PL247922B1 - Roztwór powłokotwórczy do przedłużania trwałości żywności i sposób wytwarzania roztworu powłokotwórczego - Google Patents

Abstract

Przedmiotem zgłoszenia jest roztwór powłokotwórczy, który zawiera chitozan w ilości 1,8% do 2,0% wagowo masy od 1,9% do 2,1% kwasu octowego, służącego do rozpuszczenia chitozanu, mieszany przez ok. 3 godziny w temperaturze od 70°C do 90°C, w ilości od 43,5% do 55,0% całkowitej masy roztworu powłokotwórczego, furcellaran rozpuszczony w wodzie destylowanej w ilości od 0,2% do 1,0% wagowo użytej wody destylowanej i pozostawiony do spęcznienia przez 0,9 - 1,1 godziny i następnie rozpuszczony w trakcie mieszania w temperaturze od 180°C do 220°C do czasu uzyskania jednorodnego, klarownego roztworu foliotwórczego furcellaranu i doprowadzony w kolejnym kroku do odczynu pH przygotowanego roztworu w granicach od pH 3 do pH 4, przy pomocy wkraplania 10% kwasu solnego w ilości potrzebnej do uzyskania odczynu pH roztworu o wartości od pH 3 do pH 4, w ilości od 43,5% do 55,0% całkowitej masy roztworu powłokotwórczego, przy czym roztwór chitozanu jest mieszany z podgrzanym roztworem furcellaranu, przez wkraplanie roztworu furcellaranu do roztworu chitozanu, i glicerolem w ilości od 0,5% do 1,5% całkowitej masy roztworu powłokotwórczego, dodanym podczas mieszania do roztworu furcellaranu i roztworu chitozanu. Przedmiotem zgłoszenia jest także jadalna powłoka biopolimerowa do przedłużania trwałości żywności oraz sposób otrzymywania roztworu powłokotwórczego służącego do wytwarzania jadalnej powłoki biopolimerowej.

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest roztwór powłokotwórczy do przedłużania trwałości żywności i sposób wytwarzania roztworu powłokotwórczego. Roztwór powłokotwórczy może być aplikowany na produkt, w szczególności na produkt żywnościowy, w postaci płynnej przez polewanie, zanurzanie lub natryskiwanie. Z kolei jadalna powłoka biopolimerowa, wytworzona z roztworu powłokotwórczego do przedłużania trwałości żywności, przykładowo w postaci folii biopolimerowej, może być wykorzystywana jako opakowanie produktów, w tym produktów żywnościowych. Wynalazek może znaleźć zastosowanie w przemyśle spożywczym jako sposób utrwalania łatwo psujących się produktów spożywczych.

Zapotrzebowanie konsumentów na żywność minimalnie przetworzoną i bez sztucznych dodatków powoduje konieczność poszukiwania nowych naturalnych źródeł substancji konserwujących i opakowań aktywnych przedłużających trwałość produktów spożywczych. Odpowiedzią na tę potrzebę może być roztwór powłokotwórczy i wytwarzana z niego aktywna, jadalna powłoka biopolimerowa przedstawiona w poniższym opisie.

Znane są jadalne, aktywne powłoki zawierające chitozan oraz karagenian.

Znane są jadalne, aktywne powłoki zawierające furcellaran, jednakże brak jest informacji dotyczących powłok albo roztworów z kompleksem furcellaran-polisacharyd. W znanych przykładach wykonania w celu otrzymania roztworu powłokotwórczego furcellaran mieszano z białkiem serwatkowym (Pluta-Kubica, Jamróz, Kawecka, Juszczak, & Krzyściak, 2019), żelatyną (Jamróz, Kulawik, Krzyściak, Talaga-Ćwiertnia, & Juszczak, 2019) czy hydrolizatem żelatynowym (Jamróz et al., 2021), który wykorzystywano do otrzymywania folii biopolimerowych.

Zapotrzebowanie konsumentów na żywność minimalnie przetworzoną i bez sztucznych dodatków powoduje konieczność poszukiwania nowych naturalnych źródeł substancji konserwujących i opakowań aktywnych przedłużających trwałość produktów spożywczych. Odpowiedzią na tą potrzebę może być aktywna, jadalna powłoka biopolimerowa przedstawiona w poniższym wynalazku.

Furcellaran znany ze stanu techniki jest anionowym polisacharydem pozyskiwanym z czerwonych alg Furcellaria lumbricalis, a jego właściwości strukturalne i funkcjonalne są zbliżone do κ-karagenianu. Z kolei chitozan jest polisacharydem o właściwościach przeciwdrobnoustrojowych, który jest proponowany jako skuteczna substancja powłokotwórcza dla wielu surowców i artykułów spożywczych. Przy pozyskiwaniu chitozanu z chityny otrzymuje się biodegradowalny polimer o szerokim zastosowaniu w medycynie, weterynarii, kosmetyce, a także w ochronie środowiska. W proponowanej powłoce chitozan pełni rolę czynnika o aktywności antymikrobiologicznej.

Celem niniejszego wynalazku jest stworzenie roztworu powłokotwórczego do wytworzenia jadalnej powłoki biopolimerowej do przedłużania trwałości żywności. Ponadto celem niniejszego wynalazku jest ujawnienie sposobu otrzymywania roztworu powłokotwórczego służącego do wytwarzania jadalnej powłoki biopolimerowej do przedłużania trwałości żywności.

Ideą wynalazku jest roztwór powłokotwórczy zawierający furcellaran do wytworzenia jadalnej powłoki biopolimerowej do przedłużania trwałości żywności charakteryzujący się tym, że oprócz furcellaranu rozpuszczonego w wodzie destylowanej w ilości od 0,2% do 1,0% wagowo użytej wody destylowanej i pozostawionego do spęcznienia przez 0,9-1,1 godziny i następnie rozpuszczonego w trakcie mieszania w temperaturze od 180°C do 220°C do czasu uzyskania jednorodnego, klarownego roztworu foliotwórczego furcellaranu i doprowadzonego w kolejnym kroku do odczynu pH przygotowanego roztworu w granicach od pH 3 do pH 4, przy pomocy wkraplania 10% kwasu solnego w ilości potrzebnej do uzyskania odczynu pH roztworu o wartości od pH 3 do pH 4, w ilości od 43,5% do 55,0% całkowitej masy roztworu powłokotwórczego, roztwór powłokotwórczy zawiera chitozan w ilości 1,8% do 2,0% wagowo masy od 1,9% do 2,1% kwasu octowego, służącego do rozpuszczenia chitozanu, mieszany przez ok. 3 godziny w temperaturze od 70°C do 90°C, w ilości od 43,5% do 55,0% całkowitej masy roztworu powłokotwórczego, zmieszany z podgrzanym roztworem furcellaranu, przez wkraplanie roztworu furcellaranu do roztworu chitozanu, i glicerolem w ilości od 0,5% do 1,5% całkowitej masy roztworu powłokotwórczego, dodanym podczas mieszania do roztworu furcellaranu i roztworu chitozanu.

Ideą wynalazku jest również sposób otrzymania roztworu powłokotwórczego do wytwarzania jadalnej powłoki biopolimerowej do przedłużania trwałości żywności charakteryzujący się tym, że przygotowuje się indywidualnie roztwór chitozanu w ilości 1,8% do 2,0% wagowo masy od 1,9% do 2,1% kwasu octowego, służącego do rozpuszczenia chitozanu, który miesza się przez ok. 3 godziny w temperaturze od 70°C do 90°C, w ilości od 43,5% do 55,0% całkowitej masy roztworu powłokotwórczego, furcellaran rozpuszczony w wodzie destylowanej w ilości od 0,2% do 1,0% wagowo użytej wody i pozostawiony początkowo do spęcznienia przez 0,9-1,1 godziny i następnie rozpuszczony w trakcie mieszania w temperaturze od 180°C do 220°C do czasu uzyskania jednorodnego, klarownego roztworu foliotwórczego furcellaranu i doprowadzony w kolejnym kroku do odczynu w granicach od pH 3 do pH 4, przy pomocy wkraplania 10% kwasu solnego w ilości potrzebnej do uzyskania odczynu pH roztworu o wartości od pH 3 do pH 4, w ilości od 43,5% do 55,0% całkowitej masy roztworu powłokotwórczego, przy czym roztwór chitozanu miesza się z uprzednio przygotowanym i podgrzanym roztworem furcellaranu, przez wkraplanie roztworu furcellaranu do wytwarzanego roztworu chitozanu, a następnie dodaje się glicerol w ilości od 0,5% do 1,5% całkowitej masy roztworu powłokotwórczego, podczas mieszania roztworu furcellaranu i roztworu chitozanu, i dalej miesza się przez kolejne 8-15 minut. Mieszanie można prowadzić przy 1000 x g. Wyrażenie 1000 x g opisuje siłę przyspieszenia przykładaną do próbki w wirówce, którą mierzy się wielokrotnością, w tym przypadku 1000 razy, standardowego przyspieszenia z powodu grawitacji na powierzchni Ziemi albo przyspieszenia wywołanego grawitacją Ziemi. W przypadku energicznego mieszania, mieszanie można prowadzić do 10000 x g.

Przedmiot wynalazku jest uwidoczniony w przykładach wykonania na rysunku, na którym Fig. 1 przedstawia schemat blokowy jednego ze sposobów przygotowania roztworu chitozanu, Fig. 2 przedstawia schemat blokowy jednego ze sposobów przygotowania roztworu wodnego furcellaranu, a Fig. 3 przedstawia schemat blokowy jednego ze sposobów przygotowania roztworu powłokotwórczego do wytworzenia jadalnej powłoki biopolimerowej.

W celu otrzymania roztworu powłokotwórczego do wytworzenia jadalnej powłoki biopolimerowej przygotowuje się indywidualnie dwa roztwory: roztwór chitozanu i roztwór wodny furcellaranu.

Na Fig. 1 przedstawiono schemat blokowy jednego ze sposobów przygotowania roztworu chitozanu. W kroku 20 chitozan rozpuszcza się w 2% kwasie octowym albo w 1,9% kwasie octowym albo w 2,1% kwasie octowym. W jednym z przykładów w kwasie octowym o jednym ze stężeń podanych powyżej rozpuszcza się chitozan w ilości 1,8% wagowo masy kwasu octowego. W innym z przykładów w kwasie octowym o jednym ze stężeń podanych powyżej rozpuszcza się chitozan w ilości 2,0% wagowo masy kwasu octowego, a w jeszcze innym z przykładów w kwasie octowym o jednym ze stężeń podanych powyżej rozpuszcza się chitozan w ilości wybranej z przedziału od 1,8% do 2,0% wagowo masy kwasu octowego. Następnie w kroku 21 roztwór ten miesza się przez ok. 3 godziny, w jednym przykładzie w temperaturze 70°C, w innym przykładzie miesza się w temperaturze 90°C, korzystnie miesza się w temperaturze 80°C. Udział roztworu chitozanu w całkowitej masie roztworu powłokotwórczego wynosi od 43,5% do 55,0%.

Fig. 2 przedstawia schemat blokowy jednego ze sposobów przygotowania roztworu wodnego furcellaranu. W kroku 40 furcellaran miesza się z wodą destylowaną. W jednym przykładzie furcellaran miesza się w ilości 0,2% wagowo użytej wody destylowanej, w innym przykładzie furcellaran miesza się w ilości 1,0% wagowo użytej wody destylowanej, korzystnie furcellaran miesza się w ilości 0,6% wagowo użytej wody destylowanej. Po tym w kroku 41 roztwór wodny furcellaranu pozostawia się do spęcznienia, w jednym przypadku przez 0,9 godziny, w innym przypadku przez 1,1 godziny, korzystnie przez 1 godzinę. Następnie w kroku 42 rozpuszcza się go w trakcie mieszania, w jednym przykładzie w temperaturze 180°C, w innym przykładzie w temperaturze 220°C, korzystnie w temperaturze 200°C, aby uzyskać jednorodny, klarowny roztwór foliotwórczy. W kolejnym kroku 43 odczyn pH roztworu furcellaranu doprowadza się do wartości od pH 3 do pH 4 przy pomocy wkraplania 10% kwasu solnego w ilości potrzebnej do uzyskania odczynu pH roztworu o wartości od pH 3 do pH 4. W jednym przykładzie dodaje się 15 kropel 10% HCl, w innym przykładzie dodaje się 17 kropel 10% HCl, korzystnie dodaje się 16 kropel 10% HCl. Dodawanie HCl do roztworów w celu uzyskania żądanego odczynu pH roztworu jest dobrze znane ze stanu techniki. Z różnych publikacji wynika, że po dodaniu HCl do roztworu sprawdza się odczyn pH roztworu i tyle dodaje się HCl ciągle sprawdzając wartość odczynu pH, aż doprowadzi się odczyn pH roztworu do żądanej wartości odczynu pH. Pomiary odczynu pH roztworu są łatwiejsze aniżeli obliczenie ile HCl należy dodać, aby doprowadzić odczyn pH roztworu do żądanej wartości odczynu pH. Udział roztworu wodnego furcellaranu w całkowitej masie roztworu powłokotwórczego wynosi od 43,5% do 55,0%.

Fig. 3 przedstawia schemat blokowy jednego ze sposobów przygotowania roztworu powłokotwórczego do wytworzenia jadalnej aktywnej powłoki biopolimerowej. Po starcie w kroku 50, w kroku 51 uprzednio przygotowane roztwory chitozanu i furcellaranu miesza się, przez wkraplanie gorącego roztworu furcellaranu do roztworu chitozanu podczas jego energicznego mieszania. Do powstałej mieszaniny roztworów furcellaranu i chitozanu, w kroku 52 dodaje się glicerol, w jednym przykładzie w ilości

0,5% całkowitej masy roztworu powłokotwórczego, w innym przykładzie w ilości 1,5% całkowitej masy roztworu powłokotwórczego, korzystnie w ilości 1,0% całkowitej masy roztworu powłokotwórczego, i w kroku 53 miesza się, w jednym przykładzie przez 8 minut, w innym przykładzie przez 15 minut, korzystnie przez 10 minut, aż do zakończenia tworzenia roztworu powłokotwórczego do wytworzenia jadalnej aktywnej powłoki biopolimerowej w kroku 54.

W jednym z przykładów wykonania roztwór powłokotwórczy wytworzony sposobem zgodnym z wynalazkiem zawiera furcellaran rozpuszczony w wodzie destylowanej w ilości stanowiącej 0,2% wagowo użytej wody destylowanej i pozostawiony do spęcznienia przez 0,9-1,1 godziny i następnie rozpuszczony w trakcie mieszania w temperaturze od 180°C do 220°C do czasu uzyskania jednorodnego, klarownego roztworu foliotwórczego furcellaranu i doprowadzonego w kolejnym kroku do odczynu pH przygotowanego roztworu w granicach od pH 3 do pH 4, przy pomocy wkraplania 10% kwasu solnego w ilości potrzebnej do uzyskania odczynu pH roztworu o wartości od pH 3 do pH 4, po rozpuszczeniu w ilości 45% całkowitej masy roztworu powłokotwórczego, chitozan w ilości 1,8% do 2,0% wagowo masy 2% kwasu octowego, służącego do rozpuszczenia chitozanu, mieszany przez 3 godziny w temperaturze od 70°C do 90°C, po rozpuszczeniu w ilości 54,5% całkowitej masy roztworu powłokotwórczego, zmieszany z podgrzanym roztworem furcellaranu, przez wkraplanie roztworu furcellaranu do roztworu chitozanu, i glicerolem w ilości 0,5% do całkowitej masy roztworu powłokotwórczego, dodanym podczas mieszania do roztworu furcellaranu i roztworu chitozanu.

W innym przykładzie wykonania roztwór powłokotwórczy wytworzony sposobem zgodnym z wynalazkiem zawiera furcellaran rozpuszczony w wodzie destylowanej w ilości stanowiącej 1,0% wagowo użytej wody destylowanej i pozostawiony do spęcznienia przez 0,9-1,1 godziny i następnie rozpuszczony w trakcie mieszania w temperaturze od 180°C do 220°C do czasu uzyskania jednorodnego, klarownego roztworu foliotwórczego furcellaranu i doprowadzonego w kolejnym kroku do odczynu pH przygotowanego roztworu w granicach od pH 3 do pH 4, przy pomocy wkraplania 10% kwasu solnego w ilości potrzebnej do uzyskania odczynu pH roztworu o wartości od pH 3 do pH 4, po rozpuszczeniu w ilości 55,0% całkowitej masy roztworu powłokotwórczego, chitozan w ilości stanowiącej 1,8% do 2,0% wagowo masy 2% kwasu octowego, służącego do rozpuszczenia chitozanu, mieszany przez ok. 3 godziny w temperaturze od 70°C do 90°C, po rozpuszczeniu w ilości 43,5% całkowitej masy roztworu powłokotwórczego, zmieszany z podgrzanym roztworem furcellaranu, przez wkraplanie roztworu furcellaranu do roztworu chitozanu, i glicerolem w ilości 1,5% całkowitej masy roztworu powłokotwórczego, dodanym podczas mieszania do roztworu furcellaranu i roztworu chitozanu. Jadalną powłokę biopolimerową uzyskuje się odparowując wodę z roztworu powłokotwórczego aż do uzyskania wilgotności jadalnej powłoki biopolimerowej nie większej niż 15%.

Przedmiot wynalazku został ponadto opisany w poniższych przykładach wykonania.

Przykład 1

W celu otrzymania roztworu powłokotwórczego do wytworzenia jadalnej powłoki biopolimerowej przygotowuje się indywidualnie dwa roztwory: roztwór chitozanu i roztwór wodny furcellaranu. W 40 ml 2% kwasu octowego rozpuszcza się 0,9 g chitozanu. Roztwór ten miesza się w temperaturze 80°C przez ok. 3 godziny. Następnie 0,1 g furcellaranu rozpuszcza się w 50 ml wody destylowanej i pozostawia się do spęcznienia przez 1 godzinę, a potem rozpuszcza się go w trakcie mieszania w temperaturze 200°C, aby uzyskać jednorodny, klarowny roztwór foliotwórczy. W kolejnym kroku odczyn pH roztworu furcellaranu doprowadza się do wartości od pH 3 do pH 4, przy pomocy wkraplania 10% kwasu solnego w ilości potrzebnej do uzyskania pożądanej wartości odczynu pH roztworu. Po uzyskaniu odpowiedniej wartości odczynu pH roztworu furcellaranu, do roztworu chitozanu, energicznie mieszając, wkrapla się gorący roztwór furcellaranu. Do powyższej mieszaniny roztworów furcellaranu i chitozanu dodaje się 0,5 ml glicerolu i miesza się przez kolejne 15 minut.

Przykład 2

W celu otrzymania roztworu powłokotwórczego do wytworzenia jadalnej powłoki biopolimerowej przygotowuje się indywidualnie dwa roztwory: roztwór chitozanu i roztwór wodny furcellaranu. W 50 ml 2% kwasu octowego rozpuszcza się 0,7 g chitozanu. Roztwór ten miesza się w temperaturze 90°C przez ok. 3 godziny. Następnie 0,2 g furcellaranu rozpuszcza się w 40 ml wody destylowanej i pozostawia do spęcznienia przez 0,9 godziny, a potem rozpuszcza się go w trakcie mieszania w temperaturze 220°C, aby uzyskać jednorodny, klarowny roztwór foliotwórczy. W kolejnym kroku odczyn pH roztworu furcellaranu doprowadza się do wartości od pH 3 do pH 4, przy pomocy wkraplania 10% kwasu solnego w ilości potrzebnej do uzyskania pożądanej wartości odczynu pH roztworu. Po uzyskaniu odpowiedniej wartości odczynu pH roztworu furcellaranu, do roztworu chitozanu, energicznie mieszając, wkrapla się gorący roztwór furcellaranu. Do powyższej mieszaniny roztworów furcelleranu i chitozanu dodaje się 1,5 ml glicerolu i miesza się przez kolejne 11 minut.

Przykład 3

W celu otrzymania roztworu powłokotwórczego do wytworzenia jadalnej powłoki biopolimerowej przygotowuje się indywidualnie dwa roztwory: roztwór chitozanu i roztwór wodny furcellaranu. W 60 ml 2% kwasu octowego rozpuszcza się 0,9 g chitozanu. Roztwór ten miesza się w temperaturze 80°C przez ok. 3 godziny. Następnie 0,3 g furcellaranu rozpuszcza się w 60 ml wody destylowanej i pozostawia do spęcznienia przez 1,1 godziny, a potem rozpuszcza się go w trakcie mieszania w temperaturze 180°C, aby uzyskać jednorodny, klarowny roztwór foliotwórczy. W kolejnym kroku odczyn pH roztworu furcellaranu doprowadza się do wartości od pH 3 do pH 4, przy pomocy wkraplania 10% kwasu solnego w ilości potrzebnej do uzyskania pożądanej wartości odczynu pH roztworu. Po uzyskaniu odpowiedniej wartości odczynu pH roztworu furcellaranu, do roztworu chitozanu, energicznie mieszając, wkrapla się gorący roztwór furcellaranu. Do powyższej mieszaniny roztworów furcellaranu i chitozanu dodaje się 1 ml glicerolu i miesza się przez kolejne 8 minut.

W każdym z podanych powyżej przykładów uzyskany roztwór może być przenoszony bezpośrednio na produkt spożywczy bądź wylewany na płytkę albo szalkę Petriego, gdzie po osuszeniu, pozostawiony do wyschnięcia pod dygestorium w temperaturze pokojowej przez 2 dni, przyjmuje postać folii, której wilgotność nie przekracza 15%, a której wielkość jest określana za pomocą jednego ze sposobów znanych ze stanu techniki.

Poniżej opisano przykład zastosowania zgłaszanego wynalazku, w odniesieniu do schabu wieprzowego zabezpieczonego za pomocą roztworu powłokotwórczego. Zgodnie z tym przykładem schab wieprzowy świeży najpierw przedzielono na trzy równe części za pomocą sterylnego noża. Jedną część, określoną jako próbka zerowa, przy użyciu sterylnej pęsety anatomicznej laboratoryjnej, zanurzono w roztworze powłokotwórczym sporządzonym według przykładu 1 na 3 sekundy po czym przeniesiono do jałowego opakowania PET z przykrywką. Drugą część, określoną jako próbka kontrolna, przeniesiono bezpośrednio na jałowe opakowanie PET z przykrywką, bez zanurzania w roztworze. Trzecia część, określona jako próbka zerowa, umieszczona została w sterylnym opakowaniu PET i skierowana do badań mikrobiologicznych, w celu określenia skażenia początkowego produktu. Próbka z powłoką oraz próbkę kontrolną przechowywano przez okres 11 dni w urządzeniu chłodniczym, w temperaturze 4°C. Po tym czasie próbki poddano analizom mikrobiologicznym. Analizy mikrobiologiczne polegały na określeniu ogólnej liczby drobnoustrojów aerobowych mezofilnych, zgodnie ze standardem ISO 4833-1:2013. Badanie powtórzono trzykrotnie używając schabu z różnych opakowań i numerów partii. Zanieczyszczenie początkowe schabu wieprzowego w dniu przygotowania próbek w próbce zerowej, wynosiło średnio 2,17 ± 0,47 log jtk/g. Po 11 dniach przechowywania chłodniczego ogólna liczba drobnoustrojów w schabie kontrolnym wynosiła 6,70 ± 1,62 jtk/g podczas gdy w schabie z powłoką aktywną 3,92 ± 0,81 jtk/g.

Claims (2)

1. Roztwór powłokotwórczy zawierający furcellaran do wytworzenia jadalnej powłoki biopolimerowej do przedłużania trwałości żywności znamienny tym, że oprócz furcellaranu rozpuszczonego w wodzie destylowanej w ilości od 0,2% do 1,0% wagowo użytej wody destylowanej i pozostawionego do spęcznienia przez 0,9-1,1 godziny i następnie rozpuszczonego w trakcie mieszania w temperaturze od 180°C do 220°C do czasu uzyskania jednorodnego, klarownego roztworu foliotwórczego furcellaranu i doprowadzonego w kolejnym kroku do odczynu pH przygotowanego roztworu w granicach od pH 3 do pH 4, przy pomocy wkraplania 10% kwasu solnego w ilości potrzebnej do uzyskania odczynu pH roztworu o wartości od pH 3 do pH 4, po rozpuszczeniu w ilości od 43,5% do 55,0% całkowitej masy roztworu powłokotwórczego, roztwór powłokotwórczy zawiera chitozan w ilości 1,8% do 2,0% wagowo masy od 1,9% do 2,1% kwasu octowego, służącego do rozpuszczenia chitozanu, mieszany przez ok 3 godziny w temperaturze od 70°C do 90°C, po rozpuszczeniu w ilości od 43,5% do 55,0% całkowitejmasy roztworu powłokotwórczego, zmieszany z podgrzanym roztworem furcellaranu, przez wkraplanie roztworu furcellaranu do roztworu chitozanu, i glicerolem w ilości od 0,5% do 1,5% całkowitej masy roztworu powłokotwórczego, dodanym podczas mieszania do roztworu furcellaranu i roztworu chitozanu.

2. Sposób otrzymywania roztworu powłokotwórczego służącego do wytwarzania jadalnej powłoki biopolimerowej do przedłużania trwałości żywności znamienny tym, że przygotowuje się indywidualnie roztwór chitozanu w ilości 1,8% do 2,0% wagowo masy od 1,9% do 2,1% kwasu octowego, służącego do rozpuszczenia chitozanu, który miesza się przez około 3 godziny w temperaturze od 70°C do 90°C, w ilości od 43,5% do 55,0% całkowitej masy roztworu powłokotwórczego, furcellaran rozpuszczony w wodzie destylowanej w ilości od 0,2% do 1,0% wagowo użytej wody i pozostawiony początkowo do spęcznienia przez 0,9-1,1 godziny i następnie rozpuszczony w trakcie mieszania w temperaturze od 180°C do 220°C do czasu uzyskania jednorodnego, klarownego roztworu foliotwórczego furcellaranu i doprowadzony w kolejnym kroku do odczynu w granicach od pH 3 do pH 4, przy pomocy wkraplania 10% kwasu w ilości potrzebnej do uzyskania odczynu pH roztworu o wartości od pH 3 do pH 4, w ilości od 43,5% do 55,0% całkowitej masy roztworu powłokotwórczego, przy czym roztwór chitozanu miesza się z uprzednio przygotowanym i podgrzanym roztworem furcellaranu, przez wkraplanie roztworu furcellaranu do wytwarzanego roztworu chitozanu, a następnie dodaje się glicerol w ilości od 0,5% do 1,5% całkowitej masy roztworu powłokotwórczego, podczas mieszania roztworu furcellaranu i roztworu chitozanu, i dalej miesza się przez kolejne 8-15 minut.