PL248115B1 - Implant stawu skroniowo-żuchwowego - Google Patents

Abstract

Implant stawu skroniowo-żuchwowego, w którym powierzchnia elementu roboczego implantu panewki stawowej ma kształt wypukłego fragmentu sfery, a współpracująca z nią powierzchnia robocza (9) głowy (6) implantu głowy stawowej ma kształt wklęsłej powierzchni stanowiącej fragment torusa o średnicy przekroju nie mniejszej niż dwukrotność promienia sfery powierzchni elementu roboczego implantu panewki stawowej.

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest implant stawu skroniowo-żuchwowego.

Implanty stawu skroniowo-żuchwowego odzwierciedlają budowę naturalnego stawu i składają się z wklęsłej panewki mocowanej do czaszki i wypukłej głowy wraz z płytką mocowaną do gałęzi żuchwy. Wśród implantów stawu skroniowo-żuchwowego wyróżnić możemy konstrukcje dwu, trzy oraz wieloelementowe.

Przykładem implantu dwuczęściowego jest implant firmy ZIMMER BIOMET. Zbudowana jest z kobaltowo chromowej płytki wraz z głową oraz polietylenowej panewki.

Przykładem konstrukcji trzyczęściowej jest implant firmy OrthoTiN. W tym przypadku panewka zbudowana została z dwóch elementów: wykonanej ze stopu tytanu płytki i polietylenowej wkładki, natomiast implant głowy jest metalowym monolitem.

Implantem czteroczęściowym jest konstrukcja firmy PRÓTESE DE ATM CUSTOMIZADA. Jest to rodzaj blokowanego implantu stawu skroniowo-żuchwowego. Implant składa się ze śrub mocujących, panewki oraz płytki kłykciowej. Płytka implantu ATM jest wykonana ze stopu tytanu Ti6Al4V, natomiast głowa płytki jest wykonana ze stopu CoCrMo. Panewka implantu jest tak jak poprzednio dwuczęściowym i składającym się z płytki wykonanej ze stopu Ti6Al4V, oraz polietylenowej wkładki.

Głównymi bodźcami, które oddziałują na staw skroniowo-żuchwowy to ucisk powierzchni stawowych przez krążek oraz głowy kości żuchwy, skurcze, jak i zmiany długości włókien mięśni, czy samo napięcie mięśni. Przy zastosowaniu znanych implantów głównym problemem jest ich wytrzymałość na zużycie.

Powyższy problem zdaje się rozwiązywać znana z dokumentu JPH11146889A endoproteza stawu skroniowo-żuchwowego składająca się z komponentu żuchwowego i skroniowego, charakterystyczna tym, że komponent żuchwowy zakończony jest główką w kształcie walca a komponent skroniowy ma płaską powierzchnię, co ma zapewnić styk liniowy, a nie punktowy, jak w naturalnym stawie, przez co zwiększona będzie wytrzymałość implantu.

Z dokumentu patentowego EP3003225B1 znana jest endoproteza odwrócona, z przegubem kulowym i suwakami typu jaskółcze gniazdo. Endoproteza ta jest konstrukcją związaną, tzn. że część kłykciowa na stałe połączona jest poprzez przeguby typu jaskółcze gniazdo oraz przegub kulowy. Połączenie ruchów zachodzących w poszczególnych przegubach ma zapewnić mobilność implantowanego stawu.

Z dokumentu US2022323224A1 znana jest endoproteza odwrócona wieloczęściowa. Jej wieloczęściowa budowa charakteryzuje się tym, że elementy z powierzchniami roboczymi najbardziej narażonymi na zużycie są wymienne.

Problemem powyższych rozwiązań jest zużycie i w efekcie zniszczenie wkładek polietylenowych (rekonstruujących panewkę naturalnego stawu), których przekrój (grubość) ze względu na umiejscowienie nie może być zbyt duży. Zwiększenie grubości skutkuje koniecznością skrócenia gałęzi żuchwy oraz przesunięciem osi obrotu implantowanego stawu względem stawu zdrowego. W przypadku konstrukcji z wymiennymi wkładkami polietylenowymi mamy do czynienia z niewielkim przekrojem samych wkładek, co może skutkować szybkim ich zużyciem i koniecznością częstych reoperacji celem ich wymiany.

Zastosowanie przegubu związanego powoduje ograniczenia związane z mobilnością stawu. Dodatkowo, jako że staw skroniowo-żuchwowy jako jedyny jest stawem podwójnym, ograniczenie mobilności poprzez implantowany staw wpływa negatywnie na funkcjonowanie przeciwstawnego stawu zdrowego.

Istotą wynalazku jest implant stawu skroniowo-żuchwowego zbudowany z implantu głowy stawowej mocowanego do kości żuchwy i implantu panewki stawowej mocowanego do kości czaszki, charakteryzujący się tym, że powierzchnia elementu roboczego implantu panewki stawowej ma kształt wypukłego fragmentu sfery. Ponadto współpracująca z nią powierzchnia robocza głowy implantu głowy stawowej ma kształt wklęsłej powierzchni stanowiącej fragment torusa o średnicy przekroju nie mniejszej niż dwukrotność promienia sfery powierzchni elementu roboczego implantu panewki stawowej.

Implant według wynalazku cechuje się zwiększoną wytrzymałością panewki stawu przy niezwiązanej konstrukcji. Budowa implantu umożliwia wykonywanie wszystkich rodzajów ruchów zachodzących w stawie skroniowo-żuchwowym tj. otwierania i zamykania, wysuwania i cofania, ruchów żucia oraz ruchów złożonych.

Wynalazek został przedstawiony na rysunku, na którym poszczególne figury przedstawiają: fig. 1 - widok zamocowanego implantu stawu skroniowo-żuchwowego, fig. 2 - implant głowy stawowej, fig. 3 - implant panewki stawowej.

Przykład wykonania

Implant stawu skroniowo-żuchwowego składa się z dwóch części, tj. implantu głowy stawowej 1 oraz implantu panewki stawowej 2, mocowanych, śrubami kostnymi 3, odpowiednio do kości żuchwy 5 oraz czaszki 4.

Implant głowy stawowej 1 zbudowany jest ze, służącej do mocowania implantu do żuchwy, gałęzi 7 w postaci płytki z otworami, która w części bliższej przechodzi w głowę 6.

Powierzchnia styku gałęzi 7 z powierzchnią żuchwy ukształtowana jest indywidualnie tak, by jak najlepiej przylegała do kości pacjenta. Ilość otworów 8 pod śruby i sposób mocowania implantu dobierany jest indywidualnie. Powierzchnia robocza 9 głowy implantu 6, ukształtowana jest jako wklęsła powierzchnia stanowiąca fragment torusa o dużym promieniu i średnicy przekroju nie mniejszej niż dwukrotność promienia sfery powierzchni elementu roboczego 11 implantu panewki stawowej 2.

Implant panewki stawowej 2 składa się z podstawy 10 w postaci kątownika, stykającej się bezpośrednio z kością czaszki 4. Powierzchnia podstawy 10 implantu panewki stawowej w miejscu styku z czaszką, ukształtowana jest indywidualnie tak, by jak najlepiej przylegała do kości pacjenta.

Jedno ramię kątownika zaopatrzone jest w otwory 12 pod śruby kostne. Ilość otworów 12 oraz ich rozmieszczenie ustalane jest indywidualnie w trakcie planowania przedoperacyjnego. Drugie ramie kątownika zaopatrzone jest w element roboczy 11 stykający się z implantem głowy stawowej 1. Element roboczy 11, zastępujący naturalną panewkę stawową, ukształtowany jest jako wypukła powierzchnia będąca fragmentem sfery.

Ruch w implancie realizowany jest poprzez współpracę, wypukłej powierzchni roboczej implantu panewki oraz wklęsłej powierzchni roboczej modułu głowy i gałęzi żuchwy.

Claims (1)

1. Zastrzeżenie patentowe

   1. Implant stawu skroniowo-żuchwowego zbudowany z implantu głowy stawowej mocowanego do kości żuchwy i implantu panewki stawowej mocowanego do kości czaszki, charakteryzujący się tym, że powierzchnia elementu roboczego (11) implantu panewki stawowej (2) ma kształt wypukłego fragmentu sfery, a współpracująca z nią powierzchnia robocza (9) głowy (6) implantu głowy stawowej (1) ma kształt wklęsłej powierzchni stanowiącej fragment torusa o średnicy przekroju nie mniejszej niż dwukrotność promienia sfery powierzchni elementu roboczego (11) implantu panewki stawowej (2).