PL248225B1 - Siłownia przepływowa - Google Patents

Abstract

Siłownia wiatrowa lub wodna zawierająca zamontowany na maszcie lub fundamentowanej podstawie generator wahadłowy do którego osi zamontowane jest co najmniej jedno ramię do którego na wolnym, niezamocowanym do osi końcu ramienia, umieszczony jest zespół aerodynamiczny lub hydrodynamiczny, którego oś obrotu jest równoległa do osi obrotu ramienia, a koniec zamontowany do osi generatora wyposażony jest w co najmniej jeden ogranicznik nadmiernego wychylenia ramienia, synchronizator, oraz przełącznik kierunku ruchu, a oś obrotu zespołu aerodynamicznego jest zasadniczo prostopadła do kierunku napływających strug ośrodka w jakim pracuje siłownia, tj. powietrza lub wody, a zespół aerodynamiczny (13) lub hydrodynamiczny umieszczony na ramieniu wahadła w całym zakresie obrotu kątowego wahadła pomiędzy jego skrajnymi położeniami utrzymuje stały kąt natarcia względem napływających strug medium (powietrza, wody).

Description

Opis wynalazku

Przedmiotem wynalazku jest siłownia przepływowa, wyposażona w ruchome ramię napędowe wykonujące ruch wahadłowy, wyposażona w zespół aerodynamiczny lub hydrodynamiczny przeznaczona do zamiany energii przepływającego powietrza lub cieczy w energię mechaniczną.

Znane są elektrownie wiatrowe lub wodne, w których na osi generatora prądu montowany jest obrotowy zespół wyposażony w elementy aktywne aerodynamicznie lub hydrodynamicznie dla przepływającego medium.

Najpopularniejszą odmianą elektrowni wiatrowych są te, w których na maszcie umieszczony jest generator napędzany łopatami wirnika „śmigłem”, jak na przykład ujawniony w rozwiązaniu według PL.210835.

Niekiedy generator wraz z turbiną wynoszony jest za pomocą balonów lub latawców, tak aby znalazł się na optymalnej z punktu widzenia siły wiatru wysokości. Przykładem jest rozwiązanie według CN101469675, w którym do wypełnionego gazem lżejszym od powietrza balonu zamocowano generator prądu. Całość utrzymywana jest w pozycji „do wiatru” za pomocą kabli przytwierdzonych do umieszczonego na gruncie fundamentu.

Niezależnie od tego, czy generator umieszczony jest na wyniesieniu lub maszcie, czy w balonie, kolejne rozwiązania znane ze stanu techniki sprowadzają się do zmian w konstrukcji samych turbin lub ich ochrony przed zniszczeniem w wyniku na przykład nadmiernego rozpędzenia jej wskutek zbyt silnego wiatru. Rozwiązania te mają na celu ochronę generatora przy jednoczesnej maksymalizacji podatności na najmniejsze nawet podmuchy wiatru.

Mniej narażonym na zniszczenie w wyniku nadmiernej prędkości obrotowej turbiny są generatory wahadłowe montowane w zbiornikach wodnych, w których generator napędzany jest wahadłem unoszonym przez fale lub przez pływy morskie. Przykładem takiego rozwiązania jest elektrownia ujawniona w WO 2018036655, w jakiej generator wahadłowy napędzany jest ramieniem wyposażonym w pływaki unoszone przez fale. Mniejsza wydajność takiej elektrowni w porównaniu z elektrowniami wiatrowymi rekompensowana jest równomierną produkcją prądu w dłuższym czasie, a praca w gęstym środowisku, jakim jest ciecz, nie powoduje pików mocy powodujących skokowe obciążenie prądowe oraz mechaniczne.

Znane jest rozwiązanie według US2020011293 A1 siłownia wiatrowa zawierająca umieszczony na maszcie w gondoli generator wahadłowy z dwoma ramionami. Na ich wolnych końcach są umieszczone zespoły aerodynamiczne o osiach obrotu równoległych do osi obrotu ramienia. Siłownia jest wyposażona w ograniczniki i synchronizator z przełącznikiem kierunku. Oś obrotu zespołu aerodynamicznego jest prostopadła do kierunku wiatru. Zespół aerodynamiczny ma kształt prostokąta i jest zamontowany na osi obrotowej, która jest równoległa do masztu oraz osi obrotu ramion, a prostopadła do kierunku przepływu płynu. Oś zespołu jest połączona z synchronizatorem.

Znane jest urządzenie oraz sposób do generowania pracy mechanicznej według opisu zgłoszenia patentowego WO2017082832 z przepływów cieczy z oscylacyjnym ruchem łopatki i przeciwwagi w kierunku prostopadłym do przepływu cieczy, w połączeniu z płynną i okresową zmianą kąta łopatki do przepływu cieczy nad falą sinusoidalną. Metoda obejmuje: obracanie powierzchni łopatki w kierunku przepływu cieczy i/lub zmianę amplitudy oscylacji łopatki względem natężenia przepływu cieczy, i/lub zmianę amplitudy kąta łopatki względem natężenia przepływu cieczy; przechwytywanie pracy mechanicznej w postaci momentu obrotowego lub siły rozciągającej/ściskającej w celu napędzania przymocowanej maszyny, lub generowania mocy z ramienia przeciwwagi. Urządzenie składa się z wahadłowego układu łopat i przeciwwagi obracających się na przegubie obrotowym, przy czym przegub obrotowy łopat jest sprzężony z przeciwwagą za pośrednictwem ramienia przeciwwagi, podczas gdy ramię przeciwwagi jest sprzężone z co najmniej dwoma mechanizmami należącymi do układu mechanizmów sterujących.

Znane jest także urządzenie według zgłoszenia wynalazku US2014097621, w jakim płat o odwracalnym wygięciu jest zamocowany do przedniego elementu napędowego, który porusza się po przednim wsporniku, oraz do tylnego elementu napędowego, poruszającego się po tylnym wsporniku. Tylny element napędowy jest przymocowany do tylnego prowadnika za pomocą ramienia korbowego. Urządzenie może być zamontowane na ziemi lub na obrotowej podstawie. W jednym wariancie przedni element napędowy jest nieruchomy, podczas gdy tylny element napędowy wykonuje ruch oscylacyjny. W innym wariancie przesunięcie amplitudy oscylacji między przednim a tylnym elementem napędowym powoduje cykliczne przemieszczanie się zmiennego płata. Przetwornik energii może być sprzężony z urządzeniem, aby wytwarzać energię elektryczną lub wykonywać pracę.

Znane jest także rozwiązanie według zgłoszenia wynalazku CA2675947 służące lepszemu wykorzystaniu energii płynów. Dwa lub więcej przegubów jest zamontowanych pionowo lub poziomo na konstrukcji nośnej lub platformie, a między nimi zawieszona jest elastyczna powłoka materiałowa. Mechanizm działa poprzez oscylację przegubów, która wynika z tego, że przegub nawietrzny lub górnoprzepływowy określa stronę elastycznej powłoki, na której powstaje obszar niskiego ciśnienia (siła nośna). Przegub zawietrzny lub dolnoprzepływowy przechwytuje energię z generowanej siły nośnej. Alternatywnie, przeguby są połączone za pomocą elementów łączących. Elastyczna powłoka oscyluje, a energia przepływu płynu jest przekształcana w ruch mechaniczny. Połączone przeguby działają synchronicznie, zmieniając kąt natarcia elastycznej powłoki, tworząc obszary niskiego ciśnienia, które przekazują siłę na przeguby. Te z kolei poruszają się w sposób oscylacyjny, przekazując przechwyconą energię do urządzenia konwersji energii.

Znane rozwiązania cechuje co najwyżej umiarkowana efektywność energetyczna, w większości przypadków bazują one wyłącznie na oporze wywoływanym przez łopatki ustawione prostopadle do osi wiatru i nie wykorzystują całej energii opływającego element roboczy ośrodka, w tym siły nośnej. Dlatego celowym było opracowanie elektrowni, łączącej zalety generatorów wiatrowych oraz wodnych, jaka wykorzystywała będzie energię opływającego medium w stopniu maksymalnym, tak aby całkowicie zniwelować opory ośrodka i tłumienie ruchu elementów aktywnych elektrowni.

Siłownia przepływowa według wynalazku zawiera zamontowany na maszcie lub fundamentowanej podstawie, umieszczony w obrotowej i nastawianej względem kierunku opływającego medium gondoli generator wahadłowy, do którego osi zamontowane jest co najmniej jedno ramię, na którego wolnym, nie zamocowanym do osi końcu umieszczony jest zespół roboczy, którego oś obrotu jest równoległa do osi obrotu ramienia, a koniec zamontowany do osi generatora wyposażony jest w co najmniej jeden ogranicznik nadmiernego wychylenia ramienia, synchronizator oraz przełącznik kierunku ruchu.

Zespół roboczy uformowany jest jako elementy aktywne aerodynamicznie lub hydrodynamicznie, wytwarzające siłę nośną względem opływającego je medium, zamocowane są na obrotowej osi tak, że oś obrotu zespołu roboczego jest równoległa do osi obrotu ramienia, na którym ten zespół jest zamocowany. Element lub elementy aktywne aerodynamicznie lub hydrodynamicznie w przekroju poprzecznym ma/mają korzystnie kształt wybrany spośród: profilu prostopadłościennego, korzystnie z zaokrąglonymi krawędziami, korzystnie prostokąta, profilu lotniczego, profilu lotniczego z dodatkowymi elementami zwiększającymi współczynnik siły nośnej, w szczególności wyposażonego w klapy przednie i tylne, albo profilu wiotkiego - w szczególności w typie płetwy albo żagla rozpiętego na konstrukcji wsporczej.

Oś, na której zamocowany jest zespół roboczy, jest osią łożyskowaną w piastach, połączona jest synchronizatorem, korzystnie w postaci przekładni pasowej lub pasowo-zębatej, z osią obrotu ramienia, a synchronizator napędzany jest siłownikiem, korzystnie elektrycznym, silnikiem krokowym lub serwonapędem.

Synchronizator zbudowany jest korzystnie tak, że wokół pasowych kół zębatych synchronizatora obwiedziony albo w innym przykładzie obwiedzione są pasy zębate synchronizatora, jakich końce połączone są za pomocą łączników cięgnami lub linkami, korzystnie stalowymi. Przy tym we wnętrzu ramion zamontowane są rolki prowadzące, o jakie opierają się cięgna lub linki.

Na osi obrotu ramienia zamontowany jest ogranicznik nadmiernego wychyłu ramienia, który zawiera obrotową, centrowaną na osi obrotu generatora tarczę, a także trzpień przełącznika kierunku ruchu połączony trwale z synchronizatorem. W pozycji spoczynkowej oś wzdłużna zespołu roboczego pokrywa się z osią wzdłużną ramienia, a także z osią wzdłużną trzpienia przełącznika kierunku ruchu. Symetrycznie po obu stronach trzpienia przełącznika kierunku ruchu zamontowane są dwie przeciwbieżne zębatki, na których zamontowane są elementy oporowe, pomiędzy które wchodzi trzpień przełącznika kierunku ruchu, przy czym elementy oporowe umieszczone na przeciwbieżnych zębatkach wraz z trzpieniem przełącznika kierunku ruchu tworzą wychwyt ramienia, jaki w położeniach skrajnych zmienia możliwy kierunek przemieszczania ramienia. Oś obrotu zespołu roboczego znajduje się w osi lub w pobliżu jego środka parcia.

Zespół roboczy dzięki zastosowaniu siłownika, silnika krokowego lub serwonapędu posiada możliwość zmiany kąta natarcia z dodatniego na ujemny i odwrotnie w skrajnych położeniach roboczych ramienia siłowni (wahadła). Kąty natarcia zespołu roboczego pracują w zakresach, które nie dopuszczają do zerwania strug medium na jego powierzchniach.

Korzystnie, gdy oś obrotu wraz z mechanizmem synchronizatora i przełącznikiem kierunku możliwego ruchu ramienia umieszczone są w obudowie, na której wewnętrznej powierzchni zamontowane są trwale dodatkowe i nieruchome ograniczniki ruchu, lub hamulce współpracujące z trzpieniem przełącznika kierunku ruchu.

Korzystnie, gdy oś obrotu ramienia jest osią pionową, a także korzystnie, gdy zespół roboczy jest profilem o symetrycznym przekroju, przy czym oś obrotu zespołu roboczego jest zasadniczo prostopadła do kierunku napływających strug medium w jakim pracuje siłownia, tj. powietrza lub wody.

Zespół roboczy pod wpływem napływających strug medium (powietrza, wody) wytwarza siłę nośną oddziałując na ramię wahadła, w wyniku czego powstaje moment obrotowy w punkcie obrotu ramienia, tj. osi.

Ramię siłowni pracuje w zakresie kątowym Ω pomiędzy ogranicznikami, w wyniku czego po uzyskaniu skrajnego położenia ogranicznika, przełącznik kierunku ruchu zmienia kąty natarcia zespołu roboczego na przeciwne, lecz o takiej samej wartości i ramię rozpoczyna ruch w kierunku powrotnym, aż do osiągnięcia przeciwnego skrajnego położenia, po którym nastąpi ponownie ruch powrotny. W związku z tym, ramię siłowni wykonuje powtarzalną, cykliczną pracę.

Zespół roboczy umieszczony na ramieniu wahadła poprzez synchronizator przez cały zakres obrotu kątowego wahadła pomiędzy jego skrajnymi położeniami utrzymuje stały kąt natarcia względem napływających strug medium (powietrza, wody).

Siłownię wiatrową lub wodną według wynalazku przedstawiono na rysunku, na którym:

Figura 1 stanowi izometryczny widok perspektywiczny siłowni wiatrowej wahadłowej z pionową osią obrotu, z pojedynczym ramieniem zakończonym zespołem roboczym składającym się z jednego płata o przekroju symetrycznym.

Figura 2 stanowi izometryczny widok perspektywiczny siłowni wiatrowej wahadłowej z pionową osią obrotu z dwoma ramionami zakończonymi zespołami roboczymi składającymi się z dwóch płatów o przekroju symetrycznym.

Figura 3 stanowi widok z boku siłowni wahadłowej z pionową osią obrotu z pojedynczym ramieniem zakończonym zespołem roboczym składającym się z jednego płata o przekroju symetrycznym. Na figurze zaznaczono przekrój A-A

Figura 4 stanowi izometryczny widok perspektywiczny siłowni wiatrowej wahadłowej z pionową osią obrotu, z pojedynczym ramieniem zakończonym zespołem roboczym składającym się z trzech płatów o przekroju symetrycznym.

Figury 5 a-e stanowią przekrój A-A przez głowicę, ramię wahadła oraz płat zespołu roboczego, ilustrując różne etapy pracy siłowni wiatrowej wahadłowej z pionową osią obrotu.

Figura 6 stanowi widok z boku oraz widok z góry siłowni wiatrowej wahadłowej z poziomą osią obrotu, z dwoma ramionami zakończonymi zespołami roboczymi, składającym się z płatów wyposażonych w klapy przednie oraz tylne.

Figura 7 stanowi widok z boku oraz widok z góry siłowni wiatrowej wahadłowej z poziomą osią obrotu, z trzema ramionami zakończonymi zespołami roboczymi, składającymi się z płatów wyposażonych w klapy przednie oraz tylne.

Figura 8a stanowi widok z boku oraz widok z góry siłowni wodnej wahadłowej z pionową osią obrotu, umiejscowioną na nabrzeżu kanału, z pojedynczym ramieniem zakończonym zespołem roboczym składającym się z pojedynczego płata o przekroju symetrycznym.

Figura 8b stanowi widok z boku oraz widok z góry siłowni wodnej wahadłowej z pionową osią obrotu, umiejscowioną na przęśle pomostowym umieszczonym nad kanałem, z pojedynczym ramieniem zakończonym zespołem roboczym składającym się z pojedynczego płata o przekroju symetrycznym.

Figura 9 stanowi widok z boku oraz widok z góry siłowni wodnej wahadłowej z poziomą osią obrotu, umiejscowioną na przęśle pomostowym umieszczonym nad kanałem, z dwoma równoległymi względem siebie ramionami zakończonymi zespołem roboczym składającym się z czterech płatów o przekroju symetrycznym.

Przykład I

Siłownia przepływowa I według wynalazku zawiera zamontowany na fundamentowanej podstawie 8, umieszczony w obrotowej i nastawianej względem kierunku opływającego medium gondoli 10 generator wahadłowy o pionowej osi obrotu M, do którego osi zamontowane jest ramię 11 siłowni, na którego wolnym, nie zamocowanym do osi końcu, umieszczony jest zespół roboczy 13, składający się z pojedynczego płata, którego oś obrotu K jest równoległa do osi M obrotu ramienia 11 siłowni, a koniec zamontowany do osi generatora wyposażony jest w co najmniej jeden ogranicznik 20a i 20b nadmiernego wychylenia ramienia 11, synchronizator oraz przełącznik kierunku ruchu. Synchronizator zbudowany jest tak, że wokół pasowych kół zębatych 16a i 16b synchronizatora obwiedzione są pasy zębate synchronizatora 17a i 17b, jakich końce połączone są za pomocą łączników 24 cięgnami 18, przy czym we wnętrzu ramion zamontowane są rolki prowadzące 25,o jakie opierają się cięgna 18.

Zespół roboczy 13 uformowany jest jako element aktywny aerodynamicznie, wytwarzający siłę nośną względem przepływającego powietrza. Zamocowany jest na obrotowej i równoległej do osi M obrotu ramienia 11 osi K, w przekroju poprzecznym ma kształt profilu lotniczego symetrycznego.

Oś K, na której zamocowany jest zespół roboczy 13, połączona jest z synchronizatorem w postaci przekładni pasowej zębatej, z osią M obrotu ramienia, a synchronizator wyposażony jest w trzpień 19 przełącznika kierunku ruchu i jest napędzany siłownikiem 23. Na osi M obrotu ramienia 11 zamontowany jest ogranicznik 20a i 20b nadmiernego wychyłu ramienia, który zawiera obrotową, centrowaną na osi M obrotu ramienia 11 generatora tarczę 14. W pozycji spoczynkowej oś wzdłużna zespołu roboczego 13 pokrywa się z osią wzdłużną ramienia 11, a także z osią wzdłużną trzpienia 19 przełącznika kierunku ruchu. Symetrycznie po obu stronach trzpienia 19 przełącznika kierunku ruchu zamontowane są dwie, przeciwbieżne zębatki 21a i 21b, na których zamontowane są elementy oporowe 22a i 22b, pomiędzy które wchodzi trzpień 19 przełącznika kierunku ruchu, przy czym elementy oporowe 22a i 22b umieszczone na przeciwbieżnych zębatkach 21a i 21b wraz z trzpieniem 19 przełącznika kierunku ruchu tworzą wychwyt ramienia, jaki w położeniach skrajnych zmienia możliwy kierunek przemieszczania ramienia 11 i ustala kąty natarcia zespołu roboczego 13. Zespół roboczy 13, dzięki zastosowaniu siłownika 23, posiada możliwość zmiany kąta natarcia z dodatniego na ujemny i odwrotnie w skrajnych położeniach roboczych ramienia 11 siłowni (wahadła). Kąty natarcia zespołu roboczego 13 pracują w zakresach, które nie dopuszczają do zerwania strug medium na jego powierzchniach. Oś K obrotu zespołu roboczego 13 znajduje się w osi lub pobliżu jego środka parcia.

Oś M obrotu ramienia 11 wraz z mechanizmem synchronizatora i przełącznikiem kierunku możliwego ruchu ramienia 11 umieszczone są w obudowie, na której wewnętrznej powierzchni zamontowane są trwale, dodatkowe i nieruchome ograniczniki ruchu 22a i 22b, lub hamulce współpracujące z trzpieniem przełącznika kierunku ruchu.

Oś M obrotu ramienia 11 jest osią pionową, a zespół roboczy 13 jest profilem o symetrycznym przekroju, przy czym oś obrotu zespołu roboczego 13 jest zasadniczo prostopadła do kierunku napływających strug powietrza.

Przykład II

Siłownia przepływowa II według wynalazku zawiera zamontowany na fundamentowanej podstawie 8, umieszczony w obrotowej i nastawianej względem kierunku opływającego medium gondolach 10a i 10b generator wahadłowy, o pionowej osi obrotu M, do którego osi zamontowane są dwa ramiona 11a i 11 b, na których wolnych, niezamocowanych do osi końcach, umieszczone są dwa zespoły robocze 13a i 13b, składające się z pojedynczych płatów, których osie K1 i K2 obrotu są równoległe do osi M obrotu ramion 11a i 11 b, a końce zamontowane do osi generatora wyposażone są w co najmniej jeden ogranicznik 20a i 20b nadmiernego wychylenia ramion 11a i 11 b, synchronizator oraz przełącznik kierunku ruchu.

Synchronizator zbudowany jest tak, że wokół pasowych kół zębatych 16a i 16b synchronizatora obwiedzione są pasy zębate 17a i 17b synchronizatora, jakich końce połączone są za pomocą łączników 24 cięgnami 18, przy czym we wnętrzu ramion zamontowane są rolki prowadzące 25 o jakie opierają się cięgna 18.

Zespoły robocze 13a i 13b uformowane są jest jako elementy aktywnie aerodynamicznie, wytwarzające siłę nośną względem przepływającego powietrza, zamocowane są na obrotowych i równoległych do osi M obrotu ramienia osiach K1 i K2, w przekroju poprzecznym mają kształt profili lotniczych symetrycznych.

Osie K1 i K2, na których zamocowane są zespoły robocze, połączone są z synchronizatorami w postaci przekładni pasowych zębatych, z osią M obrotu ramion, a synchronizatory wyposażone są w trzpienie 19 przełączników kierunku ruchu i są napędzane siłownikami 23. Na osi M obrotu ramion 11a i 11b zamontowane są ograniczniki 20a i 20b nadmiernych wychyleń ramion 11, które zawierają obrotowe, centrowane na osi 11 obrotu generatora tarcze 14. W pozycji spoczynkowej osie K1 i K2 wzdłużne zespołów roboczych 13a i 13b pokrywają się z osiami wzdłużnymi ramion 11a i 11b, a także z osiami wzdłużnymi trzpieni 19 przełączników kierunku ruchu. Symetrycznie po obu stronach trzpieni przełączników kierunku ruchu zamontowane są po dwie przeciwbieżne zębatki 21a i 21 b, na których zamontowane są elementy oporowe 22a i 22b, pomiędzy które wchodzą trzpienie 19 przełączników kierunku ruchu, przy czym elementy oporowe 22a i 22b umieszczone na przeciwbieżnych zębatkach 21a i 21b wraz z trzpieniami 19 przełączników kierunku ruchu tworzą wychwyty ramion, jakie w położeniach skrajnych zmieniają możliwy kierunek przemieszczania ramion i ustalają kąty natarcia zespołów roboczych 13a i 13b. Zespoły robocze 13a i 13b dzięki zastosowaniu siłowników posiadają możliwość zmiany kątów natarcia z dodatnich na ujemne i odwrotnie w skrajnych położeniach roboczych ramion siłowni (wahadła). Kąty natarcia zespołów roboczych pracują w zakresach, które nie dopuszczają do zerwania strug medium na jego powierzchniach. Osie obrotu zespołów roboczych znajdują się w osi lub w pobliżu ich środków parcia.

Oś M obrotu ramion wraz z mechanizmami synchronizatorów i przełącznikami kierunku możliwych ruchów ramion 11a i 11b umieszczone są w obudowach, na których wewnętrznych powierzchniach zamontowane są trwale dodatkowe i nieruchome ograniczniki ruchu, lub hamulce współpracujące z trzpieniami przełączników kierunków ruchu.

Oś M obrotu ramion jest osią pionową, a zespoły robocze są profilami o symetrycznym przekroju, przy czym osie obrotu zespołów roboczych są zasadniczo prostopadłe do kierunku napływających strug powietrza.

Zakres ruchu kątowego ramion oraz ich wzajemne położenie są ze sobą zsynchronizowane, tak aby zapewnić najbardziej efektywny i jednostajny odbiór mocy.

Przykład III

Siłownia przepływowa III według wynalazku zawiera zamontowany na fundamentowanej podstawie 8, umieszczony w obrotowej i nastawianej względem kierunku opływającego medium gondoli 10, generator wahadłowy o pionowej osi obrotu M, do którego osi M zamontowane jest ramię 11, na którego wolnym, nie zamocowanym do osi końcu umieszczony jest zespół roboczy 13 składający się z trzech płatów, których osie K3, K4, K5 obrotu są równoległe do osi M obrotu ramienia, a koniec zamontowany do osi generatora wyposażony jest w ogranicznik nadmiernego wychylenia ramienia 11, synchronizator oraz przełącznik kierunku ruchu.

Synchronizator zbudowany jest tak, że wokół pasowych kół zębatych 16a i 16b synchronizatora obwiedzione są pasy zębate synchronizatora 17a i 17b, jakich końce połączone są za pomocą łączników 24 cięgnami 18, przy czym we wnętrzu ramion zamontowane są rolki prowadzące 25, o jakie opierają się cięgna 18.

Zespół roboczy 13 uformowany jest jako element aktywny aerodynamicznie, wytwarzający siłę nośną względem przepływającego powietrza, składający się z trzech płatów nośnych, z których każdy zamocowany jest na obrotowej i równoległej do osi obrotu ramienia osi K3, K4, K5. W przekroju poprzecznym każdy płat zespołu roboczego ma kształt profilu lotniczego symetrycznego.

Osie K3, K4, K5 płatów zespołu roboczego połączone są z synchronizatorem, w postaci przekładni pasowej zębatej, z osią obrotu ramienia, a synchronizator wyposażony jest w trzpień 19 przełącznika kierunku ruchu i jest napędzany siłownikiem 23. Na osi obrotu ramienia M zamontowany jest ogranicznik nadmiernego wychyłu 20a i 20b ramienia 11, który zawiera obrotową, centrowaną na osi obrotu generatora tarczę 14. W pozycji spoczynkowej oś wzdłużna K3, K4, K5 płatów zespołu roboczego pokrywa się z osią wzdłużną M ramienia 11, a także z osią wzdłużną trzpienia 19 przełącznika kierunku ruchu. Symetrycznie po obu stronach trzpienia 19 przełącznika kierunku ruchu zamontowane są dwie przeciwbieżne zębatki 21a i 21b, na których zamontowane są elementy oporowe 22a i 22b, pomiędzy które wchodzi trzpień 19 przełącznika kierunku ruchu, przy czym elementy oporowe 22a i 22b umieszczone na przeciwbieżnych zębatkach 21a i 21b wraz z trzpieniem 19 przełącznika kierunku ruchu tworzą wychwyt ramienia 11, jaki w położeniach skrajnych zmienia możliwy kierunek przemieszczania ramienia i ustala kąty natarcia płatów zespołu roboczego 13. Zespół roboczy 13, dzięki zastosowaniu siłownika 23, posiada możliwość zmiany kątów natarcia płatów z dodatniego na ujemny i odwrotnie w skrajnych położeniach roboczych ramienia 11 siłowni 3. Kąty natarcia płatów zespołu roboczego aerodynamicznego 13 pracują w zakresach, które nie dopuszczają do zerwania strug medium na jego powierzchniach. Osie K3, K4, K5 obrotu płatów zespołu roboczego, znajdują się w osiach lub w pobliżu ich środków parcia.

Oś M obrotu ramienia 11 wraz z mechanizmem synchronizatora i przełącznikiem kierunku możliwego ruchu ramienia umieszczone są w obudowie, na której wewnętrznej powierzchni zamontowane są trwale dodatkowe i nieruchome ograniczniki ruchu, lub hamulce współpracujące z trzpieniem przełącznika kierunku ruchu.

Oś M obrotu ramienia jest osią pionową, a także korzystnie, gdy płaty zespołu roboczego są profilami o symetrycznym przekroju, przy czym osie obrotu płatów zespołu roboczego są zasadniczo prostopadłe do kierunku napływających strug powietrza.

Przykład IV

Siłownia przepływowa IV według wynalazku zawiera zamontowany na maszcie 1, umieszczony w obrotowych i nastawialnych względem kierunku opływającego medium gondolach 10c, 10d, generator wahadłowy, o poziomej osi obrotu, do którego osi zamontowane są dwa ramiona 11c i 11d, na których wolnych, niezamocowanych do osi M końcach, umieszczone są dwa zespoły robocze 13f i 13g składające się z pojedynczych płatów, wyposażonych dodatkowo w klapy przednie 27a i 27b oraz tylne 28a i 28b, których osie obrotu K6 i K7 są równoległe do osi obrotu M ramienia 11c i 11 d, a końce zamontowane do osi generatora wyposażone są w co najmniej jeden ogranicznik 20a i 20b nadmiernego wychylenia ramienia 11c i 11d, synchronizator oraz przełącznik kierunku ruchu, oraz przeciwwagi 29a, 29c, 29d równoważące ciężar ramion.

Synchronizator zbudowany jest tak, że wokół pasowych kół zębatych 16a i 16b synchronizatora obwiedzione są pasy zębate synchronizatora 17a i 17b, jakich końce połączone są za pomocą łączników 24 cięgnami 18. We wnętrzu ramion zamontowane są rolki prowadzące 25,o jakie opierają się cięgna 18.

Zespoły robocze 13f i 13g uformowane są jako elementy aktywne aerodynamicznie, wytwarzające siłę nośną względem przepływającego powietrza, w tym przykładzie każdy z nich składa się z centropłata 26a i 26b zamocowanego na obrotowych i równoległych do osi M obrotu ramienia 11c i 11d osiach K6 i K7, w przekroju poprzecznym mają kształt profili lotniczych symetrycznych, dodatkowo wyposażonych w klapy przednie 27a i 27b oraz klapy tylne 28a i 28b, które w zależności od prędkości opływającego powietrza zmieniają swoje położenie kątowe, co skutkuje zwiększeniem współczynnika siły nośnej.

Osie K6 i K7, na których zamocowane są zespoły robocze, połączone są z synchronizatorami w postaci przekładni pasowych zębatych, z osią M obrotu ramion 11c i 11d, a synchronizatory wyposażone są w trzpienie 19 przełączników kierunku ruchu i są napędzane siłownikami 23. Na osi M obrotu ramion 11c i 11d zamontowane są ograniczniki 20a i 20b nadmiernych wychyleń ramion 11c i 11 d, które zawierają obrotowe, centrowane na osi obrotu generatora tarcze 14. W pozycji spoczynkowej osie K6 i K7 wzdłużne zespołów roboczych 13f i 13g pokrywają się z osiami M wzdłużnymi ramion 11c i 11d, a także z osiami wzdłużnymi trzpieni 19 przełączników kierunku ruchu. Symetrycznie po obu stronach trzpieni 19 przełączników kierunku ruchu zamontowane są po dwie przeciwbieżne zębatki 21a i 21b, na których zamontowane są elementy oporowe 22a i 22b, pomiędzy które wchodzą trzpienie 19 przełączników kierunku ruchu, przy czym elementy oporowe 22a i 22b umieszczone na przeciwbieżnych zębatkach 21a i 21b wraz z trzpieniami 22a i 22b przełączników kierunku ruchu tworzą wychwyty ramion 11, jakie w położeniach skrajnych zmieniają możliwy kierunek przemieszczania ramion 11 i ustalają kąty natarcia zespołów roboczych 13f i 13g. Zespoły robocze 13f i 13g dzięki zastosowaniu siłowników 23 posiadają możliwość zmiany kątów natarcia z dodatnich na ujemne i odwrotnie w skrajnych położeniach roboczych ramion siłowni 11c i 11d (wahadła). Kąty natarcia zespołów roboczych 13f i 13g pracują w zakresach, które nie dopuszczają do zerwania strug medium na jego powierzchniach. Osie K6 i K7 obrotu zespołów roboczych znajdują się w osiach lub w pobliżu ich środków parcia.

Oś M obrotu ramion wraz z mechanizmami synchronizatorów i przełącznikami 19 kierunku możliwych ruchów ramion 11c i 11d umieszczone są w obudowach, na których wewnętrznych powierzchniach zamontowane są trwale dodatkowe i nieruchome ograniczniki ruchu, lub hamulce współpracujące z trzpieniami 19 przełączników kierunków ruchu.

Oś M obrotu ramion jest osią poziomą, a zespoły robocze 13f i 13g są profilami o symetrycznym przekroju, przy czym osie obrotu zespołów roboczych są zasadniczo prostopadłe do kierunku napływających strug powietrza.

Zakres ruchu kątowego ramion oraz ich wzajemne położenie są ze sobą zsynchronizowane, tak aby zapewnić najbardziej efektywny i jednostajny odbiór mocy.

Przykład V

Siłownia przepływowa V według wynalazku zawiera zamontowany na maszcie 1, umieszczony w obrotowych i nastawianych względem kierunku opływającego medium gondolach 10e, 10f, 10g generator wahadłowy o poziomej osi obrotu, do którego osi zamontowane są trzy ramiona 11e, 11f, 11g, przy czym jedno ramię 11e pracuje względem masztu 1 w łożu wiatru w pozycji nawietrznej, natomiast dwa ramiona 11f i 11g w pozycji zawietrznej, na których wolnych niezamocowanych do osi M końcach, umieszczone są trzy zespoły robocze 13i, 13j, 13h, składające się z pojedynczych płatów, wyposażonych dodatkowo w klapy przednie 27e, 27f, 27g oraz klapy tylne 28e, 28f, 28g, których osie obrotu K8, K9, K10 są równoległe do osi M obrotu ramion 11e, 11f, 11g, a końce zamontowane do osi generatora wyposażone są w ograniczniki 20a i 20b nadmiernego wychylenia ramion 11e, 11f, 11g, synchronizator oraz przełącznik kierunku ruchu, oraz przeciwwagi równoważące ciężary ramion 11e, 11f, 11g.

Zespoły robocze 13i, 13j, 13h uformowane są jako elementy aktywnie aerodynamicznie, wytwarzające siłę nośną względem przepływającego powietrza, w tym przykładzie każdy z nich składa się z centropłata 26e, 26f, 26g zamocowanego na obrotowych i równoległych do osi M obrotu ramion 11e, 11f, 11g, w przekroju poprzecznym mają kształt profili lotniczych symetrycznych, dodatkowo wyposażonych w klapy przednie 27e, 27f, 27g oraz klapy tylne 28e, 28f, 28g, które w zależności od prędkości opływającego powietrza zmieniają swoje położenie kątowe, co skutkuje zwiększeniem współczynnika siły nośnej.

Osie K8, K9, K10, na których zamocowane są zespoły robocze 13i, 13j, 13h połączone są z synchronizatorami w postaci przekładni pasowych zębatych, z osią obrotu ramion, a synchronizatory wyposażone są w trzpienie 19 przełączników kierunku ruchu i są napędzane siłownikami 23. Na osi M obrotu ramion zamontowane są ograniczniki 20a i 20b nadmiernych wychyleń ramion 11e, 11f, 11g, które zawierają obrotowe, centrowane na osi obrotu generatora tarcze 14. W pozycji spoczynkowej osie wzdłużne K8, K9, K10 zespołów roboczych pokrywają się z osiami wzdłużnymi ramion 11e, 11f, 11g, a także z osiami wzdłużnymi trzpieni 19 przełączników kierunku ruchu. Symetrycznie po obu stronach trzpieni 19 przełączników kierunku ruchu zamontowane są po dwie przeciwbieżne zębatki 21a i 21b, na których zamontowane są elementy oporowe 22a i 22b, pomiędzy które wchodzą trzpienie 19 przełączników kierunku ruchu, przy czym elementy oporowe 22a i 22b umieszczone na przeciwbieżnych zębatkach 21a i 21b wraz z trzpieniami 19 przełączników kierunku ruchu tworzą wychwyty ramion, jakie w położeniach skrajnych zmieniają możliwy kierunek przemieszczania ramion 11e, 11f, 11g i ustalają kąty natarcia zespołów roboczych 13i, 13j, 13h. Zespoły robocze 13i, 13j, 13h dzięki zastosowaniu siłowników 23, posiadają możliwość zmiany kątów natarcia z dodatnich na ujemne i odwrotnie w skrajnych położeniach roboczych ramion 11e, 11f, 11g siłowni (wahadła). Kąty natarcia zespołów roboczych 13i, 13j, 13h pracują w zakresach, które nie dopuszczają do zerwania strug medium na jego powierzchniach. Osie obrotu K8, K9, K10 zespołów roboczych 13i, 13j, 13h znajdują się w osiach lub w pobliżu ich środków parcia.

Oś M obrotu ramion 11e, 11f, 11g wraz z mechanizmami synchronizatorów i przełącznikami kierunku możliwych ruchów ramion 11e, 11f, 11g umieszczone są w gondolach 10e, 10f, 10g, na których wewnętrznych powierzchniach zamontowane są trwale dodatkowe i nieruchome ograniczniki ruchu, lub hamulce współpracujące z trzpieniami przełączników kierunków ruchu oraz przeciwwagi 29e, 29f, 29g równoważące ciężar ramion.

Synchronizator zbudowany jest tak, że wokół pasowych kół zębatych 16a i 16b synchronizatora obwiedzione są pasy zębate synchronizatora 17a i 17b, jakich końce połączone są za pomocą łączników 24 cięgnami 18, przy czym we wnętrzu ramion zamontowane są rolki prowadzące 25,o jakie opierają się cięgna 18.

Oś M obrotu ramion jest osią poziomą, a zespoły robocze 13i, 13j, 13h są profilami o symetrycznym przekroju, przy czym osie K8, K9, K10 obrotu zespołów roboczych 13i, 13j, 13h są zasadniczo prostopadłe do kierunku napływających strug powietrza.

Zakres ruchu kątowego ramion 11e, 11f, 11g oraz ich wzajemne położenie są ze sobą zsynchronizowane, tak by zapewnić najbardziej efektywny i jednostajny odbiór mocy.

Przykład VI

Siłownia przepływowa VI według wynalazku zawiera zamontowany na fundamentowanej podstawie 8, umieszczony w obrotowej i nastawianej względem kierunku opływającego medium gondoli 10 generator wahadłowy, o pionowej osi obrotu, do którego osi zamontowane jest ramię 11 h, na którego wolnym, niezamocowanym do osi końcu, umieszczony jest zespół roboczy 34, składający się z pojedynczego płata, którego oś obrotu L jest równoległa do osi M obrotu ramienia 11h, a koniec zamontowany do osi generatora wyposażony jest w ogranicznik 20a i 20b nadmiernego wychylenia ramienia 11h, synchronizator oraz przełącznik kierunku ruchu.

Zespół roboczy 34 uformowany jest jako element aktywny hydrodynamicznie, wytwarzający siłę nośną względem przepływającej wody, zamocowany jest na obrotowej i równoległej do osi M obrotu ramienia 11h osi, w przekroju poprzecznym ma kształt profilu lotniczego symetrycznego.

Oś L, na której zamocowany jest zespół roboczy 34,połączony jest z synchronizatorem w postaci przekładni pasowej zębatej, z osią M obrotu ramienia 11 h, a synchronizator wyposażony jest w trzpień 19 przełącznika kierunku ruchu i jest napędzany siłownikiem 23. Na osi M obrotu ramienia 11h zamontowany jest ogranicznik 20a i 20b nadmiernego wychyłu ramienia 11 h, który zawiera obrotową, centrowaną na osi obrotu generatora tarczę 14. W pozycji spoczynkowej oś wzdłużna zespołu roboczego 34 pokrywa się z osią wzdłużną ramienia 11 h, a także z osią wzdłużną trzpienia 19 przełącznika kierunku ruchu. Symetrycznie po obu stronach trzpienia 19 przełącznika kierunku ruchu zamontowane są dwie, przeciwbieżne zębatki 21a i 21b, na których zamontowane są elementy oporowe, pomiędzy które wchodzi trzpień 19 przełącznika kierunku ruchu, przy czym elementy oporowe umieszczone na przeciwbieżnych zębatkach 21a i 21b wraz z trzpieniem 19 przełącznika kierunku ruchu tworzą wychwyt ramienia, jaki w położeniach skrajnych zmienia możliwy kierunek przemieszczania ramienia 11h i ustala kąty natarcia zespołu roboczego 34. Zespół roboczy 34, dzięki zastosowaniu siłownika 23, posiada możliwość zmiany kąta natarcia z dodatniego na ujemny i odwrotnie w skrajnych położeniach roboczych ramienia 11 h siłowni (wahadła). Kąty natarcia zespołu roboczego 34 pracują w zakresach, które nie dopuszczają do zerwania strug medium na jego powierzchniach. Oś L obrotu zespołu roboczego 34 znajduje się w osi lub pobliżu jego środka parcia.

Synchronizator zbudowany jest tak, że wokół pasowych kół zębatych 16a i 16b synchronizatora obwiedzione są pasy zębate synchronizatora 17a i 17b, jakich końce połączone są za pomocą łączników 24 cięgnami 18, przy czym we wnętrzu ramion zamontowane są rolki prowadzące 25,o jakie opierają się cięgna 18.

Oś M obrotu ramienia 11 h wraz z mechanizmem synchronizatora i przełącznikiem kierunku możliwego ruchu ramienia 11h umieszczone są w obudowie, na której wewnętrznej powierzchni zamontowane są trwale dodatkowe i nieruchome ograniczniki ruchu, lub hamulce współpracujące z trzpieniem przełącznika kierunku ruchu.

Oś M obrotu ramienia 11 h jest osią pionową, a także korzystnie, gdy zespół hydrodynamiczny 34 jest profilem o symetrycznym przekroju, przy czym oś obrotu zespołu roboczego 34 jest zasadniczo prostopadła do kierunku napływających strug wody.

Przykład VII

Siłownia przepływowa VII według wynalazku zawiera zamontowany na przęśle 37, umieszczony w obrotowej względem kierunku opływającego medium gondoli 10, generator wahadłowy o poziomej osi obrotu, do którego osi zamontowane są dwa względem siebie równoległe ramiona 11i i 11 j, na których wolnych, nie zamocowanych do osi M końcach, umieszczony jest zespół roboczy 34, składający się z czterech płatów, których osie obrotu L1, L2, L3, L4, są równoległe do osi obrotu M ramion 11i, 11j, a końce zamontowane do osi generatora wyposażone są w ogranicznik nadmiernego wychylenia ramion 11i i 11j, synchronizator oraz przełącznik 19 kierunku ruchu.

Synchronizator zbudowany jest tak, że wokół pasowych kół zębatych 16a i 16b synchronizatora obwiedzione są pasy zębate synchronizatora 17a i 17b, jakich końce połączone są za pomocą łączników 24 cięgnami 18, przy czym we wnętrzu ramion zamontowane są rolki prowadzące 25,o jakie opierają się cięgna 18.

Zespół roboczy 34 uformowany jest jako element aktywny hydrodynamicznie, wytwarzający siłę nośną względem przepływającej wody, zamocowany jest na obrotowych i równoległych do osi obrotu ramion osiach, w przekroju poprzecznym ma kształt profili lotniczych symetrycznych.

Osie L1, L2, L3, L4, na których zamocowane są płaty zespołu roboczego 34, połączone są z synchronizatorem w postaci przekładni pasowej zębatej, z osią M obrotu ramion 11i i 11j, a synchronizator wyposażony jest w trzpień 19 przełącznika kierunku ruchu i jest napędzany siłownikiem 23. Na osi M obrotu ramienia 11i i 11j zamontowany jest ogranicznik 20a i 20b nadmiernego wychyłu ramienia, który zawiera obrotową, centrowaną na osi obrotu generatora tarczę 14. W pozycji spoczynkowej osie wzdłużne zespołu roboczego 34 pokrywają się z osią wzdłużną dolnej części ramion 11i i 11j, a także z osią wzdłużną trzpienia 19 przełącznika kierunku ruchu. Symetrycznie po obu stronach trzpienia 19 przełącznika kierunku ruchu zamontowane są dwie, przeciwbieżne zębatki 21a i 21b, na których zamontowane są elementy oporowe, pomiędzy które wchodzi trzpień 19 przełącznika kierunku ruchu, przy czym elementy oporowe umieszczone na przeciwbieżnych zębatkach 21a i 21b wraz z trzpieniem 19 przełącznika kierunku ruchu tworzą wychwyt ramienia 11i i 11j, jaki w położeniach skrajnych zmienia możliwy kierunek przemieszczania ramion i ustala kąty natarcia zespołu roboczego 34. Zespół roboczy 34, dzięki zastosowaniu siłownika 23, posiada możliwość zmiany kąta natarcia z dodatniego na ujemny i odwrotnie w skrajnych położeniach roboczych ramienia 11i i 11j siłowni (wahadła). Kąty natarcia zespołu hydrodynamicznego 34 pracują w zakresach, które nie dopuszczają do zerwania strug medium na jego powierzchniach. Osie L1, L2, L3, L4 obrotu poszczególnych płatów zespołu hydrodynamicznego, znajdują się w osiach lub w pobliżu ich środków parcia.

Oś M obrotu ramion 11i i 11 j wraz z mechanizmami synchronizatorów i przełącznikami kierunku możliwych ruchów ramion 11i i 11j umieszczone są w gondoli 10, na których wewnętrznych powierzchniach zamontowane są trwale dodatkowe i nieruchome ograniczniki ruchu, lub hamulce współpracujące z trzpieniami przełączników kierunków ruchu oraz przeciwwagi 29d równoważące ciężar ramion 11i i 11j.

Oś M obrotu ramion 11i i 11j jest osią poziomą, a także korzystnie, gdy zespół hydrodynamiczny jest profilem o symetrycznym przekroju, przy czym oś obrotu zespołu roboczego jest zasadniczo prostopadła do kierunku napływających strug wody.

Wykaz oznaczeń:

• 1 - maszt • 8 - fundamentowana podstawa • 10, 10a, 10b, 10c, 10d, 10e, 10f, 10g - gondola (obrotowa i nastawiana względem kierunku przepływu medium) • 11, 11a, 11b, 11c, 11d, 11e, 11f, 11g, 11h, 11i, 11j - ramię wahadłowe • 13, 13a, 13b, 13f, 13g, 13h, 13i, 13j - zespół roboczy aerodynamiczny • 14 - tarcza ogranicznika wychyłu • 16a, 16b - pasowe koło zębate synchronizatora • 17a, 17b - pas zębaty synchronizatora • 18 - cięgna (np. stalowe) • 19 - trzpień przełącznika kierunku ruchu • 20a, 20b - ogranicznik nadmiernego wychylenia ramienia • 21a, 21b - przeciwbieżne zębatki • 22a, 22b - elementy oporowe • 23 - siłownik (np. elektryczny, serwonapęd) • 24 - łączniki • 25 - rolki prowadzące • 26a, 26b, 26e, 26f, 26g - centropłat • 27a, 27b, 27e, 27f, 27g - klapy przednie • 28a, 28b, 28e, 28f, 28g - klapy tylne • 29a, 29c, 29d, 29e, 29f, 29g - przeciwwaga • 34 - zespół roboczy hydrodynamiczny • 37 - przęsło pomostowe e

Osie i punkty obrotu:

• M - oś obrotu ramienia (pionowa lub pozioma) • K, K1, K2, K3, K4, K5, K6, K7, K8, K9, K10 - osie obrotu zespołów roboczych aerodyna- micznych • L, L1, L2, L3, L4 - osie obrotu zespołów roboczych hydrodynamicznych • W -kierunek wiatru • α, -α, Ω - kąty obrotu ramion • A, B - skrajne położenia zespołów roboczych

Claims (11)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Siłownia przepływowa zawierająca zamontowany na maszcie (1) lub fundamentowanej podstawie (8), umieszczony w obrotowej i nastawianej względem kierunku opływającego medium gondoli (10) generator wahadłowy, do którego osi zamontowane jest co najmniej jedno ramię (11), na którego wolnym, niezamocowanym do osi (M) końcu ramienia (11), umieszczony jest zespół roboczy aerodynamiczny (13) lub zespół hydrodynamiczny (34), którego oś obrotu jest równoległa do osi (M) obrotu ramienia (11), a przeciwległy koniec ramienia (11) zamontowany jest do osi generatora i wyposażony jest w co najmniej jeden ogranicznik (20a, 20b) nadmiernego wychylenia ramienia, synchronizator, oraz przełącznik kierunku ruchu, a oś K obrotu zespołu roboczego aerodynamicznego (13) lub oś L obrotu zespołu hydrodynamicznego (34) jest prostopadła do kierunku napływających strug medium, w którym pracuje siłownia, tj. powietrza lub wody, oś na której zamocowany jest zespół roboczy aerodynamiczny (13) lub zespół hydrodynamiczny (34) połączona jest z synchronizatorem i zespół roboczy aerodynamiczny (13) lub zespół hydrodynamiczny ( 34) umieszczony na ramieniu (11) wahadła w całym zakresie obrotu kątowego wahadła ustawiony jest przez synchronizator pod stałym kątem natarcia względem napływających strug medium (powietrza, wody) znamienna tym, że zespół roboczy aerodynamiczny (13) lub zespół hydrodynamiczny (34) uformowany jest jako element aktywny aerodynamicznie lub hydrodynamicznie, wytwarzający siłę nośną względem opływającego go medium, który zamocowany jest na obrotowej osi, c, a synchronizator ma postać przekładni pasowej lub pasowo-zębatej, zazębionej z osią (M) obrotu ramienia i synchronizator napędzany jest siłownikiem (23), silnikiem krokowym lub serwonapędem, przy czym synchronizator zbudowany jest tak, że wokół pasowych kół zębatych (16a, 16b) synchronizatora obwiedzione są pasy zębate (17a, 17b) synchronizatora, których końce połączone są za pomocą łączników (24) cięgnami (18), a we wnętrzu ramion zamontowane są rolki prowadzące (25), o które opierają się cięgna (18).
2. 2. Siłownia według zastrz. 1 znamienna tym, że element aktywny aerodynamicznie lub hydrodynamicznie w przekroju poprzecznym ma kształt profilu prostopadłościennego z zaokrąglonymi krawędziami.
3. 3. Siłownia według zastrz. 2 znamienna tym, że profil prostopadłościenny ma przekrój poprzeczny w kształcie prostokąta.
4. 4. Siłownia według zastrz. 1 znamienna tym, że element aktywny aerodynamicznie lub hydrodynamicznie w przekroju poprzecznym ma kształt profilu lotniczego.
5. 5. Siłownia według zastrz. 1 znamienna tym, że element aktywny aerodynamicznie lub hydrodynamicznie w przekroju poprzecznym ma kształt profilu lotniczego z dodatkowymi elementami zwiększającymi współczynnik siły nośnej w postaci klap przednich i tylnych.
6. 6. Siłownia według zastrz. 1 znamienna tym, że element aktywny aerodynamicznie lub hydrodynamicznie w przekroju poprzecznym ma kształt profilu wiotkiego - żagla rozpiętego na konstrukcji wsporczej.
7. 7. Siłownia według zastrz. 1 znamienna tym, że siłownik (23) jest siłownikiem elektrycznym.
8. 8. Siłownia według któregokolwiek z zastrzeżeń od 1 do 7, znamienna tym, że ogranicznik (20a, 20b) nadmiernego wychyłu ramienia (11), który zawiera obrotową, centrowaną na osi obrotu generatora tarczę (14), z którą współpracuje trzpień (19) przełącznika kierunku ruchu połączony z synchronizatorem, a oś obrotu zespołu roboczego aerodynamicznego (K), albo hydrodynamicznego (L), znajduje się w osi lub w pobliżu jego środka parcia.
9. 9. Siłownia według któregokolwiek z zastrzeżeń od 1 do 8, znamienna tym, że w pozycji spoczynkowej oś wzdłużna zespołu roboczego aerodynamicznego (13) pokrywa się z osią wzdłużną ramienia (11), a także z osią wzdłużną trzpienia (19) przełącznika kierunku ruchu, a symetrycznie po obu stronach trzpienia (19) przełącznika kierunku ruchu zamontowane są dwie przeciwbieżne zębatki (21a, 21b), na których zamontowane są elementy oporowe (22a, 22b), pomiędzy które wchodzi trzpień (19) przełącznika kierunku ruchu, przy czym elementy oporowe (22a, 22b) umieszczone na przeciwbieżnych zębatkach (21a, 21b) wraz z trzpieniem (19) przełącznika kierunku ruchu tworzą wychwyt ramienia (11), który w położeniach skrajnych zmienia kąty natarcia zespołu roboczego aerodynamicznego (13) na przeciwne zmieniając możliwy kierunek przemieszczania ramienia (11).
10. 10. Siłownia według któregokolwiek z zastrzeżeń od 1 do 9, znamienna tym, że oś M obrotu ramienia (11) wraz z mechanizmem synchronizatora i przełącznikiem kierunku możliwego ruchu ramienia (11) umieszczone są w obudowie, na której wewnętrznej powierzchni zamontowane są trwale dodatkowe i nieruchome ograniczniki ruchu, lub hamulce współpracujące z trzpieniem przełącznika kierunku ruchu.
11. 11. Siłownia według dowolnego z wcześniejszych zastrzeżeń, znamienna tym, że oś (M) obrotu ramienia (11) jest osią pionową.