebra zewnętrzne 4a i/lub wewnętrzne 4b usytuowane w pobliżu kołnierzy 3a kształtownika rdzennika 3 stojaka posiadają powierzchnie oporowe 5, które wspierają się po zamontowaniu złącza na powierzchni czołowej kołnierzy 3a kształtownika rdzennika 3 stojaka. Dla żebra wewnętrznego 4b rama posiada wypust 2a wchodzący do wnętrza profilu kształtownika rdzennika 3 stojaka, na którym się wspiera żebro 4b. Powierzchnie oporowe 5 wykonane są na poziomie płaszczyzny przeprowadzonej przez dno odcinka kształtownika korytkowego. Rama 2 oddalona jest od powierzchni 6 dennej kształtownika 1 korytkowego na odległość L, co najmniej dwóch jej grubości g. Żebra zewnętrzne 4a i/lub wewnętrzne 4b mogą sięgać do kołnierzy 1a odcinka kształtownika 1 korytkowego i przylegać na całej wysokości do jego powierzchni bocznej. Na figurze 3 pokazano symbolicznie cienkimi prostokątami przykładowe rozmieszczenie i mocowanie żeber do ramy. Najbardziej optymalnym rozwiązaniem jest złącze z dwoma żebrami zewnętrznymi 4a i jednym żebrem 4c umieszczonym po zewnętrznej stronie dna 3b rdzennika stojaka. Żebra mogą być również usytuowane równolegle do osi 8 kształtownika rdzennika 3 stojaka.

Dla uzyskania możliwości montażu stojaka względem stropnicy pod kątem większym lub mniejszym od prostego, odcinek kształtownika 1 korytkowego może być wygięty promieniem dla którego cięciwa na tym odcinku wynosi 1 do 5 mm.

W takim rozwiązaniu stropnica przylega do gniazda punktowo, co umożliwia zabudowę stropnicy względem stojaka pod kątem 90° ± 7°.

W celu zabezpieczenia stropnicy przed poziomym przesunięciem względem stojaka, rama 2 może posiadać poszerzenie 2b (symbolicznie zaznaczone jednostronnie linią przerywaną na fig. 3), z otworami 7 usytuowanymi na linii przechodzącej przez oś 8 obojętną rdzennika 3 stojaka. Śruby hakowe lub kabłąk zabudowane w złączu i dokręcone odpowiednim momentem, uniemożliwiają przesuw stropnicy.

W innym przykładzie wykonania z dwoma żebrami wewnętrznymi 4b, żebra te mogą stanowić jeden wspólny element.

Claims (3)

1. Złącze stojaka ze stropnicą złożone z gniazda dla stropnicy oraz elementów mocujących i stabilizujących złącze na rdzenniku stojaka, znamienne tym, że stanowi go odcinek kształtownika (1) korytkowego stropnicowego i zamknięta rama (2) o wewnętrznym obrysie zbliżonym do zewnętrznego kształtu profilu rdzennika (3) stojaka, trwale połączone ze sobą, co najmniej dwoma żebrami (4), przy czym żebra zewnętrzne (4a) i/lub wewnętrzne (4b) usytuowane w pobliżu kołnierzy (3a) kształtownika rdzennika stojaka mają powierzchnie (5) oporowe wykonane na wysokości powierzchni (6) dennej kształtownika (1) korytkowego, natomiast rama (2) jest oddalona od powierzchni dennej kształtownika (1) co najmniej na odległość (L) dwóch grubości (g) ramy.

2. Złącze według zastrz. 1 znamienne tym, że odcinek kształtownika (1) korytkowego, posiada niewielką krzywiznę dla której strzałka ugięcia na tym odcinku wynosi 1-5 mm.

3. Złącze według zastrz. 1, albo 2 znamienne tym, że rama (2) posiada otwory (7) dla śrub hakowych lub kabłąka, usytuowane na linii przechodzącej przez oś (8) obojętną rdzennika (3) stojaka.