PL248224B1 - Kanapa rozkładana z mechanizmem zawiasu oparcia - Google Patents

Abstract

Przedmiotem zgłoszenia jest kanapa rozkładana z mechanizmem zawiasu oparcia, przeznaczonym do rozkładanych mebli kanapowych z wahliwym oparciem. Kanapa rozkładana z mechanizmem zawiasu oparcia, zawiera boczki (C), które mają parę płyt bazowych mechanizmów zawiasów (E), zamocowanych na wewnętrznych powierzchniach boczków (C), zaś wahliwe oparcie (D) zawiera elementy czopowe mechanizmów zawiasów (E), które są zamocowane w jednej linii, na dolnych częściach bocznych powierzchni oparcia (D), gdzie umieszczone pośrodku i osadzone obrotowo w gniazdach płyt bazowych, czopy grzybkowe stanowią oś obrotu oparcia (D), zaś umieszczone skrajnie górne czopy bazowe oraz dolne czopy bazowe, opierają się o krawędzie bazowe płyt bazowych w pozycji, gdy oparcie (D) znajduje się w poziomie.

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest kanapa rozkładana z mechanizmem zawiasu oparcia, przeznaczonym do rozkładanych mebli kanapowych z wahliwym oparciem.

Znane są różne konstrukcje kanap, które można rozkładać poprzez wysuwanie siedziska, połączone z przechyleniem stojącego oparcia w pozycję poziomą, uzyskując z mebla do siedzenia mebel do leżenia.

Jednym takim rozwiązaniem jest znany z polskiego wzoru użytkowego o numerze Wu-067346, mebel do siedzenia i leżenia, w którym, umiejscowione na skrzyni siedzisko ma drugie mniejsze, zamocowane do bocznej ścianki skrzyni pościelowej siedzisko połączone trwale z przynależnym mu oparciem tylnym oraz oparciem bocznym. Pod drugim mniejszym siedziskiem umiejscowiony jest obudowany ściankami bocznymi oraz ścianką czołową, wysuwny do przodu wózek wraz z mechanizmem podnośnikowym i zamocowanym do tego mechanizmu trzecim siedziskiem.

Obustronnie tapicerowane oparcie jest wahliwie zamontowane na tylnej ścianie skrzyni pościelowej. Przy rozłożeniu kanapy, oparcie przyjmuje pozycje poziomą, a jego przednia powierzchnia opiera się o krawędzie skrzyni pościelowej, zaś tylna powierzchni zrównuje się z powierzchnią wysuniętego siedziska.

Innym rozwiązaniem jest znany z polskiego zgłoszenia wynalazku o numerze P-402964, mebel rozkładany do siedzenia i leżenia, zwłaszcza sofa narożnikowa, która składa się z ramienia długiego i prostopadłego do niego ramienia krótkiego. Ramię długie ma przymocowaną wahliwie do części stałej pierwszej poduszkę pierwszą oparcia oraz pierwszą poduszkę do siedzenia z pierwszymi elementami wysuwno-uchylnymi, wychodzącymi w okolicach jej boków krótkich. Mocowanie wahliwe części dolnej poduszki pierwszej oparcia do części stałej pierwszej, w ramieniu długim, stanowi zawias pierwszy. Częścią stałą pierwszą jest prostokątna skrzynia, którą w pozycji złożonej ramienia długiego zamyka od góry poduszka pierwsza oparcia. W pozycji zamknięcia ramienia długiego, część stalą pierwszą zamyka pierwsza poduszka do siedzenia. W pozycji rozłożonej ramienia długiego górny bok długi poduszki pierwszej oparcia przylega do tylnego boku długiego pierwszej poduszki do siedzenia. Ramię krótkie ma przymocowaną wahliwie do części stałej drugiej poduszkę drugą oparcia, natomiast druga poduszka do siedzenia połączona jest częścią stałą drugą za pomocą drugich elementów wysuwno-uchylnych. W pozycji rozłożonej ramienia długiego, przy rozłożeniu ramienia krótkiego powierzchnia pierwszej poduszki do siedzenia, powierzchnia pierwszej poduszki oparcia oraz powierzchnia drugiej poduszki do siedzenia i powierzchnia drugiej poduszki oparcia tworzą wspólną płaszczyznę.

Podobnie, jak w pierwszym przykładzie tapicerowane, wahliwie oparcia w pozycji poziomej, opierają się o krawędzie części stałej.

Kolejnym, podobnym rozwiązaniem jest znany z polskiego zgłoszenia wynalazku o numerze P-424729, mebel rozkładany do siedzenia i leżenia, zwłaszcza sofa narożnikowa na wysokiej nodze oraz sposób jego rozkładania. Sofa posiada część stałą w postaci siedziska i oparcia oraz część ruchomą, posiadającą siedzisko, umieszczone na ramie i oparcie połączone z pojemnikiem na pościel za pomocą zawiasu. Przedmiotem zgłoszenia jest też sposób rozkładania mebla, polegający na zmianie położenia oparcia z pozycji pionowej do poziomej poprzez obrót zawiasu.

W powyższym, jak w poprzednich przykładach tapicerowane, wahliwie oparcia w pozycji poziomej, opierają się o krawędzie części stałej. Doświadczenie oparte na dłuższej eksploatacji tego typu mebli, pokazuje zasadniczą wadę takich rozwiązań. W pozycji rozłożonej do leżenia, powierzchnia oparcia, eksponowana w pozycji złożonej, jest oparta zazwyczaj na krawędziach wewnętrznej skrzyni. Wówczas, w wyniku obciążenia oparcia w takim położeniu, dochodzi do trwałego zagniecenia i wytarcia powierzchni czołowych oparcia, w miejscach styku z krawędziami skrzyni. Takie zużycie drastycznie pogarsza estetykę mebla. Celem obecnego rozwiązania jest uniknięcie tego problemu, poprzez wprowadzenie mechanizmu zawiasowego.

Istota rozwiązania według wynalazku polega na tym, że boczki kanapy rozkładanej mają parę płyt bazowych mechanizmów zawiasów, zamocowanych na wewnętrznych powierzchniach boczków, w pobliżu tylnych ścianek podstawy, ponadto wahliwe oparcie zawiera elementy czopowe mechanizmów zawiasów, które są zamocowane w jednej linii, na dolnych częściach bocznych powierzchni oparcia. Umieszczone pośrodku i osadzone obrotowo w gniazdach płyt bazowych czopy grzybkowe stanowią oś obrotu oparcia, zaś umieszczone skrajnie górne czopy bazowe oraz dolne czopy bazowe, opierają się o krawędzie bazowe płyt bazowych, gdy oparcie znajduje się w poziomie.

Płyty bazowe, pośrodku mają uformowane, otwarte od góry, gniazda, w których krawędzie boczne są lekko skośne, zaś ich przednie krawędzie boczne są dłuższe i tworzą wysoki występ, natomiast u dołu krawędzie boczne gniazd, tworzą okrągłe krawędzie, dopasowane do czopów grzybkowych oparcia.

Płyta bazowa z tyłu ma uformowane szerokie tylne ramię, podcięte od spodu, tworzące tylną krawędź bazową, na której opiera się dolny czop bazowy, gdy oparcie znajduje się w pozycji poziomej. Odległość między wewnętrznymi krawędziami bocznymi czopa grzybkowego i dolnego czopa bazowego, musi być większa od szerokości tylnego ramienia płyty bazowej.

Płyta bazowa z przodu ma uformowane wąskie przednie ramię, ścięte poziomo od góry, tworzące przednią krawędź bazową, na której opiera się górny czop bazowy, gdy oparcie znajduje się w pozycji poziomej.

Na szczycie czopa grzybkowego oparcia jest ukształtowany kołnierz, który opiera się o płaszczyznę płyty bazowej w obszarze gniazda, stabilizując mechanizm zawiasu wzdłużnie, w osi obrotu oparcia.

Rozwiązanie według wynalazku stanowi kanapa rozkładana z mechanizmem zawiasu wahliwego oparcia, w którym zastosowano osobne pyty bazujące oraz współpracujące z nimi czopy, ograniczające ruch całego oparcia. W pozycji poziomej, rozłożonej, czopy osadzone na oparciu, opierają się na płytach bazujących umieszczonych na boczkach, co zabezpiecza tapicerowane powierzchnie oparcia przed uszkodzeniami i wycieraniem.

Wynalazek objaśniony jest w przykładzie zastosowania pokazanym na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia przekrój kanapy z uwidocznieniem mechanizmu zawiasu, będącego w pozycji złożonej, fig. 2 - przekrój kanapy z mechanizmem zawiasu, z przesuniętą poduchą siedziska, fig. 3 - przekrój kanapy z mechanizmem zawiasu, będącego w pozycji rozłożonej, ponadto fig. 4 przedstawia szczegół przekroju z mechanizmem zawiasu, zaś fig. 5 - fragment widok perspektywicznego elementów kanapy z mechanizmem zawiasu.

Kanapa rozkładana z mechanizmem zawiasu oparcia w przykładzie wykonania posiada podstawę A, stanowiącą skrzynię pościelową, wysuwane na podnośnikach siedzisko B z pionową, przednią osłoną, które jest osadzone na bokach podstawy A, boczki C, wyposażone w parę płyt bazowych 1, mechanizmów zawiasów E oraz wahliwe oparcie D, zawierające elementy czopowe 2, mechanizmów zawiasów E.

Mechanizm zawiasu E stanowi płyta bazowa 1, zamocowana na wewnętrznej powierzchni boczka C, w pobliżu tylnej ścianki podstawy A, z którą współpracują zamocowane korzystnie w jednej linii, na dolnych częściach bocznych powierzchni oparcia D, elementy czopowe 2, gdzie umieszczony pośrodku, czop grzybkowy 2a stanowi oś obrotu oparcia D, zaś umieszczone skrajnie - górny czop bazowy 2b oraz dolny czop bazowy 2c, opierają się o krawędzie bazowe 3 płyty bazowej 1, gdy oparcie D znajduje się w pozycji poziomej. Płyta bazowa 1 pośrodku ma uformowane, otwarte od góry, gniazdo 4 obrotowego czopa grzybkowego 2a. Krawędzie boczne gniazda 4 są lekko skośne, przy czym przednia krawędź boczna 4a jest dłuższa i tworzy wysoki występ, ułatwiający osadzanie oparcia D w płycie bazowej 1. U dołu krawędzie boczne gniazda 4 tworzą okrągłą krawędź, współpracującą z czopem grzybkowym 2a. Na szczycie tego czopa jest ukształtowany kołnierz k, który opiera się o płaszczyznę płyty bazowej 1 w obszarze gniazda 4, stabilizując mechanizm zawiasu E w osi obrotu oparcia D.

Płyta bazowa 1 z tyłu ma uformowane szerokie tylne ramię, podcięte od spodu, tworzące tylną krawędź bazową 3, która opiera się na dolnym czopie bazowym 2c, gdy oparcie D znajduje się w pozycji poziomej. Odległość między wewnętrznymi krawędziami bocznymi czopa grzybkowego 2a i dolnego czopa bazowego 2c, musi być większa od szerokości tylnego ramienia płyty bazowej 1. Wymóg ten wynika ze sposobu osadzania oparcia D w płycie bazowej 1.

Płyta bazowa 1 z przodu ma uformowane wąskie przednie ramię, ścięte poziomo od góry, tworzące przednią krawędź bazową 4, która opiera się na górnym czopie bazowym 2b, gdy oparcie D znajduje się w pozycji poziomej.

Kanapa rozkładana w pozycji złożonej do siedzenia ma postawione oparcie D, a siedzisko B wycofane pod przednią poduchę oparcia D. Przy zmianie pozycji na rozłożoną do leżenia, siedzisko B przemieszcza się na zewnątrz wzdłuż boczków C, odsłaniając podstawę A ze skrzynią pościelową. Po usunięciu zawartości pościelowej, oparcie D zostaje ustawione w pozycji poziomej, tworząc z powierzchnią siedziska B jednolitą powierzchnię do leżenia, natomiast przednia poducha oparcia D lokalizuje się w przestrzeni podstawy A. Wówczas czopy bazowe 2b i 2c oparcia D, opierają się na krawędziach bazowych 3 i 4 płyty bazowej 1, chroniąc elementy tapicerki oparcia D przed uszkodzeniami o krawędzie skrzyni pościelowej podstawy A.

Rozwiązanie według wynalazku pozwala uniknąć wad wcześniejszych konstrukcji, w których dochodzi do wycierania powierzchni tapicerowanych o elementy skrzyni pościelowej w pozycji do leżenia. Pomysł zastosowania mechanizmu zawiasowego, który zabezpiecza powierzchnie tapicerki przed uszkodzeniami, pozwala na uniknięcie tego problemu, przedłużają żywotność eksploatowanego mebla.

Claims (5)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Kanapa rozkładana z mechanizmem zawiasu oparcia, posiadająca skrzynię pościelową, wysuwane siedzisko, boczki oraz wahliwe oparcie, znamienna tym, że boczki (C) mają parę płyt bazowych (1) mechanizmów zawiasów (E), zamocowanych na wewnętrznych powierzchniach boczków (C), w pobliżu tylnych ścianek podstawy (A), zaś wahliwe oparcie (D) zawiera elementy czopowe (2) mechanizmów zawiasów (E), które są zamocowane korzystnie w jednej linii, na dolnych częściach bocznych powierzchni oparcia (D), gdzie umieszczone pośrodku i osadzone obrotowo w gniazdach (4) płyt bazowych (1), czopy grzybkowe (2a) stanowią oś obrotu oparcia (D), zaś umieszczone skrajnie górne czopy bazowe (2b) oraz dolne czopy bazowe (2c), opierają się o krawędzie bazowe (3) płyt bazowych (1), gdy oparcie (D) znajduje się w poziomie.
2. 2. Kanapa rozkładana, według zastrz. 1, znamienna tym, że płyty bazowe (1), pośrodku mają uformowane, otwarte od góry, gniazda (4), w których krawędzie boczne są lekko skośne, zaś ich przednie krawędzie boczne (4a) są dłuższe i tworzą wysoki występ, natomiast u dołu krawędzie boczne gniazd (4), tworzą okrągłe krawędzie, dopasowane do czopów grzybkowych (2a) oparcia (D).
3. 3. Kanapa rozkładana, według zastrz. 1 albo zastrz. 2, znamienna tym, że, płyta bazowa (1) z tyłu ma uformowane szerokie tylne ramię, podcięte od spodu, tworzące tylną krawędź bazową (3), na której opiera się dolny czop bazowy (2c), gdy oparcie (D) znajduje się w pozycji poziomej, ponadto odległość między wewnętrznymi krawędziami bocznymi czopa grzybkowego (2a) i dolnego czopa bazowego (2c), musi być większa od szerokości tylnego ramienia płyty bazowej (1).
4. 4. Kanapa rozkładana, według zastrz. 1 albo zastrz. 2, znamienna tym, że, płyta bazowa (1) z przodu ma uformowane wąskie przednie ramię, ścięte poziomo od góry, tworzące przednią krawędź bazową (3), na której opiera się górny czop bazowy (2b), gdy oparcie (D) znajduje się w pozycji poziomej.
5. 5. Kanapa rozkładana, według zastrz. 1 albo zastrz. 2, znamienna tym, że, na szczycie czopa grzybkowego (2a) oparcia (D) jest ukształtowany kołnierz (k), który opiera się o płaszczyznę płyty bazowej (1) w obszarze gniazda (4), stabilizując mechanizm zawiasu (E) wzdłużnie, w osi obrotu oparcia (D).