PL247513B1

PL247513B1 - Biokompozyt i sposób otrzymywania biokompozytu do wytwarzania produktów enzymatyczno-bakteryjnych oraz zastosowanie biokompozytu do kompostowania

Info

Publication number: PL247513B1
Application number: PL445889A
Authority: PL
Inventors: Katarzyna Janczak; Daria LISEWSKA; Daria Lisewska; Alicja MAZURYK; Alicja Mazuryk; Kacper Fiedurek; Natalia Puszczykowska
Original assignee: Siec Badawcza Lukasiewicz Instytut Inzynierii Mat Polimerowych I Barwnikow
Priority date: 2023-08-23
Filing date: 2023-08-23
Publication date: 2025-07-21
Also published as: PL445889A1

Abstract

Przedmiotem zgłoszenia jest biokompozyt do wytwarzania produktów enzymatyczno-bakteryjnych, który zawiera co najmniej 38 części wagowych skrobi ziemniaczanej lub kukurydzianej albo pszennej, od 12 do 15 części wagowych kredy, od 10 do 15 części wagowych makuch lnianych, od 7 do 10 części wagowych gliceryny, od 5 do 9 części wagowych mocznika, od 5 do 8 części wagowych oleju palmowego, od 1 do 5 części wagowych fusów z kawy naturalnej z ziaren kawowca lub zbożowej oraz od 2 do 4 rodzajów enzymów z grupy proteaz w tym korzystnie proteinazę K i/lub papainę i/lub bromelainę i/lub nattokinazę w postaci płynnej lub proszkowej o zawartości enzymu w produkcie od 50 do 20 000 jednostek aktywnych/g lub ml w ilości od 0,0000002 do 0,8 części wagowych na 100 części wagowych granulowanego biokompozytu, nadto zawiera liofilizaty od 2 do 5 różnych szczepów bakterii Bacillus cereus i Bacillus subtilis, w tym co najmniej jeden szczep Bacillus cereus i co najmniej jeden szczep Bacillus subtilis w ilości od 0,05 do 0,015 części wagowych liofilizatu na 100 części wagowych granulowanego biokompozytu. Przedmiotem zgłoszenia jest także sposób otrzymywania biokompozytu do wytwarzania produktów enzymatyczno-bakteryjnych oraz zastosowanie biokompozytu do kompostowania.

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest biokompozyt i sposób otrzymywania biokompozytu do wytwarzania produktów enzymatyczno-bakteryjnych oraz zastosowanie biokompozytu do kompostowania w glebie.

Odpady z tworzyw polimerowych klasycznych i biodegradowalnych, w tym w formie mikroplastików, stanowią problem podczas kompostowania zarówno w kompostowniach przemysłowych, jak i przydomowych, indywidualnych kompostowniach ogródkowych. Źródłem tych zanieczyszczeń są m.in. opakowania po żywności, naklejki na owoce, brak świadomości konsumenckiej. Taki rodzaj zanieczyszczeń wyklucza zastosowanie kompostu jako podłoża poprawiającego właściwości użytkowe gleby do upraw roślinnych.

Funkcjonujące na rynku preparaty poprawiające właściwości kompostu, tzw. aktywatory, nie są skierowane na rozkład tworzyw, a wiele z nich wg danych literaturowych nie ma większego wpływu na rozkład podstawowej materii organicznej zawartej w odpadach kompostowych. Jeszcze bardziej dyskusyjna jest aktywność mikroorganizmów w tego typu preparatach, co jest podkreślane w pracach badawczych [1]. Tymczasem każdy właściciel zamkniętych składowisk odpadów zobowiązany jest do rekultywacji takich terenów. W tym celu często wykorzystuje się kompost pochodzący z przetworzonych bioodpadów. Niestety niejednokrotnie kompost ten nie spełnia walorów użytkowych ze względu na zanieczyszczenie m.in. tworzywami polimerowymi.

Głównymi czynnikami aktywnymi w procesie kompostowania, są mikroorganizmy, których odpowiednią aktywność gwarantuje regularne napowietrzanie kompostu i zapewnienie wilgotności [2]. Jednym z czynników wpływających na tempo i stopień rozkładu materii organicznej i tworzyw polimerowych są enzymy hydrolityczne. Przyspieszają one reakcje hydrolizy przez obniżenie ich energii aktywacji i jak wszystkie katalizatory nie zużywają się w trakcie przebiegu reakcji. Gwarantuje to niezużywalne źródło czynnika aktywującego procesy biodegradacji w kompoście, nawet w przypadku spadku liczebności mikroorganizmów. Z kolei bioaugumentacja aktywnymi hydrolitycznie bakteriami pozwoli na zwiększenie puli enzymów.

Odpowiednią żywotność i możliwości adaptacji w kompoście dla wprowadzonych szczepów bakterii, zapewni nośnik w postaci w pełni biodegradowalnego biokompozytu (czas rozkładu ok. 1-4 tygodni). Nośnik ten plastyfikowany mocznikiem, zawierający dodatkowo takie składniki jak makuchy lniane, czy fusy z kawy, oprócz wspomagania żywotności bakterii, będzie miał za zadanie dostarczyć mikroi makroelementy (takie jak N, P, K, Ca, Mg, Fe), dzięki czemu wpłynie na poprawę właściwości użytkowych kompostu. Mikroorganizmy i enzymy będące składnikami aktywnymi będą przyspieszały rozkład tworzyw znajdujących się w kompoście.

Jak dotąd na rynku funkcjonują tzw. aktywatory kompostu, mające za zadanie przyspieszanie rozkładu materii organicznej. Przykładem jest enzymatyczny preparat Septonic (Eko-Roto) lub wzbogacony o azot Bactim (Intermag), przyspieszający rozkład opadłych liści drzew owocowych. Produkty do poprawy właściwości kompostu w większości występują w formie proszku do rozpuszczenia w wodzie (13 spośród 15 preparatów znalezionych na rynku polskim), rzadziej w płynie. Na rynku polskim funkcjonują następujące preparaty: Dobry Kompost (Aquafor, Polska), BioExpert (Bioarcus, Polska), Novesan (Biobakt, Polska), Komposter EB (Biozym, Polska), Biopon Bakterie Kompostowe (BROSS, Polska), Biokompost (Bioclean, Czechy), Florovit Aktywator Kompostu (Grupa Inco, Polska), Ekokompost (Hantpol, Polska), EcoGerm Compo (Hydroidea, Polska), Bio Kompost (NeoBac, Polska), Trigger 4 (Trigger, Polska), Do Kompostowania (Well Bak, Polska), EMFarma Plus (Probiotics Polska, Polska), Humobak (Biohumuseco, Polska), Radivit (Neudorf, Niemcy). Właściwości większości z nich opisane są jako ogólnie przyspieszające rozkład substancji organicznych, zmniejszające odór, poprawiające strukturę kompostu w 12-18 tygodni. Możemy wyróżnić produkty mikrobiologiczno-enzymatyczne z substancjami wspomagającymi (2 szt., w tym jeden zawierający mocznik), mikrobiologiczno-enzymatyczne (6 szt., w tym przy dwóch wymieniona celulaza), mikrobiologiczne (6 szt.), enzymatyczne (1 szt.). Tylko dwa z nich zawierają substancje/pożywki poprawiające przeżywalność mikroorganizmów, przy czym jest to działanie ogólne, skierowane do całego mikrobiomu kompostu, a nie przede wszystkim do wprowadzanych szczepów mikroorganizmów osadzonych na biokompozycie, nie zabezpieczając przy tym przed ich przesuszeniem. Wysokie właściwości sorpcyjne opracowanego biokompozytu zawartego w opracowanym produkcie gwarantują polepszoną wilgotność dla mikroorganizmów bezpośrednio z nim związanych przez ok. 1-4 tygodni (czas całkowitego rozkładu biokompozytu). Na rynku funkcjonuje obecnie 6 produktów mieszanych (mikrobiologiczno-enzymatycznych), lecz analiza informacji producenta wykazała, że dwa z nich zawierają wyłącznie jeden enzym celulazę. Zastosowanie większej ilości różnych enzymów hydrolitycznych w opracowanym bioprodukcie przyczyni się do efektywniejszego działania produktu w kierunku rozkładu tworzyw. Żaden z produktów nie jest przeznaczony do rozkładu tworzyw polimerowych, co podkreślają badania naukowe [3].

Z polskiego opisu patentowego PL 237050 znany jest sposób otrzymywania preparatu biologicznego pochodzenia grzybicznego, przyspieszający degradację tworzyw polimerowych, polegający na tym, że przygotowuje się zawiesinę spor grzyba Trichoderma viride 3333 z czystej, korzystnie czternastodniowej kultury grzyba, prowadzonej w zakresie temperatur od 20°C do 25°C, po czym grzybnię przenosi się na filtr o wielkości por 22-25 μm i przepłukuje sterylną wodą, aż do uzyskania zawiesiny o gęstości spor w zakresie od 106 do 108/ml, a następnie zawiesinę spor miesza się z roztworem alginianu sodu, korzystnie 0,7% i wkrapla do roztworu CaCl2 w zakresie 2-3,5%. Przedmiotem zgłoszenia jest także preparat biologiczny pochodzenia grzybicznego, który przygotowuje się z mikrokapsułek alginianowych zawierających spory grzyba w ilości od 106 do 108/ml poprzez zmieszanie z 3% chlorkiem wapnia w stosunku 2 : 1.

Z polskiego opisu patentowego PL 236495 znany jest sposób wytwarzania granulatu nawozu wapniowego i/lub wapniowo-magnezowego pojedynczego lub wieloskładnikowego, polegający na tym, że granulowaniu poddaje się sypki materiał wapienny i/lub dolomitowy, którym jest: mączka wapienna, lub mączka wapienna z dodatkiem mączki dolomitu i/lub mączki kredy i/lub gipsu, lub mączka dolomitu, lub mączka dolomitu z dodatkiem mączki wapiennej i/lub mączki kredy, i/lub gipsu, lub mączka kredy, lub mączka kredy z dodatkiem mączki wapiennej i/lub mączki dolomitu i/lub gipsu, przygotowany w zasobniku dozującym, który wprowadza się w sposób ciągły do obracającego się granulatora i na przesypujący się w bębnie lub talerzu materiał natryskuje się jednocześnie w sposób ciągły roztwór środka wiążącego, którym jest wodny roztwór lignosulfonian magnezu o stężeniu 1 + 60%, przy czym stosuje się 0,10-0,20 kg roztworu lignosulfonianu magnezu/kg materiału wapiennego i/lub dolomitowego, korzystnie 0,12-0,15 kg roztworu/kg materiału i granuluje się w procesie ciągłym, a wytworzony granulat odbiera do leja wysypowego, suszy i oddziela się produkt gotowy.

Biokompozyt do wytwarzania produktów enzymatyczno-bakteryjnych według wynalazku charakteryzuje się tym, że zawiera co najmniej 38 części wagowych skrobi ziemniaczanej lub kukurydzianej albo pszennej, od 12 do 15 części wagowych kredy, od 10 do 15 części wagowych makuch lnianych, od 7 do 10 części wagowych gliceryny, od 5 do 9 części wagowych mocznika, od 5 do 8 części wagowych oleju palmowego, od 1 do 5 części wagowych fusów z kawy naturalnej z ziaren kawowca lub zbożowej oraz zawiera od 2 do 4 rodzajów enzymów z grupy proteaz w tym korzystnie proteinazę K i/lub papainę i/lub bromelainę i/lub nattokinazę w postaci płynnej lub proszkowej o zawartości enzymu w produkcie od 50 do 20 000 jednostek aktywnych/g lub ml w ilości od 0,0000002 do 0,8 części wagowych na 100 części wagowych granulowanego biokompozytu, nadto zawiera liofilizaty od 2 do 5 różnych szczepów bakterii Bacillus cereus i Bacillus subtilis, w tym co najmniej jeden szczep Bacillus cereus i co najmniej jeden szczep Bacillus subtilis w ilości od 0,05 do 0,015 części wagowych liofilizatu na 100 części wagowych granulowanego biokompozytu.

Istotą wynalazku jest także sposób otrzymywania biokompozytu do wytwarzania produktów enzymatyczno-bakteryjnych, który według wynalazku polega na tym, że do co najmniej 38 części wagowych skrobi ziemniaczanej lub kukurydzianej albo pszennej wprowadza się: od 12 do 15 części wagowych kredy, od 10 do 15 części wagowych makuch lnianych, od 7 do 10 części wagowych gliceryny, od 5 do 9 części wagowych mocznika, od 5 do 8 części wagowych oleju palmowego, od 1 do 5 części wagowych fusów z kawy naturalnej z ziaren kawowca lub zbożowej, które miesza się, po czym tak wytworzoną mieszaninę w znany sposób wytłacza się w zakresie temperatur 50°C do 80°C, kolejno wytłoczynę granuluje się, następnie biokompozyt w formie granulatu miesza się z enzymami w formie proszkowej z grupy proteaz w ilości od 2 do 4 rodzajów, korzystnie proteinazę K i/lub papainę i/lub bromelainę i/lub nattokinazę o zawartości enzymu w produkcie od 50 do 20 000 jednostek aktywnych/g lub ml w ilości od 0,0000002 do 0,8 części wagowych na 100 części wagowych granulowanego biokompozytu, przy czym ewentualnie stosuje się enzymy w formie płynnej po poddaniu liofilizacji, w dalszej kolejności dodaje się liofilizaty od 2 do 5 różnych szczepów bakterii Bacillus cereus i Bacillus subtilis, w tym co najmniej jeden szczep Bacillus cereus i co najmniej jeden szczep Bacillus subtilis w ilości od 0,05 do 0,015 części wagowych liofilizatu na 100 części wagowych granulowanego biokompozytu. Liofilizację szczepów bakterii przeprowadza się w znany sposób uzyskując przeżywalność bakterii wynoszącą przynajmniej 1,0 χ 10³ jtk na 1 mg liofilizatu.

Wynalazek dotyczy również zastosowania biokompozytu, wraz z enzymami i bakteriami, do kompostowania w glebie, zwłaszcza w ogrodnictwie i rolnictwie. Polega na implementacji w kompoście tak

PL 247513 Β1 wytworzonego produktu biokompozytu z enzymami z grupy proteaz i liofilizatami szczepów bakterii Bacillus cereus i Bacillus subtilis.

Otrzymany sposobem według wynalazku biokompozyt zawierający skrobię, kredę, makuchy lniane, glicerynę, mocznik, olej palmowy, fusy z kawy, w połączeniu z enzymami z grupy proteaz (korzystnie proteinazę K i/lub papainę i/lub bromelainę i/lub nattokinazę) i w połączeniu z liofilizatami szczepów bakterii Bacillus cereus i Bacillus subtilis, znajduje zastosowanie jako produkt do kompostowania, zwłaszcza w ogrodnictwie i rolnictwie.

Przedmiot wynalazku wyjaśnia bliżej poniższy przykład realizacji, nie ograniczając jego zakresu.

Przykład

Biokompozyt otrzymano przez odważenie komponentów o składzie ilościowym i jakościowym jak w Tabeli 1 na wadze laboratoryjnej i wymieszanie w mieszalniku elektrycznym z bębnem obrotowym przez 5 min przy 38 obr./min. Nie suszono żadnego ze składników kompozycji.

Tabela 1

Lp.	Nazwa	Ilość
1.	Skrobia ziemniaczana o pH 7,8, zawartości SOi 1,7 mg/kg, zawartości popiołu w suchej masie 0,3%	40 g
2.	Kreda o rozdrobnieniu < 45 pm	15 g
3.	Makuchy lniane o 12% zawartości włókien surowych i 5% popiołu	15 g
4.	Gliceryna 99,89% o zawartości wody 0,11% i gęstości w 20 C 1,26 g/cm³	10 g
5.	Mocznik o gęstości nasypowej 0,70-0,78 kg/dm³, o min. 90% udziale cząstek z zakresu 1-3 mm i zawartości N min. 46% (maks. 0,6% jako NH3)	9g
6.	Olej palmowy 0 zawartości wody maks. 0,10%	8g
7.	Fusy z kawy Robusta	3g

Wytworzoną jak wyżej mieszaninę zadozowano do wytłaczarki dwuślimakowej współbieżnej o średnicy ślimaków 20 mm i długości L = 40 D, wyposażonej w ustnik dwużyłowy o średnicy otworu 3,2 mm z dodatkowym wyposażeniem w postaci dozownika wolumetrycznego, odciągu z chłodzeniem powietrznym (wentylatory i pistolet powietrzny) oraz rynnę prowadzącą do granulatora z odbieralnikiem. Mieszaninę poddano wytłaczaniu stosując parametry jak w Tabeli 2.

Tabela 2

Temperatura stref grzejnych [°C]	1	II	III	IV
55	60	65	70
Temperatura głowicy [°CJ	75
Temperatura stopu [°C]	90
Moment obrotowy [N/m]	29
Zużycie energii [kW]	1,05
Pobór prądu [A]	2,63

PL 247513 Β1

Schłodzoną wytłoczynę biokompozytu zgranulowano na urządzeniu granulującym.

Przygotowano mieszaninę enzymów z grupy proteaz w formie proszkowej o składzie jakościowym i ilościowym jak w Tabeli 3.

Tabela 3

Lp.	Nazwa	Ilość
1.	Papaina o aktywności 800 U/g	0,027 mg
2.	Bromelaina o aktywności 1200 U/g	0,027 mg
3.	Nattokinaza (ekstrakt ze sfermentowanej soi) o aktywności 20 000 U/g	0,027 mg

Proteinazę K z Tritirachium album o aktywności enzymatycznej > 600 U/ml w ilości 2 μΙ poddano liofilizacji wspólnie ze szczepami bakterii.

Liofilizacji poddano szczepy bakterii Bacillus cereus i Bacillus subtilis jak w Tabeli 4.

Tabela 4

L-P-	Oznaczenie szczepu	Szczep bakterii
1.	PCM 2018	Bacillus cereus
2.	KKP358	Bacillus cereus
3.	KKP361	Bacillus subtilis

Sporządzono zawiesiny każdego ze szczepów bakterii (Tabela 4) w sterylnej soli fizjologicznej o mętności roztworu 2,0 McF, co odpowiada teoretycznej gęstości optycznej 550 nm wynoszącej 0,5 i liczebności około 600 χ 10⁶ jtk/ml. Następnie po 1 ml każdej zawiesiny przenoszono w warunkach sterylnych na płytki Petriego o średnicy ok. 90 mm zawierające 15-25 ml zestalonej pełnowartościowej pożywki agarowej tryptonowo-sojowej (TSA-Tryptone Soya Agar). Naniesiony 1 ml zawiesiny rozprowadzono równomiernie głaszczką mikrobiologiczną po powierzchni agaru i inkubowano w czasie 24-48 godzin w temperaturze 26°C, aż do momentu całkowitego porośnięcia powierzchni pożywki agarowej. Dla każdego szczepu przygotowano po 10 płytek Petriego. Po inkubacji wyrosłe kolonie bakteryjne z każdej płytki Petriego zebrano skrobaczką mikrobiologiczną i naniesiono na wspólną dla wszystkich płaską szklaną płytkę. Na tę samą szklaną płytkę naniesiono enzym Proteinazę K wformie płynnej w ilości 2 μΙ. Taką otrzymaną kulturę mieszaną wraz z enzymem, poddano procesowi liofilizacji przez 4 godziny w próżni 0,5 mbar i temperaturze w trakcie procesu wynoszącej -60°C, uzyskując przeżywalność bakterii wynoszącą min 4,0 χ 10⁶jtk na 1 mg liofilizatu.

Uprzednio uformowany granulat biokompozytu o kształcie spłaszczonej okrągłej tabletki o średnicy od 3,0 do 4,0 mm i wysokości od 1,0 do 3,0 mm manualnie zmieszano z uprzednio przygotowanymi enzymami wformie proszkowej (jak wTabeli 3) i liofilizatem szczepów bakterii (jak wTabeli 4) i enzymu proteinazy K w ilości 0,002 części wagowych liofilizatu na 100 części wagowych biokompozytu, po czym tak otrzymany produkt, tj. biokompozyt z enzymami i liofilizatami, niezwłocznie umieszczono w szczelnym opakowaniu. Biokompozytowy produkt w ilości 50 g umieszczono w kompostowniku ogrodowym zawierającym 100 L kompostu w fazie dojrzałej. Całość przemieszano. W kompoście w sposób regularnie rozproszony umieszczono skrawki folii płaskiej z polilaktydu (PLA, Ingeo™ Biopolymer, 2003D, Naturę Works® LLC, USA) o grubości 0,090 mm, szerokości 1,5 cm i wysokości 10 cm w ilości 40 szt. Kompostowniki przechowywane były w warunkach środowiskowych w temperaturze otoczenia w zakresie 5-35°C przez okres 12 tygodni, przy zapewnieniu wilgotności min. 50%, którą zapewniano przez podlewanie wodą wodociągową. Co 2 tygodnie całość mieszano manualnie. Po okresie 12 tygodni oznaczono właściwości kompostu w stosunku do wyjściowych parametrów, tj. ogólną liczebność bakterii

PL 247513 Β1 przez posiew z seryjnych rozcieńczeń dziesiętnych na podłożu agarowym PCA (Platę Count Agar) i inkubacji 48 h w 26°C, pH i potencjał redoks przez pomiar dedykowanymi elektrodami, wyniki zawarto w Tabeli 5.

Tabela 5

Lp.	Mierzony parametr	Różnica po 12 tygodniach w stosunku do wartości wyjściowych
1.	Ogólna liczebność drobnoustrojów w kompoście - OLD [jtk/mi]	Wzrost o ok. 60%
2.	pH	Brak istotnych różnic
3.	Potencjał redoks [mVj	Wzrost 0 ok. 30%

Po 12 tygodniach oznaczono także właściwości folii PLA w stosunku do wyjściowych parametrów i tak oznaczono ubytek masy wyznaczony zgodnie z PN-EN ISO 846:2019, różnice w wartości indeksu karbonylowego wyznaczone za metodą spektroskopii fourierowskiej w podczerwieni (FTIR), w stosunku tlen do węgla (O/C) wyznaczone za pomocą skaningowego mikroskopu elektronowego (SEM) z przystawką do analizy pierwiastkowej (EDX), wyniki zawarto w Tabeli 6.

Tabela 6

Lp.	Mierzony parametr	Różnica po 12 tygodniach w stosunku do wartości wyjściowych
1.	Ubytek masy [%]	88%
2.	Indeks karbonylowy	spadek o 9,31%
3.	Tlen/węgla (O/C)	wzrost o 10,7%

Korzystnymi skutkami zastosowania biokompozytu, w połączeniu z enzymami z grupy proteaz i liofilizatami szczepów bakterii Bacillus cereus i Bacillus subtilis do implementacji w kompoście, jest zwiększenie ogólnej liczebności mikroorganizmów (OLD) w kompoście po 12 tygodniach o 60%, a także zwiększenie potencjału redoks o około 30% bez wpływu na odczyn kompostu w porównaniu do wartości sprzed wprowadzenia biokompozytu do kompostu.

Korzystnymi skutkami zastosowania biokompozytu w połączeniu z enzymami z grupy proteaz i liofilizatami szczepów bakterii Bacillus cereus i Bacillus subtilis do implementacji w kompoście jest ubytek masy folii PLA o 88%, a także zmiany degradacyjne pozostałego materiału polimerowego na poziomie ok. 9-10% (ocena na podstawie spadku wartości indeksu karbonylowego i wzrostu stosunku tlen/węgiel O/C) po 12 tygodniach implementacji w kompoście.

Po 12 tygodniach od implementacji kompost przesiano przez sita o kolejnej wielkości oczek: 10 mm, 5 mm i 2 mm. Po przesianiu nie stwierdzono na sicie śladów biokompozytu, tak więc nośnik ulega całkowitemu rozkładowi i niemożliwe jest jego odseparowanie z kompostu po przesianiu podłoża na sicie o wielkości oczek > 2 mm.

Literatura:

1. Martyniuk, S. (2011). Skuteczne i nieskuteczne preparaty mikrobiologiczne stosowane w ochronie i uprawie roślin oraz rzetelne i nierzetelne metody ich oceny. Postępy mikrobiologii, 50 (4).

2. Czekał, W., Witaszek, K., Rodriguez Carmona, P. C., & Grzelak, M. (2013). Instalacje do przemysłowego kompostowania bioodpadów: wady i zalety. Technika Rolnicza Ogrodnicza Leśna (2).

3. Woźniak-Karczewska, M., Giszter, R., Kutrowska, A., Czaban, A., Marecik, R., Szulc, A., & Kloziński, A. (2018). Czy komercyjnie dostępne „foliowe torby biodegradowalne” są przyjazne środowisku. Nauka Przyroda Technologie, 12(1), 1.

Claims

1. Biokompozyt do wytwarzania produktów enzymatyczno-bakteryjnych, znamienny tym, że zawiera co najmniej 38 części wagowych skrobi ziemniaczanej lub kukurydzianej albo pszennej, od 12 do 15 części wagowych kredy, od 10 do 15 części wagowych makuch lnianych, od 7 do 10 części wagowych gliceryny, od 5 do 9 części wagowych mocznika, od 5 do 8 części wagowych oleju palmowego, od 1 do 5 części wagowych fusów z kawy naturalnej z ziaren kawowca lub zbożowej oraz zawiera od 2 do 4 rodzajów enzymów z grupy proteaz, w tym korzystnie proteinazę K i/lub papainę i/lub bromelainę i/lub nattokinazę w postaci płynnej lub proszkowej o zawartości enzymu w produkcie od 50 do 20 000 jednostek aktywnych/g lub ml w ilości od 0,0000002 do 0,8 części wagowych na 100 części wagowych granulowanego biokompozytu, nadto zawiera liofilizaty od 2 do 5 różnych szczepów bakterii Bacillus cereus i Bacillus subtilis, w tym co najmniej jeden szczep Bacillus cereus i co najmniej jeden szczep Bacillus subtilis w ilości od 0,05 do 0,015 części wagowych liofilizatu na 100 części wagowych granulowanego biokompozytu.

2. Sposób otrzymywania biokompozytu do wytwarzania produktów enzymatyczno-bakteryjnych, według wynalazku znamienny tym, że do co najmniej 38 części wagowych skrobi ziemniaczanej lub kukurydzianej albo pszennej wprowadza się: od 12 do 15 części wagowych kredy, od 10 do 15 części wagowych makuch lnianych, od 7 do 10 części wagowych gliceryny, od 5 do 9 części wagowych mocznika, od 5 do 8 części wagowych oleju palmowego, od 1 do 5 części wagowych fusów z kawy naturalnej z ziaren kawowca lub zbożowej, które miesza się, po czym tak wytworzoną mieszaninę w znany sposób wytłacza się w zakresie temperatur 50°C do 80°C, kolejno wytłoczynę granuluje się, następnie biokompozyt w formie granulatu miesza się z enzymami w formie proszkowej z grupy proteaz w ilości od 2 do 4 rodzajów, korzystnie proteinazę K i/lub papainę i/lub bromelainę i/lub nattokinazę o zawartości enzymu w produkcie od 50 do 20 000 jednostek aktywnych/g lub ml w ilości od 0,0000002 do 0,8 części wagowych na 100 części wagowych granulowanego biokompozytu, przy czym ewentualnie stosuje się enzymy w formie płynnej po poddaniu liofilizacji, w dalszej kolejności dodaje się liofilizaty od 2 do 5 różnych szczepów bakterii Bacillus cereus i Bacillus subtilis, w tym co najmniej jeden szczep Bacillus cereus i co najmniej jeden szczep Bacillus subtilis w ilości od 0,05 do 0,015 części wagowych liofilizatu na 100 części wagowych granulowanego biokompozytu, przy czym liofilizację szczepów bakterii przeprowadza się w znany sposób uzyskując przeżywalność bakterii wynoszącą przynajmniej 1,0 χ 103 jtk na 1 mg liofilizatu.

3. Zastosowanie biokompozytu określonego w zastrz. 1 i/lub wytworzonego sposobem określonym w zastrz. 2, jako produktu do kompostowania w glebie, zwłaszcza w ogrodnictwie i rolnictwie.